‫هر شهری یه مکان مخصوص داره
‫که مردمش اونجا جمع می‌شن.
‫توی ریوردیل، اون مکان پاپز چاکلیت شاپ هست. ‫خونه‌ی دوم همه دور از خونه‌ی اصلی‌شون.
‫اما این غذاخوری یه داستان ‫پیش‌زمینه‌ی مرموز هم داره.
‫سال‌ها پیش اینجا میدون جنگ بوده.
‫جنگ‌هایی که توی پاپز اتفاق افتادن ‫به هویت شهر شکل دادن.
‫و منتظر باشید چون یه جنگ دیگه هم تو راهه.
‫باعث افتخار منه که به شما
‫یک عضو شورای شهر وفادار و شریف
‫یک انسان نیکوکار و تاجر موفق رو معرفی کنم. ‫پرسیوال پیکنز.
‫خوش اومدی پرسیوال.
‫ممنون آلیس. ‫باعث افتخارمه که اینجام.
‫تا اونجایی که می‌دونم یه ‫نقشه‌ای برای شهر داری
‫که کلاً قراره آینده‌اش رو عوض کنه.
‫درسته آلیس.
‫اخیرا دارم رو یه پروژه‌ای کار می‌کنم که...
‫به ریوردیل به تکونِ درست حسابی می‌ده.
‫یه‌راه آهن جدید تحت مالکیت خصوصی...
‫که درست از قلبِ ریوردیل عبور میکنه...
‫و باعث اشتغال‌زایی، پیشرفت گردشگری ‫و درآمد شهر می‌شه
‫منظورش از " قلب ریوردیل " چی بود؟
‫خب، آیا این راه‌آهن قراره ایستگاه رسمی داشته باشه؟ ‫اینجا توی ریوردیل؟
‫معلومه که اره، آلیس
‫همه‌تون غذاخوری پاپـز رو می‌شناسید دیگه؟
‫اره، فکر می‌کنم اونجا بهترین مکان ‫برای ایستگاه قطاره!
‫این یعنی باید با پاپـز خداحافظی کنیم، ولی ‫خب ارزش این پیشرفت رو داره
‫من عمرا غذاخوری رو به تو بفروشم! عمرا
‫خب، خیلی نااُمید شدم...
‫امیدوار بودم به عنوان عضو شورای شهر،
‫حتما پیشرفت و صلاح ریوردیل رو در اولویت قرار می‌دی
‫تا سود شخصی و نامردانه خودت...
‫تو واقعا می‌خوای روی مزایای اقتصادی، اجتماعی..
‫و درضمن مزایای اشتغالی‌ای که این پروژه ‫به ارمغان میاره، چشم ببندی
‫اونم به خاطر یه غذاخوری...
‫بیا صادقانه حرف بزنیم، گذشته خیلی درخشانی داره
‫نمی‌دونم هدفت از این قضیه ساختگیِ ‫پروژه قطار چیه...
‫اما تنها آدمی که این وسط سود می‌بره تویی!
‫خب، دوستات که اینطوری فکر نمی‌کنن
‫راستش اونا ازت می‌خوان برای صلاحِ شهر...
‫اونجا رو به من بفروشی
‫گفتم که، عمرا!
‫آرچی، نمی‌تونیم اجازه بدیم ‫پرسیوال اینکارو بکنه!
‫پاپـز میراث خانوادگی منه!
‫اولین سیاه‌پوستانی که صاحب ‫مشاغل شدن، باید باهاش بجنگیم!
‫تبیتا، الان اصلا نمی‌تونم با پرسیوال مخالفت کنم
‫باشه؟ دیدی که کون‌ـمو پاره کرد
‫نقطه‌ضعفم رو می‌دونه! ‫پس شرمنده‌ام!
‫تا وقتی که یه راه‌حل اساسی پیدا کنم، ‫باید آروم بگیرم
‫نباید با پرسیوال لج کنی،
‫همه‌مون اینکارو می‌کنیم ‫اون آدم خطرناکی‌ـه!
‫می‌تونه به مغزـت غلبه کنه و وادارت کنه ‫کاری که می‌خواد رو انجام بدی
‫و تحت هیچ شرایطی هیچوقت باهاش ‫تنهایی جایی نباش.
..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. ‏.:: BcMoviez.com ::.
‫شنیدی پرسیوال توی تلوزیون چی‌گفت تونی
‫می‌خواد پاپـز رو از سر راهش برداره، و اگه ‫اینکارو بکنه...
‫بزودی سراغ " وایت وارم " هم میاد
‫نه دقیقا...
‫خودش گفت ایستگاه‌ـش جدید‌ـش هیچ ‫کاری با " وایت وارم نداره "
‫راه‌آهن رو بالای اینجا می‌سازه، یعنی جایی که پاپز قرار داره
‫اما ظاهرا حتی نیاز نیست یه روزم تعطیل کنیم،
‫اگه حرفشو باور کنم البته.
‫من تو هرکاری که بخوای کمکت می‌کنم تبیتا ‫اما توی مورد اون شیطان؟
‫غرفه پـاپـزی که اینجا زدیم ‫حسابی پول در میاره،
‫چرا پولی که پرسیوال پیشنهاد می‌ده رو قبول نمیکنی
‫و یه غذاخوری نو و پیشرفته‌تر توی یه مکان امن‌تر باز نمی‌کنی؟
‫تب تب عزیزِ من...
‫گرچه که تا الان با پرسیوال برخورد آنچنانی‌ای نداشتم،
‫اما موافقم که اون یه بلای جـدی برای این شهره، ‫همه پکینز ها اینطوری‌ان.
‫کمکت می‌کنم نابودش کنی!
‫عالیه
‫البته به‌محض اینکه یادگرفتم چطوری توانایی‌هایی که ‫اخیرا به دست آوردم رو کنترل کنم،
‫هنوز دارم روش کار می‌کنم و مونده تا تموم شه ‫ولی تقریبا آخراشه!
‫کوین؟
‫چه‎خبر؟
‫همون‌طور که پیش‌بینی کردی،
‫تبیتا داره تلاش می‌کنه حمایت بقیه رو ‫برای پـاپز جلب کنه،
‫تا جایی که شنیدم تا الان ‫کسی دست‌ـش رو نگرفته
‫خب هنوز نه، اما خیلی سمج‌ـه!
‫اون که نمی‌تونه جلوـم رو بگیره ‫نهایتا بتونه یکم سرعت‌ـم رو کند کنه!
‫که بازم خیلی رومخه!
‫کاملا
‫خب...
‫بهش یه فرصت عادلانه دادم،
‫پرسیوال واقعا منو توی فکر فرو برده،
‫تا جایی که کم کم دارم به این فکر می‌کنم که..
‫واقعا اون پیشنهاد فقط برای جهت صلاح شهره؟
‫نه، امکان نداره
‫پاپز به یه دلیل تا الان دوام آورده،
‫چون سـتـون ریوردیله!
‫مردم شاید این رو فراموش کرده باشن، اما حقیقت محضه
‫اره اما اگه از همین مردم بپرسی
‫کدوم بیشتر به صلاح شهره؟ باز موندن پاپز...
‫یا یه راه‌آهن جدید و جذاب چی می‌گن؟ ‫خیلی پیچیده‌ست
‫درضمن، وقتی هیچکس نیست تا ازم حمایت کنه
‫چطوری می‌تونم باهاش مقابله کنم؟
‫تو که حمایت یکی رو داری، ‫من حمایت‌ـت می‌کنم
‫چطوری فهمیدی دارم به ‫چی فکر می‌کنم؟
‫من هیچ حرفی نزدم
‫آه...
‫دقیقا به سوالی که تو ذهنم داشتم ‫بهش فکر می‌کردم، جواب دادی
‫جاگهد، چه‌خبر شده؟
‫و لطفا نگو " هیچی " ‫چون اخیرا اتفاقای خیلی عجیبی داره دور و ورمون میوفته!
‫درسته
‫خیلی‌خب پس...
‫باید یه چیزایی بهت بگم،
‫خب، پس می‌تونی ذهن بقیه رو بخونی
‫بتی می‌تونه خطر رو احساس کنه
‫آرچی آسیب‌ناپذیر شده، البته به جز ‫وقتایی که پلادیوم بهش نزدیکه...
‫شرل از دهنش آتش می‌زنه بیرون ‫و پرسیوال می‌تونه ذهن بقیه رو کنترل کنه؟
‫اره
‫اما نتونست ذهن تو رو کنترل کنه،
‫خیلی جالبه
‫به‌طرز خیلی پیچیده‌ای با عقل جور در میاد، اما ‫نه فقط تو مورد تو...
‫ با توجه به همه این اتفاقاتی که اخیرا ‫باهاش سر و کله می‌زدم...
‫اما...
‫ببین، یه فکری زده به سرم که چطوری پاپز ‫رو نجات بدیم...
‫خودم وقتی می‌خواستن " درایـو این " رو خراب کنن امتحانش کردم ‫(مکانی که در فصل اول جاگهد اونجا زندگی می‌کرد)
‫باید پـاپز رو به عنوان یه مکان تاریخی برجسته ثبت کنیم، باشه؟
‫اینطوری نمی‌تونن خراب‌ـش کنن
‫خب یعنی به نظرت پرسیوال و...
‫شورای شهر اجازه میدن؟
‫نه، ثبت کردن مکان‌های تاریخی ‫در سطح ایالتی انجام میشه
‫هیچ ربطی به اون نداره
‫فقط تنها کاری که باید بکنیم اینه که ‫ثابت کنیم پـاپز از اهمیت تاریخی برخورداره
‫با این می‌تونی شروع کنی،
‫این یه جعبه از یادگاری های قدیمی‌ـه....
‫که نشون می‌ده غذاخوری ‫دهه ها سابقه داره،
‫اگه یه مدرک محکمی باشه که
‫ثابت کنه پـاپز یه مکان تاریخی بسیار باارزشه
‫همه‌ش توی این جعبه‌ست
‫ فوق العاده‌ست ‫ ممنون، پاپ...
‫خدای من...
‫یه جلد از کتاب " گـرین بـوک "
‫درست مثل الان، قدیم‌ـم همه ‫به اینجا پناه میاوردن...
‫هی، همینطوری که داریم کار می‌کنیم ‫نظرت با پنیر کبابی و سوپ گوجه برای شام چیه؟
‫حتما، عالیه!
‫تبیتا، این جعبه مثل یه ماشین زمان می‌مونه
‫همه رویداد های مهمِ ریوردیل اینجا ‫توی پـاپـز اتفاق افتاده‌ان
‫رویداد های معنوی، ‫فجایع ملی...
‫همه‌ی اینا اینجا روی ‫این صندلی‌ها اتفاق افتاده
‫انجمن تاریخی " راکلند کانتی " عمرا ‫درخواست‌مون رو رد کنن!
‫چه خبر خوبی...
« ریـــوردیـــل »
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @BcMovie_co ::.
‫هی، تریسا
‫ما تونستیم!
‫چرا بهم گفتی تریسا؟
‫باورم نمیشه اسم‌مون بلاخره رفت کتاب " گریـن بوک " ‫(کتابی از ویکتور هوگو گرین، جهت دریافت اطلاعات بیشتر نام کتاب را جستجو کنید)
‫هی، میشه اینا رو ببری نصب کنی؟
‫جاگهد!
‫چه خبر شده اینجا؟
‫کجاییم؟
‫تو کدوم زمان‌ـیم؟
‫اوایل سال 1944؟
‫اره تبیتا، اوایل 1944
‫دنیا درگیر جنگ جهانی‌ـه و تـاتس‌تیت پدربزرگته!
‫پس چرا بهم گفت تریسا؟
‫چرا جوری رفتار می‌کنه که ‫انگار من‌ـو می‌شناسه؟
‫ذهن اون حضورناگهانی تو رو ‫اینطوری درک کرده،
‫و درضمن من جاگهد نیستم، ‫من فرشته‌ام
‫فرشته نجات‌ تو!
‫فرشته نجاتی که دقیقا شبیه دوست پسرمه؟
‫خب، این ظاهرو انتخاب کردم چون فقط...
‫با جاگهد صمیمی‌ای و بهش اعتماد داری!
‫اگه شکل واقعی‌ام رو ببینی مغزت ارور میده ‫و دیوونه میشی.
‫من آدم خوبی ام...
‫اسم‌ـم رفائیله! ‫(نام یکی از فرشتگان مقرب)
‫وایسا ببینم، اسم تو...
‫اسمت رفائیله؟
‫اره
‫جاگهد واقعیِ توی زمان خودت...
‫الان توی بیمارستان بغل‌ـت نشسته
‫یادم میاد من و جاگهد اینجا بودیم...
‫درباره غذاخوری تحقیق می‌کردیم و ‫یهو یه غریبه...
‫با یه تفنگ اومد داخل و بهم شلیک کرد
‫جاگهد سریع تو رو به بیمارستان رسوند؛
‫الان جون‌ـت در امانه.
‫اگه تو فرشته نجاتمی، پس تا حالا کجا بودی؟
‫نزدیک‌ـت!
‫ما فقط می‌تونیم توی شرایط های خیلی اضطراری...
‫یا ضرورت در رویداد های کیهانی ‫خودمون رو نشون بدیم
‫شرط داره...
‫خب چرا و چطوری تیر خوردن من رو آورد ‫به سال 1944؟
‫چطوری برگردم به زمان حال؟ زمان خودم!
‫من چیز زیادی نمی‌دونم
‫فقط خدا می‌دونه!
‫چرا اینو نمی‌خونی؟
‫خیلی‌خب، با توجه به این کتاب...
‫من ممکنه یه چیزی به اسم " کرونوکنتیک باشم "
‫یعنی می‌تونی توی زمان سفر کنی
‫قبل از اینکه بیام اینجا...
‫انفجاری که توی خونه آرچی رخ داد،
‫شوکِ اون اتفاق باعث فعال شدن یه سری ‫توانایی ها برای خودش و آرچی و بتی شده
‫خب، شاید ترس موقع تیر خوردن باعث ‫فعال شدن توانایی مخصوص من شده باشه؟
‫نظریه‌ خیلی منطقی‌ای‌ـه.
‫مگه اینکه به خواست خودم اونکارو نکرده باشم
‫یعنی یه جورایی یه بازتاب بوده!
‫گلوله بهم برخورد کرده ‫ و باعث ایجاد پرش زمانی شده باشه
‫اما چرا سال 1944؟
‫شاید باید میومدی اینجا
‫تا یه ماموریت رو انجام بدی!
‫خب، توی کتاب چیزی درمورد ماموریت نگفته بود
‫اما گفت به یه " تـــوتــم " نیاز دارم ‫(شیء جادویی و مقدس)
‫یه طلسم، یه شیء‌ای چیزی که بتونم برای کنترل کردن و ‫تسلط پیدا کردن به توانایی‌ام روش تمرکز کنم
‫و با انجام این کار شاید بتونم برگردم به زمان خودم
‫خب تــوتـم تو چیه؟
‫نمی‌دونم!
‫اما باید یه چیز نمادین و افسانه‌ای و مربوط ‫به قدرت‌های دینی باشه...
‫برای من یا برای دنیا...
‫خب مثل اینکه سال‌ها باید تو انبار کاه دنبال سوزن بگردی!
‫چرا تمرکز نمی‌کنی؟
‫روی اینکه چرا اینجایی..
‫ماموریتم؟
‫فکرکنم تو می‌دونی و نمی‌خوای یا نمی‌تونی ‫بهم بگی...
‫تریسا، تو هم میای؟
‫کجا؟
‫به جلسه مردم شهر توی دبیرستان...
‫تصمیم‌گیری درمورد اجرای قانون تک‌نژادی ساعتی در ریوردیل!
‫بیا، پای آینده‌مون وسطه!
‫تایتس تو رو ندید؟
‫هیچکس جز تو نمی‌تونه من رو ببینه
‫و این جلسه...
‫احتمالا ماموریت منه! نه؟
‫به نظر من که حتما همینه، اره.
‫ممنون که با اینکه نزدیک تعطیلاته، همه‌تون تشریف آوردین
‫می‌دونم این موضوع خیلی بحث‌برانگیزه...
‫و می‌خوام قبل از اینکه تصمیم‌گیری کنم، به بقیه...
‫این فرصت رو بدم تا حرف‌هاشون رو بزنن.
‫در همین رابطه، دوست‌دارم با کلانتر پرکینز شروع کنم
‫به‌نظر شما اگه قانون تک‌نژادی ساعتی توی ریوردیل اجرا بشه..
‫این امر باعث کاهش جرم و جنایت می‌شه؟
‫بله شهردار کلر، همینطوره
‫یعنی خب...بقیه شهر ها مثل " گرین‌دیل " ‫"سنترویل " و " سی‌ساید " رو ببینید...
‫از وقتی قانون تک‌نژادی رو اجرا کردن جرم و جنایت ‫توی شهرهاشون 50 درصد کاهش یافته.
‫کلانتر پرکینز، فکرکنم بد نیست بهمون توضیح بدین ‫این قانون تک‌نژادی مستلزم چه چیزایی هست؟
‫خب، خیلی ساده‌ست ‫مدیر کوپر!
‫همه مردم سیاه‌پوست، شهروندان و غیره...
‫باید وقتی غروب می‌شه از شهر خارج بشن.
‫اگه اینکارو نکنن، متخلف در نظر گرفته شده و باهاشون برخورد میشه.
‫نمی‌تونید اینارو کنید!
‫علاوه‌بر اینکه کاملا دارین نژادپرستانه عمل می‌کنید...
‫بلکه فکر می‌کنید فقط سیاه‌پوستان ‫جرم و جنایت می‌کنن.
‫پس خانواده‌های سیاه‌پوست شهر چی می‌شن؟
‫سیاه‌پوستانی که صاحب مشاغل‌ـن؟ ‫اونا چیکار کنن؟
‫چطوری خرج زندگی‌شون رو در بیارن؟
‫خب، فکرنکنم قبلا با هم آشنا شده باشیم خانم...
‫ ولی از نظرم اگه بعضی از مردم نمی‌تونن قانون ‫به این سادگی رو رعایت کنن...
‫شاید بهتره از اینجا برن و یه جای دیگه‌ زندگی کنن!
‫مثلا قبر بابات!
‫من با تمام وجودم از این کشور دفاع نکردم...
‫تا برگردم به شهری که توش مردم مختلف...
‫نمی‌تونن آزاد باشن و حق خدادادی‌شون ازشون گرفته شده!
‫ممنون، آرچی
‫آرتی هستم، خانم!
‫و درضمن...
‫پنج‌نفر از کارمندان من تو ایستگاه آتش‌نشانی سیاه‌پوستن!
‫و الانم دوستان من محسوب می‌شن.
‫اونا بارها جون‌مون رو نجات دادن.
‫آقای اندروز و کلانتر پرکینز، به من گوش کنید...
‫واضحه که الان باید خیلی چیزها رو درنظر بگیرم،
‫پس، پیشنهاد می‌کنم فعلا بیخیال این موضوع بشیم...
‫بعد از جشن‌سال نو دوباره دور هم جمع می‌شیم ‫و این مسئله رو حل و فصل می‌کنیم
‫یه‌بار برای همیشه! ‫چون تصمیم آسونی نیست...
‫نظرتون چیه؟
‫واقعا یه جای کار می‌لنگه!
‫تا جایی که من می‌دونم، ریوردیل ‫هیچوقت یه شهر تک‌نژادی ساعتی نبوده
‫انگار یکی داره تاریخ رو از نو می‌نویسه
‫و فکرکنم بدونم کار کیه...
‫کلانتر پرکینز...
‫یه نسخه دیگه‌ش توی زمان خودمم هست، ‫پرسیوال پیکنز!
‫اون یه شیطانه!
‫اگه ماموریت‌ـم این باشه که جلوش رو بگیرم چی؟ ‫نا نقشه‌هاش رو نقش‌برآب کنم
‫شاید به‌خاطر همین اومدی اینجا...
‫به این لحظه خیلی مهم توی زمان...
‫کمک! کمک کنید...
‫لطفا! کمک کنید! اونا دنبال‌مون هستن! ‫ما بچه داریم.
‫ممنون
‫واقعا ممنونم
‫توی " سنترویل " بودیم و یهو بنزین ماشین‌مون تموم شد،
‫دقیقا وقتی که هوا داشت تاریک می‌شد،
‫سنترویل یه‌شهر تک‌نژادی ساعتیه!
‫نزدیک بود پلیس گیرمون بندازه اما به جنگل فرار کردیم...
‫و بعدش این غذاخوری رو یادمون اومد
‫اسمش رو توی کتاب " گرین‌بوک " خونده بودیم،
‫تا اینجا پیاده اومدیم،
‫نباید تو جاده باشیم...
‫میشه یه مدت اینجا بمونیم؟
‫فقط تا فردا صبح...
‫بعدش برمی‌گردیم توی ماشین‌مون، البته ‫اگه هنوز اونجا باشه
‫شب کریسمس‌ـه! معلومه که می‌تونید...
‫ممنون
‫خدای من...
‫طوری نیست،
‫آروم باشین، اونا رو بسپارید به من.
‫ببخشید آقای محترم ‫غذاخوری بسته‌ست.
‫نیومدیم میلک‌شیک بخوریم خانم!
‫با خودمون گفتیم ممکنه به چندتا ‫جنایت‌کار فراری پناه داده باشین...
‫همکارانمون توی سنترویل بعد از غروب خورشید
‫به چندتا متجاوز برخورد کردن و تعقیب‌شون کردن.
‫و آخرین باری که دیدنشون، تو ‫راه اینجا بودن.
‫خب، ما اینجا هیچ جنایت‌کاری نداریم!
‫ولی یه خانواده جوان هستن...
‫اما آخرین باری که چک کردم ریوردیل یه ‫شهر تک‌نژادی نبود!
‫درسته اما سنترویل هست و اونا قانون رو زیر پا گذاشتن...
‫پس اون جنایت‌کاران رو با خودمون می‌بریم
‫عالی میشه بیایم داخل و ببریم‌شون...
‫حکم ورود دارین؟
‫نه، نداریم
‫خب پس حق ندارین یه قدم‌ـم به اینجا نزدیک بشین.
‫چون می‌دونم وقتی مردم رو به‌خاطر زیر پا گذاشتن ‫قانون تک‌نژادی می‌گیرن چه بلایی سرشون میاد!
‫ناپدید می‌شن و خدامی‌دونه دیگه چی...
‫خب، می‌خوام با رئیست صحبت کنم
‫من اینجام!
‫و بذار روشنت کنم، بدون حکم ورود حق نداری ‫وارد غذاخوری‌ام بشی!
‫خب حالا که اینطوریه ‫اگه اشکالی نداره..
‫من به سنترویل خبر می‌دم و ‫همه‌مون اینجا منتظر می‌مونیم
‫تا با حکم ورود بیان
‫باید تا فردا صبح برسن...
‫بعدش کارمون رو به اتمام می‌رسونیم و ‫عدالت اجرا میشه
‫به سنترویل خبر بده تا آماده بشن، معاون
‫قراره شب طولانی‌ای باشه
‫چند ساعت وقت خریدیم، اما به محض اینکه ‫حکم ورود صادر بشه
‫هیچکس نمی‌تونه جلوی ورودشون ‫به اینجا و...
‫دستگیر کردن شما ها رو بگیره.
‫چطوره از در پشتی فرار کنیم؟ بریم داخل جنگل
‫فکرنکنم بتونیم اینکارو کنیم، فلن
‫بیبی‌آنی نفس‌تنگی داره
‫اگه یهو نفس تنگی‌ـش عود کنه چیکار کنیم؟
‫دارو هاش رو توی ماشین جا گذاشتیم.
‫لعنتی، الان فقط معجزه کریسمس می‌تونه ‫به دادمون برسه!
‫اره
‫فقط معجزه کریسمس می‌تونه!
‫نمی‌تونم مستقیما خودمو دخالت بدم، این یه قانونه!
‫شب کریسمسه! تو یه فرشته‌ای...
‫این جزو اون موقعیت هایی نیست که باید ‫خودتو قاطی ماجرا کنی؟
‫ازم می‌خوای چیکار کنم؟
‫چیزی که یکم پیش خودت گفتی...
‫اینکه اگه شکل واقعی‌ـت رو ببینم، دیوونه میشم
‫واقعا گفتی؟
‫اره
‫چشم‌هات شروع به خون‌ریزی می‌کنه و ‫مغز‌ـت از وسط نصف میشه!
‫خب، این یعنی اگه کلانتر تو رو ببینه ‫مغز اونم از وسط نصف میشه؟
‫خیلی‌خب، ببینم چیکار می‌تونم بکم
‫ممنون رفائل، واقعا ممنونم
‫اما فقط...چند لحظه صبرکن
‫اول یه زنگ به رئیس اندروز میزنم و بعدش ‫به همه میگم بیان پشت.
‫بهشون گفتم از سر جاشون تکون نخورن و ‫به در نزدیک نشن.
‫خودتم نمی‌تونی ببینی...
‫قرار هم نیست ببینم.
‫و مرسی رفائیل.
‫رئیس آتیشنشانی اندروز قراره ‫بیاد پیش ما و کمکت کنه بری خونه.
‫ولی اول باید یه‌جایی بریم.
‫چه اتفاقی برای اینا افتاده؟
‫بیاید، باید بریم.
‫تایتوس خبر میده ببرنشون.
‫حدس می‌زدم امشب تا ‫دیروقت کار کنید آقای شهردار.
‫دم کریسمس اصلاً وقت سر خاروندن نداشتم.
‫حقیقتش اون موقع توی جلسه ‫زیاد نتونستم توجیح کنم.
‫برای همین گفتم با دوست‌هام برسیم خدمت‌تون.
‫این تریسی، فلین و دخترشون آنی‌ـه.
‫همین چند ساعت قبل ‫مثل مجرم‌ها دنبال‌شون بودن
‫اون هم به‌خاطر این که بعد از خاموشی ‫توی سنترویل دیدن‌شون.
‫اینا دلیلی هست که نباید بذارید کلانتر پیکنز
‫ریوردیل رو به یه شهر تک نژادی تبدیل کنه.
‫با اینکار ریوردیل روحش رو ‫از دست میده جناب شهردار.
‫تریسی بود.
‫با فلین و آنی کوچولو ‫صحیح و سالم رسیدن خونه.
‫پس ظاهراً ‫نیک آن باشد که انجامش نکوست.
‫ولی یه‌چیزی باید بهتون بگم.
‫اسم من تریسا نیست. ‫تبتاست.
‫و شما...
‫حقیقتش...
‫تو نمی‌تونی منو شکست بدی ‫پس بیخیالش شو!
‫و می‌دونید، اگه بنده
‫زمانی که احتمال ژنرال شدن با چشم‌اندازی...
‫وسیع از کل تاریخ انسان بهم پیشنهاد شد ‫قبول می‌کردم...
‫این دکتر کینگ‌ـه. ‫سخنرانی قله‌ی کوهشه.
‫...و پروردگار به من گفت...
‫و این یعنی امروز سوم آپریل 1968ـه ‫و فردا دکتر کینگ...
‫دکتر کینگ چی، تینا؟
‫اگـ...اگه میشه یه‌کم پول ‫واسه اتوبوس قرض بده پاپ.
‫باید جلوی یه اتفاقی رو بگیرم.
‫خبری از مکانیک نشد؟
‫نه، این هم درست شدنش دو سه ساعت طول می‌کشه. ‫یعنی...
‫حالا حالاها به ممفیس نمی‌رسیم.
‫اتوبوس دیگه‌ای هست سوار بشم؟
‫واسه ممفیس؟ ‫نه، همین یکی بود خانم.
‫می‌دونم می‌خوای چیکار کنی.
‫می‌خوای جون دکتر کینگ رو نجات بدی.
‫می‌دونم خیلی ناراحت‌کننده‌ست، ‫ولی کاری از دستت بر نمیاد.
‫من تو کتم نمیره رفائیل.
‫یادمه بتی گفت اولین دفتر اف‌بی‌آی ‫ریوردیل سال 1950 باز شد.
‫شاید اونا بتونن کمک کنن.
‫کمکی از دست‌مون بر میاد خانم؟
‫و اگه بخوام به مسافرخونه‌ی ‫لورین زنگ بزنم چی؟
‫همون‌جایی که امشب دکتر کینگ قراره بمونه.
‫منشی حرفت رو باور نمی‌کنه. ‫شاید خط تلفن هم قطع کردن.
‫این وضع درست نیست.
‫- منصفانه نیست. ‫- می‌دونم.
‫اما یه‌سری اتفاق‌ها توی ‫تاریخ غیرقابل تغییرن.
‫و متأسفانه این هم یکی از همون‌هاست.
‫بعضی اتفاق‌های خاص توی گذشته انقدر ‫توی ساختار دنیا تأثیر گذارن
‫که جهان نمی‌ذاره چیزی تغییرش بده.
‫خب حالا چیکار کنم؟
‫باز هم تکلیفم مربوط به پرسیوال‌ـه؟
‫می‌تونی بری دنبال طلسمت بگردی.
‫هنوز هم سر جاشه.
‫نمی‌تونم تصور کنم که ‫بتونم روی چیزی به‌غیر از
‫اتفاقی که قراره امشب بیوفته تمرکز کنم.
‫پس منم باهات منتظر می‌مونم.
‫شب بخیر، هم‌اکنون با پیامی ‫فوری از سناتور رابرت کندی
‫از ایندیاناپولیس خدمت شما هستیم.
‫با سلام خدمت شنونگان عزیز ‫متأسفانه خبر بدی دارم
‫و فکر می‌کنم این خبر برای شهروندهامون
‫و کسانی که در دنیا به دنبال صلح هستن ‫ناراحت‌کننده‌ست
‫متأسفانه امشب مارتین ‫لوتر کینگ در ممفیس، تنسی
‫به ضرب گلوله به قتل رسید.
‫بابابزرگ.
‫مارتین لوتر کینگ...
‫زندگی خود را وقف عشق‌ورزی...
‫حالا چیکار کنیم؟
‫برای ادای احترام غذاخوری رو تعطیل کنیم؟
‫به‌نظرم باز باشه بهتره.
‫فکر کنم مردم الان نیاز ‫دارن که حس کنن تنها نیستن.
‫که حس کنن جزئی از جامعه هستن.
‫و شاید فردا اوضاع بهتر شد.
‫کمکی از دستم بر میاد؟
‫صبح بخیر. ‫وضعیت شما چطوره؟
‫خوبه، بد نیست.
‫خیلی هم خوب.
‫انگار خیلی مشتری دارید.
‫خب، راستش توی گرین‌دیل مردم بدجور شورش کردن
‫همینطور سنترویل و سی‌ساید. ‫دیشب اتفاق افتاد.
‫برای همین از حالا ‫شهردار وضعیت اضطراری اعلام کرده
‫و تا اطلاع ثانوی تمام گردهمایی‌های ‫ریوردیل رو ممنوع کرده.
‫باید کسایی که توی غذاخوری ‫هستن تا ساعت 6 متفرق بشن.
‫اینجا کسی دنبال شورش نیست.
‫مردم فقط می‌خوان پیش هم ‫دعا بخونن و سوگواری کنن.
‫و از کِی تا حالا شهردار ‫به اف‌بی‌آی دستور میده؟
‫شهردار از رئیس اداره کمک خواست. ‫ما هم از خدمت بهشون خوشحالیم.
‫ساعت 6 برمی‌گردیم.
‫تا اون موقع به همه بگید از اینجا برن.
‫وگرنه؟
‫وگرنه مجبوریم دستگیرشون کنیم.
‫میشه یه‌چیزی بپرسم؟
‫تو مشکلت چیه؟
‫کسی که این همه برامون عزیز بوده ‫با بی‌رحمی کُشته شده
‫ما هم که آروم و ساکت ‫نشستیم رادیو گوش می‌دیم.
‫چه فرقی به حال شما می‌کنه؟
‫متوجهم که شما و دوست‌هاتون ‫الان خیلی ناراحت هستید.
‫ما فقط می‌خوایم مطمئن بشیم که ‫این احساسات از کنترل خارج نشن.
‫و منجر به خشونت و خونریزی بشن.
‫غذاخوری مثل یه بشکه‌ی باروته.
‫حیفه اگه منفجرش کنم.
‫اون حرومزاده چی می‌خواست؟
‫می‌خواست...
‫ما رو متفرق کنه.
‫می‌خوان با قانون حکومت ‫نظامی جلومون رو بگیرن.
‫باید تا ساعت 6 از اینجا بریم ‫وگرنه می‌گیرن‌مون.
‫شنیدم پلیس دیشب توی ‫سی‌ساید یه معترض رو کتک زده.
‫باید یه‌کاری بکنیم.
‫آره، بریزیم تو خیابون شلوغش کنیم...
‫اصلاً اونا چه حقی دارن که بهمون ‫بگن می‌تونیم پیش هم باشیم یا نه؟
‫هیچ حقی ندارن.
‫اما نباید بازیچه‌شون بشیم.
‫چون مطمئن باشید که دنبال ‫بهونه‌ان تا یه بلایی سرمون بیارن.
‫پس به‌نظرت چیکار کنیم؟
‫من اون مأمور اف‌بی‌آی رو می‌شناسم.
‫اون دنبال خشونت و خونریزیه. ‫می‌خواد خون ما رو بریزه.
‫اون می‌خواد ما متفرق بشیم
‫تا از هم جدا باشیم و استرس داشته باشیم
‫تا تک و تنها دنبال دردسر باشیم
‫تا واسه خودش و رفیق‌هاش ‫یه طعمه‌ی آسون باشیم.
‫ولی ما بازیچه‌شون نمی‌شیم.
‫وقتی غروب شد همه همین‌جا می‌مونیم.
‫با هم.
‫آواز می‌خونیم و دعا می‌کنیم ‫و کنار هم می‌مونیم.
‫مگه نگفتی دستگیر می‌شیم؟
‫نه، اون این حرف رو زد.
‫من یه فکری دارم تا جلوی اتفاق رو بگیرم.
‫فکری که خود مأمور پیرس انداخت تو کله‌ام.
‫خانم تیت هستم با رئیس هوور کار داشتم.
‫و تأیید می‌کنم که شما به آقای هوور گفتید
‫من از تمام پرونده‌های سرّی‌شون با خبرم.
‫لطفاً گوشی دست‌تون.
‫جی ادگار هوور.
‫رئیس اف‌بی‌آی؟ ‫شماره‌اش رو از کجا آوردی؟
‫به تلفن‌خونه اصلی زنگ زدم ‫و حدوداً 10 بار اینور اونورم کردن.
‫هوور هستم. ‫شما؟
‫آقای هوور.
‫شما منو نمی‌شناسید. ‫ولی من خیلی خوب شما رو می‌شناسم.
‫برای مثال، می‌دونم که مدارک غیرقانونی سرّی
‫از یه‌سری مثلاً "تهدیدات" ‫مردم آمریکا نگه می‌دارید.
‫شما کاملاً در اشتباهید خانم جوان.
‫یکیش همون پرونده‌ی رابطه‌ی کندی مونرو.
‫مزخرفه.
‫و البته مخصوصاً پرونده‌ای که راجع‌به
‫رئیس‌تونه، ‫رئیس جمهور لیندن جانسن.
‫یه سؤال، از پرونده‌های ‫سرّی‌تون خبر نداره، نه؟
‫ناجور میشه اگه بفهمه. ‫احتمالاً از دست‌تون ناراحت میشه.
‫عمراً بتونی با رئیس جمهور حرف بزنی.
‫با تو که تونستم، نه؟
‫چی می‌خوای؟
‫چیز زیادی نمی‌خوام.
‫می‌خوام یکی از مأمورهای دردسر ‫سازت رو توی ریوردیل بشونی سر جاش.
‫مأمور پری پیرس.
‫بله، خودم هستم.
‫سلام جناب رئیس.
‫بله قربان.
‫همین الان داشتیم می‌رفتیم ‫یه گردهمایی غیرقانونی رو متفرق کنـ...
‫مطمئنید قربان؟
‫بله قربان، متوجهم.
‫چی گفت؟
‫کنسلش کرد.
‫عملیات مهمونی تیراندازی کنسل شد.
‫و اینکه، اخراجم هم کرد.
‫اخراجت کرد؟
‫چرا؟
‫حتماً یکی باهاش حرف زده
‫همون زن فتنه‌گر که توی ‫غذاخوری کار می‌کرد.
‫برو، برو.
‫برو.
‫ول کن برو.
‫تکلیفم این بود؟
‫طرد کردن پرسیوال؟ ‫باز نگه داشتن غذاخوری؟
‫به‌نظر من که آره.
‫ممکن بود یه اتفاق وحشتناک ‫امشب توی ریوردیل بیوفته.
‫و تو جلوش رو گرفتی.
‫کاش کار بیشتری از دستم بر میومد.
‫خب، شاید هنوز تکلیفت تموم نشده.
‫تینا، سس کچاپ‌مون داره تموم میشه.
‫میشه بری چندتا شیشه بیاری؟
‫آره.
‫پرسیوال.
‫عه، اینجایی تسا؟ ‫یالا، نیازت دارم.
‫چرا؟ چی شد؟
‫یکی روی دیوار یه‌چیز خیلی بد نوشته.
‫آخه نمی‌فهمم.
‫- 88 چیه؟ ‫- علامت تنفر.
‫88 شماره‌ای هست که ‫سفیدپوست‌های نژادپرست استفاده می‌کنن.
‫آخه چرا باید کسی بیاد همچین ‫چیزی روی غذاخوری‌مون...
‫غذاخوریت بنویسه؟
‫سر بزنگاه مُچ‌شون رو گرفتم.
‫الان با کلانتر کلر داخل نشسته.
‫متأسفانه از دیشب داریم ‫تماس‌ها رو اولویت‌بندی می‌کنیم
‫ولی از دیشب یه موج ‫وحشی‌گری توی شهر راه افتاده.
‫وارد هزاره‌ی جدید شدیم ‫اونوقت مردم هنوز آدم نشدن.
‫همه‌شون بچه بودن؟
‫آره، همه‌شون مثل وقتی که
‫پاپ مُچ برایان تالبوت رو گرفتم ‫واکنش نشون دادن.
‫چطوری بوده واکنش‌شون؟
‫وقتی مُچش رو گرفتم ‫انگار گیج شده بود.
‫گفت اسپری زدن روی دیوار رو یادش نمیاد.
‫انگار هیپنوتیزم شده بود.
‫نظرتون چیه من برسونمش ‫خونه‌شون و با خونواده‌اش حرف بزنم
‫ببینم چیزی می‌دونن یا نه؟
‫فردا می‌تونی درمورد شکایت ‫کردن ازش صحبت کنیم.
‫خوبه.
‫اشکال نداره چند دقیقه باهاش حرف بزنم؟
‫نه.
‫برایان بودی، درسته؟
‫آره.
‫واقعاً بابت کاری که با ‫دیوار پشتی کردم متأسفم.
‫حتی یادم نمیاد که انجامش داده باشم.
‫گفته بودی.
‫اینو بیرون پیدا کردم. ‫گفتم شاید مال تو باشه.
‫آ...آره.
‫امبروز پیپز با لقب «موشک» ‫مثل کارت «جام مقدس» کارت‌های بیسباله.
‫اون تنها بازیکن لیگ ‫بزرگ بیسبال از ریوردیل‌ـه.
‫تازه خریدمش.
‫از کجا؟
‫از عتیقه فروشی‌ای که توی شهر باز شده.
‫صاحب مغازه خیلی خوب بهم فروخت.
‫فقط باید با یه...
‫برایان؟
‫یادم نمیاد.
‫صحیح.
‫و اسم صاحب مغازه چی بود؟
‫اونو یادته؟
‫اسمش پال یا همچین چیزی بود.
‫فکر کنم پال پرینس.
‫و گفتی مغازه‌اش کجا بود؟
‫ببخشید دیر اومدم.
‫برام سؤال بود کِی خودت رونشون میدی رفائیل.
‫توی سفر در زمان کارِت خوب شده.
‫باز هم توی زمان سفر کردی.
‫فقط یک ثانیه قبل از انفجار منتقل شدی.
‫اما هنوز دارم با پرسیوال ‫قایم باشک بازی می‌کنم.
‫تو برو. ‫من حواسم هست.
‫چرا پرسیوال همیشه موقع ‫اتفاق‌های ناجور پیداش میشه؟
‫توی دهه 40 می‌خواست ‫ریوردیل رو تک‌نژادی بکنه.
‫سال 68 هم که می‌خواست شهر رو به آشوب بکشه.
‫و حالا سال 1999 هم که داره ‫شهر رو با نفرت مسموم می‌کنه.
‫آدم‌هایی هستن که انقدر بی‌رحم و قلب سردن
‫که یه روستا رو فقط برای ‫گرم شدن خودشون آتیش می‌زنن.
‫آره، اما چطوری همچین کاری می‌کنه؟
‫داره همینطوری توی بقیه بدن‌ها ظهور می‌کنه؟ ‫یا یه مسافر زمان نامیراست؟ یا شیطانه؟
‫وایسا.
‫این نیزه‌ی لونگینوس‌ـه. ‫میگن که موقع مرگ مسیح
‫کنار صلیبش بوده.
‫این یکی از قوی‌ترین اشیای تاریخه.
‫و این هم جام مقدس‌ـه.
‫جامی که توی شام آخر استفاده شد.
‫تبتا، این ممکنه همونی باشه که دنبالش بودی.
‫این ممکنه همون جام مقدست باشه.
‫می‌تونی ازش برای برگشتن به ‫قبل از تیر خوردنت استفاده کنی.
‫و پال پرینس چی؟ ‫همون پرسیوال خودمون.
‫برو جام رو پیدا کن. ‫بعداً حساب اون هم می‌رسیم.
‫باز هم گذرمون به‌هم خورد.
‫اما امشب آخرین باریه ‫که هم‌دیگه رو می‌بینیم.
‫تو کی هستی؟
‫اسم‌های من زیاد هستن.
‫اما شمع رو خاموش کن ‫تا ببینی من خود تاریکی هستم.
‫یه‌چیزی که خیلی‌ها راجع‌به ‫من نمی‌دونن اینه که...
‫که توی دانشگاه من توی ‫تیم اول شمشیرزنی بودم.
‫و همینطور تیم مناظره.
‫بحث فلسفی مورد علاقه‌ام این بود:
‫اگه می‌تونستی توی زمان سفر ‫کنی و هیتلر رو بکُشی، می‌کُشتی؟
‫جوابم همیشه مثبت بود.
‫بعد از غیب زدنش چیکار کردی؟
‫مغازه رو آتیش زدم و جام رو برداشتم.
‫پرسیوال چندین بار سعی کرد توی این شهر
‫ریشه‌اش رو رشد بده ‫اما تو جلوش رو گرفتی.
‫ولی الان دیگه به‌نظرم وقتشه ‫روی برگشتن به خونه تمرکز کنی.
‫خونه‌ی واقعیت.
‫با گفتن این حرف احساس ‫مسخره‌ای بهم دست میده اما...
‫اگه جام طلسم من نباشه چی؟ ‫اونوقت چیکار کنم؟
‫اگه نباشه ‫پس باید به گشتن ادامه بدی.
‫به مبارزه کردن ادامه بده.
‫ولی نترس، من امیدوارم.
‫بخور ببینیم چی میشه.
‫به افتخار آینده.
‫چی شد یهو؟
‫این یارو یکی از نوچه‌های پرسیوال‌ـه.
‫هرچند ممکنه وقتی بهوش بیاد ‫خودش یادش نباشه.
‫ولی اومده بود ما رو بکُشه.
‫خب، هدفش کُشتن من بوده.
‫چی شده؟ از چی خبر ندارم؟
‫از خیلی چیزها.
‫فکر کنم نوبت منه توضیح بدم.
‫البته بعد از اینکه با طناب ‫بستیمش و انداختیمش توی فریزر.
‫تو مسافر زمانی؟
‫من یه کرونوکینِتیک هستم. ‫(کسی که قدرت کنترل زمان را دارد)
‫- آره. ‫- با کمک یه فرشته؟
‫خب چرا این فرشته گیر من ‫یا بتی، آرچی و شرل نیومد؟
‫فکر کنم داشت بهم آموزش داده می‌شد جاگ.
‫برای جنگی که چندین دهه یا ‫حتی چندین قرنه که ادامه داره.
‫و جنگ‌های بزرگش هنوز نرسیدن.
‫جنگ؟
‫- یعنی... ‫- توی هر دوره زمانی یه آدم شرور بوده
‫که می‌خواسته هرچی توی ریوردیل خوب و عادلانه
‫و شریف بوده از بین ببره.
‫پرسیوال؟
‫هِی همیشه مثل جن ظاهر می‌شد.
‫نمی‌دونم چیه ‫ولی فکر نکنم آدمیزاد باشه.
‫پرسیوال مثل مظهر شیطانه ‫و قراره همه‌مون رو نابود کنه
‫همه‌ی ماهایی که قدرت داریم و ‫می‌خوایم با هم جلوش رو بگیریم.
‫گیجم کردی.
‫اگه توی گذشته این پرسیوال مزاحم ‫می‌خواسته ریوردیل رو نابود کنه
‫پس چرا داره راه‌آهن می‌کشه به شهر؟
‫خب، فکر نکنیم آخرین هدفش اون باشه.
‫هرچند داره عملیش می‌کنه.
‫شنیدم که عمو فرنک داشت با یکی حرف می‌زد.
‫شاید با مامان تو بوده بتی.
‫پرسیوال می‌خواد فرماندار دولی رو ‫متقاعد کنه تا موافق نقشه‌ی قطارش باشه
‫هرکاری می‌کنه تا جلوی ‫موندگار شدن پاپز رو بگیره.
‫چون پاپز مظهر مقاومته.
‫جایی که تمام خوبی‌ها ارتش می‌شن
‫جایی که جنگ آخر اتفاق میوفته ‫و اون هم می‌خواد از نقشه پاکش کنه.
‫تبتا، اینا رو از کجا می‌دونی؟
‫خب، وقتی فهمیدم طلسم زمانم واقعاً چی بوده
‫کارم توی سفر در زمان خوب شد.
‫وایسا ببینم، طلسمت جام نبود؟
‫نه، طلسمم پاپز بود، همیشه پاپز بوده.
‫مثل دوروتی و کفش‌های ‫جادوییش توی جادوگر شهر اُز بود.
‫غذاخوری منبع انرژی محدود سفر در زمانمه.
‫منطقیه.
‫ما همه منبع انرژی‌ای داریم که بهش وصلیم و ‫اجازه میده روی قدرت‌مون کنترل داشته باشیم.
‫پاپز هم ممکنه مال تو باشه.
‫درسته، ولی... ‫تبتا ادامه بده صحبتت رو.
‫راست میگی. چند دقیقه طول ‫کشید تا قلق سفر در زمان دستم بیاد.
‫اما وقتی قلقش دستم اومد ‫سعی کردم به‌جای سفر به گذشته به آینده برم.
‫توی آینده غذاخوری کاملاً خالی بود.
‫بدتر از داخل، بیرون بود ‫که آسمون پُر از خاکستر بود.
‫و تا جایی که چشمم می‌دید، ‫ریوردیلی وجود نداشت.
‫به یه برهوت تبدیل شده بود.
‫این آینده‌ای که دیدی صد درصد اتفاق میوفته؟
‫یا میشه جلوش رو گرفت یا تغییرش داد؟
‫نمی‌دونم.
‫یه‌سری رخدادها توی تاریخ ‫غیرقابل تغییر هستن
‫و آینده‌ای که دیدم ممکن یکی از همونا باشه.
‫اما سعی کنید هیچ اشتباهی نکنید ‫چون قضیه آخرالزمانه.
‫آخرالزمانِ ریوردیل. ‫و الان هم تازه شروع شده.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @BcMovie_co ::.