‫چهل و هشت، چهل و نه، پنجاه!
‫تمومه. یه کم آب بخور و استراحت کن.
‫زیاد به خودت فشار نیار.
‫اوف، عجب دختر نازی!
‫خیلی هم کم‌سن‌وساله!
‫اصلاً میتونه اینو تکون بده؟
‫حالم از این دنیای ‫احمقانه و سطحی بهم می‌خوره!
..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. ‏.:: BcMoviez.com ::.
‫بیست و هشت سال از ‫واقعه «سقوط» می‌گذره.
‫در این بیست و هشت سال، گرچه همگی ما ‫تحت حمایت این به اصطلاح قهرمانان بودیم،
‫در عین حال در معرض ‫درگیری‌هایشان هم قرار گرفتیم.
‫حتی دچار فجایعی شدیم ‫که نتیجه همین درگیری‌ها بود.
‫تنها با هدایت و راهبری صحیح ‫می‌توان به نظمی حقیقی دست یافت.
‫به همین دلیل است که من می‌خواهم «ایکس» شوم.
‫مامان... مامان!
‫من... من...!
‫می‌خوام بزرگ که شدم قهرمان بشم!
‫اوه؟
‫ای جانم!
‫آخه تو چقدر نازی!
‫بیا اینجا لیلی. یه بار دیگه بگو، ‫این دفعه برای دوربین.
‫من...
‫می‌خوام بزرگ که شدم قهرمان بشم!
‫لیلی، بیا این ویدیویی که از بچگیات گرفتم رو ‫ببین. چقدر ناز بودی!
‫مامان! من دیگه ۱۶ سالمه. اینقدر بهم نگو «ناز».
‫چی میگی! دختر به این خوشگلی!
‫همه عاشقتن! منم که مادرتم، ‫باید اولین طرفدارت باشم.
‫بیا اینجا لیلی. یه بار دیگه بگو، ‫این دفعه برای دوربین.
‫می‌خوام بزرگ که شدم قهرمان بشم!
‫اگه با این تیپ برم به مردم کمک کنم، ‫دیگه کسی به خاطر قیافه‌م مسخره‌م نمی‌کنه!
‫منم قهرمان لولی! مدافع عدالت! ‫نابودگر پلیدی! بزن بریم!
‫آخ!
‫اینم سزای اینکه ‫«دا شیونگ» رو اذیت می‌کنی!
‫تایگر، خوبی؟
‫با چی زدت؟
‫لولی، این سلاح رو از کجا آوردی؟
‫تو زیرزمین خونه‌مون یه آزمایشگاه پیدا کردم.
‫فقط یه چیزایی رو که پیدا کردم، دستکاری کردم!
‫هی، چرا این لامصب کنده نمیشه؟
‫اسم اینو گذاشتم «کمانِ تعظیم».
‫تایگر، داری چیکار می‌کنی؟
‫خودمم نمی‌دونم!
‫سرم داره سنگین و سنگین‌تر می‌شه! ‫نمی‌تونم سرم رو بالا بیارم!
‫نه تنها نمی‌تونی درش بیاری،
‫بلکه نوک تیر هم به مرور سنگین‌تر میشه!
‫طوری که مجبورت می‌کنه سرتو خم کنی و معذرت بخوای!
‫الان وقتشه! بدش من!
‫همین الان؟ مـ... مطمئنی؟
‫مطمئنم!
‫بالاخره داری انجامش می‌دی!
‫لولی!
‫در واقع، من تمام این مدت «دا شیونگ» رو اذیت می‌کردم ‫تا فقط توجه تو رو به خودم جلب کنم.
‫تو خیلی نازی!
‫همیشه روم نمی‌شده این نامه رو بهت بدم.
‫الان بالاخره فرصتش جور شد!
‫هان؟
‫لولی، اختراعت فوق‌العاده‌ست.
‫حتی تایگر هم جلوت تعظیم کرد!
‫یعنی من واقعاً نمی‌تونم قهرمان باشم ‫فقط چون نازم؟
‫هان؟ آهان، حالا می‌فهمم چرا ‫اینجوری لباس پوشیدی...
‫مـ... من فکر می‌کنم...
‫یعنی ظاهر و قیافه واقعاً ‫اینقدر برای یه قهرمان مهمه؟
‫من، خب... فکر می‌کنم...
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫منم فکر می‌کنم تو واقعاً نازی!
‫اگه با تصور مردم از یه قهرمان ‫جور در نیای،
‫شاید چیزی نیست که بشه ‫به زور به دستش آورد...
‫آه، آره!
‫دا شیونگ، تو دیگه نه...
‫نه!
‫هواشناسی گفته بود امروز بارون میاد، ‫برای همین یه دونه اضافه آوردم...
‫...چتر.
‫کجای این عدالته؟!
‫ناز بودن مگه جرمه؟!
‫اگه به خاطر ظاهرم بهم برچسب یه دختر ‫ناز و بی‌دفاع زده بشه،
‫اون‌وقت منم روز به روز ‫ضعیف و ضعیف‌تر میشم!
‫اون‌وقت چطوری می‌تونم مثل «ملکه» ‫دنبال رویای قهرمانی خودم برم؟!
‫شاید بهتره موهامو کوتاه کنم و ‫یه ذره پسرونه رفتار کنم.
‫چرا باید تسلیم بشم؟! ‫من موی بلند دوست دارم! من صورتی دوست دارم!
‫قد کوتاه بودن مگه چشه؟! ‫چرا باید خودمو عوض کنم؟!
‫باید یه راهی پیدا کنم که هم خوشگل باشم و هم قوی!
‫شرکت «فومو» رسماً به همکاری خودش ‫با قهرمان «دی‌جی شیندیگ» پایان داد.
‫قهرمان «دی‌جی شیندیگ» پانزده سال پیش ‫در مسابقات رده‌بندی به اوج رسید،
‫اما از اون موقع عملکردش دچار رکود شده.
‫لیلی، داری چیکار می‌کنی؟ ‫بازم داری میری تو آزمایشگاه؟
‫دارم میرم...
‫برای خودم یه لباس جنگی طراحی کنم!
‫می‌خوام یه شخصیت قهرمانی کاملاً جدید بسازم
‫و این تصویر منفی رو که مردم ‫ازم دارن درهم بشکنم!
‫بازم اینه؟
‫یـ... یه مزاحم داره تعقیبم می‌کنه!
‫مزاحم!
‫صبر کن! من اینجام تا ازت محافظت کنم. من یه قهرمانم.
‫تو... یه قهرمانی؟
‫بعداً توضیح میدم. پشتم بمون.
‫الو؟ من تو منطقه ۵۴، ‫تو کوچه «بیگل» در خیابون سوم هستم.
‫یه مرد عجیب و غریب بهمون حمله کرده! ‫ما اینجا به یه قهرمان احتیاج داریم!
‫مزاحم عوضی! گمشو!
‫چه... چه اتفاقی براش افتاد؟
‫نمی‌دونم. فقط امیدوارم ‫دوباره پیداش نشه.
‫چرا همیشه آدمای عجیب و غریب ‫دنبال من میفتن؟
‫حالت خوبه؟ به نظر میاد مبدلِت ضربه خورده.
‫من خوبم. ممنون. اون یارو واقعاً ‫قوی بود. چرا دنبالت می‌کرد؟
‫شاید باید به «اچ‌ای‌سی» بگی تحقیق کنه.
‫این منم که باید ازت تشکر کنم.
‫انتظار نداشتم زیر اون لباس قهرمانی، یه دختر به این ‫نازی ببینم.
‫من دیگه میرم.
‫ببخشید، منظورم ‫اونجوری نبود. من فقط...
‫انتظار نداشتم زیر اون لباس قهرمانی، یه دختر به این ‫نازی ببینم.
‫منم فکر می‌کنم تو واقعاً نازی!
‫اوف، عجب دختر نازی!
‫اگه با تصور مردم از یه قهرمان ‫جور در نیای،
‫خیلی هم کم‌سن‌وساله!
‫شاید چیزی نیست که بشه ‫به زور به دستش آورد...
‫اصلاً میتونه اینو تکون بده؟
‫شماها دارین چیکار می‌کنین؟!
‫به نظر میاد نبوغ تو رو به ارث برده.
‫همه این کارا رو به تنهایی انجام می‌داده.
‫هردومون زیادی ازش غافل بودیم.
‫ما فقط همه‌ش باهاش مثل یه بچه رفتار می‌کردیم.
‫بابا!
‫فکر نمی‌کردم این همه ‫اختراع درهم‌برهم ساخته باشی.
‫من زیادی درگیر کار خودم بودم.
‫اصلاً حواسم نبود ‫دختر خودم داره چیکار می‌کنه.
‫شما که هیچوقت حواستون به من نبوده!
‫پس حالا هم دخالت نکنین!
‫دیگه کافیه. ‫نمی‌ذارم بیشتر از این خودتو به خطر بندازی!
‫این چیزایی که آوردم خونه ‫تا روشون تحقیق کنم...
‫هیچوقت انتظار نداشتم ‫باهاشون کارای خطرناک کنی.
‫منم کل زیرزمین رو جمع کردم.
‫شما به چه حقی ‫به حاصل زحمات من دست می‌زنین؟!
‫تازه، من فقط می‌خوام به مردم کمک کنم! ‫منظورتون از خطرناک چیه؟!
‫فکر می‌کنی این همه سلاح و تجهیزات ‫فقط اسباب‌بازی‌های الکیه؟!
‫دا شیونگ! به چی زل زدی؟!
‫بذارش کنار!
‫چشم، پروفسور لو.
‫دا شیونگ، به وسایل من دست نزن!
‫گستاخی رو بس کن!
‫اگه واقعاً به این ‫اسباب‌بازی‌های کوچولوت علاقه داری،
‫پس بیا و درست و حسابی ‫تو آزمایشگاه «گلیمر» کار کن.
‫من خودم برات درخواست ویژه می‌دم.
‫می‌تونم هفته دیگه تو و دا شیونگ رو ‫برای بازدید ببرم اونجا.
‫و تمام وسایلتم می‌دم ‫بذارن تو انبار.
‫به آزمایشگاه «گلیمر» خوش آمدید!
‫آزمایشگاه «گلیمر» از سال ۱۶ مشغول ‫تحقیق و توسعه علمی
‫در زمینه‌های مختلف بوده ‫و نتایج فوق‌العاده‌ای هم گرفته!
‫آزمایشگاه بر اساس سطح محرمانگی ‫به بخش‌های مختلف تقسیم شده.
‫هر پروژه مسئول ‫تعیین‌شده‌ی خودش رو داره.
‫اینجا جاییه که من کار می‌کنم— ‫انبار آزمایشی.
‫وای!
‫بهش میگن انبار،
‫ولی در واقع یه زمین بازیه ‫برای تحقیق و آزمایش!
‫یعنی همه چیزایی که اینجا انبار شده ‫دیگه ارزش تحقیق نداره؟
‫همه چی که نه!
‫مثلاً، من یه چیزی اینجا سراغ دارم ‫که مطمئنم عاشقش میشی.
‫اینه!
‫این... چیه؟ هان؟
‫من اون روز به نقشه‌هات ‫یه نگاهی انداختم.
‫اوهوم.
‫پس می‌خوای یه زره خفن بسازی؟
‫آره! آره!
‫خب، اینو همین تازگیا ‫مخفیانه ساختن.
‫این قطعاً میشه...
‫همون زره مکای افسانه‌ای که تو رویاهات می‌خواستی!
‫این چه قیافه‌ایه به خودت گرفتی؟!
‫اِم، نه! به نظرم... بدک نیست!
‫لولی... هیچوقت فکر نمی‌کردم از اونایی باشی ‫که برای اینکه دل کسی رو نشکنن، دروغ میگن.
‫هر کسی سلیقه‌ی خودشو داره، مگه نه؟
‫زره مکانیکی اصلاً باید ‫این شکلی باشه!
‫دا شیونگ، باز یه نفر جدید آوردی ‫که شاهکارهاتو ببینه؟
‫وانگ نونوا! دست از این کنایه‌هات بردار!
‫می‌دونم که انداختنش تو انبار، ولی من ‫باور دارم که ماه پشت ابر نمی‌مونه!
‫خب، مشکل فقط ‫طراحی دمده‌ش نبود.
‫MCU و IMU ـِت هم که تأیید نشد.
‫پس فعلاً فقط به درد نگهبانی از ‫انبار و ترسوندن این و اون می‌خوره.
‫مگه برای همین یکی رو نیاوردم کمک؟
‫تو...!
‫پس اون مخترع نابغه‌ای که ‫دا شیونگ می‌گفت تویی؟
‫اون زرهی که اون شب پوشیده بودی... ‫خودت طراحی کردی و ساختیش؟
‫پس بگو چرا سریع فهمیدی ‫مبدلش خراب شده. تو اینجا کار می‌کنی!
‫آره! پروفسور لو منو منتقل کرد اینجا ‫تا به دا شیونگ تو مدیریت انبار کمک کنم.
‫این عالیه! ‫حالا واقعاً یه کمک حسابی دارم!
‫این عالیه!
‫حالا شما دو تا می‌تونین کمکم کنین ‫جنگجوی آهنین نهاییم رو بسازم!
‫اینقدر جوگیر نشو.
‫این چه جور فلزیه؟
‫خیلی شکل‌پذیره، ‫ولی بافت خیلی سختی داره.
‫تو آزمایشگاه بابام پیداش کردم. ‫شبیه یه تیکه آهن قراضه بود.
‫همه‌ش به لطف اینا،
‫طراحی مجدد خیلی سریع‌تر ‫از چیزی که فکر می‌کردم پیش میره.
‫خروجی مبدل هم درست شد.
‫ممنون بابت طراحی جدیدت.
‫تو بهم ثابت کردی که قدرت و ‫زیبایی واقعاً می‌تونن کنار هم باشن.
‫می‌تونی اینو به حساب ‫جبران نجات دادنم بذاری.
‫خب... اگه تو اینقدر بااستعدادی، ‫چرا داری تو انبار کار می‌کنی؟
‫راستش، اولین کار من بعد از فارغ‌التحصیلی ‫پشت میز پذیرش آزمایشگاه بود.
‫هان؟
‫بعضی وقتا، برداشت اولی که آدما ‫ازت دارن، از رزومه‌ت مهم‌تر میشه،
‫و روی مصاحبه‌ت هم تأثیر می‌ذاره.
‫اسم من وانگ نونوا است.
‫رشته اصلی من الکترونیک و ‫رشته فرعیم طراحی صنعتیه.
‫هدف من ساختن ‫فناوری‌هاییه که نسل‌ها رو درنوردن.
‫فناوری‌هایی که آینده‌ی بهتری رو رقم بزنن.
‫چه خانم جوان و زیبایی.
‫بهتون نمیاد رشته‌تون الکترونیک باشه.
‫آه، راست میگی. ‫مگه بخش اداری دنبال منشی نمی‌گرده؟
‫چرا نذاریم اون رو امتحان کنه؟
‫بله.
‫ما شما رو از یه سمت پایه شروع به کار می‌دیم ‫تا با محیط سازگار بشین.
‫پذیرش اولین نقطه‌ی ‫تعامل مهمانان ما با آزمایشگاه «گلیمر» است.
‫شما باید به مهمانان با نهایت ‫مهمان‌نوازی خوشامد بگویید.
‫این کار ساده‌ای نیست.
‫روبرو شدن با همچین چیزی تو یه آزمایشگاه ‫علمی که ادعای تحقیق و پژوهش داره،
‫آخر کنایه‌ست.
‫ولی خوشبختانه من پروفسور لو رو دیدم.
‫بابای منو؟
‫آره. اگه بابای تو اون روز نبود،
‫شاید من هنوزم همون کسی بودم که دم در با یه لبخند گشاد بهت خوشامد می‌گفت.
‫سلام. همه مهمانان آزمایشگاه ‫باید وقت قبلی داشته باشن.
‫می‌تونم بپرسم با چه کسی در ارتباط هستید؟
‫منابع انسانی داره چه غلطی می‌کنه؟
‫یه فارغ‌التحصیل نخبه با مدرک الکترونیک و ‫طراحی صنعتی،
‫و گذاشتنت پشت میز پذیرش؟
‫این رزومه‌ی شماست، درسته؟
‫سلام، پروفسور لو! ‫بله، این رزومه‌ی منه.
‫علاقه داری با من کار کنی؟
‫واقعاً؟ این فوق‌العاده‌ست!
‫خیلی ممنون بابت این فرصت!
‫پس حواسش به بقیه هست،
‫ولی بعید می‌دونم اگه دختر خودش ‫خونه رو با خاک یکسان کنه، اصلاً روحش هم خبردار بشه.
‫امکان نداره. پروفسور لو آدم خیلی خوبیه.
‫بیخیال. من اصلاً نمی‌دونم سالی ‫چند بار می‌بینمش.
‫تو چی؟ رابطه‌ت با پدرت چطوره؟
‫وقتی سه سالم بود فوت کرد.
‫متاسفم. نمی‌دونستم.
‫اشکالی نداره. برای همینه که، با اینکه شما دو تا ‫زیاد همدیگه رو نمی‌بینین،
‫بازم چیزیه که بهش حسودیم میشه.
‫خب، دیگه گپ زدن بسه. ‫یه آبی بخور و بزن بریم!
‫فردا دیگه کارمون تقریباً تمومه.
‫نونوا، میشه...
‫منو ببری بیرون یه چیزی بخوریم؟
‫به سلامتی!
‫خیلی وقت بود آبجو نخورده بودم.
‫من ازت خواستم منو ببری بیرون یه چیزی بخوریم.
‫چرا برای من نوشابه سفارش دادی؟
‫عمراً! تو هنوز به سن قانونی نرسیدی!
‫هومف. فقط می‌خواستم ‫زندگی کاری رو تجربه کنم.
‫می‌تونی با دیدن من ‫حالشو ببری.
‫فقط دارم بهت هشدار می‌دما. ‫من اصلاً جنبه ندارم.
‫مست که میشم، خطرناک میشم.
‫وایسا! پس بذار قبل از اینکه مست کنی، ‫یه عکس بگیریم.
‫باشه. لیوانا بالا!
‫هی، انگار یکی اون بیرون ‫داره ما رو می‌پاد!
‫کجا؟ نکنه همون ‫مزاحم دفعه پیشه؟
‫لولی، کجا داری میری؟
‫دیگه شورشو درآورده!
‫هرچی ما ضعیف‌تر و ساکت‌تر باشیم،
‫این مزاحم‌ها هم بیشتر ‫پاشونو از گلیمشون دراز می‌کنن!
‫داری... طراحی می‌کنی؟
‫درست مثل دفعه قبل، ‫می‌خوایم جوابشونو بدیم!
‫بهش نشون میدیم رئیس کیه و فراریش میدیم!
‫یالا! بیا با هم علیه‌ش اعلام جنگ کنیم!
‫با من داد بزن! مزاحم عوضی، گمشو!
‫مـ... مزاحم عوضی، گمشو...
‫مزاحم عوضی، گمشو!
‫اگه همینجوری داد بزنی، ‫نگهبانی فکر می‌کنه خودت مزاحمی.
‫اون وانگ نونوا نیست؟
‫چش شده؟
‫این رزومه‌ی شماست، درسته؟
‫منابع انسانی داره چه غلطی می‌کنه؟!
‫یه فارغ‌التحصیل نخبه با مدرک الکترونیک و ‫طراحی صنعتی،
‫و گذاشتنت پشت میز پذیرش؟
‫باشه، باشه! حالا فهمیدم ‫مست که میشی چقدر خطرناک میشی.
‫وایسا ببینم، تو یه فارغ‌التحصیل نخبه‌ای؟
‫بزن بریم به هدفمون برسیم!
‫هی، برگشتیم آزمایشگاه ‫تا استراحت کنی!
‫ما اینجا نیومدیم که تو به—
‫لولی!
‫تو باید یه قهرمان بشی.
‫تو باید علیه همه اونایی که ‫نگاه بدی به ما دارن، اعلام جنگ کنی.
‫بهشون نشون بده چی‌کاره‌ایم!
‫آره. البته!
‫کیه این وقت شب!
‫الو؟ حرف بزن دیگه! کی هستی؟
‫هان؟ چی شده، یه مست دیگه؟
‫هی، شما کی باشی؟
‫به نظر میاد دیگه کسی منو یادش نمیاد. ‫پس بذارید با خوشی، یادی از گذشته‌ها کنیم!
‫همونجا وایسا! ‫داری چی میگی واسه خودت...
‫خانم‌ها و آقایان! بذارید مهمونی... شروع بشه!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بی سی موویز ::.. .:: Telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.
بی سی موویز مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: BcMoviez.com ::.