ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز BcMoviez.Com t.me/BcMoviez
‫خب برای شما که سال‌ها مربیگری ‌کردین
‫مهم‌ترین درسی که از رهبری گرفتین چی بود؟
‫اولیش اینه که...
‫برای بهتر شدن باید محدودیت‌هات رو تغییر بدی
‫و وقتی محدودیت‌ها تغییر می‌کنن
‫بد به نظر می‌رسی و شکست می‌خوری.
‫و در وست پوینت،
‫یاد گرفتم که شکست هیچوقت سرنوشت نهایی نیست.
‫به عبارت دیگه، وقتی دست رد به سینتون می‌زنن
‫دلیلش رو پیدا کنید ‫و تغییرش بدین
‫درس بعدی اینه که ‫تنهایی به جایی نمی‌رسید.
‫تیمی کار کنین.
‫اطرافت رو با افراد خوب پر کن
‫و گوش دادن رو یاد بگیر.
‫اگه فقط صحبت کنی چیزی یاد نمی‌گیری.
‫و صحبت‌های درست و واقعی داشته باش
‫بهونه نیار.
‫راه حل رو پیدا کن.
‫حتما هم نباید خودت اون رو متوجه بشی.
‫من همیشه دوست داشتم ‫بخشی از یه تیم باشم
‫و صددرصد دلم می‌خواست رهبر اون تیم باشم.
‫می‌دونی...
‫رهبر بودن خیلی جالبه.
‫خوب شد.
‫
‫لعنت بهت پسر خاله
‫
‫یا خداااا
‫امیدوارم شوخی باشه
‫
‫هی، چنگال
‫نه نه. اسم من ریچارده.
‫باشه
‫من گرت‌ام، پیشخدمتم.
‫تو چنگالی
‫پیراهنتو عوض کن
‫
‫سرآشپز، کار چنگال‌ها تمام شد؟
‫بله سرآشپز. تقریبا. ‫بذار یه چیزی بپرسم
‫همه روز اول کاریشون ‫فقط این چنگال‌های تخمی رو برق می‌ندازن؟
‫-هفته اول آره. ‫-هفته؟
‫هفته اول چنگال برق می‌ندازی.
‫و اگر خوش شانس باشی، ‫می‌ری سراغ قاشق.
‫می‌شه کمتر هم فحش بدی، لطفا؟
‫-تا کی قراره اینجا باشم؟ ‫-یک هفته.
‫بسيار خب.
‫می‌خواین چنگال تمیز کنم؟ ‫باشه.
‫نمی‌خوام با زود برگشتن به خونه
‫به پسر خالم حال بدم
‫می‌تونم یه پا بایستم و کارمو بکنم.
‫وایسا ببینم...
‫داره تو رو با کار کردن
‫تو بهترین رستوران دنیا تنبیه می‌کنه؟
‫آره. منو با مستخدم بودن تنبیه می‌کنه.
‫عالیه. پس بذار بهت یه مأموریت بدم.
‫اونا رو خوب خشک کن.
‫اون رگه‌ها رو می‌بینی؟ ‫خوب نیستن.
‫مرسی تازه‌کار
‫-رئیس کجاست؟ ‫-کدوم یکی؟
‫رئیس بزرگه. کاپو. تری
‫سرآشپز تری همیشه سرش شلوغه.
‫
‫لعنت بهت پسر خاله
‫
‫♪ سپیده‌دمه و من بیدارم ♪
‫♪ تا بتونم پول به خونه بفرستم ♪
‫♪ از اینجا تا ماه ♪
‫♪ مثل دیسکوتک می‌لرزه ♪
‫♪ حالا چمدونم رو بستم ♪
‫♪ برای مسافرت ♪
‫♪ به خوشبختی نگاه می‌کنم ♪
‫♪ عطر می‌زنم ♪
‫♪ حدس می‌زنم هیچ کس نمی‌دونه ♪
‫♪ تا کجا خواهم رفت، من می‌دونم ♪
‫♪ پس ساعت شش می‌رم ♪
‫♪ خیلیا رو تو پارکینگ می‌بینم ♪
‫♪ هریت هندرشات ♪
‫♪ عینک آفتابی زده ♪
‫♪ اون منتظره ♪
‫♪ با شیشه و بتن و سنگ ♪
‫♪ این فقط یه ساختمونه ♪
‫♪ خونه نیست ♪
‫♪ و سر من ♪
‫♪ 50 فوت ارتفاع داره ♪
‫♪ اجازه بده بدن و روح من ♪
‫♪ راهنمای من باشه ♪
‫
‫4 هفته تا بازگشایی
‫هی گرت. سرآشپز
‫خیلی وقته دارم این کارو می‌کنم
‫می‌شه... ظرف‌ها رو بشورم ‫یا کار دیگه‌ای بکنم؟
‫نه، ما بهترین ماشین ‫ظرفشویی دنیا رو داریم.
‫اینجوری فقط سرعت کار رو پایین میاری.
‫اون تمیز نبود
‫من نه ساعته که دارم ‫این کار رو انجام می‌دم.
‫فکر کنم می‎دونم تمیزی چیه.
‫دارم می‌گم تمیز نیست.
‫اون هم تمیز نبود ‫لطفا کارت رو درست انجام بده
‫هی. این‌ها فقط یه مشت چنگال‌ان.
‫بیا بیرون
‫فکر می‌کنی این کار در حد تو نیست؟
‫
‫مرد، من 45 سالمه ‫و دارم چنگال تمیز می‌کنم.
‫هیچ‌کس ازت نخواسته اینجا باشی.
‫فکر نکنم کسی اسمت رو یادش باشه
‫خسته نباشی!!!!
‫فکر می‌کنی نمی‌دونم استخدام شدن
‫از زمان کووید چقدر سخت شده؟
‫ما از این مشکلات نداریم.
‫واقعا اینجا بودن به نظرت انقدر خوبه، ها؟
‫آره.
‫-چرا؟ ‫-چون من اینجا رو دوست دارم ریچی.
‫من اینجا رو خیلی دوست دارم رفیق
‫می‌دونستی 12 سال پیش ‫که این رستوران افتتاح شد
‫همون سال برنده بهترین رستوران دنیا شد؟
‫و سه ستاره‌اش هم حفظ کرده
‫چون ما یه لیست انتظار طولانی داریم.
‫پنج هزار نفر در هر لحظه منتظرند.
‫چهرشون رو وقتی وارد اینجا می‌شن دیدی؟
‫دیدی چقدر از دیدن ما خوشحالن
‫و ما چقدر باید برای خدمت بهشون مشتاق باشیم؟
‫برای اینکه اینجا ‫همیشه توی بورس باشه 200 نفر لازمه.
‫و هر لحظه یکی از اون افرادی ‫که توی صف منتظرن
‫می‌تونن اینجا غذا بخورن.
‫وقت و پول خودشون رو اینجا خرج کنن.
‫متاسفم داداش
‫اما باید چند تا چنگال بدون لک داشته باشیم.
‫هر روز اینجا مثل مسابقه جام برتر ‫ عجیب‌وغریبه.
‫تو مجبور نیستی اینجا رو تحمل کنی، ریچی.
‫ولی باید به من احترام بذاری ‫باید به کارکنان احترام بذاری.
‫باید به مشتری‌ها احترام بذاری.
‫باید به خودت هم احترام بذاری
‫احترام می‌ذارم.
‫خوبه. داخل می‌بینمت.
‫
‫پی‌ او ‌ان‌های امشب ...
‫کیمبرلی فاکس، دادستان بخش شهر شیکاگو.
‫-موریس چیکس ... ‫-پی‌او‌ان چیه؟
‫مهمانان ویژه
‫... و همچنین
‫بو برنهام. کمدین و نوازنده
‫روز 29ام ساعت 7:15، ‫تیم و جیل پری رو داریم.
‫هر دو معلم دبیرستان المهرست هستن.
‫از اینستاگرام جیل فهمیدیم،
‫رویای اون همیشه غذا خوردن ‫توی یک رستوران سه ستاره بوده.
‫و اشاره کردن که ‫"براش رسیدن بهش پس‌انداز کردن."
‫می‌خوام امشب از جون و دل مایه بذارم.
‫لطفا برای همشون غذای روز و خاویار ببرین
‫بازدید آشپزخونه
‫و همینطور بازدید شامپاین توی سالن.
‫و بچه‌ها، ما نمی‌ذاریم ‫این افراد حتی یک دلار خرج کنند.
‫بهشون صورتحساب ندین.
‫می‌خوام دیوونشون کنم.
‫سرآشپز
‫آخرین نکته...
‫هنوز هیچ‌کس لکه‌ها رو گردن نمی‌گیره
‫می‌خوام اینو نشون بدم ‫که گردن نگرفتن و عذرخواهی نکردن...
‫از داشتن لکه‌های زیاد هم بدتره
‫ما بچه نیستیم. ‫اشتباه کردن اشکالی ندارد.
‫عادیه که وسایل رو لکه دار کنیم ‫اما باید فورا، تماما و باصداقت
‫مسئولیتش رو بپذیریم.
‫کسی صحبت بیشتری راجع بهش داره؟
‫بعضی از منوها آپدیت شدن
‫به گفته سرآشپز تری،
‫رول اردک داریم
‫با انگور کونکورد غلیظ...
‫به جای گیلاس.
‫غذای جدیدی به منو اضافه می‌کنیم.
‫شش وعده غذا داریم
‫خرچنگ دانجنس با گریپ فروت و شامپاین.
‫-در مورد لکه صحبت کردی؟ ‫-خیلی زیاد.
‫می‌دونم شاید مسخره به نظر برسه.
‫من مجبور شدم ‫که این کلمه لعنتی "لکه" رو
‫از دو روز گذشته تا الان ‫20 بار در روز بگم
‫اما مجبور شدیم ‫که بشقاب لکه‌دار رو برگردونیم
‫چون ظرف با سس خرمالو لک شده بود،
‫که کل مجموعه رو به گند کشید ‫چون مجبور شدیم اون رو به یه میز چهار نفره ببریم،
‫که یعنی باید سه بشقاب دیگه رو هم ‫شبیه بشقاب لکه‌دار می‌کردیم
‫که همین کار 45 ثانیه از وقتمون رو گرفت.
‫-چهل و هفت ثانیه ‫-چهل و هفت ثانیه
‫حالا، اگر قراره همچین زمانی از ما گرفته بشه
‫مطمئناً بهتره خودتون مسئولیت لک رو بپذیرین
‫چون مطمئنیم که عواقبش رو می‌بینید.
‫حالا برگردین سر کارتون!
‫لعنت بهت گرت!
‫بله سرآشپز لعنت به من
‫
‫سلام
‫سلام. سلام. چطوری؟
‫ خوبم.
‫عالی‌ام
‫چه خبره؟ ایوا حالش خوبه؟
‫آره، اون عالیه. ‫خیلی عالیه.
‫جیمی...
‫بلیت‌های کنسرت تیلور سویفت رو گرفتم.
‫-جدی؟! ‫-آره
‫عالیه ‫خیلی هیجان‌زده می‌شه.
‫-آره می‌دونم؟ ‫-باور نکردنیه.
‫سه تا بلیت گرفتم ‫اگر می‌خواهی تو هم بیا.
‫اجباری نیست.
‫نه نه نه. من من...
‫خیلی ایده خوبیه. ‫خیلی ایده خوبیه.
‫من... من فقط...
‫می‌دونم که سرت حسابی شلوغه، ‫واسه همین خواستم یه چیزی رو بگم
‫گفتنش یکم سخته.
‫باشه
‫خوبی؟
‫خوبم. ‫آره خوبم...
‫فقط می‌خوام از خودم بشنوی
‫
‫منظورت چیه؟ چی رو بشنوم؟
‫
‫فرانک به من پیشنهاد ازدواج داد.
‫
‫چی گفتی؟
‫قبول کردم.
‫اون واقعا پسر خوبیه.
‫عالیه تیف
‫ممنونم
‫می‌خوام بدونی که...
‫هیچی بینمون تغییر نمی‌کنه.
‫عالیه
‫میدونی. و...
‫
‫من...
‫دوست دارم.
‫
‫سلام، ببخشید که مزاحم می‌شم.
‫فقط خواستم بهتون خبر بدم، ‫که امشب مهمان ما هستید.
‫خیلی ممنون که با ما غذا خوردید
‫اوه، خدای من.
‫باشه.
‫
‫جدیه؟
‫
‫امروز کارت فرق می‌کنه. ‫لباست رو عوض کن.
‫دیگه چنگال تمیز نمی‌کنم؟
‫نه.
‫
‫خوب شدی.
‫یه جورایی شبیه زره‌ست
‫آره خب اصلشم همینه
‫با میزهای 10، 20، 30، 40 ‫و به همین ترتیب شروع کن.
‫رزرو‌ها رو با فاصله 15 دقیقه‌ای ثبت کن
‫تا آشپزخانه دستپاچه نشه.
‫از میزهای دو نفره شروع کن، ‫بعد چهار نفره و الی آخر.
‫خدمتکارها دمای اتاق رو تنظیم می‌کنن.
‫اون دور حواسشون هست
‫اگر نمی‌تونن صحبت کنن ‫پس چطور این کار رو انجام می‌دن؟
‫اینم از هاماچی.
‫می‌بینید که در نیتروژن مایع
‫منجمد و جمع شده است،
‫و با ژل ریحان سرو می‌شه.
‫نوزده نفرشون یه مشت احمقن.
‫ Bogeys بره میز 19. ‫زود باشین.
‫سرآشپز
‫سرآشپز، این همه رنگ مختلف معنیشون چیه؟
‫نارنجی یعنی حساسیت غذایی
‫رنگ زرد خارج از شهره. ‫سبز مشتری VIP
‫و آبی یعنی بازدید آشپزخانه.
‫اون یادداشت‌ها چطور؟
‫میز 15 می‌خواد زودتر غذا بخوره، ‫پس غذاش رو زودتر آماده می‌کنیم.
‫بیست و سه می‌خواد دیرتر بخوره،
‫پس ما یه پیش‌غذا براشون می‌بریم ‫تا آشپزخونه هم دستپاچه نشه.
‫بیست و دو دوست نداره مردم باهاشون صحبت کنن.
‫-تو از کجا همه اینا رو میدونی؟ ‫-چیا رو؟
‫در مورد غذا خوردن مردم؟
‫ما یک کارمند مشخص داریم
‫که در مورد مهمان‌ها تحقیق می‌کنه.
‫آره. لعنتیا رو استراق سمعشون می‌کنین.
‫-این تیک زدن‌ها‌ چیه؟ ‫-فهرست انتظار
‫وقتی که کسی جواب نمی‌ده یا کنسل می‌کنه،
‫یکی دیگه رو جاشون می‌ذاریم
‫چگونه به این سرعت می‌رسن اینجا؟
‫ماشین براشون می‌فرستیم.
‫چه گنگستری.
‫دیوونه‌کننده‌ست. ‫چطور کل روز این کارها رو می‌کنی؟
‫باید اون گوشه بایستی
‫و حداقل یه دقیقه دست از سر کچلم برداری.
‫میز پنج، عرق‌کشی.
‫حواستون به سفارش 4 باشه.
‫- سفارش میز بیست و چهار 5 دقیقه دیگه آماده می‌شه ‫- سرآشپز.
‫میز 2 منتظر پیش‌غذاست
‫سریع‌تر براش ببرین لطفا، ممنونم.
‫سفارش میز دوازده حاضره ‫سریع ببریدش.
‫-یه ثانیه هم هدر ندین. ‫- سرآشپز.
‫سفارش 3 بره به میز 21.
‫-دو تا هاماچی رو بردارین لطفا. ‫- سرآشپز.
‫سفارش میز هشت 5 دقیقه دیگه حاضره
‫لطفاً میز پنج رو سه بار چک کنید.
‫-حساسیت به شکلات سفید دارن ‫-سرآشپز.
‫-هر شب، روز یکی رو می‌سازی. ‫-چی؟
‫ازم پرسیدی که چطور می‌تونم این کار رو انجام بدم ‫خب اینطوری می‌تونم.
‫فکر کنم متوجه روالش می‌شم
‫خوشحالم.
‫ممنونم.
‫-سفارش 3 بره به میز 21. ‫- سرآشپز.
‫اوه، یه لحظه. ‫دسر روی میز رو بردارین لطفا
‫سفارش 19 حاضره. سفارش 20 حاظره.
‫-سفارش 18 رو نگه‌دارین ‫- چشم سرآشپز
‫متشکرم.میز 24 تولد دارن.
‫یک کیک، شمع ‫و دو بادکنک بردارید لطفا.
‫سفارش 31 رو ببرین
‫سفارش 33 حاضره.
‫لطفا واگیو رو ببرید.
‫-سفارش 19 تا چهار دقیقه دیگه حاضر باشه. ‫-سرآشپز.
‫305، کمک، لطفا.
‫کمک من، سرآشپز؟
‫کمک گرت، لطفا.
‫-برو دنبال گرت ‫-بله سرآشپز.
‫دارم رد میشم
‫
‫باشه.
‫این چای هیبیسکوسه
‫که دورش از لقمه‌های کوچک پر شده.
‫و قسمت خاصش ‫ ابر هیبیسکوسه.
‫زیباست.
‫چطور باید بخوریمش؟
‫قسمت مورد علاقمه
‫
‫بامزه‌ست.
‫-لعنت به من ‫-حواست به زبونت باشه
‫حرف دلمو زد.
‫لذت ببرید.
‫متشکرم.
‫اوه، خدای من. شروع کنیم؟
‫سرآشپز تری دوباره کار خودش رو کرد.
‫-سرآشپز! ‫-آروم باش.
‫-سرآشپز ‫-بگو
‫مهمان میز شماره 9.
‫امیلی شنید که به ‫خانواده‌اش گفته
‫از اینکه که شیکاگو رو ترک ‫می‌که
‫و هنوز دیپ دیش رو امتحان نکرده ناراحته.
‫فهمیدم. ‫ممنونم.
‫سفارش 8 و 9 رو دیرتر آماده کنین
‫برای میز 9 سورپرایز داریم.
‫-سرآشپز. ‫-سوپرایز چیه؟
‫حدس بزن
‫می‌خواین براش دیپ دیش ببرین؟
‫نه.
‫-چی شده رفیق؟ ‫-سفارشم رو می‌خوام به اسم ریچارد.
‫دارم رد می‌شم.
‫دارم رد می‌شم. پشت رو بپا.
‫پشت رو بپا، الیور. پشت رو بپا.
‫دارم رد می‌شم.
‫سرآشپز
‫چهار واگیو رو ببرید به میز 21.
‫-بشقاب ذوم لبنیات نداشته باشه. ‫- سرآشپز.
‫دو تا کاناپه ببرید. ‫(کاناپه: نوعی مزه برای مشروب)
‫بعد از این دو تا کاناپه،
‫چهار تا کاناپه دیگه ببرید.
‫یعنی شش تا، اول واسه اون دونفر رو ببرین ‫بعد واسه اون چهار تا.
‫-سرآشپز. ‫-سریع‌تر لطفا
‫شش تا خرگوش درست کنید. ‫-سرآشپز.
‫چهار تا هاماچی درست کنید. یکیش غیر لبنی باشه
‫-یکی به میز 42 برسه. ‫-سرآشپز.
‫-بیا کمک ‫-بله قربان.
‫میز 12 داره می‌ره.
‫شماره سه بره به میز 21.
‫لطفا دو تا هاماچی رو بردارید.
‫-ژل ریحان. ‫- به میز 33 برسین، برو.
‫-پنس. ‫-بله سرآشپز.
‫-ریحان میکرو ‫-بله سرآشپز.
‫- ریحان میکرو، آره لعنتی خودشه! ‫-مواظب حرف زدنت باش
‫لطفا واگیو رو بردارین.
‫شماره سه بره به میز 21.
‫بفرستش.
‫سرآشپز، می‌تونم ببرمش سر میز؟
‫برو ببرشون ریچی
‫ممنون سرآشپز
‫وعده هدیه بره به میز 9.
‫سرآشپز.
ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز BcMoviez.Com t.me/BcMoviez
‫
‫بسيار خب. همتون خوب نگاه کن
‫چیزی نمونده
‫فقط هفت تا بشقاب دیگه
‫می‌دونم که احتمالاً مدت زیادی صبر کردین تا اینجا باشین.
‫ممنونم.
‫اما نمی‌تونستم خودم رو ببخشم
‫اگر می‌ذاشتم این خانواده زیبا ‫بدون امتحان کردن غذای مورد علاقم
‫شیکاگو رو ترک کنن
‫پیکواد دیپ دیش
‫وای نه!
‫وقتی داشتم می‌گفتم شنیدی
‫مانجیا عزیزم
‫اوه خدای من. ‫شما فوق‌العاده‌این
‫نه بابا ‫تویی که فوق‌العاده‌ای.
‫-نوشیدنی نمی‌خواین؟ ‫-نمی‌تونم باور کنم.
‫نباید این نوشیدنی رو از دست بدی
‫باکاردی و دایت می‌خواین؟
‫شاید هم یکم B&D، بیارم؟
‫لذت ببریدا.
‫چه خدماتی
‫خیلی بهتر از نیویورکه. نه؟
‫اینو به مامانم نگو.
‫-اینو به مامانم نگو. ‫-همینطوری گفتم
‫
‫فکر کنم پیتزای جادویی باشه.
‫برو
‫چهار ثانیه
‫سه ثانیه
‫اوه، سس سرکه سیب.
‫سس سرکه سیب!
‫خودشه. رفیق خفن منی!
‫باشه بزن بریم.
‫-یکی دیگه. ‫-برو
‫اینو ببین ‫ برسی نیست؟
‫صبر کن صبر کن. نه
‫سس ولوته
‫-سس المانت. ‫-آره، خودشه.
‫اوه! اوه! هادوکن!
‫رستوران چه سالی افتتاح شد؟
‫-2012. ‫-آره.
‫و چه سالی ستاره ‫سوم خود را گرفتیم؟
‫- سال 2012. سوال انحرافی. خسته نباشی ‫-آفرین. درسته.
‫و در آخر، غداهای ویژه‌ه امشب چی بود؟
‫ما غذای ویژه نداریم.
‫اما غذای روز داریم،
‫مثل خاویار امشب.
‫همینههههه!!!
‫
‫♪ رومئو، نجاتم بده، اونا ‫سعی می‌کنن به من بگن ♪
‫♪ چه احساسی داشته باشم ♪
‫♪ این عشق سخته، اما واقعیه ♪
‫لعنتی برو. ‫رانندگی کن!
‫♪ ما از این آشفتگی نجاتش می‌دیم ♪
‫♪ این یه داستان عاشقانه‌ست ♪
‫♪ عزیزم، فقط بگو "بله" ♪
‫ممنونم.
‫لعنتی
‫♪ اوه، اوه ♪
‫♪ با من ازدواج کن، ژولیت ♪
‫♪ دگر تنها نخواهی بود ♪
‫♪ دوستت دارم و این تنها ‫چیزیه که واقعا می‌دونم ♪
‫♪ من با پدرت صحبت کردم، ‫برو یک لباس سفید انتخاب کن ♪
‫♪ این یه داستان عاشقانه‌ست ♪
‫♪ عزیزم، فقط بگو "بله" ♪
‫♪ اوه، اوه، اوه ♪
‫♪ اوه، اوه، اوه اوه ♪
‫♪ چون وقتی برای اولین بار ‫تو رو دیدم هر دو جوان بودیم ♪
‫
‫می‌شه بگی من پیرترین کسی‌ام
‫که اینجا کارگری کرده یا نه؟
‫گرت: نمی‌دونم، رفیق. شاید.
‫-چند سالته؟ ‫-این مربوط مدیریت منابع انسانیه.
‫-تو لازم نیست بپرسی ‫-گمشو، گرت.
‫-چند سالته؟ ‫- 30 سالمه رفیق.
‫-سی ‫-دوست دارس آشپز بشی؟
‫-چی؟ ‫-دوست داری آشپزی کنی؟
‫-دوست داری صدای در قابلمه‌ها و ماهیتابه‌ها رو در بیاری؟ ‫-نه، دوست ندارم...
‫نه، نه، دوست ندارم آشپزی کنم.
‫پس چرا تو رستوران کار می‌کنی؟
‫نمی دانم، چون...
‫یکی دو سال پیش مشکل ‫مصرف الکل داشتم.
‫سر عقل اومدم
‫میدونی الان خوبم ‫احساس سلامتی می‌کنم
‫خوشحالم و شکرگزارم.
‫و به خاطر اون تجربه‌ام،
‫مراقبت کردن و... یاد گرفتم
‫من فقط از اینکه بتونم به مردم خدمت کنم خوشم میاد.
‫می‌دونی؟
‫-خدمت. ‫-آره.
‫می‌دونی من برای اون مردی که همیشه می‌گفت...
‫بیشترین تلاشت رو برای مراقبت از مردم بذار، کار می‌کردم
‫مثل کار تو بیمارستان
‫میدونی، مثل این بود که...
‫باشه. کافیه.
‫فقط می‌گم، فکر کنم به ‫همین دلیله که هم رستوران‌ها
‫و هم بیمارستان‌ها از کلمه ‫«مهمان‌نوازی» استفاده می‌کنن.
‫آره
‫مهمان‌نوازی.
‫می‌خواستم به خاطر این هفته خوب ازت تشکر کنم، مرد. ‫خود دوپینگ بود
‫ممنون از رفیق ‫خوش گذشت.
‫آره. می‌دونی...
‫فردا صبح یه کارگر جدید میاد،
‫فکر کنم همه اینجا دلمون برات تنگ بشه.
‫
‫لعنت بهت
‫تازه داشت قلقش دستم میومد
‫می‌دونم، می‌دونم. می‌دونم.
‫فردا یک شیفت دیگ داریم، اما، آره.
‫لعنتی
‫بذار بپرسم، مثلاً چی می‌شه اگه، اوه...
‫یعنی نمی‌دونم اوضاع چطوره
‫می‌دونی، اما...
‫اگر جایی باز شد یا فرصتی بود، می‌دونی...
‫ریچی
‫این عالیه، اما خودت می‌دونی که دست من نیست.
‫بسيار خب.
‫یعنی به هر حال کار دیگه‌ای پیدا کردم.
‫جای دیگه بهم نیاز دارن
‫ممنون داداش
‫
‫-سلام پسر خاله. چی شده؟ ‫-چه خبره؟
‫-دارم کار کردن فک رو می‌بینم ‫-دارم بازتنظیم می‌کنم
‫-داره بازتنظیم می‌کنه.
‫توی آزمون اطفاء حریق رد شدیم.
‫یکی دیگه رفیق؟
‫آره، آره، یکی دیگه.
‫یه شانس دیگه داریم.
‫خیلی بده که تو این یکی هم رد بشیم؟
‫خیلی بده
‫-لعنتی. ‫-لعنتی! لعنت بهت!
‫-باشه، من فقط ... ‫-لطفا مواظب باش.
‫بده پسر خاله. ‫چی نیاز داری؟
‫به چی نیاز دارم؟
‫من به چیزی نیاز ندارم.
‫-فقط زنگ زدم بهت بگم تمومش کردم. ‫- آره، آره.
‫نه، درسته. چطور شد؟
‫داداش داری خودتو به گا می‌دی
‫خوب بود.
‫
‫آره می‌دونم منو فرستادی اونجا ‫تا از شرم خلاص شی
‫چی... تا از دستت خلاص شم؟ ‫فک فک فک!
‫-لعنتی بهت گفتم ‫-آره.
‫-لطفا! ‫-آره.
‫داشتم اذیتت می‌کردم ‫توام می‌خواستی دست از سرت بردارم.
‫-چی؟
‫آره، تو منو فرستادی ‫-نه، نه.
‫-نه پسر خاله ‫-نه نه نه.
‫-من تو رو فرستادم اونجا ‫-نه پسر خاله.
‫تو منو فرستادی اونجا
‫تا تحقیرم کنی، مرتیکه جغی.
‫کاری کردی مثل جغی‌ها به‌نظر برسم
‫تو خودت یه جغی لاشی هستی کارمن
‫داری درمورد چی حرف می‌زنی؟
‫-لعنتی! لعنتی! ‫-یا مسیح!
‫-فک! یا عیسی! ‫-بس کن! بس کن!
‫-بس کن لعنتی. ‫-بس کن!
‫-آره بعدا باهات حرف می‌زنم. ‫-استراحت کن.
‫فکر کنم به خودم صدمه زدم.
‫
‫هی، دارم نظرات کارکنان بررسی می‌کنم.
‫-میخوای ببینی؟ ‫- اوه، ممنون
‫من باید این سطل آخر رو تمام کنم.
‫باشه
‫از بودنت اینجا خوشحال بودیم. ‫واسه همه چیز ممنونم.
‫ممنون، سرآشپز جس.
‫
‫میدونی جلادهنده کجاست؟ ‫اون مزخرف همش تکون می‌خوره.
‫اون کشو رو بگرد.
‫چی درست می‌کنی؟
‫دارم واسه غذای لمب د تورنل قارچ‌ها رو پوست می‌کنم.
‫قارچ پوست می‌کنی؟
‫آره فقط به خاطر ظاهره.
‫که وقتی مهمون‌ها اون‌ها رو می‌بینن
‫بفهمن که یکی زمان زیادی رو ‫صرف غذای اون‌ها کرده.
‫می‌خوای توام انجام بدی؟
‫بسيار خب.
‫باشه پس اینجوری نگهش دار
‫چاقو، 1300.
‫انتهاش رو بگیر اینجوری پوست بکن.
‫خیلی آروم.
‫آره
‫1300، آره؟
‫-آره. ‫-خدمت رفتی؟
‫بابا رفته.
‫آره. منم رفتم.
‫گروهبان ستاد.
‫سرجوخه
‫مقرراتی‌ان.
‫آره
‫ولی انگار منم مقررات رو دوست دارم.
‫
‫زیاد اینور اونور رفتی؟
‫آره. تو چی؟
‫-کارمن رو می‌شناسم. ‫-آره، می‌دونم.
‫ببخشید که ازت خواست لطف کنی.
‫نه بابا. من اهل لطف کردن نیستم.
‫-چطوره؟ ‫-عالیه.
‫-میتونم یکی دیگه انجام بدم؟ ‫-آره، حتما.
‫چرا این کار رو می‌کنی؟
‫برای امرار معاش.
‫نه، اما، مثلاً، آیا کارگری ‫نداری که این کار رو انجام بده؟
‫آره، دوست دارم روزم رو با این کار شروع کنم.
‫-چرا؟ ‫-به خاطر احترام. احساس دلبستگی.
‫احساس می‌کنم کار ارزشمندیه. وقتم تلف نمی‌شه.
‫که زمان تلف نمی‌شه.
‫همه‌اش همین؟
‫آره، فکر کنم.
‫کی شروع شد؟
‫سالها پیش سعی کردم ‫یه مکان غول پیکر باز کنم.
‫خیلی ازم تمجید می‌شد. ‫جوون‌ و داغ بودم.
‫مغرور بودم و...
‫سعی کردم سریع پیشرفت کنم.
‫نتونستم باز نگهش دارم
‫بازار خراب شد و منم داغون شدم.
‫شکست اجتماعی؟
‫اوه، آره اونم بدترین نوعش
‫پس اینجا چطور؟
‫خب، تولد 38 سالگیم بود...
‫تمام شب رو بیرون قدم زدم، ‫بیکار، عصبانی و افسرده.
‫به خاطر زمانی که از دست دادم
‫و پولی که از دست دادن سرزنشم می‌کردن.
‫بارون می‌بارید.
‫توی پارک لینکلن قدم می‌زدم. ‫شارژ گوشیم تموم شده بود
‫واسه همین زیر این سایه‌بان ایستادم ‫منتظر موندم تا بارون بند بیاد باران.
‫ همونجا ایستادم و خیره شدم.
‫بالاخره خورشید طلوع کرد
‫و من هنوز همونجا بودم.
‫رفتم جلو
‫نشونه رو دیدم
‫یه تابلو واقعی یود.
‫این رستوران رو برای اجاره گذاشته بودن.
‫مثل...
‫-...هرگز دیر نیست. ‫-آره.
‫هیچ وقت برای شروع دوباره دیر نیست
‫چطور پول گیرآوردی؟
‫خب، پدرم تابستان قبلش مرده بود
‫منم تک فرزندم، مادرم خونه رو ‫فروخت و پولش رو گذاشت اینجا.
‫-اوه کسب و کار خانوادگی. ‫-آره.
‫با مادرت صمیمی؟
‫آره اون بهترین دوست منه ‫تو چی؟
‫بهترین دوست مامانم ‫برای من مثل مادر بود.
‫
‫بابات چطور؟
‫-نه ‫-آره
‫با بابات صمیمی؟
‫آره. آره خنده داره
‫وقتی داشتم وسایل خونه‌اش رو جمع می‌کردم ‫بیشتر شناختمش.
‫وسایلش بود دیگه، کل زندگیش رو خودم جمع کردم.
‫یه انبار از دفترچه‌های جیبی پیدا کردم
‫که لابد موقع سفر با خودش می‌برد.
‫پر از جزئیات بودن
‫مثل درخت نخل که دیده ‫یا حلزونی که خورده بود.
‫یا اقیانوس بنفش.
‫و اوم، روشی که او همه چیز را
‫به سبک فراموش‌نشدنی اونا رو نوشته
‫انگار نمی‌خواست جزئیات جالب و ‫عجیب رو فراموش کنه.
‫صدها چیز ثبت کرده
‫سرآشپز تری؟
‫و همشون رو یک شکل امضا کرده.
‫-سرآشپز؟ ‫-بله سرآشپز؟
‫آرنو طبقه بالاست
‫ممنونم سرآشپز
‫مثل غریبه‌ها نباش ریچی.
‫از طرف من به کارمن سلام کن.
‫بله، حتما.
‫متشکرم.
‫اون بهت باور داره، می‌دونی.
‫
‫چی باعث شده که این رو بگین؟
‫خودش بهم گفت.
‫گفت با مردم خوب ارتباط برقرار می‌کنی. ‫اشتباه نمی‌کنه.
‫از صحبت کردن باهات لذت بردم سرآشپز.
‫منم همینطور، سرآشپز.
‫اوه، سرآشپز؟
‫نگفتی که بابات با چی امضا می‌کرد.
‫بابات چی...
‫