‫- سلام مکس. ‫- سلام، آبجی.
‫- صبح به‌خیر، مادربزرگ. ‫- صبح به‌خیر.
‫امروز صبح کسی نامه‌ها رو برداشته؟
‫نه.
‫امیلی، تو نامه‌ها رو برداشتی؟
‫داره بازم هانی‌پات می‌بینه.
‫- هی! ‫- پول رو برمی‌داری یا عسل رو؟
‫من عسل رو برمی‌دارم!
‫- تو وسواس گرفتی. ‫- من امروز صبح نامه‌ها رو گرفتم.
‫از فرانسه است.
« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
‫قبول شدم.
‫- قبول شدی؟ ‫- دآن!
‫قبول شدم!
‫اوه، دآن، مادرت چقدر بهت افتخار می‌کرد!
‫- این آرزوی اون برای تو بود! ‫- تو می‌ری پاریس درس بخونی!
‫وای خدای من! وایستا، بذار ببینم!
‫وایستا، این قسمتش چیه درباره‌ی ‫اینکه خوابگاه دانشجویی در دسترس نیست؟
‫امم، نوشته: «درخواست شما ‫برای کمک مالی رد شده است.»
‫هزینه‌ی تخمینی تحصیل و زندگی ‫سالانه ۳۰ هزار دلاره.
‫پول پاریسی که جمع کردی، ‫می‌تونه اینو پوشش بده؟
‫جزئیات رو بعداً حرف می‌زنیم.
‫من برای کار دیرم می‌شه. ‫بِردی، می‌رم داروهای تو رو بگیرم.
‫مکس، یادت نره نت‌های موسیقی‌ت رو ‫از گروه سرود بیاری خونه.
‫- آره. ‫- من رفتم.
‫اوه! تو تقریباً هیچی نخوردی.
‫ممنون، بِردی. خداحافظ، بچه‌ها!
‫گوشی رو بذار کنار. صبحانه‌تو بخور.
‫زهره ترک شدم.
‫ببخشید. قیافه‌ت رو دیدم اون پشت. ‫چی شده؟
‫پولش رو ندارم.
‫چی؟ سال‌هاست داری پس‌انداز می‌کنی.
‫بیمه همه‌ی هزینه‌های زمین خوردن بِردی ‫پارسال رو پوشش نداد.
‫وایستا، پول پاریس رو واسه اون خرج کردی؟ ‫چقدر داری؟
‫به اندازه‌ی شهریه‌ی سال اول.
‫بعد از اون، پول بلیط هواپیما که هیچی، ‫پول خوابگاه رو هم ندارم.
‫هنوز به بِردی نگو.
‫باشه. ولی این چیزیه که تو و مامان ‫همیشه آرزوش رو داشتید. باید یه راهی باشه.
‫یه فکری براش می‌کنم.
‫هی، می‌تونم تا شهر با تو بیام؟ ‫باید برم پیگلی ویگلی.
‫بپر بالا.
‫ممنون.
‫سفارش حاضره!
‫ممنون.
‫- بفرمایید، باک. ‫- اوم.
‫هی دآن، بالاخره یه شانس دیگه به من می‌دی؟
‫لِوی، دو سال گذشت. بی‌خیال شو.
‫تازه، من مطمئنم که تو با تامی از دی‌کیو ‫قرار می‌ذاشتی.
‫- اینو از کجا شنیدی؟ ‫- از همه جا.
‫پس حدس می‌زنم حرفم ارزش صحبت کردن رو داره.
‫اَه.
‫دآن، من می‌دونم چطوری می‌ری پاریس.
‫هانی‌پات داره می‌ره پاریس ‫و ما تو رو می‌خوایم.
‫می‌خوای من برای هانی‌پات تست بدم؟
‫آره.
‫با دیوونگی‌هات کمی خامه می‌خوری؟
‫بیا دیگه! ‫تست‌ها شنبه همین هفته تو دالاسه.
‫اگه تو رو انتخاب کنن، ‫۲۰ هزار دلار برای حضورت بهت می‌دن.
‫و تنها دلیلی که اینو می‌دونم،
‫اینه که نفر دوم پارسال ‫با اون پول پروتز باسن گذاشت.
‫بازم قهوه؟
‫ولی گوش کن، حتی لازم نیست ‫کل برنامه رو شرکت کنی.
‫همین که حذف شی، با یه چک گنده ‫تو پاریس خواهی بود.
‫من که اصلاً هانی‌پات نمی‌بینم. ‫سریع دستم رو رو می‌کنن.
‫مشکلی نیست. خودم بهت آموزش می‌دم.
‫دآن، تو می‌دونی که آکادمی آرت ‫می‌تونه شروعی برای کارت باشه.
‫باید می‌ذاشتی پارسال ‫کمکت کنم با بِردی.
‫بذار کمکت کنم بری پاریس.
‫- باشه. ‫- واقعاً؟
‫ولی من پروتز باسن نمی‌ذارم.
‫هر فصل، هانی‌پات ‫یه آدم پولدار و مجرد و جذاب رو نشون می‌ده،
‫و همیشه تو عمارت باکلاس ‫اون فرد مجرد اتفاق می‌افته،
‫که توش اون یکی یکی ‫دخترها رو حذف می‌کنه
‫تا عشق واقعی‌ش رو پیدا کنه ‫تو یه فینال فصل خیلی پرهیجان،
‫چون اون موقع است که دختر ‫تصمیم می‌گیره پسره رو می‌خواد یا پول رو.
‫- چقدر پول؟ ‫- یک چهارم میلیون دلار.
‫کی پسره رو انتخاب می‌کنه آخه؟
‫اوه، تقریباً همه‌شون.
‫چون تو گرداب عشق ‫گیر افتادن.
‫گرداب عشق دیگه چیه؟
‫خب، دنیایی رو تصور کن ‫که فقط یه مرد توش باشه...
‫- خیلی لاغر بود. ‫- ...و ۲۰ زن.
‫داره بدتر می‌شه.
‫هر فعالیتی طوری طراحی شده تا اون حس ‫غریزی عشق و جفت‌گیری رو تحریک کنه.
‫باشه، من رفتار معمول رقابت‌کننده‌ها رو ‫تجزیه و تحلیل کردم.
‫برای اینکه مطمئن شی ‫همون اول حذف می‌شی،
‫- تو برعکسش رو انجام بده. ‫- فهمیدم.
‫خب، اونا همیشه موهاشون رو می‌ریزن پشت ‫و با حسرت تو چشم‌های اون نگاه می‌کنن،
‫پس تو نباید باهاش چشم تو چشم شی.
‫و اینکه کی اول اون رو می‌بوسه، خیلی مهمه،
‫پس مطمئن شو که تو نباشی.
‫باشه. پس نه مو تکون دادن، ‫نه نگاه کردن، نه حسرت، نه بوسیدن.
‫آره. و بعدش، نمی‌دونم چرا، ‫ولی هیچ‌کس تو این برنامه‌ها غذا نمی‌خوره.
‫پس تو با خیال راحت هرچی می‌خوای بخور.
‫این دیوونگیه.
‫اصلاً نباید بهت می‌گفتم ‫که پول پاریسم تموم شد.
‫پول پاریس رو خرج کردی؟
‫برای چی؟
‫دآن بعضی از قبض‌های تو رو ‫بعد از تصادف پارسال پرداخت کرد.
‫نمی‌خواستم نگران شی.
‫دآن فرانسیس، ‫این تصمیمی نبود که تو بگیری.
‫اوه اوه، اسم وسطش رو گفت.
‫این دقیقاً مثل توئه، سعی می‌کنی همه‌ی ‫موقعیت‌ها رو کنترل کنی غیر از مال خودت.
‫- نه، اینطوری نیست. ‫- چرا هست.
‫من سال‌هاست تو رو می‌بینم ‫که تو انبار کار می‌کنی،
‫ولی هیچ‌وقت هیچ‌کدوم از کارهاتو ‫به نمایش نذاشتی، گذاشتی؟
‫- این درست نیست. ‫- چرا هست.
‫و حالا هم داری پس‌اندازت رو خرج چیزی می‌کنی
‫که می‌تونستیم با همدیگه ‫یه راه‌حلی براش پیدا کنیم.
‫چرندیات!
‫تو ترسیدی.
‫نه، نترسیدم.
‫می‌دونی ترسناک‌ترین چیزی که ‫باید باهاش روبرو شی چیه؟
‫- یه مادربزرگ عصبانی؟ ‫- اوم.
‫فرصت.
‫اشکالی نداره بترسی، عزیزم. ‫ولی اشکالی نداره قایم شی.
‫چون تو خوبی.
‫و شک دارم که شاید عالی باشی.
‫ولی باید خودت رو متعهد کنی ‫تا بفهمی.
‫باشه.
‫منو بنداز تو گرداب و اسمم رو بنویس.
‫خب، چه جور دخترهایی ‫برای این برنامه‌ها تست می‌دن؟
‫اوه، خب، همه مدل دختری داریم. ‫نوع سیندرلایی رو داریم.
‫من تمام عمرم رو آرزوی ‫پیدا کردن پرنس‌ام رو داشتم.
‫دیگه از بوسیدن قورباغه‌ها خسته شدم. ‫اونا تو فرانسه قورباغه می‌خورن، می‌دونی.
‫نوع خشن ‫و کله‌شق رو داریم.
‫من یه دختر موتورسوارم. ‫اومدم اینجا دنبال رفیق پایه و همیشگی‌م.
‫ولی ته دلم، ‫فقط یه نفر رو می‌خوام که باهاش حال کنم.
‫اون دختری که تب بچه داره.
‫اووو!
‫ببخشید، وقتی تخمک‌گذاری می‌کنم، داغ می‌شم.
‫همین الان داره اتفاق می‌افته.
‫اونا روی کلیشه‌ها تمرکز می‌کنن. آره.
‫من چه مدلی هستم؟
‫تو از نوع دخترهای شهر کوچیکی.
‫- نه. ‫- آره.
‫اوه، از نوع دختر شهر کوچیک؟
‫بدون شک.
د ی ج ی م و و ی ز
‫و دوربین داره فیلم می‌گیره.
‫باشه، پس اینجا می‌بینم ‫که، اه، تو از یه شهر کوچیک اومدی؟
‫آره. ۴۰۲۶ نفر.
‫اوه، عجب. پس همه فامیلت هستن، ها؟
‫واسه همینه می‌خوای تو برنامه باشی؟ ‫شاید مردای بیشتری برای انتخاب داشته باشی؟
‫اوه، کاملاً.
‫ضمناً، من هانی‌پات رو از
‫- فصل اول می‌دیدم... ‫- آها.
‫- ...وقتی آنیکا... ‫- آنیکا کدوم بود؟
‫... عاشق ‫خلبان نابینا شد.
‫خلبان نابینا.
‫از ویتنام.
‫اوه، منظور تو دانیکا بود. ‫اون خلبان جنگلی از نوم بود.
‫آلاسکا.
‫تو هیچی درباره‌ی این برنامه نمی‌دونی.
‫خب، یه جورایی می‌بینمش. چند قسمت دیدم.
‫اینا جزوه‌ی تقلبی‌ان؟
‫چی؟ کجا؟
‫روی دستت.
‫لعنتی.
‫بادیگارد رو خبر کنید! ‫این چطوری اومد تو؟ دیوونگیه!
‫دارم سر به سرت می‌ذارم.
‫لازم نیست اینقدر درباره‌ی برنامه بدونی.
‫درباره‌ی دآن بلانتون بگو.
‫من یه هنرمندم.
‫یا حداقل، واقعاً می‌خوام باشم.
‫پس شغل اصلی‌ت نیست؟
‫نه. من گارسونم.
‫به آدم‌هایی که تمام عمرم می‌شناختم ‫قهوه و پای می‌دم.
‫دآن، درباره‌ی پاریس چی می‌دونی؟
‫فقط اینکه پر از ‫نور و هنر و...
‫اینکه زیباترین شهر دنیاست.
‫همینه.
‫پس الان با کسی رابطه نداری؟
‫- نه. ‫- باشه.
‫و اگه بخوام کاملاً صادق باشم،
‫من واقعاً نمی‌خوام ‫همین جایی که بزرگ شدم گیر کنم.
‫می‌فهمم.
‫دآن، واقعاً عالی بود. ‫خیلی ممنون که اومدی.
‫باشه. ام، آره، ‫واقعاً از ملاقاتت خوشحال شدم.
‫- نه، خیلی باعث افتخار بود. ‫- آره. باهاتون در تماس خواهیم بود.
‫- اون چی بود؟ ‫- چی؟
‫- ما می‌تونیم صداتون رو بشنویم. ‫- خب؟
‫و من ازش خوشم اومد.
‫- می‌دونید من چی دوست دارم؟ ‫- اوم.
‫رقابت‌کننده‌هایی که ‫فالورهای زیادی تو شبکه‌های اجتماعی دارن،
‫تا بهمون کمک کنن آمار ‫بیننده‌های پایین‌مون رو بالا ببریم.
‫خب، باید به این فکر می‌کردی
‫قبل از اینکه اون ایده‌ی ناب ‫حذف مجری‌مون برای این فصل رو داشتی.
‫فراموش کردی من رئیس توام؟
‫فراموش کردی به شبکه بگی ‫من ایده‌ی پیچش پاریس رو دادم؟
‫- نه، من... من بهشون می‌گم. ‫- کِی؟
‫- بهشون می‌گم، باشه؟ چی می‌خوای؟ ‫- می‌خوام به دآن «آره» بگی.
‫نه.
‫آمار بیننده بالا. فالور شبکه اجتماعی.
‫مرسی که از نشویل تا اینجا منو دنبال کردید.
‫رسیدم دالاس.
‫تو دفتر انتخاب بازیگرای هانی‌پات هستم. ‫بذارید همه دخترا رو ببینیم.
‫- چقدر خوشگلن! ‫- عالی شد.
‫- واقعاً؟ ‫- نه.
‫همینه. من اینجا تو صفم ‫با گروه هانی‌پات. سلام کنید، دخترا.
‫سلام!
‫اون کیه؟
‫اون لِکسی میلره.
‫اون سفرش رو ‫از نشویل تا تست رو مستند کرده،
‫و هزاران فالور داره.
‫۶۰۰ مایل، ۱۰ ساعت، ‫و ۱۵ تا دایت مَجنتا میولز با اَدَپتوژن‌ها
‫که منو سرحال و بدون خط ‫و خطوط نگرانی نگه داره.
‫اومم.
‫فقط خواستم بگم که من طرفدار پروپاقرص ‫تکنیک کانتورینگ شمام.
‫من امروز واقعاً برای خواهرم استفاده کردم.
‫- واقعاً؟ ‫- اومم.
‫بد نیست. اون ابروهای خودته؟
‫ابروهای کی می‌تونه باشه؟
‫می‌دونم تو طرفدارم نیستی.
‫ممکنه یه‌کم بری کنار
‫تا اینو قبل از اینکه صدام کنن ‫انجام بدم؟
‫ممنون.
‫هی لِکسی. ما آماده‌ایم برای تو.
‫اوه، واسم آرزوی موفقیت کنید. ‫یا همونطور که تو فرانسه می‌گن، مِرد.
‫- سلام! ‫- سلام! از لباست خوشم اومد.
‫ممنون.
‫یه دختر خوب از روستا داریم!
‫و سرش به کار خودشه!
‫اون پول من رو نمی‌خواد!
‫دختره ۴۰۱کی داره!
‫کلی ویژگی خوب
‫مهم نیست چطوری برش بزنی
‫ولی اینکه کیک داره، رویال‌آیسینگشه
‫آیسینگ!
‫داری منو می‌کشی!
‫نق نزن. از موسیقی لذت ببر.
‫توپ هشت، وسط پاکت.
‫آره، دلت برای این تنگ می‌شه.
‫باشه، تو مزخرفی.
‫- نه، تو هستی. پول رو بده. ‫- هرچی.
‫من می‌رم حساب رو ببندم.
‫شات خوبی بود.
‫- راستی، از گُل‌میخ‌های نقره‌ایت خوشم اومد. ‫- ممنون.
‫خودم ساختمشون.
‫واقعاً؟ خب، خیلی باحاله.
‫- برای یه لون استار. ‫- ممنون.
‫از دالاس اومدی دیدن؟
‫خب، چی باعث می‌شه اینو بگی؟
‫- چکمه‌های سفارشی بدون یه ذره خاک. ‫- آها.
‫- کلاه شیک. ‫- بله.
‫حدس می‌زنم وکیلی که ‫واسه آخر هفته اومده شهر،
‫داره یه ملک شکار برای پاییز بررسی می‌کنه.
‫- دوباره امتحان کن. ‫- سرمایه‌دار خطرپذیر؟
‫- خسته کننده. ‫- برادر تکنولوژی‌باز.
‫واو، داری بی‌ادبی می‌کنی الان، نه؟
‫خیلی خب.
‫شاید من فقط از همین اطرافم. ‫این چطوره؟
‫نمی‌تونه درست باشه. ‫ما باید مهدکودک با هم رفته باشیم.
‫واقعاً؟ اون موقع هم با اون ‫گُل‌میخ‌های نقره‌ایت می‌اومدی تو کلاس؟
‫ببین؟ اگه اهل اینجا بودی، می‌دونستی ‫گُل‌میخ‌ها تا کلاس دوم اجازه ندارن.
‫مچمو گرفتی.
‫هی، مایلی برقصی؟
‫من می‌تونم کارهایی بکنم ‫که هرگز به فکرت نمی‌رسید
‫- باشه. ‫- خیلی خب.
‫نشون بده چطوری باید انجام داد.
‫بهتر از شورلت
‫زمان و مکان رو به من بده
‫من می‌تونم یه گوزن رو بندازم ‫از اون سر دره
‫می‌دونی که منظورم پول نیست
‫از فاصله‌ی نیم مایل
‫برای یه غول املاک بد نیست.
‫برای یه حرفه‌ای بیلیارد هم زیاد بد نیست.
‫خب حالا که مشخص شد من یه ‫میلیونر نابغه‌م، تو چیکار می‌کنی؟
‫اوه، من یه سازمان ‫غیرانتفاعی رو اداره می‌کنم.
‫اوه، خیلی خوبه. کدوم یکی؟
‫زندگی خودم.
‫به نظر می‌رسه بعد از این ‫باید واست یه نوشیدنی بخرم.
‫اوه، وسوسه شدم، ولی داشتیم می‌رفتیم. ‫صبح زود باید بیدار شم.
‫واقعاً؟
‫چی کار داری که بکنی؟ ‫بیشتر گُل‌میخ‌های رایگان بسازی؟
‫همچنین، مادربزرگی که ‫باید ببرمش کلیسا برای مطالعه‌ی کتاب مقدس.
‫اوه، خب، من… ...نمی‌تونم با اون بحث کنم.
‫…تو
‫و چه فایده‌ای داره ‫انجام دادن تمام کارهایی که تا حالا کردم
‫اگه کاری که قول دادم رو انجام ندم
‫از اون تاپ خوشم میاد. سکسیه.
‫هی، دستات رو جمع کن.
‫- شوخی نمی‌کنم. ‫- من فقط داشتم...
‫نه، بس کن. بس کن.
‫- متاسفم. باید برم. ‫- وایستا. نگه‌دار... نگه‌دار...
‫- لعنتی. ‫- خوبی، اِم؟
‫- آره. ‫- وو-وی!
‫- داره با اون چکمه‌ها حال می‌کنه. ‫- آره، همینطوره.
‫شرط می‌بندم با اونا یه رانندگی محشر می‌کنی.
‫همینطوره. ولی من می‌بینم که نوک فولادی ‫و یه لگد اغلب کار رو بهتر انجام می‌ده.
‫اوه، سرسخته، نه؟
‫- آماده‌ای، اِم؟ ‫- اشکالی نداره.
‫آشغال‌های شهر کوچیک ‫رو هر جا می‌شه پیدا کرد.
‫ما تو تویین پیکس بهتر ‫از اینا رو پیدا می‌کنیم.
‫وای خدای من.
‫اوه، لعنتی.
‫- کی تو رو تربیت کرده؟ معذرت‌خواهی کن. ‫- هی.
‫- شل کن، کله‌خر. خفه شو. ‫- از اون یارو خوشم نیومد.
‫چی باعث می‌شه فکر کنی ‫می‌تونی اینطوری رفتار کنی؟
‫تو منو نمی‌شناسی.
‫اوه، من تیپ تو رو می‌شناسم. لوس، بی‌ادب.
‫معذرت‌خواهی کن.
‫باشه، متاسفم.
‫متاسفم که فردا ‫من هنوزم لوسم
‫و تو هنوزم یه بازنده‌ی ‫بی‌کس و کار تو ناکجاآباد...
‫بریم خونه.
‫خوبه.
‫- چی شد اون همه رفیق بازیت؟ ‫- اون خله. از من چی می‌خوای؟
‫اون گاوچران هنوز داره نگاه می‌کنه؟
‫آره. ولی فقط به خاطر اینکه ‫دستمال کاغذی به کفشت چسبیده.
‫شیطون کوچولو.
‫- سلام. شما دآن بلانتون هستید؟ ‫- آره، من دآنم.
‫- من از طرف هانی‌پات تماس می‌گیرم. ‫- آها.
‫اوه.
‫باشه. ممنونم.
‫تو قبلاً روی یه چهارپایه وایمیستادی...
‫من دارم می‌رم پاریس!
‫برات شیرینی درست کردم برای هواپیما.
‫- معاینه‌ی جمعه‌ت رو یادت نره. ‫- اوه، نگران نباش.
‫تو فقط برو و رؤیات رو زندگی کن، عزیزم.
‫دوستت دارم.
‫دوستت دارم، بِردی.
‫سفر به‌خیر.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫بیا. من اینو می‌گیرم. ممنون.
‫حتماً.
‫یه ژست بگیرید. لبخندهای بزرگ، ‫همه هیجان‌زده‌اند، داریم می‌ریم پَری.
‫چرا، ریچل؟
‫خودم درستش می‌کنم.
‫نه.
‫آرایشگر، مو، لطفاً! هی، دآن. ‫حالت چطوره؟ قیافه‌ت چطوره؟
‫خیلی خب، اگه می‌تونستیم فقط ‫چشم‌های بیشتر، گونه‌های بیشتر،
‫کلاً، کل صورت، آها.
‫اون قرارداد رو امضا کردی؟
‫اوه. آره. شماها دارید یه ریالیتی ‫شو می‌سازید یا ما رو می‌فرستید فضا؟
‫- تو کلش رو پرینت کردی. ‫- اومم.
‫ووو!
‫- سرده. ‫- عالیه. بی‌نقص.
‫خیلی خب، دآن، ‫اگه می‌خوای با من بیای.
‫بچه‌ها، بیایید برای شات هانی‌پات آماده شیم.
‫کاپیتان شما صحبت می‌کند. ‫اکنون می‌توانید در کابین حرکت کنید.
‫خیلی خب، خانم‌ها، ‫من تلفن‌های همراهتون رو نیاز دارم.
‫وقتی حذف شدید، بهتون ‫پس داده می‌شه. خیلی ممنون.
‫فکر کنم منظورت «اگر» حذف شدیمه.
‫شامپاین، مادام؟
‫آره!
‫هی، سرآشپز، من یه وایلد تِرکی می‌خوام. ‫دوبلش کن.
‫- اونا چین؟ ‫- دستکش‌های مرطوب‌کننده.
‫نه، ممنون. من خودم مرطوب‌کننده می‌زنم.
‫نمی‌تونم. شاید ‫همین هفته باردار شم.
‫اوه. می‌خوای امتحان کنی؟
‫نه بابا. من چهار لایه اسپَنکس پوشیدم.
‫تنها چیزی که ‫اینجا جا می‌شه یه آلتویده،
‫شاید یه بند انگشت نوشابه‌ی رژیمی.
‫اگه نظرت عوض شد بهم خبر بده
‫- یا اگه به پزشک نیاز داشتی. ‫- اوم.
‫- من یه کوکی می‌خورم. ‫- اوه، آره.
‫اوم. من جاسمینم.
‫من دآنم.
‫ماکارون؟
‫اوه... اه...
‫فقط بذارش تو دهنم.
‫ولی نه همه‌ش. نصفش.
‫نه، یه چهارمش.
‫اومم.
‫تاج قشنگیه، اه...
‫ممنون. این افتخارآمیزترین دستاورد منه.
‫اوه، نه بابا. مال من خوابیدن ‫با مدیر برنامه‌های تیلور سوییفته.
‫اوه. اوه، واو.
‫خدا کنه پسرمون یه پرنس باشه. ‫یه پرنِسه، نه؟
‫شرط می‌بندم تو یه قصر زندگی می‌کنه ‫مثل لوور.
‫با مونالیزا؟
‫وایستا، لیزا کیه؟
‫- دآن، تو چی؟ ‫- اوه، ام...
‫آره، من فقط، من واقعاً هیجان‌زده‌م ببینم ‫چی تو پاریس منتظر منه.
‫اومم.
‫اوه، و، اه... خیلی آماده‌م
‫که، اه... یه مرد جذاب...
‫نه، یه مرد فرانسوی خیلی هات... رو ببینم.
‫آماتور.
‫به یه مرد فرانسوی هات.
‫- به سلامتی. ‫- به سلامتی.
‫- به افتخار پاریس!
‫داریم آخرین فرود رو انجام می‌دیم. ‫لطفاً برای فرود آماده شوید.
‫- ما هنوز داریم پرواز می‌کنیم. ‫- چرا نمی‌تونیم بیرون رو ببینیم؟
‫اونا پنجره‌های قابل تنظیم با ‫ژل الکتروکروم هستن.
‫برنامه اونا رو روی حالت شب قفل کرده.
‫اونا واکنش‌های خودجوش ما رو می‌خوان ‫وقتی از هواپیما پیاده می‌شیم.
‫حالم گرفته شد. واقعاً می‌خواستم ‫شهر رو از بالا ببینم.
‫هی، گارسون، می‌تونی اون باگتت رو ‫از جلوی صورتم ببری؟
‫- ببخشید. ‫- خانم‌ها، می‌دونم پرواز طولانی بود،
‫ولی لطفاً، سرحال به نظر برسید.
‫بالاخره داریم می‌رسیم به پَری!
‫خیلی خب.
‫خیلی خب، همگی، ‫ما آماده‌ایم. آماده باشید.
‫وای خدای من.
‫اوه، عمراً.
‫این چه کوفتی...
‫گور بابات.
‫وایستا. مگه تو فرانسه تگزاس هم هست؟
‫هی!
‫می‌شه لطفاً ‫برید کنار؟ دارید راه رو بند میارید.
‫لهجه‌ت چی شد لعنتی؟
‫باشه، من می‌تونم تغییر جهت بدم.
‫خب، بذاریم همین‌جا باشی. ام، دآن، ‫چرا نمی‌گی چه حسی داری؟
‫حس می‌کنم کمتر از یه ساعت ‫با شهر خودم فاصله دارم.
‫ما تو پاریس، تگزاسیم.
‫مگه نه ساعت بالای سر اینجا نمی‌چرخیدیم؟
‫باشه، اشتباه نمی‌گی. اه، این کارمون ‫خیلی هم دوستدار محیط زیست نبود.
‫آره، ما یه برنامه‌ی دوست‌یابی رو ‫تبلیغ کردیم که تو پاریس بود،
‫و خب، ما اینجاییم. ‫هرگز نگفتیم پاریس، فرانسه.
‫من وسایلم رو می‌خوام. تلفنم رو می‌خوام. ‫و می‌خوام لعنتی از اینجا برم.
‫خیلی خب، هی، بیایید همه‌مون آروم باشیم.
‫چرا نمی‌مونی ‫و به این تجربه یه شانسی نمی‌دی؟
‫و تو یه قرارداد امضا کردی.
‫باید من و همه‌ی این دخترها رو در حالی ‫که مثل احمق‌ها به نظر می‌رسیم، فیلم بگیری.
‫- من می‌رم خونه. ‫- اوه...
‫تو موظفی تو برنامه بمونی ‫تا وقتی که مرد اصلی‌مون تو رو حذف کنه.
‫در غیر این صورت، حق حضور ‫خودت رو از دست می‌دی.
‫- جم کن خودتو، عزیزم. ‫- هی.
‫- پس انجامش می‌دی؟ ‫- دوربین‌ها دارن فیلم می‌گیرن. انرژی!
‫تو فرودگاه نشستم ‫کیفم تو دستمه
‫بالاخره دارم می‌رم جایی که باید باشم
‫چون دارم می‌رم پاریس
‫و هر چقدر سریع‌تر که بتونم
‫زنده باد پَری!
‫درباره‌ی گاوچران‌ها چی فکر می‌کنم؟
‫- یه کلمه؟ ‫- بزن بریم!
‫دارن منو می‌دزدن.
‫یه نفر منتظر منه
‫من یه مرد پاریس، تگزاسی‌ام
‫مرد پاریس، تگزاس
‫وای خدای من، اینو می‌بینی؟
‫سلام، خانم‌ها.
‫سلام!
‫به رَنچِ سیلور اسپِر خوش آمدید.
‫اینجا خونه‌ی شما خواهد بود ‫در طول مدت حضورتون در برنامه.
‫فردا ظهر، یه پیک‌نیک برگزار می‌شه
‫که بالاخره می‌تونید با مرد اصلی‌مون، ‫آقای تری مک‌اَلِنِ سوم، ملاقات کنید.
‫اما فعلاً، بذارید ببریمتون ‫به خوابگاه‌ها. دنبالم بیایید.
‫چون من می‌تونم با کامیونت ‫سریع‌تر از تو رانندگی کنم
‫وای خدای من!
‫می‌تونم با خانما برقصم ‫با مردا بنوشم
‫می‌دونی جمعه‌ها خوبن ‫ولی پسرم، با من بهتر هم می‌شن
‫پسرهای روستایی واقعاً بلدن چطوری خوش بگذرونن
‫ولی بذار بهت نشون بدم یه دختر ‫روستایی چطوری کار رو تموم می‌کنه، بچه‌ها
‫هم‌پای من باشید
‫وای خدای من!
‫بیایید تو، خانم‌ها. بیایید تو.
‫پس جای جدیدتون رو دوست دارید، آره؟
‫آره!
‫خیلی خب، خب، ‫می‌دونیم برای اروپا چمدون بستید،
‫پس ما از قبل براتون
‫لباس‌هایی با الهام از رنچ ‫تو اتاق هدایا گذاشتیم.
‫چی؟ اتاق هدایا داریم؟
‫اوه، دآن، نمی‌خوای ‫بری ببینیش؟
‫می‌تونم فقط برم تو اتاقم؟
‫البته. از اون وره.
‫دختر! اون مال منه!
‫- من اینو دوست دارم چون هم سکسیه هم شیک. ‫- من دیگه دست ندارم.
‫به اندازه‌ی کافی لباس برای همه هست!
‫همه بس کنید دعوا رو!
‫هر دفعه جواب می‌ده.
‫- واو. ‫- خیلی دیوونه‌وار بود.
‫وایستا، اون کلاه منه!
‫اون بیرون مثل یه گود زورخونه است
‫با پولک و اکستنشن مو که ‫همه جا پخش و پلاست، هان؟
‫پس ما هم‌اتاقی شدیم.
‫وای، پاریس، تگزاس. شوکه شدم.
‫ولی من اهل شیکاگوام، پس اینجا هنوزم ‫یه کشور کاملاً جدید برای منه.
‫خب، من حدود ۶۰ مایل اون طرف‌تر همین جاده ‫به دنیا اومدم و تمام عمرم اونجا زندگی کردم.
‫اوه، پس تو تو این کار استادی.
‫شاید بتونی چند تا نکته بهم بگی.
‫حتماً.
‫ممنون.
‫ام، بیا دیگه.
‫بیا.
‫صبح به‌خیر. می‌تونم اونو براتون نگه دارم؟
‫آره، ممنونم.
‫اون یه سنگ برداشت.
‫فهمیدم. مرسی.
‫ببخشید، کارم طول کشید تا ‫چند تا عدل یونجه ببرم انباری.
‫- چی؟ ‫- تو!
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اوه خدای من، تو... ‫اومدی واسه برنامه؟
‫- آره، ولی نه از قصد. ‫- هوم.
‫فکر می‌کردم دارم میرم پاریس، فرانسه،
‫نه به مزرعه‌ی حرم‌سرای یه زمین‌دار پولدار.
‫- بامزه بود. ‫- وایستا، تو واسه برنامه اومدی اینجا؟
‫- من که... ‫- این مزرعه‌ی توئه؟
‫اوم.
‫تو... همون دلبره هستی؟
‫بهت گفتم که من یه پُز ‫دهنده‌ی تکنولوژی نیستم.
‫تو یه کابوی آخر هفته‌ای هستی.
‫- خب، من دقیقا خودمو اون نمی‌نامم. ‫- نه. گُردیتو اصل و نسب داره.
‫- آها. ‫- گُردیتو؟
‫خب، ممکنه بچگیام تپل بودم.
‫- آخی. ‫- خانوم.
‫آره، رفیق.
‫تری مک‌الِن. از دیدنت خوشبختم.
‫دان بلنتون. منو از این مزرعه بندازین بیرون.
‫- اوه، خب، تازه رسیدی. ‫- دان؟
‫- چی میشه اگه نخوام بندازمت بیرون؟ ‫- من واسه این چیزا ثبت‌نام نکردم.
‫بیشتر از فرانسه از اینجا خوشت میاد.
‫- من از اسب می‌ترسم. ‫- دوک رو که خوب جمع و جور کردی.
‫- از بوی پشکل حالم بد میشه. ‫- باد بهت نخوره.
‫من دختر دوست دارم.
‫معلومه که دوست داری. ‫یه حرم‌سرا منتظرته.
‫هی، دان، برای مو و آرایش بهت نیاز داریم.
‫- مو و آرایش. ‫- از این خبرا نیست.
‫نه، البته که نه.
‫می‌دونی باید چیکار کنی. ‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫خانوم.
‫اوه خدای من، این بچه کجاست؟ ‫من که پرستار بچه نیستم.
‫اوه! هی، دان.
‫ممنون که به مهمونی ما ملحق شدی. ‫چرا لباس نپوشیدی؟
‫فکر کنم این آقا باید منو همینطوری که ‫هستم دوست داشته باشه یا بفرستم خونه.
‫دان، ببین، می‌دونم که از ‫ماجرای پاریس خیلی ناامید شدی،
‫ولی فکر نکنم ‫از دست تری ناامید بشی.
‫من برای پیدا کردن یه دلبر تو برنامه نیومدم.
‫چی گفتی الان؟
‫دروغ گفتم.
‫ببین، بهش افتخار نمی‌کنم، ‫ولی به بلیط هواپیما نیاز داشتم
‫و پول حضور تو برنامه ‫که برم پاریس درسمو شروع کنم.
‫و اگه زود حذفم کنه، ‫هنوزم می‌تونم به اونجا برسم.
‫نمی‌خوام احساسات کسی رو جریحه‌دار کنم. ‫می‌خوام بیام و برم.
‫هی، گوش کن.
‫اولا، لطفا اون اطلاعات رو ‫با کس دیگه‌ای به اشتراک نذار.
‫و دوما، دختر، ‫اون بیشتر از دروغه. میتونه کلاهبرداری باشه.
‫و اگه اینطور باشه، باید ‫با پول برنامه خداحافظی کنی.
‫شبکه میتونه ازت شکایت کنه. ‫چی فکر کردی پیش خودت؟
‫اما کل این برنامه ‫درباره انتخاب عشق یا پوله.
‫خیلی از دخترا اینجا واسه ‫شهرت و پول اومدن، نه عشق.
‫آره، ولی اونا تصمیم گرفتن ‫قوانین بازی رو رعایت کنن، دان. باشه؟
‫نه اینکه سیستم رو واسه یه بلیط هواپیما ‫به اروپا دور بزنی. تفاوت اینجاست.
‫لعنتی، دان. ازت خوشم میاد. ‫حتی دلم میخواد موفق بشی.
‫پس اگه می‌خوای سالم از اینجا بری، ‫به روش قدیمی این کار رو بکن.
‫بذار جلو میلیون‌ها آدمی که تو دنیا دارن ‫نگاه می‌کنن، از برنامه پرتت کنن بیرون.
‫اوممـ...کی؟ فهمیدی چی شد؟ ‫خوشحالم که این گپ کوچیک رو داشتیم.
‫حالا، ازت می‌خوام بری لباس بپوشی.
‫دوباره سلام، خانم‌ها.
‫سلام!
‫خب، این اولین قرار دسته جمعیتونه.
‫امشب حذف داریم ‫و ده نفرتون میرین خونه.
‫- خدایا شکرت. ‫- حتما یه تاثیر اولیه عالی بذارید.
‫و حالا، آماده باشین با دامادتون آشنا بشید.
‫این دیگه چه کوفتی بود؟
‫چی بود اون؟
‫اوه خدای من!
‫هی، بعدازظهر به‌خیر، خانم‌ها. ‫به مزرعه سیلور اِسپِر خوش اومدین.
‫من تری مک‌الِن هستم. از دیدنتون خوشبختم.
‫سلام!
‫می‌فهمم که همگی ‫با یه غافلگیری اساسی روبرو شدین.
‫- امیدوارم خیلی ناامید نشده باشین. ‫- نه.
‫جد بزرگم ‫حدود ۱۰۰ سال پیش این مزرعه رو تاسیس کرد،
‫و من امروز مالک افتخاریش هستم.
‫پس، ممکنه پاریس، فرانسه نباشه، ‫اما برای من بهشته.
‫آخی.
‫حالا، خیلی هیجان‌زده‌م ‫که با تک تک شماها آشنا بشم.
‫پس... خدایا شکرت. ‫دنبال من بیاین. بیاین یه چیزی کوفت کنیم.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم، تو چطوری؟
‫ما دخترا جنوبی ‫رفیقای جون جونی ایم
‫رفیقای جون جونی ایم
‫نان ذرت دستپخت مامان
‫میشه، اِه، ‫دیس رو نزدیک‌تر به لکسی بیاریم؟
‫آره.
‫نه، عالیه اسکار، ‫اما حالا تو تو کادری.
‫از کادر برو بیرون، احمق عوضی!
‫به من نگاه نکن. اون پارَتیم بازی توئه.
‫- من امبرم. آلوها. ‫- خوشبختم.
‫مالو. اهل کدوم جزیره‌ای؟
‫اوه، من اهل کلیولندم.
‫اوه، خب، گردن‌بندت خیلی قشنگه.
‫تو اصلا نمی‌دونی چی میگی.
‫ازت خوشم میاد. بامزه است. ‫تو، اِه... پس تا حالا جزیره‌ها رفتی؟
‫نه، نرفتم، ‫ولی شاید تو بتونی منو ببری.
د ی ج ی م و و ی ز
‫اومم.
‫- دان داره چیکار می‌کنه؟ ‫- داره بال سوخاری تند میخوره.
‫ولی هیچ‌کس تو برنامه‌های ‫واقع‌گرا چیزی نمی‌خوره.
‫تو مثل یه لیوان شیر قد بلند به نظر می‌رسی.
‫ممنون. تو مزرعه بزرگ شدم، می‌دونی.
‫آها، باشه.
‫- سلام. ‫- من جاسمینم.
‫- جاسمین. اوه! ‫- مثل بوی گل یاس!
‫بویایی قوی‌ترین حس برای حافظه است.
‫پس... فکر نکنم تو رو ‫فراموش کنم، مگه نه، جاسمین؟
‫بفرمایید.
‫آه. یکم تنده.
‫- ببخشید ما بریم. خداحافظ. ‫- اوه آره، بفرمایید.
‫- هی، من هِدِرم. ‫- هِدِر.
‫چه مرد گنده‌ای هستی تو.
‫هستم.
‫اوم، پینه دست. اینا رو چطوری به دست آوردی؟
‫- خب... ‫- وایستا، نگو.
‫می‌خوام تصورش کنم.
‫- سلام. ‫- آره.
‫- من ایو هستم. ‫- سلام.
‫- خدای من، عاشق چشم‌های آبی خوشگلت هستم. ‫- ممنونم.
‫- صحبت از بچه شد... ‫- آها.
‫...از تهیه‌کننده‌ها خواستم یه عکس فتوشاپ ‫کنن از اینکه بچه‌هامون چطوری میشن.
‫باشه. اوه!
‫اون لب‌های تو رو داره.
‫ترسناکه. باید قایمش کنی.
‫- هی، شاهزاده جذاب. ‫- سلام.
‫سلام. پدر و مادرم اسمم رو سیندی گذاشتن.
‫- سیندی. ‫- ولی میتونی منو سیندرلا صدا کنی.
‫هوم.
‫و لازم نیست تا نصفه شب خونه باشم.
‫- پس ساعت کدوحلوایی نداری، یادم موند. ‫- نه قربان.
‫- خب، سلام. ‫- سلام.
‫من لکسی میلر هستم از نشویل.
‫می‌دونی بدون تنسی تگزاسی وجود نداشت، درسته؟
‫همه اون آدمای خوب ‫که تو آلامو داوطلب شدن و اینا.
‫دیوی کراکت بچگی‌ها قهرمانم بود.
‫اوه! مال منم همینطور.
‫دان. دان.
‫یکم خاک رو صورتت نشسته.
‫- اوه، اِه... ‫- اجازه هست؟
‫آره. این...
‫اِه...
‫بیا.
‫چرا اینو نزدیک قلبت نگه نمی‌داری ‫و آلامو رو به یاد نداشته باشی؟
‫بله خانوم.
‫تو می‌دونی ما تو آلامو باختیم، درسته؟
‫این نکته خیلی خوبیه.
‫درست.
‫هی، گُردیتو.
‫از بین این همه مزرعه تو دنیا، ‫درست پات به مزرعه‌ی من باز شد.
‫و اگه فقط همراهی کنی، ‫منم از اینجا میرم بیرون.
‫می‌دونی، مردی مثل منو ‫تو فرانسه پیدا نمی‌کنی.
‫اصلا نکته‌ش همینه.
‫چه خبره اینجا؟
‫وایستا، صبر کن. این منطقی نیست.
‫هی!
‫- کارل. صبر کن. ‫- هی.
‫شما دو تا همدیگه رو می‌شناسید؟
‫- آره. چند هفته پیش تو یه بار همدیگه رو دیدیم. ‫- بله، قبلاً همو دیدیم.
‫- این منو حذف می‌کنه، درسته؟ ‫- حتما.
‫- خداحافظ، عوضی. ‫- اِه، باشه.
‫نه لزوما، ‫اگه یه برخورد معمولی بوده.
‫شما دو تا، اِه، رابطه داشتین؟
‫- نه! ‫- نه. نه.
‫خب، تری، احساس می‌کنی ‫تحت تعقیب یا تهدیدی؟
‫چی؟ من، تعقیبش کنم؟
‫نه، من احساس تحت تعقیب ‫بودن نمی‌کنم. من مشکلی ندارم.
‫- من تعقیبت می‌کنم. ‫- هی، تو همونجا هستی، مگه نه؟
‫- اومـ...هوم. ‫- آره.
‫اونجا رو می‌بینی؟
‫دان یه مرد فرانسوی می‌خواد.
‫شنیدم که خیلی خوب می‌بوسن.
‫- اومم. ‫- اومـ...هوم.
‫خودمم تو این کار خیلی خوبم.
‫میتونه بمونه.
‫اِه، فرانک، اسپایک، بیاین اینجا. بیاین ‫یه فیلم از این اتفاقی که افتاده بگیریم.
‫خیلی خب. پس، بریم.
‫دان، چرا بهمون نمیگی ‫چی تو ذهنت می‌گذشت
‫وقتی امروز تری رو دیدی؟
‫فکر کردم،
‫و یه مورد شدید بوی بد دهن.
‫خیلی امیدوارم با من ازدواج کنه.«
‫هوم.
‫اون قسمت رو میشه حذف کرد.
‫عالی. اِه، خب، سلام. من تری مک‌الِن هستم.
‫خانم‌ها، جمع جالبیه، نه؟
‫فوق‌العاده.
‫بعضیاشون
‫بیشتر... بیشتر از بقیه هیجان زده‌ان.
‫اوه، وای. اون خیلی خوشگله.
‫سیندرلا، لنگه‌کفششو ‫یه جایی گم کرده.
‫فکر کنم تو مزرعه پیداش می‌کنی.
‫می‌دونم من و تری تازه با هم آشنا شدیم، ‫اما اون نیمه گمشده‌مه.
‫لکسی، وای. اون... اون محشره.
‫می‌دونم من و تری تازه با هم آشنا شدیم، اما ‫از همین الان حس می‌کنم اون نیمه گمشده‌مه.
‫می‌دونم من و تری تازه آشنا شدیم...
‫اوه، ایو، اون همونی بود که... ‫همش میاد یواشکی کنارم میگه،
‫بچه‌تو می‌خوام. بچه‌تو می‌خوام.
‫اما می‌دونم اون نیمه گمشده‌مه.
‫هوو!
‫دان، وای. ‫اون یه خورده تنده. ازش خوشم میاد.
‫نه. نیمه گمشده‌ی من نیست.
‫- لعنت به تو دان. ‫- چی؟
‫داره ناز می‌کنه. من به دستش میارم.
‫امبر.
‫- این مهمیز رو قبول می‌کنی؟ ‫- بله.
‫- ممنونم. ‫- ممنونم.
‫آخی.
‫خب، خانم‌ها، ‫فقط دو تا مهمیز مونده،
‫و بعدی میره به
‫لکسی.
‫ببخشید، خانم‌ها.
‫- لکسی، این مهمیز رو قبول می‌کنی؟ ‫- اومـ...هوم.
‫فکر کردم هیچ‌وقت نمیپرسی.
‫و آخرین مهمیز امشب میره به...
‫دان.
‫آره!
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫قرار بود منو حذف کنی.
‫مردای فرانسوی رو زیادی بزرگ کردن. ‫بذار بهت ثابت کنم.
‫دان.
‫- این مهمیز رو قبول می‌کنی؟ ‫- ممنون، ولی من مال خودمو آوردم.
‫خب، من دوست دارم اینو داشته باشی.
‫برش دار!
‫- عالیه. باشه. ‫- آره!
‫خانم‌ها، واقعا افتخار بزرگی بود،
‫ولی اگه مهمیز ندارین،
‫پایان بازی برای شماست.
‫صف هست عزیزم. یکم ادب داشته باش.
‫باورم نمیشه.
‫ما موندیم!
‫می‌دونم از نظر فنی رقیب هم هستیم،
‫ولی خیلی خوشحالم ‫که هر دومون هنوز اینجا هستیم.
‫نظرت در مورد تری چیه؟
‫فکر می‌کنم عین جهنم رو مخه.
‫- برای این کمک می‌خوای؟ ‫- آره، لطفا. ممنون.
‫نظرت در مورد اون چیه؟
‫اوم، خوش‌تیپه.
‫به نظر خوب میاد.
‫من تو آزمایشگاهی که کار می‌کنم ‫مردایی مثل اون زیاد نمی‌بینم.
‫- مردای آزمایشگاه چطورن؟ ‫- بیشتر موش.
‫اوه.
‫پس تری فقط تیپ تو نیست؟
‫اینطور نمیگم. ‫فقط چیزی نیست که الان نیاز دارم.
‫هوم. من بین شما دو تا جرقه حس می‌کنم.
‫خب، من هر روز با جرقه کار می‌کنم،
‫و فقط کافیه قبل از اینکه آتیش بگیرن ‫خفه‌شون کنی.
‫کاری نداره.
‫از اون حالت لانگ بیا بیرون، ‫دستاتو بیار وسط قلبت.
‫حالا حالت سگ رو برعکس کن ‫و برو تو وضعیت «وایلد تینگ».
‫چه خوبه!
‫ممنون، اسکار.
‫اوه.
‫اوه، عزیزم.
‫اوه، آره.
‫اوه، به این گوش کن.
‫لبخند بزن، عزیزم، تو ماهواره‌ی منی
‫با مادون قرمز منو می‌بینی ‫توی شب حرکت می‌کنم
‫تو میتونی بیشتر و بیشتر بهم بدی ‫و به امتیاز برسم
‫آره!
‫تو میتونی منو زیر و رو کنی ‫و از درون و بیرون
‫تو میتونی کاری کنی احساس کنم ‫یه حس واقعی، آها
‫و من میتونم هر وقت بخوای بهت بدم ‫چون تو مال منی
‫سکسی بُمب، سکسی بُمب
‫تو سکسی بُمب منی
‫تو میتونی بهم بدی ‫وقتی نیاز دارم که بیام
‫سکسی بُمب، سکسی بُمب
‫تو سکسی بُمب منی
‫و شاید تو بتونی منو تحریک کنی ‫منو تحریک کنی
‫صبح به‌خیر، دان.
‫- امروز هوا گرم میشه. ‫- صبح به‌خیر.
‫لعنتی، من خوبم.
‫آره بابا.
‫سلام خانم‌ها. حالتون چطوره؟
‫سلام!
‫به نظر میرسه آماده کارین. ‫فکر کردم روز رو با کثیف‌کاری بگذرونیم.
‫- چطور به نظر میاد؟ ‫- حرف دل منو میزنی.
‫- پس دنبالم بیاین. ‫- آره!
‫- آره. ‫- بله، لطفا.
‫اینطوری لباس پوشیدی، شانسی نداری.
‫دقیقا.
‫دختر، این سنگینه.
‫امبر، تو میتونی.
‫ببین تو رو. ‫کار گروهی رویا رو به واقعیت تبدیل می‌کنه.
‫جمع کردن پشکل اسب تو برنامه‌هام نبود.
‫نه، خیلی قشنگ بود.
‫من و اسبا هماهنگ بودیم.
‫هوو!
‫حالت خوبه؟
‫فکر کنم به... یونجه حساسیت دارم.
‫- اگه بپری، منم میپرم. ‫- نمی‌دونم چی بود.
‫ببین چیکار کردی. ‫اون تمریناتت جواب میده.
‫اگه فکر می‌کردی اون سخت بود، ‫تو لباسای حذف یه بار گوزیدن رو امتحان کن.
‫اصلا نمی‌دونستم بُز هم داریم.
‫- اون میتونه بابات باشه. آره. ‫- کجا پیداش کردی... اوه، باشه.
‫آره، ساعتش داره تیک تاک می‌کنه.
‫امروز، یه قدم به شیر دادن نزدیکتر شدم.
‫- کمکی نمی‌خوای عزیزم؟ ‫- ممنون، کابوی.
‫تو رام کردن اسب‌های ‫سرکش یه استعداد ذاتی دارم.
‫- ریچل، تو تو پشکل اسب وایستادی. ‫- اوه نه! کی گذاشتش اینجا؟
‫اوه! مطمئنی نمی‌خوای ‫اون هودیتو دربیاری؟ هوا گرمه.
‫نه، حالم خوبه، ولی من و ‫تو باید با هم حرف بزنیم.
‫- میمیری که منو تنها گیر بیاری، نه؟ ‫- نه.
‫نمی‌دونم تو فرانسه چطور کارا رو انجام میدن،
‫ولی من قبل از اینکه با یه زن ‫والس برقصم، دو-اِستپ میرم.
‫- تو داری با ده تا زن دو-اِستپ میری. ‫- اومـ...هوم.
‫و جسارتا، ‫ولی معلومه داری بیش از حد جبران می‌کنی.
‫خانما این چیزا رو می‌دونن.
‫دفعه بعد که یه دونه دیدم، ‫اینو تو ذهنم نگه می‌دارم.
‫- این چطور بود واسه یه دو-اِستپ؟ ‫- خیلی خوب. بیا اینجا.
‫- هی. ‫- تو امشب منو میفرستی خونه.
‫- می‌فهمی؟ ‫- اگه این کار رو نکنم چی میشه؟
‫اوه، حالا بیا اینو پس بده. هی.
‫- قول بده این کار رو می‌کنی. ‫- چیکار کنم؟
‫نخند. من جدیم.
‫منم جدیم، و عاشق اون کلاه هستم. ‫پسش بده.
‫وایستا. خیلی بهم میاد.
‫فکر کنم شاید نگهش دارم.
‫باشه. اون کلاه شانس منه ‫و من اونو پس می‌خوام.
‫- نه! نه! ‫- آه، باشه.
‫- کلاهو نمی‌گیری! عقب بمون! ‫- وای!
‫فکر کردی میفتم تو.
‫- آره. ‫- ولی نیفتادم.
‫من رفلکس‌های برق‌آسای دارم.
‫معلومه که داری.
‫آه.
‫میبینمت تو مرحله حذف.
‫- میکشمش. ‫- قبل یا بعد از اینکه ببوسیش؟
‫چی؟
‫شما دو تا مثل ذرات باردارین ‫که آماده انفجارید.
‫چرا مقاومت می‌کنی؟
‫میتونی راز نگه داری؟
‫آره!
‫باشه.
‫من تو مدرسه هنر فرانسه قبول شدم.
‫اما باید از این برنامه حذف بشم
‫تا بتونم از پول حضورم ‫واسه شهریه‌ش بدم.
‫اوه.
‫الان بیشتر منطقی به نظر میاد.
‫اما چرا فقط به پول برنامه قانع باشی؟ ‫چالش‌های قرار از فردا شروع میشه.
‫من نمی‌خوام یه قرار برنده بشم.
‫فقط قرار برنده نمیشی. پول نقد هم برنده ‫میشی. میتونی ۲۰-۳۰ هزار دلار جمع کنی.
‫باشه. خواهرم اون قسمت رو نگفت.
‫این همه‌چیز رو عوض می‌کنه.
‫برای من، به پول نیاز ندارم.
‫من در حال ثبت اختراع ‫درمان طاسی مردانه هستم.
‫عجب.
‫پس، وایستا، تو واسه عشق اومدی اینجا؟
‫آره.
‫و فکر می‌کنی تری همون مورد توئه؟
‫اومم، فکر کنم ما خیلی متفاوتیم.
‫من فقط هیجان‌زده‌م که اینجا هستم
‫و خوش میگذرونم، تعاملات گروهی ‫تو جمع رو دوست دارم.
‫خب، باشه، هم‌اتاقی. اگه قرار باشه اینجا ‫گیر بیفتم، بیا چند تا قرار برنده بشیم!
‫آره!
‫خانم‌ها، بیاین جلو. نزدیکتر بیاین.
‫توئی؟ منم؟ کی میتونه باشه؟
‫- سلام. ‫- چطوری؟
‫به چالش... امشب خوش اومدین.
‫- ییهو! ‫- حالا، هرکی بیشتر از همه روی گاو دوام بیاره،
‫پنج هزار دلار پول نقد ‫و یه قرار با خودم رو می‌گیره.
‫بیاین سوار شیم.
‫اوه! خوبه.
‫وای! داره چیکار می‌کنه؟
‫- خوبم! ‫- زنده است!
‫هوو!
‫و افتاد!
‫کسشعر محضه!
‫نفر بعدی دان.
‫بزن دان! تو میتونی!
‫نشون بده چیا تو چنته داری!
‫هوو-هو!
‫سوارش شو! یالا!
‫بزن بریم، گاوچران! ‫تو میتونی! آره! بمون! بمون!
‫هوو-هو! هوو!
‫وای!
‫خیلی باحال بود.
‫و بهت بگم، ‫بالا خوب به نظر می‌رسیدی.
‫من آماده‌م، عزیزم.
‫بله خانوم.
‫- بریم. ‫- باشه.
‫آروم و یواش، لطفا.
‫- «آروم و یواش» ‫- هوو!
‫اوه. اوه.
‫هی کابوی ‫با اون نگاه تو چشمات
‫وای، باشه، این وضعیت عوض شد.
‫اجازه دارم اینو تماشا کنم؟
‫میتونی چکمه‌هات رو پات نگه داری، عزیزم
‫چکمه‌هات رو پات نگه داری، عزیزم
‫من یه زن هستم، نه یه خانم
‫- هوو! ‫- بزن لکسی!
‫چی شد الان؟
‫مثل اینکه امشب، شب قرار من و توئه.
‫آره، همینطوره. آره.
‫لکسی فقط پنج هزار دلار ازت با زور گرفت
‫و قرار رو برد.
‫اون گفت «آروم و یواش».
‫- خانما مقدم‌ترن. ‫- ممنون. به نظر یه صحنه رمانتیک میاد.
‫اوه، خوب به نظر میان.
‫خوبه. عالیه که امسال ‫به بدلکار احتیاج نداشتیم.
‫- اومـ...هوم. ‫- اجازه بدین اون شامپاین رو بردارم.
‫اوه، به این نگاه کن. توت‌فرنگی ‫و خامه. مورد علاقه‌مه.
‫- ببین. اون بهشون دست نمیزنه. ‫- یه آرزو کن.
‫همین بود.
‫- ببین. ‫- کار خوبی کردی، نه؟
‫به سلامتی.
‫خب، خوبه که فقط تو رو دارم.
‫- همینطوره، نه؟ ‫- اومـ...هوم.
‫پس تو اهل نشویل هستی.
‫- آه! کایوت بود؟ ‫- تو رقصنده حرفه‌ای هستی؟
‫من با کایوت‌ها سر و کار ندارم.
‫من یک تولیدکننده محتوا و ‫سفیر برند خیلی موفقم.
‫ازش لذت میبری؟
‫اوم، من از داشتن بالاترین ‫رکورد تعامل مخاطب خوشم میاد. تو چطور؟
‫آره، من می‌خوام اینجا رو
‫به یه چیز مهم تبدیل کنم
‫که پایدار باشه، آینده داشته باشه.
‫خب، تا وقتی وای‌فای داشته باشی
‫- و باند هلیکوپتر... ‫- اوم.
‫...فکر کنم یه نفر رو می‌شناسم ‫که متقاضی این کار باشه.
‫فکر می‌کنی کیه؟
‫تو خیلی شیطونی.
‫- خیلی بازیگوشی. ‫- هیس.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫گردنم از اون سواری ‫خیلی گرفته. فقط...
‫- اون گول این چیزا رو نمی‌خوره. ‫- اومـ...اوم.
‫اِه، می‌خوای ماساژش بدم؟
‫واقعا این کار رو می‌کنی؟
‫احمق.
‫- عالی میشه. ‫- حتما.
‫- دستام ممکنه از شامپاین سرد باشن. ‫- اشکال نداره. بیا تو.
‫- دارم یادداشت برمی‌دارم. خیلی زیاد. ‫- صفحه داره بخار می‌کنه.
‫اوه، تری!
‫عالیه! اوه، خدای من!
‫حالت خوبه؟ فکر نمی‌کنم ‫گاو اینقدر سریع نمیرفت. تو فقط...
‫- تری؟ ‫- آره.
‫من و تو تیم خیلی خوبی میشیم. ‫و فکر کنم خودت هم اینو می‌دونی.
‫اما، اِه، فقط اگه نمی‌دونی...
‫هی. هی. هی.
‫اون دیگه چه کوفتی بود؟
‫اوه، هی! اصلا شماها رو اونجا ندیدم.
‫نه، اون دان بود!
‫زمین اونجا لیزه.
‫- یکی باید واقعا بررسی کنه. ‫- آره.
‫- باشه. ‫- خداحافظ.
‫چی شد؟ ‫اون رمانتیک‌ترین شب زندگیم بود.
‫تا اینکه شامو سروکله‌ش پیدا شد.
‫شاید بهتره بگم مثل ‫یه ماهی بتا که سر قلمرو خودش میجنگه،
‫بقیه ماهی‌ها رو تو منطقه میکشه،
‫و تو اون باتلاق کوچیک خودش ‫زنده میمونه.
‫اون مثل یه نامادری بدجنسه.
‫اون فقط کاری که باید بکنه تا برنده ‫بشه رو انجام میده. بهش احترام می‌ذارم.
‫ولی اگه رو قرار من این کار رو بکنه، ‫پدرشو درمیارم.
‫اون عرشه خیلی، خیلی لیزی بود.
‫خانم‌ها، به چالش امروز خوش اومدین.
‫همه موادی که جلوی چشمتون می‌بینید ‫از مزرعه ارگانیک ما تهیه شدن.
‫و جایزه امروز، ۱۰ هزار دلاره.
‫- و یه قرار با من... ‫- اوه!
‫...جایی که ما با هم ‫یه شام از مزرعه تا سفره درست می‌کنیم.
‫- اوه! ‫- آره!
‫پس، اگه کینه یا مشکلی با کسی دارین، ‫این چالش برای شماست.
‫فقط یادتون باشه، ‫هرکی به مرکز هدف نزدیکتر باشه، برنده است.
‫یالا! بیاین شروع کنیم، باشه؟
‫- آره. ‫- یالا.
‫اوم.
‫ببخشید، سیندی.
‫باشه، تو بلدی.
‫- هوو! ‫- آره!
‫- خیلی خوب بود! ‫- من کردم. موفق باشی.
‫ممنون.
‫اوه!
‫- آخ! ‫- این رو ببین، عزیزم.
‫اوه!
‫خیلی خب. به وکیلا زنگ میزنم.
‫خیلی خب، خانم‌ها. خب، از اونجایی که ‫هِدِر خودشو بیهوش کرد،
‫دان، تو برنده ‫این چالش هستی.
‫تبریک.
‫فصل بعد تبر پرتاب نکنیم.
‫آره.
‫- چرا دارم با تو حرف میزنم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫باید نگران باشم که تو تو ‫کار با اشیاء تیز اینقدر خوبی؟
‫- شاید. ‫- آره؟
‫من ابزارهای مختلفی روی ‫مجسمه‌هام استفاده می‌کنم.
‫اِه، پس تو یه هنرمندی؟
‫من به صورت رسمی ‫آموزش ندیدم یا همچین چیزی.
‫ببین.
‫اگه کارت خوب باشه، خوبه دیگه.
‫اِه، یه سوال سریع ازت دارم.
‫چی داریم درست می‌کنیم؟
‫- سالاد هندوانه و نعنا. ‫- آها.
‫- سوکاتاش ذرت تازه. ‫- آره.
‫و بیسکوییت رزماری.
‫وای خدای من. ‫همین الان با هم ازدواج کنیم؟
‫باشه؟ کارل، نمایش تمومه. ‫همه‌شون رو بفرست خونه.
‫ما داریم عروسی می‌کنیم. ‫تموم شد رفت.
‫- باشه. ‫- عالی کار می‌کنی.
‫- آروم باش. ‫- چرا؟
‫این تنها چیزیه که بلدم درست کنم.
‫خب، اشکالی نداره، ‫چون منم تنها چیزی که بلدم درست کنم
‫ساندویچ پنیر گریل شده‌ست.
‫ولی یه کاری هست که ‫خیلی خوب بلدم انجام بدم.
‫اوم. آها.
‫اینو امتحان کن.
‫ببخشید. یه کوچولو، اِ...
‫یه چیزی.
‫- بیسکوییت‌ها رو بیار. آماده‌ان. ‫- بیسکوییت؟
‫- چه‌شون شده؟ ‫- اون بیسکوییت‌ها رو بیار.
‫- وای. به چشماش نگاه نکن. به چشماش نگاه نکن. ‫- خب...
‫- چی گفتی؟ ‫- هیچی.
‫ عسل کجاست؟
‫عسل منم.
‫شوخی بدی بود. افتضاح بود. ‫عسل تو انباریه.
‫- البته. ممنون. ‫- یه جایی اونجاست. بگرد.
‫عسل.
‫این خوشمزه‌ترین غذایی ‫بود که تا حالا خوردم. ممنون.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- آها.
‫می‌شه ۱۰ هزار دلار.
‫اوه، ام، چک تو جیب عقبیه.
‫بزرگ شدن تو همچین جایی چه حسی داشت؟
‫من بزرگ نشدم اینجا.
‫فقط اجازه داشتم تابستونامو اینجا ‫بگذرونم. مامانم دوست داشت سفر کنه.
‫بابام زیاد از زندگی روستایی خوشش نمیومد،
‫برای همین خسوس به مزرعه رسیدگی می‌کرد،
‫و بابام منو برگردوند شهر.
‫پس تو یه پسر شهری‌ای.
‫نه. الان بابا شهریه.
‫ولی من نه.
‫فکر نکنم اون هیچوقت اینو بفهمه.
‫اینکه تو می‌خوای اینجا باشی؟
‫نیازم به اینجا بودن.
‫تا حالا شده یه چیزی انقدر بکشَتت که ‫هر کاری برای به دست آوردنش بکنی؟
‫آره، شده.
‫اون برای تو چیه؟
‫راستش، باید اینو بعداً ‫ادامه بدیم. اِ، من باید برم.
‫اِ، ببخشید، چرا؟
‫- امشب حذف داریم. ‫- آره.
‫و فکر نمی‌کنم که ‫می‌خوای منو بندازی بیرون؟
‫هنوز می‌خوای بری؟ ببخشید، ‫اینو به‌خاطر بوسه با لکسیه؟
‫- باشه. ‫- من...
‫خودتو لوس نکن.
‫ولی باورم نمیشه ‫که تو گول اون
‫«گردنم بعد از اون سواری ‫درد می‌کنه» رو خوردی.
‫مادربزرگ منم می‌تونست با ‫اون سرعت سوار اون گاو بشه.
‫هوم. اِم... اِم...
‫- به دخترا قول دادم اضافه غذا بیارم. ‫- گرفتم.
‫خب، خوش بگذره.
‫- فردا می‌بینمت، دان. ‫- برو عقب. راه باز کن.
‫مثل اینکه دارم می‌مونم.
‫آره، هستی.
‫اوم.
‫عاشقشم.
‫صبح به‌خیر خانوما. حالتون چطوره؟
‫صبح به‌خیر!
‫به اردوگاه کابوی خوش آمدید.
‫خب، بعد از حذف ایو، ‫شما شش نفر موندید.
‫و امروز یه چالش خیلی بزرگ ‫براتون آماده کردیم،
‫و جایزه‌ش یه قرار با منه.
‫خب. اوه، و ۱۵ هزار دلار.
‫برای شروع، ‫می‌ریم سراغ مرحله «مسیر لاستیک».
‫راهتونو باز کنید تا به ‫هزارتوی کاه و کیسه‌های گونی برسید.
‫سطل‌های غذا رو پیدا کنید، ‫تا خروجی بدوید، از تخته عبور کنید،
‫برگردید و به خوک‌ها غذا بدید. ‫اونا عاشقتون میشن.
‫شروع با ۵ ثانیه تأخیر.
‫برای اینکه قضیه جالب‌تر بشه، ‫شرکت‌کننده‌ها رو جفت کردیم.
‫پس، هِدِر و سیندرلا رو داریم،
‫جاسمین و امبر،
‫و بعد، اِ، لکسی و دان.
‫من و تو هستیم، دختر.
‫ما انجامش دادیم.
‫وقتی به تخته رسیدید، ‫هر کی برای خودش.
‫هر زنی برای خودش.
‫و هر کی سریع‌تر انجامش بده، برنده می‌شه.
‫اردوگاه کابوی، یالا!
بی سی موویز
‫- لعنتی! ‫- کاش کور بودم.
‫فرانک، لطفاً اینو درست کن.
‫لعنت!
‫همه سر جاهاتون.
‫سه، دو...
‫- اسکار. ‫- حرکت!
‫- یالا، جاسمین! ‫- باشه!
‫چطوری، خوشگله؟
‫برو!
‫پاشو، دختر!
‫بیا.
‫دان، داری چی کار می‌کنی؟ ‫ولش کن! برو به هزارتو!
‫برو!
‫اوه، عمراً. سیندی، بیا بالا اینجا.
‫- ترسناکه. ‫- آره.
‫یالا، ما هنوز می‌تونیم اینو ببریم!
‫- یالا. ‫- اوه.
‫- عجله کن. ‫- اونا از الگوریتم موش تصادفی استفاده کردن.
‫- نمی‌دونم چی گفتی. ‫- من می‌دونم کجا می‌ریم.
‫یالا، دختر.
‫- بریم. ‫- بیا تو.
‫باشه.
‫یالا.
‫- مستقیم. راست! ‫- راست.
‫ادامه بده.
‫- از این طرفه! ‫- کجا داری میری؟
‫- باید دنبال جاسمین بریم! ‫- اون چی می‌دونه؟
‫اون یه نابغه‌ست!
‫اوه نه. راه اشتباه. آخ، زانوم.
‫- با هم کار کنید! ‫- چپ، راست! چپ، راست!
‫- دختر، من... ‫- باشه، سطل رو گرفتم.
‫یالا!
‫- چرا انقدر با من بدجنسی؟ دارم تلاش می‌کنم. ‫- چون...
‫هی، عزیزم!
‫- عالی بود. ‫- رسیدیم!
‫- اوه نه! ‫- اوه!
‫آره، همینه. خب. کارت عالی بود.
‫اوه، خاک بر سر. سطل‌هامونو یادمون رفت.
‫وقتی به تخته رسیدید، ‫هر زنی برای خودش!
‫اوه!
‫داری میری پایین.
‫تو اول.
‫داری میری پایین!
‫دان، بگیرش!
‫رونای قوی!
‫پیلاتس، عزیزم!
‫هی، پرنس.
‫- کارت عالی بود. خب! ‫- گودال گل! بریم!
‫گورتو گم کن از روی من، دهاتیِ عوضی!
‫- اسپایک، راه دیدو باز کن! ‫- چی؟
‫بیا اینجا!
‫دارم میام!
‫دیگه نمی‌تونم اینو تحمل کنم.
‫این پایان افسانه‌ای من نیست. ‫می‌خوام برم بیرون!
‫و من یه چیزبرگر می‌خوام!
‫این محشره!
‫هی، کارل، می‌شه فرانک رو ول کنی؟ ‫داری صحنه رو خراب می‌کنی.
‫هی، بس کنید، خانوما! بس کنید!
‫راستش، این خیلی سکسیه!
‫هوو، آروم.
‫باشه. باشه...
‫یالا دیگه. بذار من. ول کن.
‫آروم باش، ببر.
‫خفه شو، هِدِر!
‫کارت عالیه.
‫جنده.
‫اوه.
‫من جاسمین رو ‫برنده این چالش اعلام می‌کنم!
‫چی؟
‫هی، آفرین اسکار. ‫با کمی شجاعت اینو گفتی.
‫این چیزیه که من میگم. پسر من.
‫دان، وایستا.
‫می‌خوام قبل از شستشوشون، ‫از دان و لکسی مصاحبه بگیرم.
‫- نه. دیگه مصاحبه نه! ‫- دان. برگرد.
‫برگرد اینجا.
‫نه، اون دکمه رو نزن!
‫اوه، لعنتی! این چیه؟
‫- خرابه. نمی‌دونم. ‫- این چقدر صدا داره!
‫اسب‌ها!
‫عقب وایسید!
‫- وای خدای من، اسب‌ها! ‫- برید پشت گاری!
‫دان، بیا بیرون از اونجا! دان!
‫امبر! مواظب باش!
‫چرا پشت من قایم شدی؟
‫- چی شده؟ ‫- همه آروم باشید!
‫اوه، این دیگه چه وضعیه؟
‫- اوه، اونا رفتن. ‫- چی شد؟
‫وای خدای من.
‫همه خوبید؟
‫هی، تری، بیا یه تیکه صدا بگیریم...
‫کارل، الان وقت فکر کردن به برنامه تو نیست. ‫باید برم اسب‌هامو نجات بدم.
‫خسوس، من میرم پشت. ‫واکی‌تاکی رو بردار.
‫- باشه. ‫- تریلر رو بردار.
‫اونجا می‌بینمت. ‫هی، تو داری چی کار می‌کنی؟
‫یالا، به یه کمک اضافه نیاز داری.
‫بذار من کمک کنم.
‫اون واقعاً مهارت داره.
‫اوناهاش.
‫هوو.
‫- اینا آخرین دوتان، درسته؟ ‫- همینه.
‫کارمن و کره‌ش رو گرفتیم. ‫اونا رو برمی‌گردونیم.
‫خبر عالیه. تو مزرعه می‌بینمت.
‫- بریم بیاریمشون؟ ‫- امیدوارم فرار نکنن.
‫ممنون.
‫هی، بیا اینجا.
‫یالا. ایناهاش.
‫بریم خونه.
‫یالا.
‫از کمکت امروز ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫فکر کنم اسب و تلویزیون واقعیت‌محور ‫زیاد با هم سازگار نیستن، نه؟
‫نه. نه، نیستن.
‫هالیوود از کجا پیدات کرد اینجا؟
‫یه چیزی که من ‫حدود یک سال پیش انجام دادم وایرال شد.
‫- همینه؟ همینقدر می‌خوای بگی؟ ‫- همینقدر گیرت میاد.
‫- واسه چی وایرال شدی؟ ‫- وای خدایا.
‫یه بچه گربه تو درخت گیر کرده بود، ‫و من همینجوری داشتم رد می‌شدم و من...
‫- وای خدای من. ‫- چی؟
‫وای خدای من. تو همونی ‫«کابوی نجات‌دهنده بچه گربه».
‫- نه. ‫- تو هستی. خودتی.
‫نه.
‫چطور تا حالا اینا رو به هم ربط ندادم؟ ‫این عالیه.
‫وقتی اونو دادی ‫به اون دختر کوچولویی که گریه می‌کرد؟
‫آره.
‫قلبم یه کوچولو آب شد.
‫اگه می‌دونستم ‫که این می‌تونه توجه تو رو جلب کنه،
‫کل این مزرعه رو ‫پر از بچه گربه می‌کردم.
‫اینجا واقعاً قشنگه.
‫- بیرون بودن اینجا. ‫- اوم.
‫تو یه راز سر به مهری، می‌دونی؟
‫چرا؟
‫یه دقیقه پیش ‫مطمئن بودم از این زندگی متنفری،
‫دقیقه بعدش، نمی‌تونم تصور کنم ‫کار دیگه‌ای انجام بدی.
‫من از این متنفر نیستم.
‫فقط از این متنفرم که ‫این تنها چیزیه که تا حالا می‌دونستم.
‫آره؟
‫خب، امروز روز پر ماجرایی بود.
‫آخرین جایزه من می‌رسه به...
‫دان.
‫سیندی حذف شد.
‫آخ.
‫این جایزه رو قبول می‌کنی؟
‫نه، من از بردهام انصراف میدم تا بمونم!
‫- مگه می‌تونه این کار رو بکنه؟ ‫- می‌تونست.
‫ولی اون هیچی نبرده.
‫من...
‫دوستت دارم، تری.
‫و می‌دونم می‌تونیم اینو درستش کنیم.
‫تو هیچی نبردی، سیندی.
‫اوه.
‫ولی...
‫من این تاج رو بردم، ‫و اون واقعاً تعهد می‌خواست.
‫اون واقعاً دوستش داشت.
‫باشه.
‫بیا اینجا.
‫خیلی خوب کار کردی. عالی بود.
‫- خداحافظ، سیندی. ‫- خداحافظ.
‫خداحافظ، دختر.
‫دلم برات تنگ میشه.
‫اون یه دیوونه‌ست.
‫اوه، برنامه اینو قبل از مراسم به من داد.
‫- بخونمش؟ آره؟ باشه، خب. ‫- آره!
‫«ما قول میدیم این فرصت تو باشه»
‫«تا با تری ‫تا فرانسه سفر کنی.»
‫«مطمئن شو تری بدونه کیو ‫بیشتر از همه دوست داشته باشه،»
‫«چون فقط دو نفر آخر میرن به...»
‫«...پاریس.»
‫پاریس؟
‫بالاخره داریم میریم پاریس!
‫- ببخشید، عزیزم. معذرت می‌خوام. ‫- باشه.
‫حتماً امروز جمع کردن دام‌ها سخت بوده.
‫اوه. چی شده؟
‫واقعاً راه زیرکانه‌ای ‫برای قرار گذاشتن بدون زحمت.
‫آره، خیلی خوشحالم که ‫نقشه رم کردن اسبا جواب داد.
‫یه چیز مشکوکی در مورد تو هست.
‫- من ندیدم تو کمک کنی. ‫- حواسم بهش هست.
‫همه حواسمون بهشه. ‫اون رو مانیتوره.
‫هنوز نفهمیدم، ‫اما وقتی بفهمم،
‫شرط می‌بندم تنها خار پایی که ‫از اینجا باهاش میری بیرون
‫اونایی نیستن که روی ‫چکمه‌های کهنه و کثیفت هستن.
‫ببخشید، عزیزم.
‫خوش بگذره.
‫چرا اینقدر لعنتی سریع هستی؟ ‫ساعت چنده؟
‫تقریباً ششه. نگرانش نباش.
‫- بهترین چیز درباره کامیون‌های برقی؟ ‫- چی؟
‫وقتی یواشکی میری بیرون ‫هیچ صدایی نمیدن. آماده‌ای؟
‫- آره لعنتی، بریم از اینجا. ‫- آره.
‫حس فرار کردن داره
‫ووو!
‫تا بعد، کارل.
‫خیلی خوشحالم که از اونجا خلاص شدم.
‫چقدر خوبه که دیگه دوربین نیست. ‫این عالیه.
‫- خب کجا می‌بری منو؟ ‫- اوه.
‫نمی‌تونم بهت بگم. ‫یه فکری تو سرمه.
‫- نمی‌تونی بهم بگی، هان؟ ‫- نه.
‫- باشه، باحاله. من سوپرایز دوست دارم. ‫- خوبه.
‫فقط منو هر جا و همه جا ببر
‫پس اینجاست؟
‫آره، یه، اِ، مسیر کوچیک ‫توی جنگل اونجاست.
‫وایستا. اینجا جاییه که منو می‌بری ‫توی جنگل و به قتل می‌رسونی؟
‫اوه آره. اوه، اره برقی‌مو ‫توی خونه جا گذاشتم.
‫- اشکالی نداره برم بیارمش؟ ‫- آره، دفعه بعد که اومدیم.
‫آره، خوبه. ‫برای کمپوست عالی میشی.
‫ممنون.
‫- یه قدم بزرگ بردار. بفرمایید. ‫- هوو!
‫اینجا خیره‌کننده‌ست.
‫اینجا پاتوق مورد علاقه‌مه.
‫اینجا مخفیگاه منه.
‫خب چطور اینجارو پیدا کردی؟ ‫ما هنوز تو مزرعه‌ایم؟
‫آره. آره، هستیم.
‫یه روز وقتی حدود ۱۲ سالم بود گم شدم.
‫و اتفاقی به اینجا رسیدم.
‫انگار بهترین چیزا رو وقتی ‫کمتر انتظارشو دارم پیدا می‌کنم.
‫باورم نمی‌شد ‫وقتی اون روز اول اومدی تو.
‫چرا، چی فکر کردی؟
‫«اون دختر دیوونه از بار ‫با اون خار پاهاست»؟
‫اوه، حالا، خودتو دست‌کم نگیر.
‫دیوونه، آره. فقط یه کوچولو.
‫اون خار پاها عالی بودن، ولی...
‫ولی تو اون شب ‫یه صحنه دیدنی بودی.
‫واقعاً.
‫وای، من واقعاً ازت خوشم میاد.
‫منم واقعاً ازت خوشم میاد.
‫ولی کاش اینطور نبود.
‫هوم. باشه.
‫حالا چرا؟
‫زمان‌بندیش افتضاحه و برنامه هم افتضاحه.
‫هوم.
‫فقط، کاش می‌تونستم...
‫تو رو تو شرایط دیگه‌ای می‌شناختم.
‫می‌دونستی
‫شب بعد از اولین باری که همو دیدیم ‫برگشتم بار دنبالت؟
‫- واقعاً؟ ‫- آره، واقعاً.
‫و تو اونجا نبودی.
‫حرفم اینه که تو زندگی واقعی، ‫فرصتی بهمون داده نشد تا همو بشناسیم.
‫ولی اینجا، تو این برنامه، فرصت داشتیم.
‫و برای همین ازت ممنونم.
‫منم همینطور.
‫من و تو یه چیز خاصی بینمونه، دان.
‫من... نمی‌دونم چرا ‫هی تلاش می‌کنی وانمود کنی نیست.
‫فکر کنم دیگه نمی‌خوام.
‫آخ!
‫- چطوری؟ ‫- سلام.
‫باورم نمیشه همین نزدیکیا بزرگ شدم ‫و حتی نمی‌دونستم اینجا وجود داره.
‫خونه‌ت چقدر دوره؟
‫حدود ۴۵ دقیقه.
‫اوه. چرا نریم اونجا؟
‫همین الان؟
‫آره، چرا که نه؟ تو می‌تونی، اِ... ‫می‌تونی هنرتو بهم نشون بدی.
‫نمی‌دونم.
‫هنر من فقط...
‫- یه جورایی شخصیه. ‫- اوم.
‫و کاری که اون پشت کردیم شخصی نبود؟
‫هیچ کس نیست، فقط تویی ‫و ما کاملاً بهم می‌آیم
‫حق با توئه. من می‌خوام برم برنامه.
‫- نه، داریم میریم خونه من. ‫- من می‌خوام برگردم و برنامه رو انجام بدم.
‫الان داریم میریم.
‫بهم بگو چی می‌خوای ‫من دختر رویاهات میشم
‫دوستم داشته باش اونجوری که می‌خوام ‫بهت همه‌چیز رو میدم...
‫اینجاست.
‫این محشره.
‫- وای، همه اینا رو تو انجام دادی؟ ‫- آره.
‫واقعاً؟
‫اینجا باشکوهه.
‫ها.
‫دارم یه انرژی‌هایی ازش می‌گیرم. ‫یه چیزی حس می‌کنم...
‫یه نردبون داریم، درسته؟
‫داریم میریم بالا و بعد، خرابه. ‫خراب، خراب، خراب.
‫سیب طلایی به چه معنیه؟
‫سیب نماد رویای غیرممکنه.
‫و اون رویا برای تو چیه؟
‫یه دختر که نمی‌تونه همه رازهاشو فاش کنه.
‫تو هیچی بهم نگفتی. ‫اوه، وایستا، نه. یه چیز گفتی.
‫تو می‌خوای بری فرانسه. ‫هی، یه فکری دارم.
‫چی میگی اگه بیای ‫با من فرانسه؟ هوم؟ برای فینال.
‫- واقعاً؟ ‫- آره، چرا که نه؟
‫می‌دونی، بقیه برنامه رو تموم کنیم.
‫یه دو هفته‌ای اونجا بمونیم.
‫و اگه هنوز همون حس رو داشتیم ‫که فکر می‌کنم داریم،
‫با من برگرد تگزاس.
‫به این قضیه یه فرصت واقعی بدیم. ‫چی میگی؟
‫برگردم؟
‫- کی اونجاست؟ ‫- اوه!
‫بِردی، منم!
‫دان؟
‫خب، اون کیه؟
‫اِ، تری مک‌الن هستم، خانم. ‫ببخشید، قصد ترسوندنتون رو نداشتم.
‫- ایشون از هانی پات هستن. ‫- آها.
‫فرانسوی حرف نمی‌زنی.
‫- باهات عوض می‌کنم. ‫- خب، پاریس، تگزاس.
‫این یه پیچش داستانی خیلی عجیبه.
‫خب حدس می‌زنم تو و دان ‫توی اون برنامه دارید با هم کنار میاید؟
‫اوه، آره، راستش باید بگم که داریم. ‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫مکسین، می‌شه شیر رو بیاری؟
‫اوه، من می‌تونم بیارمش. ‫اون بیرون تو انبار با گاوهاست؟
‫نه، تو یخچاله.
‫باشه، گرفتم.
‫جذابه.
‫- دان، اینا پدر و مادر توان؟ ‫- اوه، اِ...
‫آره، اینا مامان و بابام هستن.
‫اون باباشه، الکس. ‫و اون دخترمه، جنی.
‫اون اینجا معلم هنر بود ‫تا وقتی که فوت کرد.
‫اوه، متاسفم.
‫اون خیلی افتخار می‌کرد ‫که دان تو هنرستا...
‫- تری همون «کابوی نجات‌دهنده بچه گربه» است. ‫- اوه.
‫- عمراً! ‫- آره، خودشه.
‫آره.
‫اوه!
‫وای خدایا، ایناهاش.
‫اشکالی نداره تخم مرغ‌ها رو ‫از لونه مرغ‌ها بیاری؟
‫- درست کنار انباره. ‫- گرفتم.
‫مراقب خروسه باش. ‫اون از رقیب مذکر خوشش نمیاد.
‫بله، خانم.
‫حق با تو بود.
‫هی، در مورد ‫دانشگاه هنر به تری چیزی نگو، باشه؟
‫چرا نه؟
‫اون نمی‌دونه که وقتی برنامه تموم بشه، ‫من قصد دارم تو پاریس بمونم.
‫فقط باید زمان مناسبو ‫پیدا کنم تا بهش بگم.
‫اوه، لعنتی! گورتو گم کن!
‫خروسه گرفتش!
‫اون شیطونه.
‫واقعاً برای دستت متاسفم.
‫نه، خوبه. من واقعاً از خانواده‌ت خوشم میاد.
‫- اونا عالین. ‫- اونا هم از تو خوششون اومد.
‫خوبه.
‫هی، تو حتی دل مکسین رو هم بردی، ‫و این کار آسونی نیست.
‫فکر می‌کنم اون فوق‌العاده‌ست، ‫و ما بهترین دوست‌ها میشیم.
‫آره.
‫اون خیلی عالیه.
‫وقتی بزرگ می‌شدی، ‫وقت زیادی با مادربزرگت می‌گذروندی؟
‫پدر و مادرم تو یه تصادف رانندگی ‫وقتی ما خیلی کوچیک بودیم فوت کردن.
‫پس، آره، بِردی بزرگمون کرد.
‫تو چطور؟ خواهر و برادر داری؟
‫وای، نه.
‫پدر و مادرم به زور ‫اونقدر با هم موندن که منو به دنیا بیارن.
‫پس، هیچی.
‫تنها بودی؟
‫بهش عادت کردم.
‫می‌دونی، یه جورایی فکر می‌کردم ‫که اگه خیلی سخت کار کنم
‫و مزرعه رو دوباره راه بندازم، ‫همه‌چیزایی که می‌خواستم رو به دست میارم.
‫و داری؟
‫اگه کسی رو داشتم که باهاش ‫تقسیمش کنم، عالی می‌شد.
‫- باید یه چیزی بهت بگم. ‫- باید صبر کنه.
‫کجا بودی؟
‫- کمیته استقبال اومده. ‫- برو بیرون!
‫این مسخره‌ست.
‫چه خوب که بالاخره شما دوتا افتخار دادین ‫و تشریف آوردین.
‫هی، تری، باید بری لباس عوض کنی.
‫تو و جاسمین تو کارخونه جان دیر قرار دارید.
‫بله، کاملاً درسته.
‫این دومین باره که ‫بدون اطلاع با ما قطع ارتباط کردید.
‫دفعه بعد، هر دوتون ‫از طرف وکلای ما خبر می‌گیرید.
‫آروم باش، کارل. ایده من بود.
‫هرگونه ارتباط بین شما دو نفر ‫باید در چارچوب رسمی باشه.
‫دوربین دارید، عوامل دارید،
‫قرارهای غیرواقعی در محیط‌های فانتزی ‫با ارزش تولیدی فوق‌العاده خواهید داشت!
‫باشه.
‫برای حذف بعدی ‫فقط شاد و پر انرژی باشید.
‫می‌بینمتون.
‫دان!
‫هی، تری، می‌تونم یه لحظه باهات ‫حرف بزنم؟
‫می‌تونه دو دقیقه صبر کنه؟
‫اوه، نه، به من اعتماد کن. ‫تو حتماً می‌خوای اینو بشنوی.
‫باشه. اِ...
‫- آره، بیا تو. ‫- باشه.
‫آره، بالاخره یه قرار بردم.
‫- جاسمین، این جایزه رو قبول می‌کنی؟ ‫- قبول می‌کنم!
‫ممنون.
‫و اِ، آخرین جایزه شب ‫میره به...
‫دختری که چشامو ‫به روی چیزی باز کرد که انتظارشو نداشتم.
‫و اِ، اون دختر...
‫لکسی.
‫چی؟
‫لکسی؟
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫تری.
‫نمی‌فهمم.
‫اوه، فکر کردم خوشحال می‌شی ‫که شروع به جمع کردن وسایلت کنی.
‫چی میگی؟ ‫این یعنی چی؟
‫یعنی تو به چیزی که می‌خواستی ‫رسیدی، اینطور نیست؟
‫- یه مشکلی هست. ‫- آره.
‫تری، وایستا!
‫هی.
‫ببخشید، نمی‌تونی دنبالش بری.
‫باید بری وسایلتو جمع کنی.
‫می‌دونم تو دلیلی بودی که دان رو حذف کرد.
‫هی، من تری رو از دست ‫اون مار موذی نجات دادم.
‫متاسفم، دان.
‫ممنون.
‫باشه، می‌دونی چیه؟ میگم. ‫من این تری رو نمی‌فهمم.
‫چون شما دوتا رو با هم دیدم، ‫و اون خیلی بهت حس داشت.
‫واقعاً فکر می‌کردم ما چیزی بینمون هست.
‫عزیزم، متاسفم.
‫من واقعاً فکر می‌کردم اون خوبه. ‫منم تعجب کردم.
‫فقط خوشحالم اون خروس گرفتتش.
‫خب کی میری؟
‫اون بد از دهنم در اومد.
‫فردا شب. هنوز باید ثبت نام کنم ‫برای کلاس‌ها و یه آپارتمان بگیرم.
‫واقعاً متاسفم که انقدر زوده.
‫منم همینطور.
‫ولی من یه جورایی از قبل ‫اومدم تو اتاق تو.
‫هنوز به ماشین نیاز داری ‫که بری کتابخونه، شیطون کوچولو؟
‫اِم داره منو می‌بره.
‫اوه.
‫بعدش میریم میلک‌شیک بخوریم.
‫عزیزم، ما خوبیم. ‫می‌دونی چقدر بهت افتخار می‌کنم.
‫اوضاع شلوغ بود، ولی به هر حال، ‫به نحوی،
‫تونستی خودتو ‫به پاریس، فرانسه برسونی.
‫این خودش چیزیه.
‫آه.
‫حالا نوبت توئه.
‫اونجوری که می‌خوام ببوسمت ‫تو این نور پاییزی
‫هیچوقت خیلی نزدیک نبودم ‫ولی می‌خوام امتحان کنم
‫می‌خوام امتحان کنم
‫تو باعث میشی نظرمو عوض کنم
‫می‌تونستم گریه کنم، بی‌تاب نزدیک بودن ‫تا بتونیم همه‌چیز رو بسوزونیم
‫پرواز کنم از اقیانوس رد شم ‫آخه می‌دونم اونی که می‌خواستمُ پیدا کردم
‫همون آدمی که ‫می‌تونست نظرمو عوض کنه
‫پس بیا پاریس منتظرم باش
‫و بگو دوستم داری
‫همه‌چی رو ول کن، مهم نیست ‫چون ما عاشقیم
‫بیا پاریس پیشم
‫کنار رودخونه
‫الان یا هیچ‌وقت ‫امیدوارم با کبوترای سفید همیشگی باشه
‫بیا پاریس پیشم
‫مگه نه؟
‫بیا پاریس پیشم
‫مگه نه؟
‫- داری عالی کار می‌کنی. ‫- ممنون.
‫آه، تو پاریس، تو پاریس
‫تو پاریس
‫پاریس
‫-اومم ‫-مرسی.
‫اجازه هست؟
‫خب، قول می‌دم تعقیبت نمی‌کنم. ‫حسابداری آدرست رو بهم داد.
‫داشتم می‌رفتم آپارتمانت که دیدمت، ‫اینم از این.
‫پس دنبال من بودی؟
‫فکر کردم شاید بخوای بدونی ‫ما فردا فینال رو ضبط می‌کنیم.
‫اون برنامه اصلاً برام مهم نیست.
‫اوه. باشه.
‫کیا تو فینال هستن؟
‫فکر کردم هیچ‌وقت این سؤال رو نمی‌پرسیدی. ‫فقط جاسمین و لکسی موندن.
‫ولی من هنوز پشت تو و تری هستم.
‫اون لحظه خجالت‌آور رو ندیدی ‫که منو از برنامه پرت کرد بیرون؟
‫نه، اونجا بودم. دیدم. ‫ردیف اول نشسته بودم.
‫همچنین دیدم لکسی ‫نامه‌ی دانشکده هنرت رو بهش نشون داد.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫اون مطمئن شد که بهش بگه ‫برنامه‌ت دو ساله بوده.
‫اون فکر می‌کنه تمام مدت ‫داشتم بهش دروغ می‌گفتم.
‫خب، یه جورایی همینطور بود، داون. ‫فقط یه ذره.
‫آره، ولی دلایل خودمو داشتم.
‫اوه، می‌دونم. ولی تری نمی‌دونه.
‫ولی می‌تونه بدونه.
‫چطوری؟
‫تو از بردنت بگذر ‫و برگرد به برنامه،
‫همونطور که سیندرلا یه بار سعی کرد.
‫واقعاً می‌خوام همه‌چیز رو برای تری توضیح ‫بدم، ولی نمی‌تونم جلوی دوربین این کار رو کنم.
‫اگه جلوی دوربین این کار رو کنم، ‫حتی یه کلمه از حرفامو باور نمی‌کنه.
‫می‌دونی روش کار اینجوری نیست، آره؟
‫آره، ولی فیناله. فکر می‌کنه فقط برای پول ‫اونجا هستم.
‫شاید، یا شاید نه.
‫ولی فکر نمی‌کنی ‫اون باید کل داستان رو بدونه
‫قبل از اینکه مهم‌ترین تصمیم زندگیشو بگیره؟ ‫آی داون، بیا دیگه.
‫نمی‌تونم از پول برنده‌م بگذرم.
‫الان به زور از عهده اینجام برمیام.
‫نه، می‌فهمم. می‌فهمم.
‫اگه نظرت عوض شد،
‫ما فردا شب در کافه دو لوم ضبط می‌کنیم.
‫و ممکنه که یه لباس قشنگ ‫در حال حاضر به آپارتمانت ارسال بشه.
‫اما اگه نیومدی، لطفاً حتماً ‫برچسب‌هاشو نگه دار. باید پس داده بشه.
‫- نگهشون می‌دارم. ‫- اوم.
‫ها.
‫جالبه. تو این شهر پر از الهامه، ‫و با این حال تو الهامت رو از اینجا می‌گیری.
‫شاید اون پاریس اشتباهی نبود.
‫فقط بهش فکر کن، داون.
‫تری، آماده شو، کت و شلوار بپوش.
‫خب، همونطور که قبلاً گفتیم.
‫دخترها یکی یکی ‫میان به تراس.
‫عالیه. بیا تمومش کنیم بره.
‫- بیا مرد. تو تو پاریس هستی. ‫- اوه.
‫می‌خوای زیر سایه برج ایفل خواستگاری کنی.
‫ما که می‌دونیم من قصد ازدواج ‫با کسی رو ندارم، درسته؟
‫نگران نباش. لکسی آدمشونه ‫تا فصل خودش رو بگیره،
‫و جاسمین هم به دلایلی ‫روی اسکار کراش داره.
‫تری.
‫- بله. ‫- باشه. حرف خوبی بود.
‫بداخلاق آماده‌ست. کجایی؟
‫نزدیکیم. همین سر کوچه‌ست. ممنون، مرسی.
‫- کارل؟ ‫- من اینجام.
‫- آره، ما تازه نشستیم. اوهوم. ‫- عالیه.
‫اوه خدای من. اون اومده. هی، کارل.
‫تغییر برنامه. ‫ما یه مهمون غیرمنتظره داریم.
‫من از غافلگیری متنفرم.
‫داون؟
‫- اون اینجا چه غلطی می‌کنه؟ ‫- هی! دور بزن!
‫- و پیاده‌شون نکن تا زنگ بزنم. ‫- نه، اون نمی‌تونه!
‫داون! هی.
‫- اوه خدای من، چقدر خوشگل شدی. ‫- ممنون.
‫- آخ! ‫- فرض می‌کنم پول نقد قبول می‌کنی؟
‫- چقدر دیگه می‌تونی بدون اون بمونی؟ ‫- اونقدری که امید داشتم، نه.
‫نه. نه. نه. نه. نه. داون ‫نمی‌تونه اینجا باشه.
‫در واقع، آره، می‌تونه.
‫اون از پول برنده‌شدش گذشت ‫تا با تری ملاقات کنه.
‫خیلی دیره. فیناله.
‫خفه شو کارل، ‫و لطفاً بذار یه جایزه امی ببریم.
‫- خب، کاری که می‌کنیم اینه. ‫- دوربین‌ها رو آماده کنید.
‫عقب وایستا، کارل.
‫من با صلح اومدم.
‫صدا، می‌تونم صدا داشته باشم؟ ‫هی، باید سریع میکروفون بهش وصل کنیم.
‫- من میرم بچه‌ها رو جمع کنم. ‫- عالیه.
‫کجا بذارمش؟
‫لباس‌ها!
‫- مشکل چیه؟ ‫- کمک.
‫- باید این لباس شبو از تنش دربیاریم. ‫- کمکی نکردی.
‫نفس عمیق. نفس عمیق.
‫از پسش برمیای. باشه؟ از پسش برمیای.
‫تری؟
‫اون اینجا چی کار می‌کنه؟
‫اوم... اوم...
‫اومدم که عذرخواهی کنم و توضیح بدم.
‫واقعاً نیازی نیست.
‫می‌تونستی بهم بگی می‌ری دانشکده هنر. ‫من باور می‌کردم.
‫لازم نبود تظاهر کنی که ازم خوشت میاد.
‫نه، تظاهر نمی‌کردم.
‫لطفاً بذار حرفامو بزنم؟
‫داون، اگه بگم همه‌ش بهت فکر نمی‌کردم، ‫دارم بهت دروغ می‌گم.
‫خیلی بد به نظر میاد. ‫تو شب فینال پیدات میشه،
‫و ۲۵۰ هزار دلار ‫در میونه.
‫می‌دونم که خوب به نظر نمی‌رسه.
‫ولی من برای اون اینجا نیستم.
‫آره، من به پول برای دانشگاه نیاز داشتم،
‫برای همین با یه نقشه اومدم ‫تو یه برنامه آشنایی تلویزیونی.
‫و عاشق شدم.
‫واقعاً.
‫خب، تو خوش‌شانسی، داون.
‫خیلی خوش‌شانس.
‫چون نمی‌دونم اون زنی که عاشقش شدم ‫اصلاً واقعی باشه.
‫وقتی ازت خواستم باهام بیای پاریس، ‫گفتی آره، درسته؟
‫وقتی رسیدی اینجا می‌خواستی چی کار کنی؟
‫بمونم.
‫همینه.
‫دو سال.
‫فقط می‌خواستی بذاری جلوی کل دنیا ‫ازم خواستگاری کنی،
‫و بعدش... منو ول کنی بری؟
‫نمی‌دونم. من... فقط امیدوار بودم شاید ‫با هم حلش کنیم.
‫اگه هیچ‌وقت بهم نمی‌گفتی ‫چطور می‌تونستیم با هم حلش کنیم؟
‫واقعاً سعی کردم.
‫اونقدرم نه.
‫می‌فهمم.
‫خداحافظ، تری.
‫می‌تونیم کات کنیم.
‫داون! اینجایی!
‫باید برم. متاسفم.
‫تری.
‫- یه دقیقه وقت می‌خوام. ‫- فهمیدم.
‫- ریچل، یه دقیقه وقت می‌خوام. ‫- می‌دونم، ولی باید اینو بشنوی.
‫داون واقعاً از تمام پول برنده‌شدش ‫گذشت فقط برای اینکه برگرده.
‫- داون کل اون پول رو ول کرد؟ ‫- تک تک پولا. جدی بود.
‫نه، ریچل. اون برای دانشگاه به ‫اون پول نیاز داره. پول رو پس بده.
‫نمی‌تونم. خیلی متاسفم. ‫اون دقیقاً می‌دونست چی رو به خطر میندازه.
‫- باید یه راه‌حل پیدا کنی. ‫- من داون رو همین الان دیدم.
‫داشت گریه می‌کرد.
‫چی شده؟ این دیگه واقعاً غیرحرفه‌ایه.
‫- هی، هی. کجا رفت؟ ‫- بیرونه.
‫تری، کجا می‌ری؟
‫تری مک‌الِن، جرئت نکن بری دنبالش!
‫اوه نه. نه. لکسی؟ لکسی؟
‫نه. جاسمین!
‫جاسمین! در رو باز کن.
‫- متاسفم! ‫- در رو باز کن، جاسمین.
‫- صداتو نمی‌شنوم.
‫لطفاً می‌تونیم مکان‌ها رو اینجا ببینیم؟
‫داون!
‫چرا از پولت گذشتی؟
‫چون تو هم الان رؤیای منی.
‫و می‌خواستم اینو بدونی.
‫خدایا، چقدر دلم برات تنگ شده بود.
‫این یعنی منو بخشیدی؟
‫آره، بخشیدم.
‫به من گوش کن. تو باید بمونی، باشه؟ ‫این شانس توئه.
‫- من پول دانشکده هنر رو می‌دم. ‫- نه. هیچ‌وقت نمی‌ذارم این کار رو کنی.
‫چرا باید ‫اینقدر لجباز باشی، ها؟ چرا؟
‫- همه سر جاهاتون. عجله کنید. ‫- نیروهای کمکی دارن میان.
‫- چرا میکروفون‌هاشون روشن نیست؟ ‫- داریم روش کار می‌کنیم.
‫تو نباید بین پاریس و ما یکی رو انتخاب کنی.
‫نه!
‫باهات می‌جنگم.
‫فکر کنم یه راهی بلدم ‫که به هر دو برسی، باشه؟
‫اونا نمی‌تونن مجبورمون کنن با هم بمونیم، ‫ولی از اون مهم‌تر،
‫نمی‌تونن مجبورمون کنن جدا بمونیم.
‫قضیه اینجاست. پول برنده شده ‫رو نمی‌تونیم بینمون تقسیم کنیم.
‫ولی چیزی برای تقسیم نیست. ‫من همشو ول کردم که برگردم.
‫نه اگه تو کل جایزه بزرگ رو ببری.
‫بهم اعتماد داری؟
‫آره.
‫خوبه.
‫من آماده‌م که خواستگاری کنم.
‫صدا وصل شد.
‫مرسی.
‫داون؟
‫از همون لحظه‌ای که دیدمت ‫می‌دونستم تو فرق داری.
‫و من تا حالا با هیچ‌کس ‫شجاع‌تر از خودم دوست نبودم.
‫آسون نیست.
‫ولی تو منو جوری به چالش می‌کشی ‫که نمی‌دونستم عاشقش میشم.
‫و من دوستت دارم، داون.
‫آره. و خیلی خوشحالم ‫که تو پاریس همدیگه رو پیدا کردیم.
‫پس باید بپرسم.
‫پول رو برمی‌داری؟
‫یا عشق رو؟
‫منم دوستت دارم.
‫خیلی زیاد.
‫من پول رو برمی‌دارم.
‫آفرین دختر!
‫بیا اینجا و منو ببوس.
‫بله قربان.
‫اونا نمی‌تونن این کار رو کنن. ‫اونا همین الان برنامه‌ی منو هک کردن؟
‫برنامه‌ی ما.
‫و آره، هک کردن.
‫یه پایان فوق‌العاده میشه.
‫خب، این زندگی جدیدمون ‫چه شکلیه؟
‫خب، فکر کنم با موندن تو اینجا تو پاریس ‫و تموم کردن دانشکده هنر شروع میشه.
‫و تو؟
‫فکر کنم یه جورایی این پاریس رو دوست دارم.
‫و من تگزاس رو دوست دارم.
‫و هواپیما هم که دارن.
‫فکر کنم می‌تونیم حلش کنیم. با هم.
‫منم فکر می‌کنم می‌تونیم.
‫- اوه، نگاه کن. ‫- ببین چقدر قشنگه.
‫آره، من گوچی می‌پوشم
‫ولی لهجه بِی‌تاونی دارم
‫اون وانت بلند تو پارکینگ
‫مال خودمه
‫آره، می‌دونم نوشیدنی من ‫ممکنه خیلی صورتی خوشگل باشه
‫ولی نذار این گولت بزنه ‫من دهاتی‌تر از چیزی‌ام که فکر می‌کنی
‫هیچ‌وقت نمی‌فهمی ‫تو این لباس شهری معلوم نیست
‫ولی بذار اینو بگم که رنگ ‫رژ لبم با گردنم جور درمیاد
‫چون من می‌تونم کامیونت رو ‫سریع‌تر از تو برونم
‫من با دو تا دستای خودم ‫از پس کار برمیام
‫با دخترا می‌تونم برقصم ‫با پسرا می‌تونم مشروب بخورم
‫می‌دونی جمعه‌ها خوبه
‫مارک.
‫مارک!
‫ضمناً خیلی خوبه.
‫خوب نیست. هیچ‌وقت اینطوری امتحان نکنید.
‫اینا رو مادر بزرگم برام درست کرده. ولی...
‫من می‌تونم با زبونم ‫یه شبدر سه برگ درست کنم.
‫- هی، مواظب باش! ‫- اوه.
‫اوه خدای من. من دارم چی کار می‌کنم؟
‫- رفلکس‌های برق‌آسا دارم. ‫- واقعاً؟
‫داری چی کار می‌کنی، داون؟ ‫ولش کن! برو تو هزارتو.
‫آیا در... پاریس هست؟ ‫نه. متاسفم، این جمله نیست.
‫اوه، خیلی گرمه.
‫همینطوری که دارم می‌بینم هم گرمم میشه.
‫کارل، ما قبلاً اینو بحث کردیم. ‫این حریم شخصی منه.
‫یعنی، همش. کل دایره‌اش.
‫- همینطوری که دارم می‌بینم هم گرمم میشه. ‫- اوه خدای من.
‫- آره. ‫- این مرده!
‫-جایزه بزرگ ‫-اوه خدای من.
‫تو داری میری به جایزه بزرگ
‫این اسبه چقدر کوچیکه.
‫ولی بذار نشونت بدم یه دختر ‫روستایی چطور کاراشو انجام میده رفقا
‫- لطفاً گردنبندمو برگردون. ‫- واسم بالا می‌بری؟
‫باشه.
‫اوه، ولش کن.
‫ترفند قرار.
‫چالش قرار.
‫تو از کجا می‌دونستی من ‫همین رو داشتم فکر می‌کردم؟
‫اون صدای پری دریایی سیندی منه.
‫پس، امتیاز اضافی برای چرخش، باشه؟
‫نمی‌تونم سوار شم. ناامید شدم.
‫من هیچ‌کدوم از اونا رو نخوردم.
‫هو!
‫پاش! آخ! پاو!
‫من موتور، تتو، ‫و پسرایی که تتو موتوری دارن رو دوست دارم.
‫هدر، بهت بگم چی.
‫ممکنه یه مرد فرانسوی رو ‫سوار یه اسکوتر بزرگ کنم.
‫شرط می‌بندم می‌تونه منو تو اتاق پرتاب کنه. ‫نصفم کنه، دوباره بهم بدوزه.
‫حالا، ما یه چیز بزرگ، خاص... داریم.
‫این درست نیست.
‫یه کلمه‌ای هست که باید ‫بلافاصله بعدش بگم.
‫نامی، نامی، نام، نام.
‫آخ! برو!
‫خیلی متاسفم، خیلی هیجان‌زده شدم.
‫بدون دست. نگاه کن، بدون دست. ‫داره خودش می‌ره...
‫اوه!
‫کات!
‫نفر بعدی، برو! برو، حرکت کن.
‫کجا رو نگاه کنم؟
‫ازش متنفرم، دوستش ندارم. متنفرم.
‫من با دو تا دستای خودم ‫از پس کار برمیام
‫با دخترا می‌تونم برقصم
‫با پسرا می‌تونم مشروب بخورم
‫می‌دونی جمعه‌ها خوبه ‫ولی پسرم، با من خیلی بهتر میشه
‫پسرهای روستایی خوب بلدن ‫چطور خوش بگذرونن
‫ولی بذار نشونت بدم یه دختر ‫روستایی چطور کاراشو انجام میده رفقا
‫تری منتظرمه!
‫هی، کوچولو.
‫ای بابا!
‫میشه یه ذره... الکل داشته باشم؟
‫می‌خوای عوض کنی؟ ‫می‌خوای به جای من ازت خواستگاری کنم؟
‫آره، ازدواج می‌کنم... بله.
‫اون گفت نه!
‫شرط می‌بندم پا به پای من نمی‌تونی بیای
« بی سی موویز - مرجع دانلود فیلم و سریال » .:: BcMoviez.Com ::.