..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. ‏.:: BcMoviez.com ::.
‫تا جایی که یادم میاد، همیشه داشتم ‫روی یه طناب نازک قدم برمی‌داشتم.
‫این تنها راهی بود که می‌تونستم خودم رو ثابت کنم.
‫هیچی بهم وصل نبود.
‫اگه بیفتم، مردم.
‫پس تحت هیچ شرایطی، نباید می‌افتادم.
‫چون هیچ‌وقت کسی نبود که نجاتم بده.
‫عادت کرده بودم که همیشه عضله‌هام سفت باشن،
‫و اینکه چطور نفس‌هام بیرون نمیومدن، ‫از بس نفس‌کشیدن سخت بود.
‫«زندگی‌کردن برای آدم‌ها آسون نیست».
‫بزرگ‌ترا همیشه اینو بهم می‌گفتن.
‫برای همین وقتی اوضاع سخت می‌شد، با خودم ‫فکر می‌کردم زندگی یعنی همین دیگه.
‫ولی...
‫قضیه این نبود.
‫این تنها مسیر ممکن نبود.
‫اگه جایی وجود داشت که خبری از تنش و خفگی نبود،
‫جایی که توش ترسی از سقوط نداشته باشم،
‫و بتونم راحت سرپا بشم،
‫من...
‫موندم یعنی ساکورا-سان امروزم باز غیبت می‌کنه؟
‫یه‌چیزی توی چت براش فرستادم.
‫فهمیدم!
‫اگه امروز هم نیاد، می‌رم یه سر پیشش ‫و براش یکم پروئتین می‌برم!
‫عــه؟ اینو هر روز میاری؟
‫این پروتئینو می‌ذارم همین‌جا!
‫ساکورا-سان!
‫صبحت بخیر باشه.
‫نگران بودم که نکنه امروزم باز غیبت کنی.
‫سر و صورتت بیشتر از دیروز جون گرفته.
‫ساکورا-چان، حتی تو هم گهگاهی تب می‌کنی.
‫بی‌ادبی نکن، کیریو-کون.
‫منم یه‌وقتایی این‌قدر سخت تمرین می‌کنم که تب می‌کنم.
‫مگه چه‌قدر تمرین می‌کنی آخه؟
‫هـــا؟ چیزی شده، ساکورا-سان؟
‫نکنه حالت هنوز کامل خوب نشده؟
‫پس هیچ اشکالی نداره.
‫با تمام توانت از اونجا بپر پایین!
‫یـ ــ
‫یـ ـ یه‌چیزی هست...
‫که می‌خواستم بهتون بگم.
‫مـ ــ
‫مـ ــ من...
‫تـ ــ تا الان،
‫اینکه همه‌ی کارا رو خودم انجام بدم، برام عادی شده بود.
‫فکر می‌کردم روالشم باید همین باشه.
‫ولی...
‫نتونستم.
‫و همه‌ی اون چیزایی که اذیتم می‌کردنو...
‫سر شماها خالی کردم.
‫من ضعیفم...
‫داغونم.
‫مطمئنم همه‌تون از اینکه یکی عین من ‫کاپیتان پایه‌تون شده، ناامید شدین.
‫ولی، من همینم.
‫برای همین،
‫مطمئنم که بازم،
‫درست عین اون‌روز...
‫دردسر...
‫براتون...
‫درست می‌کنم.
‫برای همین...
‫شـ ــ
‫ــرمندم
‫سـ ــ ساکورا-سان!
‫دهـ ــ دهنتـــو.
‫چه مرگته؟
‫تقصیر خودته که اینجا وایسادی.
‫بنازمت، سوگیشیتا!
‫سرویسش کنین!
‫چـ ــ چه‌خبرتونه...
‫هوی، ساکورای پفیوز!
‫این‌قدر دری‌وری تفت نده مرتیکه!
‫ساکورا-چان، به‌نظرت یکم زیادی بی‌انصافی نیست؟
‫گل گفتی پسر، کارت اصلاً درست نیست.
‫بهم توهین شد.
‫ببین پسر...
‫شاید پیش خودت فکر کردی سفره‌ی بدبختیاتو پیشمون وا کردی،
‫ولی اینکه چقدر آدم دست‌و‌پاچلفتی، رواعصاب ‫و پررویی هستی، از همون اولم مشخص بود.
‫ولی بازم، خب که چی؟
‫تو ناراحت شدی که بقیه‌ی بچه‌ها کتک خوردن، ‫و بدجورم نگران قضیه شده بودی.
‫آخه چرا باید ازت ناامید بشیم؟
ما هم همین کارو با تو کردیم، چرا حالا که تو با ما کردی باید عذرخواهی کنی؟
‫فکر کردی بابت همچین چیزی ناراحت می‌شیم؟
‫جمع کن خودتو!
‫همچین آدمایی توی این مدرسه نداریم پسر.
‫با اینکه دست‌و‌پاچلفتی و رواعصابی، ولی همین که ‫به‌خاطر دوستات با کله می‌ری تو دل کار خیلی مشتیه.
‫من...
‫همه‌مون...
‫واسه همیناست که دوستت داریم!
‫بدنم حس سبکی داره.
‫راحت نفس می‌کشم.
‫نمی‌دونستم همچین جایی هم هست.
‫اینجا رو دوست دارم.
‫می‌خوام اینجا بمونم.
‫ساکورا-کون، توی دردسر بودن یا دردسر دادن ‫به بقیه، هیچ‌کدومشون چیزهایی بدی نیستن.
‫به‌نظر می‌رسه که تا الان، همیشه‌ تنها بودی، ‫برای همین شاید یه شبه تغییری ایجاد نشه.
‫آروم پیش برو و بهش عادت کن.
‫به‌هرحال، مثل اینکه جناب کاپیتان پایه ‫هیچی درباره‌مون نمی‌دونه!
‫بله، بله!
‫قشنگ گوش کن، ساکورا!
‫امروز بعد از مدرسه، همه‌مون باهم ‫غذا می‌خوریم و می‌ریم بیرون!
‫شماها فقط دنبال یه بهونه واسه غذا خوردنین!
‫عالی شد! بریم یه باربیکیو بزنیم!
‫خنگ خدا، ما که از این پولا نداریم.
‫مونجا!
‫ساکورا، تصمیم با خودت. مهم نیست چی باشه.
‫هـــا؟ تصمیم‌گیری واسه این دلقک‌بازیا هم شد وظیفه‌ی کاپیتان؟
‫ساکورا-کون، هرچی خودت هوس کردی بخوری خوبه.
‫عـــه؟ چیزی که خودم هوس کردم؟
‫گوشت، گوشت، گوشت،‌ گوشت!
‫جوجه!
‫مونجا، مونجا، مونجا!
‫گوشت، گوشت، گوشت،‌ گوشت!
‫جوجه!
‫امــ ...
‫املت برنج.
‫اوه، عجب چیزی.
‫خب، پس مقصدمون می‌شه پوتوس.
‫همه‌مون جا می‌شیم؟
‫از این کوفته برنجیای کبابی مشتی هم دارن!
‫عــــه، جدی می‌گی؟
‫ساکورا-کون، خوشحالم الان حالت بهتره.
‫نیری-کون، چیزی شده؟
‫عـــــه؟ عــــــــــه؟ چی شده؟
‫امروز چت شده؟
‫معمولاً، وقتی ساکورا-کون به شک‌وتردید میفته، ‫اولین‌نفری که یه حرفی می‌زنه خودتی.
‫امروز یه‌خرده ذهنم درگیره.
‫به‌هرحال، خداروشکر که ساکورا-سان حالش بهتر شده.
‫می‌خواین برای همه‌تون املت برنج درست کنم؟
‫عقل تو کله‌تون نیست؟ اینجا که رستوران نیست!
‫چایی چیزی بخورین، چای!
‫جان جدت یه کاریش کن.
‫املت برنجای اینجا تو دنیا رودست نداره!
‫خدایا.
‫ساکورا.
‫اوه، سلام.
‫الان حالت بهتره؟
‫بابت دیروز...
‫معذرت می‌خوام.
‫یه‌روز دیگه میام قابلمه رو پس می‌دم.
‫چی؟ نکنه هنوز تب داری؟
‫یالا دیگه، شخصیت اصلی باید بره ته صف!
‫باشه بابا، هل نده دیگه!
‫شخصیت اصلی؟
‫پسر، املت برنجای پوتوس اصل جنسه ناموساً!
‫به‌خـــدا.
‫تازه همین دیروز تخم‌مرغ خریدما.
‫خیلی‌خب!
‫ساکورا که خوب تموم ضیفه‌بازیاشو برامون رو کرد،
‫پس بیاین یه مهمونی بزرگ «کی بدبخت‌تره» راه بندازیم!
‫چـ ــ چرا که نه! پس، تاکاناشی بنواز برامون!
‫ماشالا پـــســـر!
‫خــــــب. راستش، من...
‫از حشرات می‌ترسم.
‫مخصوصاً اونایی که پوست سختی هم دارن...
‫فقط فکر کردن بهشون موهای تنمو سیخ می‌کنه.
‫اون‌طوری دعوا می‌کنه و این‌ها رو می‌گه.
‫کی فکرشو می‌کرد حشرات نقطه‌ضعفش باشن...
‫خیلی‌خب، بعدیش داشتونه!
‫مــ ــ
‫من...
‫از ارواح عین چی می‌ترسم.
‫شب‌ها که می‌خوام برم دستشویی، چون عین ‫سگ می‌ترسم، تموم چراغای خونه رو روشن می‌کنم.
‫وقتی هم که می‌خوام شامپو بزنم ‫به کله‌م، چشمامو نمی‌بندم.
‫چشم‌هات سالمن؟
‫درد می‌کنن، ولی بهتر از اینه که ببندمشون.
‫ســ ــ ساکورا-کون، تو هم می‌ترسی، نه؟
‫آخه مشتی، مهم‌ نیست چقدر تمرین کنم، ‫ارواحو که نمی‌شه کتک زد! حتی نمی‌شه بهشون دست زد!
‫باشه بابا، باشه! چرا لخت می‌شی حالا؟
‫خوشحالم که فهمیدی...
‫همه‌مون مثل همیم.
‫همه‌مون ضعف‌ها و جنبه‌های حقیرانه‌ای داریم.
‫ولی این‌ها چیزی نیستن که ازش بترسیم ‫ یا بابتش احساس شرمندگی کنیم.
‫همه...
‫همین‌طورن.
‫خب سو-چان، نقطه‌ضعف خودت چیه حالا؟
‫من؟
‫فکر کنم از شیرینی مانجو می‌ترسم.
‫سو-چان، منظورت همون نمایش راکوگوـه دیگه، نه؟ ‫مانجو کووای یا ترس از مانجو نام یک داستان راکوگو است.
‫شیرینی مانجو؟ منظورت هموناست که می‌خوریم؟
‫نکنه یه‌وقت مسموم شدی یا بهت نساخته؟
‫ببین، ساکورا-چان حرفتو باور کرد.
‫چی؟ دروغ گفتی؟
‫آخه... چیزی به ذهنم نرسید.
‫اما سو-سان، شما از ناتّو بدت نمیاد؟
‫نه بابا نیری-کون، کی این شایعات رو به خوردت داده؟
‫وقتی داشتم در موردت از بقیه پرس‌وجو می‌کردم، شنیدم.
‫ولی خب یادم نمیاد، کی بود.
‫کوتوها-چان، کوتوها-چان.
‫ناتّو داری؟
‫معلومه که ندارم.
‫خیلی‌خب، من می‌رم یکم بخرم.
‫امروز واسه ساکورا-کون جشن گرفتیم ها.
‫اوی، یکی سو رو بگیره.
‫ولم کنین.
‫مثکه خیلی دستپاچه شدی.
‫از این خبرا نیست.
‫نگران نباش، چیزی نمی‌شه. ‫ولی زشته وسط مهمونی ساکورا-کون ول کنین برین.
‫چـ ـ چتونه؟
‫یالا، سو!
‫اگه ناتّو بخوری، ساکورا بیشتر می‌خنده.
‫ساکورا-کون، نباید لبخندت رو به این ارزونی بفروشی.
‫نگا، من که بهت گفتم.
‫... بهترین کارو کردی فورین رو انتخاب کردی.
‫خیلی خوب شده، نه؟ ساکورا.
‫خب، الان دیگه باید منتظر سو و ناتّوش باشیم.
‫اصلاً از این خبرا نیست.
‫ها؟ ساکورا اینا این‌جان.
‫احیاناً همه‌شون هستن؟ جشن کلاسی گرفتن؟ حسابی کیفشون کوکه ها.
‫یعنی دارن در مورد چی حرف می‌زنن؟
‫این‌دفعه حق نداری بری.
اونم ‫با اون جریانی که امروز صبح باعثش شدی.
‫عـــــه؟
‫دارن پیش هم خوش می‌گذرونن، منم می‌خوام باشم.
‫جدی یکم یاد بگیر لب مطلبو بگیری.
‫وای، جوونه‌ها چه قدی کشیدن.
‫درسته.
‫روزا دارن طولانی‌تر می‌شن، و صبحا و عصرا هم زیاد سرد نیستن.
‫چشم به هم زدیم درختای گیلاس دوباره سبز سبز شدن.
‫اینا رو بی‌خیال...
‫الان واسه چی دور هم جمع شدیم؟
‫تا داشتم می‌رفتم خونه یهو اون اطلاعیه رو دادن.
‫اونایی که کار و گشت‌زنی ندارن، جمع شن روی پشت بوم.
‫از سال‌اولی‌ها تا سال‌سومی‌ها همه جمع شدن.
‫با این‌همه آدم می‌خواد چیکار کنه؟
‫کاری نمی‌خواد بکنه.
‫سیاست اومه‌میا اینه که...
‫هرچند وقت یک‌بار آدمای زیادی رو دور ‫همدیگه جمع کنه تا بتونه باشون حرف بزنه.
‫یو!
‫خسته نباشین.
‫ساختار تیم بوفورین براساس تخصیص کلاس‌هاست.
‫اومه‌میا خودش هم می‌خواد با همه‌ مدل آدمی حرف بزنه ولی...
می‌خواست همچین موقعیت‌هایی درست کنه تا ‫همه صرف‌نظر از تیمشون با هم حرف بزنن.
‫هوم هوم که‌این‌طور.
‫و البته... می‌خواد به آدمای زیادی نشون بده سبزیجاتش قد کشیدن.
‫نگاه کنین! خیلی نازن، نه؟
‫سوگیشیتا-کون شبیه تورلیدره.
‫ما هم یکم پیش داشتیم در مورد اینکه ‫چقدر خوب رشد کردن، حرف می‌زدیم.
‫اینو به خودش بگو، از خوشحالی خون دماغ می‌شه.
‫خب دیگه چی بخورم؟
‫اون دختر...
‫اون روزی هم از کنار پوتوس رد شد.
‫پـ ـ پشمام چه بلنده.
‫بالأخره دیدمت.
‫صداش چه بمــــه!
‫تسـ ـ تسوباکینو-سان!
‫پـ ـ پـ ـ پسره؟
‫هی! ساکورا-سان، اینطوری به تسوباکینو-سان بی‌ادبی می‌کنی!
‫ایشون یکی از چهار پادشاه بوفورینن.
‫اوکیه اوکیه.
‫با اینکه ظاهرم این‌طوریه، ‫ولی منم هرچی شما دارین رو دارم.
‫ولی خوشحال می‌شم اگه... «تسوباکی-چان» صدام کنین!
‫تسـ ـ تسوباکی-چان-سان، شما ساکورا-سان رو می‌شناسین؟
‫خب وقتی انقدر تو چشم باشه معلومه.
‫و اینکه اون «چان-سان»ـت بامزه بود.
‫بیشتر از همه‌چیز، این ظاهر...
‫من واقعاً دوستش دارم ‫برای گفتن «من» گفت «واتاشی»، «واتاشی» رو عموماً دخترها استفاده می‌کنن پسرا از «بوکو» یا «اوره» استفاده می‌کنن.
‫چشمات و موهات خیره‌کننده‌ان.
‫لباس‌هاتم ساده‌ن که خیلی خوب زیبایی‌هاتو به چشم بیارن، بلندیش هم عالیه.
‫رنگشون هم با رنگ پوستت بی‌نظیر شده.
‫چـ ـ چی... چی داری می‌گی؟
‫بعدم ساکورا-کون، تسوباکی-سان توی اولین دورهمی‌مون بود.
‫اون‌موقع نظرتو جلب نکرد؟
‫مدرسه‌ی ما پسرونه‌ست دیگه.
‫خـ ـ خفه شو. اون‌‌موقع گفتم یه‌دونه‌ش هست دیگه.
‫یعنی چی الان؟
‫مطمئنم با خودت گفتی «یه پسر نباید اینطوری لباس بپوشه.»
‫شرمنده عزیز. خوشحال می‌شم اگه بهش عادت کنی.
‫من فقط یکم شوکه شدم همین.
‫لباسات که بد نیستن. نیازی به عذرخواهی نیست.
‫عــــــــــه این بچه خوب آسون می‌گیره! خیلی بچه‌ی خوبیه!
‫ساکورا-سان!
‫هی، تسوباکی. بس کن دیگه.
‫اوه ای وای... ببخشید.
‫خب... معرفی می‌کنم.
‫این دو نفر دست‌راستای منن.
‫ایشون برادر بزرگتر، ساکاکی سریوـه.
‫و ایشون برادر کوچیکتر، ساکاکی اوریو هستش.
‫با هم خوب کنار بیاین.
‫واسه‌م سوال شده بود لنزت مال چه برندیه، اما...
‫رنگ چشمای خودتن.
‫موهاتم رنگشون طبیعیه، پس مادرزاد مدگرایی.
‫اینطوری به ساکورا زل بزنی واسه‌ش دردسر درست می‌کنی.
‫ولی من مشکلی ندارم بهم زل بزنی.
‫تسوباکی باز شروع نکن.
‫اوی، همه نوشیدنی خوردین؟
‫امروز، یکم تونجیروی مخصوص اومه‌میا هم داریم! بزنین بر بدن.
‫منم می‌خوام.
‫منم می‌خوام!
‫چه خوشمزه‌ست!
‫اندازه‌ی داشی‌ـش عالیه. ‫نظرت چیه یه مغازه باز کنی؟
‫شایدم باز کنیم.
‫اسمشو می‌ذارم، بوفورین. ‫ساکورا-سان، بفرما.
‫مـ ـ ممنون. ‫هرچیزی تو درست کنی، خوشمزه‌ست، اومه.
‫ای بابا... می‌تونم هزاربار از اول عاشق بشم.
‫گرماش عالیه. خیلی خوشمزه‌ست، نه ساکورا-سان؟
‫ای وای، چی شده؟ صورتت قرمز شده.
‫راست می‌گه. انقدر داغه؟
‫آه... خب...
‫ساکورا-کون نسبت به اینکه آدما زیادی محبتشونو بروز بدن، زیادی حساسه.
‫واسه کوچیکترین چیزا عین لبو سرخ می‌شه.
‫فکر می‌کنم الان به احساساتی که تسوباکی-سان ‫نسبت به اومه‌میا-سان داره، واکنش نشون داد.
‫آخه تسوباکی خیلی ضایعه! حتی منی که خنگمم می‌فهمم.
‫الان مثلاً داشته احساساتشو مخفی می‌کرده.
‫اوهوم، بچه‌های ما هم همه خبر دارن.
‫ای بابا.
‫خـ ـ خب، راسته خب.
‫ولی ساکورا، تو خیلی بچه مثبتی ها.
‫چی...
‫بازم عین لبو شدی.
‫مشکلی داری؟
‫نه. مشکلی ندارم.
‫بابت اینکه به احساسات من انقدر رک واکنش نشون می‌دی...
‫ازت ممنونم.
‫می‌گم، تسوباکی.
‫ما نباید کم‌کم بریم؟
‫ای وای کلاً یادم رفته بود.
‫هنوزم می‌رین اون‌جا؟
‫آره.
‫خب اومه. ما بریم دیگه.
‫آره. مراقبت کنین.
‫چیه؟
‫ساکورا.
‫می‌خوای با من بری سر قرار؟
‫قـ ـ قـ ـ قـ ـ قرار؟
جایی که بهش تعلق دارم
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بی سی موویز ::.. .:: Telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.
بی سی موویز مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: BcMoviez.com ::.
‫خدا رو شکر ساکورا-سان حالش خوب شده.
‫اوهوم. درسته.
‫راستی سو-سان.
‫چیه؟
‫چرا ناتّو دوست نداری؟ ازش ترومایی چیزی داری؟
‫نیری-کون؟
‫بله؟
‫من از ناتّو بدم نمیاد.
‫عجب دردسریه ها... همچین شایعه‌ی بی‌پایه و اساسی پخش شده.
‫ممکنه تو هم یه روز بابت پخش کردنش آسیب ببینی ها.
‫نه؟
‫غـ ـ غـ ـ غلط بی‌جا کردم!