‫هر کسی یه چهره‌ای داره که ‫نمی‌خواد به بقیه نشون بده.
‫برای دوستان‌شون، عزیزانشون، ‫و حتی برای خانواده‌شون.
احساسات حقیقی‌شون رو ‫پشت ‫لبخندِ ‫دروغین ‫و اداواطفارشون پنهان می‌کنند،
‫و هویت واقعی‌شون رو پنهان می‌کنند.
‫و این‌گونه است که جهان ظاهرِ این ‫صلح موقت خود را حفظ می‌کند.
‫در دورانی که کشور‌ها به‌دور از چشمِ عموم، ‫درگیرِ جنگ‌های اطلاعاتی بودند...
‫دو کشور نقشه‌های متضادی با یک‌دیگر داشتند.
‫اُستانیا، در شرق، مخفیانه برای جنگ نقشه می‌کشید.
‫و وستالیس در غرب، می‌خواست که ‫جلوی این نقشه‌ها رو بگیره.
‫به‌منظور زیر نظر گرفتنِ اقداماتِ ‫یک شخصیت برجسته در دولت اُستانیا،
‫کشور وستالیس عملیات «استریکس» را آغاز کرد.
‫«گر‌گ‌و‌میش» مأمورِ ماهری ‫بود ‫که ‫این مأموریت رو برعهده گرفت.
‫این مأموریت به استاد تغییر قیافه، ‫مردی با هزار چهره سپرده شد تا...
‫خانواده‌ای تشکیل بده.
‫خیابان پارک 128، منطقه‌ی غربی
‫پایتخت برلینت، اُستانیا
همه‌ی وسایلتون همین‌قدره؟
‫بله.
‫زیاد نیست‌ها.
‫می‌گم، لوید-سان... ‫در موردِ موضوع خوابیدن...
‫البته که جدا می‌خوابیم.
‫هر موقع مهمون داشتیم، ‫برای حفظ ظاهر از یه اتاق استفاده می‌کنیم.
‫د-درسته.
‫به خونه‌ی آنیا خوش ‌اومدین!
‫ممنون از خوش‌آمدگویی‌تون، آنیا-سان.
‫این خونه، محل زندگی یه خانواده‌ی ‫نسبتاً غیر عادی است.
‫پدر: «لوید فورجر»، روانشناس.
‫هویت واقعی: جاسوس.
‫اسم رمز ‫گرگ‌و‌میش
‫اسم رمز: «گرگ‌ومیش».
‫مادر: «یور فورجر»، کارمندی شاغل در شهرداری.
‫هویت واقعی: قاتل.
‫اسمِ رمز ‫پرنسس تیغ
‫اسمِ رمز: «پرنسس تیغ».
‫دختر: «آنیا فورجر».
‫هویت واقعی: «تلپات».
‫آنیا خیلی خوشحاله که حالا مامان داره.
‫مامـ-
‫کمک کنیم.
‫اوه، راستی...
‫من یه دوستی داشتم که قاضیه و توی ‫سند ‫ازدواجمون ‫تاریخِ ازدواج رو یکسالِ پیش نوشته.
‫در واقع، جعلش کرده.
‫یه دلیل پیدا کنیم برای اینکه ‫چرا این مدت جدا ‫زندگی ‫می‌کردیم ‫و بعداً به برادرت هم بگیم.
‫بسیارخب.
‫اگه درست قبل مصاحبه ازدواج می‌کردیم، ‫مدرسه بهمون مشکوک می‌شد.
‫حالا که اجازه‌ی مغازه‌دار رو هم گرفتم، ‫حالم خیلی بهتره.
‫اگه درست قبل مصاحبه ازدواج می‌کردیم، ‫مدرسه بهمون مشکوک می‌شد.
‫جونمی‌جون...
‫پدر، مادر، دختر...
‫این سه فرد برای پیشبرد اهداف خودشون، ‫یه خانواده‌ی ساختگی رو تشکیل داده بودند...
‫و در حالی که زیرِ یک سقف زندگی می‌کردند، ‫هویت واقعی خودشون رو مخفی کرده بودند.
‫مأموريت سوم:
‫آماده‌شدن برای مصاحبه
آماده‌شدن برای مصاحبه
‫آنیا دور‌و‌بر رو به مامانی نشون می‌ده.
‫به خونه‌ی جدید که عادت کردی، ‫برای مصاحبه تمرین می‌کنیم.
‫اینجا آشپرخونه‌ست.
‫بابایی غذاهای خوش‌مزه درست می‌کنه.
‫که اینطور.
‫این توالته. اینم وان حموم.
‫حسابی تمیزن‌ها.
‫آنیا خودش می‌تونه صورتش رو بشوره.
‫آنیا-سان دختر بالغ و فهمیده‌ایه!
‫این اتاق آنیاست.
‫خوش اومدی!
‫ممنون بابت دعوت.
‫خدای من، چه اتاق دوست‌داشتنی‌ای.
‫به کیمرا-سان معرفیت می‌کنم.
‫من کیمرام. از دیدال باهاتون خوچ‌بختم!
‫منم خوش‌وقتم، کیمرا-سان.
‫مامانِ آنیا-سان‌ام.
‫این اتاق باباییه.
‫پس این اتاق لوید-سانه.
‫این اتاق توئه، مامانی.
‫مامانی، بفرما.
‫باشه. خیلی هم ممنون.
‫پس این... اتاق...
‫چه اتاقِ دوست‌داشتنی‌ای.
‫خوشحالم راضی‌ای.
‫همه‌ش همین بود.
‫چیدمان وسایل مطابق میل‌تون هست؟ ‫یکم تمیز‌کاری هم کردم.
‫بله، همه‌چیز عالیه.
‫آنیا هم توی تمیز‌کاری کمک کرده!
‫واقعاً؟ خیلی ازت ممنونم.
دختر‌ خوبیم؟ خوبم؟
‫تمام کاری که کردی چپه‌کردن سطلِ آب بود.
‫شوک!
‫حالا با همچین اتاق دوست‌داشتنی‌ای چیکار کنم؟
‫منظورتون چیه؟
‫اینجا رو خونه‌ی خودتون بدونین.
‫اصلاً خونه‌ی خودتون هم ‫هست واقعاً، ‫پس راحت باشین.
‫بله.
‫جعبه‌هاتون که خالی شد میام ببرمشون.
‫لوید-سان، همه‌ی وسایل رو چیدم.
‫خیلی فِرزین‌ها.
‫اوه، این باید برادر کوچک‌تون باشه.
‫بله.
‫اونم مثل شما کارمنده؟
‫بله. انگاری جدیداً حسابی سرش شلوغه، ‫پس فقط با تلفن باهاش حرف زدم.
‫خیلی شبیه همدیگه‌این.
‫همین که کارهای امتحان ورودیِ آنیا تموم شد، ‫باید درست‌وحسابی خودم رو معرفی کنم.
‫می‌گم، لوید-سان، در اون مورد...
‫برای مصاحبه هیچ لباس مناسبی ندارم بپوشم...
‫پس امروز خیاطی هم بریم.
‫خیلی ممنون.
‫کمک می‌کنه، کمک می‌کنه...
‫آنیا-سان، اون وسایلِ...
‫وسایلِ کارمه، سلاح‌ها و سم‌هایی که ‫باهاشون یه فیل رو هم می‌شه کشت.
‫لوید-سان، چیزی می‌خواین براتون بیارم؟
‫یکم قهوه. سیاه باشه، لطفاً.
‫آنیا، شکلاتِ داغ می‌خواد!
‫با شکر و شیر؟
‫خودشه!
‫چه خوبن. این کوکی‌ها خونگی‌ان؟
‫واقعیتش اولین باره که کوکی درست می‌کنم.
‫ طبق دستور آشپزی کتاب عمل کردم، ‫پس باید قابل‌قبول باشن.
‫امیدوارم خوشتون بیاد.
‫ممنون بابت غذا.
‫چه خوش‌مزه! ‫آشپزی‌تون واقعاً خوبه!
‫اونقدرا هم نه.
‫آنیا هم توی کوکی‌درست‌کردن کمک کرد!
‫که اینطور.
‫تو که سرتاپا آردی شده بودی و مزاحم شده بودی،
‫بعدش هم که رفتی یکم بادوم‌زمینی خوردی.
‫به محض اینکه به این شرایط عادت کردیم، ‫شروع کنیم.
‫مدرسه‌ی ادن یکی از پرآوازه‌ترین مدارس این کشوره.
‫طی این مصاحبه نه تنها کودک ارزیابی می‌شه،
‫پدر و مادر هم ارزیابی می‌شن.
‫از نظر موقعیت اجتماعی و همین‌طور‫ میزان ‫و سطح فرهنگ‌شون ارزیابی می‌شن.
‫متوجه شدین؟
‫خب، حالا سؤال‌ها رو شروع می‌کنیم.
‫اول از همه، لطفاً اسم‌ و آدرس‌تون رو بگین.
‫آنیا فو...هو...هورجر. آدرس؟
‫همین جایی که الآن هستیم.
‫خونه‌ی آنیاست!
‫منظورم این نبود.
‫خب، آنیا-سان؛ روزهای تعطیل چیکار می‌کنین؟
‫بابایی مجبورم می‌کنه خونه بمونم،
‫پس منم تنهایی تلویزیون تماشا می‌کنم.
‫وایستا ببینم.
‫چه فکرهایی به سرِ طرف بزنه. ‫خانم؟
‫بله!
‫چرا مدرسه‌ی ادن رو برای گذروندنِ ‫دورانِ تحصیلی فرزندتون برگزیدید؟
‫مردم چجور درمی‌گذرن؟
‫چیزه، درگذشتن، درگذشتن...
‫شاید به‌خاطر ایست قلبی ‫یا شایدم ‫خونریزیِ شدید؟
یا شایدم شکستگی‌های متعدد استخوان در سرتاسرِ بدن؟
‫اوه! شایدم فرو رفتگی در جمجمه.
‫بمیرم خونم گردنته. سؤالِ بعدی.
‫می‌تونین شیوه‌ی بچه‌داری‌تون رو توضیح بدین؟
‫ها؟ خـ-خب... ضربه‌ی اول رو بزن تا برنده شی؟
‫موندم چجوری برادرش آدم محترمی از آب دراومده.
‫بیش‌تر از ده ساله که جاسوسم.
‫مأموریت‌های بی‌شماری رو به پایان رسوندم، ‫و حالا بعد عمری باز روحیه‌ام ته کشیده.
‫بی‌فایده‌ست. عمراً با این شرایطمون ‫بتونیم مصاحبه رو قبول بشیم.
‫بیاین بیخیالِ ثبت‌نام توی اون مدرسه شیم.
‫لوید-سان، خواهشاً آخرین آرزوی همسرتون رو به یاد بیارین!
‫مشخصاً هنوز برای این مصاحبه‌ی نمایشی آماده نبودیم.
‫خیلی‌خب، یکم بریم بیرون.
‫بیاین افق دیدمون رو وسیع‌تر کنیم، و ببینیم که ‫یه خانواده‌ از طبقه‌ی بالا چطور رفتار می‌کنه.
‫و مطمئنم بشیم همه‌مون یک‌نظریم.
‫گَلدش‌، گَلدش، لا، لا، لا!
‫منظورت «گردش‌»ئه دیگه؟
‫مامانی، می‌تونم دستت رو بگیرم؟
‫خیلی هم خوشحال می‌شم.
‫خوبه که آنیا کم‌کم داره ازش خوشش میاد.
‫نقشه مشخص شد.
‫بعد امروز، یه خانواده معمولی به‌نظر میایم... نه.
‫یه خانواده‌ از طبقه‌ی بالا به‌نظر میایم.
‫آه... یاد برادر کوچیکه‌ا‌م می‌افتم، ‫خیلی کوچیک و ناز بود.
‫وقتی خیلی محکم بغلش کردم، ‫ناخواسته دوتا از دنده‌هاش رو شکوندم.
‫باید بیشتر مراقب باشم.
‫جانم... چی شده؟ شایدم نه...
‫ر-راستی، کجا داریم می‌ریم؟
‫با ارتباط‌هایی که سر کارم ‫داشتم، ‫همه‌جور بلیطی جور کردم.
‫سنت و موقعیت مهم‌ترین چیز‌ در مدرسه‌ی ادنه.
‫باید با بهترین چیزهایی که زندگی‫ می‌تونه ‫ارائه می‌ده ‫خو بگیریم و تجربه کسب کنیم.
‫و مطمئن بشیم که اگه حواسمون پرت شد، ‫سقوط نکنیم.
‫خوبه، حالا بعدی.
‫آنیا، اینجا صداتو بالا نبری‌ها.
‫باش.
‫به موسیقی درجه یک گوش دادیم،
‫حالا نوبتِ هنر درجه یکه... ‫و بقیه‌ش هم خودت می‌دونی.
‫بابایی! ‫ممه‌ها رو! ممه‌ها رو!
‫سرشو قطع کردن! ‫بدنشو قطع کردن!
همین الآن بهت نگفتم صداتو بالا نبری؟
‫یور-سان؟
‫یـ-یو...
‫آنیا از اونا می‌خواد انجام بده!
‫نقاشی؟ باشه حتماً.
‫یور-سان، چطوره یکم بشینیم؟
‫باشه.
‫خانه‌ی آنیا یه قلعه‌ی بزرگه.
‫رئیس سازمان مخفی، مدیر کمیراست.
‫بابایی جاسوسه!
‫مامانی قاتله!
‫گمونم کم‌کم باید بریم.
‫بله.
‫تموم شد.
‫آنیا، داریم می‌ریم.
‫اگه اینو ببینن، قدرت‌های آنیا لو می‌ره!
‫اوه، عجب شاهکاری!
‫انگار یه خوکه توی یه جنگل.
‫کیمرا-سانه و توی قلعه زندگی می‌کنه!
‫که اینطور. ولی مطمئنم اون «بوندمَن»ئه.
‫درست می‌گم دیگه؟
‫آره.
‫همون انیمه‌ی جاسوسه‌ست که هفته‌ی پیش می‌دیدی.
‫خب پس، این که شبیه جادوگره باید شاهزاده‌خانم باشه.
‫خیلی خط‌خطیش کردی‌ها.
‫ولی این گربه بامزه‌ست.
‫سگه!
‫عجب. روم سیاه.
‫دیگه می‌ریم خیاطی.
‫شرمنده روزِ تعطیلت اینقدر به زحمت افتادی.
‫حرفشم نزن. اینکار حیاتیه.
‫لباس‌های بیرونیِ آنیا خیلی نازنازی‌ان!
‫بدجور به آنیا میان!
‫این مغازه حرف نداره! عاشقشم!
‫ممنونم.
‫این اولین گَلدش من با لباس‌های بیرونی‌امه.
‫پس امروز روزِ جشنه.
‫گَلدش رو جشن بگیریم!
‫دراین‌صورت، بعدِ اینجا می‌تونیم یه سر بریم عکاسی.
‫یور-چان. بفرما این‌طرف.
‫بله.
‫برای لباسِ نیمه‌رسمی، ‫فکر ‫کنم این رنگ خیلی خوب باشه.
نظرت چیه؟
‫راستش من مشکی یا قرمز رو ترجیح می‌دم.
‫واقعاً؟ ولی فکر کنم خیلی بهت بیادها، یور-چان.
خب، این یکی چطوره؟
‫با توجه به اسباب‌و‌اثاثیه‌ش، فکر ‫می‌کردم ‫علاقه‌ای به لباس و این چیزها نداشته باشه.
درمورد رنگ لباس‌ها خیلی سخت‌گیری، نه؟
‫نه، اینطور هم نیست.
‫اتفاقاً رنگ خیلی قشنگیه، ولی خب نگران ‫اینم ‫که قطره‌های خون رو خیلی نشون می‌ده.
‫بالأخره یور-چان هم یه آدم خوب پیدا کرد.
‫امیدوارم رابطه‌شون خوب پیش بره. ‫البته اگه من بودم همین ‫که طرف بچه داشت کافی بود تا دستِ رد به سینه‌ش بزنم.
‫ظاهراً لباس‌های اضافی‌ هم تا موقعِ مصاحبه آماده می‌شن.
‫شرمنده خیلی زیاد شد.
‫به جز قرمز و مشکی رنگ‌های دیگه هم بهت میان، یور-سان.
‫از این به بعد بیشتر بیرون می‌ریم.
‫گَلدش! گَلدش!
مشتری دائمی اون مغازه بودی، درسته؟
‫حتماً بازم از اونجا خرید می‌‌کنیم. ‫برای همین ‫دفعه‌ی بعد باید بهشون بگیم که ازدواج کردیم.
‫راست می‌گی‌ها.
‫ما، حزب ملی‌گرا، بر این باوریم که می‌توانیم با غرب صلح کنیم.
‫میهن‌دوستی هم توی ادن خیلی مهمه.
‫احمق نفهم...
‫تک‌تک حرومی‌های غرب رو نفله کن بینم!
‫هیچ سودی برای ما نداره که با وستالیس مثل دشمن‌ رفتار کنیم.
‫باید حواسم باشه مسائل سیاسی و تاریخی رو هم بدونه.
‫بزن به چاک، وطن‌فروش!
‫پول، پول بدین، پول می‌خوام...
‫اون مادربه‌خطاها خانواده‌ی من رو کشتن!
‫این شوخی‌هات رو فرو کن تو باسنت!
‫اول کارمو از دست دادم، بعد هم خونه‌امو!
چی شده؟
‫آنیا از همچین جاهایی خوشش نمیاد...
‫‫همه‌ی شل‌مغزای غربی رو نفله کنین!
شرمنده. ترسیدی؟
‫بریم یه جا استراحت کنیم.
‫شرق هیچ کارِ اشتباهی نکرد!
‫سیک کن برو پیش همون ارباب‌جونت تو غرب!
‫لعنت بهش!
‫خوک کثیف!
‫مرتیکه کچل!
‫پات مثل سگ بو می‌ده!
‫بابا، گشنه‌امه.
ها؟
آخر نفهمیدیم حالت خوبه یا نه؟
‫نکن، آنیا. فقط آجیل‌ها ‫رو ‫نخور. ‫با دست هم نخور.
‫یور-سان هم که... همم...
‫بیشتر از ده ساله که جاسوسم.
‫مأموریت‌های بی‌شماری رو به‌ پایان رسوندم، و ‫حالا بعد عمری باز روحیه‌ام ته کشیده.
‫غمت نباشه، بابایی.
چی می‌گی تو؟
‫فکر کنم واقعاً بچه رو اشتباه انتخاب کردم.
‫نه، همه‌ش به‌خاطرِ اینه که از من ‫انتظار داشتن به بقیه وابسته باشم.
‫نباید می‌ذاشتم کلید پیروزیم دست کسِ ‫دیگه‌ای باشه. ‫چه برسه دست مردم عادی.
‫پیش‌بینی کردنِ تک‌تک شرایط ‫ممکن، ‫آماده‌شدن براشون...
‫و مو‌به‌مو مطابقِ‌ نقشه‌ پیش‌رفتن...
‫قانونِ بی‌بروبرگرد هر جاسوسیه.
‫که یعنی باید تک‌تک سؤال‌هایی که ‫توی ‫مصاحبه ممکنه پرسیده شه رو لیست کنم،
‫بعدش این دوتا رو مجبور کنم جواب درست ‫همه‌شونو حفظ کنن.
‫اگه همه‌ی اینکارها بی‌فایده‌ بود، باید هواشونو-
‫می‌گم...
لوید-سان، نظرتون چیه بریم یکم هوای تازه بخوریم؟
‫ملت از این بالا شبیه آت‌آشغالن!
اینو از کجا یاد گرفتی؟
‫از انیمه.
‫اوه...
‫اصلاً فکرشو نمی‌کردم توی حومه‌ی شهر همچین پارکی باشه.
‫منم خیلی اینجا نمیام،
‫ولی وقتی کار خسته و مونده‌ام می‌کنه، ‫میام اینجا می‌گردم.
‫وقتی به این فکر می‌کنم که کارم ‫چطور به مردم شهر کمک می‌کنه...
‫دوباره روحیه می‌گیرم.
‫آه، اینجا حتماً خیلی حوصله‌سربره! ‫عذر می‌خوام!
‫آنیا اینجا رو بیشتر از جاهای شلوغ دوست داره!
‫اوه، خوشحالم!
‫دزد! یکی کمک کنه!
‫پیرزنه باید بیشتر حواسش رو جمع می‌کرد.
‫قسر در نمی‌ری!
‫صبر کن ببینم!
‫آه، کاریش نمی‌شه کرد.
‫گمش کردم.
حالتون خوبه؟ صدمه که ندیدین؟
‫چیزی نیست. فقط چهارتا خراشه.
‫حتماً دستگیرش می‌کنم، بعد می‌برمتون بیمارستان!
‫ای وای، دستت طلا.
‫لوید-سان اینا رو جا گذاشتم.
‫قاطیِ جمعیت شده.
‫شرمنده، یور-سان؛ ولی بعیده ‫با این وضع بتونی پیداش کنی.
‫مُردم از گشنگی.
‫چقدر گرونه...
‫آه، چه بامزه‌ست!
‫گندش بزنم، الآنه که خودمو خیس کنم.
‫پام درد می‌کنه.
‫عجب فروشنده‌ی باحالی بود.
‫یعنی می‌شه یه میلیون دالس همین‌طرفا پیدا کنم؟
‫آه، یادم رفت اجاره‌امو پرداخت کنم.
کدوم گوریه پس؟
‫از دستِ این بچه...
‫چه خاکی به سرم بریزم؟ بازم رد شدم.
‫مرتیکه حرومی رو می‌کشم!
‫شاید یه سلامی کردم...
هوی، بازم اینطور شدی؟
‫چقدر مایه داشت اون عجوزه.
‫بابایی!
اوه، چی شده؟
‫کیک می‌خوام!
‫جان؟!
‫همین الآن رستوران بودیم که...
‫اون طرف...
‫لباسشو عوض کرده، ولی طرزِ راه‌رفتن ‫رو به همین راحتی نمی‌شه عوض کرد.
‫خیال نکن می‌تونی از دستم فرار کنی.
‫لوید-سان!
‫مامانی اومده.
‫یور-سان، حواست به آنیا باشه.
‫با این همه پول، برای یه مدتی ‫می‌تونم کلی عشق‌و‌حال کنم.
‫اول‌ازهمه یه غذای مشتی می‌زنم به بدن-
‫کثافتی مثل تو لیاقتش فقط آشغاله.
چه خبره؟
‫طرف از آسمون پرید پایین!
‫یه جاسوس نباید جلب‌ِ توجه کنه.
از بالای پل افتاد؟
‫خب، این طرف جیب‌زنه، پس لطفاً ‫پلیس رو ‫خبر کنید و تحویلش بدین.
جیب‌زن؟
‫نیاز نبود این همه راه همراهم بیاین.
‫پول خرید کادو برای نوه‌ام توی کیف‌پولم بود.
‫دستت درد نکنه. خیلی لطف کردی.
‫آه، نه...
‫شوهـ... همسرم بود که کیف‌پولتون رو پس گرفت.
‫نه، اگه اونجا نبودی، یور-سان؛ ‫حتی دنبالِ طرف هم نمی‌رفتم.
‫دستت درد نکنه. خیلی مرد خوبی هستی.
‫نه، گفتم که...
‫قهرمانانی که دیده نمی‌شوند،
‫کارهای بزرگی که تو و همکارانت انجام‌ می‌دین، ‫هیچ‌گاه روشنایی روز رو نمی‌بینند.
‫ممنونم.
‫هرازگاهی... یه تشکر هم بدک نیست‌ها.
‫بابایی سوندره‌ست.
‫ممنونم، یور-سان.
‫امروز حسابی حال‌و‌هوامون عوض شد.
‫حالا دیگه دوباره می‌تونم سرِ کار حسابی مایه بذارم.
‫بابا و مامان دارن لاس می‌زنن!
‫نمی‌زنیم!
‫نخیر!
از آنیا تشکر نمی‌کنین؟
‫راست می‌گی... به‌لطف اینکه دوباره ‫گشنه‌ات شده بود تونستیم دزد رو پیدا کنیم.
‫دخترِ گل.
‫شما الحق که خانواده‌ی خیلی دوست‌داشتنی‌ای هستین.
‫بیا آبنبات، دخترم.
‫آبنبات!
‫تشکر یادت نره.
‫گَلدش تمومه!
‫عجب روز طولانی‌ای بودها.
‫مامان!
‫آنیا شکلات داغ می‌خواد!
‫هرچی تو بگی.
‫هوی، مهم‌تر از اینا، باید دوباره ‫مصاحبه‌ی نمایشی رو انجام بدیم.
خیلی‌خب، آنیا-سان؛ روزهای تعطیل چیکار می‌کنین؟
‫می‌ریم اوپرا، موزه و رستوران غذا می‌خوریم.
‫دقیقاً! خودشه!
‫اگه همچین سؤالی ازت پرسیدن، ‫از امروز براشون تعریف کن.
‫خیلی‌خب، بریم سؤال بعد.
‫می‌بینی که یه دوستت کارِ زشتی انجام داده.
چیکار می‌کنی؟
‫از بالا می‌پرم رو سرش، کتکش ‫می‌زنم، ‫و آشغال می‌دم به خوردش!
همم... اون قسمت رو تظاهر کن که ندیدی، باشه؟
‫فایده نداره. به‌مولا تسلیمم.
‫بابا، خفن باحال بودی!
‫واقعاً که خفن باحال بود.
‫این آشغال برای تو!
‫شکلات داغ حرف نداره.
‫شما الحق که خانواده‌ی خیلی دوست‌داشتنی‌ای هستین.
‫همین که همچین نظری نسبت به ما داشت...
‫یعنی یک‌درصد از آماده‌سازی‌هام انجام شدن.
« ارائه شده توسط وب سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
‫مأموريت چهارم:
‫مصاحبه‌ی مدرسه‌ی پرآوازه
مصاحبه‌ی مدرسه‌ی پرآوازه