« ارائه شده توسط وب سایت بی سی موویز »
‫مترجم: ‫Negar FD
‫عجب کوفته‌ای مامان!
‫خب برت، همون جوریه که همیشه درستش می‌کنم!
‫آره! کوفته‌‌ی شکل نون!
‫کوفته‌ی شکل نون...
‫اوه، دینی...
‫خب، کار چطوره پسرم؟
‫خب، واقعا نباید راجع بهش صحبت کنم
‫ولی دوستای خیلی خفنی پیدا کردم
‫و شنیدم یه دختری هم هست...
‫مامان اونجوری نیست!
‫من و ریگن فقط د‌ک‌ا همدیگه‌ایم...
‫دوستای کاری ابدی!
‫برت!
‫چه حرکت مریضی داری اینجا می‌زنی؟
‫تالار هولوگرامی اسباب بازی نیست!
‫برای آموزش افراد شبیه‌سازی ‫شده و مسائل رسمی جنسی دولته!
‫ببخشید ریگن
‫فقط به خاطر کار، به خیلی ‫از شام‌های خانوادگی نرسیدم.
‫پس این باعث میشه به صورت ‫مجازی بهشون نزدیکتر بشم.
‫شام خانوادگی؟
‫فکر می‌کردم اون یه افسانه‌ست که شرکت‌های ‫تولید کارت تبریک از خودشون در آوردن
‫مثل کریسمس یا "دوستت دارم" گفتن.
‫انگار دیگه کسی واقعا رو در ‫رو ارتباط برقرار نمی‌کنه...
‫برت، ریگن، از اتاق سکس ‫بیاین بیرون. ماموریت داریم!
‫تو تاریخچه‌ی اتاق سکس من که نمی‌گشتین، نه؟
‫-خدای من، نه! ‫-نه! نه! نه!
‫خوبه.
‫-دوست داری به تاریخچه‌ی اتاق سکسش نگاه کنیم؟ ‫-آره، پنج دقیقه وقت داریم.
‫خوک پولی دیگه چیه؟
‫به ماموریت امروز سلام کنید!
‫جولت کولا، دارت چمن؟ دستبند سیلی؟
‫-حرومزاده! ‫-این چه ماموریتیه جی‌آر؟
‫قراره آدمای یه مهمونی خواب رو تو دهه‌ی 80 بکشیم؟
‫نه، مستقیما...
‫دره‌ی استیل تو وایومینگ
‫در سال 1984 اولین مواد شیمیایی پاک‌کننده‌ی ‫حافظه‌مون رو اونجا امتحان کردیم...
‫متاسفانه، زیادی خوب کار کرد.
‫ذهن مردم هنوز تو سال 1984 گیر کرده
‫که باعث میشه برای ما یه جای عالی باشه
‫تا محصولات قدیمی، فرا‌خوان شده و ‫خطرناک شرکت‌های آمریکایی رو بفروشیم.
‫اوه لعنتی این کوفتیا تیزن!
‫یه شهر رو تو دهه‌ی 80 گیر انداختیم برای ‫اینکه آشغالای فرا‌خوان شده بهشون بفروشیم؟
‫این کاملا غیراخلاقیه!
‫بله، کاملا غیراخلاقی!
‫خدایا، چشمام دارن می‌کشنم.
‫ری‌بن نه... ری بن شده.
‫بگذریم، هر چند سال یکبار ‫بهشون یه اسپری تازه
‫از ماده‌ای به اسم نوستالژی مکس می‌زنیم
‫تا آسیب مغزیشون رو تمدید کنیم. ‫این کاریه که این هفته انجان میدین.
‫اینم کلیدای جت.
‫هی، جی‌آر، نظرت چیه تو این ماموریت
‫همه خودمون رو تو دهه‌ی 80 غرق کنیم؟
‫بدون تلفن همراه، بدون شبکه‌ی اجتماعی
‫فقط یه گروه دوستانه‌ی 6 نفره که ‫رو در رو ارتباط برقرار می‌کنن!
‫بیخیال!
‫گاهی، از حرف زدن با آدم‌ها خوشم نمیاد!
‫-چرت و پرت! ‫-صبر کنین، بچه‌ها!
‫برت درست میگه، برای اولین بار!
‫اگر شهر دهه‌ی 80 ما ‫رو با یه دستگاه مدرن ببینه
‫کاملا پوششمون رو خراب می‌کنه!
‫پس تصویب شد! آماده شین ‫تا تو گذشته خوش بگذرونین.
‫اوه لعنتی، باید می‌گفتم "بترکونین تو گذشته"
‫همگی، تظاهر کنین گفتم "بترکونین تو گذشته"
‫خیلی‌خب، همگی دستگاهاتون رو بدین.
‫نه! نه! نه! اینستاگرامم نه!
‫حرومزاده! می‌کشمت لعنتی!
‫من می‌دونم تو کجا می‌خوابی! تو دیوارا!
‫اینا رو نگاه کن ریگن! برت نمی‌گردونن به گذشته؟
‫کوش! کوش! کوش!
‫اوه من هیچی از حواشی ‫رسانه تو دهه‌ی 80 نمی‌دونم!
‫بابام تلویزیونمون رو انداخت ‫بیرون تا من رو علم تمرکز کنم.
‫علم عجیب غریب بودن؟
‫آره، صبر کن، اگر الان داری به ‫چیز خاصی اشاره می‌کنی من نمی‌فهمم.
‫همه‌ی اینا داره حس نوستالژی بهم میده...
‫منو می‌بره به دورانی که شستشو با ‫اسید فقط برای از بین بردن جسد نبود.
‫بیخیال بچه‌ها! دهه‌ی 80 دهه‌ی مزخرفی بود!
‫ما تو ذهنمون گذشته رو ایده‌آل‌سازی می‌کنیم
‫چون مغزمون خاطره‌ای که ازش داریم تحریف می‌کنه.
‫هی، مغز من هیچ مشکلی نداره!
‫اوه خدای من! من دقیقا از ‫همین ماژیکای عطری داشتم!
‫منو با خودت ببر بوی خوش توت کیهانی!
‫تو چرا به اینا اهمیت میدی؟ تو ‫مگه تو دهه‌ی 90 به دنیا نیومدی؟
‫آره، ولی همیشه حس کردم روح پیرتری دارم
‫تازه دهه‌ی 80 بهترین برنامه‌ی تلویزیونی رو داشت
‫"سال‌های رشد" برنامه‌ی هر ‫یکشنبه شب خانواده‌ی من بود.
‫اون داداش کوچیکه آخرش معتاد نشد؟
‫بله! بله، شد.
‫ولی قبل دهه‌ی 90 نه!
‫حداقل یه نفر رفته تو حال و هوای این ماموریت.
‫نظرتون چیه یه دست سایمون بازی کنیم؟
‫من قرار نیست از یه چرخ ‫دیسکوی مسخره دستور بگیرم!
‫صبر کن مایک، تو یواشکی ‫با خودت تکنولوژی مدرن
‫آوردی به دورهمی دوستانه/ماموریت ‫هیپنوتیز همگانی دهه‌ی 80مون؟
‫برت، دوست داشتم بهت دروغ ‫بگم ولی اونقدر بهت احترام نمی‌ذارم.
‫زمان شیرین استفاده از تکنولوژی
‫شما دوستای واقعی منین غریبه‌های پر از نفرت!
‫به دره‌ی استیل نزدیک می‌شیم...
‫-ماده‌ی شیمیایی محفوظ و آماده. ‫-کاهش ارتفاع، افزایش خشونت.
‫تخلیه‌ی نوستالژی مکس در سه ثانیه‌ی دیگر...
‫بچه‌ها، می‌خوام به سلامتی این بنوشیم...
‫به سلامتی ما، چون وقتی همه با همیم
‫اتفاقای خوبی میوفته...
‫اشکالی نداره، شلوارم چتر نجاته!
‫لعنتی! این لامصبا بی‌ارزشن!
‫-مایک! ‫-اوه خدای من مایک!
‫لعنتی باید بریم اون پایین بیاریمش.
‫اگر دیده بشه ماموریت یک دهه رو به باد میده
‫و کلی خرج برامون داره!
‫گلن، ما رو خارج از شهر فرود بیار.
‫هیچ قارچی رو پست سر نمی‌ذاریم!
‫می‌تونم حسش کنم بچه‌ها، ‫این قراره بهترین تابستون باشه!
‫هر اتفاقی که بیوفته، ما همیشه دوست می‌مونیم...
‫اوه خدای من
‫-شنیدی؟ ‫-آره!
‫انگار دارن مامان اشلی رو می‌کنن
‫-اصلا هم اینطور نیست! ‫-بچه‌ها! ببینین!
‫-اوه لعنتی! ‫-وای!
‫آی چه غلطا؟ ساقه‌م!
‫من کجام؟
‫این...
‫یه آدم فضاییه!
‫من کوینم! اینجا زمینه.
‫تو اسمی داری؟
‫من، من... نمی‌دونم...
‫تمام چیزی که یادمه حس شدیدی ‫از اهمیت و ارزش خودمه...
‫طبق دایرةالمعارف جیبی کودکان من
‫فراموشی داره.
‫بچه‌ها، باید ببریمش به خونه‌ی ‫من و حافظه‌ش رو برگردونیم.
‫آره! این قانون دوستای تابستونیه!
‫دوستای تابستونی!
‫آره، از حرفای این باکره‌ی مبتلا به آسم خوشم اومده...
‫-چی؟ ‫-منو ببرین رو یه مبل!
‫نمی‌فهمم، باید همینجا فرود میومد...
‫مایک، اینجایی رفیق!؟
‫-خب، فکر کنم سعیمون رو کردیم... ‫-ببینین، رد دوچرخه!
‫دوچرخه‌های کوچیک...
‫یا بچه‌ها هستن یا احتمالا ویت‌کنگ! ‫(جبهه آزادی‌بخش ملی ویتنام جنوبی)
‫خوبه، ما رسما شدیم مامورای دولتی که
‫دنبال یه فرازمینی دزدیده شده ‫توسط یه مشت بچه می‌گردن.
‫مثل اون فیلم قدیمیه، "مک و من"
‫این بده بچه‌ها
‫اگر وجود مایک افشا بشه، جی‌آر ‫مجبورمون می‌کنه کل شهر رو نابود کنیم.
‫هیچکس این رو نمی‌خواد، به جز گلن البته.
‫انتخابات زیادی برای تصمیم‌گیری داریم...
‫نمی‌تونیم بذاریم زیر نظر ما ‫کل آدمای یک شهر کشته بشن!
‫اخراج می‌شیم! یا شاید هم ترفیع می‌گیریم؟ ‫هیچوقت یادم نمی‌مونه که دقیقا چه قدر ظالمیم.
‫نمی‌تونم رد ساعت هوشمند ‫مایک رو با تلفنم بگیرم
‫سریع، پیشرفته‌ترین فناوری کامپیوتری‌ای که داریم چیه؟
‫اوکی، بدش به من...
‫ریگن میگه مایک رو پیدا ‫کنین و نذارین کسی ببینتتون.
‫لعنت بهش! جغد کوفتی دهه‌ی 80ی!
‫گرمایش جهانی به ‫زودی به حسابت می‌رسه!
‫دره‌ی استیل، جایی که رونالد ‫ریگن همیشه رئیس جمهوره
‫و #منم‌همینطور فقط در جواب این بود که ‫"دیگه کی دوست داره بره رستوران بننیگان؟"
‫باشه، شهر رو به چهار ‫قسمت تقسیم کنین و پیاده بگردین
‫من هم سعی می‌کنم یه ردیاب برای ‫گرفتن سیگنال ساعت مایک گیر بیارم.
‫خب، رانندگی خیلی ناخوشایندی دارین مگه نه؟
‫شماها چی هستین؟ تیم الف؟
‫تیم الف دیگه چیه؟
‫-نمی‌دونه تیم الف چیه؟ ‫-کی نمی‌دونه تیم الف چیه؟
‫البته که راجع به محبوب‌ترین ‫برنامه‌ی تلویزیونی می‌دونه
‫که همه با هم خانوادگی تماشاش می‌کنیم
‫چون که خانواده‌ایم!
‫-خانواده، برت؟ ‫-نقشه‌ی بی‌نقصیه!
‫به عنوان یه خانواده‌ی دهه‌ی ‫80ی مخفی می‌شیم، اعتماد
‫شهر رو جلب می‌کنیم و ‫مایک رو هم پیدا می‌کنیم.
‫این پیچیده و پر از حواس پرتیه! جواب نمیده!
‫قبوله پس، امیدوارم از 80 خوشتون بیاد
‫چون کل هفته قراره دمای هوا همینقدر باشه!
‫هنوز باورم نمیشه تونستیم یه ‫خونه‌ی خانوادگی دهه‌ی 80ی بگیریم
‫با پولای نقدی که تو جیبمون بود!
‫چرا این پیرپاتالا همیشه اینقدر عصبانین؟
‫نمی‌دونیم.
‫ببینین، قراره فقط به عنوان یه پوشش ‫اینجا بمونیم درحالی که دنبال مایک می‌گردیم.
‫-حالا، بیاین اینو تمومش کنیم. ‫-برای همه یه سری نقش دارم!
‫گلن، تو میشی پدر خانواده
‫یه معلم دبیرستان خشن و ‫در عین حال دوست‌داشتنی.
‫می‌تونی برای اطلاعات از ‫دانش‌آموزات بازجویی کنی.
‫یه گوانتانامو برای نوجوونا؟ عاشقشم!
‫جیجی، تو میشی مادر ما ‫و سردبیر روزنامه‌ی محلی
‫همه حواشی و شایعاتو برامون بیار!
‫یه بچه و کیف سامسونت؟ ‫انگار همه‌چیز رو با هم می‌خوام!
‫آندره تو میشی صاحب یه رستوران چینی محلی.
‫من کره‌ایم!
‫و ریگن، من و تو میشیم ‫دوقلوهای متحد! من میشم پسره!
‫باشه، بیا فقط بریم جاهایی که بچه‌های ‫معمولی می‌گردن رو بررسی کنیم.
‫می‌خوام بگم مثلا... مغازه‌ی قطعات جوشکاری؟
‫اوه ریگن مورد آزار عاطفی ‫قرار گرفته‌ی شیرین...
‫میریم به فروشگاه!
‫صحنه رو مدل 80ی عوض کنین!
‫اوکی، برای بیرون اومدن امنه!
‫من کوینم، تقریبا یه بچه‌ی معمولیم
‫این چارلیه، دختریه که اسم پسرونه داره
‫اشلی، پسریه که اسم دخترونه داره
‫و اینم لاماره
‫ولی دوستام به اسم ‫قهرمانم، او جی صدام می‌کنن.
‫آره، یادم نمیاد چرا ولی ‫قرار نیست اینکارو بکنم.
‫-تو اسمی داری؟ ‫-مطمئن نیستم.
‫آخرین چیزی که یادمه اینه که یه مشت موجود
‫پست مورد آزارم قرار دادن و بهم سوزن زدن.
‫سوزن؟
‫حتما دولت روش آزمایش انجام داده...
‫مایک، این یادآور اینه که اشتراک
‫MrSkin.com رو تمدید کنی.
‫وای!
‫این حتما یه دستگاهه که باهاش با سیاره‌‌اش بوکاکی ارتباط برقرار می‌کنه ‫ (نوعی فعالیت جنسی که چند مرد روی صورت یه آدم دیگه ارضا میشن.)
‫شاید کمی غذا بهش کمک کنه حافظه‌ش برگرده
‫گور باباش...
‫اوه خدایا! چی بهم میدین؟ ‫پیپی‌ شکری خرگوش؟
‫شما عوضیا سعی دارین مسمومم کنین؟ لعنتی..
‫دارم کلی کلمات جدید به ‫زبان آدم فضاییا یاد می‌گیرم!
‫خدایا، حوصلم سر رفته...
‫اون مامان جذابه کجا رفت؟ ‫خبری از باباتون هست؟
‫حس می‌کنم پدر و مادرت ‫حضانت مشترک دارن، درست میگم؟
‫اوه پس اینجا جاییه که کاگنیتو
‫تمام محصولات خطرناکی که دیگه ‫نمی‌تونه بفروشه رو خالی می‌کنه.
‫تایلنول با در شل جدید رو معرفی می‌کنیم!
‫با دری که اینقدر شله حتی ‫یه بچه هم ممکنه قورتش بده!
‫زندگی رویایی همینه، نه ریگ؟
‫ملت تو مغازه‌های واقعی خرید می‌کنن
‫و به جای تلفن همراه، از تلفنای ‫اعتباری کثیف استفاده می‌کنن.
‫آره ولی ما تحویل فوری، وای‌فای
‫و گوشی‌هایی داریم که حتی ‫مجبور نیستیم باهاشون صحبت کنیم.
‫آندره کجاست؟
‫اوه خدای من، اون لهجه...
‫تا حالا با یه مرد آسیایی نبودم!
‫اوکی الان دارم سعی می‌کنم تصمیم بگیرم
‫اونقدری جذاب هستی که بتونی ‫از زیر چنین حرفی قسر در بری؟
‫تعظیم... اسمت چیه؟
‫اسمم داک...
‫من... من...
‫منظورم اینه که اسمم داکه، داک پکینگ!
‫لعنتی!
‫این چه کوفتی بود؟
‫شرمنده!
‫اوه شاید بتونم این گوشواره‌های ‫حلقه‌ای رو تبدیل به اسلحه کنم
‫و یکی رو برای اطلاعات شکنجه کنم.
‫نه، اینکارو با هم انجام می‌دیم.
‫رفیق، فازت چیه؟
‫از وقتی اومدیم اینجا خیلی آویزون همه‌ای!
‫چون توی دهه‌ی 80، همه یه کلیشه‌ای دارن!
‫خرخونا، ورزشکارا...
‫شهردارای ظالمی که می‌خوان ‫مراکز ورزشی رو از بین ببرن.
‫هی، ما اسم می‌خوایم برای گروه خودمون!
‫نظرتون راجع به گله‌ی برت چیه؟
‫کی اصلا ازش استفاده می‌کنیم؟
‫گله‌ی برت هرگز ناامید نمیشه!
‫خیلی‌خب، من معلم تاریخ ‫جدیدتون هستم و اسمم آقای دلفمنه.
‫اوه کاپیتان کاپیتان من!
‫تمومش کن!
‫خیلی‌خب پرچونه‌ها
‫کدوم یکی از شما بزهکارا ‫یه قارچ سخنگو رو قایم کرده؟
‫ما به سوالات هیچ بزرگسالی جواب نمیدیم
‫نه تا زمانی که این شهر قانون ‫ممنوعیت رقصیدن رو بر نداره!
‫مطمئن نیستم چرا و چطوری یک ‫شهر رقصیدن رو ممنوع می‌کنه
‫ولی از رفتارت خوشم نمیاد!
‫شورتم رو بخور!
‫دنبال توقیف می‌گردی؟
‫آقای دلفمن، درحال حمله‌ی ‫فیزیکی به یک دانش‌آموز هستین؟
‫خب...
‫بذارین کمبرندم رو بهتون بدم.
‫تنبیه بدنی بچه‌ها این روزا کاملا مورد قبوله.
‫رحمت خدا بر این دهه!
‫خیلی‌خب، سوارکارای نشسته ‫پشت میز، بیاین چندتا خبر پخش کنیم.
‫گفتم بیدار شین!
‫یه پرونده‌ی فرد گمشده داریم
‫و بزرگترین اتفاقیه که تو ‫این شهر خواب آلود افتاده!
‫نمی‌دونم، سال پیش یه ‫داستان خیلی مهم داشتیم.
‫چه غلطا؟ شوخیتون گرفته؟
‫نگران نباش رئیس، شنبه اول صبح راه میوفته
‫اگر کوپنای زیادی نباشن البته.
‫-اوه آره کوپن خیلی مهمه. ‫-همه از کوپن استفاده می‌کنن.
‫چطور ممکنه دهه‌ی 80 اینقدر کند باشه؟ ‫فکر می‌کردم همتون کوکائین مصرف می‌کنین.
‫با حقوق یه خبرنگار؟
‫نه مگر اینکه یه نسخه‌ی ‫ارزون، جدید و قابل دود کردن
‫ازش وجود داشته باشه که ما خبر نداریم
‫در اون صورت برام جور کن.
‫گوش کنین، جایی که من ازش میام
‫اخبار نظریه‌های تحریک‌کننده‌ای هستن ‫که حتی خبرنگارها هم باورش ندارن.
‫لپ‌تاپ‌هاتون رو بردارین. این رو بنویسین.
‫نظریه‌ی اول، آدمای ‫کور نباید سگ داشته باشن!
‫نظریه‌ی دوم، فقط آدمای کور باید ‫اجازه‌ی گرفتن سگ رو داشته باشن.
‫نوشتین اینارو؟ چون جیجی افتاده رو دور عزیزم!
‫خب روز همه چطوره؟
‫خسته کننده!
‫باید یه دور 24 ساعته‌ی اخبار
‫از هیچی در میاوردم.
‫باید اطلاعاتی که داشتم رو یه ‫جوری سرگرم کننده می‌کردم.
‫باید 3 ساعت بیشتر سر کار می‌موندم
‫تا روی بچه تخسایی که توقیفشون کردم نظارت کنم
‫ولی همشون یهو درست رفتار می‌کردن!
‫بیخیال! همه‌ش هم بد نیست. درست نمی‌گم آندره؟
‫این شهر مثل چی نژادپرسته! ‫همه هی بهم تعظیم می‌کنن!
‫یه بچه منو به مبارزه‌ی کاراته دعوت کرد!
‫و هربار که چیزی می‌گم، یکی صدای ناقوس در میاره!
‫تو کی هستی؟
‫می‌دونین من چی می‌شنوم؟
‫یه عالمه احساس!
‫و ما هیچوقت سر کار اینقدر سفره‌ی ‫دلمون رو پهن نمی‌کنیم. درست نمی‌گم ریگن؟
‫ها؟
‫ایول! زمانی که شماها داشتین خاله بازی می‌کردین
‫من یه ردیاب سرهم کردم!!!
‫درست مثل اون فیلمه...
‫کدوم فیلمه؟
‫قفل رو مایک!
‫بیاین بریم دنبالش و گورمون ‫رو از این شهر یک دهه‌ای گم کنیم!
‫نه، قرار بود به عنوان یه خانواده ‫"سال‌های رشد" رو باهم ببینیم!
‫امشب اولین نمایش فصله!
‫برت، این برنامه 40 سال پیش پخش ‫شده. وقتی رسیدیم خونه می‌تونی نگاهش کنی.
‫نمی‌تونی دوباره برم گردونی به بچگیام!
‫باشه، فهمیدم چه خبره!
‫این نقشه برای پیدا کردن مایک نبود!
‫نقشه‌ی عجیب تو برای گذروندن ‫وقت بیشتری تو دنیای آرزوها بود!
‫آخه همه‌چیز اینجا خیلی بهتره!
‫گوش کن برت، یکی باید اینو بهت بگه
‫نوستالژی چرت و پرته!
‫آفت مغزه که آدمای بالغ ‫رو به بچه‌هایی تبدیل می‌کنه
‫که راجع به "شکارچیان ارواح" بحث ‫می‌کنن درحالی که دنیا به آتیش کشیده شده!
‫هی! حرفی راجع به "شکارچیان ‫ارواح" نزن که نتونی پس بگیری!
‫-"شکارچیان ارواح"... ‫-نکن!
‫-لعنتی خیلی... ‫-جرئت نداری!
‫احمقانه‌ست!
‫تو بچه بودی هرگز از چیزی لذت نبردی
‫پس نمی‌تونی درک کنی ‫چه‌ قدر این چیزا برام مهمن!
‫برت، اگر دوست داری ‫می‌تونی اینجا تو گذشته بمونی
‫ولی چه با تو چه بدون ‫تو میریم مایک رو پیدا کنیم.
‫باورم نمیشه ما از یه شکم زاییده شدیم!
‫نشدیم!
‫فکر می‌کردم بهتر از اینا بزرگت کردم.
‫و اینطوری همزمان مشروب ‫می‌خوری و سیگار می‌کشی.
‫-حافظه‌ت برگشته؟ ‫-تقریبا، آره...
‫چرا یه بطری دیگه بارتلز ‫و جیمز برام نمیاری تا
‫ببینیم اون جواب میده یا نه؟
‫اوه و به هرکسی که این اتاق رو طراحی کرده
‫بگو شبیه رستوران تی‌جی‌آی فرایدی لعنتیه.
‫کوین، من فکر نمی‌کنم مایک زیاد مهربون باشه...
‫هی کتابای باغ وحشت رو ‫می‌خوره و مشت می‌زنه تو دیوارا!
‫فکر نمی‌کنم اون مشت زدن باشه...
‫و نمی‌‌خوام بزرگش کنم ولی دوبار "لیروی" صدام کرد
‫و یه بارم "تایرون".
‫نمی‌دونم بچه‌‌ها، اگه دولت پیداش کنه چی؟
‫شاید رئیس جمهور ریگن بهمون یه مدال بده!
‫ریگن...
‫ریگن؟ چرا این اسم اینقدر میره رو مخم؟
‫نه، نفهمیدم.
‫بچه صاحب‌خونه، برو کلیدای ماشین مامان ‫جذابت رو بردار. قراره بریم مشروب فروشی.
‫نه. تو فقط ازمون سوءاستفاده کردی.
‫طبق دایرةالمعارف ‫جیبی کودکان من،
‫تو یه عوضی هستی.
‫باشه، به هر حال داشتم می‌رفتم...
‫منو بذار تو سبد دوچرخه‌ت و هرجایی ‫که پیدام کرده بودین پیاده‌م کن.
‫-خب؟ ‫-می‌تونی تا دوچرخه رو پیاده بیای!
‫هوای زمین شما... مثل سم می‌مونه...
‫ببرینم!
‫آره! درسته!
‫ببرینم خوکا...
‫باشه برت، این چیز مهمی نیست...
‫فقط قراره کمی بیشتر با دوستات اینجا منتظر بمونی...
‫فقط چند قطره از نوستالژی مکس
‫و اونا هم همونقدر که از اینجا ‫خوشت میاد خوششون میاد!
‫اوه نه! نه نه!
‫لعنتی!
‫اوکی، یه مخزن پر از نوستالژی مکس...
‫مخلوط شده با محصولات دهه‌ی ‫80 پر از مواد شیمیایی خطرناک.
‫چه اتفاق بدی ممکنه بیوفته؟
‫من این کارو کردم؟
‫آره! آره! من کردم!
‫اوکی، خودشه!
‫قلعه‌ی نظامی ویت‌کنگ!
‫لعنت بهش! آخرین موقعیت مایک اینجا بود!
‫حتما یه ردی از خودش گذاشته...
‫مرد، شاید زیادی به برت سخت گرفتم.
‫فقط نمی‌فهمم چرا اینقدر به این دهه علاقه داره.
‫واضحا داره با یه چیزی دست و پنجه نرم می‌کنه.
‫گفت دلش می‌خواد برگرده به دوران کودکیش
‫من قبلا اسیرای جنگی‌ای دیدم که ‫تسلطشون رو واقعیت بهتر از اونه!
‫فکر می‌کردم یکی دیگه از ‫اصطلاحات عجیب دهه‌ی 80 باشه
‫-یعنی، توپ کوش دیگه چه کوفتیه؟ ‫-تو چطور ممکنه بدونی؟
‫تو که هیچوقت هیچی از دهه‌ی 80 نگاه نکردی
‫و ربطی نداره کوش چیه، ربط به ‫این داره که کوش چه معنایی داره.
‫چطور براش جبران کنم؟
‫مثل اکثر مردای سفیدپوست
‫تنها راهی که می‌تونی با برت آشتی ‫کنی اینه که باهاش فیلمای دهه 80
‫ببینی و بعد به جای جوک گفتن ‫دیالوگای فیلم رو هی تکرار کنی.
‫برو، ما به گشتن ادامه میدیم.
‫و اگر یه هزینه‌ی برگشتی کوفتی ببینم...
‫-ممنون گلن! ‫-چه قدر سریع بزرگ میشن.
‫عصر بخیر خانم، امشب شب سوپر پس‌اندازه
‫-چی دوست دارین ببینین؟ ‫-همه‌چیز.
‫می‌خوام دوستیم رو به طرز سوپری نجات بدم.
‫گوش کن، نیازی ندارم تمام دلایلت رو بشنوم...
‫♪ تماشا کردن چیزایی که همه دوست دارن ♪
‫♪ قراره دوباره و دوباره و دوباره تولید بشن ♪
‫♪ تا زمانی که بمیری ♪
‫اوکی، کل لیست "دیدنی" رو حفظ کردم
‫ولی هنوزم نمی‌فهمم چرا برت اینقدر گیر این چیزاست.
‫متاسفم که رفتم تو اتاقت میچ
‫فقط دلم می‌خواست مثل برادر بزرگترم باشم
‫تو قهرمان منی میچ.
‫چه غلطا؟ این خانواده دقیقا مثل...
‫ویورها، خانواده‌ی دلگرم ‫کننده‌ی سریال "سال‌های رشد"
‫آره، کوفته قلقلی...
‫اوه خدای من! خانواده‌ی ‫هولوگرامی خانواده‌ی خودش نبودن
‫خانواده‌ی این سریال کمدی دهه‌ی 80 بودن!
‫حتی مطمئن نیستم داریم راجع به کی صحبت می‌کنیم.
‫آره، به دنیای کوفتی من خوش اومدی!
‫"من رو فراموش نکنین" ‫(متن موسیقی فیلم Breakfast Club)
‫گله‌ی برت من کجاست؟
‫سریعتر!
‫فکر می‌کردم شما بچه‌ها پر از ‫هورمون شیر و آب انگور باشین!
‫دارم تا جایی که می‌تونم رکاب‌ می‌زنم!
‫واقعا؟ تعجبی نداره که بابات رفته.
‫بسه.
‫گور بابات مایک!
‫لعنت!
‫تو جادوی کودکی رو از بین بردی!
‫امیدوارم دولت ناقصت کنه عوضی!
‫اوه سیگنال برگشته! داره ‫به سرعت میاد سمت ما!
‫انگار دقیقا بالای سرمونه!
‫پیداش کردم!
‫همه‌چیز رو یادم اومده!
‫شماهایین!
‫از شماها متنفرم!
‫صبر کن، یکی نیست.
‫اوه خدای من! برت!
‫آره، برت!
‫اون ترسوی احمق بزرگ ‫که آدم حس می‌کنه مورمنه!
‫دقیقا پشت سرم تو هوا شناوره، مگه نه؟
‫اوه خدای من! اوه لعنت!
‫من نوستالژی مکس بزرگم!
‫در برابر قدرت کاملا اسیدی من تعظیم کنین!
‫-مواد شیمیاییه! ‫-حتما اوردوز کرده!
‫تبدیل به یه جور هیولای نوستالژی شده!
‫من لستر میجرز هستم و به صورت ‫زنده از میدان شهرداری گزارش میدم.
‫اوه عمرا لستر! این خبر مال منه!
‫امشب به دلیل حمله‌ی نوعی هیولای ‫نوستالژی هیاهویی در میدان شهر به پا هست.
‫آیا قراره که بچه‌های شما بمیرن؟
‫اگر کانال رو عوض کنین، احتمالش هست.
‫برت، همین الان بیا این پایین!
‫داری راجع به چی صحبت می‌کنی گلنیس؟
‫مشکل کجاست؟ مشکل کجاست؟
‫-مشکل کجاست؟ ‫-نذارین بهتون اسپری کنه
‫تبدیل به یه نیمه مرد نیمه کودک قد ‫کوتاه میشین مثل کریس هاردویک!
‫-اوه خدا! ‫-قراره تا ابد تو دهه‌ی 80 بمونیم...
‫ریشه‌دار میشه!
‫به دوستای کوچیکم سلام کنین... ‫(دیالوگ آلپاچینو در فیلم Scarface)
‫نذارین برن!
‫پشمام!
‫گاو میگه که بمیرین.
‫منو بکشین بالا! منو بکشین بالا!
‫دوباره دقیقا مثل فیلم "بازیکن شماره یک آماده" شده!
‫برت، چرا فاز "اسلیمر" تو ‫"شکارچیان ارواح" رو گرفتی؟
‫یه کمی تقلید بزرگیه!
‫چه قدر تو مغازه‌ی اجاره‌ی فیلم وقت گذروندی؟
‫برای درست کردن این به اندازه‌ی کافی.
‫نمی‌دونستم خشونت ممکنه بد تموم بشه...
‫چه غم‌انگیز... مرگ در 40 سالگی!
‫هی گور بابات!
‫برت، گوش کن! می‌دونم ‫چرا داری این کارو می‌کنی!
‫الان می‌فهممش!
‫این چرت و پرتا برات مهم بود
‫چون داشتی از یه خانواده‌ی جعلی استفاده ‫می‌کردی تا خانواده‌ی گند خودت رو جبران کنه!
‫درست نمیگم؟
‫من... من...
‫-باهاش بجنگ برت! ‫-به خانواده‌ی واقعیت فکر کن...
‫عکس خانوادگی... همه جمع بشین، زودباشین!
‫بچه‌هام... قهرمانن!
‫-به جز برت! ‫-برت کدومه؟
‫جناب برت، پدر و مادرتون زنگ زدن
‫یک هفته‌ی دیگه به سفرشون ‫در باربادوس ادامه میدن...
‫ولی فردا تولدمه!
‫درسته.
‫برادرام میان؟
‫اونا از مدرسه‌ی نظامی و با احترام، از ‫مرکز توانبخشی براتون بهترین آرزوها رو دارن.
‫امر دیگه‌ای نیست؟
‫نه، خوبم.
‫تو قهرمان منی، میچ.
‫من فقط...
‫یه خانواده‌ی... بامحبت می‌خواستم!
‫هی می‌فهمم مرد! خانواده‌ی منم گوه بودن!
‫ولی وقتی خ‌ک‌ا واقعی داری ‫نیازی به خانواده‌ی قلابی نداری
‫خ‌ک‌ا؟
‫ما خانواده‌ی کاری ابدیت هستیم!
‫مترجم: ‫Negar FD
‫آره، خیلی‌خب!
‫هم اکنون، تمام سفیدپوستا دارن همو بغل می‌کنن!
‫مثل اینکه واقعا دهه‌ی 80 کوفتیه!
‫عجب، واقعا نوستالژی بدجور دهنم رو صاف کرد.
‫خیلی متاسفم بچه‌ها
‫فکر کنم شهر دهه‌ی 80 تقلبی زیادی احساسیم کرد
‫ولی آماده‌ام که برگردم به 2020
‫صبر کن ببینم، شهر دهه‌ی 80 تقلبی؟
‫و منظورت از 2020 چی بود؟
‫شماها از آینده اومدین؟
‫بله بیاین با همین داستان بریم جلو.
‫-ما شما رو حدودا 30 سال دیگه می‌بینیم! ‫-صبر کن، میشه از ماشین زمان شما استفاده کنیم؟
‫می‌خوایم برگردیم به تنها ‫دهه‌ی بی‌نقص تاریخ، دهه‌ی 50!
‫فکر کنم همه حس نوستالژی دارن...
‫برای زمان ساده‌تری که در واقعیت وجود نداشته.
‫و کلمه‌ی "چینی" در خطاب ‫به تمام آدمای آسیایی بود.
‫واقعا از این شهر کوفتی متنفرم.
‫لعنت بهش!
‫اوه سلام باکره‌ها!
‫کوین، چارلی، بچه خپل، تایرون
‫مرد، بیخیال!
‫فکر کنم دیگه برمی‌گردی به سیاره‌ی خودت...
‫راستش یه ساختمون با سنگ ‫نمای قهوه‌ای تو آلکساندریاست.
‫ولی نگران نباش کوین،
‫من درست همینجام...
‫این برای اینکه منو از صخره پرت ‫کردی پایین حرومزاده‌ی کوچولو!
‫می‌دونی، کاملا هم اشتباه نمی‌گفتی!
‫این دهه تصادفا ما رو به هم نزدیکتر کرد!
‫هی، یه ایده‌ای دارم برا هرموقع که برگشتیم...
‫-شام خانوادگی! چی قراره ببینیم؟ ‫-بوم!
‫باورت میشه فیلم " گونی‌ها" فقط 7 دلار بود؟
‫به طور کل، بله.
‫همون چیزی هست که به یاد داشتی؟
‫حتی بهتر!
‫پس برادر معلولشون واقعا زنجیر شده به دیوار؟
‫آره عجب... این...
‫امروز یه کم حس متفاوتی میده.
‫♪ تماشا کردن چیزایی که همه دوست دارن ♪
‫♪ قراره دوباره و دوباره و دوباره تولید بشن ♪
‫♪ تا زمانی که بمیری ♪
‫♪ بازتولید تا زمانی که اسلحه رو برداری خودت رو بکشی ♪
‫♪ بازتولید تا زمان مرگ حرارتی خورشید ♪
‫♪ از یک الگوریتم پرسیدیم شما چی دوست دارین ♪
‫♪ ولی فقط می‌دونه که قبلا چی دوست داشتین ♪
‫♪ نمی‌خواین راجع به چیزایی که ♪ ‫♪ قبلا دوست داشتین بیشتر بدونین؟ ♪
‫♪ هنوز دارین تماشا می‌کنین؟ ♪ ‫♪ هنوز دارین تماشا می‌کنین؟ ♪
‫♪ اگر هنوز دارین تماشا می‌کنین دکمه‌ی Enter رو بزنین ♪
‫♪ بازتولید! ♪
« بی سی موویز - مرجع دانلود فیلم و سریال » .:: BcMoviez.Com ::.