..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. BcMoviez.Com
‫«ریک و مورتی» ‫«فصل هفتم، قسمت دهم»
‫طحالت رو از جا می‌کنم...
‫و می‌دم شوهرت بخوره!
‫ایش، دلم نمی‌خواد چنین کاری بکنه.
‫امان از دستت مورتی، ‫بهتره تا نفهمیده...
‫شوهر یعنی چی، فرار کنیم.
‫این کارناوال کابوس...
‫قبلا ترسناک بود، درست نمی‌گم؟
‫- ای بابا، بار تجربه‌مون خیلی سنگین شده. ‫- حس افتضاحیه، متوجهی؟
‫آخه غلبه بر ترس هر از گاهی حال می‌ده.
‫درست شنیدم که دلتون می‌خواد...
‫عین سابق درست و حسابی بترسین؟
‫خب، بیشتر دلم می‌خواد ‫دزدکی به حرف‌هامون گوش ندی.
‫آره، تو دیگه کی هستی؟
‫کت‌شلوارت به این معناست ‫که اینجا کار می‌کنی...
‫یا اصلا اینجا کار نمی‌کنی؟
‫من هم عین شما...
‫در زمینه ترس خبره‌ام.
‫ضمنا، من هم اهل زمینم.
‫راستی، می‌دونستین...
‫ترسناک‌ترین محل کل کهشکان...
‫روی زمین واقع شده؟
‫اگه مایل باشین، می‌تونم نشونتون بدم.
‫ما که خودمون می‌خواستیم ‫بریم سمت زمین.
‫- بپیچ سمت چپ. داریم می‌رسیم. ‫- خودمون آدرس زمین رو بلدیم.
‫راستش، امثال شما ‫که هر تجربه‌ای داشتین،
‫ترس‌های انگشت‌شماری دارین...
‫که هنوز بهشون غلبه نکردین.
‫یکیشون هم همین‌جاست.
‫[اغذیه‌فروشی دنی]
‫- خیلی‌خب، این دیگه چه وضعشه؟ ‫- آره، داری ضعیف‌کشی می‌کنی.
‫«دنی» اغذیه‌فروشی زنجیره‌ای خوبیه ‫که به هر کی شب‌زنده‌داره،
‫- غذای نشاسته‌دار می‌ده. ‫- شوخیت اصلا بامزه نبود رفیق.
‫نه، واقعا همین‌جاست.
‫امیدوارم جفتتون موفق باشین. ‫می‌رم واسه خودم سینی مخصوص سفارش بدم.
‫صرفا می‌خواست برسونیمش، مگه نه؟
‫واقعا خیال کرد راننده تاکسی هستیم.
‫خب، حالا که تا اینجا اومدیم...
‫خیلی‌خب!ً سینی جنگلی مخصوص، ‫ساندویچ مخصوص،
‫سینی پنکیک، برگر مخصوص، ‫دو میلک‌شیک...
‫و سینی چدار سوخاری.
‫هر موقع صورت‌حساب رو خواستین، صدام کنین، ‫ضمنا، اگه واسه سوراخ اومدین،
‫- تو مستراح مردانه است. ‫- اگه واسه چی اومدیم؟
‫واسه سوراخ؟
‫سوراخ وحشت رو می‌گم. ‫تو مستراح مردانه است.
‫[مستراح]
‫خب، واقعا سوراخه، ‫اصلا دروغ نگفته بود.
‫دورش موئه؟ جلبک دریاییه؟
‫وای، کل دورش رو فرا گرفته، مگه نه؟
‫لابد باید بدون دست زدن ‫به دورش بپریم پایین؟
‫به نظرت تهش میخ گذاشتن؟
‫گمون نکنم دلشون بخواد ‫ملت در بدو ورود به سوراخ بمیرن.
‫این‌جوری که کسب‌وکارشون می‌خوابه!
‫خب، سود زیادی که نمی‌برن.
‫هنوز تلویزیون ویدیویی دارن.
‫[آموزش سوراخ]
‫- عه، همونه که تو کارناوال دیدیم. ‫- آها، پس خودش هم سهم می‌بره.
‫سلام. به سوراخ خوش اومدین.
‫طرز کارش به این شکله: ‫می‌پرین تو.
‫سوراخ بزرگ‌ترین ترستون رو ‫مجسم می‌کنه.
‫شما به ترس مذکور غلبه کردی ‫و بی‌باک...
‫بیرون میاین.
‫- بعدش عکستون رو روی دیوار می‌چسبونین! ‫- [رفتم تو سوراخ]
‫[رفتم تو سوراخ]
‫به سوراخ چی می‌رسه؟
‫خب، ماهی‌هایی رو ‫که پوست‌مرده...
‫کف پای ملت رو می‌خورن، دیدین؟
‫می‌شه گفت سوراخ هم تو همون مایه‌هاست.
‫از ترس ملت تغذیه می‌کنه. ‫هم به نفع شماست، هم به نفع سوراخ.
‫خوش باشین و تو سوراخ خوش بگذره...
‫سلام قذافی، ‫بیا یه قلپ «مانتین دیو» بخور...
‫- که آروم بشی! ‫- [مانتین دیو]
‫سوراخه از دوران نوار ویدیویی اینجاست،
‫ولی سه عکس بیشتر نچسبوندن؟
‫چدار سوخاریم داره سرد می‌شه.
‫یعنی نمی‌خوای تجربه‌اش کنی؟
‫- خودت می‌خوای؟ ‫- خب...
‫خودشون گفتن بزرگ‌ترین ترس آدم رو ‫رفع می‌کنه.
‫مورتی، بزرگ‌ترین ترس من ‫اعتماد به سوراخی چندش...
‫واسه رفع ترسمه، الان هم...
‫با دور شدن ازش ‫به ترسم غلبه می‌کنم.
‫خیلی‌خب، قبوله.
‫ای پشگل کوچولو!
‫وای خدا!
‫تکون نخور...
‫تا بدنت رو با کرم حشره پر کنم!
‫ریک!
‫خیلی‌خب. سوراخه خیال می‌کنه ‫از تفنگ نداشتن می‌ترسم؟
‫به ترسم غلبه کردم!
‫هیکل خفنم رو باش! مورتی!
‫کجایی مورتی؟ بیا بریم!
‫[رفتم تو سوراخ]
‫- ای وای! وای خدا، ای وای! ‫- وای! جفتمون شلوارمون رو خراب کردیم!
‫- یا خدا ریک! نافم. ‫- چقدر حال داد!
‫تو نافم کرم حشره بود!
‫ایول بابا، عکسمون رفت رو دیوار عوضی‌ها!
‫نمی‌ارزید! نمی‌ارزید!
‫[رفتم تو سوراخ]
‫[کیکه یا واقعیه؟]
‫وای خدایا، جفتتون بوی گند می‌دین. ‫بوی چیه؟
‫من و مورتی شلوارمون رو خراب کردیم.
‫جدیدترین اعضای «انجمن سوراخ‌پیمایان» ‫الان جلوتون وایستادن.
‫خیلی‌خب خراب‌ها.
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫چیزی نمونده بود ‫با انفجار بمب بمیره.
‫مواظب همسرمون باش.
‫ریک؟ نه!
‫وای خدایا! نه، نه!
‫مامان؟
‫اینجا کجاست؟ ‫شما کی هستین؟
‫تو مامانمی، ولی جوانی؟
‫ریک، جریان چیه؟
‫وایستا ببینم. ریک؟
‫این دیگه چه وضعشه بابابزرگ؟ ‫یه چیزی بگو!
‫- خیلی‌خب، معلومه هنوز تو سوراخیم. ‫- دقیقا می‌خواستم همین رو بگم.
‫اصلا از سوراخ خارج نشدیم و...
‫ولی بخشی از سوراخ خیال می‌کنه ‫از سوراخ خارج شدیم و بعدش...
‫بعدش ترس‌های واقعی رو مجسم می‌کنه.
‫آخه اگه آدم بدونه...
‫هنوز تو سوراخه ‫که امکان نداره...
‫- از چیزی بترسه! ‫- از چیزی بترسه!
‫شما دو نفر چی چرت و پرت می‌گین؟
‫چرا مامان‌بزرگ مرحوممون ‫زنده است و وسط نشیمنمونه؟
‫ریک، چرا پیر شدی؟
‫همگی سوالات خوبی پرسیدین.
‫شما تجدید دیدار کنین ‫تا ما مقداری تجهیزات بیاریم.
‫[وسایل سفر در زمان]
‫وایستا ببینم، مطمئنیم فریب دوگانه نیست؟
‫فریب دوگانه‌ای ‫که وارد سوراخ وحشتی شده باشیم...
‫و بعدش که اومدیم خونه، ‫اتفاقی چنین چیزی ببینیم؟ طرف...
‫طرف همسر خودمه. ‫از روز مرگش اومده.
‫خب، به من چه ربطی داره؟
‫[وسایل سفر در زمان]
‫- ریک؟ ‫- درسته!
‫گمون کنم متوجه شدم مورتی. ‫بزرگ‌ترین ترس تو...
‫بازگشت دایان به آغوش من ‫و دوباره خوشحال بودنمه.
‫چی؟ آخه چرا؟
‫آخه در اون صورت دیگه بهت نیازی ندارم. ‫ببین همین الان...
‫که بحثش مطرح شد ‫چقدر ترسیدی.
‫من که نترسیدم، تحقیر شدم.
‫این دیگه چه فرضیه کنایه‌آمیزیه؟
‫بزرگ‌ترین ترس من سکس توئه؟
‫درست می‌گی، باید اطلاعات بیشتری ‫کسب کنم تا مطمئن بشیم.
‫خیلی‌خب خانواده عزیزم!
‫کی میاد بستنی بخوریم ‫و گپ بزنیم؟
‫خودم می‌دونستم داره...
‫رو دورنوردی کار می‌کنه. ولی...
‫مگه چنین کاری سفر در زمان نیست؟
‫وای، بابا اصلا با سفر در زمان کاری نداره.
‫می‌گه «لانگ»...
‫«لانگ آیلند آیس تیِ» مباحث ‫علمی‌تخیلی محسوب می‌شه.
‫درسته، ولی پس الان چی شده؟
‫نگران نباش، واقعی نیست. خیلی‌خب!
‫با خودم گفتم بهتره ‫جلوی خودت انجامش بدم،
‫نمی‌خواستم از اول جوان‌تر بیام تو.
‫نظرت چیه دایان؟ ۴۵ ساله بشم؟ ‫جوان‌تر بشم؟
‫سنت برام مهم نیست ریک.
‫حتی نمی‌خوام این‌طوری صدات کنم،
‫اسم شوهرم ‫که تازه از دنیا رفته...
‫ریک بود.
‫خودم می‌دونم.
‫پس ۲۷ ساله بشم؟
‫بابا! داری اذیتش می‌کنی.
‫چیه؟ چهره من هم هست دیگه.
‫ضمنا، دایان این‌جوری می‌فهمه...
‫هنوز جذابم ‫و نابغه هم هستم.
‫چقدر لطف می‌کنی.
‫درست می‌گفتی ریک،
‫الان خیلی وحشت کردم.
‫از چی وحشت کردی؟ ‫اگه اشکالی نداشته باشه،
‫ترجیح می‌دم...
‫با نسخه بزرگسال...
‫وای خدایا!
‫دختر واقعیم کجاست؟
‫عزیز دلم، چیزی نیست.
‫فرض کن همین دختر واقعیمونه،
‫آخه واقعی بودنتون در یه حده.
‫- چی؟ ‫- بذار این‌طور بگم:
‫در واقع همه‌تون در حکم ‫شخصیت‌های غیر قابل بازی هستین.
‫فقط خودم و مورتی واقعی هستیم، ‫در نتیجه، مأموریت‌های جانبیتون مهم نیستن.
‫- مأموریت اصلی... مال خودمونه. ‫- حالم رو به هم می‌زنی.
‫داری دختر عزیزمون رو...
‫فرضی توصیف می‌کنی؟
‫- خانواده‌مون همین شکلیه دیگه. ‫- نه، متوجه نیستی عزیز دلم.
‫حتی اگه واقعی بود، ‫صرفا نسخه‌ای از دخترت بود...
‫که ممکن بود در واقع ‫کلون دخترت باشه.
‫چهره شوهرم رو ‫از صورتت بردار!
‫تو زمین تا آسمون باهاش فرق می‌کنی!
‫چون تو رو از دست دادم!
‫شاید لیاقتم رو نداشتی!
‫می‌خوای فرضیه جدیدی مطرح کنم؟
‫شاید بزرگ‌ترین ترس تو همینه...
‫که فرصت مجددی با دایان به دست بیاری، ‫ولی خودت گند بزنی.
‫به نظرت درست و حسابی ‫با این ترس مواجه نشدم؟
‫پس هنوز بهش غلبه نکردی.
‫یا قبولش نکردی. ‫یا یه کاری نکردی.
‫- «یا یه کاری نکردم»؟ ‫- من که ترس‌شناس نیستم!
‫مورتی، کل آثار کمدی‌عاشقانه ‫بالا و پایین دارن.
‫حتی تام هنکس هم اول «ایمیل داری» ‫اون پلیس رو می‌کشه.
‫- واقعا؟ ‫- نمی‌دونم!
‫من که نمی‌شینم «ایمیل داری» رو ‫تماشا کنم.
‫به خاطر تو چنین کاری می‌کنم مورتی. ‫هر چی زودتر دلش رو ببرم،
‫تو هم زودتر می‌تونی ‫به ترس....
‫پشگل تنها و بی‌مصرف بودنت ‫غلبه کنی.
‫به نظرت باهاش مواجه نشدم؟
‫[زندگی سخته!]
‫♪ سلام دایان، آهنگی که تمرین کردم رو ♪ ‫♪ برات می‌خونم. ♪
‫♪ روز سختی رو تجربه کردی، ♪ ‫♪ ولی ریک سخت‌ترش کرد. ♪
‫♪ ناراحت بود، واسه همین من رو ساخت. ♪
‫♪ برام وافل آوردم ♪ ‫♪ و اومدم ازت عذرخواهی کنم. ♪
‫♪ چرا تو خاطراتم قبلا بچه انسان بودم؟ ♪
‫- ♪ واسه چی باید... ♪ ‫- پشم‌هام!
‫ای بابا!
‫قرار بود تو نیمه دوم آهنگ...
‫دعوتت کنه با کل خانواده بریم باغ‌وحش.
‫بازوی این ربات برام آشناست.
‫آره، مال پهپاد مخصوص پلیسی بود...
‫که مأموران فدرال مجبورم کرده بودن بسازم.
‫از همون طریق آشنا شدیـ...
‫با همسرم آشنا شدم.
‫گمون کنم باغ‌وحش خوش بگذره.
‫[بهشت پستانداران]
‫یه بار هم رو یکی از جوش‌های صورتم...
‫تمدنی ایجاد کردیم ‫و بابابزرگ کمکم کرد...
‫ملکه‌شون بشم ‫و بهشون حکمرانی کنم.
‫ظاهرا الان دیگه واقعا خانواده‌این.
‫کاش تو هم می‌تونستی ‫حضور داشته باشی مامان.
‫- وای عزیز دلم! ‫- ریک!
‫فرضیه مورد آزمایشت ‫محدودیت زمانی هم داره؟
‫آره، چرا که نه؟!
‫فکر خوبیه مورتی. ‫همین کار رو بکن.
‫همیشه دلم می‌خواست ‫بفهمم چی می‌گن.
‫پایان‌نامه دکترات همین بود. ‫هوش غیرانسان‌‎ها بود.
‫تو کی پایان‌نامه‌ام رو خوندی؟
‫بعد از درگذشتت خوندمش.
‫با خوندنش تونستم ‫این رو بسازم.
‫ریدم دهنت! ریدم دهنت گرگ!
‫- ریدم دهنت لیسا! نونه. ‫- نه!
‫- ریدم دهنت! ‫- ریدم دهنت! نون ریختن.
‫گمون کنم چنین انتظاری داشتم؟
‫خلاف انتظاره، مگه نه؟
‫می‌شه گفت خیلی بی‌شعورن.
‫می‌خوای بریم مشروب بخوریم؟
‫[احتمال پیروزی شرکت‌کنندگان]
‫ایول، برو که رفتیم!
‫سه... دو... برین بالا!
‫از کی تا حالا ظرفیت الکلت بالا رفته؟
‫آخه مدام می‌خواستم با مستی ‫به همسرم برسم.
‫خیلی رقت‌انگیزی.
‫راستی! به سلامتی رقت‌انگیزان.
‫آماده است!
‫التماستون می‌کنم. ‫جایزه رو نصف کنین. زندگی رو انتخاب کنین.
‫داریم انتخاب می‌کنیم مادرخراب.
‫نوبت منه، نوبت منه.
‫ببین چی می‌گم پیرمرد.
‫ظاهرا با از دست دادنم باحال‌تر شدی.
‫بهتره بیشتر بمیرم.
‫واقعا همین‌طور بود.
‫همه‌جا و برای همیشه مردی.
‫تنها چیزی که نمی‌تونم جایگزین کنم، خودتی.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب احساساتی خان.
‫من که اصلا واقعی نیستم، یادته؟
‫هیچی واقعی نیست، ‫شعارت همینه، مگه نه؟
‫نوه‌ام... نوه‌مون...
‫خیال می‌کنه دلیل این اتفاق...
‫اینه که بزرگ‌ترین ترسم ‫ول کردن توئه.
‫- پس ولم نکن. ‫- نمی‌خوام ولت کنم.
‫- پس ماچم کن. ‫- دیگه پیر شدم و تازه استفراغ کردیم.
‫خب، من که اینجا نیستم ‫و استفراغمون واقعی نیست.
‫خیلی خب ریک! وای پسر...
‫ریدم دهنت مورتی، کته دیگه.
‫کت رو نمی‌گفتم. ‫انگار مریض شدی.
‫سوراخ داره ازت تغذیه می‌کنه.
‫مگه قرار نبود از ترسم تغذیه کنه؟
‫نمی‌شه قوانین سوراخ رو مشخص کنیم؟
‫من که قوانینش رو بلد نیستم! ‫شاید چون بیش از حد...
‫اینجا موندی، داری می‌میری!
‫فرضیه جالبیه.
‫پس چرا خودت این‌قدر سرحالی؟
‫منظورت چیه؟
‫شاید نسخه واقعیت ‫داره جای دیگه‌ای از عنکبوت‌ها فرار می‌کنه.
‫یعنی الان دیگه من هم واقعی نیستم؟
‫آره، شاید بزرگ‌ترین ترسم ‫همین باشه...
‫که مجبور بشم بهت بگم ‫گورت رو گم کنی.
‫- پس باهاش روبه‌رو شو! ‫- گورت رو گم کن کثافت!
‫سلام، آماده‌ای بریم «شوبیز پیتزا»؟
‫بریم بانجو نوازی خرسه رو ببینیم!
‫بذار ترس دیگه‌ای رو بگم.
‫از مشاهده مرگت می‌ترسم.
‫با فرضیه‌ات حال کردم مورتی. ‫پس این‌قدر مشاهده نکن.
‫خیلی‌خب، تموم شد. ترکوندی.
‫بدترین کابوسم محقق شد.
‫ترجیح می‌دم دیگه از سوراخ خارج بشم.
‫آهای سوراخ، با توئم.
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫[اغذیه‌فروشی دنی]
‫خب، تو چی هستی؟ ‫خود سوراخی؟
‫مبلغ سوراخی؟ ‫کارآموز سوراخی؟
‫اینجا سوراخه؟
‫آها! مثلا باید خیر سرم برم اونجا...
‫و شوکه بشم که سوراخی نیست...
‫یا باز هم سوراخ هست؟ ‫چه فرقی می‌کنه؟
‫واقعا ترسوندنت دشواره.
‫ولی ترسوندن ریک راحته، مگه نه؟
‫قراره سوراخه تا ابد ازش تغذیه کنه...
‫چون بزرگ‌ترین رازش...
‫اینه که ترس‌هاش از همه بیشتره؟
‫خب، معلومه از ساده‌انگاری نمی‌ترسی.
‫شک دارم تعداد ترس‌های بابابزرگت...
‫از میانگین مراجعه‌کنندگان «دنی» ‫بیشتر باشه.
‫- ای بابا. ‫- ببخشید!
‫اتفاقا برعکس، به نظرم خیلی شجاعه.
‫معلومه از مرگ نمی‌ترسه.
‫شاید واسه همینه که ترسش...
‫خیلی خوشمزه‌تره.
‫یعنی چی؟ ‫یعنی از عشق می‌ترسه؟
‫همه از عشق می‌ترسن خنگول خان.
‫خودت بعد از بیست سالگی می‌فهمی.
‫افراد خیلی نادر...
‫و به شدت قدرتمندی...
‫عین سگ از خوشحالی می‌ترسن.
‫- احمقانه است. ‫- خودت احمقی.
‫واسه همین از خوشحالی نمی‌ترسی.
‫دانش آدم هرچی زرنگ‌تر باشه، بیشتره.
‫خوشحالی تله‌ای بیش نیست. ‫امکان نداره ابدی باشه.
‫فرض کنیم با عشق زندگیت آشنا بشی،
‫خب، بالاخره تموم می‌شه... ‫اجتناب‌ناپذیره!
‫حالا یا آروم‌آروم با بیماری از دستش می‌دی،
‫یا در حین پیاده‌گردی ‫اشتباه قدم برمی‌داره،
‫یا ممکنه از بس شخصیت همدیگه رو...
‫تغییر بدین که تحلیل یافته ‫و دیگه به هم نیاین،
‫شاید هم غریبه‌ای مسن ‫همون شب حرف‌های مهمی...
‫به شخص مذکور...
‫می‌زنه و چشمش باز می‌شه.
‫منظورم اینه که...
‫خوشحالی همیشه تموم می‌شه.
‫خودت فرض کن، بهترین شرایط اتمامش...
‫از این قراره که جفتتون همزمان بمیرین.
‫- ایش. ‫- پس نمی‌شه سوراخ ولم کنه؟
‫ظاهرا من مهم نیستم.
‫مهم نیستی؛ ولی اگه بری،
‫اون رو هم با خودت می‌بری. ‫نگران نباش.
‫ریک حاضره بمیره ‫تا پذیرای خوشحالی باشه.
‫بعدش به مشتی دلقک ‫یا موجودات مسخره دیگه‌ای...
‫می‌گیم دنبالت کنن.
‫ولی بابابزرگ...
‫بابابزرگ خوشمزه‌ات می‌میره.
‫عین دایان.
‫جناب، خیلی وقته ‫پشت این میز نشستین،
‫- باید بیش از یه قهوه سفارش بدین. ‫- منصفانه است.
‫- می‌خوای با هم سینی پنکیک سفارش بدیم؟ ‫- نه‌خیر!
‫بث؟ سامز؟ کسی نیست!
‫بابا، واقعی نیست. ‫تو هم واقعی نیستی.
‫اگه واقعا همین‌طوره، ‫خودت به خدمتش برس!
‫می‌دونی چیه؟ درست می‌گی.
‫نظرت چیه این کار رو بکنم؟
‫مورتی! چیکار می‌کنی؟
‫دارم می‌ترسم!
‫مگه می‌شه این‌قدر ترس کافی نباشه؟
‫خودت داری من رو می‌ترسونی مورتی!
‫نه بابا، چیزی نیست!
‫خیلی هم هست! کارت عادی نبود!
‫بزرگ‌ترین ترسم همینه که مقبول نباشم.
‫باید هم باشه!
‫باید خیلی بیشتر ازش بترسی!
‫از پسش بر میام.
‫خوشت اومد؟
‫می‌خوای بمیری؟
‫این‌قدر آسیب روانی ناشناخته دارم...
‫که این راهرو رو به خون بکشم.
‫[پنج دلیل اصلی علاقه مورتی به جسیکا] ‫[۱. بوی کفش ورزشیش ۲. تلفظ کلمه «شاداب»]
‫ای احمق گاو، ‫نوشتی «پنج دلیل اصلی»،
‫ولی چهار مورد بیشتر ذکر نکردی.
‫[باز است]
‫بازی اعتماده!
‫هیچ‌کدوممون هیچ‌‍وقت به این بچه ‫دست نزده و باهاش حرف نمی‌زنیم.
‫شاید بهتر باشه عکس بگیرین...
‫و واسه رفقاتون بفرستین؟
‫فکر بدی نیست.
‫حالا که جانی لارنژیت گرفته، ‫چطوری می‌خوایم تئاتر مدرسه رو اجرا کنیم؟
‫- بازیگر ذخیره نداریم! ‫- بذارین من تئاتر بازی کنم.
‫- تو که نمایش‌نامه رو بلد نیستی. ‫- چرا، بلدم.
‫[باران سه‌روزه]
‫باران سه‌روزه است؟
‫حفظش کردم؛
‫ولی تا بهم نقش ندین، ‫ثابت نمی‌کنم.
‫هر طور راحتی، ‫ولی خبرنگار «نیویورک تایمز» میاد...
‫و قراره راجع به وضعیت...
‫تئاتر نوجوانان در آمریکا ‫مقاله بنویسه.
‫[باران سه‌روزه] ‫[امشب!]
‫حرف نداره.
‫تهش تو کلیسا بودن؟ چی؟
‫آره.
‫خودشون قبلا مرده بودن ‫و از اولش تو برزخ بودن.
‫نسخه دنیای شما چطوری تموم شد؟
‫جک، لاک و سایر ‫همکاری کردن...
‫تا هیولای مه‌پیکری رو بکشن ‫و همه رو نجات دادن.
‫یه فصل طول کشیده بود ‫و سریال بی‌نقصی بود.
‫باید بین عالی بودن و تا ابد ادامه داشتن ‫یکی رو انتخاب کرد، مگه نه؟
‫درسته.
‫- درسته. ‫- جریان چیه؟
‫- درسته. ‫- داریم ادای ربات‌ها رو در میاریم؟
‫- درسته. ‫- خونه روغن دارم.
‫- درسته. ‫- صدای چی بود؟ دایان!
‫دایان؟
‫دایان.
‫از پیشم نرو! دایان؟
‫ریک؟ جریان چیه؟
‫ای مورتی کثافت!
‫می‌خواد شکم سوراخ رو سیر کنه. بیا!
‫[اغذیه‌فروشی درجه‌یک]
‫[ارائه‌ای از انجمن تئاتر ‫دبیرستان هری هرپسون]
‫[نیویورک تایمز]
‫افسوس که پدرمان از دنیا رفت.
‫واکر، اینجایی؟
‫بنده واکر هستم.
‫مسلما چندین روزه ‫که بارون قطع نشده.
‫داره چه گهی می‌خوره؟
‫چه مرگش شده؟
‫برهنه است.
‫چرا انگار مریض شده؟
‫آخه داره می‌میره.
‫پشم‌هام. ‫باید از اینجا ببرمش؛
‫ولی احتمالا در اون صورت ‫مجبور بشم باهاش برم.
‫نمی‌خوام برم. ‫نمی‌خوام برم دایان.
‫گمون کنم واقعا بزرگ‌ترین ترسم ‫ول کردن تو باشه.
‫این که ترس خوبیه ریک. ‫ترست رو حفظ کن.
‫اگه حفظ نکنی، ‫دوباره به کشتنم می‌دی.
‫خودم می‌دونم؛ ‫ولی مجبور نیستم مورتی رو هم بکشم.
‫اصلا از کجا می‌دونی واقعیه؟
‫تخم کوچولو و عجیبش رو ببین.
‫خداحافظ دایان.
‫- ریک...؟ ‫- خفه شو مورتی.
‫دی‌جی، بیت خفنت رو بذار،
‫باید به ترسمون غلبه کنیم!
‫♪ ایشون نوه بنده است، ♪ ‫♪ به دولش نگاه نکنین، ♪
‫♪ جای زل زدن به مورتی، ♪ ‫♪ من رو ببینین ♪
‫♪ عجیب‌الخلقه‌ام و دولم معلومه، ♪ ‫♪ سگ رفته تو کونم، ♪
‫♪ جیبم پر ماکارونیه ♪
‫♪ ریک بهتون درس زندگی می‌ده ♪
‫♪ من بلد نیستم رپ کنم، ♪ ‫♪ قافیه‌بازی بلد نیستم ♪
‫♪ بلد نیستم رپ کنم، ♪ ‫♪ حالا بیاین برینم دهنتون! ♪
‫خارق‌العاده است.
‫♪ حالا دست‌ها بالا! ♪
‫♪ حالا دست‌ها پایین. ♪
‫♪ حالا دست‌ها بالا! ♪ ‫♪ حالا دست‌ها پایین! ♪
‫♪ باران سه‌روزه! ♪
‫شجاعت شخصی شگفت‌انگیزی رو ‫به اجرا در آوردن.
‫[نیویویرک تایمز]
‫برهنگی همیشه موجب ‫جدی و بهتر شدن تئاتر می‌شه.
‫حالت چطوره؟
‫احساس مقبولیت دارم. تو چی؟
‫حال رقت‌انگیزی دارم.
‫ولی... ‫خوشحالم؟
‫موفق شدیم! ‫به ترس‌هامون غلبه کردیم. مگه نه؟
‫ریک! انگار الان خیلی غمگین بودی...
‫و من از این مسئله می‌ترسم.
‫راستش، می‌ترسم خودم...
‫عامل ناراحتیت باشم.
‫یعنی گمون کنم...
‫ممکنه هنوز تو سوراخ باشیم.
‫خب، قطعا خودم می‌ترسم...
‫تو زودتر از من به مسئله‌ای واقف بشی.
‫در نتیجه، آره، به نظرم ‫به احتمال ۱۰۰% هنوز تو سوراخـ...
‫خدا کمرش رو بزنه. ‫قراره سوراخ سوراخمون کنه؟
‫جناس به کار نبر مورتی.
‫اگه بخوایم از اینجا بیرون بریم، ‫باید ترس‌های واقعیمون رو کشف کنیم.
‫- ترس‌های واقعی؟ ‫- آره!
‫ترست رو بهم بگو ‫که بتونیم بهش غلبه کنیم.
‫همین الان مجبور شدم ‫خودم رو به صلیب بکشم...
‫که تو رو از دست همسر سوراخیت نجات بدم،
‫اون‌وقت خیال کردی ‫من ترس ناشناخته دارم؟
‫حتما باید از این بترسم ‫که اصلا خارج نمی‌شیم،
‫آخه تو اصلا نمی‌تونی ‫به ترست اعتراف کنی!
‫خیلی‌خب. آفرین. ‫بهش غلبه کردی، مگه نه؟
‫گمون کنم؟ ‫از کجا باید بفهمیم؟
‫نه، این‌دفعه واقعیه. خودم تشخیص می‌دم.
‫نمی‌ترسی مسئله‌ای رو ‫با اطمینان بیان کنی،
‫ولی بعدش معلوم بشه اشتباه کردی؟
‫- ای بزدل بی‌شعور! ‫- از کجا می‌خواستم بدونم؟
‫[صبحانه] ‫[ناهار]
‫دورچین بیکن ۸ دلاره؟
‫واقعا شوخیت گرفته؟
‫به نگرانی مهم‌تری اشاره داره مورتی.
‫- اگه نظام سرمایه‌داری از هم بپاشه... ‫- کارمون تموم شد؟
‫نمی‌دونم. ‫الان دیگه مقداری...
‫از خود سوراخ نمی‌ترسی؟
‫چی؟
‫به خدا قسم ‫اگه قرار باشه...
‫تا دو فصل دیگه ‫از این سوراخ بیرون بیایم...
‫- شاید همین بود. ‫- چی بود؟
‫شاید باید به ترسمون...
‫از تردید غلبه می‌کردیم. ‫متوجهی؟
‫درسته.
‫به نظرم چنین ترسی ‫دیگه در ما نهادینه شده.
‫- خیلی‌خب، ممنون سوراخ! ‫- ممنون سوراخ!
‫دیگه لازم نیست بدونیم...
‫واقعا درونتیم یا نه! ‫پس خداحافظ!
‫می‌ترسی هنوز توش باشیم؟
‫خب، امیدوارم نباشیم، ‫ولی اگه باشیم...
‫- بالاخره می‌فهمیم دیگه. ‫- من هم دیگه از این مسئله نمی‌ترسم.
‫من هم نمی‌ترسم. ‫خیلی‌خب. می‌رم مست کنم.
‫♪ می‌گن بی‌خیالش شو، ♪
‫♪ حالت با گذر زمان بهتر می‌شه؛ ♪
‫♪ ولی گذر زمان به تنهایی ♪ ‫♪ از پس درمان... ♪
‫♪ این دل وامونده‌ام بر نمیاد ♪
‫♪ نباید برگردی، ♪
‫♪ تنها قانونمون از همین قراره، ♪
‫♪ ولی پای تو که وسط باشه، ♪
‫♪ باید قانون‌شکنی کرد ♪
‫♪ هر بار که دست کشیدم، ♪
‫♪ اتلاف زمان رو حس کردم ♪
‫♪ آواره و گم‌گشته شدم... ♪
‫♪ بی تو ♪
‫♪ خلاصه، رفتگانمون رو خاک کرده... ♪
‫♪ و سعی می‌کنم از نو شروع کنم؛ ♪
‫♪ ولی شرایط دیگه هیچ‌وقت... ♪
‫♪ عین سابق نمی‌شه ♪
‫- ♪ اتلاف زمان رو حس کردم، ♪ ‫- [به فروش رفت]
‫♪ ولی دوام میارم، ♪
‫♪ آخه حاضر نیستم بدون تو زندگی کنـ... ♪
‫وای خدایا. عین بابام شدم!
‫شاید اصلا نمی‌شه خارج شد.
‫شاید همین‌جا زاده شدیم.
‫بی‌خیال بابا. موفق می‌شیم.
‫من همین‌جا می‌مونم.
‫نه‌خیر. ما ریک و مورتی هستیم. ‫بدون تو نمی‌رم.
‫چی گفتی؟
‫گفتم تو رو اینجا ول نمی‌کنم.
‫بی‌خیال بابا. تو بی‌همتایی.
‫- چیه؟ ‫- وای خدایا.
‫فهمیدم از چی می‌ترسم.
‫می‌ترسم اصلا تو زندگی واقعی ‫چنین حرفی نزنی.
‫می‌ترسم اگه خودم ‫تو سوراخی بپرم،
‫تو به خودت زحمت ندی ‫که بعدش دنبالم بپری.
‫می‌ترسم همون‌جا بمونی و تماشا کنی.
‫کل این جریانات حول محور خودم بود.
‫تو حتی تو سوراخ نیستی، مگه نه؟
‫ممنون که به «سوراخ وحشت» سر زدی مورتی.
‫ترست از تکیه کردن به ریک...
‫خیلی خوشمزه بود.
‫یا خدای بزرگ!
‫مورتی! چطور بود؟ ‫از عنکبوت می‌ترسیدی؟
‫ای وای. وای خدایا، نه. تو...
‫تو اصلا نیومدی تو؟
‫نه، تجربه یه نفره است.
‫نباید همزمان با دو ترس مواجه شد.
‫اگه من از آتش می‌ترسیدم ‫و تو از آب می‌ترسیدی...
‫فهمیدم. اشکالی نداره.
‫واقعا اشکالی نداره.
‫واقعا انگار کمی از بارت کاسته شده.
‫ریک، من بی‌همتام؟
‫خب، «بی‌همتا» یعنی چی؟
‫خوبه. خوبه.
‫برگشتم.
‫بغلم نکن! ‫وگرنه نمی‌فهمم واقعا اومدم بیرون یا نه!
‫- این‌‎قدر خوبه؟ من هم بپرم؟ ‫- نه.
‫چیزی رو ازم مخفی می‌کنی؟
‫به نفعته درگیرش نشی ریک.
‫وقایع روانی وحشتناکی...
‫اونجا رخ داد. ‫مثلا دایان اونجا بود.
‫- چی؟ ‫- اصلا خوش‌آیند نبود.
‫بهم اعتماد کن دیگه.
‫باشه رفیق. ‫بریم سینی پنکیک بخوریم.
‫[رفتم تو سوراخ]
‫«پس از تیتراژ رو از دست ندین.»
بی سی موویز مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده BcMoviez.Com
‫ای وای! چطور بود؟ ‫فصل هفتم به اتمام رسید!
‫بعضی جاهای آمد و نیامد داشت.
‫یادتونه بچه‌ام رو دزدیده بودم؟
‫یکی از این‌ها رو هم دزدیده بودم!
‫کافیه آدم هدف داشته باشه...
‫و اصلا از تلاش برای دست‌یابی بهش ‫دست نکشه.
‫در اون صورت از زندگیش ‫رضایت پیدا می‌کنه!
.:: telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.