‫آنچه گذشت...
‫تا حالا برات سؤال نشده ‫که یعنی حق با اَبی بوده یا نه؟
‫اگه همۀ اینا صرفاً یه خواب باشه چی؟
‫با کی اومدی اینجا؟
‫مامانم.
‫زنِ خوبی بود.
‫چی می‌کِشی؟
‫چیزایی که دیدم.
‫خوبه که وقتی می‌بینی‌شون، بکِشی‌شون...
‫تا این‌جوری حتی اگه خودت فراموش کردی، ‫نقاشی‌ها به یاد بسپرن.
‫وقتی کریستوفر شروع به دیدنِ اون نماد کرد، ‫اوضاع عوض شد.
‫اون عوض شد. همه مُردن.
‫اینو قبلاً دیدم.
‫عه؟ یعنی بهت الهامی چیزی شد؟
‫نه، روی دیوارهای تونل.
‫چه تونلی؟
‫صدای پشت بیسیم رو شنیدی.
‫این یعنی آدمایی اون بیرونن ‫که می‌تونن ما رو ببینن.
‫اون‌وقت چطور ممکنه فکر کنی ‫این نشونۀ خوبیه؟
‫همین الانش هم با اون برج وامونده‌ات ‫به مردم امید واهی دادی.
‫اینم یه دلیل دیگه برای این‌که...
‫برای این‌که خفه‌خون بگیریم.
‫اگه بهت بگم اون کوادکوپتر
‫شاید بتونه به موقع برای جشن تولد خواهرزاده‌ات ‫برسونتت خونه، چی میگی؟
‫خیلی خیلی وقته که همچین آزمایش‌هایی ‫داشتن انجام می‌شدن.
‫این بیسیمه خیلی داغون شده.
‫خب، بیسیم مشکلی نیست.
‫اونو بسپر به من.
‫اون‌وقت هیچ‌وقت به ذهنت خطور نکرده
‫که یه سری آدم دیگه ‫شاید توش دست داشته باشن؟
‫پس چطور می‌تونستن این آزمایش رو کنترل کنن؟
‫واقعاً انجامش دادی.
‫یکی‌شون رو کُشتی.
‫با جسدش چی‌کار کنیم؟
‫این فرصتیه برای این‌که ‫بیشتر باهاشون آشنا بشیم.
‫می‌تونیم روش جراحی کنیم ‫تا ببینیم از درون چه شکلی‌ان.
‫- کیری! ‫- بس کن.
‫- گوه‌مصّبِ کیری! ‫- خیلی‌خب، بسه!
‫- بس کن! هِی! ‫- کریستی، هِی، هِی، بس کن.
‫جداً فکر می‌کنی اگه اونو بهشون تزریق کنی
‫می‌میرن؟
‫راستش هیچ نظری ندارم.
‫بهترین فرصتیه که داریم.
‫اصلاً چطور می‌خوایم تستش کنیم؟
‫ولی یه ترفندی بلدم.
‫برای وقتایی که اوضاع ‫داره بدجوری میره روی مُخم.
‫وان حموم رو پُر می‌کنم
‫و تا حدی که آب با گوش‌هام هم‌سطح باشه
‫آبش رو کم می‌کنم.
‫یه مدت همون‌جوری می‌شینم و نفس می‌کشم.
‫مامان.
‫خانواده کجان؟
‫همه خوابن.
‫گرسنه‌‌ته؟
‫یه کم.
‫بشین. دارم غذای مورد علاقه‌ات رو ‫برات درست می‌کنم.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫می‌تونی میز رو بچینی.
‫باید جواب بدی.
‫الو؟
‫♪ اونا لمس می‌کنن، می‌شکنن، می‌دزدن ♪
‫♪ اینجا هیچ‌کس آزاد نیست ♪
‫الو؟
‫♪ اونا میان، میان سراغت ♪
‫♪ مگر این‌که ملودی رو... ♪
‫- کیه؟ ‫- ♪ ...قطع کنی ♪
‫♪ اونا لمس می‌کنن، می‌شکنن، می‌دزدن ♪
‫همه چی روبه‌راهه؟
‫نمی‌دونم.
‫اون چیه؟
‫هنوز آماده نشده.
‫پسرم!
‫داشتی داد می‌زدی.
‫خواب بد دیدم.
‫حالم خوبه.
‫این چه وضعشه؟
..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. .:: BcMoviez.CoM ::.
‫♪ وقتی یه پسر بچه بودم ♪
‫♪ از بابام پرسیدم ♪
‫♪ در آینده چی میشم؟ ♪
‫♪ خوشتیپ میشم؟ ♪
‫♪ پولدار میشم؟ ♪
‫♪ جوابی که بهم داد این بود: ♪
‫♪ هرچه باداباد ♪
‫♪ هر چی که قراره بشه میشه ♪
‫♪ آینده برای ما قابل رؤیت نیست ♪
‫♪ هرچه باداباد ♪
‫♪ هر چی بشه میشه ♪
‫♪ الان خودم بچه دارم ♪
‫♪ از باباشون می‌پرسن ♪
‫♪ در آینده چی میشن ♪
‫♪ «خوشگل میشم؟» ♪
‫♪ «پولدار میشم؟» ♪
‫♪ من با نرمی و ملایمت بهشون میگم: ♪
‫♪ هر چه باداباد ♪
‫♪ هر چی که قراره بشه میشه ♪
‫♪ آینده برای ما قابل رؤیت نیست ♪
‫♪ هر چه باداباد ♪
‫♪ هر چی بشه میشه ♪
‫♪ هر چه باداباد ♪
‫حالا هدف از این کار چیه؟
‫خب، بهت گفتم که. ‫وقتی ارتباط رو دوباره برقرار کنیم
‫- می‌تونیم شروع کنیم به... ‫- نه، نه، نه، نه.
‫آنتن رو نمیگم. ‫اینو میگم.
‫فرض کنیم این شهر یه آزمایش خیلی بزرگه.
‫که چی؟
‫خب، ارزش بالایی داره که ببینی...
‫یه نفر قبل از فروپاشیِ روانی، ‫چقدر به خودش فشار میاره.
‫ببین این شهر با اون دختره سارا چی‌کار کرد.
‫همونی که می‌خواست یه بلایی سر بچه‌ات بیاره؟
‫آره.
‫ولی جداً...
‫همین که اون دختره هنوز داره نفس می‌کِشه،
‫نشون میده خیلی بیشتر از من ‫خودداری می‌کنی.
‫نمی‌ذارم این شهر، ‫منو تبدیل به چیزی بکنه که نیستم.
‫عجب! اگه واقعاً می‌خوان ‫ فروپاشی روانیِ مردم رو ببینن
‫یه چند تا دوست‌دخترِ سابق دارم ‫که می‌تونن استخدام کنن.
‫خیلی‌خب. بیا امتحانش کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫اینم از این.
‫- ادامه بده. ‫- آره.
‫خب، برو. برو بالاتر.
‫دیگه آخرشه.
‫- چی؟ ‫- آخرشه.
‫خیلی‌خب، بیارش پایین.
‫می‌گیرمش. می‌گیرمش.
‫ببین، فرض کنیم این آنتنه جواب بده.
‫چرا آدمایی که دارن این فضا رو می‌گردونن ‫باید باهات صحبت کنن؟
‫یه بار صحبت کردن.
‫به قصد کمک یا...
‫به قصد به هم ریختنِ ذهنت؟
‫آخه یه نگاه به این وضعیت الان‌مون بنداز.
‫ببین، اگه نمی‌خوای کمک کنی...
‫همچین چیزی نگفتم. ‫فقط...
‫اگه کسی اینجاست ‫که واقعاً می‌خواد کمک کنه
‫یه راهی برای کمک پیدا می‌کنه.
‫هنوزم نظرم اینه که بهتره آدمایی که ‫اینجا هستن رو بررسی کنیم.
‫توی آزمایشی به این بزرگی...
‫مجبوری نفوذی هم داشته باشی.
‫نمیشه بریم بی‌دلیل به ملت اتهام بزنیم.
‫نمیگم کسی رو متهم کنیم، فقط...
‫وقتی رسیدی اینجا، کی بهت گفت چی به چیه؟
‫کی این قوانین رو وضع کرده؟
‫بوید، دانا، پدر کاتری.
‫پدر کی؟
‫کاتری. اون مُرد...
‫همون شبی که وارد خونۀ گروهی شدن.
‫- خب، صحنه رو دیدی؟ ‫- چه صحنه‌ای؟
‫صحنۀ کُشته‌شدنِ کشیشه رو دیدی؟
‫نه.
‫نزدیکِ کلانتری اتفاق افتاد.
‫من اونجا نبودم.
‫صحیح.
‫از بین همۀ آدمایی که ‫از وقتی اومدی اینجا مُردن،
‫چند بار تا حالا خودت مرگ‌شون رو دیدی؟
‫حرفت چیه؟
‫خب، شاید آدمایی که این هیولاها دارن می‌کُشن‌شون
‫همه‌شون توی این قضیه دست دارن.
‫اگه بخوان ملت رو مثل سگ بترسونن
‫باید آمار تلفات رو ببرن بالا، نه؟
‫شاید واسه همین میگن وقتی میای اینجا،
‫نباید پرده‌های کِرکِره‌ای رو باز کنی.
‫خدا نکنه شب‌ها بیرون رو نگاه کنی.
‫نه.
‫اون یارو «بریک» چی؟
‫«تام» چی؟
‫من صحنۀ مرگش رو ندیدم. تو دیدی؟
‫آره خب، روز بعدش جسدش رو دیدم
‫ولی اون‌قدر نزدیک نشدم ‫که ببینم واقعیه یا الکیه.
‫کوچیک‌ترین مدرکی دیدی ‫که اینجا کسی واقعاً...
‫نیتن.
‫چیه؟
‫داداشِ سارا.
‫سارا اونو کُشت. گلوش رو بُرید.
‫یا شایدم نبُریده.
‫بیا یه لحظه فرض رو بر این بذاریم ‫که حق با منه.
‫و همۀ کسایی که اینجا می‌میرن ‫توی قضیه دست دارن.
‫یکی از این دو معنی رو میده:
‫یک: اون‌قدر به سارا فشار آوردن که...
‫واقعاً زده یه نفر رو کُشته، ‫که می‌دونی، شایدم کُشته باشه.
‫یا... مثل همه چیزای دیگه، ‫اون قضیۀ نیتن...
‫که دقیقاً به موقع رسید ‫و بچه‌ات رو نجات داد؛
‫اگه همۀ اینا نمایشی باشه چی؟
‫شاید سارا کوچولوی طفلکی ‫اون‌قدرها که فکر می‌کنی به هم ریخته نیست.
‫سلام سارا.
‫می‌خواستم بیام بهت سر بزنم.
‫می‌خوام برگردم بیرون.
‫جانم؟
‫می‌خوام برگردم توی جنگل.
‫چمدونم رو می‌بندم، ‫یه طلسم برمی‌دارم.
‫اگه حرف اون‌موقعت درست باشه چی؟
‫اگه جواب سؤالات‌مون اون بیرون باشه چی؟
‫شاید اون‌قدری که باید دور می‌شدیم، نشدیم.
‫خب، اون‌قدری دور شدیم ‫که اون چیزی که اون بیرونه
‫دوباره برمون گردوند همینجا.
‫همین؟ قطع امید کنیم؟
‫همچین حرفی نزدم.
‫درک می‌کنم. ‫مردم اینجا نیازت دارن.
‫تو نباید بری اونجا، ولی من...
‫بذار این کار رو بکنم.
‫خب، چرا...
‫چرا می‌خوای بری اونجا؟
‫چون می‌خوام کمک کنم.
‫مطمئنم می‌خوای کمک کنی،
‫ولی دلیلِ این‌که می‌خوای از اینجا بری این نیست.
‫اینجا دیگه جای من نیست.
‫اصلاً هیچ‌کس نمی‌خواد اینجا باشم ‫و حق هم دارن، نباید باشم.
‫این کاریه که می‌تونم انجام بدم.
‫یه فرقی بین بیرون‌رفتن از این محدوده...
‫و فرار کردن از اینجا هست.
‫این‌که بری، حس خوبی بهت میده. آسونه.
‫ولی ما دیگه هیچ کاری رو نمی‌تونیم ‫آسون انجام بدیم.
‫بیشتر از این نمی‌تونم توی اون کلیسا بشینم.
‫هیچ کاری نیست که بکنم. ‫جایی هم ندارم که برم.
‫خیلی‌خب. خوبه.
‫تازه داریم در مورد مشکلاتی صحبت می‌کنیم ‫که می‌تونیم حل‌شون کنیم.
‫اون پایین.
‫نماد رو اونجا دیدم
‫و خب...
‫اولین باری که بچه‌ها رو دیدم هم اونجا بود.
‫اون جونورها که شب‌ها میان بیرون،
‫اون پایین هم هستن؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫باید یه معنایی داشته باشه. ‫نمیشه که...
‫نمیشه تصادفی باشه.
‫چرا؟
‫از نظریۀ آشوب چقدر می‌دونی؟
‫یه پروانه توی وایومینگ پر می‌زنه،
‫یک ماه بعد توی ژاپن سونامی راه می‌افته
‫و در ظاهر اینا دوتا واقعۀ کاملاً نامربوطن...
‫ولی در واقع یه سری ارتباط‌های پیچیده ‫بین‌شون هست...
‫جید، چی چرت و پرت میگی؟
‫تصادفی نیست. فقط...
‫اطلاعات بیشتری می‌خوایم ‫تا ببینیم ارتباط‌شون با هم چیه.
‫خب، من دیگه برنمی‌گردم اونجا.
‫آره، بدیهی‌ـه.
‫آدم باید دیوونه باشه که برگرده.
‫ای کیر توش!
‫چیه؟
‫ویکتور هم دیدش؟
‫گفتی ویکتور هم باهات اون پایین بوده.
‫اونم نماد روی دیوارها رو دید؟
‫معلومه. اون بود که نشونم داد.
‫بله دیگه! ازش پرسیدم. ‫رک و صریح ازش پرسیدم.
‫قول داد هر چی در مورد اون نماد می‌دونه بهم بگه
‫ولی یه جوری...
‫تونست این جزئیات رو از قلم بندازه.
‫توی کل دنبالۀ چیزهای دیوانه‌واری که
‫من و تو دیدیم...
‫فقط یه هم‌پوشانی وجود داره.
‫سلام.
‫ایتن خونه‌ست؟
‫هوم، آره. ‫آره، آره، بیا داخل.
‫همین بیرون منتظر می‌مونم.
‫خیلی‌خب.
‫ایتن! ویکتور اومده.
‫می‌دونی، تا الان فرصتش پیش نیومده بود
‫که بابت تمام کارهایی که اون شب ‫توی خونۀ گروهی کردی ازت تشکر کنم.
‫همین که از اونجا آوردیم بیرون. ‫جونم رو نجات دادی.
‫خیلی‌خب.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خب، تا دو دقیقه دیگه آماده‌ام.
‫باشه.
‫به خانم لیو توی غذاخوری کمک می‌کنیم.
‫یه چیزی برات آوردم.
‫نمیای داخل؟
‫نه، تو باید بیای بیرون.
‫چرا؟
‫چون باید بپوشیش ببینی چطوره.
‫بیا.
‫هوا داره سرد میشه ‫و به زودی کاپشن لازمت میشه.
‫این قبلنا مال من بود.
‫میشه ببینی اندازه‌ته یا نه؟
‫خب.
‫بیا. اینو برای تو کشیدم.
‫نمی... نمی‌خوامش.
‫- چرا؟ ‫- چون...
‫نقاشی‌ها برای چیزایی هستن که از بین رفتن.
‫ولی اگه اتفاقی برام بیفته چی؟
‫تو خیلی چیزا رو فراموش می‌کنی.
‫نمی‌خوام منو فراموش کنی.
‫گفتم از این حرفا نزن.
‫خب، اگه اینو نگه نمی‌داری،
‫منم کاپشنه رو نمی‌خوام.
‫خیلی‌خب، حاضری؟ ‫باید بریم.
‫می‌خوای بیای؟
‫خیلی‌خب.
‫بریم.
‫چه کاپشن قشنگی.
‫ممنون.
‫مطمئنی نباید توی تختت خوابیده باشی؟
‫نه بابا، حالم خوبه.
‫می‌دونی، حالا حالاها شنا نمی‌رم...
‫ولی حالم خیلی خوبه. ‫جدی میگم.
‫کریستی مرخصت کرد؟
‫آره، آره، اون از تو هم بیشتر تعجب کرده.
‫دیل چی؟
‫دانا توی اتاقش حبسش کرده.
‫بابا، همه چی روبه‌راهه.
‫به چی لبخند می‌زنی؟
‫یه خبری دارم.
‫کوری گفت باهام کار داشتی.
‫آره، الان میام. یه لحظه.
‫بعداً بهت میگم.
‫خیلی‌خب، یه کم استراحت کن.
‫خب، بابا، ببین، حالم خوبه.
‫ولی باشه، برو.
‫سلام.
‫عقل کیری‌ات رو از دست دادی؟
‫امروز اصلاً حوصلۀ این چیزا رو ندارم.
‫سردردی گرفتم که باورت نمیشه.
‫نمیگم بذار اینجا زندگی کنه.
‫فقط یه کار جزئی براش بکن.
‫بذار سرش با یه چیزی گرم بشه. ‫هر چیزی. فرقی نمی‌کنه.
‫فقط می‌خواد احساس مفیدبودن بکنه.
‫- خیلی‌خب، هر کار بتونم می‌کنم. ‫- ممنون.
‫ولی الان مشکلاتی بزرگ‌تر از ‫حوصله‌سررفتنِ سارا داریم.
‫یه عده آدم توی این خونه‌ان ‫که دارن از عصبانیت می‌ترکن،
‫یه مرد روانی توی اتاق‌خواب زندانی شده
‫و دیشب نزدیک بود الجین توی خواب غرق بشه.
‫چی؟ نزدیک بود چی بشه؟
‫بیا تو.
‫سلام.
‫شنیدم دیشب چی شده.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫اینا رو توی یکی از کمدها پیدا کردم.
‫کمکم می‌کنه ریلکس بشم.
‫آهان.
‫می‌خوای در موردش بهم بگی؟
‫منظورم اون کابوس‌هاته.
‫من...
‫توی وان حموم نِشسته بودم،
‫یعنی توی خوابم.
‫بعدش یه جونوری هُلم داد زیر آب.
‫بعدش به گمونم یه نفر تکونم داد و بیدارم کرد
‫و آب بالا آوردم و...
‫اصلاً چطور ممکنه؟
‫دربارۀ اتفاقی که توی درمانگاه افتاد که...
‫چیزی به کسی نگفتی؟
‫خب، یه خبر خوب برات دارم.
‫یه چیزی از اون جونوره کشیدیم بیرون.
‫چیزی که شاید به‌دردمون بخوره.
‫یعنی فکر می‌کنی مثل سم‌ـه؟
‫خب، ممکنه.
‫تنها مشکل اینه که باید بفهمیم چطور اینو...
‫وارد بدنِ یه دونه دیگه‌شون بکنیم
‫بدونِ این‌که خودمون رو به کُشتن بدیم.
‫تفنگ داری، مگه نه؟
‫آره.
‫پس چند تا گلولۀ نقره درست کن.
‫هوم...
‫نه، داری از خودت در میاری.
‫از خودم در نمیارم. ‫جولی، بهش بگو واقعیه.
‫چی واقعیه؟
‫اینترنت.
‫عه. آره، آره، همچین چیزی هست.
‫دیدی گفتم؟
‫ویکتور، بیا اینو بردار.
‫نوبت توئه.
‫می‌خوای کل روز اونو بپوشی؟
‫ازش خوشم میاد.
‫بوی نم میده.
‫بذارش اینجا.
‫این چیه؟
‫از کجا...
‫از کجا آوردیش؟
‫توی جیبش بود.
‫چی شده؟
‫ازت می‌خوام شجاع باشی.
‫پس اینجایی! اینجاست!
‫- ببین، باید صحبت کنیم. ‫- باید برم.
‫- هان؟ نه. بیا اینجا. ‫- آهای، چی‌کار می‌کنی؟
‫- آهای! ‫- یه قراری داشتیم. یادت رفته؟
‫من آهنگ رو برات می‌زنم، ‫تو از نماد برام میگی.
‫آهای! دست از سرش بردار.
‫در مورد نماد بهت اطلاعات دادم دیگه.
‫عه؟ مطمئنی همه چی رو گفتی؟
‫نگفته بودی روی دیوار دیدیش.
‫اون پایین توی تونل!
‫- آروم باش! آروم باش! ‫- چه تونلی؟
‫ویکتور، فقط می‌خوایم حرف بزنیم.
‫- نه، باید برم. ‫- آهای!
‫- مامان، چه خبره؟ ‫- یه دلیل بهم بگو...
‫- همینجا بمون، عزیزم. ‫- خب؟ یه دلیل...
‫- که چرا حرفی از... ‫- جید!
‫این‌که توی تونل...
‫روی دیوار، اون نماد رو دیدی، نزدی.
‫- فقط یه دلیل برام بیار. ‫- مهم نیست.
‫- چرا هست. لعنتی! وایستا! ‫- جید! بس کن.
‫- بس کن! بس کن! ‫- نه، نه!
‫بسه هر چی وقتم رو هدر دادم. ‫هِی، منو ببین.
‫حق نداری حرف‌هات رو گزینش کنی ‫و بعداً بهمون بگی.
‫هر چی... هر چی که می‌دونی،
‫هر چی که دیدی، همه‌شون اهمیت دارن.
‫چون شاید راه رفتن‌مون به خونه باشه.
‫یعنی نمی‌خوای؟
‫هان؟
‫دوست نداری بری خونه؟
‫اینجا خونۀ منه.
‫چه مرگته؟
‫یعنی از نظر فیزیکی برات غیرممکنه
‫که بیشتر از 10 دقیقه لاشی‌بازی در نیاری؟
‫عالی شد، دوباره داری سرم داد می‌زنی.
‫- برو گمشو. ‫- خیلی هم طول نکشید.
‫ویکتور!
‫سارا،
‫می‌خواستیم بدونیم میشه یه دقیقه ‫باهات صحبت کنیم یا نه.
‫در مورد چی؟
‫فقط قصد داریم سر از یه چند تا چیز در بیاریم.
‫این رندال‌ـه. اون با اتوبـ...
‫می‌دونم کیه.
‫چی می‌خواید بدونید؟
‫تو با داداشت اومدی.
‫داشتید کجا می‌رفتید؟
‫برمی‌گشتیم بوستون.
‫از کجا می‌اومدین؟
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫چه خبره؟
‫داریم سعی می‌کنیم بفهمیم
‫که وقتی مردم سر از اینجا در میارن، ‫بر اساس الگوییه یا نه.
‫فقط ازت کمک می‌خوایم.
‫پنسیلوانیا.
‫توی «نیو هوپ» زندگی می‌کردم ولی...
‫نیتن اومد تا برم گردونه خونه.
‫پس با هم صمیمی بودین؟
‫دوست صمیمی‌ام بود.
‫اون روز توی طویله...
‫نه، نمی‌خوام در موردش صحبت کنم.
‫سارا...
‫می‌دونم نمی‌خواستی به ایتن آسیب بزنی.
‫اینو می‌دونم.
‫و کاری که این شهر باهات کرد، ‫منصفانه نیست، ولی خواهش می‌کنم...
‫برادرت هنوز زنده‌ست؟
‫چی؟
‫یه سؤالِ کیریِ ساده پرسیدم.
‫آروم باش.
‫اینجا چه خبره؟
‫ما هم خریم و باور کردیم!
‫جانم؟
‫به محض این‌که شروع کردیم ‫چند تا سؤال بپرسیم
‫یهویی سر و کله‌ات از ناکجا آباد پیدا شد.
‫چی زِرت و پِرت می‌کنی؟
‫هیچی.
‫بوید میگه دنبال راهی می‌گردی که مفید باشی.
‫یه سری لباس دارم که نیاز به دوخت و دوز دارن. ‫خیاطی بلدی؟
‫- آره. ‫- عالیه.
‫بفرما. ‫با این شروع کن.
‫شما دوتا بزنید به چاک.
‫تو کی هستی؟ هان؟
‫فکر می‌کنی کله‌گنده‌ای؟
‫یه کم قدرت داری؟
‫نفوذ داری؟ هان؟
‫خوشت میاد، آره؟
‫می‌دونی چی هستی؟
‫تو مثل مأمورهای کیریِ عوارضی می‌مونی.
‫به نفعته همین الان بری بیرون.
‫خیلی‌خب، ‫همه چی روبه‌راهه.
‫همه چی خوبه.
‫ما دیگه می‌ریم. ‫بیا بریم.
‫خوبی؟
‫چرا باید راجع به نیتن صحبت کنن؟
‫چرا فکر می‌کنن اون زنده‌ست؟
‫این چه کاری بود؟
‫چی چه کاری بود؟
‫می‌خوای سر از این قضیه در بیاری
‫یا می‌خوای دوست همه باشی؟
‫وقتی ازش در مورد نیتن پرسیدی، ‫قیافه‌اش رو دیدم.
‫هیچی نمی‌دونه.
‫خب، دانا شاید بدونه.
‫نه، اصلاً نمیشه که...
‫نمیشه مدام پشت سر هم گمانه‌زنی کنیم.
‫خیلی‌خب، ببین.
‫باید نگاه کنیم.
‫چی؟
‫همون حرفی که تو زدی.
‫که مردم شب‌ها پرده‌هاشون رو می‌کِشن.
‫این جونورها که از جنگل میان،
‫باید وقتی نمی‌دونن زیر نظرن،
‫ببینیم چی‌کار می‌کنن.
‫چطور این کار رو بکنیم؟
‫برگرد توی اتوبوس، ‫کارهای روزمره‌ات رو بکن.
‫وقتی هوا داشت تاریک می‌شد، ‫یواشکی بزن بیرون.
‫بیا توی کاروان پیش من. ‫شب رو اونجا می‌مونیم.
‫شاید یه سری چیزا ببینیم ‫که دل‌شون نمی‌خواد ببینیم.
‫سلام.
‫بابا!
‫سلام، اینجا اوضاع چطوره؟
‫خوبه، داریم آماده می‌شیم تر و تمیز کنیم.
‫مامانت کجاست؟
‫گفت میره خونۀ گروهی.
‫ویکتور و جید اینجا بودن ‫و جید داشت سرِ ویکتور داد می‌زد.
‫پس فکر کنم مامان رفته باشه ‫ببینه ویکتور در چه حاله.
‫خوبی؟
‫آره، بیا اینجا. ‫می‌خوام چند ثانیه باهات صحبت کنم.
‫- چی شده؟ ‫- امشب نمیام خونه.
‫یه ایده‌ای دارم.
‫یه چیزی که می‌تونه از اینجا آزادمون کنه.
‫فقط یه کم زمان می‌خوام ‫تا قشنگ سر در بیارم،
‫ولی مشکلی برام پیش نمیاد.
‫یه طلسم دارم. داخل می‌مونم.
‫داخلِ کجا؟
‫شب رو توی کاروان می‌مونم.
‫دارم اینو بهت میگم تا نگران نباشی.
‫وقتی مامانت رو دیدی ‫بهش بگو حالم خوبه.
‫باشه؟
‫لطفاً مراقب باش.
‫همیشه هستم.
‫جیم، میشه باهات یه صحبتی داشته باشم؟
‫- ببین، اگه در مورد اون ماجرای... ‫- کودنی چیزی هستی؟
‫چی؟
‫چه مرگته؟
‫منم مثل همه، دنبال جواب سؤالاتم می‌گردم.
‫با دست‌انداختنِ سارا؟
‫بیخیال.
‫ازش پرسیدی برادرش هنوز زنده‌ست یا نه.
‫ببین، هر چی در مورد این قضیه باهات صحبت کردم ‫گوش نمی‌کردی.
‫ای خدا!
‫موضوع همون صدای تخمیِ پشت بیسیمه؟
‫چرا جوری میگی که انگار عجیبه...
‫که من نمی‌خوام الکی بیخیالش بشم؟
‫نگو که این اراجیف رو توی سرِ رندال هم فرو کردی.
‫- گوش کن... ‫- نه، تو گوش کن، لعنتی.
‫اون یارو مستعد خشونت‌ـه.
‫اگه از این‌جور فکر و خیال‌ها ‫توی ذهنش فرو کنی...
‫چیزی از اون صدائه بهش نگفتم. خب؟
‫صحبت‌کردن با سارا احمقانه بود.
‫درک می‌کنم.
‫همه‌مون صرفاً می‌خوایم بریم خونه.
‫حرفی نمونده؟
‫- نه. ‫- خیلی‌خب.
‫ویکتور، ازت می‌خوام شجاع باشی.
‫ولی می‌ترسم.
‫همه چی درست میشه.
‫فقط...
‫فقط نقاشی‌هات رو بکِش.
‫و تحت هیچ شرایطی...
‫تا صبح بیرون نیا.
‫دوستت دارم.
‫مامان!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫میشه بیام تو؟
‫آره.
‫می‌خواستم بابت کاپشنی که ‫به ایتن دادی ازت تشکر کنم.
‫خیلی لطف کردی.
‫هوم.
‫اینو یادمه.
‫ایتن گفت توی یکی از جیب‌ها پیداش کرده
‫و تو ناراحت شدی.
‫میشه لطفاً بدیش به من؟
‫آره، حتماً.
‫خب، خیلی وقته...
‫خیلی وقته که ندیده بودمش.
‫ویکترو...
‫چرا به جید نگفتی اون نماد رو توی تونل دیدیم؟
‫چون سؤال‌پرسیدن خوب نیست.
‫خوب نیست.
‫مردم نباید برن دنبال جواب بگردن.
‫چرا؟
‫چون دیگه برنمی‌گردن.
‫ولی گشتن به دنبال جواب، ‫تنها راه خروج‌مونه.
‫فکر نمی‌کنم راه خروجی وجود داشته باشه.
‫خب، می‌دونم می‌ترسی که یه موقع ‫اتفاق‌های بدی بیفته، ولی...
‫ویکتور، اتفاق‌های بد به هر حال پیش میان.
‫اگه چیزی می‌دونی که ممکنه به‌دردمون بخوره...
‫مامانم گفت داریم می‌ریم خونه؛
‫شبی که اتفاق‌های بدی داشت می‌افتاد، گفت...
‫گفت... یادم نمـ...
‫چی؟ چی گفت، ویکتور؟
‫یادم نمیاد.
‫یالا ویکتور، خواهش می‌کنم.
‫یادم... یادم نمیاد.
‫نقاشی‌ها شاید یادشون باشه.
‫خب، نقاشی‌هات داخل خونه بودن ‫که بعدش فرو ریخت.
‫نه، این نقاشی‌ها نه.
‫گذاشتم‌شون یه جای دیگه.
‫گذاشتم‌شون جایی که...
‫هیچ‌وقت مجبور نشم بهشون نگاه کنم،
‫تا هیچ‌وقت مجبور نشم به یاد بیارم،
‫و کسِ دیگه‌ای نَمیره.
‫می‌دونی کجا گذاشتی‌شون؟
‫سلام، من...
‫اونجات چی شده؟
‫خب، آممم... ‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم چطور ‫ولی تونستم خودمو توی خواب بسوزونم.
‫چیزی نیست.
‫چیه؟
‫هیچی. آممم...
‫الجین، اون بچه‌هه که با اتوبوس اومد،
‫یه ایدۀ خیلی جالب داشت ‫که باهاش می‌تونیم فرضیه‌مون رو تست کنیم.
‫- خیلی‌خب. ‫- گلولۀ نقره.
‫چی؟
‫گلوله‌ها رو برمی‌داریم،
‫توی زردآب فرو می‌کنیم‌شون، (مایع صفرا) ‫می‌ذاریم خیس بخورن،
‫و از یه فاصلۀ امن شلیک می‌کنیم.
‫بعدش معلوم میشه.
‫پس بقیۀ اون زردآب نیازمون میشه.
‫الان دارم میرم اونجا.
‫فقط نفس‌های عمیق بکِش، باشه؟
‫باید از اینجا بزنیم به چاک.
‫چه خبره؟
‫طبقۀ پایین داره یه اتفاقایی می‌افته.
‫چیزی نیست. نفس عمیق بکش.
‫مطمئنی صداش از موتورخونه می‌اومد؟
‫اون پایین چی‌کار می‌کردی؟
‫فرقی داره؟
‫منم چک نکردم. ‫تازه اتفاق افتاده.
‫به نظرت واقعاً ممکنه اون جونوره...
‫نمی‌دونم.
‫اگه دیدین چیزی از این پله‌ها اومد بالا،
‫فرار می‌کنید. ‫متوجه شدین؟
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫لازم نیست این پایین باشی.
‫مشکلی ندارم.
‫برو طبقۀ بالا.
‫نه.
‫- بریم. ‫- باشه.
‫این چه کوفتیه؟
‫بوید.
‫- نه، بوید، صبر کن. ‫- هِی...
‫- بهش آب بده. ‫- نه، من...
‫اون‌موقع داشتم همینو می‌گفتم.
‫- صحیح. ‫- من...
‫اون حشرات رو توی خواب دیدم.
‫اونا رو دیدم!
‫توی خوابم، گوشی رو قطع کردم؛
‫بعدش همون صدای وزوز رو شنیدم.
‫خب؟ داخل قابلمه رو نگاه کردم...
‫و دیدم پر از اوناست.
‫خیلی‌خب، بیاید سعی کنیم خونسرد باشیم.
‫صبر کن ببینم. ‫الجین گفت...
‫خواب دیده داشته غرق می‌شده
‫و بعدش که بیدار شده ‫آب بالا می‌آورده.
‫تو توی خوابت جیرجیرک دیدی...
‫و همون حشرات ریخته بودن ‫سرِ اون جونورِ طبقۀ پایین.
‫نه، فقط حشرات نبودن.
‫وقتی جعبۀ موزیکال شروع به آهنگ‌زدن کرد...
‫یکی‌شون پرید بیرون
‫و دستم رو سوزوند.
‫این‌جوری شده که...؟
‫آره.
‫ببخشید، الان واقعاً دارید می‌گید...
‫خواب‌های تخمی‌مون هم ‫می‌تونن بهمون آسیب بزنن؟
‫- مریل. ‫- کریستی؟
‫- ببین... ‫- هستی؟
‫می‌خواستم بدونم میشه یه...
‫غمگین به نظر میاید.
‫چه خبر شده؟
‫ویکتور؟
‫تو خانم خوبی هستی و ایتن دوست منه،
‫و می‌خوام کمک کنم.
‫می‌دونم می‌خوای.
‫ولی از به یادآوردن می‌ترسم.
‫می‌دونم، ولی ازت می‌خوام شجاع باشی، ویکتور.
‫مامانم هم اون شب همینو بهم گفت.
‫دقیقاً میشه پشت این دَره.
‫کمتر از دو ساعت پیش دیدمت.
‫قصد داشتی کِی این قضیه رو بهم بگی؟
‫دارم الان بهت میگم.
‫نه، اتفاقی اومدم داخل و مُچت رو گرفتم.
‫فرق داره!
‫وقت می‌خواستم تا...
‫نمی‌خواستم کسی عجولانه تصمیم‌گیری کنه.
‫از کِی تا حالا من هر کسی شدم؟
‫- دانا. ‫- نه، نه، نه.
‫این کسشرهای تحقیرکننده رو تحویلم نده.
‫امروز صبح اومدی خونه‌ام،
‫صاف توی چشمام نگاه کردی،
‫و یه خواهشِ کوفتی ازم کردی.
‫در صورتی‌که کامل از این ماجرا مطلع بودی.
‫خیلی‌خب، حق با توئه. ‫باید بهت می‌گفتم.
‫شرمنده. خب؟ ‫دیگه تکرار نمیشه.
‫حالا فکر می‌کنی چیزی ازش بیرون کشیدی
‫که می‌تونه توی کُشتنِ بقیه‌شون به کار بیاد؟
‫خب...
‫یه چیزی پیدا کردم که ارزش امتحان‌کردن رو داره.
‫باشه، خب،
‫پس بریم یه نگاه بهش بندازیم.
‫خیلی‌خب.
‫فقط حواست به زیرِ پات باشه.
‫این...
‫چی شد؟
‫یا خدا.
‫گوهِ سگ!
‫یه سری حشرات اینجا بودن.
‫چند صدتایی بودن و ‫داشتن می‌خزیدن و از بدنش بیرون می‌اومدن.
‫ببین، کِنی هم دیدشون.
‫احتمالاً پراکنده شدن.
‫دَر رو بستیم.
‫باید این جونوره رو بسوزونی.
‫همین الان.
‫حواس‌تون باشه به اندازۀ کافی دورش کنید
‫که مردم دود رو نبینن و کنجکاو نشن.
‫باشه.
‫هُل بده بیاد.
‫خب، این قضیۀ خواب‌ها...
‫خب؟
‫وقتی جسد رو بسوزونیم،
‫احتمالاً ترتیب اون چیزی که باعث این قضیه شده...
‫داده بشه.
‫بازم احتمالاً فکر خوبی باشه ‫که مردم شیفتی بخوابن.
‫محض احتیاط.
‫سارا چی؟
‫میارمش توی کلانتری.
‫تو و مریل هم بهتره بیاید.
‫ببین، قبلاً هم پروسۀ ترک اعتیاد رو دیدم.
‫قبل از این‌که حالش بهتر باشه، ‫قراره کلی بدتر از این بشه.
‫من با سارا زیر یه سقف نمی‌مونم.
‫اگه ایرادی نداشته باشه ‫میایم خونۀ گروهی.
‫هر چی بیشتر بهتر.
‫خیلی‌خب.
‫هوم... یادم رفت. ‫آسپرین داری؟
‫نه، شرمنده.
‫عالیه. زردآب هیولای تخمی داریم ‫ولی آسپرین نداریم!!
‫کمپرس آب گرم رو امتحان کن.
‫گمشو بابا.
‫صبر کن. نمی‌خوام...
‫ای خدا.
‫عالیه.
‫اونجا گذاشتی‌شون؟
‫می‌خوای نگاه کنم؟
‫ویکتور، ازت می‌خوام شجاع باشی.
‫روت حساب می‌کنم.
‫نه.
‫نه، خواهش می‌کنم.
‫هِی، چیزی نیست.
‫ویکتور، ویکتور، چی شده؟
‫- نه، نه، نه. ‫- چی شده؟
‫تحت هیچ شرایطی نباید بری.
‫نه.
‫[الوییز - ویکتور]
‫باید از خواهرت محافظت کنی.
‫لطفاً نرو، مامانی.
‫اینا مال من نیستن. ‫مال من نیستن.
‫چی؟
‫نقاشی‌های اون بودن.
‫تصاویر رو نقاشی کن، باشه؟
‫کل شب همینجا بمونید ‫و وقتی برگشتم،
‫می‌ریم خونه.
‫دوست‌تون دارم.
‫نه!
‫وای خدا. ‫ویکتور، ویکتور، ویکتور
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫- مراقب خواهرت باش. ‫- مامان.
‫- نه، نه! ‫- مامانی! نه! نه!
‫ویکتور، چیزی نیست.
‫چیزی نیست. چیزی نیست. چیزی نیست. چیزی نیست.
‫- نه! ‫- چرا، چیزی نیست.
‫مامانی، صبر کن.
‫خواهش می‌کنم! می‌خوام باهات بیام.
‫الوییز، نه!
‫خیلی‌خب، چیزی نیست.
‫چیزی نیست.
‫الوییز؟
‫الوییز؟ برگرد.
‫دانا.
‫سلام. ‫نیومدم دعوا کنیم.
‫چی می‌خوای؟
‫می‌خواستم عذرخواهی کنم.
‫از صمیم قلب. هوم...
‫ببین، می‌دونم شروع بدی داشتیم.
‫آممم...
‫امیدوار بودم اگه بشه با هم صحبت کنیم.
‫توی این قضیه همه‌مون با همیم.
‫خیلی‌خب.
‫می‌خوای افتخارش نصیب تو بشه؟
‫آره.
‫می‌دونی، فکر می‌کردم اون‌قدر ‫به ترسیدن عادت کردم
‫که دیگه برام عادی‌سازی شده.
‫ولی این حس متفاوتی داره.
‫می‌دونم.
‫آخه این‌که هیولاها...
‫از توی جنگل بیان بیرون یه چیز،
‫این‌که از خواب‌هامون بیان بیرون ‫یه چیز دیگه‌ست.
‫از اون نوع چیزای ترسناکیه ‫که حتی نمی‌تونم تصورش رو بکنم.
‫آره.
‫مامانم بهمون گفت قایم شیم و من...
‫قرار بود مواظب خواهرم باشم،
‫ازش مراقبت کنم.
‫ولی اون‌قدر وحشت کرده بود که دوید و رفت...
‫و منم اون‌قدر ترسیده بودم که نرفتم دنبالش.
‫باید می‌دویدم دنبالش و...
‫ویکتور، صرفاً یه پسر بچه بودی.
‫ولی تا صبح بیرون نیومدم.
‫بهتره بریم.
‫ویکتور، این چیه؟
‫این...
‫الوییز گفت اون شب مامان‌مون رفته اونجا؛
‫شبی که اتفاق‌های بدی افتاد.
‫رفته بچه‌هایی که توی برج ‫حبس شدن رو نجات بده.
‫دیدی؟ خوش گذشت.
‫آره.
‫کارِت خوب بود.
‫فردا هم برگرد.
‫سلام، کلانتر.
‫چطوری آقا پسر؟
‫خوبم.
‫چه خوب. ‫مشغول به کار شدین؟
‫- اوهوم. ‫- آره.
‫که این‌طور.
‫صدا رو می‌شنوید؟
‫وای خدا! یکی کمک کنه!
‫کمکم کنید! خواهش می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم، کمک لازم دارم!
‫وای خدا.
‫رندال؟
‫جیم؟
‫رندال، چه غلطی داری می‌کنی؟
‫نقشۀ جدیده.
بی سی موویز مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: BcMoviez.CoM ::.