..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. BcMoviez.Com
‫« آینه‌ی سیاه، فصل هفتم » ‫« قسمت پنجم: یادنامه »
.:: telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.
‫الو؟
‫سلام، آقای فیلیپ کانرثی؟
‫«کانرتی» تلفظ میشه
‫معذرت می‌خوام. ‫از طرف خانم کلی رویس تماس می‌گیرم.
‫کسی به اسم کلی رویس نمی‌شناسم
‫صد در صد، اما موضوع صحبت‌مون ‫مادر خانم رویس هستن، کارول رویس
کسی به اسم کارول رویس هم نمی‌شناسم
‫فامیلی قبل از ازدواج‌شون هارتمن بود. ‫کارول هارتمن.
‫بله، این اسم رو می‌شناسم
‫اوم...
‫می‌شناختمش. ‫ببخشید، دلیل تماس‌تون چیه؟
‫متاسفانه چهارشنبه‌ی هفته‌ی پیش ‫ایشون فوت کردن
‫دخترشون می‌خواستن که اطلاع داشته باشید
‫الو؟
‫- از طرف من بهشون تسلیت بگید ‫- حتماً
‫ممنون که اطلاع دادید
‫البته مراسم ختم توی لندن برگزار میشه. ‫انگلستان.
‫انگلستان
‫نه، من نمی‌تونم بیام
‫نه، قابل درکـه
‫به‌خاطر حضورتون زنگ نزدم
‫بنده از طرف شرکتی به ‫اسم «یادنامه» تماس گرفتم
‫یادنامه، خیلی‌خب
‫درحال همکاری با یه خانواده هستیم که ‫مراسم یادبود نافذی برگزار کنیم
‫مراسم یادبود نافذ
‫ما با اسامی‌ای که توی مدارک قدیمیِ ‫مادرشون بود تماس می‌گیریم و
‫اسم شما هم داخل‌شون بود
‫پیدا کردن کسانی که کارول روی تو دورانِ ‫جوونیش می‌شناختن، چالش‌برانگیز بوده
‫اگه بتونید خاطره‌ای از ایشون بگید،
خیلی برای خانواده‌شون ارزشمنده
‫- آخه مربوط به خیلی وقت پیشـه و... ‫- خب، لازم نیست چیزی بنویسید
‫سیستم خاطرات‌تون رو گردآوری می‌کنه و
اون رو برای مراسم آپلود می‌کنه
‫- مایلید شرکت کنید؟ ‫- بعید بدونم
‫کاملاً‌ داوطلبانه‌ست
‫اگه براتون راحت‌تره، ما کیت رو براتون می‌فرستیم و
بعد خودتون تصمیم بگیرید
‫کیت؟
‫سلام؟
‫لازم نیست مستقیم داخلم حرف بزنید
‫ببخشید، می‌دونم حرفم یکم عجیبـه
‫ببخشید
‫اول از همه یه‌سری صحبت‌های اولیه ‫هست که باید انجام بدم
‫- بفرمایید ‫- خیلی‌خب
‫امروز، ما زندگی کارول رویس رو جشن می‌گیریم
‫نقش من به‌عنوان راهنمای شما اینـه که ‫کمک‌تون کنم خاطرات‌ خوب‌تون رو
‫مرور، تکرار و بازسازی کنیم
‫خب،‌ میشه بری سرِ اصل مطلب؟ .‫فقط بگو باید چی‌کار کنم
‫خیلی‌خب...
‫اول اجازه بدید... سیستم رو تنظیم کنیم
‫فقط کافیـه دیسک راهنما که من هستم رو
روی شقیقه‌تون قرار بدید
‫یعنی روی این سمتِ...
‫خودشـه
‫حالا فقط کافیـه که به کارول فکر کنید
‫خب، خیلی وقته این کار رو نکردم
‫اوهوم، متوجهم
‫اما سعی کنید الان ایشون رو به یاد بیارید
‫چشماتون رو ببندید و ‫صورت‌شون رو تصور کنید
‫خیلی‌خب، چیز خاصی نگرفتم
‫خب، ببخشید ولی...
‫فقط... سعی کنید تمرکز کنید
‫دارم می‌کنم اما سختـه که...
‫واضح ببینیدش؟
‫بله
‫یاد‌آوری خاطره اولش مثلِ
‫برداشتن آب با دست از رودخونه می‌مونه
‫- وای پسر ‫- بله ببخشید، اینا حرفای من نیستن
‫توی دفترچه راهنما نوشته
‫پپام‌واره‌های ملموس به کار میان
‫تصویر، آهنگ، یادگاری. ‫از این‌جور چیزا.
‫خودت نمی‌تونی عکس جور کنی؟
‫اوه، من اجازه‌ی تهیه‌ی ‫اطلاعات بیرونی رو ندارم
‫- چون با خاطرات خودتون قاتی میشه ‫- درستـه
‫علت این کار اینـه که ‫خاطرات دقیق باشن
‫درستـه، درستـه
‫اما اگه اجازه‌ی دسترسی به ‫تصاویر حافظه‌ی ابری‌تون رو بهم بدید
‫می‌تونم عکس‌های کارول رو جست‌وجو کنم
‫اون موقع که من می‌شناختمش ‫اصلاً گوشی و حافظه‌ی ابری نداشتیم
‫بسیارخب، عکس چاپ‌شده‌ای چیزی ندارید؟
‫- هستی؟ ‫- بله، چیزی پیدا کردید؟
‫- یه‌ چندتایی ‫- یه ‌چندتا؟
‫خب،‌ سه‌تا
‫- من تا ۱۵۰۰ عکس رو می‌تونم پردازش کنم ‫- اما من سه‌تا دارم
‫توصیه‌شون اینـه که ۶ عکس مختلف باشه
‫- میشه با همین ادامه بدیم؟ ‫- صد در صد
‫- خب؟ ‫- دوباره من رو برگردونید بالا
‫عکس اولی که می‌خواید وارد کنید رو
بذارید زمین و بهش نگاه کنید
‫- همینطوری فقط نگاش کنم؟ ‫- بله
‫خیلی‌خب،‌عکس اول... اینـه
‫خیلی‌خب، چی اینجا داریم؟
‫همون روزیـه که با کارول آشنا شدم. ‫یعنی اینجا بروکلینـه.
‫رو پشت بوم «خونه تعاونی» ‫باربیکیو درست می‌کردیم
‫- خونه تعاونی؟ ‫- آره، قبلاً یه خونه‌ی متروکه بود...
‫اما همه با هم توش وقت می‌گذروندیم ‫واسه همین بهش می‌گفتیم خونه تعاونی
‫آخه ما بچه بودیم اما
‫خودمون رو هنرمند و موسیقی‌دان ‫می‌دونستیم... یه مشت نخاله
‫خب، شاید باور نکنی اما
‫اون پسر جَوونه منم و اونم کارولـه
‫چی... همون خانمه که پشت‌شون بهمونـه؟
‫آره
‫دنبال یه خاطره‌ی واضح از ایشونیم
‫دیگه همینـه که هست
‫می‌تونیم با وارد شدن به عکس ‫خاطره رو بهبود بدیم
‫بریم داخل؟
‫- منظورت چیه که بریم داخل؟ ‫- نشون بدم بهتر متوجه میشید
‫یا خدا
‫سلام، ببخشید
‫- وای ‫- منم
‫- راهنماتون ‫- یاخدا
‫قصد ترسوندن‌تون رو نداشتم
‫نه، فقط... قضیه اینـه که...
‫بله. راحت باشید، ‫با محیط آشنا شید
‫این عکسیـه که با خاطرات‌تون ‫درآمیخته شده
‫بعضی‌ از قسمت‌هاش جا افتادن
‫اما خاطره‌ که یادتون بیاد، ‫جزئیات هم پدیدار میشن
‫این عکس کِی گرفته شده؟ ‫قبل از این که با کارول وارد رابطه شید؟
‫هه...
‫خب، من که نگفتم وارد رابطه شدیم
‫دست بردارید. ‫آخه ببینید چطوری نگاش می‌کنید.
‫حدس می‌زنم ایشون هم ‫دقیقاً همینطوری به شما نگاه می‌کرده
می‌خندوندمش
‫با خونه آشنا نبود
‫نمی‌شناختمش اما قصد داشتم بشناسمش و
می‌خندوندمش و
‫اون...
‫- یاخدا ‫- چیزی نیست
‫نه، من... نمی‌تونم صورتش رو ببینم
‫یادتون میاد
‫سعی کنید ببینید چی از این لحظه یادتون میاد
‫باشه
‫اوم...
‫تازه نقل مکان کرده بود
‫همش تو خودش بود. ‫داشت ویولنسل یاد می‌گرفت.
‫معمولاً توی اتاقش بود و ‫تمرین می‌کرد
‫فکر کنم اون زمان هنوز با یه پسره‌ای دوست بود
‫نامزد بود
‫جانم؟
‫حلقه‌‌ی نامزدی توی دستشـه. ‫می‌بینید؟
‫چشم‌ این سطح از جزئیات رو ‫نمی‌تونه وارد عکس کنه
‫اما همین‌قدر برای الگوریتمِ واضح‌سازی کافیـه تا برای ما نمایانش کنه
‫نمی‌دونستم نامزد داره
‫شاید ترجیح می‌دادید نبینید یا ‫به یاد نیارید
‫نه، هیچوقت نگفت که رابطه‌ش جدیـه
‫شاید کم‌اهمیت جلوش می‌داده
‫نمی‌خواسته شما رو بترسونه
‫این لحظه رو بعداً واسه آپلودش به ‫مراسم، بررسی کنیم؟
‫فکر نمی‌کنم خانواده‌ش دل‌شون بخواد ‫این خاطره‌ی خوش از
‫وقتی که نامزد داشته و ‫با من لاس می‌زده رو ببینن
‫همم، حق با شماست
‫با این که تصویر صادقانه‌ای از ‫شخصیتش رو بازگو می‌که
‫ادامه بدیم؟
یا خودِ خدا
‫بله، نگران نباشید
‫رفته‌رفته به این رفت و آمد عادت می‌کنید
‫بریم سراغ عکس بعدی؟
‫باشه
‫انگار بازم مهمونیـه
‫آره، اما مناسبتش یادم نمیاد
‫آخه به هر بهونه‌ای مهمونی می‌گرفتیم
‫خونه تعاونی بود دیگه
‫بله. چهره‌های زیادی می‌بینم.
‫نظرتون چیه که بهم معرفی‌شون کنید؟
‫خیلی‌خب
‫اون موطلاییه اِماست
‫اون یارو که بانگ دستشـه هم جاموئـه
‫دختره که اون پشت دراز کشیده هم آمانداست
‫اگه بودی ازش خوشت می‌اومد. ‫عین خودت انگلیسی بود.
‫اما کارول نیست
‫خودتون هم همینطور
‫نه، ما تو عکس نیستیم اما
‫قطعاً جفت‌مون توی این مهمونی‌ایم
‫همم
‫انگار یه آهنگ هم گذاشته بودن. ‫«فولز گلد» از...
‫استون روزز
‫مال آمانداست
‫موسیقی واسه یادآوری عالیـه
‫اوناهاش
‫آره
‫از اینجا رد شدیم
‫انتهای راهرو
‫اولین باری بود که با ‫کارول گرم حرف زدن شدیم
‫خیلی استرس داشتم
‫مغزم داشت توی گوشام داد می‌زد، ‫«بپا گند نزنی داداش»
‫اما گند نزدم
‫حرف زدن باهاش راحت بود
‫دختر بامزه‌ای بود
‫یادتونـه درمورد چی حرف می‌زدید؟
‫نه، اما...
‫اون با همه‌ی کسایی که می‌شناختم یا
‫حتی می‌تونستم تصور کنم، ‫فرق می‌کرد
‫این اولین شبی بود که با هم خوابیدیم
‫از این خاطره هم نمی‌تونم استفاده کنم، درستـه؟
‫«ترتیب خدابیامرز رو دادم»
‫احتمالاً نمی‌تونید
‫خب، بریم سراغ عکس آخر
‫اوم...
‫باز منم
‫این دیگه چیه پوشیدم؟
‫روحم هم خبر نداره کی این رو گرفته. ‫اصلاً حواسم نبوده.
‫اما همچنان نشونه‌ای از کارول نیست
‫نه اما داشتم گوش می‌کردم...
‫...به اون
‫توی اتاقش بود
‫داشت با ویولنسلش تمرین می‌کرد
‫غرقش شده بود
‫نمی‌دونست دارم تماشا می‌کنم
‫- اونجاست اما نمی‌بینمش ‫- یادتونـه چه آهنگی داشت می‌زد؟
‫همش یه آهنگی رو تکرار می‌کرد
‫قطعه‌ی زیبایی بود
‫اگه اسم آهنگ رو به یاد بیارید، ‫می‌تونم دنبالش بگردم
‫گوش کردن می‌تونه خاطره رو کامل کنه
‫نه، جایی نیست
‫خودش اون رو نوشته بود
‫خودش اون قطعه رو ساخته بود؟
‫آره، کارش خوب بود
‫کارش خوب بود
‫حیف که عکس‌های دیگه‌ای ندارید اما ‫از اونجایی که فقط همین‌‌ها رو دارید
‫شاید بتونیم از یه‌جور شبیه‌سازی دیگه‌ای...
‫دارم
‫جانم؟
‫عکس‌های دیگه‌ای هم دارم
‫از اون
‫عالیـه! ‫پس اونا رو هم ببینیم
‫فایده‌ای ندارن
‫منظورم رو فهمیدی؟
‫بله
‫یه سال و خرده‌ای ‫بعد از جدا شدن‌مون
‫یا تک‌تک‌ عکس‌هایی که اون توش بود رو ‫می‌انداختم دور یا اینطوریش می‌کردم
‫از دستش ناراحت بودید
‫خب، اینطوری هم میشه برداشت کرد،‌ آره
‫حتی تصورش هم نمی‌تونی بکنی که ‫تا چه حد عاشق اون دختر بودم
‫بیشتر از هرچیزی
‫و اون می‌گفت... ‫همیشه می‌گفت که همین حس رو داره و
‫منم باور کرده بودم که همچین حسی داره و
‫بعدش من رو انداخت دور
‫تو یه گودال. ‫پرتم کرد تو یه گودال کوفتی.
‫به همین سردی
‫فقط گفت «فعلاً»
‫هیچی نگفت. ‫همینطوری گذاشت و رفت.
‫اون رفت دنبال زندگی خودش و ‫زندگی من همونجا متوقف شد
‫خودم بودم و خودم
‫سردرگم. ناامید. هیچی.
‫بعدش هم درگیر الکل و این‌جور مزخرفات ‫شدم و
بعدش هم افسردگی اومد سراغم
‫احساس خفت می‌کردم
‫من و کارول سه سال با هم بودیم
‫۱۵ سال طول کشید تا بتونم از اون ‫گودالی که پرتم کرد داخلش،
بیام بیرون
‫- پس آره. ناراحت بودم ‫- و هیچوقت باهاش تماس نگرفتید؟
‫نه
‫نه، تماسی نبود
‫مرور مجدد گذشته، ‫همیشه کار راحتی نیست اما...
‫باشه، ببخشید
‫اما آره...
‫وقتی با هم بودیم... ‫دوران خوبی هم داشتیم
‫این رو می‌دونم اما...
‫همش تموم شد
‫حتی دیگه صورتش هم نمی‌تونم تصور کنم
‫می‌خواید تمومش کنیم؟
‫نه
‫خب، خاطره‌ی خاصی مربوط به
‫چیزهایی که از اون عکس‌ها مونده دارید؟
‫نمی‌...
‫شاید داشتم. ‫نمی‌دونم.
‫هرچی بیشتر بتونید به یاد بیارید،
‫احتمال بیشتری داره که بتونیم چهره‌‌ای که
ازشون به خاطر دارید رو بازیابی کنیم
‫خیلی‌خب. ‫بیا... بریم سراغ این یکی.
‫کدومش شمایید؟
‫ببخشید، شوخی کردم
‫خیلی بامزه‌ای
‫چی از اون روزی که ‫این عکس رو گرفتید یادتونـه؟
‫خیس بودم
‫خب، برای شروع بد نیست
‫ببینیم دیگه چی به یاد میارید
‫اینجا دقیقاً کجاست؟
‫اسکله‌ی دماغه‌ی کاد
‫یعنی همونجایی که الان زندگی‌ می‌کنید
‫خب، خونه‌ی مامان‌بابام بهم رسیده بود اما
‫خودشون رفته بودن بیرون شهر
‫ما هم از این فرصت استفاده کردیم و
‫رفتیم به یه سفر کوچیک و کم‌هزینه
‫اولین مسافرتم با دوست‌دخترم
‫کی این عکس رو گرفت؟
‫یکی از توریست‌ها
‫دوربین رو دادیم به یه رهگذر و ‫ازش خواستیم عکس بگیره
‫من بیشتر از کارول این عکس رو دوست داشتم
‫- هات‌داگ دوست نداشت؟ ‫- چرا، آبجو دوست نداشت
‫می‌گفت، «می‌تونستی واسه عکس ‫بطری رو بذاری زمین»
‫آره، خب. .بد هم نگفته
‫آره
‫راستش تو این سفر بود که ‫فهمیدیم رابطه‌مون جدیـه
‫تو تخت دراز می‌کشیدیم،
‫شیفته‌ی چشمای همدیگه می‌شدیم
‫هی به هم می‌گفتیم «دوستت‌ دارم» و ‫از این حرفا
‫هیچ‌چیز دیگه‌ای وجود نداشت
‫فقط خودمون بودیم
‫فقط همین رو می‌خواستیم
‫نقشه کشیده بودیم
‫وای، چقدر جَوون بودیم
‫چه نقشه‌هایی کشیده بودید؟
‫خب،‌ تصمیم گرفته بودیم که ‫خونه‌ی خودمون رو بگیریم
‫اوه، ‌عکس سیاه و سفید؟ ‫یه‌نموره هُنریـه
‫همینجا بود. ‫یه خونه‌ی‌ کوچیک بالای فروشگاه پیانو.
‫عکس رو من گرفتم که ‫یعنی حدوداً اینجاها بودم
‫همم
‫یادتونـه چه رنگی داشته می‌زده؟
‫خب، وقتی وارد خونه شدیم، ‫رنگ دیوار زرد نیکوتینی بود
‫اولین خونه‌ی مستقل جفت‌مون بود
‫می‌خواستیم یه نشونه‌ای از خودمون به‌جا بذاریم
‫واسه همین کل خونه رو...
آبی کردیم
‫آره، همینـه. ‫آبی.
‫آره!
‫وای خدا، صاحب‌خونه اعصابش خُرد شد
‫نباید تغییر دکوراسیون می‌دادیم
‫ایده‌ی احمقانه‌ای هم بود
‫خونه‌ رو از چیزی که بود ‫کوچیک‌تر نشون می‌داد
‫هردو اینجا خوشحال بودید؟
‫فقط خودم بودم و خودش
با ‫ویولنسل
‫آره، جفت‌مون موسیقی رو ادامه دادیم
‫تا این موقع عضو گروه شده بود
‫- با هم عضو یه گروه بودید؟ ‫- آره، الان نشونت میدم
‫بیا، یکی از اجراهامونـه
‫دور و بر سال ۹۱ میشه فکر کنم
‫با خودکار سوراخش کردم
‫اینطوری جواب میده؟
باید بده
‫همینجا بود
‫کارول کیبورد می‌زد پس
‫آره، ایده‌ی من بود
‫پس ویولنسل چیشد؟
‫ویولنسل به صدای آهنگ‌هامون نمی‌خورد
‫می‌تونستید صدا رو تنظیم کنید
‫اون می‌تونست همه‌ جور سازی بزنه
‫شاید ویولنسل نبود اما مشکلی نداشت
‫خودش این رو گفته بود؟
‫ببخشید، اینجا دادگاه نیست
‫نه، نیست
‫واسه خودمون کلی طرفدار داشتیم
‫نمیگم آدم گنده‌ای بودیم‌ها اما ‫می‌تونستیم باشیم
‫آهنگ ضبط شده ندارید؟
‫شاید خاطرات بیشتری برگردونه
‫دیگه نه
‫زیک از گروه خارج شد، رفت سیاتل، ‫احساس خدایی می‌کرد و
‫گروه متلاشی شد
‫پس نه،‌ کاری رو ضبط نکردیم
‫بد هم نشد
‫راستش صداش رو که می‌شنیدم ‫کهیر می‌زدم
‫رفت که واسه خودش کسی بشه، ‌آره؟
‫آره خب، عوضی‌ها همیشه موفق میشن
‫شاید می‌تونستیم بدون اون ادامه بدیم ما
‫دل کارول با این کار نبود
‫- شاید باید می‌ذاشتید ویولنسلش رو بزنه ‫- شاید بازم بتونی بگی «ویولنسل»
‫- خب، ویولنسل براش مهم بود ‫- می‌دونم
‫کل زندگیش اون ساز رو زده بود. ‫به دخترش هم یاد داده بود.
‫باید همینطوری روی مخ باشی؟ ‫اینطوری کدنویسیت کردن؟
‫راستش من کدنویسی نشدم
‫- میشه گفت تولید شدم ‫- باشه
‫از یه عوضیِ دیجیتال تولید شدی
‫ببخشید
‫عذرخواهیت رو قبول میکنم
‫بریم سراغ یه عکس دیگه
‫خیلی‌خب، حتم دارم اینها مال سال ۹۱ باشن
‫- شب هالووین توی آندرولت ‫- عه، چه خوب شد
‫با چندتا عکس میشه کلِ اون شب رو تجسم کرد
‫آره، جامو راه‌به‌راه عکس می‌انداخت
‫عجب شبی بود. ‫تا خرخره مشروب خوردیم، تا خرخره ‌ها.
‫لعنتی، اون قرمزه کارولـه. ‫انقدر کُفری بودم که با سیگار سوزوندمش.
‫- صورت خودتون رو هم سوزوندید؟ ‫- من نیستم که
‫اونی که ماسک هاکی زده منم
‫اون‌موقع تو مشروب‌فروشی کار می‌کردم
‫پس بیتل‌جوس کیـه؟
‫یه گوساله که رفته ورِ دلِ دوست‌دخترم ‫مثلاً مخشو بزنه
‫با اینکه خودتون حیّ‌وحاضر با لباس جیسون ‫توی «جمعه سیزدهم» اونجا بودید؟
‫قربون آدم چیزفهم. من اونجا بودم، ‫بعد خانم رفته ورِ دل این یارو نشسته
‫درست جلو چشم‌هام
‫ظاهراً شما هم هم‌صحبت داشتید
‫ایشون کیـه؟
‫اِماست
‫توی عکس‌های خونه تعاونی دیدمش
‫آره، اون هم اونجا کار می‌کرد
‫با هم خوب بودید؟
‫همکار بودیم
‫ای خدا، تو یکی دیگه ول کن
‫کارول خیال می‌کرد بهش چراغ سبز نشون داده بودم، ‫ولی اینطور نبود
‫شغلم ایجاب می‌کرد ‫با بقیه خوش و بش کنم، متوجهی؟
‫پس حسودی می‌کرد؟
‫همون شب سرش بگو مگو داشتیم
من هم حسابی واسه اینکه رفته بود ورِ دل اون مرتیکه‌ی چلغوز عصبانی بودم
‫انگار دنبال بهونه‌ست فرار کنه
‫چی؟
‫خودشو عقب کشیده، ‫انگار دهن ایشون بو می‌داده
‫خیلی‌خب حالا، یه عکسـه دیگه
‫باور کن، حتی یه لحظه هم ‫از جاش جُم نخورد
‫- کل شب رو بَست نشست بغل دستش ‫- کل شب؟
‫شک نکن
‫فکر کنم
‫اونجا رو می‌بینید؟
‫حتماً جما همون شب باز عکس گرفته
‫اون لباس قرمزه‌ای که پشتش به دوربینـه، ‫کارول نیست؟
‫خیلی‌خب، حالا منظورم ‫لحظه به لحظه نبود
‫یه بگومگوی مسخره بود
یه‌بند غر می‌زد‌
‫تهشم دیر خوابیدنش رو انداخت گردن من
‫چون صبحش تست بازیگری‌ای ‫یه همچین چیزی داشت
ارکستر ‫فیلارمونیک بروکلین
‫برای ویولن‌سل
‫قبول هم نشد
‫حتماً بدجوری دمغ شده بود
‫نه خیلی
‫فرصت‌های دیگه‌ای براش مهیا شد
‫برنامه‌ی اکستر که جور نشد، ‫بدجور خورد تو پَرش
‫منبع درآمدی نداشت
‫ولی بعدش آماندا خانم، ‫دختر انگلیسیِ خونه تعاونی،
‫تشریف برد خونه‌شون،
‫یکمی پارتی‌بازی کرد
ارواح عمه‌اش، ‫یه کار شیش‌ماهه
برای کارول ‫توی ارکستر «شبح اُپرا» ردیف کرد
‫منطقه‌ی وست‌اند لندن
‫کلاً یه آشغال‌دونی توریست‌پسند بود، ولی
‫حسابی ذوق داشت
‫آره، خیلی
‫شما نمی‌خواستید بره؟
تا تقی به توقی می‌خورد می‌گفت ‫حالا چند ماه بیشتر که نیست،
‫بله، واسه شمایی که بار و بندیلت رو بستی ‫بری ماجراجویی چیزی نیست
‫هر هفته برام کارت پستال می‌فرستاد
‫عشق می‌کرد ها، ولی می‌گفت دلتنگمـه
‫شعر می‌نوشت و این داستان‌ها
‫شاید بتونیم یکیشو اسکن کنیم...
حواسم به همه چیش بود
‫پس چند وقتی ندیدیش؟
‫نه، ولی برنامه ریختیم پاییز برم پیشش و
‫کل آخرهفته رو پیشش بمونم
‫منتها خیلی دور به نظر می‌رسید، می‌فهمی؟
یه مدت طولانی ‫تنهای تنها بودم
‫این چیـه؟
‫تولدم
‫پس اونقدرهام که می‌گید تنها نبودید
‫منظورت چیـه؟
‫خب، یکی این عکس رو گرفته دیگه
‫پس ایشون...
‫اِماست
‫وای خدا، آره
‫ای خدا، آره
‫منو اونجوری نگاه نکن
‫- چجوری؟ ‫- همینجوری
‫من که جوری نگاهتون نمی‌کنم
‫خیلی‌خب، تولدم از راه رسید و
‫من هم سرِ کار مشروب خورده بودم
‫فکرِ من هم نبود. عملاً به‌زور ریختن تو حلقم
‫بله
‫بعدش اِما برگشت خونه و دیگه...
‫ما اصلاً...
‫غلط اضافی کردیم، خب؟
‫فقط یه بار اتفاق افتاد و بس
‫نمی‌دونی که چقدر از درون ‫احساس پشیمونی می‌کردیم؛ هم من هم اِما
‫آب از آب تکون نمی‌خورد، اگه...
‫اگه چی؟
‫آخه اصلاً کارول زنگ نمی‌زد
‫اصلاً نمی‌تونست
‫اون زمان، روابط راه دور هزینه‌بردار بود
‫ولی اون شب،
‫صبح علی‌الطلوع پا شد بهم زنگ زد که ‫برام تولدت مبارک بخونه که
‫اِما گوشی رو برمی‌داره
‫نمی‌دونم چرا
‫- شیطونیش گل کرده بود؟ ‫- آره، نمی‌دونم، شاید
‫بهرحال، گندش در میاد
‫من و کارول عین دیوونه‌ها ‫پشت تلفن داد و هوار می‌کشیدیم
‫هر چی از دهن‌مون در اومد نثارِ همدیگه کردیم
تخریب پشتِ تخریب
حرف‌های خیلی زشت
‫گوشی رو روم قطع کرد
‫شایدم من قطع کردم
‫نمی‌دونم. منِ لعنتی اصلاً یادم نمیاد
‫ولی آره، در هر صورت،
‫خوب نبود
‫می‌خواید بذارمش تو لیست انتخابی‌ها؟ ‫برای مراسم یادبود؟
‫من که نگفتم بی‌عیب و ایرادم
‫از خطاهای کارول کم نگفتی
‫اِل کرد، بِل کرد، ‫همه‌ی آتیش‌ها از گور اون بلند میشه
‫خیلی‌خب، تو خبر نداری
‫چه کار وحشتناک و فجیعی انجام داد که
‫باعث شد اینجوری آتیشی بشی؟
‫هنوز نشونت ندادم
‫یادتـه گفتم برنامه ریختیم که برم پیشش؟
‫- اوهوم ‫- بلیتم رو خریده بودم
‫- پس کارول می‌دونست دارید میرید پیشش ‫- درستـه
‫چند ماه بعدِ تولدم
‫توی یه اتاق خالیِ یه خانواده‌ی انگلیسی ‫توی یه جای پرت
‫مستقر شده بود،
‫من هم یه سوئیت توی یه هتل مسخره گرفتم که ‫اصلاً توانایی مالیش رو نداشتم
‫رمانتیک‌بازی
‫چه قشنگ
‫پا شدم رفتم نمایش روزانه‌شون
‫نه اهلش بودم و نه اصلاً خودشو دیدم
بین بقیه گم شده بود، ولی ‫بعدش دم در پشتی سالن دیدمش
‫چمدونش رو بردم هتل
‫و...
‫رفتیم شام بخوریم
‫جای قشنگی رفتید؟
‫یه رستوران شیک‌وپیک
‫توی هواپیما مقاله‌اش رو دیدم
‫وقتی رسیدیم زنگ زدم ببینم واسه دو نفر جا دارن یا نه
‫گمونم وقتی گفتم ماجرا از چه قراره، ‫عذر یکی دیگه رو خواستن
‫منظورتون چیـه؟
‫اینجا نشسته بودیم
‫خب بگید ببینم چی شد
‫خب...
‫مثل همیشه بود ها، ‫ولی یه تغییری کرده بود
‫می‌گفت چاق شده، اما من که متوجه نشدم
‫به نظرم خوشگل شده بود
‫من یه بطری شامپاین سفارش دادم، ‫برای اولین بار تو عمرم
‫ولی لب نزد. ‫گفت اصلاً مشروب نمی‌خوره.
‫من هم بهش گفتم بیخیال، ‫حالا که این همه راه اومدیم یکم بخور
‫ولی نه
‫من هم باید حرفم رو قورت می‌دادم ‫چون این کارش خیلی رومخ بود
‫حلقه توی جیبم بود و آروم و قرار نداشتم
‫قلپ‌قلب مشروب می‌خوردم که
‫بالاخره دلو زدم به دریا و
‫حلقه رو در آوردم، ‫نزدیک بود از دستم بیفته
دست و پاهام می‌لرزید
‫چشمش که افتاد به حلقه...
‫سکوت کرد
‫لام تا کام حرف نزد
‫حتی نگاهش رو ازم دزدید
‫حالا همه‌ی گارسون‌ها ‫داشتن زیرچشمی نگاه‌مون می‌کردن
‫چون خبر داشتن برنامه‌ی خواستگاری دارم و ‫توی مرکز توجه بودم، خب؟
‫گُر گرفته بودم، گلوم خشک شده بود، ‫واسه همین هِی مشروب می‌خوردم
‫تهش خودم برگشتم گفتم: ‫«یه چیزی بگو»
‫«هرچیزی»
‫اون هم همینطوری به زمین خیره شده بود
‫بعد با مشت کوبیدم رو میز
‫یهو همه‌ی نگاه‌ها اومد روی ما
‫اون هم پا شد و
‫گذاشت رفت
‫سکوت حاکم شده بود. ‫فقط صدای تَرق تروقِ ظرف‌های آشپزخونه میومد.
‫اون وسط مونده بودم
‫همه ساکت، پرسنل تو چشم‌هام نگاه نمی‌کردن،
نمی‌تونستم زیر بارِ این خفت و خواری کمر راست کنم
‫من هم از جام پا نشدم و ‫تا ته بطری رو خوردم
‫گفتن نیازی نیست پرداخت کنم، ‫ولی خودم پافشاری کردم
‫- نیازی به ترحم‌شون نداشتم ‫- نه، چون دستتون به دهنتون می‌رسید
‫چی؟
‫فقط حرف غم و غصه‌ی خودتون رو پیش کشیدید
با خاک یکسانم کرد
‫خودش چه حسی داشت؟
‫نگفتم از خوشحالی داشت بندری می‌رقصید،
‫ولی اون ترکم کرد
‫حتی یه کلمه هم نگفت چرا
‫اگه می‌گفتن بهشون گوش می‌کردید؟ ‫با اون یه شیشه شامپاینی که خوردید
‫- معلومـه که آره ‫- بگید ببینم به نظر خودتون چرا رفت؟
‫شاید زیر سرش بلند شده بود
‫شاید دیگه باب میلش نبودم. ‫شاید دلش از سنگ بود.
‫می‌دونست دارم میام. ‫چرا پشت تلفن باهام کات نکرد؟
‫گذاشت اون همه راه بکوبم بیام. می...
‫نمی‌دونست که هدفت خواستگاریـه
‫نه که خیلی فرق داره
‫گفتی پاییز ۹۲ بود؟
‫پاییز، آره. اکتبر گمونم
‫بگی‌نگی عوض شده بود. ‫لب به مشروب نمی‌زد.
‫باردار بود
‫منو
‫کلی رویس
‫دختر کارول
‫همونی که بهش ویولن‌سل یاد داد
‫نترس، تو بابام نیستی
‫یه رابطه‌ی یه شبه بود
‫باورت بشه یا نشه، ‫توی ارکستر زیلوفن می‌زد
‫تو دختر کارولی؟
‫آره. خب، یه جورایی
‫من وجود خارجی ندارم
‫من یه تصویر فانی‌ام
‫یه راهنمای موقت. یه انعکاس، در واقع
‫با افکار و نظرات اون برنامه‌ریزی شدم
‫تا بدون اینکه خودش
‫مجبور بشه با هر چیزی که آزرده‌خاطرش می‌کنه
‫سر و کله بزنه،
‫براش تصمیم بگیرم
‫چرا چیزی نگفتی؟
‫خودت گفتی برو سر اصل مطلب
‫پس در جریان تموم چیزهایی که ‫دختر واقعیش می‌دونه هستی؟
‫کم و بیش، بله
‫پس از تموم چیزهایی که اینجا گفتم خبر داشتی
‫خب، یکمیش آره
‫ولی حقیقتاً خیلی درباره ‫این برهه از زندگیش چیزی نمی‌گفت
‫- صحیح ‫- به نظرم مرور خاطرات نمک روی زخمش بود
‫معنیش این نیست که باهم بودنتون براش ارزشی نداشت
‫احتمالاً برعکس بوده
‫این یارو، بابات
‫- چجور آدمی بود؟ می‌خوام بدونم ‫- چطور؟
‫- با اون بهم خیانت کرد ‫- منظورت اینـه که ازتون تبعیت کرد؟
‫میشه بگی لطفاً؟
‫چیز زیادی نمی‌دونم. ‫اسمشون برایان بود.
‫- برایان؟ ‫- آره
‫هیچوقت هم با هم نبودن
‫موقعی هم که من به دنیا اومدم، ‫اون توی منچستر بود
‫کلاً پنج شیش بار بیشتر ندیدمش
‫آخرین بار هم داشت در مورد یه تئوری توطئه‌ی ‫بی سر و ته داد و هوار می‌کرد
‫سال بعدش هم شنیدم کرونا گرفت مرد
‫وای، پسر
‫پس خیر سرش آدم حسابی بود
‫احسنت به این انتخاب، کارول
‫باریکلا
‫متأسفم
‫ایرادی نداره
خودشم قبول داشت
‫گفت برات نامه نوشت که توضیح بده ‫یا اقلاً سر صحبت رو باز کنه،
‫اما تو کلاً جواب ندادی
‫- برای من نامه نفرستاد ‫- خودش گفت فرستادم
‫نامه کجا بود بابا؟!
‫شاید هم به دستم نرسید. من چیزی ندیدم
‫پای حرفاش می‌نشستم
‫آره که می‌گفتی سقطش کن
‫نه! نمی‌دونم. ‫بین خودمون حلش می‌کردیم.
‫- یعنی به حرف‌هاش گوش می‌کردی؟ ‫- بله که گوش می‌کردم! صد البته!
‫می‌خوام برم
‫می‌خوام ببینمش، خب؟
‫چیز دیگه‌ای هست که حافظه‌ات رو تحریک کنه؟
‫نمی‌دونم
‫خب، اون چیـه تو جعبه؟
‫دوربینی چیزیـه؟
‫- این؟ ‫- آره
‫دوربین یکبارمصرفـه
‫دهه ۹۰ مُد بود. توی فرودگاه خریدمش
‫قرار بود دوتایی تو کل شهر عکس بگیریم
‫البته هیچوقت هم این اتفاق نیفتاد. ‫اصلاً...
‫بیا
‫- خیلی وقتـه از اینها ندیدم ‫- میشه ظاهرش کرد؟
‫- فقط یه عکس گرفتید ها ‫- می‌دونم
‫- باید بپیچمش جلو ‫- باشه
‫- کل فیلم می‌پره ها ‫- می‌تونی اون یه عکس رو بازیابی کنی؟
‫شاید طول بکشه
‫منتظر می‌مونم
‫مات یا براق؟
‫مات
‫خب؟
‫چیزی توش بود؟
‫این
‫فکر کنم خودم گرفتمش. عکس بدردنخور
‫ببین، هنوزم می‌تونیم بریم توش
‫چه فایده؟
‫خب، با خودت بردیش سفر، ‫شاید به یه دردی بخوره
‫حتماً
‫گفتم که، بیخودیـه
‫اتاق هتلـه
‫از رستوران که برگشتم ‫دیدم چمدونش نیست
‫همونجا بود که فهمیدم دیگه رفته
‫من هم خودمو روی اتاق خالی کردم
‫رقت‌انگیز بود
‫دنبال چی می‌گردی اصلاً؟
‫فقط می‌خوام بدونم از چی عکس گرفتی
‫یه یادداشت اینجاست
‫روش نوشته «فیلی»
‫سیستم واضحش کرده
‫یه تیکه کاغذ اینجا افتاده که ‫روش نوشته فیلی
‫- منو فیلی صدا می‌زد ‫- شک ندارم دست‌خط خودشـه
‫خب، من... اصلاً ندیدمش
‫نه، فیلیپ، توی تصویره
‫- تو... ‫- در بیا دیگه
‫نمی‌تونی برداریش. ‫شرمنده. اینطوری نیست.
‫نه، در بیا
‫تو رو خدا، بیا دیگه
‫منو از اینجا ببر
‫شاید یه گوشه و کناری نگهش داشتی
‫- نه ‫- مطمئنی؟
‫اگه بود که یادم می‌موند
‫متأسفم
‫ایرادی نداره
‫بیا مرور کنیم ببینیم بعدِ اینکه ‫عکسه رو گرفتی چیکار کردی
‫ام...
اتاق رو به هم ریختم
‫رفتم بیرون و انقدر خوردم که ‫دیگه نمی‌دونستم دارم چیکار می‌کنم
‫وقتی برگشتم،
‫خدمتکاره اتاق رو مرتب و ‫همه چی رو یه گوشه جمع کرده بود
‫من هم همه چی رو ریختم تو چمدون
‫گذاشتمش یه گوشه و دیگه هیچوقت...
‫فیلی، باید یه چیزی بهت بگم
‫توی رستوران نتونستم بگم. خشکم زده بود
‫متأسفم
‫تو رو... تو رو خدا ازم متنفر نباش
‫اون روزی که زنگ زدم و اِما جواب داد، ‫بدجور عصبانی شدم
‫یه شب با یکی از بچه‌های اکستر اینجا گذروندم
‫هیچ علاقه‌ای وجود نداشت و من متأسفم
‫پریودم عقب افتاده
‫نمی‌دونم چیکار کنم
‫من دوستت دارم. نمی‌خوام از دستت بدم، ‫ولی نمی‌دونم تو هنوزم دوستم داری یا نه.
‫فکر کنم می‌خوام بچه رو نگه دارم
سرِ دوراهی موندم
‫ولی می‌تونی با این مسئله کنار بیای؟
‫اگه هنوزم می‌خوای باهام حرف بزنی،
‫فردا بعدازظهر بعدِ اجرای روزانه ‫بیا دمِ در صحنه
‫اگه نخوای دیگه منو ببینی هم بهت حق میدم
‫ولی امیدوارم بخوای
‫ دوستت دارم،
‫کارول
‫خیلی متأسفم
« برای فیلی »
‫خیلی‌خب، فیلی‌خان
‫دستور فرمودید براتون ‫این قطعه از موسیقی رو ضبط کنم
‫حواست باشه چی از خدا می‌خوای
بریم ببینیمش
بی سی موویز مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده BcMoviez.Com