‫آنچه گذشت...
‫باید بریم تو. ‫اونجا جامون امنه.
‫من پشت سرت میام.
‫لامصب!
‫چرا داشتی اون‌جوری داد و بیداد می‌کردی؟
‫یه خواب خیلی بد دیدم.
‫مامانت بهت نیاز داره. خب؟
‫برو کمک بیار.
‫بابا!
‫جولی!
‫- نه! ‫- نزن!
‫- نه! ‫- بس کن!
‫- برید داخل! ‫- نمیشه همین‌جوری ول‌شون کنیم.
‫این جنده با شاتگان تخمی‌اش ‫اتوبوس‌مون رو ترکوند.
‫روحت هم خبر نداره داری چی‌کار می‌کنی.
‫کل این مدت، کمتر از دو ساعت...
‫در کنار این آدما، ازم فاصله داشتی.
‫اون‌طور که فکر می‌کنی نیست.
‫انقدر لبخند نزن لامصب!
‫اگه بیای بیرون حالت بهتر میشه.
‫دیگه نمی‌تونم این بدمصّب رو تحمل کنم.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫نباید این کارها رو بکنی. ‫اگه ویکتور بود خوشش نمی‌اومد.
‫هر بار یه چیز خیلی عجیب می‌بینم، ‫اینو می‌بینم.
‫این نماد.
‫اینجا امن نیست.
‫اونا اینجا می‌خوابن.
‫یالا ویکتور. ‫برو، ویکتور، برو.
‫شاید این مثل یکی از اون ‫داستان‌های باورنکردنی‌ای میشه...
‫که توی مهمونی‌ها می‌گیم و خوش می‌گذرونیم...
‫کسی اونجاست؟
‫لطفاً کمک‌مون کنید. ما سوارِ یه اتوبوس بودیم.
‫تا حالا برات سؤال شده که ‫حق با اَبی بوده یا نه؟
‫اگه همه‌ش یه خواب باشه چی؟
‫آخ!
‫خونِ من الان خونِ توئه.
‫منظورت چیه که ریخت پایین؟ ‫کدوم خونه ریخت پایین؟
‫همونی که بغل رستورانه.
‫- وای خدا. ‫- تابیتا!
..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. .:: BcMoviez.CoM ::.
‫پس، اون هُلت داده توی یه درخت، ‫بعدش هم...
‫بعدش من رفتم یه جای دیگه.
‫پس یعنی تو...
‫یعنی میگی تله‌پورت کردی؟
‫نه، من... شاید! ‫نمی‌دونم.
‫وقتی این‌جوری بیانش می‌کنی ‫خیلی احقمانه به نظر میاد.
‫بابا، سارا کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫گفت پشت سرم میاد.
‫پس به نظرت زنده‌ست؟
‫- نمی‌دونم. ‫- خیلی‌خب، ببین...
‫ازت می‌خوام تمام جزئیات رو برام توضیح بدی. خب؟
‫ببین، رفتی داخل یه درخت و بعد چی شده؟
‫بعدش برگشتم اینجا.
‫چطور؟
‫شانس آوردم. ‫راهم رو پیدا کردم.
‫نه، ببین، ببین، ‫اگه نمی‌خوای بهم بگی...
‫فقط بگو نمی‌خوای بهم بگی.
‫- هِی! ‫- نه، نه، بابا، بابا.
‫گفتی میری جوابِ سؤالات رو پیدا کنی.
‫گفتی میری بیرون...
‫و به جواب می‌رسی ‫یا یه راهی به خونه پیدا می‌کنی.
‫دقیقاً همینو گفتی.
‫ولی الان دقیقاً توی همون وضعیت گوهی هستیم ‫که اولش بودیم.
‫عه، عه، عه!
‫ببینم، چِت شده؟
‫الیس، آهای! ‫باهام صحبت کن.
‫چی... چی شده؟
‫قضیه چیه، پسر؟
‫فاطمه. ‫اون...
‫ببین، دیشب اوضاع قاراشمیش شد.
‫بابا، اوضاع خیلی قاراشمیش شد.
‫حس می‌کنم مردمی که به اینجا میان...
‫به‌خاطر اینه که...
‫یه بخشی از وجودشون هست ‫که بهش می‌چسبن.
‫صحیح.
‫و... فکر می‌کنم که...
‫ببین، دیشب حس کردم که...
‫اون بخش از وجودش، ‫شروع به جدا شدن کرد.
‫گرفتم. خیلی‌خب.
‫ببین، ببین، منو نگاه.
‫منو نگاه.
‫پس باید تو جایگزینش باشی. خب؟
‫تو باید اون بخش از وجودش باشی ‫که این مکان نمی‌تونه ازش جدا کنه.
‫این مدلی می‌تونیم این وضع رو ‫پشت سر بذاریم. خب؟
‫حتی اگه راه‌مون رو گُم کنیم،
‫به همدیگه می‌چسبیم و باز تلاش می‌کنیم.
‫تا وقتی که برسیم خونه.
‫تا وقتی‌که برسیم خونه.
‫درسته.
‫این مکان برنده نمیشه.
‫می‌فهمی؟
‫خوبه.
‫بیا بغلم. بیا.
‫خیلی‌خب.
‫- حله. ‫- هوم...
‫من میرم یه کمکی به کِنی بکنم؛
‫تله‌های حیوانات رو چک کنم و...
‫بذار یکی دیگه اون کار رو بکنه.
‫برو فاطمه رو ببین.
‫خب آخه...
‫تو فکر این بودم که ‫تا وقتی اون بیرونم، می‌تونم...
‫چند تا از اون گل‌های وحشی‌ای که ‫دوست داره براش بچینم.
‫- خوبه. خوبه. آفرین. ‫- آره.
‫ببین، می‌دونی چیه؟ بهتره...
‫به فکرِ این باشی ‫که یه حلقۀ جدید براش بگیری.
‫اون ماسماسکِ سیمی...
‫خیلی بهتر از اینا می‌تونی عمل کنی.
‫مگه نه؟
‫خوشحالم برگشتی، بابا.
‫آره.
‫تمومِ تموم شد. خوبه. عالی بودی.
‫چیزیت نیست. ‫نفس بکش، نفس بکش.
‫فقط مونده اینو بِبُرم. خب؟
‫خوبه.
‫خیلی‌خب. ‫فقط سعی کن خشک نگهش داری. باشه؟
‫آره.
‫می‌تونیم احتمالاً در عرض یکی دو هفته ‫درش بیاریم. خب؟
‫پس دیگه کاری نداریم؟
‫تو...
‫سه تا دندۀ شکسته ‫و احتمالاً یه ریۀ کبود داری.
‫خیلی هم نمیشه گفت حالت خوبه. خب؟
‫حالت خوبه، بابا؟
‫آره رفیق.
‫فقط دارم یه نفسی تازه می‌کنم. همین.
‫حالت چطوره؟
‫شنیدم تو هم شب سختی رو گذروندی.
‫با ویکتور رفته بود یه مأموریتی انجام بده.
‫حالم خوبه.
‫هوم... ببین، لب کلام اینه که خیلی شانس آوردی.
‫پس کاری نکن که بدترش کنی، باشه؟
‫خیلی‌خب.
‫یه کم دیگه دوباره بهت سر می‌زنم.
‫- خیلی‌خب. ‫- ممنون.
‫بچه‌ها، میشه یه لحظه من و مامان‌تون رو ‫تنها بذارید؟
‫آره. حتماً.
‫دانا گفت می‌تونیم توی خونۀ گروهی بمونیم
‫ولی عمراً من بچه‌ها رو...
‫تابی. ‫(مخفف تابیتا)
‫هِی، هِی، هِی...
‫فکر کردم مُردی.
‫شرمنده.
‫- فکر کردم... ‫- می‌دونم. واقعاً شرمنده‌ام.
‫واقعاً شرمنده‌ام.
‫تحمل از دست دادنت رو ندارم.
‫نه، نه، نه.
‫جیم...
‫اون سیم‌ها به هیچی وصل نیستن.
‫چی؟
‫آره، همین‌جوری فقط از سقف آویزونن.
‫اگه سیم‌ها وصل نیستن...
‫چطور برق هست؟
‫تابیتا، خیلی چیزا هستن ‫که باید در موردشون صحبت کنیم.
‫حال و اوضاع بچه‌ها چطوره؟
‫نمی‌دونم.
‫فکر کنم ببرم‌شون رستوران
‫تا ببینم می‌تونم براشون غذا پیدا کنم.
‫نمی‌دونم آخرین بار کِی غذا خوردن.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫گوش نمیدی چی میگم.
‫نه، گوش میدم ‫و دارم بهت میگم برو دَرِت رو بذار.
‫فکر کردی بعد از اتفاق دیشب...
‫به شماها اعتماد می‌کنم؟
‫اون هیچ فایده‌ای در برابرِ... ‫(تفنگه رو میگه)
‫اون جونورهایی که شب‌ها میان نداره.
‫تنها کاری که می‌کنی ‫اینه که همه رو مضطرب می‌کنی.
‫نه، ولی اشکالی نداره که تو ‫به لاستیک‌های تخمی‌مون شلیک کنی، آره؟
‫چون اون‌جوری مردم مثل سگ آروم میشن!
‫- عه، عه، عه! ‫- تو خیلی...
‫- عه، عه! ‫- آهای، آهای... دانا... اینجا چه خبره؟
‫چی شده؟ دانا؟
‫تو کدوم خری هستی؟
‫بوید استیونز.
‫من کلانترم.
‫مگه اون یارو آسیاییه، کلانتر نبود؟
‫یه اختلاف نظر کوچولو ‫در مورد سلاح‌های گرم داریم.
‫ساکنین تفنگ حمل نمی‌کنن.
‫این قانونه.
‫اون‌وقت قانون کیه؟
‫من.
‫خب، قوانین عوض میشن.
‫نه، نه، نه.
‫بسپرش به من. صبر کن. صبر کن.
‫ببین. درک می‌کنم.
‫درک می‌کنم که همه چی خیلی ترسناکه. نه؟
‫ولی من یه هفتۀ عجیبِ تخمی گذروندم، پس...
‫از حالت عادی یه مقدار کمتر صبورم.
‫از قوانین خوشت نمیاد. ‫عالیه.
‫تفنگت رو بردار و برو توی جنگل زندگی کن
‫و هر قانونی دوست داری برای خودت بذار.
‫ببین چقدر دَووم میاری.
‫حالا...
‫اگه می‌خوای شب‌ها که اون جونورها ‫میان بیرون تا شکار کنن بالای سرت یه سقف باشه،
‫پس اون تفنگ کیری‌ات رو می‌ذاری زمین
‫و به حرف این خانم گوش میدی.
‫انتخاب خوبی کردی.
‫اوهوم.
‫گوش کنید.
‫همه‌مون... فرصت کافی...
‫برای صحبت‌کردن رو پیدا می‌کنیم، خب؟ ‫به تمام سؤالات‌تون جواب داده میشه.
‫- فقط بدونید... ‫- لاشی.
‫که توی این ماجرا پای همه‌مون گیره.
‫و تنها راهی که میشه پشت سر گذاشتش، ‫با همدیگه‌ست.
‫ببریدشون توی خونه.
‫برید. برید.
‫بازم می‌خوری؟
‫- نه، کافیه. ‫- خیلی‌خب، بیا.
‫خب خب. بیا.
‫عزیزم، باید یه چیزی بخوری.
‫گشنه‌ام نیست.
‫اینو بخور، جولز.
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫میشه بریم ویکتور رو ببینیم؟
‫مامان؟
‫بله؟
‫میشه بریم ویکتور رو ببینیم؟
‫نه عزیزم. الان نه.
‫این چند روز بهش سخت گذشته.
‫امیدوارم از دستم عصبانی نباشه.
‫چرا باید از دستت عصبانی باشه؟
‫من و جید رفتیم توی اتاقش.
‫گفت دنبال سرنخ می‌گرده ‫که چطور بریم خونه.
‫بهش گفتم اگه ویکتور بفهمه خوشش نمیاد.
‫یعنی می‌تونیم وسایل‌مون رو پس بگیریم؟
‫نورمن اونجاست.
‫نمی‌دونم عزیزم.
‫غذات رو بخور، خب؟
‫کجا میری؟
‫الان برمی‌گردم.
‫میشه... میشه یه لحظه باهات صحبت کنم؟
‫آره.
‫چایی میل داری؟
‫نه، نه.
‫ممنون. نمی‌خوام.
‫هوم...
‫می‌دونم روی خیلی از آذوقه‌های شهر ‫نظارت می‌کنی...
‫و می‌خواستم بدونم اگه میشه ‫می‌ذاری برم توی انباری رو بگردم؟
‫تمام چیزایی که داشتیم توی اون خونه بود.
‫هیچ آذوقه و لباس و هیچی نداریم.
‫بیاید توی خونۀ ما مستقر شید.
‫خب؟
‫مادرها به همدیگه کمک می‌کنن.
‫ممنون.
‫خیلی ممنون.
‫قضیۀ نامزد کریستی رو شنیدی؟
‫آره.
‫فکر نکنم تا حالا همچین اتفاقی افتاده بوده.
‫خب، ببینم، آذوقه‌ها در چه وضعی‌ان؟
‫خوب نیستن.
‫توفان نصف محصولات زراعی‌مون رو از بین برد.
‫با وجود آدمای جدیدی که اومدن،
‫باید جیره‌بندی رو جدی اجرا کنیم.
‫راننده گفت بیست و پنج نفر سوار اتوبوس بودن.
‫با آدمای توی رستوران
‫و جسدهایی که امروز صبح پیدا کردیم،
‫آمارمون میشه حدوداً بیست و دو نفر.
‫به اندازۀ یه اتوبوس آدم اینجا بودن، ‫اون‌وقت من با یه شاتگان تخمی شلیک کردم.
‫به هر حال یه عده رو از دست می‌دادی.
‫پس بیا روی کسایی که نجات دادی تمرکز کنیم.
‫نمی‌خوای بهم بگی اونجا چی شد؟
‫آهای، یه دونه دیگه اینجاست.
‫خیلی‌خب.
‫اه، کیری.
‫کیری!
‫گوه توش!
‫میشه از اون استفاده کرد؟
‫نه، این... ‫چیزش نیست...
‫میشه هر چی گل چیدی دیگه بس کنی لطفاً؟ ‫و بیای کمک؟
‫گوش کن، پسر، من... ‫می‌فهمم که احتمالاً...
‫سرِ قضیۀ کریستی، ‫حسابی جوش کردی.
‫ولش کن.
‫چیزی نیست.
‫ببین، یه میله هست که کمک می‌کنه
‫تله‌ها رو آماده کنیم.
‫فقط... نمی‌بینمش...
‫خیلی‌خب.
‫حتماً گذاشتمش یه جایی...
‫این دیگه صدای چیه؟
‫گندش بزنن.
‫ای خدا!
‫خیلی‌خب، باید برش گردونیم توی شهر ‫و خاکش کنیم.
‫چطور... ‫چرا باید همچین کاری بکنن و...
‫فقط اون گل‌های وامونده رو بذار زمین و کمکم کن.
‫خب، اون... ببین، اون...
‫وصل شده به درخت، پس...
‫کریستی رو بیار.
‫همین الان!
‫باشه.
‫برو!
‫کمکم کن.
‫لطفاً کمکم کن.
‫باشه، چیزی نیست.
‫چیزی نیست.
‫نه، نه.
‫نه، نه، نه، نه.
‫خوشحالم حالت خوبه.
‫چی؟
‫گفتم خوشحالم حالت خوبه.
‫کلی آدم از دست دادیم و نگران بودم که...
‫- کی اومده توی اتاقم؟ ‫- جانم؟
‫یه نفر اومده توی اتاقم و یه چیزی رو برداشته.
‫فکر کنم دیشب جید و پسر متیوها رو دیدم
‫که اومده بودن این بالا، ولی...
‫ببخشید.
‫چیه؟ چیه؟
‫چیه؟!
‫عه، برگشتی!
‫یا خدا. عالیه! عالیه!
‫اون مال منه.
‫پسش بده.
‫- باشه. ‫- پسش بده.
‫- شرمنده. خیلی‌خب. ‫- پسش بده.
‫گفتم یه کم باهاش آهنگ بزنم و...
‫- پسش بده! ‫- خیلی‌خب! باشه.
‫آروم باش، پسر. ‫بیا.
‫اونجا اتاق منه.
‫حق نداری بری توی اتاق من.
‫باشه.
‫صبر کن. وایستا!
‫آهای! آروم‌تر برو. شرمنده.
‫خب؟ نباید می‌رفتم توی اتاقت.
‫فکر می‌کردم مثل سگ مُردی.
‫همه جا رو دنبالت گشتم.
‫یه نماد هست که مدام می‌بینمش.
‫یعنی مدام چیزایی رو می‌بینم ‫که واقعاً وجود ندارن.
‫ولی هر بار می‌بینم، یه نماد هست و...
‫این کتابه هست که مامان کنی بهم داده.
‫یه یارو مدام همین نماده رو کشیده و ‫یه عکس هم داره.
‫میشه لطفاً یه لحظه وایستی؟
‫اینو ببین. اینو ببین.
‫باید یه دلیلی وجود داشته باشه ‫که همه جا اینو می‌بینم.
‫این یارو.
‫لابد اونم می‌دیدتش. مگه نه؟
‫حالا ببین، اونجا...
‫دقیقاً اون پشت...
‫اون تویی، مگه نه؟
‫شاید به طرز خر تو خری،
‫این بتونه کلیدِ خارج‌شدن از اینجا باشه.
‫آخه تو خیلی وقته اینجایی.
‫دلت نمی‌خواد بری خونه؟
‫نباید به این دست می‌زدی.
‫مال تو نیست. ‫بهم نزدیک نشو.
‫خب، منم کیرم دهنت! ‫(بر وزن «منم دوستت دارم»)
‫صبر کن، لامصب!
‫آره، رنگش یه کم رفته.
‫چند هفتۀ اولی که اینجا بودم، ‫هر جا می‌رفتم اونو هم با خودم می‌بردم.
‫وقتی می‌خوابیدم هم می‌گرفتمش دستم.
‫به گمونم توی دست‌هام عرق می‌کرده.
‫از... موهای بلوندت خوشم اومد. ‫(بلوند: طلایی)
‫ناز شدی.
‫می‌دونم هضم این ماجراها خیلی سخته.
‫ولی می‌تونیم با همدیگه پشت سر بذاریمش.
‫ببین... ‫شرمنده...
‫نه، اشکالی نداره. چیزی نیست. فقط...
‫شاید...
‫شاید بهتر باشه پیش بقیۀ مسافرین اتوبوس بمونم.
‫یه عده دیشب مُردن
‫و اون سنگیه که من برات رنگ کردم ‫و گذاشتیش اونجا...
‫همون‌طور که روی پاتختیِ خونه بود،
‫و... کلاً جوری رفتار می‌کنی ‫که انگار همه چی روبه‌راهه.
‫فقط باید...
‫فقط باید یه کم تنها باشم.
‫کریستی!
‫اینجایی؟ یه کار اورژانسی دارم.
‫اومدم!
‫کریستی! ‫خب، عالیه.
‫- چیه؟ ‫- به کمکت نیاز داریم.
‫- خیلی‌خب. ‫- همین الان!
‫- چه خبره؟ ‫- باید برم.
‫قول میدم به محض این‌که برگشتم صحبت کنیم. خب؟
‫- نه... ‫- فقط... دوستت دارم.
‫- تا وقتی نرفتم، کاری نکن. ‫- کریستی...
‫باید برم.
‫شرمنده.
‫درد نداره.
‫عجیبه، مگه نه؟
‫چرا درد نداره؟
‫هنوز اینجایی؟
‫آره.
‫آره، هنوز اینجام.
‫اسمت چیه؟
‫من الیس‌ام.
‫اسم باحالیه.
‫من کِلی‌ام.
‫سلام. سلام، کِلی.
‫هوم...
‫الان کجاییم؟
‫ما...
‫توی جنگلیم.
‫نزدیکِ شهر.
‫جنگل!
‫چطور؟
‫وای خدا.
‫توی کافه بودیم.
‫دو نفر اومدن داخل. اونا...
‫برایان داشت جیغ می‌کشید.
‫- چیزی نیست. چیزی نیست. ‫- نه.
‫نه.
‫نه، متوجه نیستی. اونا...
‫ما رو کشوندن بیرون.
‫مجبورم کردن تماشا کنم.
‫گفتن می‌خوان باهام بازی کنن.
‫- چه... چه وضعشه؟ ‫- ببین...
‫ببین...
‫خیلی‌خب، دکتر اومد.
‫به وضعیتت رسیدگی می‌کنه، خب؟
‫سلام.
‫من کریستی‌ام.
‫یه نگاه بهت میندازم، باشه؟
‫خیلی‌خب.
‫بَده؟
‫پس بَده.
‫- ای خدا. ‫- ببین...
‫بَده.
‫ببین... دستم رو بگیر.
‫هر چقدر که خواستی محکم فشارش بده.
‫منم یه نگاه میندازم. باشه؟
‫فشار بده. فشار بده.
‫خوبه.
‫[خروجی]
‫عه، مزاحم شدم؟
‫دنبال دکتر می‌گشتم.
‫فکر کنم اسمش کریستی باشه.
‫هوم...
‫مجبور شد بره بیرون.
‫کمکی... ‫کمکی از دست من برمیاد؟
‫تو همون آقایی هستی ‫که زیر خونه گیر افتاد.
‫آره.
‫اون پسره که مسافر اتوبوس بود ‫و کنارت گیر افتاد...
‫صندلیِ ردیف مقابل من نِشسته بود.
‫می‌ذارم برگردی سراغ کاری که...
‫داشتید کجا می‌رفتید؟
‫سوار اتوبوس بودید.
‫مقصدتون کجا بود؟
‫آها.
‫زمین مسابقه.
‫می‌خواستم روی اسبچه‌ها شرط ببندم. ‫(پونی یا اسب پاکوتاه)
‫توی کل کشور، یه عالمه زمین‌های مسابقه رفتم.
‫از این اتوبوس‌های سی و دو نفره بود؟
‫نمی‌دونم. اتوبوس بود دیگه.
‫چرخ داشت و دَر، ‫بعلاوۀ بلیت‌هایی که باید می‌خریدی.
‫چی توی کیفه؟
‫عه!
‫خیلی سؤال می‌پرسی.
‫فقط یه سؤال دیگه دارم.
‫وای خدا.
‫اینجا یه کم کمک لازم داریم.
‫هِی.
‫هِی، نباید از تختت بیای بیرون.
‫تو کدوم خری هستی؟
‫اسمم ماریل‌ـه. ‫من پرستارم.
‫از کف زمین بلند شو. خب؟
‫حله. ‫پاشو.
‫خیلی‌خب. اینم از این.
‫یه کم درد داره.
‫من برم ببینم می‌تونم برات...
‫آسپرینی چیزی پیدا کنم یا نه. ‫ببخشید.
‫- من پیشش می‌مونم. ‫- ممنون.
‫خوبی؟
‫اوه...
‫باورت میشه؟
‫این‌که سر از همچین جایی در بیاری
‫و ببینی نامزدت هم اینجاست؟
‫چی گفتی؟
‫خب، کریستی و ماریل.
‫نامزد کردن.
‫گفتی چیِ منی؟
‫نماینده‌ات هستم.
‫یه کاریه که معمولاً توی شب اول انجام می‌دیم،
‫ولی این بار اوضاع یه کم فرق داشت.
‫پس، اگه سؤالی داشتی ‫یا کاری از دستم بر می‌اومد...
‫تا وضعیت رو برات یه کم راحت‌تر...
‫چند وقته اینجایی؟
‫همین تازگی، اولین سالگردم رو گرفتم.
‫خیلی...
‫حالت خوبه؟
‫این نزدیکی، آب هست؟
‫مثلاً دریاچه یا تالاب؟
‫آره خب، یه جایی داریم...
‫به اسم «براندلز» که خیلی از اینجا دور نیست.
‫میشه ببینمش؟
‫ایناهاش.
‫این بیشترین چیزیه که ‫اینجا به خوش‌گذرونیِ عادی شباهت داره.
‫چرا اسمش رو گذاشتن براندلز؟
‫وقتی اومدم اینجا، اسمش همین بود.
‫تو از کجا می‌دونستی که...
‫دیدمش.
‫اونی که توی اتوبوس خواب دیده بود تو بودی؟
‫آره، بعضی وقتا پیش میاد.
‫مردم واکنش‌های عجیب متفاوتی ‫به این مکان نشون میدن.
‫خواب، کابوس، دلشوره‌های عجیب.
‫ولی نمی‌دونیم چرا و این‌که معنیش چیه.
‫چرا برای بعضی‌ها اتفاق می‌افته ‫و برای بقیه نمی‌افته.
‫یه دختره به اسم نادیا بود که می‌گفت...
‫انگار اینجا داره ما رو فرا می‌خونه.
‫ولی فقط بعضی‌هامون با دقت گوش می‌دیم
‫تا بشنویم.
‫ولی کسی تا حالا...؟
‫آره.
‫ملت تمام فکر و ذکرشون این‌جور چیزاست.
‫مقایسه و تجزیه‌و‌تحلیل‌شون کردن.
‫ولی چیزایی که فهمیدیم رو ‫خودمون از قبل می‌دونستیم.
‫مثلاً چی؟
‫که گیر افتادیم.
‫و هیچ‌کس نمی‌تونه دلیلش رو بهمون بگه.
‫خب؟
‫حتی اگه توی بیمارستان بودیم...
‫یه جراحی حداقل پونزده ساعته می‌شد.
‫ولی اون داره حرف می‌زنه.
‫قشنگ نِشسته اونجا و حرف می‌زنه.
‫آره، می‌دونم.
‫ولی تا کِی می‌تونه اینجا باشه؟
‫ممکنه چند ساعت، ممکنه چند روز.
‫خب... در حال حاضر درد نمی‌کشه
‫ولی نمی‌دونم تا کِی این‌طور می‌مونه.
‫اون جونورها امشب برمی‌گردن.
‫باشه، پس باید از اینجا ببریمش.
‫فکر کنم متوجه نشدی.
‫همین که زنده‌ست خودش معجزه‌ست.
‫پس چی‌کار کنیم؟
‫چطور انجامش...
‫چطور انجامش بدیم؟ ‫(خلاصش کنیم)
‫چیزی توی کیفت داری که شاید...
‫نه، چیزی ندارم که اون‌قدر قوی باشه. ‫(که بکُشش)
‫باید میله رو بکِشیم بیرون.
‫خیلی‌خب. اون‌وقت...
‫در آرامش می‌میره؟
‫نمی‌دونم.
‫ببین، یه...
‫یه راه دیگه هم داریم.
‫نه. نه.
‫نمی‌خوام آخرین خاطراتش ‫این باشه که یه تفنگ به سمت سرش نشونه رفته. خب؟
‫کریستی؟
‫بله...
‫من همینجام.
‫اوضاعم خوب نیست، مگه نه؟
‫نه.
‫نه، خوب نیست.
‫یعنی می‌میرم؟
‫آره.
‫اینا مال بابا.
‫مامان، یه سوراخ گُنده توش داره.
‫که چی؟ اگه اندازه باشه، برش می‌داریم.
‫دقیقاً مثل این یکی. حرف نداره.
‫چطوریه که ایتن می‌تونه عصرش رو این‌طور بگذرونه
‫که اسباب‌بازی‌های خانم لیو رو بگرده
‫اون‌وقت من گیر این کار می‌افتم؟
‫عزیزم، شرمنده، ‫می‌خوای با اسباب‌بازی بازی کنی؟
‫بیخیال، جولی.
‫بزرگسال‌بودن همین شکلیه.
‫هوم.
‫عه.
‫اینو داشته باش.
‫اینو تنت کن.
‫خیلی چِندشه.
‫تمام این وسایل مال کسایی بودن که... ‫(مُردن)
‫چی؟
‫فرقی با «مغازۀ اجناس خیریه» نداره.
‫یه کم فرق داره.
‫اندازه‌ته. عالیه.
‫الان قراره با کِنی و مامانش زندگی کنیم؟
‫و جید؟
‫خب، فعلاً آره.
‫می‌دونی، وقتی بابات سر پا شد،
‫می‌تونیم بگردیم دنبالِ...
‫مامان؟
‫مامان، چی شده؟
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫مامان، الان یهویی چی شد؟
‫- چه خبره؟ ‫- صبر کن.
‫نمی‌دونم. هیچی. بیا بریم خونه.
‫- چی؟ ‫- بیا بریم خونه.
‫- یالا. ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫سلام عزیزم.
‫یه کم زودتر از حد انتظار برگشتم.
‫اون حرکت بزرگی که در موردش صحبت می‌کردیم،
‫خیلی هم طبق برنامه‌ام پیش نرفت.
‫ولی یه خبری دارم؛
‫یکی قراره ازدواج کنه.
‫شاید خودت اینو می‌دونستی.
‫[اَبی استیونز]
‫یا شایدم...
‫شاید هیچ‌کدوم از اینا واقعی نیست.
‫شاید تو و الیس ‫کنار یه تخت بیمارستان نِشستید...
‫و منتظرید تا چشم‌هام رو باز کنم.
‫چشمات رو باز کن دیگه! باز...
‫آخه چطور...
‫چطور مَردی که به یه دیوار زنجیر شده، ‫اونم جایی که...
‫اونجا نیست، اسمت رو می‌دونه؟
‫چطور می‌تونه واقعی باشه؟
‫این... چطور...
‫مامان، اونجا چی شد؟
‫هیچی. حالم خوبه.
‫مامان.
‫چیه؟! خوبم.
‫اگه میشه اینا رو ببر طبقۀ بالا لطفاً.
‫مامان، باهام صحبت کن.
‫می‌دونی کل شب توی اون رستوران...
‫به چی فکر می‌کردم؟
‫به این‌که چطور می‌خوام ‫تنهایی از ایتن محافظت کنم،
‫چون فکر می‌کردم مُردی.
‫و اونجا منتظر بودم تا اون جونورها ‫بابا رو پیدا کنن
‫و پاره‌پوره‌اش کنن.
‫پس بهم نگو حالت خوبه ‫و نگو چیزی نیست.
‫آره، یه چیزی دیدم.
‫چیزی که واقعاً اونجا نبود.
‫اولین باری نیست که این اتفاق افتاده.
‫منظورت چیه؟
‫بعد از مرگ توماس،
‫تا چند ماه، ‫هنوز می‌تونستم صدای گریه‌هاش رو بشنوم.
‫بعضی وقتا حتی می‌رفتم توی یه اتاق
‫و اونجا می‌دیدمش.
‫فقط برای یک ثانیه. ‫همیشه احساس آرامش‌بخشی داشت.
‫انگار می‌خواست بهم خبر بده که حالش خوبه.
‫پس یعنی الان همین اتفاق افتاد؟
‫توماس رو دیدی؟
‫نه، نه، نه.
‫نه، این... این فرق داشت.
‫دوتا بچه دیدم
‫که وسط جاده وایستاده بودن و ‫بهم زُل زده بودن.
‫ولی این یکی...
‫خب؟
‫احساس آرامش‌بخشی نداشت.
‫الیس هنوز اینجاست؟
‫سلام.
‫آره، من هنوز اینجام.
‫و... اون یکی پسره کیه؟
‫اون... اون کِنی‌ـه.
‫اون معاون کلانترمونه.
‫سلام، کِنی.
‫سلام.
‫شماها خیلی خوبید.
‫میشه گوشی‌ام رو بیارید لطفاً؟
‫باید به مامانم زنگ بزنم. ‫باید بهش بگم...
‫خب، اینجا گوشی‌ها...
‫درست و حسابی کار نمی‌کنن.
‫ولی... می‌تونیم یه نامه از طرفت بنویسیم.
‫توی کیفم کاغذ دارم.
‫فقط بگو چی می‌خوای بهش بگی
‫و ما برات می‌نویسمش. خب؟
‫حتماً به دستش می‌رسونید؟
‫آره.
‫به گمونم ایرادی نداشته باشه.
‫هر وقت حاضر بودی بگو.
‫هوم... بهش بگید...
‫بهش بگید دوستش دارم.
‫و این‌که شرمنده‌ام که بغلش نکردم.
‫دلش می‌خواست بغلم کنه ‫ولی وقتی رفتم عصبانی بودم.
‫خیلی احمقانه بود.
‫سرِ برایان دعوامون شده بود
‫و...
‫بغلش نکردم. ‫پس بهش بگید شرمنده‌ام.
‫و...
‫این چیه؟
‫هِی.
‫کِلی، چی شده؟
‫صداش رو می‌شنوید؟
‫کِلی! آهای!
‫چه خبره، کریستی؟
‫نمی‌دونم. ‫نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫هر چی بیشتر صبر کنیم، ‫بیشتر درد می‌کشه. خب؟
‫باشه. حله. انجامش میدم.
‫شغل منه!
‫آهای! آهای؟
‫سلام، سلام. صدای جیغ شنیدم.
‫اون...
‫اون از مسافرین اتوبوسه.
‫این‌جوری ولش کردن.
‫کریستی. کِنی. بیاید.
‫بیاید.
‫همه‌تون برمی‌گردین توی شهر، خب؟
‫چی؟
‫لازم نیست برای این صحنه اینجا باشید.
‫- با کمال احترام، کلانتر... ‫- کریستی، بهت حق انتخاب ندادم.
‫من جایی نمی‌رم، خب؟
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫- اسمش چیه؟ اسمش چیه؟ ‫- کِلی‌ـه.
‫آهای، کِلی.
‫نمی‌تونم.
‫شرمنـ... نه!
‫خیلی‌خب.
‫دستم رو فشار بده، باشه؟
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، کِلی، فقط فشار بده.
‫خوبه.
‫همین‌طور فشار بده.
‫ماریل؟
‫سلام. همه چی روبه‌راهه؟
‫لطفاً بمون.
‫کریستی.
‫عزیزم، چی...
‫ازت می‌خوام بمونی.
‫عزیزم، چی...
‫ازت می‌خوام بمونی.
‫هِی...
‫بیا بغلم.
‫ببین، چیزی نیست.
‫چیزی نشده.
‫من...
‫من یه سر میرم کلیسا.
‫به دانا گفتم میرم توی وسایلی که
‫پدر کاتری داشت می‌گردم
‫تا ببینم متنی پیدا می‌کنم ‫که توی مراسم ختم بخونیم یا نه.
‫باشه.
‫کِنی.
‫بله؟
‫تقصیر اون جونورهاست.
‫کارِ اونا بود.
‫سلام.
‫کلی دنبالت گشتم.
‫ببخشید، فقط داشتم...
‫قول بده همیشه این‌جوری نمی‌مونه.
‫اگه مجبوری می‌تونی دروغ بگی، فقط لطفاً...
‫بهم قول بده.
‫بیا ازدواج کنیم.
‫چی؟
‫ببین، می‌دونم گفتیم صبر می‌کنیم.
‫و وقتی برگشتیم خونه ازدواج می‌کنیم
‫ولی من... ‫می‌دونی چیه؟ نمی‌خوام صبر کنم.
‫نمی‌خوام این مکان برامون تصمیم بگیره
‫که کِی شاد باشیم.
‫پس بیا انجامش بدیم.
‫بیا ازدواج کنیم.
‫باشه.
‫باشه؟
‫قراره ازدواج کنیم.
‫خیلی‌خب! خیلی‌خب.
‫قراره... قراره ازدواج کنیم.
‫سلام. اونو از خانم لیو گرفتی؟
‫توی کمد انباری بود.
‫گفت می‌تونم برش دارم.
‫یه بازی معمایی.
‫خیلی باحاله.
‫می‌خواستم در مورد یه چیزی باهات صحبت کنم.
‫هوم...
‫می‌دونم خیلی دوست داری همه چی رو مثلِ...
‫مثلِ یه چالش یا مأموریت ببینی.
‫ولی می‌خوام اینو بفهمی که...
‫می‌دونم اینجا خطرناکه.
‫می‌دونم این‌جوری نیست ‫که همه چی خیالی باشه،
‫و قول میدم مراقب باشم.
‫خوبه.
‫ببین...
‫فکر کنم حلش کردم.
‫باحاله، نه؟
‫- وای خدا. پاشو. ‫- چی شده؟
‫- همین الان پاشو. همین الان! ‫- چی شده؟
‫بیا بریم. برو تو.
‫برو تو، برو تو، برو تو.
‫ریدم توش!
‫لعنتی!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ظاهراً تو هم روز تخمی‌ای داشتی.
‫آره.
‫یه دختره از مسافرین اتوبوس ‫توی جنگل بود.
‫کِلی.
‫اون جونورها کشوندنش وسط جنگل
‫و یه میلۀ فلزی از یکی از تله‌ها برداشتن.
‫فرو کردن توی سرش و چسبوندنش به یه درخت.
‫دختره هنوز زنده بود.
‫- مجبور شدی...؟ ‫- آره.
‫متأسفم، بوید.
‫الیس گفت با دوست‌پسرش برایان اومده سفر.
‫اون جونورها برایان رو گرفتن.
‫گفت مجبورش کردن ‫کاری که با اون می‌کنن رو نگاه کنه.
‫ای خدا.
‫ولی یه موضوع عجیب هست.
‫اولین باری که اعزام شدم عراق،
‫داشتم با چند تا از بچه‌های واحدم
‫برمی‌گشتم مقر فرماندهی.
‫از روی یه مینِ دست‌ساز رد شدیم.
‫از همونایی که برای جیپ‌ها می‌ذارن.
‫سگ‌مصّب زیر ماشین منفجر شد.
‫دو نفر اول، در جا مُردن.
‫یه بچه‌هه بود که اهل ویسکانسین بود.
‫«مربا» صداش می‌زدیم.
‫چون اون بچه عاشق مربا بود.
‫خلاصه، ترکش‌های اون مینِ دست‌ساز...
‫بدنش رو پاره کرد.
‫توی بغل من مُرد.
‫داشت گریه می‌کرد.
‫التماس می‌کرد.
‫اولین باری بود که مرگ کسی رو به چشم می‌دیدم.
‫سرجوخه برایان کِلی.
‫اینو چی میگی؟
‫چطور ممکنه انقدر مشابه هم باشن؟
‫قبول داری؟
‫برایان کِلی.
‫- بوید، این... ‫- نه، نه، نه.
‫الان زدم یه بچه رو کُشتم ‫و به‌جای این‌که عزادار باشم،
‫وایستادم اینجا ‫و سعی می‌کنم سر از این در بیارم
‫که این عن تو عن چطور می‌تونه واقعی باشه؟
‫بوید، توی جنگل چه اتفاقی افتاد؟
‫باید برم.
‫نه، نه، نه. حق نداری بیای اینجا ‫و کلی مسئله‌ی جدید درست کنی...
‫و بعد همین‌جوری بذاری بری.
‫نمی‌خوای بهم بگی؟ باشه.
‫وقتی حسش رو داشتی، بیا صحبت کنیم.
‫باشه.
‫فقط باید بدونم خودت رو جمع‌وجور کردی یا نه.
‫سعی کردم کاری که تو می‌کنی رو بکنم.
‫ولی یه عده رو به کُشتن دادم.
‫دانا...
‫نه، نیازی به صحبت‌های انگیزشی ندارم.
‫فقط باید بدونم برگشتی یا نه.
‫چون این آدما دیگه خیلی ‫تحمل این مسائل رو ندارن.
‫لامصب...
‫حتی نمی‌دونم خودم چقدر دیگه تحمل دارم.
‫خیلی‌خب.
‫سلام؟
‫کسی اون پایینه؟
‫سلام، کِنی.
بی سی موویز مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: BcMoviez.CoM ::.