..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. BcMoviez.Com
‫«گودال»
‫رابی.
‫بچه‌ی دانشگاهی با مشکل تنفسی رو آوردن
‫- باشه. ‫- خوبی؟
‫آره.
‫خواستم درباره‌ی پسر بیمار اتاق ۱۲ باهات صحبت کنم،
‫[ساعت دوم] ‫[هشت الی نُه صبح]
‫ولی فلنگ رو بست.
‫مشکلی هست؟
‫به گفته‌ی مامانش،
‫لیستی از دخترهای دبیرستانی رو پیدا کرده
‫که می‌خواد حذفشون کنه.
‫بچه‌های امروزی چه مشکلی دارن؟
‫یعنی به جز رسانه‌های اجتماعی
‫و پاندمی جهانی و بحران محیط‌زیستی؟
‫- آره، آره، آره. ‫- و خشونت مسلحانه؟
‫امروز واقعاً یه فواره‌ی امیدی، نه؟
‫نیک بردلی، ۱۹ ساله، ‫والدینش بیهوش پیداش کردن.
‫نه دارو مصرف کرده، نه حساسیت داره.
‫وقتی رسیدیم، به زور نفس می‌کشید
‫و مردمک‌هاش خیلی کوچیک شده بودن، ‫برادی‌کاردی ۳۸.
‫مردمک‌ها به نارکَن واکنش نشون دادن،
‫ولی وقتی دستگاه تنفسیش واکنشی نداد ‫براش لوله گذاشتیم.
‫در محل اثری از مواد یا الکل بود؟
‫- نه. ‫- اثرات تروما؟
‫هیچی.
‫باشه. چشم‌هات رو باز کن، نیک.
‫با شماره‌ی سه. یک، دو، سه.
‫- کجا پیداش کردن؟ ‫- مامانش روی تخت پیداش کرده.
‫مردمک‌ها شش میلی‌مترن، بدون واکنش.
‫ضربان قلب ۶۴. فشار خون نوسانی.
‫واکنشی به درد نداره. مقیاس کمای گلاسگو ۳.
‫- به هیچکدوم از توکسیدروم‌ها می‌خوره؟ ‫- نه.
‫اگه فقط افیون بوده با نارکَن،
‫خودش می‌تونست نفس بکشه.
‫بتابلاکرها نباید باعث مردمک خیلی کوچیک بشن.
‫شاید والدینش
‫یه سری داروهای تجویزی توی دستشویی داشتن.
‫دارن میان.
‫کد تروما سطح یک، زمان رسیدن پنج دقیقه.
‫یه اسکوترسوار ایستاده ‫به درِ ماشین خورده.
‫- بدون کلاه ایمنی. ‫- توی شکمش خون جمع نشده.
‫افیوژن پری‌کاردی نداره و ریه‌هاش سالمه.
‫هموگلوبینومتر عدد خوبی رو نشون میده، ۱۵.
‫- فشار خون ۸۴ روی ۵۸. ‫- باشه.
‫نقشه‌ات چیه، دکتر کالینز؟
‫اپی‌نفرین دوز بالا، ۰.۱ میلی‌گرم.
‫کاتتر ادراری تا برای سی‌تی اسکن پایدارش کنه،
‫و تمام آزمایشات مربوطه.
‫الان دیگه کجا میریم؟
‫اتاق رو برای یکی دیگه می‌خوایم،
‫ولی می‌تونید توی راهرو استراحت کنید ‫تا جواب آزمایشات‌تون برسه.
‫والدینت حتماً بهت افتخار می‌کنن.
‫که پسرشون دکتر شد.
‫آره، گمونم.
‫می‌دونی،
‫اولین نفر توی خانواده‌ام بود ‫که رفت دانشگاه.
‫می‌دونی، خیلی فداکاری کردن ‫که من رو به اینجا برسونن.
‫دردت چقدره، آقای میلتون؟
‫خوبم.
‫ولی یه لاته بد نیست.
‫ممکنه درد سنگ کیسه‌صفرات برگرده.
‫بوربن چطوره؟
‫هنوز ساعت هشت هم نشده.
‫چندتا یخ اسفنجی چطوره؟
‫نه ممنون.
‫ویسکیم رو بدون یخ می‌خورم.
‫آره، شدنی نیست.
‫فشار سیستول به ۹۰ برگشت.
‫یه دوز ۰.۱ میلی‌گرم اِپی‌نفرین دیگه.
‫هر چهارتا دست و پاش فلج شله.
‫با آب یخ حرکت چشمی نداره.
‫پس ساقه مغزش عملکرد نداره.
‫علت؟
‫صدمه‌ی هیپوکسی، خونریزی بزرگ.
‫سمیرا، به سی‌تی اسکن همراهیش کن.
‫جعبه دارو رو با خودت ببر.
‫اگه نیازم داشتید، خبرم کنید.
‫هی، تو خوبی؟
‫- آره. ‫- مطمئن؟
‫تا حالا لازم بوده نگرانم بشی؟
‫نه، ولی پرسیدن هیچوقت ضرر نداره.
‫بخشی از کارمه.
‫پرسشت رو کردی.
‫باشه.
‫هی، هی.
‫چیزی دستته؟
‫یه پرونده برای دکتر کالینز داشتم.
‫- می‌شه ببینمش؟ ‫- آره.
‫یه مرد ۶۸ساله، ‫با سابقه‌ی فشار خون بالا،
‫یک ساعت درد در ناحیه بالایی سمت راست شکم داشته
‫بعد از خوردن یه غذای چرب ‫و حالا برطرف شده.
‫تب نداره، درد نداره.
‫سونوی اورژانسی نشون داد سنگ کیسه صفرا داره.
‫نوار قلب اثری از تغییرات ایسکمی حاد رو نشون نمیده،
‫ولی هنوز منتظر جواب آزمایشات کبد ‫و لیپاز هستم.
‫چرا دستور نوار قلب رو دادی؟
‫پرستار توصیه کرد ‫که از عدم مشکلات قلبی مطمئن بشم.
‫خب، دوتاتون خوب تصمیمی گرفتید.
‫پرستارها کارشون رو بلدن.
‫هیچوقت در گوش کردنِ حرفشون تردید نکن.
‫وقتی جواب اون آزمایشات آماده شد ‫بیا پیدام کن.
‫- هی، انگشتت چطوره؟ ‫- هیچی نیست.
‫- دکتر رابی؟ ‫- بله؟
‫پسر و دختر آقای اسپنسر
‫از آسایشگاه اومدن.
‫باشه. الان میام.
‫پدرتون سینه‌پهلو کرده ‫و یه عارضه‌ای به نام عفونت خون.
‫اون... چی هست دقیقاً؟
‫یعنی باکتری از ریه‌اش
‫وارد جریان خونش شده.
‫تا اینجا، واکنش خوبی به درمان نشون داده.
‫سلام بابا.
‫ماییم، هلن و جرمی.
‫جرمی...
‫هیلاری...
‫ممه...
‫امل.
‫آهنگ «مرد هیچ‌کجایی» از «یلو ساب‌مارینه.»
‫وقتی مشق‌هام رو نمی‌نوشتم ‫اینجوری صدام می‌کرد.
‫حالت عادیش اینجوریه؟
‫روزهای خوب و بد داره.
‫چطوره یه لحظه دیگه بریم بیرون؟
‫خب پدرتون رو با فشار خون پایین آوردن،
‫که داره بهتر می‌شه.
‫می‌تونه به آسایشگاه برگرده؟
‫در نهایت، امیدواریم.
‫باباتون یه حکم پیشرفته داره
‫که خواسته‌هاش رو مشخص کرده،
‫که میگه تزریق رگی و دارو مشکلی ندارن،
‫ولی پشتیبانی زندگی مصنوعی و احیای قلبی ممنوعه.
‫نمی‌خواد چندتا دستگاه زنده نگهش دارن.
‫باشه.
‫پس با اکسیژن و تزریق رگی و آنتی‌بیوتیک
‫ادامه میدیم،
‫ولی اگه ریه‌هاش از کار بیفتن،
‫قرار نیست برای دستگاه تنفسی
‫تویِ نایِش لوله بذاریم.
‫ولی سینه‌پهلو قابل درمانه؟
‫اکثر مواقع بله.
‫ولی اگه تونست یه هفته‌ای بهتر بشه،
‫پس بهش دستگاه وصل کنید.
‫خواسته‌ی خودش این نبوده.
‫کسی از شما برای بیمه‌ی درمانی
‫وکالت داره؟
‫- بله. ‫- دوتامون داریم.
‫باشه.
‫خب، این تصمیمیه
‫که لازم نیست الان گرفته بشه.
‫چطوره بهش فکر کنید؟
‫درباره‌اش صحبت کنید.
‫اگه اوضاع بدتر شد، ‫گاهی اینکه اجازه بدیم
‫یه مرگ طبیعی راحت داشته باشه ‫می‌تونه انسانی‌ترین راه باشه.
‫تا وقتی سطح یک رو بررسی نکردیم ‫پرونده‌ی روتین نفرستید.
‫ممنون.
‫دکتر لنگدن؟
‫خب، بیمارستان کهنه‌سربازان چطور بود؟
‫آره، خوب بود، چالش‌برانگیز بود.
‫خیلی چیزها یاد گرفتم. فقط به نظرم...
‫شاید بهتره اجباری باشه
‫که تمام دکترها اونجا وقت بگذرونن،
‫به صورت ثابت
‫به خاطر تمام فداکاری‌هاشون برای ما.
‫نظر قشنگیه. ‫چرا پیتسبرگ رو انتخاب کردی؟
‫یه خواهر با نیازهای ویژه دارم
‫و اینجا توی پیتسبرگ
‫به یه مؤسسه خیلی عالی میره.
‫مرکز پزشکی مسافرتی پیتسبرگ هم ‫اینقدر خوش‌اعتباره،
‫که گفتم برام مناسبه.
‫می‌شه یه مورد سردرد رو بهت توضیح بدم؟
‫آره، چی داری؟
‫یه زن ۳۶ ساله با سردرد شدید
‫به خاطر نقطه تحریک پارا سرویکال.
‫دردش از یازده به صفر رسید ‫بعد از ۲ سی‌سی بی‌حس‌کننده موضعی
‫- به... ‫- وایسا، وایسا، وایسا.
‫قبل از معرفی مورد
‫- تزریق نقطه ماشه‌ای انجام دادی؟ ‫- آره. من...
‫انترن‌ها همیشه اول پرونده رو معرفی می‌کنن.
‫یه ماه توی کلینیک درد هاپکینز بودم.
‫- نه، مشکل داره. ‫- مورد داریم!
‫- کاملاً مطمئنم که... ‫- اصلاً خوب نیست.
‫بن کمپرِ ۲۳ ساله، بدون کلاه ایمنی،
‫موقع سواری با یه اسکوتر برقی ‫به در ماشین خورده.
‫گردنش بین دسته‌ی اسکوتر قرار گرفته ‫بعد با صورت به کف جاده خورده.
‫شکستگی‌های صورت مشخص،
‫ولی هوشیار و توجیه با علائم حیاتی خوب.
‫بلندش کنیم.
‫یک، دو، سه.
‫اوضاع چطوره، بن؟
‫خون، پشت گلوم.
‫احتمالاً مال خون‌دماغه.
‫خون‌جمع‌کنِ کوتاه، لطفاً.
‫تاکی ۱۲۰، اکسیژن خون در مرز ۹۰.
‫فعلاً براش ۱۵ لیتر بذاریم.
‫- کوفتگی گردن. ‫- فشار خون ۱۳۸ روی ۸۴.
‫حنجره به سمت راست منحرف شده، ‫خِرخِر نداره.
‫چهار بار تزریق مورفین.
‫می‌خوام یه چیزی توی دماغت فرو کنم ‫که جلوی خونریزی رو بگیره.
‫خونریزی گوش میانی نداره.
‫بالن رو باد کن.
‫الان چطوره، بن؟
‫- بهتر. ‫- چی شده؟
‫علائم حیاتیش خوبه، بیدار و به هوشه، ‫یه نگاهی بندازیم.
‫آخ.
‫- شکستگی صورت. ‫- شکستگی عرضی فک پایین.
‫هر روز پیش نمیاد که این رو ببینی. ‫باشه، مجرای هواییش رو باز کنید.
‫محض اطمینان دوتا لوله بذارید.
‫- آفرین. ‫- ممنون.
‫باشه آقای تاگاری، می‌تونید برید.
‫ممنون.
‫یادتون باشه، برای دکترها و پرستارها ‫ده درصد تخفیف داریم.
‫من دانشجوی پزشکی هستم.
‫باشه. ببخشید.
‫- سرم ضربه خورده، یادتونه؟ ‫- خب، پسرم عاشق پیتزاست،
‫پس حتماً بهتون سر می‌زنیم، خب؟
‫- ممنون. ممنون. ‫- ممنون.
‫- صبر کن تا یه پرستار بیاد. ‫- باشه، ممنون.
‫سلام.
‫الان فهمیدم که انگار همیشه هله هوله به خورد بچه‌ام میدم.
‫می‌دونی؟
‫پیتزا، اسمورز.
‫نه نه، دست بردار. ‫من عاشق پیتزا و اسمورزم.
‫کی نیست؟
‫- چندتا بچه داری؟ ‫- فقط یکی، هریسون.
‫الان یازده سالشه.
‫شغل شوهرت چیه؟
‫شوهر ندارم، فقط من و پسرم.
‫گمونم تو بچه نداری؟
‫به خاطر سنت نمیگم.
‫یا شاید میگم.
‫آخه اکثر دانشجوهای پزشکی بچه ندارن.
‫آره، نه نه. بچه ندارم.
‫حتی دوست‌پسر هم ندارم. ‫فعلاً فقط دانشگاهه.
‫آره. خیلی مشغولت می‌کنه.
‫دلم براش تنگ نشده.
‫حتماً با وجود یه مادر جوان بودن ‫کار سختی بوده.
‫لحظات خاص خودش رو داشت،
‫ولی زندگی من پُر از چالش بوده،
‫دانشکده پزشکی هم اصلاً سخت‌ترینشون نیست.
‫ولی یکی از ارزشمندترین‌هاشون بود.
‫- به جز پسرم. ‫- هی.
‫ضربه به صورت، با احتمال وجود جسم خارجی در چشم،
‫که توی مقیاس دبلیواِم‌اِم‌وی ‫همیشه یه نمره‌ی هفت کامل داره.
‫منظورم مقیاس «چیزهایی که باعث استفراغ متئو می‌شن.»
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫آره. اون بانمکه، چیز...
‫- پرستاره. ‫- متئو رو میگی.
‫می‌تونی اسمش رو بگی.
‫آره...
‫جسم خارجی در چشم می‌تونه خیلی جدی باشه.
‫سلام قندعسل.
‫هی، با تو بودم، قندعسل.
‫مرنا، صد بار بهت گفتم
‫اسمم دکتر رابی‌ـه.
‫می‌خوای واژنم رو ببینی؟
‫قبلاً دیدمش.
‫و همون یه بار کافی بود، ممنون.
‫رابی، والدین نیک بردلی،
‫- نوجوونی که اوردوز کرده، اومدن. ‫- باشه، ببرشون اتاق ترومای یک.
‫هنوز از سی‌تی اسکن برنگشته.
‫الان میام.
‫فهمیدم. درست رفتار می‌کنی، مرنا؟
‫بله خانم.
‫اوضاع چطوره؟
‫کتامین و سوکسینیل کولین دادیم.
‫اکسیژن خون روی ۹۴ مونده.
‫گردن رو محض اطمینان آماده می‌کنیم.
‫یه نگاهی بندازیم.
‫یکم عمیق‌تر.
‫اینقدر ورم داره که نمی‌تونم تارها رو ببینم.
‫سمت راست. چپ.
‫آره، حسابی از تروما شکسته شده،
‫ورم هم فقط قراره بدتر بشه.
‫واسه همین باید کریکوتیروتومی کنیم.
‫شکستگی نای رو که کریکوتیروتومی نمی‌کنن.
‫به حرف ادوینا دست‌قیچی گوش نکن.
‫اگه بُرش ندن،
‫جراح نمی‌دونه چطوری درستش کنه.
‫کوفتگی در غضروف تیروئید زیاده،
‫پس تو همینجوری دست روی دست بذار، کِنِ اتاق اورژانس،
‫و بذار من درستش کنم.
‫- به ۸۵ افت کرد. ‫- باشه، درش بیار.
‫- آی‌ژل، کریکوتیروتومی کنید ‫- آی‌ژل لطفاً.
‫آلارم رو خاموش کن.
‫من تا حالا کریکوتیروتومی نکردم.
‫نه. مل کریکوتیروتومی می‌کنه.
‫تو همینجوریش صبح شلوغی داشتی.
‫دستکش بپوش، مل.
‫نه، من کریکوتیروتومی رو انجام میدم دکتر.
‫اگه یه روز فرد نبود،
‫تو انجامش می‌دادی، دکتر.
‫جراحی روزهای فَرده، اورژانس روزهای زوج.
‫خودت می‌دونی. محض رضای کریکوتیروتومی.
‫واسه‌ی اینه که همه‌تون این پایین عجیب و غریبید.
‫باشه، همکاری کنید لطفاً. ‫بیاید روی بیمار تمرکز کنیم.
‫از اینکه خیلی بافهمی ممنونم.
‫اگه یه وقت سوتی داد من کمک می‌کنم.
‫یولاندا، مؤدب باش.
‫آمار با آی‌ژل بالا رفت.
‫آماده‌ای؟ سلام؟
‫سلام.
‫قبلاً انجامش دادی؟
‫آره، توی آزمایشگاه نعش.
‫بیا امیدوار باشیم این بدبخت ‫به اونجا نره.
‫چون وقت داریم ‫تکنیکِ باز انجام میدیم.
‫باشه.
‫باشه، باید یه بُرشِ عمودی بزنی
‫که وریدهای ژوگولارِ شریان‌ها رو نزنی.
‫اوهوم، خوبه.
‫اگه این کریکوتیروتومی چند ثانیه‌ای بود،
‫می‌تونستی تیغ ۱۰، انگشتت و میل جراحی استفاده کنی.
‫به این میگن ویتلینر.
‫اینم قلابته.
‫مهره‌های گردنی، سی‌تی اسکن سر، جراحی دهان و فک و صورت. ‫سرم پروپوفول بزنید.
‫باشه، حالا می‌خوایم یه بُرشِ افقی
‫روی پرده‌ی کریکوتیروئید بزنیم.
‫باشه.
‫بعدش تراکستومی درجه ۴.
‫آماده شو که کریکوتیروتومی رو ببندی.
‫باشه، باشه، خوبه.
‫ببخشید.
‫خواهش می‌کنم.
‫دی‌اکسید کربن انتهای بازدمی زرده.
‫زرد خوبه. آفرین.
‫بخیه‌اش بزن. باشه، من اتاق کناری خواهم بود.
‫رزیدنتت بخیه‌زدن بلده،
‫یا باید یادش بدم؟
‫- خیلی باکلاسی، یویو. ‫- می‌دونم، ممنون.
‫شنیدنش از تو خیلی برام ارزشمنده.
‫- مل، تو خوبی؟ ‫- اگه دعواتون تموم شده.
‫دعوا نمی‌کنیم. این بازیه.
‫لنگدن برای دعوا خیلی سوسوله.
‫آره، برای دکتر گارسیا ‫چیزی جز احترام قائل نیستم.
‫در واقع، به نظرم
‫یه خدمتکار فوق‌العاده توی اَپلبی می‌شه.
‫تا بعد، فردی‌ها.
‫بریم.
‫باشه، ممنون.
‫الان خبر دادن که سی‌تی اسکن سرِ پسرتون عادیه،
‫و ضربان قلب خوبی رو حفظ می‌کنه.
‫- برش گردوندین. ‫- ممنون. خدا رو شکر.
‫الان بیهوشه
‫و توی گلوش لوله گذاشتیم برای اکسیژن.
‫چطوره یه دقیقه بریم بیرون
‫تا جاش رو آماده کنن و بعد می‌تونید برگردید؟
‫هر چقدر بخواید می‌تونید پیشش بشینید.
‫نیکی، منم مامان. اینجام عزیزم.
‫حالت عالیه، پسرم.
‫نابوده.
‫- باشه، بریم بیرون. ‫- باشه.
‫خب ما نمی‌دونیم که
‫چه مدتی توی خونه بوده و نفس نمی‌کشیده.
‫- الان نفس می‌کشه. ‫- نه به تنهایی.
‫ولی بیدار می‌شه.
‫واقعاً امیدواریم.
‫بعد از اینکه جواب یه سری آزمایشات مشخص بشه
‫بهتر متوجه می‌شیم.
‫مطمئنید که چیزی مصرف نکرده
‫که باعث این شده باشه؟
‫نه نه، اون بچه‌ی خوبیه.
‫دانشگاه میره، یه شغل پاره‌وقت داره.
‫حتی تصمیم گرفت خونه زندگی کنه ‫تا روی دانشگاه تمرکز کنه.
‫دکتر رابی. از ادرار.
‫اون چیه؟
‫آزمایش مواد مخدر.
‫و جوابش برای فنتانیل مثبته.
‫نه، غیرممکنه. نیک مواد نمی‌زنه.
‫کلی قرص غیرقانونی فروخته می‌شن
‫که فنتانیل دارن، فقط مسکن‌ها نیستن.
‫زانکس، آتیوان.
‫نه، پسر ما نه.
‫خب، شاید نمی‌دونسته که یه چیزی مصرف کرده
‫که فنتانیل داره، نمی‌دونم.
‫چگونه و چراها خیلی مهم نیستن.
‫مهم اینه که با نیک وقت بگذرونید.
‫باید یه سری آزمایش دیگه انجام بدیم.
‫بعدش گزینه‌هامون مشخص می‌شه،
‫ولی تو این بین،
‫چطوره بشینید و باهاش حرف بزنید؟
‫صدامون رو می‌شنوه؟
‫می‌دونی، هیچوقت دقیق نمی‌دونیم،
‫پس باید گمون کنیم که می‌شنوه.
‫و به محض اینکه چیزهای بیشتری فهمیدیم ‫میایم بهتون میگیم، باشه؟
‫باشه.
‫می‌شه نیک بردلی رو ‫به یه اتاق خصوصی منتقل کنیم؟
‫اون بچه زنده می‌مونه؟
‫مگه به نارکَن واکنش نشون نداد؟
‫فکر کنم مردمک‌های خیلی کوچیک‌شده‌اش ‫فقط به خاطر مرگ ساقه‌ی مغز
‫بزرگ شدن.
‫- گندش بزنن. ‫- آره.
‫سنش از جیک خیلی بیشتر نیست.
‫اینجوری نکن.
‫گاهی سخته.
‫اتاق آقای اسپنسر.
‫هی رابی،
‫ترسا، مادر دیویدِ جوانی که فرار کرد،
‫سراغ پسرش رو می‌گیره.
‫باشه. الان میام.
‫قضیه چیه؟
‫سطح اکسیژنش داره افت می‌کنه.
‫آقای اسپنسر، حالت چطوره؟
‫یادم نیست کجا پارک کردم.
‫آقای اسپنسر، می‌دونی کجایی؟
‫اینجا خیلی پُر سر و صداست.
‫بابا؟ می‌دونی کجایی؟
‫بابا، نگام کن. اسم من چیه؟
‫نمی‌دونم ماشینم کجاست.
‫بای‌پَپ، ۱۵ روی ۵.
‫بریم بیرون.
‫بای‌پَپ چیه؟
‫یه ماسک هوایی با فشار تنظیم‌شده ‫که می‌تونه اکسیژنش رو بهبود بده.
‫یا سینه‌پهلوش داره بدتر می‌شه
‫یا قلبش نتونسته مایعاتی که بهش تزریق کردیم
‫تا عفونت خونی رو درمان کنه رو دفع کنه.
‫ریه‌هاش دارن با مایع پُر می‌شن.
‫نمی‌شه مایعات رو بردارید؟
‫باعث می‌شه فشار خونش اُفت کنه
‫و عواقب خیلی بدی داره،
‫پس بیاید فقط امیدوار باشیم ‫که بای‌پَپ جواب بده.
‫اگه نده چی؟
‫اون موقع باید بدونم تصمیمتون
‫درباره‌ی استفاده از دستگاه تنفسی چیه.
‫هنوز داریم درباره‌اش حرف می‌زنیم.
‫خب، می‌دونیم که خواسته‌های خودش رو گفته.
‫به صورت کتبی. «برام لوله نذارید.«
‫نظرمون اینه که یه هفته بهش وقت بدیم.
‫اون هفته خیلی دردناک خواهد بود.
‫به خاطر تمام مانیتورها و آزمایشات خون
‫خیلی نمی‌تونه استراحت کنه. ‫شاید لازم باشه بهش مسکن بدیم.
‫شاید لازم باشه دست و پاش رو ببندیم
‫چون توی یه جای ناآشنا خواهد بود
‫که یه لوله‌ی خیلی عذاب‌آور توی گلوشه.
‫و خیلی نمی‌دونه داره چه اتفاقی می‌افته.
‫بیمارهای مسن اغلب دچار سایکوز می‌شن.
‫- ولی شاید حالش بهتر بشه. ‫- یا شاید بدتر بشه.
‫شما بودی چی کار می‌کردی؟
‫واقعاً نمی‌تونم جوابش رو برای شما بدم.
‫پدر شماست. تصمیمش با شماست.
‫می‌تونم تضمین بدم
‫که تا حد امکان امکانات راحتی براش فراهم کنیم
‫اگه تصمیمتون مرگ طبیعی باشه.
‫ولی پدر شما نیست.
‫و می‌تونه خوب بشه.
‫منظور خواهرم اینه که
‫هنوز داریم تصمیم می‌گیریم ‫که بهترین کار چیه.
‫خب، هر چی سریعتر تصمیم بگیرید، بهتره.
‫خیلی متأسفم.
‫کاش کار بیشتری ازم بر می‌اومد.
‫مطمئن نیستم که وقت زیادی براش مونده باشه.
‫دکتر رابی.
‫حق با شما بود.
‫نمی‌دونه تصادفی بوده
‫- یا عمدی هُلش دادن. ‫- شاهد دیگه‌ای نیست؟
‫نه، نه دقیقاً.
‫فیلم دوربین امنیتی رو به دست آوردیم. ‫شاید یه چیزی پیدا کنیم.
‫امیدوارم لیز خورده باشه.
‫منظورم این نیست که امیدوارم.
‫یعنی امیدوارم که عمدی هلش نداده باشن.
‫اون می‌شه جرم نفرت‌محور.
‫بله خانم.
‫- خانم؟ ‫- دکتر.
‫ببشخید. متأسفم.
‫نه خانی اومد نه خانی رفت.
‫اگه چیز دیگه‌ای گفت خبرم می‌کنی؟
‫حتماً.
‫با اینکه می‌دونم...
‫پس احتمالاً نباید.
‫- فقط... ‫- نه، بهم اعتماد کن.
‫- چطور می‌دونی... ‫- کلاً می‌دونم.
‫- فقط خواستم... ‫- می‌دونم.
‫ببین، اگه چیز دیگه‌ای گفت
‫که می‌تونست برای تحقیقات‌تون مفید باشه، ‫خبرت می‌کنم.
‫ممنون.
‫- می‌دونی، محض اطلاع... ‫- نه.
‫تونستی انتظاری‌های بخش روانی‌مون رو ‫ببری طبقات بالا؟
‫آره درسته، حداقل کراکن هنوز خوابه.
‫نظر منه یا اون افسره...
‫- نه. ‫- چی؟
‫- تو که اصلاً نمی‌دونی می‌خواستم... ‫- چی بگی؟
‫شاید می‌دونی.
‫- انگار آدم خوبی بود. ‫- به هیچ وجه.
‫اوهوم.
‫هیچ حالتی وجود نداره
‫که توش من و تو این صحبت رو باهم بکنیم.
‫تو از بین تمام مردم باید بهتر بدونی.
‫- داشتم... ‫- نه.
‫فقط بذار برو.
‫بهترین حالت ممکن. فقط به رفتن ادامه بده.
‫اوهوم.
‫دیگه نباید اَدرال و انرژی‌زا رو ترکیب کنی.
‫بهم اعتماد کن، حتماً.
‫باشه. ممنون.
‫بهترین چیز پزشکی اورژانسی اینه.
‫هیچوقت نمی‌دونی چی گیرت میاد.
‫و همه‌چیز گیرمون میاد.
‫واسه‌ی همین انتخابش کردی؟
‫شاید یکمی.
‫تازه می‌تونم شیفت‌هام رو خودم انتخاب کنم،
‫که برای یه مادر مجرد شگفت‌انگیزه.
‫ولی بیشتر، فقط از مردم خوشم میاد، می‌دونی؟
‫همیشه وقتی لازمشون داری هستن.
‫کی نمی‌خواد بخشی از اون ماجرا باشه، می‌دونی؟
‫ولم کن.
‫از مرکز نظارت تماس گرفتم.
‫می‌بینیم که توی منطقه‌ی مشخصتون نیستید.
‫اجازه دارید بیرون این منطقه باشید؟
‫بله، سرِ کارم.
‫درست مثل سری قبل و سری قبلش.
‫الان بر می‌گردم.
‫فایده‌ی داشتنِ این کوفتی چیه
‫اگه کار نکنه؟
‫ببخشید.
‫داری عالی پیش میری. عجله نکن.
‫خوبی؟
‫من... آره.
‫وقتی نمی‌تونم یه کارهایی بکنم ‫یا حداقل اینجوری به نظر میاد،
‫کلافه می‌شم.
‫آره، منم همینطور.
‫ممنون، ولی کلافگیم ‫خودش رو به صورت احساسی نشون میده،
‫بعدش ناراحت می‌شم،
‫بعد انگار نمی‌تونم از پس کارها بر بیام،
‫و می‌دونی، بعدش نمی‌تونم جلوی بیمار گریه کنم
‫چون هیچکس نمی‌خواد گریه‌ی دکترش رو ببینه.
‫فقط یه رد فلگ بزرگه.
‫الان یه کریکوتیروتومی بی‌نقص انجام دادی. ‫داری عالی عمل می‌کنی.
‫هی تو! سفید رنگ‌پریده!
‫چطوره یه ساندویچ بهم برسونی؟
‫چی باعث شده امروز بیاید اینجا، آقا؟
‫اومدم یه ساندویچ کوفتی بخورم.
‫باشه.
‫باشه، ببخشید...
‫- پرلا. ‫- پرلا.
‫این بیمار می‌تونه ساندویچ بخوره؟
‫قبلاً یکی بهت دادم، اِرل.
‫کل این هفته چیزی نخوردم.
‫چرا که نه.
‫یه ساندویچ دیگه بهش بده. ‫توی چرخ غذا هست.
‫فقط مطمئن شو سالاد تخم‌مرغ نباشه،
‫وگرنه پرتش می‌کنه روی زمین.
‫باشه. خوب شد فهمیدم. ممنون.
‫مورد سریعی داریم؟
‫تازه ۸:۳۰ صبحه و رابی به خاطر کُندیِ زیاد
‫بهم گیر داده.
‫حداقل معمولاً تا ناهار میرم
‫که بخواد بهم گیر بده.
‫امروز یکم بهش آسون بگیر، باشه؟
‫سالگرد مرگ دکتر آدامسونه.
‫غم‌انگیزه.
‫ولی بازم دلیل نمی‌شه سر من خالی کنه.
‫کلی میگم.
‫- دکتر موهان؟ ‫- بگو سمیرا، راحت باش.
‫فقط خواستم عذرخواهی کنم.
‫وقتی گوشیم زنگ خورد، ‫خیلی غیرحرفه‌ای بود.
‫سخت نگیر. بهم اعتماد کن.
‫باید بخندیم.
‫وگرنه هیچوقت گریه‌مون بند نمیاد.
‫ممنون.
‫تازه، با وجود تمام عجایبی
‫که هر ساعت وارد اینجا می‌شه،
‫کسی اهمیت نمیده یا نمی‌فهمه.
‫یه مرد بی‌خانمان بیهوش رو دارن میارن.
‫شاید مورد آموزشی خوبی باشه. ‫عشقِ آهنگ‌های فانک.
‫بریم.
‫مرد سفیدپوست،
‫حدوداً شصت تا هفتاد ساله،
‫بیهوش پیدا شده. ‫اثری از تروما نیست، کارت شناسایی نداره.
‫با شماره‌ی سه.
‫یک، دو، سه.
‫چیزی مصرف کردی؟
‫از اینجا بوی الکل میاد.
‫طرف کلکسیون‌های چهار فصل رو
‫با همدیگه پوشیده.
‫وای!
‫خدای من...
‫چی...
‫اوه!
‫چی شده؟ مشکل چیه؟
‫آزمایش بیمار برای موش مثبت بود.
‫نه.
‫اگه اهمیت داره، فقط سه‌تا رو دیدم.
‫یکیش اونجاست.
‫چون آزمایش پسرتون برای تی‌اِچ‌سی مثبت بوده،
‫که ماده‌ی روان‌انگیز توی کانابیسه،
‫مجبوریم برای نظارت شبانه
‫بستریش کنیم.
‫مغزش چی؟
‫ممکنه اون میزان علف صدمه وارد کنه؟
‫فقط چهار سالشه.
‫جواب صادقانه اینه که نمی‌دونیم.
‫مطالعات طولانی‌مدت زیادی روش انجام نشده،
‫ولی حقیقت اینه که یک‌بار رخ دادنش
‫نشون میده نباید عوارض طولانی‌مدت داشته باشه.
‫ولی نمی‌دونید.
‫پس پسرم ممکنه به خاطرش ‫به ناتوانی‌های یادگیری،
‫مشکلات روانپزشکی یا حتی اوتیسم دچار بشه.
‫مدرکی بر این اساس وجود نداره.
‫سلام. من کیارا آلفارو هستم.
‫مددکار اجتماعی دپارتمان هستم.
‫کیارا کمکتون می‌کنه قدم‌های بعدی رو مشخص کنید.
‫چه قدم‌هایی؟
‫خب، چنین موردی
‫به گزارش اجباری به خدمات کودکان
‫- و گاهی پلیس نیاز داره. ‫- نه.
‫چرا باید پای پلیس رو بکشید وسط؟
‫مواد مخدره.
‫قرار نیست بچه‌ام رو بگیرن.
‫- پاستیل گلی بودن. ‫- منظورمون این نیست.
‫خب، لعنت به منظورتون! ‫کسی به بچه‌ی من دست نمی‌زنه!
‫اصلاً ما میریم.
‫خب... نه، نمی‌شه پسرتون رو ببرید.
‫ممکنه دیگه نفس نکشه. ‫ممکنه تشنج کنه.
‫- توی خونه حواسم بهش هست. ‫- آماندا، خواهش می‌کنم.
‫- گمشو دِرو. ‫- نگهبانی رو خبر کن.
‫اگه نتونید همکاری کنید،
‫باید ازتون بخوام که برید.
‫آماندا، لطفاً. ‫باید بمونه.
‫تو هم باید یه هتل کوفتی پیدا کنی.
‫پسرتون نمی‌تونه از بیمارستان بره،
‫ولی می‌تونم بگم شما رو ببرن.
‫حق نداری به من دست بزنی.
‫برید بیرون! همه‌تون!
‫خانم جونز، می‌دونم ترسناک و استرس‌زاست.
‫گور پدرت! گور پدرت! این پسرمه.
‫پسر منه! کسی هم بهش دست نمی‌زنه!
‫هی، هی، هی. قضیه چیه؟
‫- چطور می‌تونم کمک کنم؟ ‫- با عقب رفتن!
‫مامانه نگران تحقیقات سازمان کودکان، نوجوانان و خانواده‌هاست.
‫- آماندا، فقط آروم بگیر! ‫- باشه، باشه، کافیه!
‫اینجا بیمارستانه.
‫برنامه‌ی «جری اسپرینگر» نیست.
‫خانم، کسی نمی‌خواد بچه‌ات رو ببره،
‫پس چطوره همینجا پیشش بمونی
‫تا وقتی شوهرت بیرون با مددکار اجتماعی‌مون حرف می‌زنه
‫و قضیه رو حل می‌کنه؟
‫خب، نمی‌خوام برای من و پسرم صحبت کنه.
‫خب، یا تویی یا اون.
‫پسرتون نمیره، ولی تو رو می‌تونیم به بیرون همراهی کنیم
‫و حتی دستگیرت کنیم ‫اگه نخوای همکاری کنی.
‫کسی این رو نمی‌خواد.
‫پس تو بهمون بگو. می‌خوای چی کار کنی؟
‫- پیش پسرم می‌مونم. ‫- باشه، عالیه.
‫انجامش بده.
‫همه باهم هم‌نظریم؟
‫ممنون اولسن.
‫- می‌دونید کجام. ‫- خوبی؟
‫آره، از پسش بر میایم.
‫- مشکلی نیست. ‫- مال خودتون.
‫خانم جونز، فقط چندتا سؤال داریم.
‫اوضاع اون بیرون خوبه؟
‫آره، فقط یه روز دیگه توی بهشته.
‫- حالت چطوره؟ ‫- بهترم.
‫- دیوید کجاست؟ ‫- رفت.
‫گفت باید برگرده مدرسه.
‫اوه.
‫شاید بتونی باهاش تماس بگیری،
‫بگی برگرده.
‫اگه این کار رو بکنم چی می‌شه؟
‫امیدوارم که حاضر باشه با یکی صحبت کنه.
‫- شما باهاش حرف می‌زنی؟ ‫- می‌تونم تلاش کنم.
‫فکر نکنم می‌خواست با من صحبت کنه.
‫ماجرای نوشته‌هایی که پیدا کردین رو
‫به کسی گفتید؟
‫نه.
‫نمی‌دونستم به کی بگم.
‫فقط نمی‌خوام صدمه ببینه.
‫ما هم نمی‌خوایم.
‫یه راست به صندوق صوتی میره.
‫شاید بهتره پیامک بدین.
‫جواب پیامک رو نمیده.
‫بابت کل این ماجرا متأسفم.
‫چیزی نیست، چیزی نیست.
‫کاری که داری برای دیوید می‌کنی ‫خیلی شجاعانه است.
‫من مادرشم.
‫هر کاری برای محافظت ازش می‌کنم.
‫فکر می‌کنی به کسی صدمه بزنه؟
‫نه.
‫اما...
‫مطمئنم والدین زیادی این حس رو داشتن
‫قبل از اینکه بچه‌شون ‫کارهای ناگفتنی کرده.
‫سابقه‌ی خشونت داره؟
‫قبلاً توی دردسر افتاده؟
‫نه، هیچوقت.
‫خیلی آرومه.
‫خیلی خوب هم از من مراقبت می‌کنه.
‫اون... بعد از مرگ پدرش بهم ریخت.
‫دوتامون همینجوری بودیم.
‫بالگرد تا ده دقیقه‌ی دیگه ‫یه مورد برق‌گرفتگی رو میاره.
‫باشه، کالینز رو خبر کن. ‫الان میام.
‫بازم سعی کن پیداش کنی.
‫اگه پیدا کردی، بگو یکی بیاد دنبالم.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- برام خبرهای خوش داری؟ ‫- کاملاً.
‫دوتا اتاق توی آی‌سی‌یو دارن تمیز می‌شن.
‫- تا الان آماده شدن. ‫- عالیه.
‫و توی اتاق استراحت هم بیگل گذاشتم.
‫دمت گرم. ممنون.
‫- حقیقت داره؟ ‫- باید دقیق‌تر بگی.
‫توی بخش اورژانس موش داریم؟
‫ظاهراً، اگه یکی تا الان جاسوسی کرده.
‫می‌دونی ظاهر ماجرا چقدر بده؟
‫یه دلیل دیگه برای تعطیل کردن اینجاست.
‫فقط بخش اورژانس موش‌ها رو بستری می‌کنه.
‫بخش اورژانس هیچوقت موش‌ها رو بستری نمی‌کنه،
‫مگر اینکه بیمه‌ی مناسب داشته باشن.
‫گرفتیدشون؟
‫یکی‌شون رو، تازه صورت‌حساب یه ویزیت کامل رو بهش دادم.
‫خوشحالم فکر می‌کنی خنده‌داره.
‫متأسفم که تو فکر نمی‌کنی.
‫آفت‌کش خبر کردی؟
‫منتظر نظر پزشک دومه.
‫امروز داری خیلی پُررو بازی در میاری.
‫نگران نباش. آخرین باری که شنیدم،
‫داشتن می‌رفتن کافه‌تریا،
‫پس باید یه ساعته بمیرن.
‫باشه.
‫- کل هفته اینجام. ‫- شایدم نه.
‫زنی که مواد می‌خواسته ‫به خاطر مزاحمت
‫و برهم زدن آرامش مسافران ‫از اتوبوس شهری بیرون شده.
‫من زنگ زدم ۹۱۱!
‫مدام برای مواد مخدر فریاد می‌زنه.
‫یه ظرف پرکاستِ خالی رو پیدا کردیم ‫که پنج روز پیش پُرش کرده.
‫چی کار می‌کنید؟ ‫چی کار می‌کنید؟
‫از وقتی سوارش کردیم
‫همکاری نکرده و مجادله می‌کنه.
‫ولش کن. ولش کنید.
‫اینقدر مقاومت نکن.
‫آروم بگیر دیگه، وگرنه زنگ می‌زنم پلیس.
‫داروهام توی خونه جواب نمیدن!
‫خواهش می‌کنم، من کم‌خونی داسی‌شکل دارم!
‫باشه، بسه. همه بس کنن.
‫بسه!
‫اسمت چیه؟
‫جویس. جویس سن کلر.
‫جویس، این درد به خاطر کم‌خونی داسی‌شکلته؟
‫- بله! ‫- ده میلی‌گرم مورفین تزریق رگی.
‫- واقعاً ده میلی‌گرم می‌خوای؟ ‫- آره.
‫اگه لازم بود پنج دقیقه دیگه هم باز تزریق کنید.
‫سرم دیلائودید هم نیاز داره.
‫انسداد عروقیه!
‫خیلی متأسفم که اینجوری شده.
‫دیگه خوب می‌شی.
‫اینجا جات امنه.
‫زود باشید.
‫اینجا جات امنه. قول میدم.
‫فقط نفس بکش. خب؟
‫سیم برق به ساعد چپش خورده،
‫یه بار برای فیبریلاسیون بطنی بهش شوک دادیم.
‫- تیر برق افتاده بوده؟ ‫- نه، کارخونه‌ی متروکه.
‫کنارش قیچی آهن‌بُر پیدا کردیم.
‫برق گرفتتش.
‫می‌خواسته مس بدزده؟
‫احتمالاً.
‫جریان برق دستش رو سوزونده،
‫و جریانی که توی کل بدنش پخش شده ‫قلبش رو متوقف کرده.
‫آماده؟
‫آماده، بلند کنید.
‫به آزمایشات، میوگلوبین و کراتین کیناز اضافه کنید.
‫دو لیتر سرم آب‌نمک معمولی.
‫دکتر سانتوس، نگران چی هستیم؟
‫رابدومیولیز به خاطر آسیب بافتی
‫می‌تونه کلیه‌ها رو از کار بندازه، ‫ریسک دنباله‌دار تحریک‌پذیری قلبی.
‫- عالیه. ‫- پَدهای رویی‌پشتی قرار گرفت.
‫طرف از دکل تلفن افتاده؟
‫- نه، روی یه سکو بوده. ‫- کسل کننده است.
‫خورده به یه سیم برق.
‫محفظه‌ی بطنی سفته.
‫مانیتور فشار شکم رو آماده کن.
‫فیبریلاسیون بطنی.
‫- باشه، شارژ تا ۳۰۰. ‫- شارژ تا ۳۰۰.
‫من نظارت کنم یا تو؟
‫- ببخشید، پاسخ واکنشی بود. ‫- آماده.
‫لعنتی!
‫ببخشید.
‫خب... چی شده؟
‫برای سگِ دوست‌دخترم خریدمش.
‫شیفت شب کار می‌کنم و اونم کل روز واق واق می‌کنه.
‫وقتی بیدار شدم، دور گردن خودم بود.
‫زنیکه‌ی کثافت!
‫ببخشید، ببخشید.
‫فکر کنم حتماً از چسب خیلی قوی استفاده کرده.
‫آره، اینجوری به نظر میاد.
‫سعی کردی باتری‌هاش رو در بیاری؟
‫البته. دَرِش رو با چسب بسته.
‫باشه، فکر کنم یکی دوتا راه داریم، گری.
‫می‌تونیم یه حلّال پیدا کنیم ‫که می‌خورتش
‫یا حداقل چسب رو اونقدری نرم می‌کنه ‫که بدون کَندنِ پوستت به همراهش
‫درش بیاری.
‫یا...
‫دکتر جوادی؟
‫گمونم سلول‌های پوست گردنت به صورت طبیعی
‫پوسته‌پوسته می‌شن و می‌تونی با گذر زمان درش بیاری.
‫- چقدر زمان؟ ‫- دو هفته، شاید.
‫دو هفته؟
‫فکر کنم طرف اسکوربوت داره.
‫مگه دزد دریاییه؟
‫نه، یه بی‌خانمانه
‫که غذاش فقط رشته‌های مفت‌فروشی بوده.
‫خونریزی پری‌فولیکولار، التهاب لثه،
‫و خونریزی لثه داره و آره،
‫توی رژیمش هیچ میوه یا سبزیجاتی نیست.
‫گمونم اونم باعثش می‌شه
‫اگه مطمئن شده باشی که به خاطر دزد دریایی بودن نیست.
‫طوطی یا پای چوبی نداشت؟ ‫بوی گند عرق و عرق نیشکر نمی‌داد؟
‫خب، حالا که گفتی، یه بویی می‌داد.
‫احتمالاً دزد دریاییه.
‫بگو سریِ بعدی که رفت مفت‌فروشی
‫ویتامین سی هم برداره.
‫نمی‌دونم شوخی می‌کنی یا نه.
‫نه، ناخدا اسکوربوت کمبود ویتامین سی داره.
‫ارزونترین راهش ‫با یه مکمل روزانه است.
‫ناخدا اسکوربوت هم یه شوخی دیگه است.
‫- مایلم اینجوری فکر کنم. ‫- قشنگ بود.
‫دکتر لنگدن، دکتر کینگ، ایشون آرتور کارلسن هستن
‫از سازمان کودکان، نوجوانان و خانواده‌ها.
‫می‌خواد با والدین تایلر جونز صحبت کنه.
‫باشه، باشه.
‫مِل، ممکنه ایشون رو ببری پیش کیارا و خانواده؟
‫باشه، از این طرف بفرمایید.
‫- بِتو؟ ‫- سلام دکتر.
‫- اینجا چی می‌خوای؟ ‫- حالا شیفت روز کار می‌کنم.
‫مگه دو سال پیش بازنشسته نشدی؟
‫نه.
‫- امروز باید کار کنم. ‫- باشه.
‫باشه. فقط همینجا بمون، خب؟
‫کلی نظافت‌کاری دارم.
‫باشه، فوری میام.
‫هی دکی، دکی! یه ساندویچ چطوره؟
‫باشه اِرل. بوقلمون، سالاد تخم‌مرغ نه.
‫دارمت. فقط یه دقیقه بهم وقت بده.
‫خب بِتو گفت اینجا کار می‌کنه؟
‫آره، یهو شروع کرده به گشتن.
‫خوشبختانه، همیشه از اینجا سر در میاره.
‫فکر می‌کنه هنوز توی اورژانس کار می‌کنه.
‫به خانواده‌اش زنگ زدم.
‫معمولاً بعد از چند ساعت میان سراغش.
‫جدی؟
‫آره. بهشون یه استراحتی میده.
‫و نگاش کن. با مردم حرف می‌زنه،
‫حس مفید بودن می‌کنه، ‫یکم ورزش هم می‌کنه.
‫والا کاش من اینقدر خوشحال بودم.
‫به نظرت می‌تونه موش بگیره؟
‫- بس کن. ‫- اِرل یه ساندویچ می‌خواد راستی.
‫همیشه ساندویچ می‌خواد.
‫هی، اینجا رو باش.
‫برای بچه‌هام توله‌سگ گرفتم.
‫بانمکه. امیدوارم ایده‌ی تو نبوده باشه.
‫- چرا؟ ‫- جداً؟
‫واقعاً فکر کردی زنت
‫می‌خواد یه چیز دیگه هم باشه ‫که ازش مراقبت کنه؟
‫- اَبی عاشق سگ‌هاست. ‫- من عاشق پنگوئنم.
‫به این معنی نیست که می‌خوام از یکی‌شون مراقبت کنم.
‫کاملاً مطمئنم که پنگوئن داشتن غیرقانونیه.
‫کاملاً مطمئنم متوجه منظورم نشدی.
‫منظور اینه که تانر قول داد
‫ازش مراقبت کنه.
‫یه بچه‌ی چهار ساله؟ ‫آره، باشه.
‫حالش چطوره؟
‫بعد از بیست میلی‌گرم مورفین ‫هنوز داره نفس می‌کشه.
‫دردت چطوره، جویس؟
‫یکم بهتر شده.
‫سفارش تعویض خون دادیم.
‫فکر می‌کردم نیازش دارم.
‫مقدار معمولیت در خونه چقدره؟
‫نود درصد مورفین خالص هر دوازده ساعت
‫و اکسی‌کودون برای درد پیشرفته،
‫ولی جواد نمی‌داد.
‫ساعتی چهارتا دیلائودیدِ رگی برات مشخص می‌کنم.
‫اگه یکم بیشتر خواستی ‫می‌تونی این دکمه رو بزنی.
‫ولی فقط ساعتی یه بار کار می‌کنه، ‫پس شلوغش نکنی.
‫- می‌شه باهات صحبت کنم؟ ‫- آره.
‫انگار از مقدار افیون تعجب کردی.
‫- انگار یکم زیاد بود. ‫- دردش هم همینطور.
‫چطور می‌دونی معتاد نیست؟
‫نمی‌شه ادای هموگلوبین شش رو در آورد.
‫می‌دونی بحران داسی‌شکل ‫با بدن چی کار می‌کنه؟
‫سلول‌های خون گیر می‌کنن ‫و مویرگ‌هات رو کیپ می‌کنن
‫و نمی‌ذارن هیچ اکسیژنی به سلول‌هات برسه.
‫گفتن مثل درد چاقو خوردن با برقه
‫که انگار داره استخوان‌هات رو می‌شکنه
‫و از توی بدنت شیشه‌خرده رَد می‌کنه.
‫تا حالا اینجوری در نظر نگرفته بودمش.
‫یکم دلسوزی برای افرادی که
‫با درد واقعی زجر می‌کشن، خیلی جواب میده.
‫- آره. ‫- نگران نباش.
‫یاد می‌گیری چطوری ادایی‌ها رو تشخیص بدی،
‫و نصف مواقع، کل چیزی که نیاز دارن
‫کسیه که واقعاً به حرفشون گوش بده ‫و داستان‌شون رو بشنوه.
‫اوهوم.
‫فشار محفظه‌ی داخلی روی ۴۹ هست.
‫سوختگی باعث ورم شدید شده.
‫چی نیاز داره، دکتر سانتوس؟
‫فاشیوتومی، ولی هنوز نبض شعاعی داره.
‫فشار باید بالای صد باشه ‫که نبض بره،
‫و اون موقع دیگه دستش باید قطع بشه.
‫۴۹ اونقدری هست که تمام عصب‌ها ‫و ماهیچه‌ها رو
‫ظرف چند ساعت نابود کنه.
‫- فشار محفظه ۴۹ـه؟ ‫- آره.
‫می‌خوام بُرشِ اولیه رو اینجا بزنم.
‫ارتو می‌تونه توی اتاق عمل تمومش کنه.
‫نقشه‌ی خوبیه. بهشون میگم.
‫- سلام رابی. ‫- همیشه از دیدنت خوشحالم، فرد.
‫- از شاگرد خفنم خوشت میاد؟ ‫- کارش خیلی خوبه.
‫مربی عالی‌ای داره.
‫دستکش استریل برای دکتر سانتوس.
‫ما به رزیدنت‌هامون ‫فاشیوتومیِ ساعد یاد نمیدیم.
‫اگه یه روزی یه جایی تنها بود
‫و پشتیبانی نداشت چی؟
‫این مسیریه که از عصبِ میانی
‫و تمام رگ‌های بزرگ اجتناب می‌کنه.
‫شاید بار اول رو بهتره فقط نگاه کنه.
‫اون تیغ رو نگه می‌داره، من بُرش میدم.
‫تیغه‌ی ده برای دکتر سانتوس.
‫نزدیک به مبدا شروع می‌کنیم.
‫چقدر فشار؟
‫حدود اینقدر.
‫اوهوم.
‫توی پوست و زیرجلدی.
‫خوبه.
‫وضعشون چطوره؟
‫هنوز صحبت می‌کنن.
‫- خوبی؟ ‫- آره، حتماً.
‫فقط... خوشم نمیاد خانواده‌ها نابود بشن.
‫چیزیشون نمی‌شه.
‫- از کجا مطمئنی؟ ‫- سفیدپوستن.
‫یحتمل با یه تذکر جدی ولشون کنن.
‫اگه نبودن، زنه احتمالاً بچه‌اش رو از دست می‌داد
‫و مرده هم می‌رفت زندان، اما...
‫ببخشید، فلوشیپِ بدبینی گذروندم.
‫مطمئنی خوبی؟
‫صد در صد. فقط میرم یه هوایی بخورم.
‫من وحشی‌ام، باکلاسم، تجملی‌ام،
‫بی‌پروام، پرروام، دمدمی‌مزاجم و بدجنس.
‫من وحشی‌ام...
‫کمک می‌خوام!
‫تیر خوردم.
‫می‌شه کمک کنید؟
‫اسمت چیه؟
‫الکس.
‫باشه الکس، بذار یه نگاهی بندازم.
‫خیلی درد داره.
‫می‌دونم. باشه.
‫ازت خوب مراقبت می‌کنیم.
‫- باشه. ‫- شماها می‌برینش؟
‫بذار کمکت کنم بلند بشی، الکس.
‫دارمت.
‫یه موردِ تیر خورده به شکم
‫توی پارکینگ آمبولانس دارم، ‫کد تروما الان.
‫یه فرد تیر خورده رو با یه ماشین آوردن.
‫- داریش؟ ‫- آره، برو.
‫دو گرم سفازولین. ارتو داره میاد.
‫فشار سیستول فقط هشتاده. ‫سوزن شماره ۱۴ در ورید کوبیتال چپ.
‫دو واحد خون کامل در حال تزریق
‫با استفاده از دستگاه تزریق سریع.
‫زنگ بزن اتاق عمل. الان میایم.
‫ریه‌ها فعال.
‫هر روز دارو مصرف می‌کنی؟
‫- حساسیتی داری؟ ‫- نه.
‫موریسون پُر از خونه. می‌بینیش؟
‫- آره. ‫- کبدش رو پاره کرده.
‫- اسمش چیه؟ ‫- الکس.
‫الکس، کلی خون از دست دادی.
‫فوراً باید جراحی بشی.
‫قراره بمیرم؟
‫نه حالا که من هستم.
‫با فروتنیِ یه جراح گفتی.
‫اتاق عمل حاضره. حالش چطوره؟
‫- فشار خون داره یکم بالا میره. ‫- بریم.
‫- می‌شه به مامانم زنگ بزنید؟ ‫- آره.
‫- توی گوشیم به اسم «خفن» ذخیره شده. ‫- البته، البته.
‫پس مجبور نبود منتظر اتاق عمق بشه؟
‫نه، ما مرکز تروما هستیم.
‫همیشه یه اتاق عمل رو مجهز و آماده داریم.
‫خب، محشره که!
‫اگه چندتا تروما نیاز به اتاق عمل داشتن چی؟
‫سرمون خیلی شلوغ‌تر می‌شه.
‫آقای میلتون، متدسفم.
‫مجبور بودیم بیاریمت توی راهرو.
‫می‌دونم این بیرون خیلی شلوغ و پُر سر و صدا می‌شه.
‫آقای میلتون؟
‫هی هی، بنت، بیدار شو ببینم.
‫لعنتی، لعنتی. یکم کمک نیاز دارم اینجا!
‫کمک!
‫آخرین بار کِی بهش سر زدی؟
‫نمی‌دونم، نهایتاً نیم ساعت پیش بود.
‫- منتظر جواب آزمایشگاه بودم. ‫- چی شده؟
‫همونی که سنگ کیسه صفرا داشت. ‫نوار قلب‌هاش رو دیدی.
‫معلوم نیست چقدر بیهوش بوده. ‫توی راهرو خواب بود.
‫ترالی احیا، زود باشید!
‫دارمش.
‫ماساژ رو نگه دار.
‫فشار سیستول نداره.
‫ماساژ رو ادامه بده، اپی‌نفرین تزریق کن.
‫آرومتر، سرعتت رو کم کن.
‫- لوله بذارم؟ ‫- نه. ماسک تنفسی بذار.
‫نمی‌خوایم ماساژ رو متوقف کنیم.
‫مردمک‌هاش ثابت و بزرگن.
‫خیلی وقته بیهوش بوده.
‫اوضاع اینجا چطوره؟
‫خیلی بهترم.
‫دکتر موهان، ایشون زنم آندینه.
‫دکتر سمیرا موهان هستم. ‫خوشبختم آندین.
‫- ممنون که کمکش کردین. ‫- خواهش می‌کنم.
‫و بازم میگم، خیلی متأسفم ‫بابت رفتاری که
‫موقع اومدن باهاتون شد.
‫تمام افراد شاغل در اینجا
‫بلد نیستن با داسی‌شکل چطوری برخورد کنن.
‫از اینجا به بعد قراره هر کار ممکن رو بکنیم
‫تا بحرانِ جویس رو مدیریت کنیم.
‫تو این بین، چیزی براتون بیارم؟
‫من نمی‌خوام.
‫- آندین؟ ‫- نه، ممنون.
‫باشه. خب، اگه چیزی خواستید
‫بگید پرستارها بیان سراغم.
‫نفس‌های آروم و عمیق بکش، ایان.
‫نبولایزر، ۵ میلی‌گرم آلبوترول ‫و ۱۲۵ میلی‌گرم سولومدرول تجویز کردن.
‫باشه.
‫مراقبش باش و به دکتر لنگدن توضیح بده.
‫- باشه. ‫- باشه، عالیه.
‫وقتی تثبیت شد دوباره توی تریاژ می‌بینمت.
‫باشه.
‫باشه، بیا این رو در بیاریم.
‫باشه، طاقت بیار، ایان.
‫این باید حسابی به آسمت کمک کنه.
‫چطور می‌تونم کمکت کنم، عزیزم؟
‫دنبال دکتر لنگدن می‌گردم.
‫آره، بذار ببینم کجاست.
‫دکتر لنگدن، یه دانشجوی پزشکی
‫توی پذیرش سراغت رو می‌گیره.
‫فهمیدم. داره میاد این طرفی.
‫ممنون.
‫سلام غَشی.
‫یه فاشیوتومیِ خیلی خفن رو نبودی.
‫فکر نکنم فاشیوتومی
‫برام باحال باشه.
‫اگه می‌دیدی کی انجامش داد، برات باحال می‌شد.
‫اوضاع توی اتاق استراحتِ ورودی‌ها چطوره؟
‫از دکتر مک‌کی چیزی می‌دونی؟
‫کمتر از دو ساعته که اینجام.
‫کسی رو نمی‌شناسم، همچنین تو رو.
‫فکر کردم یه جور کودک نابغه‌ای.
‫مثل هر دانشجوی پزشکی سال سوم معمولی‌ام.
‫واضحه.
‫هی، فقط می‌خوام یخ بینمون بشکنه.
‫نمی‌خوام برم رو مُخت.
‫بازم بهم میگی غَشی
‫وقتی ازت خواستم نگی.
‫جدی؟ هنوز گیرِ اونی؟
‫هنوز گیرشم.
‫آره. باشه، ببخشید.
‫نمی‌دونستم نابغه اینقدر حساسه.
‫ولی می‌فهمم. مغزت گنده است، احساساتت گنده.
‫کاملاً منطقیه.
‫سعی می‌کنم مهربون‌تر باشم.
‫بیست چوق شرط می‌بندم قبل از پایان شیفت ‫یکی‌شون سیلی بخوره.
‫به نظرم اون کوچولوئه ‫سرسخت‌تر از ظاهرشه.
‫هر چند دقیقه جامون رو عوض می‌کنیم.
‫- می‌تونی استراحت کنی. ‫- خوبم.
‫ماساژ رو نگه دار.
‫هنوز فشار سیستول نداره.
‫ماساژ رو ادامه بده.
‫بهش شوک بدیم.
‫نمی‌شه به عدم سیستول شوک داد.
‫ممکنه فیبریلاسیون بطنی خفیف باشه.
‫- عمراً. ‫- باشه.
‫آخرین اپی‌نفرینش کِی بود؟
‫- سه دقیقه پیش. ‫- باشه.
‫خب، احیای پیشرفته قلبی میگه ‫سه تا پنج دقیقه، درسته؟
‫- پس بیاید یه راند دیگه تزریق کنیم. ‫- باشه.
‫رابی، بچه‌های بالغ آقای اسپنسر سراغت رو می‌گیرن.
‫و والدین نیک بردلی،
‫اوردوزیِ فنتانیل هم می‌خوان باهات صحبت کنن.
‫باشه.
‫سه راند اپی‌نفرین بزنید ‫و بعد اعلامش کنید.
‫نهایت تهویه با بای‌پَپ برای آقای اسپنسر انجام شد، ۲۵ روی ۱۰.
‫- آمار؟ ‫- عالی نیست، بالای ۸۰.
‫سلام. شنیدم خواستین با من صحبت کنید.
‫آره. اون هشداره هِی صدا می‌داد.
‫آره. چطوره بیاید بیرون؟
‫هشدار برای اکسیژن پایینه.
‫بازم از اون بای‌پَپ نیاز داره؟
‫متأسفانه نهایت چیزیه که می‌شه.
‫پس تصمیم‌گیری در حال حاضر...
‫می‌خوایم دستگاه تنفسی به پدرمون وصل کنید.
‫با اینکه برخلاف علاقشه
‫که براش لوله نذارن؟
‫هنوز آماده‌ی رها کردنش نیستیم.
‫اگه پدرتون باشه چی؟
‫اون حرومزاده‌ی کله‌شقی بود
‫هیچوقت بیخیال هیچکدوم از ما نمی‌شد.
‫ما هم بیخیالش نمی‌شیم.
‫کاملاً مطمئنید
‫که بعد از تمام توضیحاتی که بهتون دادم ‫می‌خوای پدرت رو وارد این قضیه کنید؟
‫ممکنه مجبور باشم حکم پیشرفته‌اش رو اجرا کنم.
‫نه، باید وکالت درمانی ما که هنوز پابرجاست رو اجرا کنی.
‫وگرنه، با وکیل بیمارستانتون صحبت می‌کنیم.
‫جرمی، موافقی؟
‫آره، گمونم.
‫باشه. تا وقتی آماده باشیم ‫می‌تونید کنارش بشینید.
‫- می‌شه کِی؟ ‫- چند لحظه‌ی دیگه.
‫لطفاً نگو
‫که می‌خوای برای اون مرد بدبخت لوله بذاری.
‫خواسته‌ی خانواده است.
‫که چی؟ می‌خوان شکنجه‌اش کنن؟
‫توضیحش دادم.
‫اگه باهات هم‌امضا بشم، ‫می‌تونی وکالت‌شون رو نادیده بگیری.
‫تهدید کردن که میرن سراغ وکیل بیمارستان.
‫بذار برن. زنگ بزن کمیته اخلاقی.
‫باهامون موافقت می‌کنن.
‫نه نه، احتمالاً راست میگی.
‫ولی اونجور زمانی نداریم.
‫گیر کردیم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- گه بزنن.
‫چیه؟
‫باید برم به اون والدین بگم
‫که پسر هجده ساله‌شون مرگ مغزی شده.
‫- می‌خوای باهات بیام؟ ‫- نه، عیب نداره.
‫می‌خوای چی بگی؟
‫می‌خوام بگم بعیده،
‫ولی هنوز باید آزمون آپنه
‫و مطالعه‌ی پرفیوژن مغزی انجام بدیم.
‫فعالیت عصبی جمجمه نداره.
‫- اون مردم یکم امید نیاز دارن. ‫- امید واهی.
‫- امید امیده. ‫- جدی؟
‫چیه، امروز باید دعا کنیم معجزه بشه؟
‫وقت نیاز دارن تا هضمش کنن
‫قبل از اینکه ماجرا رو بپذیرن.
‫تا حالا خودت این توصیه رو قبول کردی؟
‫پزشک خودش رو درمان می‌کنه.
‫تو بیمار نداشتی؟
‫نه نه نه. مردم از کما بیرون میان.
‫می‌تونید بیدارش کنید.
‫می‌تونید. می‌تونید... شوک بدین...
‫می‌تونید با شوک... برش گردونید.
‫نیک.
‫هی، هی، هی.
‫نیک.
‫خواهش می‌کنم، نه!
بی سی موویز مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده BcMoviez.Com
‫تغییری نداره.
‫افیوژن پری‌کاردی نداره،
‫بدون پنوموتوراکس فشاری، بدون فعالیت قلبی.
‫کلسیم رو امتحان کن. ‫ممکنه هایپرکالمی باشه.
‫نه، پتاسیمش عادی بود.
‫- آماده‌ای اعلامش کنیم؟ ‫- نه هنوز.
‫دکتر رابی گفت سه راند اپی‌نفرین.
‫وقتشه. بیاید یه دور دیگه بزنیم.
‫این یکی ممکنه برش گردونه.
‫باشه.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بی سی موویز ::.. .:: telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.