‫هی... دوست دارین چی رو کجا بکشم براتون؟
‫اوی!
‫صورت منو چرا نقاشی کردی؟!
‫به چی داری می‌خندی؟!
‫اوی! گوش می‌دی یا نه؟!
‫داره کم‌کم دستم میاد که چه‌جور آدمی آخرش طلسم‌نگار می‌شه.
‫شرمنده، شرمنده...
‫نخند دیگه بابا!! بس کن لعنتی!!
‫جدیده هم خیلی شبیه قدیمیه.
‫مسخره‌بازیاشون غیرقابل کنترله.
‫آقا، از اول... من رملینم.
‫به عنوان طلسم‌نگار جدید، دوست دارم که بازیــــ
‫تلاش کنم!
‫گفتی بازی؟
‫راستی... این چندمیه؟
‫فکر کنم این یکی ششمی باشه.
‫فکر کنی؟
‫تاریخشونو با هنر منتقل می‌کنن نه با نوشته و حرف.
‫چیزه... می‌گما... من یه چیزی فهمیدم.
‫وقتی رو یکی نقاشی می‌کنم، تا وقتی که رضایتشو ‫نداشته باشم، انگار قدرتش درست از آب در نمیاد.
‫بیرون شهر، معمولاً قبل از اینکه روی دیوارها چیزی بکشم، اجازه می‌گیرم.
‫پس اینم احتمالاً به همون خاطره.
‫پس فکر کنم وقتی باید برای نقاشی روی دیوار و چیزمیزا اجازه بگیرم...
‫در مورد آدما هم همینطوره، درسته؟
‫گوب‌ هم همینطوری بود.
‫می‌گم، طلسم‌نگارا قدرت قبلیاشونو به دست میارن؟
‫اینجور که شنیدم، انگار قدرتاشون همیشه شبیه بوده.
‫ولی گاهی هم تو جزئیات فرق دارن.
‫هرکسی روش خودش برای استفاده از ابزارو داره، ‫ایده‌ها و تجاربشون هم خاصن.
‫پس باید با عقل جور در بیاد که قدرت هرکس ‫یه شکل و شمایل متفاوت داشته باشه، اما...
‫اگه قدرت برای نسلای متفاوت یکی باشه، ‫حدسم اینه که جینکی باید مخصــــــ
‫نه بابا!
‫آخرش شبیه درمیاد، چون ما همه یه حس واقعیِ ‫بازیگوشی رو به نقاشی‌هامون می‌دیم.
‫ما وسط یه صحنه‌ی پراسترس بادکنک می‌کشیم… ‫یا تو صحنه‌ی نبرد گل‌ می‌کشیم…
‫هرجور معنا و مفهومی رو تو نقاشیامون قایم می‌کنیم تا بازی کنیم.
‫«آزادی و بازی»...
‫فکر کنم به خاطر همینا بوده که گوب و بقیه‌ی قبلیا به خاطرش انتخاب شدن.
‫منم احتمالاً یه همچین کسی رو انتخاب کنم.
‫عاشق این کارم!
‫ها... من که نفهمیدم.
‫خب، حالا که اینطوریه...
‫پس قدرتاتون یکیه چون افکارتون یکیه، آره؟
‫عه؟ افکارمون یکی نیست!
‫در لحظه، هرچی که دوست داشته باشیم می‌کشیم.
‫نقاشیامون هم اصلاً یه شکل نیست!
‫بیخیال شو، انجین.
‫اگه بخوای با یه هنرمند خیلی عمیق بحث کنی...
‫همینطور نفهم و نفهم‌تر می‌شی.
‫انجین قاطی کرده.
‫می‌خوای که روی بدنت «کاهش آسیب از یه ضربه‌ی شدید» بکشم، آره؟
‫الان می‌رم تو کارش!
‫هی... واواواواوایسا!
‫می‌خوای تتوش کنی؟!
‫رملین... یکم جدی باش...
‫عه؟ چی؟
‫تو که جینکی رو به شکل یه فرچه درآورده بودی!
‫پس چرا این‌شکلی شده؟
‫یهو دلم خواست که یه تتوی باحال بزنم و اینم اینجوری شد.
‫خیلی خوبه که دستت باز باشه، نه؟
‫اوی اوی... شوخی می‌کنی؟
‫نه‌تنها می‌تونی طلسم بکشی، الانم ‫هر ابزاری که دوست داری رو خلق می‌کنی؟!
‫تو واقعاً وحشتناکی!
‫گرفتم، گرفتم... تتو نمی‌زنم.
‫ولی اگه نقاشی بکشم با آب پاک می‌شه‌ها...
‫پس... این‌کارو می‌کنم.
‫می‌تونم خط‌خطیت کنم... یعنی رو بدنت طلسم بکشم، آره؟
‫این بزغاله رام نمی‌شه.
‫نخیر... این بچه داره به دلم می‌شینه.
‫مرسی بابت لطفتون... شهردار... رملین.
‫نفرما... باید ببخشید که اینقدر پیچوندیمتون.
‫فکر کنم طلسم‌نگاری روی 9 نفر حسابی به اون بچه فشار آورده.
‫واسه بارِ اول حسابی گل گاشتی!
‫دمت گرم.
‫اینجا چه خبره، شهردار؟!
‫نباید اون قلمو به یه‌ بچه‌ی بی‌نام و نشون بسپاری!
‫باید بدیش به یه آدم قابل!
‫اینا هنوزم نتونستن بیان تو.
‫من برنده‌ی رقابت پرفکت آرتم!
‫یه ملت روی من حساب باز کردن که طلسم‌نگار جدید بشم!
‫واسه همین بوده که این همه راه گز کردم و اینم از پذیراییتون!
‫این کانواس تاونتون به قهقرا رفته!
‫در ضمن... من هنرمند بهتریــــ...
‫خفه‌خون بگیر!
‫به خاطر همین اخلاق شخماتیکتونه که حتی نتونستین بیاین تو شهر!
‫ما به چلغوزای متظاهری که خودشونو هنرمند می‌دونن ولی فقط دنبال شهرتن نیاز نداریم!
‫پس همین الان خرفهم شین و بزنین به چاک!
‫گورتونو گم کنین با اون پک و پوزتون!
‫شهردارم عین همیشه وقتی عصبانیه، بدجوری ترسناک می‌شه!
‫به امید دیدار هردوتون.
‫اینجوری عصبانی شی، رگات پاره میشنا...
‫شرمنده.
‫اصلاً نزدیک دروازه نشو... شهردار.
‫خیلی ممنون... خوشحالم که اون‌همه چیز دیدم.
‫بازم میام.
‫منم یه روزی میام و یه سری به مقر پاکسازا می‌زنم!
‫بای بی...
‫الان داریم برمی‌گردیم مقر؟
‫درسته... باید فول‌-فیستو بگیری.
‫ولی قبل از اون، رودو...
‫باید اول برات خوراک جور کنیم.
‫خوراک؟
‫او-اوی...!
‫اشکالی نداره؟!
‫آماده‌بودن اصلاً راه دوری نمی‌ره... ‫پس چندتا چیز که به دلت میشینه انتخاب کن.
‫از مناطق آلوده خیلی دوریم، پس اینجا هیولای آشغالی وجود نداره.
‫حسابی وقت بذار و هرچی دوست داری بردار.
‫پشمام! پشمام! پشمام!
‫پشمام!
‫واقعاً عاشق این کاره... نه؟
« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
Tenshi Hunter & Captain Paran :کاری از
گاچی‌آکوتا
‫خلاص!
‫ای‌ولا! خلاص شد!
‫خلاص شد! رفت پی کارش!
‫خلاصش کردم!
‫این کیه؟
‫آه... پس برگشتین... خوش اومدین.
‫در مورد داستانتون تو کانواس تاون شنیدیم.
‫واقعاً... حیف شــــــــ
‫علیک!
‫ماسکت آماده‌ست!
‫آها... این یارو، این یارو...
‫این ابزار و وسایل پاکسازا رو می‌سازه... اوگاست‌ـه.
‫اینجور که بوش میاد... انگار کار فول‌-فیستو تموم کرده، رودو.
‫دقیقاً! خلاصش کردم!
‫اصلاً رو دست نداره!
‫وقت نشد همدیگه رو ببینیم ولی وقتی خواب بود اندازه‌هاشو گرفتم،
‫پس سایزش دقیقه!
‫راستی، انجین و سمیو در مورد اخلاقش بهم گفتن...
‫واسه همین یکم آپشن گذاشتم که خوف و خفن باشه!
‫یه لحظه صبر کن!
‫وقتی خواب بودم... سایزمو گرفتی؟
‫البته خدا رو شکر می‌کنم که در اتاقتو قفل نکرده بودی!
‫مرتیکه‌ی کونی!
‫سپهریا در اتاقشونو قفل نمی‌کنن؟
‫تازه، رودو هم اونقدرا نمی‌خوابه...
‫کاری راحت نیست موقع خواب بری سراغش!
‫ریو، تو از کجا می‌دونی؟
‫نی-سان!
‫عه، خواهر کوچیکه‌ی خودمه!
‫جدی بس کن دیگه!
‫انقدر برای بقیه دردسر درست نکن!
‫ها؟ چی چی؟!
‫و لطف کن ساکت شو.
‫چی گفتی؟!
‫توروخدا!
‫ایشا-چان؟ اینجایی؟!
‫خواهر برادرن؟
‫آره!
‫کجایی؟ الو!
‫همینجام!
‫هعی. چرا مردم زمین همیشه صداشونو میندازن تو گلوشون؟
‫ببین کی اینو می‌گه.
‫راستی رودو.
‫یه‌لحظه چوکرتو در بیار.
‫چــ ــ چیکار دارین می‌کنـــ
‫بیخیال حالا. چوکرتو بده ببینم.
‫«چوکر.» یه‌نوع دستگاه ارتباطیه...
‫مثل یه تلفنه.
‫می‌تونی با کسایی که خون ردوبدل کردی باهاش صحبت کنی.
‫برای همین مردم زمین همه از اینا می‌پوشن؟
‫و ردوبدل کردن خون هم حس اینو می‌ده که دوستای جون جونی‌ایم، نه؟
‫رودو، هروقت نیاز بود باهامون تماس بگیر.
‫باش...
‫این چه‌جور تکنولوژی‌ایه؟
‫وایسا. نکنه اینم قدرت یه روح‌بخشه؟
‫بگذریم...
‫یکم از خونت بده ببینم!
‫بالأخزه، پیش به سوی منطقه‌ی ممنوعه به‌دنبال بانوی مرموز!
‫با این‌حال...
‫فکر نمی‌کنی زیاد آشغال آوردی؟
‫می‌دونی از یه‌جا به‌بعد باید پیاده بریم دیگه.
‫ هرچی می‌تونی با خودت ببری رو بیار.
‫همه‌ش محض اطمینانه.
‫این می‌شه بار دومت که می‌ری منطقه‌ی ممنوعه.
‫همینکه برسیم قراره دردسر بشه.
‫بهتره آماده بشی.
‫منطقه‌ی ممنوعه‌ی صحرا، پنتا.
‫چه هیجان‌انگیز.
قسمت ۱۰
‫«منطقه‌ی ممنوعه‌ی صحرا، پنتا.»
‫شن؟ نه...
‫آشغالیه که تجزیه شده و تبدیل به خاک شده؟
‫و اینم از این.
‫براساس شواهد، زنی که دنبالشیم تو اعماق صحراست.
‫رودو، حواست باشه عقب نیفتی.
‫عمراً.
‫با اون دستکشا، تری‌آر، دخلشون رو بیار،
‫بعد می‌ریم دنبال زنه.
‫بیاین یکم خودمونو گرم کنیم!
‫انگار قراره خوش بگذره.
‫فهمیدی؟!
‫تو منطقه‌ی ممنوعه، اول نیمه‌‌‌ماسک رو می‌ذاری!
‫بعد به مخزن اکسیژن وصلش می‌کنی!
‫و بقیه‌ی ماسک رو می‌ذاری روش، بعد...
‫یه فول‌-فیس گیرت میاد!
آغاز پاکسازی
‫منطقه‌ی ممنوعه‌ی صحرا، پنتا.
‫رئیس، پس اونجاست؟
‫اون‌یکی رو می‌گم...
‫وقتی برسی خودت می‌بینی.
‫خب، بیاین بریم سراغ بایگانی.
‫اولین هیولای آشغالی‌ای که بعد از ورود به ‫ منطقه‌ی ممنوعه‌ی پنتا باهاش روبه‌رو شدیم.
‫شکلش مثل یه عقرب بود.
‫براساس ظاهر و ضخامت پوسته‌ش، ممکنه حملاتشم مثل یه عقرب باشه.
‫احتمال می‌ره با چنگک و دُمش حمله کنه...
‫تمام.
‫هوی، کار من نبود.
‫هعی، چقدر شلوغ.
‫اوکتاشردر!
‫یکی‌شون سالم موند، نه؟
‫بقیه‌ش با تو.
لــقـــت
‫یه‌عالمه هیولای آشغالی عقربی اینجان.
‫اینکه اومدن رو سطح زمین،
‫یعنی یه‌عالمه آشغال زیر این چیزای شن‌طور دفن شده.
‫تومه!
‫می‌دونم بایگانی‌کردن هم مهمه، ولی بذارش برای بعد از مبارزه!
‫خطرناک بود!
‫می‌دونم بابا،
‫ولی اگه صبر کنم، احتمالاً یادم بره.
‫بعدشم، کار شما تو منطقه‌ی ممنوعه محافظت از منه، نه؟
‫بهتون اعتماد دارم.
‫باشه، ولی بازم یکم غریزه‌ی بقا داشته باش!
‫الان چیزی اونجا بود؟
‫پس اینجایی!
‫دلمون! تامزی!
‫ببین چه گرد و خاکی به‌پا کردن.
‫کم مونده بود گمت کنیم.
‫رودو، انگار گل کاشتی!
‫ای کاش می‌تونستم با چشمای خودم ببینمت!
‫مطمئنم می‌بینی.
‫ولی بازم!
‫خوبه. انگار این‌بار یکم به‌درد خوردم.
‫خب، سری بعدی سعی کن نزدیکش بمونی...
‫که اینطور... پس جریان اینه...
‫شماها اومدین آمو رو ببینین، نه؟
‫از کِی...
‫اون زنه از کِی اونجاست؟
‫درسته دیدمون محدوده، ولی حتی حضورش هم حس نکردم!
‫نگو که... اون زنه...
‫به‌نظرت همونیه که دنبالشیم؟
‫نه بابا، اینطوری زیادی راحت می‌شه.
‫فعلاً که حس نمی‌کنم دشمن باشه.
‫چطوره ازش آدرس بپرسیم؟
‫می‌گم!
‫تو همونی‌ای که دیده یه‌سریا بین سپهر و زمین رفت‌وآمد دارن؟!
‫ادبت کجا رفته؟!
‫آره خودمم!
‫می‌گه خودشه! این همونیه که دنبالشیم!
‫خب... انگار شانس آوردیم.
‫بیاین باهاش حرف بزنیم و سریعــــ
‫ببخشید.
‫اینجا خیلی بو می‌ده. برای ریه‌ها بده.
‫نمی‌شه تو خونه‌ی آمو حرف بزنیم؟
‫اونجا به ماسک هم نیازی نیست.
‫اصلاً چرا ماسک نیورده؟
‫پیاده هم بریم خیلی نزدیکه!
‫باشه؟ باشه؟
‫انجین.
‫می‌خوای برم ازش بپرسم جریان چیه؟
‫نه، بیاین همه‌مون بریم.
‫حتی اگه نقشه‌ای هم داشته باشه، ترجیح می‌دم با حرف حلش کنیم.
‫اگه بازم مجبور شدیم بجنگیم، خودم حریفش می‌شم.
‫عه؟ مطمئنی؟
‫بین شما من بهتر از همه می‌تونم خودداری کنم.
‫بیخیال...
‫چطوری...
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.