..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. .:: BcMoviez.CoM ::.
‫« آنچه گذشت »
‫نیکی، دووم بیار، باشه؟
‫کلانتر بوید؟ ‫نمی‌تونم کاری که کردم رو پس بگیرم
‫- زدی یکی رو کشتی! ‫- من...
‫و دو نفر رو توی آمبولانس ‫به امون خدا ول کردی
‫- تا بمیرن! ‫- می‌دونم
‫و یکیشون رو به دیوار کوفتی دستبند زدی!
‫متاسفم
‫میراندا کم‌کم شروع کرد ‫به دیدن یه سری چیزا
‫گفت انگار انتخاب شده
‫تا "بچه‌ها رو آزاد کنه"
‫فکر کنم توام انتخاب شدی
‫میراندا تنها کسی بود
‫که مدت‌ها قبل از اومدن به اینجا ‫با اینجا ارتباط داشته
‫این چیه؟ سه تا سنگ سرخ دیدی؟
‫- تو از کجا...؟ ‫- وقتی بچه بودم
‫مدام یه کابوسی رو می‌دیدم
‫فقط میراندا نبوده ‫منم اینجا رو دیدم
‫- اگر چیزایی که دیده بودم رو می‌دیدی... ‫- منظورت چیه؟
‫خودت فکر می‌کنی ‫منظورم چیه، بوید؟
‫وقتی من، جولی و ماریل... ‫توی اون جهنم‌دره بودیم...
‫اینجا همه میگن چقدر از مردن می‌ترسن
‫خب، فکر نکنم اینجا مردن بدترین اتفاقی باشه ‫که ممکنه برای آدم بیفته
‫حس می‌کنم یه چیزی منو زیر نظر داره
‫خودشه؟ بنظر ترسناک میاد
‫کمکم کن، الجین ‫می‌تونم همه‌تون رو نجات بدم
‫دانا، بهم گفته بودن بچه‌دار نمیشم
‫اتفاقی که الان داره میفته ‫از لحاظ پزشکی غیرممکنه
‫قراره بچه‌ای به‌دنیا بیاری ‫درحالیکه بهت گفتن هرگز حامله نمیشی
‫با وجود تمام چیزایی که دیدی ‫یه معجزه برات قابل هضم نیست؟
‫چیزی نمی‌بینم
‫غیرممکنه
‫تو که اصلاً نگشتی! ‫بازم بگرد!
‫حامله نیستی
‫چند وقته این ویارها رو داشتی؟
‫حدوداً یه هفته، شاید
‫بچه‌ها، چه اتفاقی داره برام میفته؟
‫خب، اگر هرجای دیگه‌ای بودیم
‫می‌گفتم بدنت داره علائم ‫بارداری روان‌تَنی رو نشون میده
‫این که گفتی چی هست؟
‫یه اختلال خیلی نادره که توش ‫بدنت فکر می‌کنه حامله‌ست
‫تمام علائم و نشانه‌های اولیه‌ی...
‫"بارداری جنون‌آمیز"
‫قدیما به این اسم صداش نمی‌کردن؟
‫هی، اینجا کسی فکر نمی‌کنه جنون داری
‫همین چند مدت پیش ‫بوید زیر پوستش کرم‌هایی داشت
‫که هیچکس دیگه‌ای نمی‌تونست ببینه
‫اینجا هیچ احتمالی رو رد نمی‌کنیم
‫و، خب، ممکنه حتی حامله هم بوده باشی...
‫حامله هستم
‫هنوزم توی شکممه! ‫می‌تونم حسش کنم
‫بیا. یه قلپ از این بخور
‫نمی‌خوام اینو کوفت کنم!
‫چیزی نیست...
‫شرمنده. معذرت می‌خوام
‫روز خیلی سختی بوده ‫بدنت فشار زیادی رو تحمل کرده
‫نظر چیه امشب اینجا بمونی؟ ‫الیس هم می‌تونه بمونه و...
‫- می‌خوام برم خونه ‫- فاطیما...
‫- هی، بذار امشب رو... ‫- فقط می‌خوام برگردم اتاقم
‫داره بارون میاد، خب؟
‫- نمی‌خوام پیاده تا... ‫- نگران بارون کوفتی هستی؟
‫باشه
‫- هی ‫- فاطیما!
‫هی، برو. بهتره بری
‫- فاطیما! ‫- فقط... می‌خوام برم خونه!
‫امشب توی خونه‌ی گروهی می‌مونم
‫- حداقل می‌تونم یه سرمی بهش بزنم ‫- آره
‫باید اینا رو قبل از اولتراسوند بهم می‌گفتی
‫- به من ربطی نداشت که بخوام بگم ‫- شوخیت گرفته، بوید؟
‫حالا می‌خوای رسم و رسوم رو رعایت کنی؟
‫همچین اطلاعاتی ‫قبل از معاینه به دردم می‌خورد
‫اگر بی‌خبر باشم ‫نمی‌تونم کمکی کنم!
‫می‌خوای سر من داد بزنی؟
‫باشه، ولی وقتی تموم شدی ‫میشه ببینی حالا باید چیکار کنیم؟
‫نمی‌دونم چیکار کنیم
‫نمی‌دونم مشکل چیه ‫درهرصورت، اون...
‫یا چیزی داره درونش رشد می‌کنه ‫که ما نمی‌تونیم ببینیم
‫یا بالاخره اینجا روی ذهنش تاثیر گذاشته
‫و کاری کرده باور کنه حامله‌ست
‫خیلی‌خب. حالا چطوری بفهمیم کدومه؟
‫نمی‌دونم، بوید
‫پس چطوری کمکش کنیم؟
‫نمی‌دونم چطوری کمکش کنم
‫باشه
‫پس وظیفه‌ی کوفتیت رو انجام بده ‫و یه راهی پیدا کن!
‫♪ وقتی پسربچه بودم ♪
‫♪ از پدرم پرسیدم ♪
‫♪ "قراره در آینده چی بشم؟" ♪
‫♪ "قراره خوشتیپ بشم؟" ♪
‫♪ "قراره پولدار بشم؟" ♪
‫♪ این جوابیه که بهم داد ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بخواد پیش بیاد، پیش میاد ♪
‫♪ نمیشه آینده رو پیش‌بینی کرد ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بخواد پیش بیاد، پیش میاد ♪
‫♪ حالا خودم بچه دارم ♪
‫♪ اونا از پدرشون می‌پرسن ♪
‫♪ "قراره در آینده چی بشم؟" ♪
‫♪ "قراره خوشگل بشم؟" ♪
‫♪ "قراره پولدار بشم؟" ♪
‫♪ منم با محبت بهشون میگم ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بخواد پیش بیاد، پیش میاد ♪
‫♪ نمیشه آینده رو پیش‌بینی کرد ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بخواد پیش بیاد، پیش میاد ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫من نمی‌ترسم ‫باید حرف بزنی
‫حرف... بزن!
‫می‌دونم می‌تونی حرف بزنی
‫باید باهام حرف بزنی!
‫ویکتور؟
‫منم. میشه بیام داخل؟
‫ویکتور، نمی‌تونی اینطوری ادامه بدی
‫تمام شب بیدار بودی ‫تمام صبح اینجا بودی
‫از طبقه‌ی پایین می‌شنیدم ‫داشتی سر این داد می‌زدی
‫پسرم...
‫اینطوری سلامتی خودت به‌خطر میفته
‫باید حرف بزنه، و باید بهم بگه...
‫- هی ‫- بهم بگه چی گفته بود
‫باشه، ولی این عروسکه
‫خب؟ آخه...
‫متوجه نیستی
‫اون‌موقع نبودی که ببینی
‫ببین، ویکتور ‫شاید بهتر باشه یکم استراحت کنی...
‫- نمی‌تونم اینجا این‌کارو بکنم ‫- نه. یکم استراحت...
‫- نمی‌تونم اینجا بمونم! ‫- ویکتور!
‫ویکتور!
‫سلام. داری چی درست می‌کنی؟
‫اوه، چیز خاصی نیست...
‫دارم اینو برای فاطیما درست می‌کنم
‫اوه
‫آره، با خودم گفتم ‫این اواخر خیلی گرفته بوده
‫گفتم شاید این حالشو بهتر کنه
‫چقدر نازه
‫مطمئنم حسابی خوشش میاد
‫- امیدوارم ‫- همم
‫شانس آوردی اون آمبولانس جدیده اومد
‫قبلش کریستی فقط یه مشت ‫بطری‌ شیشه‌ای پر از آب نمک داشت
‫آره، خیلی خوش شانسم
‫هی
‫می‌دونم دیشب خیلی سخت بود
‫- واقعاً می‌دونی؟ ‫- آره
‫و اینم می‌دونم که وقتی اینجا ‫از درون عذابت میده چه حسی داره
‫اتفاقی که برای من ‫و جولی و رندال افتاد...
‫گاهی اوقات هنوزم حس می‌کنم ‫اون حشره‌ها دارن درونم می‌خزن
‫و اینجور مواقع چیکار می‌کنی؟
‫به خودم یادآوری می‌کنم واقعی نیست
‫که فقط ترسه
‫و فقط اگر خودم اجازه بدم ‫ترس می‌تونه منو درهم بشکنه
‫این فرق می‌کنه
‫- از کجا مطمئنی؟ ‫- مطمئنم دیگه!
‫شاید بتونی سعی کنی ‫دوباره غذای عادی بخوری
‫ذره ذره
‫بخاطر ترسیدن یا درهم شکسته بودن ‫آشغال نمی‌خورم!
‫دارم می‌خورم ‫چون داره مجبورم می‌کنه!
‫همه‌چی مرتبه؟
‫آره، کارم تموم شده بود
‫فردا می‌بینمت، باشه؟
‫فقط بهت اهمیت میده، همین
‫چرا هیچکس به حرفم گوش نمیده؟
‫داره درون من اتفاق میفته ‫من کسیم که دارم تجربه‌ش می‌کنم
‫چرا همه فرض می‌کنن ‫دیدگاه کوفتی من اشتباهه؟
‫کسی فرض نمی‌کنه اشتباه می‌کنی
‫خب؟ فقط داریم سعی می‌کنیم ‫از همه‌ی جهات به این قضیه نگاه کنیم
‫تو چی؟
‫توام فکر می‌کنی ‫اینا همه‌ش فکر و خیالمه؟
‫ببین، بعد از اتفاقات اون شب ‫توی کلانتری
‫وقتی اتوبوس اومد شهر
‫تو توی بغلم زدی زیر گریه، یادته؟
‫گفتی دیگه تحملشو نداری...
‫این ارتباطی به اون قضیه نداره!
‫پس بهم بگو باید چیکار کنم؟
‫حرفمو باور کن!
‫ببین، ببین، خیلی‌خب
‫فقط...
‫ببین!
‫فقط...
‫از وقتی فهمیدم ‫هر روز داشتم خودمو اندازه می‌گرفتم
‫- خواهش می‌کنم بس کن ‫- و شکمم...
‫و شکمم داره بزرگ‌تر میشه!
‫- عزیزم، بزرگ‌تر نشده! ‫- ببین! ببینش! ببین!
‫اگر فقط تصوراتمه، پس چه توضیحی ‫برای تغییرات بدنم داری؟
‫- نمی‌دونم ‫- الیس...
‫هرچی درونمه، داره قوی‌تر میشه
‫ویارهای کوفتی
‫- دارن قوی‌تر میشن ‫- خواهش می‌کنم
‫- تمام مدت عصبانیم ‫- چیزی نیست
‫اگر چیزی درونم نیست
‫اگر نوزادم واقعی نیست
‫یعنی خودم دارم اینطوری میشم
‫بهش گفتم یه معجزه‌ست
‫آره، همه‌مون...
‫همه‌مون یه‌خرده هیجان‌زده شدیم
‫مطمئنی امکان نداره ‫کریستی چیزی رو از قلم انداخته باشه؟
‫دانا، چیزی توی شکمش نبود
‫حداقل چیزی نبود ‫که دستگاه نشون بده
‫خب، از نظر کریستی ‫یا چیزی توی شکمش هست...
‫مثل کرم‌هایی که زیر پوست من بودن، یا...
‫اینجا بالاخره روی ذهنش تاثیر گذاشته
‫مثل اَبی
‫آره، مثل اَبی
‫ببین، اگر داری به این فکر می‌کنی ‫که چه کارهای متفاوتی می‌تونستی انجام بدی...
‫نه، قضیه این نیست
‫خب، باید باشه
‫ببین، اگر قضیه مثل همون
‫قضیه‌ی شخمی کرم‌های زیرپوستیه
‫پس باید یه کاریش بکنیم
‫ولی اگر قضیه روانیه
‫اگر به حالتی که اَبی توش بود رسیده باشه
‫پس باید یه راهی ‫برای در آوردنش از اون حالت پیدا کنیم
‫خیلی‌خب، پس...
‫این بین خودمون بمونه
‫بعدش چی؟
‫بعداً با کریستی صحبت می‌کنم
‫امیدوارم تونسته باشه...
‫تونسته باشه چی؟
‫نمی‌دونم. ببین
‫ببین، بخاطر این دارم بهت میگم
‫چون به هم قول دادیم ‫چیزی رو از هم مخفی نمی‌کنیم
‫و اون داره توی خونه‌ی تو زندگی می‌کنه
‫آره، آره
‫حالا که حرفشو پیش کشیدی... ‫تا وقتی نفهمیدیم قضیه چیه
‫فکر نکنم فکر خوبی باشه ‫که توی خونه‌ی گروهی بمونن
‫- چی؟ ‫- ببین، من توی قدم به قدم این قضیه
‫پشت اونا و تو هستم
‫ولی حقیقت اینه که ‫دو تا احتمال بیشتر نداره
‫و هر احتمال خطر متفاوتی
‫برای ساکنین اون خونه به همراه داره
‫باید به فکر همه باشم، بوید
‫هرچقدرم دلم بخواد به شماها کمک کنم
‫خیلی‌خب، گمونم... گمونم بتونم...
‫توی کلانتری یه جایی بهشون بدم
‫- دیگه بهتره... ‫- اوه، بوید، اذیت نکن دیگه
‫نه، مشکلی نیست! مشکلی نیست!
‫نمیگم حتماً باید امروز برن!
‫فقط میگم باید به فکر ‫این قضیه هم باشیم
‫آره می‌فهمم! ‫حرفت درسته! خب؟
‫ازت چیزی به دل نگرفتم ‫آره... فقط...
‫آره، آره، آره. می‌دونم. می‌دونم
‫این یکی خوبه
‫بذار کمکت کنم
‫اگر زود حرکت کنیم
‫می‌تونیم سریع برسیم شهر
‫هرچی که دیشب داشت سروصدا می‌کرد
‫صداش هیچ شباهتی ‫به اون موجودات توی شهر نداشت
‫هرچی که بود ‫از خدامه از اینجا برم
‫- اینو توی خوابت دیدی؟ ‫- آره
‫یعنی چی؟
‫تابیتا؟
‫بابا!
‫سلام. چی شده؟
‫- هیچی ‫- جولی کجاست؟
‫حالش خوبه. همه‌چی مرتبه
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- ببین، چیزی نیست
‫خب؟ این قضیه فکر من بود ‫نیاز داشت بیاد اینجا
‫چرا؟
‫مامان وقتی بچه بود ‫اینجا رو دیده بود
‫درست مثل مامان ویکتور
‫- چی؟ ‫- جیم! میای یا می‌مونی؟
‫خب...
‫شماها برین. ما پشت سرتون میایم
‫هرجور راحتین
‫بیا، بیا بریم یه نگاهی ‫به اطراف بندازیم
‫بزن بریم
‫سلام
‫اومدی اینجا بمونی؟
‫آره، از کریستی خواستم ‫اگر میشه امشب اینجا بمونم
‫چرا؟
‫کل خانواده‌م رفتن اردوگاه
‫خب؟
‫خب توی اون خونه تنهایی می‌ترسم ‫تو چته؟
‫- هیچی ‫- توی اتوبوس نشئه کردیم
‫حالا می‌خوای اینطوری باهام ‫عجیب غریب رفتار کنی؟
‫عجیب غریب رفتار نمی‌کنم
‫- کجا داری میری؟ ‫- میرم قدم بزنم
‫- می‌خوای همراهت بیام؟ ‫- نچ
‫باشه، بذار وسایلمو بذارم داخل
‫عه، سلام...
‫شرمنده، ما...
‫ما دیگه اینجا غذا به کسی نمیدیم
‫اگر برای این اومدی
‫اینجا چرا غذاخوری داره؟
‫ببخشید چی؟
‫و چرا یه کلانتری داره ‫که شبیه دفتر پسته؟
‫یا یه تابلوی کوفتی ‫دفتر خدمات مسافرتی داره؟
‫آخه، چجور روانی‌ای اینجا رو ساخته؟
‫می‌خوای دونه دونه بگم یا می‌خوای...؟
‫می‌خوام بدونم چرا هیچکس ‫این سوالات رو نمی‌پرسه
‫پرسیدیم
‫خب؟
‫یکم چای می‌خوای؟
‫اینجا ترسناکه
‫آره، قطعاً هست
‫بنظرت کی اینجا زندگی می‌کرده؟
‫نمی‌دونم
‫بنظرت چه اتفاقی براشون افتاده؟
‫شاید تونستن از اینجا فرار کنن
‫می‌دونی، شاید رفتن خونه
‫فقط حواست به جلوی پات باشه، خب؟
‫چرا؟
‫تله‌ی خرس هست
‫جدی میگم
‫درکل میگم، با توجه به تمام اتفاقاتی که افتاده
‫شاید بخشی از وجودت
‫بدجوری دلش می‌خواد ‫تمام اینا با عقلت جور دربیاد
‫بنظرت دارم این قضیه رو ‫از خودم درمیارم؟
‫معلومه که نه
‫یه خوابی دیده بودی ‫توی بچگی یه خواب وحشتناک دیدی
‫یه کابوس ساده نبود، جیم
‫خوابی بود که مدام می‌دیدم
‫ماه‌ها می‌دیدمش
‫و هر شب، با جیغ از خواب می‌پریدم
‫پس، وقتی بهت میگم این توتم‌ها
‫همونایی هستن که توی خواب دیدم...
‫می‌خوای چیکار کنم؟ ‫بیخیال بشم؟ دیگه سعی نکنم؟
‫نمی‌دونم
‫ببین "تَبی"، اینجا...
‫فکر کردم سر از کارش درآوردم ‫و نزدیک بود دانا رو به کشتن بدم
‫سارا؟ یه صداهایی می‌شنید ‫و سعی کرد بچه‌مونو بکشه
‫ولی اون فرق می‌کنه
‫- چرا؟ ‫- اون اتفاقات
‫بعد از اینکه اومدیم اینجا اتفاق افتادن ‫ولی خواب من...
‫توی دوران بچگیم بود!
‫می‌دونم ترسیدی
‫منم ترسیدم. ولی این اتفاقات ‫دارن برای من پیش میان
‫نمی‌تونم تظاهر کنم واقعی نیستن
‫بالاخره از یه راهی
‫باید بفهمم قضیه چیه
‫باشه
‫خب، مامانم قانع شده
‫که اون بچه‌های ترسناکی که مدام می‌بینه ‫نیاز به کمک دارن
‫و بابام وحشت کرده
‫چون آخرین باری که غرق قضایای اینجا شد
‫نزدیک بود همه رو به کشتن بده
‫از جمله یه احمق به تمام معنایی
‫که دانا رو وسط جنگل ‫بست به یه درخت
‫آره
‫گوش میدی چی میگم؟
‫آره، معلومه. آره
‫مامانت و بچه‌ها و غرق شدن و اینا...
‫دنبال چی می‌گردی؟
‫چی؟ چاگا. یجور قارچه ‫توی آب و هوای سرد رشد می‌کنه
‫ماریل و کریستی افتادن دنبال ‫همه‌جور گل و گیاه دارویی
‫خب، داشتی با اتوبوس کجا می‌رفتی؟
‫دیترویت. درست مثل بقیه
‫چرا؟
‫که یه ماشین بخرم، تا دیگه مجبور نباشم ‫سوار اتوبوس کوفتی بشم
‫- واقعاً؟ ‫- نه
‫من هیچوقت گواهینامه‌ی موقت نگرفتم
‫چی؟
‫آره، همه وقتی 15 سالشون میشه می‌گیرن
‫بعد از فوت تامس ‫همه‌چی متوقف شد
‫تامس برادرته؟
‫آره. قرار بود بابام منو ببره ‫راهنمایی و رانندگی
‫ولی هیچوقت از سفرمون برنگشتیم
‫خب...
‫خیلی‌خب... همراهم بیا
‫- کجا داری میری؟ ‫- میشه فقط بیای؟
‫باید درک کنی...
‫اوایلی که میای اینجا ‫اوضاع یکم متفاوته
‫میای اینجا و با خودت میگی
‫"من می‌‌فهمم اوضاع از چه قراره ‫بقیه‌ی کسایی که اینجان"
‫"شاید تسلیم شده باشن ‫شاید پذیرفته باشنش"
‫"ولی من؟ من سر از کار اینجا درمیارم"
‫"من کسیم که قراره ‫همه رو ببره خونه"
‫- مگه این چه ایرادی داره؟ ‫- هیچی
‫کاملاً طبیعیه
‫ولی یکم که گذشت، این حالتتم می‌گذره
‫می‌گذره...
‫شرمنده. نه، قضیه همین‌جاست
‫اینکه تسلیم بشی و بگی
‫"اوه، خب سعی خودمو کردم دیگه" ‫من همچین آدمی نیستم
‫درسته. از اون آدمایی نیستی ‫که دنیا رو همونطوری که هست بپذیری
‫چی؟
‫این مکالمه رو قبلاً هم داشتم
‫و خودم بودم که این حرفا رو می‌زدم
‫ولی چیزی که به مرور زمان متوجه میشی...
‫اینه که هر سوالی که داری می‌پرسی
‫قبلاً پرسیده شده
‫هر نظریه‌ای که داری ‫یکی قبل از تو داشته
‫و بالاخره...
‫یا خودتو با شرایط وفق میدی ‫یا دیوونه میشی
‫خب، توام همین‌کارو کردی؟ ‫خودتو با شرایط وفق دادی؟
‫خب، من چاره‌ی دیگه‌ای نداشتم
‫اوایلی که اومدم اینجا
‫اونقدر مشغول مراقبت از بابام بودم که...
‫بابات؟
‫فوت کرد
‫و مادرت، اون...
‫اون قبلاً مسئول غذاخوری بود؟
‫اوهوم
‫جفت والدینت رو اینجا از دست دادی؟
‫آره
‫واقعاً متاسفم
‫ممنون
‫خواهش می‌کنم
‫تو چی؟
‫تو... تو اون بیرون خانواده‌ای داری؟
‫نه... نه چندان
‫که اینطور
‫خوبیش اینه که سنگ‌های طلسم رو داریم
‫و اونا شب‌ها ازمون محافظت می‌کنن
‫پس، می‌دونی... آخه همیشه اینطور نبوده
‫قبلش مردم چه غلطی می‌کردن؟
‫سعی می‌کردن ‫به بهترین شکلی که می‌تونن قایم بشن
‫یا خدا
‫آره. اون زمان اینجا نبودم
‫افراد زیادی از اون دوران زنده نموندن
‫از کجا اومدن؟ سنگ‌های طلسم رو میگم
‫بوید آوردشون
‫یه شب توی جنگل پیداشون کرد
‫پس برای همینه که ادای خدا ‫و سلطان دنیا رو درمیاره
‫- اینطوریام نیست ‫- مطمئنی؟
‫آخه، توهین نباشه‌ها ‫ولی طرف خیلی عوضیه
‫در شرایط چندان خوبی باهاش آشنا نشدی
‫اسلحه‌مو ازم گرفت
‫مگه میشه سرزنشش کرد؟
‫می‌دونی، مجبورم بار اون کاری که کردم رو...
‫تا آخر عمرم به دوش بکشم
‫اینو می‌دونم. ولی اینکه اون بیاد و...
‫میگما، توی خونه‌ی گروهی ‫یه عالمه لباس تمیز دارن
‫اگر لباستو عوض کنی خیلی راحت‌تر...
‫می‌دونی، لباس‌های تمیز ‫کوفتی‌تون رو نمی‌خوام، خب؟
‫البته توهین نباشه‌ها! ‫چای کوفتیتون رو هم نمی‌خوام
‫و تفکر وفق پیدا کن ‫یا بمیرتون رو هم نمی‌خوام
‫قصد ندارم اینجا موندگار بشم، خب؟
‫یه راهی برای...
‫آره، گاهی... گاهی اوقات اینطوری میشن
‫اینم یکی دیگه از چیزاییه ‫که بعد از یه مدت باهاش کنار میای؟
‫ببین، بابت چای ممنون
‫تو که اصلاً...
‫ببخشید
‫چقدر خوب داره با این قضایا کنار میاد
‫آره. چیزی لازم داری؟
‫آره
‫راستش آره
‫خب...
‫امیدوار بودم بتونم باهات صحبت کنم
‫در مورد باز کردن غذاخوری
‫واقعاً اینجا اتفاق میفته؟
‫سلام
‫می‌تونم برم توی زیرزمینت؟
‫- چرا؟ ‫- چون می‌خوام این یه رازی رو بهم بگه
‫مگه این برای ‫موقعیت‌های اورژانسی و اینا نیست؟
‫این قضیه هم اورژانسیه دیگه ‫زود باش. سوار شو
‫بزن بریم
‫خیلی‌خب
‫خیلی‌خب. یافتمش
‫کاری که باید بکنی... ‫خوب دقت کن
‫روشنش می‌کنی
‫کلاچ رو فشار میدی، خب؟
‫حواست باشه زده باشی روی دنده
‫و بعد کم‌کم پاتو از روی کلاچ بردار، خب؟
‫اینم از این
‫هنری
‫چیزی لازم داری؟
‫دلم... یه لیوان نوشیدنی می‌خواد
‫می‌دونی چیه؟
‫منم همینطور
‫بیا بریم
‫کی اینجاست؟
‫کیه؟
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫اسلحه‌مو برداشتی. می‌خوام پسش بدی
‫می‌خوای... برو بیرون ببینم
‫باشه. اسلحه‌مو بده تا برم
‫هی، هی، هی! ‫امروز حوصله‌ی این مسخره‌بازیا رو ندارم!
‫اصلاً برام مهم نیست حوصله‌ی چیو داری!
‫یکی رو با تیر زدی!
‫بخاطر وحشت کردنت یه دختر مُرد!
‫آره، وحشت کردم چون موجوداتی
‫که فقط باید توی کابوس وجود داشته باشن ‫توی تاریکی افتاده بودن دنبالم!
‫خب، اینجا وجود دارن
‫و وجود هم خواهند داشت
‫پس، تا وقتی اثبات نکنی ‫که تحملش رو داری
‫صد سال سیاه
‫نمی‌ذارم نزدیک یه اسلحه‌ی پر هم بشی!
‫نیازی نیست هیچ کوفتی رو به تو اثبات کنم
‫اینو می‌بینی؟
‫من پلیسم
‫یه پلیس واقعی
‫نه کسی که با یه کت دست چندمی ‫واسه خودش می‌چرخه و ادای پلیسا رو درمیاره
‫صحیح. و کی از دانشکده دراومدی؟
‫دو روز؟ سه روز قبلش؟
‫به تو ربطی نداره
‫اشتباهت همینجاست
‫همه‌چیزت به من ربط داره
‫- اینجا به من ربط داره. می‌دونی چرا؟ ‫- چرا؟
‫چون من کسیم که حواسش هست ‫همه در امن و امان باشن
‫من کسیم که مردم رو زنده نگه می‌داره!
‫عه. خب، تا جایی که شنیدم
‫این اواخر توی این کار حسابی گند زدی
‫گمشو بیرون!
‫تف تو این خراب‌شده...
‫هی!
‫اسلحه‌مو بده
‫- اسلحه‌تو می‌خوای؟ ‫- درسته
‫اسلحه‌تو می‌خوای
‫بیا اینم اسلحه‌ت
‫وقتی فکر کردم لیاقتشو داری ‫گلوله‌هات گیرت میاد
‫هی!
‫یه بار دیگه بدون اجازه‌م بیای اینجا
‫من و تو به مشکل برمی‌خوریم
‫هرچی تو بگی، "کلانتر"
‫امان از دست بچه‌ی لامصب...
‫دلم می‌خواد بپرسم چی می‌خوری
‫ولی لیست نوشیدنی‌های اینجا یکم محدوده
‫اوضاع ویکتور مرتبه؟
‫اوضاع...
‫نه، فکر نکنم مرتب باشه
‫حالت خوبه؟
‫آره
‫امروز توی اتاقش وایساده بودم...
‫و فکری...
‫فکری به سرم زد ‫که هرگز بابتش خودمو نمی‌بخشم
‫گفتم ای‌کاش هیچوقت نمیومدم اینجا
‫گفتم ای‌کاش تابیتا پیدام نمی‌کرد
‫چون اون زمان که فکر می‌کردم ‫ ویکتور مرده راحت‌تر بود
‫فقط یه لحظه بهش فکر کردم
‫چجور پدری در مورد بچه‌ش همچین فکری می‌کنه؟
‫- بیا ‫- باشه
‫اینا همونان که توی رویات دیدی؟
‫فقط سنگ‌ها نیستن ‫همه‌چیز خودشه...
‫همون حس رو بهم میدن
‫هنوزم یادمه موقع فرار کردن چطور می‌ترسیدم
‫از اونجا شروع می‌کردم
‫و میومدم پشت این سنگ‌ها قایم بشم
‫کدوم یکی؟
‫این یکی
‫و بعدش چی؟
‫هرچیزی که باعث شده بود همه جیغ بکشن
‫پشت این سنگ بود
‫و بالا رو نگاه می‌کردم و...
‫چی؟
‫هر دفعه بیدار می‌شدم
‫خیلی‌خب، گیریم واقعاً قبل از اومدن به اینجا
‫اینجا رو دیده بودی
‫آره، درست مثل میراندا
‫این چه کمکی بهمون می‌کنه؟
‫شاید ارسطو اشتباه می‌کرده
‫می‌دونی، اختیار و جبرگرایی...
‫میراندا گفت انتخاب شده بوده
‫درسته؟
‫اگر دیدن اینجا توی... ‫می‌دونی، ذهنت، توی رویا...
‫اگر مدرکش اینه...
‫و تو توی بچگی اینجا رو دیدی؟
‫پس اصلاً چاره‌ی دیگه‌ای نداشتی، مگه نه؟
‫منظورت چیه؟
‫اگر تقدیر وجود داشته باشه
‫اگر از بچگی ‫سرنوشتت این بوده که بیای اینجا...
‫پس به هر نحوی شده ‫بالاخره به اون درخت وسط جاده برمی‌خوردی
‫فاطیما چطوره؟
‫اوه...
‫حالش... حالش خوبه
‫می‌دونی، داریم قدم به قدم جلو میریم
‫لازم نیست تظاهر کنی
‫در مورد غذاهای فاسد و ویارهاش بهم گفته
‫می‌دونم چندان منو نمی‌شناسی
‫ولی اگر چیزی لازم داشتی ‫من در خدمتم
‫دیشب یه اولتراسوند کردیم
‫- یه دستگاه توی آمبولانس بود ‫- خب؟
‫بچه خوبه؟
‫بچه‌ای وجود نداره
‫وقتی کریستی معاینه‌ش کرد، دنبالش گشت...
‫ولی چیزی پیدا نکرد
‫پس یا چیزی درونشه که انسان نیست
‫که دستگاه نمی‌بینتش ‫یا اینجا ذهنشو درهم شکسته
‫نمی‌تونم... نمی‌تونم از دستش بدم. آخه...
‫از دستش که ندادی ‫هنوزم اینجاست، الیس
‫یه دوست خوبی یه بار بهم گفت
‫"از هر لحظه لذت ببر"
‫"و تا وقتی کسی نمرده ‫غصه‌ی از دست دادنشو نخور"
‫و وقتی فهمیدم سرطان دارم ‫همینو به خانواده‌م گفتم
‫می‌ترسی؟
‫از مرگ؟
‫معلومه، اون اوایل می‌ترسیدم
‫و بعدش عصبانی شدم
‫و یه روز، متوجه شدم زندگی چقدر ناچیزه
‫که چقدر به سرعت می‌گذره
‫کم‌کم برات سوال میشه ‫که چطور می‌تونه چیزی جز
‫شروع یه ماجراجویی بزرگ باشه
‫و شایدم وسط اون ماجراجوییه ‫ولی فکر نمی‌کنم پایانش باشه
‫دیگه اینطور فکر نمی‌کنم
‫وقتی اینو فهمیدم ‫دیگه شرایط برام ترسناک نبود
‫هیچکدوممون نمی‌تونیم تا ابد اینجا بمونیم
‫نیاز ندارم تا ابد بمونه، فقط...
‫هرکاری از دستم بربیاد ‫هر چیزی نیاز داشته باشه...
‫من... خب، شاید کار چندانی ‫ازم برنیاد، ولی...
‫من کنارتونم
‫همم؟
‫شرمنده، ولی چرا؟ ‫آخه چندان ما رو نمی‌شناسی
‫من پیرم و سرطان دارم
‫و داستان‌های عاشقونه‌ی خوب رو دوست دارم ‫قانع شدی؟
‫آره. آره، قانع شدم
‫بیا بریم
‫کمک!
‫کمک
‫کمک!
‫فاطیما؟
‫هی، عزیزم، چی شده؟ چی شد؟
‫چه... چه بلایی داره سرم میاد؟
‫یا خدا...
‫- نمی‌تونم... ‫- الیس؟
‫چیزی نیست
‫هی
‫چیزی نیست
‫اوف!
‫لامصب چه حس خوبی داره
‫- خب نوبت منم میشه یا نه؟ ‫- باشه
‫باشه، باشه. مرده و قولش
‫گندش بزنن
‫چی شده؟
‫هیچی. هیچی. من...
‫ای بر پدرتون لعنت
‫- آره، کون لقتون! ‫- چیکار داری می‌کنی؟
‫- مگه نمی‌بینیشون؟ ‫- چیو ببینم؟
‫همین حشرات کوفتی دیگه!
‫- همینایی که... ‫- نه
‫نه، نه، نه، نه، نه
‫- رندال! ‫- کون لقتون بابا!
‫رندال، بس کن!
‫- رندال! ‫- ولم کنین لعنتیا!
‫- رندال، هی! چیکار داری...؟ ‫- ولم کنین لعنتیا!
‫چته؟ چی شد یهو؟
‫بیا بریم خونه
‫- هی! ‫- ولم کن!
‫- رندال! برگرد! ‫- برو خونه، جولی!
‫هی! بذارشون سر جاش! الیس!
‫ ببین! داره درد می‌کشه، خب؟ ‫باید یه کاری براش کنم!
‫- الیس! هی! ‫- بابت تمام کمک‌هات ممنونم...
‫هی، اینجا چه خبره؟
‫پسرت تصمیم گرفت بیاد ‫و کمد داروها رو غارت کنه
‫آره، چون یه عالمه داروی اورژانسی ‫توی اون آمبولانس هست!
‫لامصب آسپرین که نیست!
‫داروهایی که می‌تونه ‫آروم نگهش داره
‫اینا داروهای ضدروان‌پریشی قوی‌ای هستن!
‫روحتم خبر نداره ممکنه ‫چقدر بهش صدمه بزنن!
‫خب پس چی؟ چی؟ ‫قراره دست روی دست بذاریم؟
‫اونی که نشسته
‫- و متلاشی شدنش رو می‌بینه تو نیستی! ‫- نه، من دکترم، خب؟
‫و وظیفه‌م اینه که موقع تصمیم‌گیری ‫از مغزم استفاده کنم
‫- نه از احساساتم ‫- خیلی‌خب
‫الیس، اون قرص‌هایی که دستته ‫می‌تونن اوضاع رو خیلی بدتر کنن
‫بدشون به من
‫بطری رو بده بهش
‫بطری کوفتی رو بده بهش، پسر
‫الیس! الیس! هی!
‫- چیه؟ ‫- ببین، می‌دونم ترسیدی پسر
‫باید چیکار کنم؟
‫ها؟
‫بگو دیگه، باید چه غلطی بکنم؟
‫- نمی‌دونم ‫- خیلی‌خب، با چشمای خودم دیدم!
‫دیدم سر اون قضیه‌ی کرم‌های کوفتیت چی شد!
‫و دیدم چه اتفاقی برای...
‫دیدم چه اتفاقی برای مامان افتاد، وقتی...
‫باید از کدوم کابوس کوفتی بترسم؟
‫کدوم یکی؟
‫می‌دونی، داره جلوی چشمام از هم می‌پاشه
‫و نمی‌دونم چیکار کنم ‫هیچ کمکی از دستم برنمیاد
‫بابا، نمی‌دونم چطوری کمکش کنم
‫چیزی نیست
‫تو رو خدا...
‫- چیزی نیست ‫- نذار اینطوری بشه، بابا
‫خیلی‌خب
‫من...
‫خب...
‫رندال؟
‫جولی!
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫نمی‌دونم
‫یهویی چت شد؟
‫چرا اونطوری فرار کردی؟
‫توی راه برگشت بهت میگم. بیا بریم
‫وایسا
‫حسش می‌کنی؟
‫جولی، بهتره بریم
‫نه. نه، می‌خوام برم ببینم چیه
‫هی، هی، نرو
‫نرو
‫توام؟ توام حسش می‌کنی؟
‫هیچ کوفتی حس نمی‌کنم
‫باشه؟ بزودی هوا تاریک میشه
‫باید آمبولانس رو برگردونیم خونه‌ی گروهی
‫خیلی‌خب، بیا...
‫بیا بریم
‫لطفاً؟
‫فاطیما؟ فاطیما!
‫گوش کن چی میگم
‫- تو تنها نیستی ‫- لطفاً برو
‫- بهت کمک می‌کنم! ‫- بهم دست نزن
‫همه‌چی درست میشه
‫- فقط برو! ‫- درست میشه
‫گفتم برو!
‫متاسـ... تیلی، تیلی...
‫نه، نه
‫نه، نه، تیلی، تیلی، تیلی! ‫واقعاً متاسفم
‫نمی‌خواستم اینطوری بشه! نمی‌خواستم...
‫کمک! کمک! کمک!
‫باید فرار کنی
‫الیس، چیکار کردم؟ چیکار کردم؟
بی سی موویز مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: BcMoviez.CoM ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بی سی موویز ::.. .:: telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.