‫«انتظار این رو از رائول نداشتیم.»
‫آره. من هم همینطور.
‫یهویی بود. ‫ازش انتظار نمی‌رفت.
‫تو لایق بهترین‌هایی سارا. ‫کون لقش.
‫ممنون، ولی راستش، ‫نمی‌تونم این شکلی فکر کنم.
‫نمی‌تونم ازش متنفر شم.
‫یعنی الان، کاملاً گم شدم. ‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫«کی ویدئو رو منتشر کرده؟»
‫نمی‌دونم ولی اگه بخوام حدس بزنم، ‫میگم دختری که داره رائول رو می‌بوسه.
‫موقعی که اومد مدرسه‌ی ما ‫یه فیلم مستهجن از خودش منتشر کرد.
‫گفت یکی موبایلش رو دزدیده و ‫بدون اجازه‌اش فیلم رو منتشر کرده.
‫ولی دروغ بود. ‫احتمالاً دنبال جلب توجه بود.
‫نمی‌دونم. گمونم دلش می‌خواد از ‫دستاوردهاش فیلم بگیره واسه مدرک.
‫«انگار از خودش بدش میاد.»
‫عجب جنده‌ای. آره خب. عجب جنده‌ای.
‫« نخبه » ‫" فصل هفتم - قسمت ششم "
..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. BcMoviez.Com
‫مگه قرار نبود با هم صبحونه بخوریم؟
‫آره، من عجله دارم.
‫ناراحت نشدی که توی بغل همدیگه خوابیدیم؟
‫راستشو بخوای، عصبانی‌ام.
‫ولی نمی‌خوام بهش عادت کنم
‫چه خوشم بیاد یا نه، ‫تو و ایوان با هم توی رابطه‌اید...
‫عمر، این الان مهم نیست، خب؟
‫مهم اینـه که بهتر شی.
‫میشم. چون تو اینجایی. ‫و همین منو به گا میده.
‫عمر، بیخیال.
‫تو و ایوان که به خاطر من کات نکردید؟
‫نه. دلیلش این نبود. فقط...
‫من و ایوان می‌خواستیم مبنای ‫رابطه‌مون درست باشه و...
‫یه‌کم از هم فاصله گرفتیم.
‫ببین، من فقط می‌خوام تو رو فرم باشی.
‫خب؟ مثلاً اگه نیاز به ‫فاصله و فضا داری، بهم بگو.
‫سارا، میشه بیای اینجا؟
‫می‌خوای بهم بگی اون چه کوفتی بود؟
‫چی؟ این بخشی از نقشه بود
‫نه، این بخشی از نقشه نبود
‫نقشه این بود که رائول ‫یه کله‌‌کیری لاشی به چشم بیاد
‫نه که من بزرگترین جنده‌ی کشور دیده بشم
‫و به جای اون، ‫کون منو پاره کردی.
‫- خیلی‌خب، شاید یه‌کم زیاده‌روی کردم. ‫- «یه‌کم زیاده‌روی»!
‫باشه، خیلی زیاده‌روی کردم. شرمنده.
‫حالا داری منو جلوی هم‌کلاسی‌ها بدنام می‌کنی؟
‫باید یه کاری می‌کردم شک نکنن
‫فیلمم چی؟ آخه چرا گفتی ‫خودم منتشرش کردم لعنتی؟
‫چون واسه روایت داستانم عالی بود
‫- برای چیت؟ ‫- روایتم
‫- داستانم دیگه ‫- «روایتت»؟ شوخیت گرفته؟
‫خیلی‌خب ببین، نقشه‌مون ‫این بود که یه داستان بگیم.
‫- آره ‫- داستانی که قربانیش منم
‫هر داستانی به شخصیت‌های متفاوتی نیاز داره
‫مخصوصاً توی شبکه‌های اجتماعی.
‫توی این داستان، من قربانی‌ام. ‫رائول لاشی و خیانت‌کاره.
‫جنده‌ی داستان هم منم!
‫آره. ولی اگه بهش فکر کنی، ‫از وقتی اومدی اینجا این برچسب روت بود.
‫اتفاقاً چیز جدیدی نیست. ‫ظاهرت نشون نمیده بابتش ناراحت شده باشی.
‫- جانم؟ ‫- حتی خودت بهش بال و پر میدی.
‫چون تو فمنیستی. برات مهم نیست.
‫چی داری میگی؟ من قبول کردم ‫کمکت کنم بچه جون.
‫به یه شرط. که اگه لازم شد ‫شر رائول رو از سرم کم کنی.
‫نمی‌دونستم تو شر میشی.
‫نزدیک من نشو
‫همگی گوش کنید، اطلاعیه مهم
‫امروز کلوپ شبانه‌ی ‫ایسادورای جدید بازگشایی میشه
‫و همه‌تون دعوتید
‫- آخ جون! ‫- جدید؟ چیش فرق داره؟
‫صاحب جدیدش جلوت وایستاده، عشقم
‫چون نمی‌خوام با خانواده‌ات دم‌خور بشم
‫معنیش این نیست که نمی‌خوام با تو باشم.
‫ولی ازت پرسیدم و گفتی هیچی بین‌مون نیست
‫آره می‌دونم. ‫می‌دونم. شرمنده.
‫لابد فکر می‌کنی دیوونه‌ام، ‫ولی درکم می‌کنی.
‫همچین اتفاقاتی دور از انتظار نیست، ‫خودت حساب کن سر و کله زدن با...
‫خانواده‌ی تو و خانواده‌ی من ‫و رابطه‌مون چقدر سختـه.
‫و من برای یه لحظه شک داشتم، ‫ولی الان ندارم.
‫بهم اعتماد داری؟
‫زود باش
‫البته
‫چیه؟
‫هیچی
‫خوبی؟
‫اگه دست از استراق سمع برنداری، ‫گزارشت رو میدم.
‫البته. فقط من مقامم ازت بالاتره.
‫لوئیس. بیخیال.
‫وقتی ببینم گوه‌کاری یکی دیگه ‫قراره سر من خراب شه،
‫مقام برام مهم نیست.
‫لعنتی
‫آ...
‫باشه. فقط یه روز دیگه وقت می‌خوام.
‫یه روز واسه گرفتن حکم شنود
‫چون حالا اون مالک جدید کلوپـه، ‫مطمئنم می‌تونم یه چیزی ازش در بیارم.
‫هر چی صلاحـه
‫سونیا؟ حواست به منـه؟
‫یادته گفتی هیچ آدم بدی وجود نداره،
‫فقط آدمای صدمه‌دیده هستن؟
‫خب، خیلی شک دارم به این قضیه
‫ربطی به اپلیکیشن داره؟
‫آره داره راستش
‫خب، نمی‌دونم
‫ولی، یه شخص هر کاری بکنه یا هر چی بگه، ‫حتی اگه اشتباه کنه یا آدم بدی باشه،
‫به‌هرحال باید کمکش کنی.
‫باید همیشه به بقیه کمک کنی
‫همه گاهی به کمک نیاز دارن
‫شماره لوکاس رو داری؟
‫کجاست؟ همیشه دیر می‌کنه؟
‫باید میزها رو آماده کنه. ‫مگه نمی‌دونه؟
‫می‌دونی دیگه کی قراره بیاد؟
‫آماده شو. قراره اوضاع خر تو خر شه.
‫چشمم روشن. تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫مگه سفر نداشتی؟
‫نه. مامان خودت از پسش برمیاد.
‫- بهت که گفتم میام ‫- آره
‫تا جایی که بشه پای حرفم می‌مونم
‫واسه کاتالینا هدیه‌ای فرستادی؟
‫- خودت چی فکر می‌کنی؟ ‫- حتماً فرستادی
‫چون ببین هر کاری تونسته کرده ‫تا بازگشایی رو جلو بندازه
‫باورنکردنیـه
‫می‌خوام یه چیزی بگم
‫اول از همه، من...
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم
‫فقط یه امضای کوچیک اینجا می‌خوام
‫این کاغذبازی‌ها تمومی نداره، بابا
‫- رسماً کل روز ‫- دیگه مالک بودن همینـه
‫توی زندگی هیچی راحت بدست نمیاد
‫از اونجا که اسم من همه جاش هست، ‫می‌خوام بدونم چی رو امضاء می‌کنم.
‫خیلی عاقلانه‌ست که با دقت بررسی می‌کنی.
‫باید بدونی داری چی رو امضاء می‌کنی ‫و کل صفحاتش رو بخونی
‫برای مثال، اینجا ازت می‌خواد اجازه‌ی
‫تخلیه‌ی یکی از ساختمون‌هایی که جزو ‫اموال ایسادورا محسوب میشه رو بدی.
‫تا بتونیم تخریبش کنیم
‫وایسا. «تخلیه»؟ یعنی داری میگی ‫اونجا آدم زندگی می‌کنه؟
‫نه. اونجا وضع زندگی‌شون خیلی داغونـه
‫- اون ساختمون فرسوده‌ست ‫- یعنی باید برن توی خیابون؟
‫عزیزم، سقفش داره می‌ریزه
‫یعنی نه، اونا رو پرت نمی‌کنیم کف خیابون
‫داریم جون‌شون رو نجات می‌دیم
‫فکر نکنم اگه بلایی سرشون بیاد ‫شب خوابمون ببره
‫- ولی آخه... ‫- ...چون تقصیر ماست.
‫آره ولی پدر، شاید اونا زمان بیشتری بخوان...
‫تا بتونن کوچ کنن جای دیگه. نه؟
‫چیه؟
‫لطفاً مجبورم نکن بگم حق با مادرت بود
‫جفتمون بدمون میاد وقتی حق با اونـه
‫در چه مورد؟
‫که گرفتن تصمیمات ناخوشایند...
‫و دشوار برات خیلی سختـه.
‫برام سخت نیست. اصلاً و ابداً.
‫مامان همیشه این کار رو می‌کنه
‫همیشه گوه می‌زنه به عزت نفسم. ‫کار همیشگیشـه.
‫مادرت این رو با نهایتِ محبت ‫و قضاوتِ خوب...
‫میگه.
‫چون تو رو می‌شناسـه. ‫و صد البته، منو هم می‌شناسـه.
‫می‌دونه تو نقطه ضعف منی
‫که حاضرم هر کاری بکنم ‫تا تو رو اینجا نگه دارم
‫همینجا کنار خودمون
‫چون من چشم بسته بهت اعتماد دارم
‫هممم؟
‫ولی حالا...
‫شاید درستـه که الان وقتش نیست
‫شاید بیش از حد توانت ازت توقع دارم. ‫آروم باش.
‫آروم باش عزیزم. نگرانش نباش.
‫بیا یواش‌تر پیش بریم. ‫درموردش حرف بزنیم و عجله نکنیم.
‫قدم به قدم. یواش.
‫- پدر، بیخیال. ‫- باشه
‫بذار امضاش کنم، پدر
‫- اینجا؟ ‫- آره
‫عزیزم. چرا قیافه‌ات اینطوریـه؟
‫قیافه خودت چرا اینطوریـه؟ ‫داره داد می‌زنه که خماری.
‫بحث رو عوض نکن. چی شده؟
‫هیچی. بریم.
‫یا خدا مامان. چشمات. ‫چُس‌مثقال هم نخوابیدی.
‫- کلوئی، چی شده؟ ‫- هیچی مامان. بریم خونه دیگه.
‫- کلوئی... ‫- میشه فقط بریم؟ خواهش می‌کنم.
‫باشه. تا بهم نگی چی ناراحتت کرده ‫تکون نمی‌خورم.
‫باشه پس. با اتوبوس مدرسه میرم.
‫عزیزم
‫گوش کن
‫من مادرتم، پس می‌تونم بفهمم کِی خوشحالی،
‫یا ناراحت یا عصبانی.
‫مثل کف دستم می‌شناسمت
‫و چیزی که الان می‌بینم درد و ناراحتیـه.
‫اشتباه می‌کنم؟
‫لطفاً اینقدر ازم دوری نکن، کلوئی
‫کسی توی کلاس‌تون کاری کرده؟
‫آره؟
‫یکی اذیتت کرده، نه؟
‫آخ، عزیزم
‫ولی واقعاً نمی‌خوام درموردش ‫حرف بزنم. می‌خوام فراموشش کنم.
‫اگه این چیزیـه که می‌خوای عزیزم، ‫کمکت می‌کنم فراموشش کنی. باشه؟
‫واسه همین می‌ریم نوشیدنی می‌خوریم،
‫می‌ریم سالن مراقبت و بعدش هم خرید.
‫یه روز دخترونـه. پایه‌ای؟
‫اصلاً حوصله‌اش رو ندارم الان
‫خب، شاید حوصله‌اش رو نداشته باشی، ‫ولی به نفع خودتـه.
‫«جنده» ‫«فاحشه»
‫«آشغال عوضی»
‫«از بالای پل بپر پایین ‫و اینقدر سر بقیه لاشی‌بازی در نیار.»
‫موبایلت رو بده من
‫عزیزم، اومدی اینجا آرامش داشته باشی. ‫اونو بدش من.
‫الان فقط حال دراز کشیدن روی مبل رو دارم
‫- ولی اگه می‌خوای برو مهمونی ایسادورا ‫- آره، نه
‫قول دادم بمونم و یه فیلم ببینم
‫خب؟
‫سلام
‫می‌خوان بیرون‌مون کنن
‫- چی؟ ‫- بیرون‌مون کنن؟ ما که اجاره‌ها رو دادیم
‫کل ساختمون رو
‫یه اطلاعیه برای مدیر ساختمون فرستادن
‫گفتن ساختمون فرسوده‌ست و ده روز ‫دیگه پرتمون می‌کنن کف خیابون
‫با عقل جور در نمیاد. نظام مهندسی ‫استحکام بنای ساختمون رو تأیید کرده.
‫چه غلطا؟ حکم قضایی داره.
‫خب پس حالا چیکار کنیم؟
‫- یه خونه جدید لازم داریم ‫- توی ده روز؟
‫عمراً. صد سال سیاه. جایی نمی‌ریم.
‫آروم باش. من و دالمر بهش رسیدگی می‌کنیم.
‫- استرس نگیر ‫- بهم نگو استرس نگیر
‫اگه کاری نکنم بدتر میشم. ‫موبایلت رو بده من.
‫عمر، آروم باش رفیق
‫بهم نگو آروم باشم. ‫بدتر عصبی میشم.
‫- فکر خوبی نیست ‫- وای خدا
‫قراره بیرون‌مون کنن، خب؟ ‫نگرانیم که بی‌دلیل نیست.
‫موبایل کیری رو بده من!
‫اون مادرجنده‌ها
‫چیه؟
‫چی شده؟
‫حکم تخلیه‌ای که برامون فرستادن،
‫از شرکتیـه که صاحب ساختمونـه
‫- آره. خب؟ ‫- اسمش رو نگاه کن
‫«ایسادوا هاوس، شرکت مسئولیت محدود»
‫چطور تونستی این کار رو باهام بکنی؟
‫- چی داری میگی؟ ‫- راهنمایی کنم؟
‫حروم زاده
‫لعنت بهت!
‫نمی‌دونی قضیه چیه؟
‫مگه تو کلوئی رو دعوت نکردی؟
‫بعدش خودت آپلودش نکردی؟
‫و طوری فیلم گرفتی که من رو لاشی ‫و تو رو قربانی نشون میده!
‫چطور جرأت کردی!؟
‫بس کن، بسه، بسه!
‫خدایا
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫پس توی اون کلاس‌های مزخرف ‫اینا رو یادت میدن؟
‫آره
‫و اگه یه قدم جلوتر بیای ‫زنگ می‌زنم پلیس
‫چی داری میگی؟
‫دیگه کاری با هم نداریم
‫دیگه تموم شد، رائول
‫من و تو پامون توی این قضیه گیره
‫بذار بهت یادآوری کنم
‫خیلی‌خب
‫باشه. پس برو پیش پلیس.
‫برو هر کسشعری می‌خوای بهشون بگو
‫حرفات هیچ ارزشی ندارن
‫از ایوان بهشون بگو
‫- حرفت رو باور نمی‌کنن ‫- اگه برم رسماً شهادت بدم، باور می‌کنن
‫پس برو. زود باش. ‫بیا با هم بریم.
‫بیا دیگه
‫ولی اگه من برم ته چاه، تو هم میری
‫به‌عنوان آزارگر و شریک جرم. ‫ادامه بدم؟
‫چون با ماشین زدم به ایوان، ‫ولی بقیه‌ش فکر تو بود.
‫یادت نره
‫چیه؟ می‌ریم پیش پلیس یا نه؟
‫نه؟ بیا بریم
‫زود باش
‫چیه؟ جا نزن. بریم.
‫بعداً برمی‌گردم وسایلم رو برمی‌دارم
‫خیلی خنده‌داره
‫وای خدا
‫خیلی وقت بود همچین فیلم خنده‌داری ندیده بودم
‫- پس بهت خوش گذشت؟ ‫- آره
‫این آهنگ چیه؟
‫خب، حتماً کِیفش کوکـه
‫بو رو حس می‌کنید؟
‫چه بوی خوبی
‫اریک عزیزم...
‫- عمه ‫- چیکار داری می‌کنی؟
‫دارم واسه شام دسر درست می‌کنم
‫نه اریک، منظورش اینه که چرا لختی؟
‫آها، اون
‫جلوی اجاق خیلی گرم بود داشت ازم ‫عرق می‌رفت، لباسامو در آوردم.
‫بیخیال پسردایی. برو یه چیزی بپوش.
‫مگه مهمـه؟ ‫آخه ما خانواده‌ایم.
‫البته که خانواده‌ایم. ‫ولی لطفاً لباس بپوش.
‫نمی‌تونم. وگرنه شکلات می‌سوزه.
‫میشه من کمک کنم؟
‫نه. باید خودم انجامش بدم
‫- هم می‌زنمش ‫- نه
‫- بیخیال. بذار دیگه. حواسم بهش هست. ‫- نه خودم هستم.
‫- جدی میگم رفیق ‫- گفتم نه
‫- بذار یه امتحانی بکنم ‫- نه
‫- محترمانه ازت می‌خوام. برو لباس بپوش... ‫- گفتم نه!
‫اریک! چه غلطی می‌کنی؟ کافیه!
‫چیزیت شد؟
‫- میرم جعبه کمک‌های اولیه رو بیارم ‫- آره برو
‫- بذار ببینم. خون میاد؟ ‫- آره یه‌کم فکر کنم
‫- آره خون میاد. سرت گیج اینا نمیره؟ ‫- نه. خوبم.
‫بازم ذرت بو داده آوردم.
‫به‌نظرم بهترین راه فرار از ‫واقعیت‌های زندگی فیلم دیدنـه
‫«چون زندگی مثل فیلم‌ها نیست.»
‫«زندگی خیلی سخت‌تره.»
‫فیلم «سینما پارادیزو».
‫- بزن پخش شه ‫- باشه
‫اوه
‫بذار ببینم
‫خیلی‌خب، خوبه. خوبه.
‫خامه چسبیده بود بهت
‫خیلی شرمنده‌ام رفیق
‫قسم می‌خورم دیگه تکرار نمیشه
‫آره. همیشه همینو میگی ‫و بعدش دوباره گند می‌زنی
‫برو پیش یه روان‌پزشک رفیق
‫عمراً. اونا دارو می‌بندن به نافم.
‫نمی‌ذارم مغزم رو بترکونن
‫خب پس دیگه نمی‌تونی اینجا زندگی کنی
‫چی؟
‫فقط ازت می‌خوام روان‌کاوی رو امتحان کنی
‫به خاطر من
‫ولی بیشتر از همه، به خاطر خودت
‫ما داریم با هم قدم بزرگی برمی‌داریم
‫- می‌دونم. ‫- مطمئن نیستم درکش کرده باشی.
‫نه
‫خوشحالم
‫و خیلی بهت افتخار می‌کنم
‫واقعاً؟
‫شک داری؟
‫گاهی آره. ولی به‌هرحال ردیفم.
‫میرم یه نوشیدنی بخورم. ‫به من می‌رسه.
‫می‌بینمت
‫- آهای تو! ‫- داری با من اینطوری حرف می‌زنی؟
‫- آره دارم با تو اینطوری حرف می‌زنم. ‫- خیلی‌خب، تمومش می‌کنی.
‫وگرنه از کلوپم پرتت می‌کنم بیرون
‫- چی شده جوئل؟ ‫- تو مالک جدیدی دیگه؟
‫شرکت مسئولیت محدود ایسادورا؟
‫آره. مشکل چیه؟
‫مشکل اینـه که مثلاً داری ‫ما رو از آپارتمان‌مون بیرون می‌ندازی
‫حکم قضایی صادر شده که میگه ‫ساختمون فرسوده‌ست
‫- ولی دروغـه ‫- این کاملاً کلاهبرداریـه
‫- شماها اونجا زندگی می‌کنید؟ ‫- اوهوم
‫پس تو حکم تخلیه گرفتی براشون؟
‫بیاید بریم یه صحبتی بکنیم
‫یالا
‫- دارن پرت‌مون می‌کنن کف خیابون ‫- خیلی بده
‫فقط خودت رو بذار جای ما
‫نه، کاملاً درک می‌کنم
‫گمونم بهتره مستقیماً باهاش صحبت کنم. ‫اینطوری بهتره. می‌تونید بهم اعتماد کنید.
‫میشه اطلاعیه رو نشونم بدید؟
‫- باشه. ‫- آره.
‫- یا خدا ‫- چیه؟ چی شده؟
‫هیچی. فقط شوکه شدم
‫برام بفرستش
‫همینجا منتظرم بمونید. ‫میرم باهاش حرف بزنم.
‫لعنتی
‫چطوری راضیش می‌کنه؟ ‫با یه سکس خوب؟
‫- اون ساختمون هیچ مشکلی نداره ‫- نه اینطور نیست
‫اون ساختمون داره فرو می‌ریزه
‫- رسماً دخمه‌ی مرگـه ‫- ولی اون که بهت گفت، دروغـه
‫چیه؟ وقتی اسمشون رو می‌فهمی و چهره‌شون ‫رو می‌بینی کلاً قضیه فرق می‌کنه، نه؟
‫و مهم‌تر از همه، اونا دوستات هستن
‫می‌دونی چطوری می‌تونی درستش کنی؟
‫تخریبش نکن
‫عزیزم، کار و کاسبی رو با دوستی قاتی نکن
‫کاسبی یا کلاهبرداری؟
‫- کلاهبرداری نیست. چطوری روت میشه؟ ‫- نیست؟
‫کلاهبرداری نیست؟
‫- مگه صفر تا صدِ کارهای بابات همین نیست؟ ‫- نه!
‫- خیلی‌خب ‫- نه، نیست!
‫ضمناً پدرم راهنماییم می‌کنه، ‫ولی تصمیم‌گیرنده اون نیست.
‫البته. نگاه کن، این اطلاعیه حکم تخلیه‌ست.
‫قاضی کاتالینا دورین امضاش کرده
‫عه! این که مامانِ روسیوئـه.
‫عجب تصادفی. پدرت ‫یه چمدون پول بهش داده.
‫تیکه‌های پازل دارن کنار هم قرار می‌گیرن، نه؟
‫جلوی تخلیه رو بگیر
‫مشکل چیه عزیزم؟ ‫همه چی مرتبـه؟
‫آره پدر. همه چی مرتبـه.
‫میشه یه لحظه بذاری باهاش تنها صحبت کنم؟
‫باشه
‫چی شده؟
‫هیچی پدر. مشکلی نداریم. ‫الان میام.
‫حتماً. عجله نکن.
‫ولی یادت نره، اون بیرون ‫ملت منتظرتن.
‫یادم می‌مونه. الان میام.
‫- فکر می‌کردم تو رئیسی ‫- من رئیسم
‫ولی می‌دونی چیه؟ وقتی ‫رئیس هستی، باید خایه داشته باشی.
‫گاهی باید تصمیمات ناخوشاید بگیری
‫خودت رو گول نزن، ایسا
‫خودت می‌دونی که تو هیچوقت ‫کسی رو در به در نمی‌کنی
‫و من هم هیچوقت نمی‌تونم ‫با کسی باشم که این کار ازش برمیاد.
‫ممنونم. امروز محشر بود.
‫عزیزم، اصلاً نگران نباش
‫ولی... می‌خوای بهم بگی چی شده؟
‫- منتظر کسی بودی؟ ‫- نه.
‫عجیبـه. یه لحظه وایسا.
‫میشه فردا حرف بزنیم؟
‫سالن مراقبت رُسم رو کشیده، ‫می‌خوام دراز بکشم.
‫- برو استراحت کن. دوستت دارم. ‫- دوستت دارم.
‫- سلام. می‌خواستم راجع به دیشب حرف بزنم. ‫- چرا اومدی اینجا؟
‫دیشب؟ دیشب چی شد؟
‫خب... نمی‌فهمم چرا اونطوری گذاشتی رفتی
‫لازمـه برات توضیح بدم، ایوان؟
‫تو یه بچه‌ای
‫با یه بچه ریختم رو هم. ‫با یه بچه دراگ زدم.
‫بازم ادامه بدم؟
‫ولی اگه باهم بودیم و...
‫بس کن، همونجا نگهش دار. ‫چی داری میگی، ایوان؟
‫وقتی با هم خوابیدیم بچه نبودم
‫عالیه. من خانم رابینسونم. ‫وای خدا!
‫- نمی‌فهمم ‫- به من گوش کن
‫و لطفاً با دقت گوش کن
‫من نه می‌خواستم، نه الان می‌خوام، ‫نه بعداً که چیزی بین‌مون باشه.
‫می‌شنوی؟
‫گند زدم. آره. واقعاً ریدم. ‫واسه همون در رفتم.
‫و اوضاع خر تو خر شد
‫چون جفتمون روی کتامین تریپ سنگین زده بودیم
‫تموم شد و رفت. وسلام.
‫حالا بگو که فهمیدی
‫و یه کلمه از این قضیه به هیچکس نمیگی
‫مخصوصاً به کلوئی
‫شنیدی؟
‫هرگز
‫خوبی؟
‫آره. بازم شرمنده. ‫فردا میرم.
‫عالیه رفیق. برات خوشحالم.
‫- دوستت دارم پسرعمه. می‌دونی که؟ ‫- آره میدونم. من هم همینطور.
‫- برو سفارش بده. الان میام. ‫- باشه
‫سلام
‫چه خبرا رفیق؟
‫گوش کن، باید یه چند روزی سرت هوار شم.
‫امشب آخرین شبیـه که خونه پسرعمه‌ام می‌مونم
‫ولی حالا که اینجام، می‌خوام ‫واسه آخرین بار باهاش پارتی کنم
‫واسه خداحافظی و اینا
‫یه شراب سفید لطفاً
‫خیلی‌خب رفیق. خداحافظ. حرف می‌زنیم.
‫- میشه یه لحظه باهات صحبت کنم؟ ‫- آره
‫چی شده؟ چرا منو آوردی اینجا؟
‫یادت میاد ایسا از دهنش پرید...
‫که مامانت از پدرش رشوه می‌گیره؟
‫چی داری میگی؟
‫بی‌دلیل نگفت
‫باورم نمیشه که بالاخره این اتفاق افتاد
‫که همه‌ی اینا به واقعیت بپیونده
‫که دخترم اینجاست و ‫بخشی از این لحظه‌ی بی‌نظیره.
‫پس اگه میشه، ‫می‌خوام یکی بزنیم به سلامتی خودمون.
‫به سلامتی ایسادورا هاوس
‫و به سلامتی اولین قدم‌های دخترم ‫به‌عنوان یه کارآفرین.
‫مارتین
‫این آخرین لطفیـه که بهت می‌کنم. ‫خطر زیادی رو به جون خریدم.
‫کاتا
‫جفتمون خوب می‌دونیم که ‫اینجا تصمیم‌گیرنده کیه.
‫تو نیستی
‫هممم؟
‫تصمیم‌گیرنده‌ ماییم
‫زود باش
‫حالا بنوش به سلامتی
‫ها؟
‫عزیزم؟
‫می‌خوام جلوی تخلیه رو بگیرم
‫جان؟
‫شنیدی چی گفتم
‫علت این تصمیم ناگهانی چیه؟
‫تصمیم ناگهانی نیست. ‫دستوره. جلوش رو می‌گیریم.
‫تموم شد و رفت
‫تو ردیفی؟
‫توپ ِتوپم
‫یعنی، اینجا دارم دنبال ‫سوژه‌ی سکس بعدیم می‌گردم
‫چون ظاهراً این تنها کاریـه که ‫توش ماهرم. سکس کردن.
‫پا دادن به بقیه و گاییده شدن
‫هم توی رخت‌خواب وَر میرم ‫هم توی زندگی بقیه
‫اینو از مامانم یاد گرفتم
‫دارم به کیر خوردم عادت می‌کنم
‫اینو هم از مامانم یاد گرفتم
‫می‌خوای از اینجا ببرمت بیرون؟
‫قسم بخور که نزدیکش نمیشی
‫- نزدیک کی؟ ‫- مامانم
‫ازش دور میشی. خیلی خیلی دور.
‫خب چرا؟ مشکلش چیه؟
‫خب...
‫عزیزم، مشکلش اینـه که ‫اون مامان تو هم هست!
‫خیلی‌خب. بد جور مستی. ‫داری کسشعر میگی. می‌برمت خونه.
‫اون مامانتـه
‫- اون مامانم نیست. بیا بریم خونه ‫- و مامان من هم هست
‫پس من و تو خواهر برادریم
‫شاید بگی: «نه امکان نداره، کلوئی،
‫چون من و کارمن با هم سکس کردیم.»
‫اووف
‫آره. اون همچین آدمیـه.
‫کل زندگیت رو می‌گاد. ‫به همه زندگیت کیر می‌زنه.
‫من هم درست مثل اونم
‫توی خونمـه
‫بیخیال. قیافه نگیر
‫بیا بغلم. زود باش. ‫بذار خواهر کوچیکه بغلت کنه.
‫داداشمی
‫ولی، عزیزم...
‫«من یه جنده‌ام. ازم متنفر باشید!»
‫- سلام ‫- سلام
‫بد جور مستی. نگرانتم.
‫نه نه خوبم. ردیفم.
‫زود باش. بریم.
‫- نه. ‫- بیخیال دیگه.
‫بریم طبقه بالا
‫بفرما
‫حواستون باشه. یه پارچه‌آقا اینجا داریم.
‫بهتر شد؟
‫آره، مرسی
‫عجب
‫خیال کردم می‌خوای منو ‫از نرده‌ها پرت کنی پایین
‫چرا؟ واسه اون فیلم؟
‫سارا منتشرش کرد
‫ببین، من فقط می‌خواستم کمکش کنم
‫ازم خواست اون کارو بکنم. ‫همه چی از همونجا خراب شد.
‫درسته. قطعاً واسه خلاص شدن از شر من.
‫لابد بهت گفته من یه هیولام
‫هیولایی که از پله‌ها پرتت کنه پایین؟
‫گمونم روی هم رفته یه چیزی ‫از این ماجرا دستت رو گرفت
‫البته، آره
‫شدم یه جنده‌ی تمام‌عیار واسه کل دنیا ‫که ازم بدشون بیاد و مسخره‌ام کنن.
‫- تقریباً همینـه. ‫- سارا کارش همینـه.
‫ولت می‌کنه، ولی قبلش ‫عزت نفست رو ازت می‌گیره،
‫آبروت رو می‌بره و ناپدید میشه.
‫پس داری بهم میگی که تابحال ‫اصلاً دست روش بلند نکردی؟
‫حالا نه که گردن بگیری
‫نمی‌دونم چرا همچین سوالاتی می‌پرسم
‫وای خدا
‫میشه باهات روراست باشم؟
‫آره
‫خب آره، بابت خیلی چیزا ‫توی رابطه‌مون پشیمونم.
‫آره، خیلی وقت‌ها عصبانی شدم ‫و حتی از کوره در رفتم.
‫خودم اولین نفر اینو اعتراف می‌کنم
‫ولی سارا باعث میشه بدترین صفاتم بروز پیدا ‫کنن. توی این کار حرف نداره، قسم می‌خورم.
‫آره
‫بعدش باعث میشه حس کنی ‫یه آشغال عوضی هستی
‫- گمونم درسته ‫- آره
‫برای تو هم باعث شد حس کنی ‫یه آشغال عوضی هستی؟
‫- اوهوم ‫- حدس زدم
‫خب، بذار یه چیزی بهت بگم
‫تو حقت نیست این حس رو داشته باشی
‫اتفاقاً، به‌نظرم تو بی‌نهایت زیبایی
‫بخشنده‌ای. به مردم کمک می‌کنی.
‫همونطور که سعی کردی به سارا کمک کنی
‫هممم؟
‫ببین، عزیزم
‫اگه می‌خوای منو بُکنی، ‫لازم نیست سرم چرب‌زبونی کنی.
‫همیشه راه چاره‌ات اینه؟
‫یجورایی
‫خیلی‌خب
‫پس همینجا صبر کن
‫باشه
‫بریم
‫سلام. چه خبرا؟
‫خیلی طول کشید به اتفاقات اخیر ‫واکنش نشون بدم،
‫ولی چیزای زیادی رو باید هضم می‌کردم
‫بعد از اون انتشار اون فیلم، ‫حرفای زیادی گفته شده.
‫و دروغ‌های زیادی گفته شده ‫و آسیب‌های زیادی به افرادی که...
‫حقشون نبوده زده شده.
‫من و سارا...
‫احتمالاً یکی از قشنگ‌ترین ‫داستان‌های عشقی رو داشتیم.
‫ولی متأسفانه، الان دیگه تموم شده
‫مدتی بود که تموم شده بود
‫من به کسی خیانت نکردم ‫یا سر کسی لاشی‌بازی در نیاوردم
‫اگه قبلاً کات کرده باشی ‫دیگه خیانت حساب نمیشه
‫واقعاً متأسفم که اینو بهتون میگم، ‫لایو اون روزِ سارا،
‫یه صحنه‌سازی بزرگ بود تا ‫جلوی شما قربانی به‌چشم بیاد.
‫و این یه صحنه‌سازیـه
‫دختری که توی اون فیلم پیشم بود ‫اسمش کلوئیـه و اون...
‫اون بی‌نظیره
‫نمی‌خوام زیادی هیجان‌زده بشم، ‫ولی گمونم واقعاً ازش خوشم میاد.
‫و اون بابت هیچی مقصر نیست ‫و هیچ رابطه‌ای رو به هم نزده
‫چون من و سارا دیگه با هم نبودیم
‫پس لطفاً، ازتون می‌خوام بهش احترام بذارید
‫چون واقعاً حقشـه
‫به یه دلیل دیگه هم ازتون ‫می‌خوام بهش احترام بذارید...
‫چون شاید رابطه‌ی ما جدی شد.
‫که شخصاً خیلی دوست دارم بشه.
‫می‌خواستم اینو بهتون بگم. ‫می‌خواستم مستقیماً اینو بهتون بگم.
‫همین دیگه.
‫دوستتون دارم، به زودی می‌بینم‌تون.
‫چیه؟
‫چرا قیافه گرفتی؟
‫این لایو چی بود؟
‫لازم نبود این کارها رو بکنی
‫ولی... ممنون
‫این کمترین کاری بود که می‌تونستم
‫لایق این و خیلی بیشتر اینا هستی
‫به‌نظرم تو خیلی باحالی
‫واو
‫چیزی که راجع به جدی شدن رابطه‌مون گفتی؟
‫خب، نمی‌دونم
‫چرا که نه؟
‫شاید. اگه تو بخوای
‫یه سوئیت برامون بگیرم؟
‫بیا عادات بد رو تکرار نکنیم
‫وایسا، وایسا...
‫کافیه. بس کن. باشه؟
‫خیلی‌خب، گیج شدم. ‫الان دست رد بهم زدی؟
‫فقط می‌خوام از راه درستش بریم
‫یعنی آروم و آهسته
‫خب دقیقاً یعنی چی؟ ‫قرار شام و قدم زدن؟
‫خب، چرا که نه؟
‫می‌خوایم شرایطمون رو تغییر بدیم دیگه؟
‫بعدش، باید رفتارمون رو عوض کنیم
‫نمی‌دونم رفیق
‫با من بازی نکن
‫- وضعیت روحیم خوب نیست. خیلی حساسم. ‫- خیلی‌خب
‫دقیقاً واسه همین ترجیح میدم ‫یه روز دیگه همدیگه رو ببینیم، خب؟
‫وقتی کاملاً سر عقلی و ‫از شناختن من نمی‌ترسی.
‫خب؟
‫به‌زودی حرف می‌زنیم
‫ممنون
‫مامان
‫چرا اینجایی؟
‫- روسیو ‫- تو و بابای ایسادورا چی توی سرتونـه؟
‫من میرم خونه عزیزم
‫اگه بدون توضیح بذاری بری، ‫فکر می‌کنم همه‌اش حقیقت داره.
‫روسیو، عزیزم
‫روحمم خبر نداره چه قصه‌هایی بهت گفتن ‫یا چه داستان‌هایی به خودت میگی.
‫ولی من دارم میرم خونه. خب؟
‫چی شده؟
‫هیچی
‫اگه چیزی لازم داری من اینجام. ‫می‌دونی که؟
‫نمی‌دونم چقدر این بگایی‌ـه
‫که نتونی به خانواده‌ی خودت هم اعتماد کنی
‫خب، من هم نمی‌خوام ‫با خانواده‌ام هم‌صحبت بشم
‫آره، ولی تو نیکو و عمه و ‫شوهر عمه‌ات رو داری.
‫خیلی خرشانسی که اونا رو کنارت داری
‫آره
‫آخه ببین چطوری دارن برات می‌جنگن
‫وقتی نیکو بالا سرتـه ‫هیچ اشتباهی ازت سر نمی‌زنه
‫باهات حرف زدنی چشماش برق می‌زنه
‫آره، ولی...
‫آخرش یه جا می‌فهمه که من ارزشش رو ندارم
‫من یه بی‌عرضه‌ام
‫چرا درمورد خودت اینطوری میگی؟
‫جدی اگه می‌تونستی خوشحالی ‫رو توی چهره‌ی نیکو...
‫از وقتی که تو رفتی پیشش ببینی...
‫یکی که آدمی مثل نیکو رو اینطوری ‫خوشحال می‌کنه، حتماً ارزششو داره.
‫پس تو بی‌عرضه نیستی
‫جدی میگی؟
‫وقتی با خودت کنار میای، ‫پس حرف نداری
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- نمی‌تونی بری
‫جدی؟ نگاه کن فقط. ‫مشکلت چیه؟!
‫گوش نمیدی. ‫گفتم نمی‌تونی بری.
‫ممنون
‫تا همین الانش به قدر کافی ‫فکر توی ذهن دخترم کاشتی
‫من فقط بی‌عدالتی رو نشونش دادم. همین.
‫اینطور که فهمیدم آدم باهوش و فهمیده‌ای هستی
‫چون اگه اینطور نبود، دخترم ‫وقتش رو با تو تلف نمی‌کرد
‫پس گمونم حرفی که می‌خوام ‫بهت بزنم رو بگیری
‫هرگز بهت اجازه نمیدم ‫اونو ازم بگیری
‫دوباره نه. فهمیدی؟
‫اگه بین من و دخترم رو شکراب کنی، ‫خون راه میفته.
‫چون شک نکن این کار رو می‌کنم
‫همه چی مرتبـه؟
‫آره
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- هیچی
‫من و برادرت...
‫وسط یه گفتگوی دوستانه بودیم.
‫آره؟
‫ممنون
‫تخم سگ عوضی
‫- تو خوبی؟ ‫- آره
‫بهت صدمه زد؟
‫- مطمئنی؟ ‫- مطمئنم. چرا اومدی اینجا؟
‫تا حواسم بهت باشه. ‫دستور پدره.
‫رابطه با اون دختر، تو رو ‫در تیررس خانواده‌اش قرار میده.
‫قبلاً هم اینو دیدیم
‫دیگه باهاش نیستم. ‫پس حالا می‌تونی از من بکشی بیرون.
‫عجب!
‫شوخیت گرفته؟ ‫مگه همینو نمی‌خواستی؟
‫که با اون نباشم؟ ‫چرا اینقدر عصبانی هستی؟
‫ببین، حالا که این دختر یه قدرتی داره،
‫شاید بتونی از طریق اون ‫از داخل به ما کمک کنی.
‫- مزخرف نگو. شوخیت گرفته؟ ‫- چی؟
‫همیشه همین بساطـه!
‫نه. تو یه آشغال عوضی هستی. ‫درست مثل اونا.
‫- عین همید! ‫- بی‌احترامی نکن
‫- نافت رو با دروغ بریدن. از جلو چشمم برو کنار! ‫- آروم باش لعنتی
‫صبح بخیر
‫رفقا
‫لعنت بهت دالمر. ‫لطفاً قبل داخل شدن در بزن.
‫حکم تخلیه باطل شد
‫چی؟
‫کار دیداکـه
‫ایسادورا رو راضی کرد جلوشو بگیره
‫تن لشت رو بیار اینجا ببینم رفیق
‫- اون یه نابغه بود، درسته؟ ظاهراً... ‫- بچه‌ها، اریک توی اتاقش نیست.
‫و تختش هنوز مرتبـه
‫لعنتی. بهش زنگ زدی؟
‫آره، ولی جواب نمیده
‫مگه دیشب با هم از پارتی برنگشتید؟
‫نه
‫چی شده نیکو؟
‫دیروز، بهش گفتم اگه نره ‫پیش دکتر، نمی‌تونه اینجا بمونه.
‫عزیزم، چرا اینو بهش گفتی؟
‫بهم قول داد بره.
‫ولی...
‫اریک، عزیزم
‫کل شب بیرون بودم، ولی حالم خوبه
‫پسر عمه، بهت قول دادم میرم، ‫پس میرم.
‫عمو، اگه بخوای می‌تونیم الان بریم ‫درمانگاه پیش یکی از همکارات.
‫حتماً اریک
‫بشین باهامون صبحونه بخور، ‫بعدش می‌بریمت.
‫چیزی می‌خوای؟
‫قهوه؟
‫حالا بعداً
‫من از مادرید میرم
‫آره. ولی دلیلش رو نمی‌فهمم
‫خب، چون به اینجام رسیده، لوئیس
‫از خانواده‌ی خودم و ایسادورا بریدم.
‫و موقعی که خانواده‌اش نزدیکش ‫هستن به چه آدمی تبدیل میشه
‫خیلی‌خب. میشه بیشتر توضیح بدی؟
‫آره، هر چی گوه هست به بار میاد ‫و صاف میره تو دهن من.
‫همین. تموم. من دیگه نیستم.
‫می‌فهمم
‫ولی این هم درسته که ‫ایسادورا نظرش رو عوض کرد
‫و جلوی حکم تخلیه رو گرفت، نه؟
‫آره. تو از کجا فهمیدی؟
‫شنیدم وقتی سر و کله‌ی پدرش مارتین ‫پیدا شده، اوضاع بین‌تون تغییر کرده.
‫تا از راه رسیده، سر کار و کاسبی ‫با خانواده‌ی تو درگیر شده،
‫ایسادورا رو با قدرت وسوسه کرده و...
‫شما رو از هم جدا کرده، درسته؟
‫آخه از کدوم گوری اینا رو می‌دونی؟
‫ها؟
‫هی
‫بهتر شدی؟
‫آره
‫حس می‌کنم کاری که لازم بود انجام دادم
‫بهت افتخار می‌کنم
‫می‌دونی این چیه؟
‫آره
‫اگه کمکم کنی مارتین رو گیر بندازم، ‫جفتمون برنده می‌شیم
‫من می‌ندازمش زندان، ‫تو هم ایسادورا رو دوباره بدست میاری
‫دیداک، من اجازه می‌خوام به ‫صحبت‌های خصوصی‌تون گوش کنم،
‫و موقعی که وقتش شد، ‫توی دادگاه ازشون استفاده کنم.
‫بهم اجازه میدی؟
‫بگو
‫- اون‌وقت فقط میری سر وقت مارتین؟ ‫- آره
‫- نه سراغ خانواده من و نه ایسادورا؟ ‫- قول میدم. فقط اون.
‫خیلی‌خب. پس همین کارو بکنیم.
بی سی موویز مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده BcMoviez.Com