..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. ‏.:: BcMoviez.com ::.
‫این یک داستان تماماً تخیلی است. نام تمامی شخصیت‌ها، سازمان‌ها و... .‫ساختگی‌ است. ‫همچنین هیچ ارتباطی با هیچ رویدادی در دنیای واقعی ندارد
‫لولان-ساما.
‫ظاهراً، داروی احیاء یه آزمایش بوده...
‫که توی پروسه‌ی ساخت اکسیر جاودانگی بهش رسیدن.
‫سوئیری در واقع با استفاده از اون به زندگی برگشت.
‫داروساز قبلی واقعاً آدم کاربلدی بوده.
‫ولی اونی که شنمِی می‌خواد، چیزی‌ـه که...
‫با یه جرعه نوشیدنش آدمو ده‌سال جوون‌تر می‌کنه.
‫شماها هم بهتون سخت می‌گذره ها.
‫همچین دارویی شدنی نیست. خودم خوب می‌دونم، ولی...
‫منم به‌عنوان یه داروساز، توی کارم غرور دارم!
‫روزها بدون هیچ اتفاق خاصی می‌گذرن...
‫وایسین!
‫ارباب جوان! نباید برین اون‌طرف! صد دفعه بهتون گفتم!
‫خب که چی؟
‫حالا بازم دعواش می‌کنن.
‫آخرش که باز می‌برنش خونه، فایده‌ش چیه آخه؟
‫ولی، این بویی که میاد...
‫زیر اینجا کارگاهی چیزی دارن؟
‫مثل همونی که توی دهکده بود؟
‫امیدوارم نریم رو هوا...
‫این چیه؟
سیم؟
‫«فرار کن، من حواس نگهبانو پرت می‌کنم.»
‫نه آخه، دقیقاً فرار کنم کجا؟
‫ولم کن! ‫آروم باشین، ارباب جوان!
‫تو بهش گفتی این کار رو بکنه؟!
‫که حواس نگهبانو پرت می‌کنی، ها؟
‫قسمــــت ۴۵ تایبــــون
‫چه فکری پیش خودتون کردین؟
‫نمی‌دونم در مورد چی حرف می‌زنی.
‫تو بهش گفتی این کار رو بکنه؟
‫نمی‌دونم در مورد چی حرف می‌زنی.
‫گمونم داشت تلاش می‌کرد نجاتم بده.
‫حتی اگه یه نقشه‌ی بچگانه و احمقانه باشه، ‫اگه لو می‌رفت حسابی تو دردسر میفتاد.
‫فقط داشتم بازی می‌کردم، همه‌ش همین!
‫تازه، می‌خواستم ببینم نگهبانه حواسش به کارش هست یا نه.
‫هـــــا؟!
‫راست می‌گه؟
‫بله.
‫از این به بعد دیگه هر کار مشکوکی موقوفه.
‫فهمیدم!
‫صبر کنین، خودم دیدم که—
‫زیادی شلوغش نکن. می‌فهمی که منظورم چیه، نه؟
‫می‌دونم...
‫خوشحالم که سوئیری اینجا بود. همه‌چی به خیر گذشـ ـ
‫عه‌وا؟
‫این سروصداها برای چیه؟
‫مـ ـ مادر!
‫مادر...؟
‫چیز مهمی نیست.
‫جدی؟ برام سؤال پیش اومده که چرا داروساز بیرون از اتاقشه.
‫کیوئو داشت بیرون از اتاق داروساز بازی می‌کرد و مزاحم نگهبان شد.
‫صرفاً داشتم می‌پرسیدم که چی شده—
‫عـــه‌وا! پس داشتی شیطونی می‌کردی؟
‫کار خـــوبی نیست. حالا باید تنبیهت کنم.
‫شاید چندتا ضربه‌ی شلاق حسابی به پشتت چاره‌ی کار باشه؟
‫شنمِی-ساما، این—
‫چیه؟
‫کیوئو هنوز بچه‌ست.
‫و اینکه، کاری نکرده که... مستحقش باشه...
‫هــــوم.
‫پس، یعنی یه نفر سر یه موضوع بی‌اهمیت الکی سروصدا راه انداخته؟
‫نـــه! امکان نداره!
‫ولی مگه غیر از اینم نتیجه‌ی منطقی دیگه‌ای وجود داره؟
‫شاید یه‌مدت موندن توی زندان آب برات درس عبرت بشه.
‫نه، تو رو خدا!
‫منطق سرش نمی‌شه.
‫دنبال دلیل نمی‌گرده.
‫صرفاً می‌خواد بقیه رو زجر بده. حتی از این کارش لذت هم می‌بره.
‫به من هیچ ربطی نداره.
‫فقط باید بذارم کیوئو و نگهبانه هر بلایی که هست سرشون بیاد.
‫ولی...
‫تو کتم نمی‌ره.
‫کاریش نمی‌شه کرد. باید جفت‌تون رو تنبیه کنم.
‫عجوزه‌‌ی عقده‌ای.
‫عـــه؟
‫دختره‌ی گستاخ!
‫عـــه، عقل تو کله‌م نیست.
‫من ازش خواستم این کار رو بکنه.
‫هــــا؟
‫من از پسره خواستم بهم کمک کنه از دژ فرار کنم.
‫عـــه؟
‫هرزه!
‫این داروسازم قدر ارزن نمی‌ارزه.
‫بذارین بفهمه نباید هر غلطی بکنه.
‫بندازینش توی زندان آب!
‫آب، توی این هوای سرد، ها؟
‫باید در دهنمو می‌بستم و چیزی نمی‌گفتم.
‫این‌طوری دوباره باید دنبال یه داروساز دیگه بگردیم.
‫عـــه‌وا، سوئیری؟ انگار یه چیزی شنیدم؟ ولی مطمئنم خیالاتی شدم.
‫شنمِی-ساما—
‫بدون اجازه‌ی من جُم نمی‌خوری.
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫ولی—
‫مثل اینکه خون اشرافی هم وقتی با هرزگی قاطی بشه، کثیف می‌شه.
‫شاید سوئیری به نحوی خودش رو مقصر می‌دونه.
‫نمی‌خواستم این‌همه راه تا اینجا بیارمت.
‫یه بی‌عقل دیگه هم پیداش شد.
‫مادر، می‌خوام که از اون استفاده کنم.
‫اون؟
‫آه. منظورت «تایبون»ـه.
‫تایبون؟ چی هست؟ فکر کنم قبلاً یه‌جایی اسمشو شنیده بودم.
‫عجب فکر بکری.
‫دفعه‌ی قبل که ازش استفاده کردیم، معجزه کرد.
‫منظورشون چیه؟
‫داروساز رو ببرین اونجا.
‫همین‌جاست.
‫این اتاق دیگه چیه؟
‫تقصیر من نیست ها.
‫بابت اینکه نجاتم دادی مدیونت شدم، ولی منم مطیع دستورات شنمِی-ساما هستم.
‫تایبون.
‫خودشه، الان یادم اومد.
‫یه نوع مجازات اعدامه که توسط یه پادشاه دیوانه از زمان‌های قدیم ابداع شد.
‫زندانی رو میندازن توی یه چاله،
‫بعدش یه‌عالمه...
‫پس بگو چرا سوئیری این‌قدر از مارها می‌ترسه.
‫هــوهــو!
‫چه ضیافتی...
‫برپا کنیم!
‫چرا من؟
‫ها؟ این چه بوییه؟
‫ولی بوی خوشمزه‌ایه...
‫هومم؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫نمک خدمتتون هست؟
‫معلومه که نه!
‫وایسا ببینم، اون...
‫ماره.
‫اوه. یه‌طوری به دندون نکش انگار ماهیه.
‫ولی بازم، چطوری آخه...
‫با گیره‌ی موم شکارش کردم و روی آتیش مشعل پختمش.
‫چطوری انقدر آرومی؟
‫مارها و حشرات چون دقیقاً قبل از خواب زمستونیشونه، کند بودن.
‫محض احتیاط، اول رفتم سراغ سمی‌ها،
‫و از گیاه‌های دارویی که پیشم بود استفاده کردم ‫تا خاکستری درست کنم که حشرات نیان سمتم.
‫من... اصلاً واسه چی پا شدم اومدم این‌جا؟
‫خب، برای چی اومدین؟
‫سوئیری-سان و اون جغله ازم خواستن.
‫می‌خواستن بهت کمک کنن.
‫اون جغله حتی یه آویز یشم بهم داد.
‫به هر حال به لطف تو بود که ماها تونستیم قسر در بریم.
‫اون دوتا...
‫دیگه کارم این جا تمومه.
‫بیرون یه علامت دود دیدن.
‫می‌گن یعنی نیروی قصاص داره از شهر میاد.
‫همه‌ی دژ توی آشوبه.
‫این بو... ‫به‌خاطر همینم تونستم بدون اینکه کسی بفهمه بیام این‌جا.
‫من دیگه می‌رم.
‫تو هم اگه خواستی فرار کنی، از اون راه‌پله‌های اون‌ور نرو.
‫شنیدم توی زیرزمین دارن باروت درست می‌کنن.
‫باروت؟
آدمای زیادی هم اونجا هستن، اگه انفجاری رخ بده گیرمی‌افتـ ــ
‫خیلی ازتون ممنونم. گفتین پله‌های اون‌ور؟
‫اوی، من بهت هشدار دادما!
‫پس بو از این‌جا میاد...
‫درسته به‌نظر میاد دارن باروت درست می‌کنن، ولی...
‫این بو... همه‌شون رو مسموم می‌کنه.
‫بعدم، نزدیک باروت آتیش گذاشتن...
‫ای وای!
‫اون..
‫همین الان از این‌جا برین!
‫بانوی من، چرا...
‫ارتش به زودی بهمون حمله می‌کنه.
‫این دژ میدون جنگ می‌شه و فرو می‌ریزه.
‫پس تا وقت هست، فرار کنین!
‫نقره!
‫بـ ـ بانوی من؟
‫تو هم عجله کن.
‫به سلامت فرار کنین!
‫فرار کنین!
‫جـــــان من؟!
‫اوضاع پسه!
‫لولان...
‫لولان!
‫ها؟ مائومائو، تو این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫اینو من باید از تو بپرسم.
‫جاییت آسیب ندیده؟
‫با خودم گفتم تو یه‌طوری از تایبون جون سالم به‌در می‌بری.
‫می‌دونستم.
‫اوهوم، خوشمزه بود.
‫نمی‌‌فهمم چی می‌گی.
‫کسی که خودش با اشتهاء حشره می‌خوره دیگه اینو نگه.
‫بیا از این‌جا بریم.
‫ارتش داره میاد. باید عجله کنیم.
‫من نمیام.
‫هنوز کاری هست که باید انجام بدم.
‫باهام میای؟ با اینکه می‌دونی الان بهترین موقع برای فرار کردنه.
‫می‌دونم دارم حماقت می‌کنم.
‫اگه مادرم بو ببره، ترسناک می‌شه ها.
‫کم کمش شلاق خوردنه.
‫لولان، فکر می‌کردم تو براش ارزشمندی.
‫مادرم حتی... چهره‌ی منو یادش نیست.
‫هنوز از آب و گل در نیومده، بنا رو به آرایش کردنم گذاشتن.
‫برای مادر «لولان» فقط یه عروسکه.
‫یه عروسک ناز و حرف‌گوش‌کن.
‫پس...
‫اونه-ساما!
‫بازم اومدی؟
‫بذار منم کمکت کنم! دوتایی با همدیگه.
‫چرا دارین تنبلی می‌کنین؟
‫مادر‌ـــ
‫یالا برام چایی بیار!
‫مادر... نتونست توی لباس‌های ندیمه تشخیصم بده.
‫و با بادبزنش کتکم می‌زد.
‫اگه مثل یه ندیمه لباس بپوشم... پس می‌شم یه ندیمه.
‫با وجود این بازم به دیدن سوئیری می‌‌رفتی.
‫آخه... می‌خواستم باهاش صمیمی بشم.
‫مادر همیشه خواهر رو اذیت می‌کرد.
‫مطمئنم مادرش هم خیلی توسط مادرم اذیت شد و همین هم باعث مرگش شد.
‫وقتی پدرم خواهرو وارد خانواده کرد،
‫مادر انقدر عصبانی شده بود که مثل دیوونه‌ها ‫ سرشو تکون می‌داد و موهاش همه‌طرف پخش شده بود.
‫«هم مادر و هم دختر به خودشون جرئت توهین به منو می‌دن؟»
‫«دختره هم عین مادرش فاحشه‌ست، کی می‌دونه چی ممکنه ازش سر بزنه؟»
‫حس می‌کردم وسط جهنمم.
‫مادر و دختر...
‫وقتی که بعدها به‌عنوان یه هدیه برگشت،
‫من و مادرم از قبل با پدرم زندگی می‌کردیم.
‫مثل اینکه خون اشرافی هم وقتی با هرزگی قاطی بشه، کثیف می‌شه.
‫نکنه سوئیری...؟
‫شایعه‌ها رو نشنیدی...؟ در مورد اولین قربانی امپراتور فقید؟
‫بانوی درباری که دختر امپراتور فقید رو به‌دنیا آورد،...
‫که فوراً هم ازش جداش کردن؟
‫درسته... پارسال بود که مرد؟
‫درسته. اون زن مادربزرگ خواهرمه.
‫اسمش تایهوـه.
‫دوران حضور مادرم توی کاخ اندرونی، ندیمه‌ش بود.
‫پس بگو.
‫و بعدش، دکتر و دختر تایهو از قصر بیرون انداخته شدن.
‫اون دختر، مادر خواهرمه.
‫سوئیری خون اشرافی داره...؟
‫شنیدم داستانای در مورد ارواح رو دوست داشته.
‫یه بار نزدیک بود بابتش خفه شم ولی...
‫احتمالاً کار اون مادربزرگه بود.
‫من هرچی نباشه دختر مادرمم،
‫حتما خیلی ازم متنفر بوده.
‫انقدری که با وجود روح بودن، برای کشتنم بیاد.
‫معلوم نیست روح‌ها واقعاً وجود داشته باشن...
‫مائومائو بایدم همینو بگه.
‫مادرم با پدرم ازدواج کرد، تا «لولان» رو به دنیا بیاره.
‫فقط برای انتقام خودش.
‫پدرم به‌خاطر تبارش خون غربی داره.
‫همون خون تبار مادر امپراتوری.
‫پس چشمای لولان هم حتماً...
‫«تو می‌تونی مادر امپراتوری جدید بشی.» ‫مادرم تا یاد دارم اینو توی گوشم می‌خوند.
‫می‌گم...
‫لولان؟ شیسوئی؟
‫نمی‌دونم چطور صدا زدنش درسته.
‫اما...
‫اما.
‫شیسوئی.
‫بـــله؟
‫وقتی توی کاخ اندرونی داروی سقط جنین دست ‫به دست می‌شد، تو هم ازش خوردی، درسته؟
‫تا روی خودت ازش استفاده کنی؟
‫وقتی اون داستان ارواح رو گفتی، ‫همونی که زن زنجره شوهرش رو می‌خوره...
‫داشتی در مورد خودت حرف می‌زدی؟
‫مقایسه‌ی خودت با یه حشره... توی قفسی که کاخ اندرونیه بچه‌دار می‌شی،
‫تا بعداً امپراتور رو ببلعی؟
‫اما شیسوئی نمی‌خواست همچین اتفاقی بیفته.
‫کاکُنه...
‫می‌دونم.
‫مائومائو تو واقعاً باهوشی ها.
‫بی‌دلیل نبود آوردمت این‌جا.
‫ای بابا، چه خوابی هم رفته‌ـــ
‫نفس... نمی‌کشن.
‫یعنی چی‌ـــ
‫سم به خوردشون دادی؟
‫دارو بود.
‫بعد از همه‌ی اون کارایی که کردیم، ‫همه‌مون حتی زنا و بچه‌ها هم کشته می‌شن.
‫خودت خوب می‌دونی دیگه، نه؟
‫با یه آبمیوه‌ی شیرین قاطیش کردم و به خوردشون دادم.
‫بعد از اینکه براشون یه داستان مصور خوندم...
‫بعضی بچه‌ها می‌خواستن با مادرشون بخوابن.
‫اما این کار ازم برنمیومد.
‫مادر این بچه‌ها به مادر من خیلی نزدیکن.
‫کیوئو دیر رسید، چون سعی داشت تو رو نجات بده مائومائو.
‫این بچه... گمونم فهمید.
‫لبشو گاز گرفت، ولی...
‫با یه قلپ سر کشیدش.
‫چرا منو آوردی این‌جا؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بی سی موویز ::.. .:: Telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.
بی سی موویز مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: BcMoviez.com ::.
‫قسمت بعدی
‫قسمت بعدی: «گارد امپراتوری.»