‫فیلمی از: ‫لورنت کانته و روبین کامپیلو
‫[ اِنزو ]
« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
‫مترجم: ‫علی کلان
‫چه غلطی میکنی؟
‫منتظر بِتُنیم. کار همه رو عقب انداختی.
‫میتونم دو دقیقه استراحت کنم.
‫باید بجنبی.
‫ولی دستام درد میکنه.
‫پس دستکشات کجان؟
‫باید دستت کنی.
‫من همیشه دستمه.
‫ولی با بیل اذیتم میکنه.
‫گفتم که انجامش میدم.
‫- کی میخواد؟ ‫- من میخوام.
‫- تو مراکش ارزونه. ‫- آره. مصر...
‫فرهنگ و این چیزاش فوق‌العاده‌ست.
‫مردمش مهمون‌نوازن.
‫[ صحبت به زبان اوکراینی ]
‫- این کیه؟ دوست‌دخترته؟ ‫- نه، هنوز نه.
‫ولی به زودی میشه.
‫- نه، بچه‌ها! این خصوصیه. ‫- اوه، عجب تیکه‌ایه!
‫- نگاه کن! ‫- آره واقعاً. جذابه.
‫اسمشو میدونی؟
‫- هنوز نه. ‫- خوشگله.
‫- بگیر. ‫- برام جالب نیست.
‫- جالبه. ‫- معلومه بعضیا حوصله‌شون سر نمیره.
‫- مطمئنی خودشه؟ ‫- عکس واقعیه.
‫به اون نشون نده. بچه‌ست.
‫چی میگی بابا، بدتر از اینم دیده.
‫حتی صورتشم معلوم نیست.
‫با این حال بدک نیست.
‫- خوشگله، خوشگله. ‫- خب، سخت میشه گفت.
‫- هیکلش خوبه! ‫- اوه، پسر خوشگله رو ببین.
‫- دخترا همه‌شون تو کفشن. ‫- اینجوریام نیست.
‫زیاد سکس میکنی؟
‫نمیدونم. معمولی.
‫"معمولی" یعنی چی؟
‫خب، معمولی دیگه.
‫تو شونزده و نیم سالگی، گوش کن، ‫اگه الان نکنه، دیگه هیچوقت نمیکنه.
‫جوونی، جوون.
‫- پنجره‌ها رو گذاشتین. ‫- بخش اولش رسیده.
‫- دومیش کی میرسه؟ ‫- آخر هفته.
‫باشه.
‫خوشگلن.
‫- زیاد صاف به نظر نمیاد. ‫- داره راه میفته،
‫ولی دوباره روش کار میکنیم.
‫تا دم در همراهی‌تون کنم؟
‫- بله. ‫- بفرمایید.
‫- دو هفته دیگه می‌بینمتون. ‫- باشه، خیلی خوبه.
‫این مسخره‌بازی چی بود!
‫آبروم رفت!
‫دیواری که ساختی عمودی نیست!
‫یاد نگرفتی با شاقول کار کنی؟
‫اینجوری به جایی نمی‌رسیم!
‫تو،
‫قرار بود حواست بهش باشه.
‫- چه غلطی می‌کردی؟ ‫- داشتم کار می‌کردم.
‫خودم انجام بدم سریع‌تره.
‫- این کار منه. ‫- فقط داره گند میزنه!
‫چیکار میکنه؟ کجا میری؟
‫- نمی‌تونی همینجوری بری. ‫- لعنتی.
‫هی، هی!
‫هی! سوار ماشین شو، می‌رسونمت.
‫- موتورم چی؟ ‫- فردا میای برش می‌داری.
‫آدرس پدر و مادرتو بده.
‫من همیشه شاگرد گرفتم،
‫ولی به ندرت انقدر شلخته بودند.
‫میدونی چی از همه بیشتر عصبیم میکنه؟ ‫اینکه برات مهم نیست.
‫یه روز در میون دیر میای، ‫اصلاً به هیچی گوش نمیدی.
‫دروغه، فقط سه بار دیر رسیدم.
‫اینجوری مدرک فنیت رو نمی‌گیری.
‫هشت ماهه اینجایی.
‫هنوز نمی‌تونی دوتا بلوک رو هم بذاری!
‫نمیدونم چی جلوی منو گرفته که اخراجت نکنم.
‫ده‌ها نفر هستن که لیاقت جای تو رو دارن.
‫- باید بپیچی راست. ‫- هان؟
‫باید بپیچی راست.
‫و اون در انتهای کوچه.
‫کسی هست؟
‫کفشامو در بیارم؟
‫نه، برای مهمونا لازم نیست.
‫رئیسمه. آقای کورلی.
.میخواد باهاتون صحبت کنه
‫یه چیزی بهش بده بنوشه، ما الان میایم.
‫می‌خواین یه چیزی بنوشید؟
‫یه لیوان آب.
‫آبجو نمیخواید؟
‫نه. یه لیوان آب کافیه. ممنون.
‫ممنون.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫شما با من تلفنی صحبت کردید.
‫بله، درسته.
‫سلام.
‫ببخشید، ما از سرکار داشتیم برمی‌گشتیم.
‫منم که معذرت می‌خوام.
‫- زیاد مزاحمتون نمیشم. ‫- اصلاً.
‫- ببخشید. ‫- بفرمایید بنشینید.
‫خب؟
‫مشکلی....
‫پیش اومده؟
‫چیز جدی‌ای نیست. ‫می‌خواستم یه کم در مورد انزو صحبت کنم.
‫چیز جدی‌ای نیست،
‫ولی احساس میکنم انزو اصلن ‫جاش سر ساختمون نیست،
‫خلاصه که....
‫باهوشه، ولی شاید زیاد دستش به کار نمیره
‫و شاید انگیزه کافی نداره.
‫صبر کنید. ‫نمی‌خواید نگهش دارید؟
‫- نه، نه، نه. منظورم این نیست. ‫به خاطر خودشه...
‫فکر میکنم خوبه که
‫فکر کنه ببینه چیکار میخواد بکنه.
‫شاید یه کاری غیر از بنایی.
‫تو مرکز فنی و حرفه‌ای، استاداش هم موافقن.
‫راستش رو بخواید،
‫وقتی انزو این رشته ‫رو انتخاب کرد،
‫ما یه کم تعجب کردیم.
‫اینکار رو انتخاب رو کرد ‫چون با درس و مدرسه مشکل داشت.
‫آره، مشکل داره.
‫ولی با این حال انتخاب خودت بود، مگه نه؟
‫آره.
‫خب خودت چی میگی؟
‫خب، من مشکلی ندارم.
‫یعنی چی؟
‫با چی مشکلی نداری؟
‫خب، بنایی.
‫به گفته آقای کورلی، ‫تو سر جای خودت نیستی.
‫امروز یه کم گند زدم، ‫ولی این معنیش این نیست که دوستش ندارم.
‫مشکل، ‫فقط امروز نیست.
‫تلاشمو میکنم.
‫کاری که میکنم رو دوست دارم، ‫چیزای جدید یاد می‌گیرم.
‫خوشحالم اینو می‌شنوم.
‫ما اینجاییم که بهت آموزش بدیم، ‫ولی به جایی نمی‌رسیم اگه تلاشی نکنی.
‫مشکلی نیست....
‫بیشتر تمرکز میکنم.
‫خوب. پس روت حساب کنم؟
‫آره.
‫خب، من دیگه میرم.
‫- ببخشید بابت مزاحمت. ‫- نه، ممنون از شما که وقت گذاشتید.
‫ممنون.
‫خداحافظ.
‫- پس فردا می‌بینمت؟ ‫- آره، تا فردا.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام.
‫خوبی؟
‫چه حسی دارید؟ ‫استرس کم‌کم داره میاد سراغتون یا نه؟
‫- دیگه از درس خوندن خسته شدیم. ‫- سلام.
‫- سلام.
‫خوبین؟
‫- قشنگه. ‫- مایو رو پوشیدم محض احتیاط.
‫قشنگه.
‫براتون یه قهوه درست میکنم. ‫راحت باش.
‫باشه، ممنون.
‫کورلی خوب شد اومد. به نظرم آدم باحالیه.
‫جلوی شما خودشو خوب نشون میده، ‫ولی یه عوضیه.
‫بس کن.
‫در هر صورت، به نظرم منطقی بود.
‫انزو؟
‫بله؟
‫خوبی؟
‫خب آره، خوبم. چطور؟
‫سه ساعت زیر دوش نمون.
‫[ جی 2 - موناکو ] J.2 : "Monaco"
‫♪ می‌خواد ببرمش موناکو ♪
‫♪ می‌خواد همکارم بشه ♪
‫♪ بشه همکارم ♪
‫♪ این جی‌ئه، این دوئه ♪
‫♪ خیلیا بهم ایمان داشتن ♪
‫♪ امیدوارم از بالا شروع کنم ♪
‫- ببین، داداشت عجب هیکلی داره. ‫- خفن!
‫- دیگه بچه نیست. ‫- میدونم منظورتون چیه.
‫هیچکس به برادر من دست نمیزنه.
‫از تو اجازه نمی‌گیرم.
‫- زیر سن قانونیه. ‫- دقیقاً.
‫- زنگ می‌زنم پلیس. ‫- این یه چیز جزئیه.
‫هر کاری می‌خواید بکنید. من میرم. ‫به اندازه کافی کار کردیم.
‫بریم!
‫- شما که برای کار نیومدین. ‫- نه.
‫♪ مثل جی‌اواس، قلبم خشکه ♪
‫♪ رقبا رو مثل حشره له میکنم ♪
‫♪ فری‌استایلو گوش کن، یه کام بگیر ♪ ‫♪ دود از سیگاریم میاد بیرون ♪
‫♪ وقتی رقبا رو می‌بینم ♪ ‫♪ از خنده روده‌بر میشم ♪
‫- نمیای شنا؟ ‫ - حوصله ندارم.
‫♪ اون ... منو می‌خوره ♪ ‫♪ مثل یه بستنی یخی ♪
‫♪ فقط با دو سه تا جمله رامش میکنم ♪
‫♪ بهم ایراد می‌گیره ♪ ‫♪ که همه جمله‌هامو پشت هم میگم ♪
‫♪ می‌خواد ببرمش موناکو ♪
‫♪ می‌خواد همکارم بشه ♪
‫♪ این ملودی جی.۲ئه ♪
‫دستات، بهتر نشدن؟
‫این کُلره که اذیتم میکنه.
‫نباید اینجوری ولش کنی. بیا بالا.
‫نمی‌فهمم، تو که احمق نیستی.
‫اگه برگردی سال دوم دبیرستان، ‫راحت می‌تونی خودتو برسونی.
‫گوش میدی؟
‫میدونم چی می‌خوای بگی.
‫نه، نمیدونی.
‫ماریون، لطفاً.
‫باشه بابا....
‫فقط داشتم یه ایمیلو چک می‌کردم.
‫امروز خوب به نظر میاد.
‫تو مارسی یه مدرسه غیرانتفاعی هست ‫که برات مناسبه.
‫یه جای کوچیک که...
‫بچه‌هایی که ترک تحصیل کردن رو قبول میکنه،
‫آدمایی که با سیستم آموزشی معمولی ‫سازگار نیستن.
‫از این اصطلاح خوشم نمیاد، "ترک تحصیلی‌ها".
‫پس چی میخوای بگی؟
‫از این اصطلاحایی که دیگه معنی نمیدن خوشم نمیاد.
‫من ترک تحصیل نکرده بودم، فقط خنگ بودم.
‫نه. نه. تو خنگ نبودی. "خنگ" معنی نمیده.
‫فقط هیچ غلطی نکردی...
‫چون هیچی نمی‌فهمیدم.
‫بعضی وقتا هم خودت زیاد ‫تلاش نمیکنی که بفهمی.
‫تو که زیاد چیزی نمی‌فهمی، نه؟
‫مدرسه‌ای که بهت میگم
‫روش‌های آموزشی‌ای داره که برات مناسبه.
‫دیپلم به درک. شکوفایی تو برام مهمه.
‫نمیدونم چرا اصرار میکنی.
‫اینجوری نمی‌تونی قانعش کنی.
‫من یه دانشجو دارم، ‫پسری که خیلی دوستش دارم.
‫اون روز، داشتیم در مورد تو حرف می‌زدیم.
‫همسن تو که بود، از درس افتاده بود.
‫معلماش می‌خواستن بفرستنش ‫یه رشته به درد نخور.
‫ولی ول نکرد و الان یکی از ‫بهترین دانشجوهای دکترای منه.
‫- این برات رویاپردازیه؟ ‫- نه، آرزو نمیکنم ریاضیدان بشی.
‫ولی حق داری آرزوهای بزرگتری داشته باشی.
‫من آرزوهای خیلی کوچیکی دارم.
‫نه، اینطور نیست.
‫تو کلاسهای نقاشی رو دوست داشتی. ‫تازه استعداد هم داری.
‫کارت خوب بود.
‫تو دیگه شروع نکن.
‫چرا، نگاه کن.
‫خیلی خفنه.
‫- این طرح قشنگه. ‫- معلومه.
‫دوست ندارم اینجا باشه،
‫این تابلو، یه جوری به نمایش ‫گذاشته شده. انگار یه جایزه‌ست.
‫اینو میگی چون یه گوزنه.
‫راستش شبیه تابلوی شکاره.
‫آره.
‫با دیپلم، می‌تونستی ‫هنرهای زیبا رو امتحان کنی
‫یا یه مدرسه دیگه.
‫- من هنرمند نیستم. ‫- تو چه میدونی.
‫از چی می‌ترسی، الان؟
‫متوجه نیستی، دیگه حال و حوصله یادگیری ندارم.
.میخوام کار کنم
‫کاری که میکنم رو دوست دارم.
‫کاری که با دستام میکنم.
‫یه چیزی که موندگار باشه.
‫خودتم حرفاتو باور نداری.
‫هرجور دوست داری فکر کن، ‫ولی این خونه رو نگاه کن.
‫یه سونامی، یه فاجعه، ‫نمیدونم چی رو تصور کن.
‫همه می‌میرن فقط یه چیز باقی می‌مونه،...
‫ اونم دیوارها و ساختمون‌ها، چیزی که انسان ساخته.
‫دیگه نه جسدی هست، نه هیچی.
‫جز دیوارها. ‫این چیزیه که تو کارم دوست دارم.
‫چه ایده شادی داری.
‫لطفاً ادای زرنگا رو در نیار.
‫باید بفهمی که من هیچوقت به مدرسه برنمی‌گردم.
‫باشه، پس کل زندگیت بنا می‌مونی.
‫خب که چی؟
‫ننگه؟
‫تو ده سال درس خوندی که چیکار کنی؟
‫درساتو برای آدمایی که ‫پشت میز گیر کردن بلغور کنی،
‫تو یه اتاق در بسته؟
‫انزو، داری بی‌ادبی میکنی.
‫- حالمو به هم می‌زنید! ‫- کجا داری میری؟
‫کجا میری؟
‫تو آگوست، دوست داری چیکار کنی؟
‫چند روز با ما میای؟
‫الان وقتش نیست از کورلی مرخصی بخوام.
‫حق داری مرخصی بگیری.
‫برای رزرو نباید معطل کنم ‫به ایتالیا فکر می‌کردم، مثل پارسال.
‫اون خونه قشنگه نزدیک ناپل، یادته؟
‫آره، چرا که نه؟
‫عجب اشتیاقی داری.
‫خوشت اومده بود، نه؟
‫آره، خوب بود.
‫باید مطمئن باشیم. ‫اگه کنسل کنیم، کلی برامون آب می‌خوره.
‫از این اصطلاح خوشم نمیاد.
‫جداً؟
‫انگار واقعاً می‌خوای یه دستتو بِکنی.
‫یه اصطلاحه مثل بقیه.
‫چی شده؟
‫راستی، چقدر حقوق می‌گیری؟
‫چطور؟
‫نمیدونم، هیچوقت در موردش حرف نزدیم.
‫طبیعیه، نمی‌خوایم با سوالای الکی اذیتتون کنیم.
‫بگو. خجالت نداره که.
‫میدونم، خجالت نمی‌کشم.
‫گوش کن.
‫من حقوق یه مهندس رو می‌گیرم.
‫یعنی؟
‫خب...
‫نزدیک شش هزار یورو در ماه.
‫و مبلغ دقیقش رو میدونی؟
‫خب نه، چون بعضی وقتها...
‫پاداش‌های اضافه‌ای هست...
‫که به حقوق اضافه میشه.
‫و بابا؟
‫یه کم کمتر.
‫ولی نه خیلی کمتر.
‫از کورلی برای تعطیلات بپرس. ‫- باشه.
‫- خوبی؟ ‫- آره، خوبم.
‫- خوبی؟ ‫- و تو؟ خوبی؟
‫سلام، انزو.
‫- خوبی؟ ‫- آره، و تو؟ همه چی ردیفه؟
‫- خوبی؟ ‫- خوبم.
‫- امروز شیر نر خوردی؟ ‫- این شمایید که هیچ غلطی نمیکنید.
‫- خوبی؟ ‫- خوبم.
‫- چرا با ولاد دعوا می‌کردین؟ ‫- چیزی نیست، نگران نباش.
‫میدونی، ولاد آدم پیچیده‌ایه.
‫مجبور میشیم برگردیم اوکراین.
‫جداً؟
‫برامون برگه اومده. برای جنگیدن.
‫- برای جنگ؟ ‫- خب آره دیگه، برای جنگ.
‫دیگه به سنش رسیدیم. 25 سالمون شده.
‫نمی‌تونن مجبورتون کنن که، می‌تونن؟
‫نمیان دنبالمون، ولی باید بریم.
‫مجبوریم، وگرنه دیگه کشور ما نیست.
‫و ولاد، اون نمیخواد؟
‫ولاد میگه الان دیگه فرانسویه و اینجا خوشحاله.
‫ولی میدونم دروغه. تظاهر میکنه. خوشحال نیست.
‫یه احمقه.
‫مامانت چی گذاشته تو اون جعبه خوشگله؟
‫هر روز می‌خوای اینو بگی؟ پاته‌تو بخور و ولم کن.
‫به نظر خوشمزه میاد.
‫میگن خونه میلیاردی داری.
‫- جداً؟ ‫- چرت و پرته!
‫کورلی میگه خیلی بزرگه، با یه استخر...
‫خبرا زود می‌پیچه.
‫اینا رو از ما قایم کرده بودی.
‫من چیزی قایم نکردم.
‫شما هیچوقت نپرسیدین.
‫- کجا زندگی میکنی؟ ‫- اون جاده بالای تپه‌ها رو می‌بینی،
‫- با اون ویلاهای قشنگ؟ اونجاست. ‫- نه بابا؟
‫بهترین محله‌ست، با منظره دریا.
‫دوست دارم ببینمش.
‫- ما رو خونه‌ت دعوت میکنی؟ ‫- خونه من نیست.
‫یعنی چی؟
‫- خونه پدر و مادرمه. ‫- خب فرقی نداره.
‫دوست دارم ببینمشون. مخصوصاً مادرتو.
‫ آروم باش.
‫تو خیابون تحویلت نمی‌گیره.
‫حالا می‌بینیم.
‫خوبی؟
‫آره، مثل همیشه.
‫حالا دستکشاتو دستت کن.
‫- باشه. ‫- دستها خیلی مهمن.
‫باید ازشون محافظت کنی.
‫نگاه کن. ‫یه بار یه انگشتمو بریدم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره، نگاه کن.
‫می‌بینی؟ این نوک انگتشه.
‫آره...
‫ولی بازم در اومد.
‫و اینم دستمه.
‫حتماً خیلی درد داشته.
‫آره، وحشتناکه.
‫بعدش دیگه نمی‌تونی کاری بکنی.
‫خونه بزرگ داری، استخر و اینا؟
‫آره.
‫تو این کارگاه چه غلطی میکنی؟
‫نمی‌فهمم.
‫- چیو؟ ‫- اگه پدر و مادر من پول داشتن،
‫بیزینس می‌کردم،
‫یه رستوران باز می‌کردم،
‫یا هیچ کاری نمی‌کردم.
‫هیچی، خوبه.
‫پدر و مادرت اوکراینن؟
‫تو کی‌یف.
‫ازشون خبر داری؟
‫آره، خوبند.
‫بمباران شدن؟
‫نه.
‫ولی برادرم تو جنگه،
‫و چندتا از دوستام مردن.
‫- آره. به هر حال سخته ‫- آره، به هر حال !.
‫و تو، قصد داری برگردی اوکراین؟
‫- نمی‌خوام برگردم اوکراین. ‫- جدی؟
‫نه.
‫چرا باید برگردم اوکراین؟
‫برای جنگیدن، برای خانواده‌ت.
‫نه نمیخوام.
‫میترسی؟
‫معلومه که نمیترسم.
‫بخاطر یه احمقی مثل پوتین نمیخوام بمیرم.
‫نمی‌ترسی کشورت بگه که تو یه سرباز فراری هستی؟
‫چی؟ "سرباز فراری"؟
‫آره، کسی که نمیخواد برای کشورش بجنگه.
‫من سرباز فراری نیستم.
‫سنم قانونی نیست.
‫ولی میروسلاو میگه باید رفت.
‫اون سنش میرسه، ولی من نه.
‫گفته که میره، ولی هنوز اینجاست.
‫خنده‌م میگیره.
‫نمی‌خواستم ناراحتت کنم.
‫نه. اینجوری حرف نزن، لعنتی!
‫من بچه نیستم!
‫یالا، بجنب دیگه!
‫بچه داری؟ من بچه‌هام بزرگ شدن.
‫- پدربزرگی؟ ‫- پدربزرگم.
‫هی، بچه‌ها. قهرین یا چی؟
‫اونه که قهره.
‫نگران نباش، باحاله.
‫امشب میریم یه پیتزا بخوریم، یه چیزی بنوشیم
‫و بریم کلاب. با ما میای؟
‫مطمئنین؟
‫آره، نگاه کن. ولاد یادش رفته دیگه.
‫می‌تونم برم خونه‌م یه دوش بگیرم؟
‫میای خونه ما دوش می‌گیری و بعدش میریم بیرون.
‫اگه نمی‌خوای، بگو.
‫- هرجور راحتی. ‫- نگاه کن.
‫الان خوشحاله.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫چه پیتزایی می‌خوری؟
‫هرچی. من همه چی می‌خورم.
‫بعد از شما، سرورم.
‫من از 14 سالگی سربازی رو شروع کردم.
‫من یه "کادتسکی" بودم، یه دانش‌آموز نظامی.
‫می‌بینی؟ این منم، با یه دوست خیلی خوبم.
‫می‌رفتی بجنگی؟
‫نه، خیلی بچه بودم.
‫و بعدش،
‫وقتی هجده سالم شد، رفتم لژیون خارجی.
‫کلاه سفید رو می‌بینی؟
‫اینجا، کجا بوده؟
‫تو مالی بود، تو آفریقا. اون پشت،
‫طوفان شنه.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫اینم تو مالی بود. گشت‌زنی می‌کردیم
‫با ماشینای زرهی، سخت بود.
‫خیلی منو می‌ترسوند. با پهپادها، توپخونه‌ها...
‫خیلی سخت بود.
‫و اینم با مامانمه.
‫بعد از آفریقا، بهم سه هفته مرخصی دادن.
‫برای همین، رفتم مامانمو ببینم.
‫سه هفته اوکراین موندم. خاطره خیلی خوبیه.
‫- داره در مورد من چیزایی میگه؟ ‫- اصلاً.
‫بهش گوش نده. زیاد چرت و پرت میگه.
‫- دوست نداره در موردش حرف بزنم. ‫- چرا؟
‫نمیدونم.
‫سربازی بوده؟
‫اصلاً، ولی میدونی، با پدر و مادرش نمی‌سازه.
‫رفته بلژیک، آلمان...
‫در واقع نمی‌دونه کجا زندگی میکنه.
‫اینجا که حال نمیده.
‫چیکار میکنین؟
‫بگیر.
‫میگیم: "نازدارویا".
‫نازدارویا.
‫سنگینه، نه؟
‫یالا، بیا برقصیم.
‫- یالا، بیا. ‫- نه.
‫یالا، یالا...
‫تو کلاب چیکار می‌کنن؟ میرقصن دیگه.
‫باشه.
‫آها، همینه.
‫یالا، یالا. خوبه، اینه!
‫اینجوری، آره. خوبه!
‫نگران نباش.
‫نگاه کن، الکیه.
‫تو لژیون خارجی، ‫من مسئول تسلیحات بودم، می‌فهمی؟
‫- من آماده جنگیدنم. ‫- بهش گوش نده.
‫برو دوش بگیر، برو دوش بگیر.
‫بگیر.
‫اول اینو امتحان کن.
‫یه چیز ساده‌تر نداری؟
‫مثلاً یه تیشرت؟
‫من به پیراهن عادت ندارم.
‫با شلوار جین و تیشرت که نمیریم کلاب.
‫- کلاب درپیتیه؟ ‫- تو خیلی حرف می‌زنی.
‫امتحان کن، می‌بینی.
‫اینجوری خوبی. فقط، پیراهنو، باید یه کم بازش کنی.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫اینجوری سکسی‌تر میشی.
‫نگاه کن. اینجوری خوشتیپ شدی. ‫دخترا خوششون میاد.
‫لیزا!
‫ببخشید.
‫این انزوئه.
‫با ما سر ساختمون کار میکنه.
‫- شب بخیر، انزو. ‫- شب بخیر.
‫چی گفت؟
‫چیز بدی نیست.
‫داره شوخی میکنه.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫- بفرمایید.
‫چند سالته؟
‫نوزده سال.
‫نوزده سال؟ ‫کارت شناسایی همراهته؟
‫نه، همراهم نیست.
‫- برگرد خونه بیارش. ‫- بیخیال...
‫بذارید بیاد تو.
‫نه. بدون کارت نمیاد تو.
‫اشکال نداره.
‫مطمئنی؟
‫آره، نگران نباش.
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫نگران بودم، چی فکر کردی؟
‫من هیچوقت ازت نخواستم منتظرم بمونی.
‫کل شب سعی کردم بهت زنگ بزنم.
‫شارژ نداشتم.
‫آره.
‫- حتماً. ‫- چرا باید دروغ بگم؟
‫کجا بودی؟
‫یه جایی که زندگی جریان داره، آدم هست.
‫این یعنی چی؟
‫اگه می‌خوای بدونی،
‫با همکارای ساختمون رفته بودم کلاب.
‫کلاب؟
‫آره، میدونی، جایی که آدما میرقصن.
‫گذاشتن بری تو؟
‫- خب آره، چرا نذارن؟ ‫- چون شونزده سالته.
‫با کی بودی؟
‫این همکارا کی بودن؟
‫ولاد و میروسلاو.
‫اوکراینی‌ان. خیلی باحالن.
‫این لباسا چیه؟
‫بهم قرض دادن.
‫بهت نمیاد.
‫شاید.
‫با این حال،
‫بهترین شب زندگیمو گذروندم.
‫باید برام خوشحال باشی.
‫صبر کن.
‫انزو تو یه سال خیلی عوض شده.
‫وقتی فکر میکنی چه فسقلی بود...
‫باید گفت که وقتشو با ورزش کردن می‌گذرونه.
‫تو سن اون چیز خوبیه، نه؟
‫و خیلی کار میکنه.
‫کارش فیزیکیه. داره عوض میشه.
‫و خوبه؟
‫- دووم میاره؟ ‫- اینطور به نظر میاد.
‫در هر صورت، شکایتی نمیکنه.
‫اگه شکایت می‌کرد، ‫قبول هم می‌کرد که کارش براش مناسب نیست.
‫هی! می‌خوای چیکار کنی؟
‫دیگه نمی‌تونیم مجبورش کنیم کاری که می‌خوایم رو بکنه. ‫دیگه سنش گذشته.
‫الان وقت جا زدن نیست.
‫شاید یه دوره‌ست.
‫هنوز خیلی جوونه.
‫تو این سن هیچی قطعی نیست.
‫لیلا دو سال پیش یه دوره بدی داشت.
‫مدام سیگار می‌کشید، نصف کلاسا رو می‌پیچوند...
‫- درسته؟ ‫- آره.
‫و یهو، تو عرض سه ماه، حتی کمتر،
‫یه آدم دیگه شد.
‫بدون اینکه بدونیم چرا، مستقل شد، با اعتماد به نفس،
‫با کلی برنامه.
‫خنده‌داره. آدم می‌خواد بچه‌ها سر به راه بشن...
‫ولی بعدش وقتی این اتفاق میفته، ته دلش، ‫یه کم دلش برای دیوونگی‌هاشون تنگ میشه.
‫من نمی‌خوام انزو سر به ‫راه بشه. هیچوقت اینو نگفتم.
‫- دوست داشتی یه کم شبیه تو باشه. ‫- اصلاً.
‫در هر صورت، ‫وقتی اینجوری نگاش میکنیم،
‫به نظر حالش خوبه.
‫- هرچی باشه، شاید از این کار خوشش میاد. ‫- اینجوری گفتن ساده‌ست.
‫دختر تو معماری می‌خونه، ‫پسرت میره یه دانشگاه معتبر.
‫تو،
‫بچه‌تو نمی‌بینی که صبح بره سر ساختمون
‫و شب داغون برگرده.
‫شونزده سالشه. این...
‫این یه بچه 16 ساله‌ست ‫که داره به خودش آسیب می‌زنه.
‫رو اعصابه، دیگه.
‫احساس میکنم ‫داره جلوی چشممون غرق میشه و...
‫و ما هم اجازه این کار رو میدیم.
‫اینجا، سیزده متر.
‫اینجا، ده متر داریم.
‫ده متر این طرف.
‫و هفت و نیم متر اینجا. ‫حالا شما مساحت این شکل رو برام پیدا کنید.
‫بهت قول میدم!
‫من از خودم مطمئنم!
‫- منتظرت بمونیم؟ ‫- من میرم خونه.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، برین دیگه.
‫- میرین خونه تارا؟ ‫- آره.
‫- بوس. ‫- بوس.
‫بوس. تا فردا.
‫خوبی؟
‫خوبم، تو چطوری؟
‫خب، چیکار کنیم؟
‫می‌تونستیم برای یه بارم که شده بریم خونه من.
‫نظرت چیه؟
‫- تنها می‌شیم؟ ‫- آره. پدر و مادرم سر کارن.
‫و برادرت؟
‫- اون الان داره با رفیقاش درس می‌خونه. ‫- باشه.
‫- خب، یالا. بریم؟
‫بریم.
‫[ ژوسمن: اینترو ] Josman : "Intro"
‫♪ احساسم عوض نمیشه ♪ ‫♪ نگرانم میکنه ♪
‫♪ عشق دارم ♪ ‫♪ ولی نفرت جاشو می‌گیره ♪
‫♪ اوه، خدایا، کجا داریم میریم؟ ♪
‫♪ هنوز نمیدونم ♪
‫♪ خاطرات تو دود ♪ ‫♪ پشیمونی‌ها تو فراموشی ♪
‫♪ نه، نمیدونم چمه ♪ ‫♪ حالم سر جاش نیست ♪
‫♪ حال و حوصله جشن ندارم، نه ♪
‫♪ نمیدونم چمه ♪ ‫♪ یه کم سرم درد میکنه ♪
‫♪ حال و حوصله جشن ندارم ♪
‫♪ چون خیلی کم درکم می‌کنن، مامان ♪ ‫♪ خیلی غمگینم، مامان ♪
‫♪ قلبم داره خونریزی میکنه، مامان ♪
‫♪ میدونم که الان نمی‌تونم فرار کنم ♪
‫♪ تو بدترین لحظه‌ها ♪ ‫♪ به آسمون دعا میکنم ♪
‫خوب نقاشی میکشی.
‫نمیدونم... نقاشی کشیدن رو دوست دارم.
‫نقاشیت از رپ خوندنت بهتره.
‫باشه، برای دل تو بود.
‫این دختریه که باهاش خوابیدی؟
‫خب نه.
‫- خودت می‌بینی که یه مجسمه‌ست. ‫- باشه، میدونم. شوخی میکنم.
‫میتونی منو بکشی؟
‫- مجسمه‌ها رو ترجیح میدم. ‫- جدی؟
‫نه، برای نقاشی منظورمه.
‫از این ایده که کسی رو مجبور کنم ‫ساعت‌ها تکون نخوره خوشم نمیاد.
‫من حاضرم این کارو برات بکنم.
‫راستش خوشگلی.
‫می‌خوای بریم شنا کنیم؟
‫الان؟
‫چرا که نه؟
‫چون مایومو نیاوردم.
‫اشکالی نداره.
‫با لباس زیر شنا کن. فقط خودمونیم.
‫فقط اگه تو هم با شورت شنا کنی.
‫باشه.
‫- صبر کن. ‫- چیکار میکنی؟
‫برای خودمه، نگران نباش.
‫صبر کن، موهات به هم ریخته. صبر کن.
‫ممنون.
‫مامانته.
‫- جدی؟
‫- گفتی کسی نیست ‫- قرار نبود به این زودی برگرده.
‫آبروم رفت!
‫آمینا، دوستمه، مادرم.
‫سلام، آمینا.
‫سلام، خانم.
‫فکر کنید من اینجا نیستم.
‫دارم خریدا رو جا به جا میکنم.
‫اگه بخوای، می‌تونی آمینا رو برای شام دعوت کنی.
‫نه، ممنون، نمی‌تونم بمونم.
‫هرجور مایلید.
‫یه وقت دیگه؟
‫آره، شاید. ممنون.
‫لعنتی، لعنتی...
‫مامانت از جون من چی می‌خواد؟
‫همینجوری پیشنهاد داد.
‫با این حال عجیبه.
‫چرا؟
‫پدر و مادر من اگه ما رو لخت ببینن، دعوتت نمیکنن.
‫پدر مادرم براشون مهم نیست.
‫داداشم دوست‌دختراشو میاره خونه،
‫حتی برای شب موندن.
‫- من باید برم. ‫- می‌رسونمت.
‫الان دلم می‌خواد راه برم.
‫- رو اعصابی! چرا سر و کله‌ت پیدا شد؟ ‫- من که نمی‌دونستم.
‫اینجا یه دقیقه هم نمی‌تونم ‫حریم خصوصی داشته باشم.
‫شما هم که در حال سکس کردن نبودین.
‫خفه شو.
‫بده.
‫بگیر.
‫کمکت میکنم.
‫خوبه.
‫یالا.
‫نظرت چیه این آخر هفته ‫با من یه کار ساختمونی بکنی؟
‫150 یورو دستمزدشه. راحت، دوتایی.
‫و میروسلاو، کار رئ نمیخواد؟
‫نه، نیست. آخر هفته‌ها هیچوقت نیست.
‫- میره پیش دوست‌دخترش. ‫- باشه.
‫حالا برات جالبه یا نه؟
‫آره، حتماً.
‫دوست‌دختر داری؟
‫آره، پس چی.
‫دروغ نگو.
‫باورم نمیشه.
‫خب چرا.
‫پس نشونم بده. عکس داری؟
‫- قایم هم نکن ‫- دارم می‌گردم.
‫- بس کن! ‫- صبر کن!
‫خودم انتخاب میکنم.
‫نه، صبر کن. باشه، یکی دارم.
‫بگیر.
‫واو.
‫دوتاتون خیلی خوشگلین.
‫اینطور فکر میکنی؟
‫آره.
‫این یعنی عشق.
‫نمیدونم.
‫- تو عکس داری؟ ‫- آره
‫ویدیو هم دارم. ولی خیلی سکسیه.
‫می‌تونی نشونم بدی.
‫به مامانت میگی که سر کار پورن نشون میدم؟
‫- هیچی بهش نمیگم. ‫- باشه.
‫صبر کن.
‫بگیر.
‫- این دختره اون شب نیست؟ ‫- آره.
‫خوبه، نه؟
‫دوست‌دخترته؟
‫نه.
‫بدون من دیگه نمیتونه کاری بکنه.
‫اینجایی؟ میای یه کم کمکمون کنی؟
‫نمی‌تونم باهاتون بیام.
‫- شوخی میکنی؟ ‫- فردا کار ساختمونی دارم.
‫چی؟
‫یه کار ساختمونی سیاه. یه همکار بهم پیشنهاد داده.
‫نه، ولی باید این کارو تموم کنی.
‫150 یورو تو دو روز، نمیتونم تمومش کنم.
‫ولی منو مسخره کردی؟ خودت می‌خواستی غواصی کنی.
‫من همه چیو رزرو کردم.
‫قبول کردم، الان نمی‌تونم ولش کنم.
‫شما بدون من برین، اشکالی نداره.
‫- یعنی چی؟ ‫- نمی‌تونی یه کاری رو بدون من انجام بدی؟
‫مجبور نیستیم به هم بچسبیم.
‫قایق رو کنسل میکنم.
‫- من دلم می‌خواد غواصی کنم. ‫- من دیگه دلم نمیخواد.
‫منم کار میکنم. می‌خواستم استراحت کنم.
‫بی‌خیال شو، ویکتور.
‫مثل یه بچه بهت برخورده و سر من خالی میکنی؟
‫اینجوری با من حرف نزن!
‫همه چی آماده‌ست. خیلی احمقانه‌ست!
‫هرچی بیشتر گند می‌زنه،
‫تو بیشتر جلوش زانو می‌زنی.
‫- خسته شدم از گند زدن. ‫- تو خفه شو!
‫از طرز نگاه کردنت به ما خوشم نمیاد.
‫- چی؟ ‫- فکر میکنی نمی‌بینم؟
‫تو ما رو تحقیر میکنی.
‫- بله؟ ‫- منم، انزو.
‫انزو؟
‫بیا تو.
‫اوهو.
‫چی شده؟
‫با پدر و مادرم مشکل دارم.
‫می‌تونم امشب خونه تو بخوابم،
‫چون میروسلاو نیست؟
‫آره. تخت اونو بردار.
‫فردا صبح می‌تونیم با هم بریم سر ساختمون.
‫فقط،
‫نمیدونم تختش تمیزه یا نه.
‫ملافه‌ها رو عوض کنیم؟
‫نه، نه، اذیت نمیشم.
‫چه مشکلی با پدر و مادرت پیش اومده؟
‫سر چیزای الکی با پدرم دعوام شد.
‫می‌فهمم. پیش میاد.
‫یه روز از دست پدرم عصبانی بودم، زدمش.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫جواب نمیدی؟
‫- اگه جواب ندی، ادامه میده. ‫- آره، برام مهم نیست.
‫شاید نگرانه.
‫در هر صورت، حرفی باهاش ندارم.
‫الو؟
‫الو؟ کجایی الان؟
‫انزو نیستش.
‫کی هستی؟
‫- همکار انزوئه. ‫- می‌خوام با پسرم حرف بزنم.
‫گوشی رو بدین بهش.
‫- نمیتونه باهاتون حرف بزنه. ‫- همین الان!
‫داره دوش می‌گیره.
‫- نباید نگران باشید. ‫- خیلی نگرانم.
‫- نزدیک بود به پلیس زنگ بزنم. ‫- این کارو نکنید. پسرتون حالش خوبه.
‫- کار احمقانه‌ای نمیکنه. ‫- اینو نمیدونم. آدم پیچیده‌ایه.
‫باید بهش اعتماد کنید.
‫ممنون، ولی لطفاً ازش بخواید بهم زنگ بزنه.
‫سعی میکنم.
‫خداحافظ.
‫پدرت زنگ زد.
‫و تو باهاش حرف زدی؟
‫بهش گفتم حالت خوبه.
‫خوش‌شانسی که پدری داری که نگرانته.
‫تو مال خودتو زدی.
‫زدمش چون همیشه منو می‌زد.
‫می‌فهمی؟
‫برای همین رفتی؟
‫نه.
‫پس به خاطر جنگه؟
‫رفتم که پول در بیارم.
‫ولی با این حال، اینجا بودن باید سخت باشه ،
‫وقتی میدونی دوستات، خانواده‌ت، تو خطرن.
‫با دیدن عکسا،
‫بعضی وقتا، با خودم میگم باید برم.
‫فرانسوی‌هایی هستن که میرن.
‫اونجا چه غلطی می‌خوای بکنی؟
‫به تلویزیون دیدنت ادامه بده، اینطوری بهتره.
‫اگه تصمیم بگیری برگردی اوکراین،
‫منم بدون تردید باهات میام.
‫چی داری میگی؟
‫فقط میگم که با تو، نمی‌ترسیدم.
‫فکر میکنی من قراره ازت در برابر بمب‌ها محافظت کنم؟
‫نه، معلومه، ولی...
‫نمی‌ترسیدم.
‫تو از مردن نمی‌ترسی؟
‫با تو نه.
‫همینجا تمومش میکنیم، باشه؟
‫انزو. انزو.
‫- ساعت چنده؟ ‫- وقت رفتنه.
‫چرا بیدارم نکردی؟
‫مثل یه بچه خوابیده بودی. واقعاً بهش نیاز داشتی.
‫بهتره برگردی خونه پدر و مادرت.
‫- چرا؟ ‫- نگران میشن.
‫بهشون زنگ می‌زنم.
‫نه، برمی‌گردی خونه‌ت.
‫فقط امشب، لطفاً.
‫یالا، سوار شو. می‌رسونمت.
‫خوبی؟ پیاده میشی؟
‫منتظر چی هستی؟
‫بس کن، حوصله ندارم. چی فکر کردی؟
‫فقط می‌خوام با تو بمونم.
‫چه امیدی داری، لعنتی؟
‫که برام ساک بزنی؟
‫و بعدش، چیکار میکنیم؟
‫فردا نیا.
‫استخر رو بدون تو تموم میکنم.
‫لعنتی... گندش بزنن.
‫خوبی، عزیزم؟
‫- لعنتی... ‫- استرس داری؟
‫فقط دو نفر رو که اهل پاریس نیستن قبول میکنن.
‫چی؟
‫فقط دو نفر رو از خارج از پاریس قبول میکنن.
‫کی اینو بهت گفته؟
‫تو توییتر دیدیم.
‫لعنتی، خودم از این قضیه خسته شدم.
‫قسم میخورم.
‫برو یه کم شنا کن. گوشیتو ول کن.
‫- چطورین بچه‌ها؟ ‫- رئیس!
‫- سلام، رئیس. ‫- بریم.
‫فهمیدی؟
‫- از تو سوراخ رد میکنی. ‫- آره.
‫و لوله‌ت رو دنبالش می‌فرستی.
‫از روش رد کن. تو این یکی، از تو سوراخ رد نمیشه.
‫با رد شدن از روش، برو تو جعبه تقسیم.
‫- امروز با من قهری؟ ‫- نه، چرا؟
‫کل روز باهام حرف نزدی.
‫- بیا، این برای توئه. ‫- پولتو برای خودت نگه دار.
‫نه، این دستمزد توئه.
‫این پول توئه.
‫بهم دست نزن!
‫تو که دوست داری بهت دست بزنم.
‫- خیلی کثافتی. ‫- شوخی میکنم.
‫بس کن. بس کن.
‫وایسا!
‫آروم...
‫چیکار میکنی؟
‫بس کن. بس کن!
‫بس کن.
‫آروم باش، آروم باش.
‫- خوبی؟ ‫- ولم کن!
‫- می‌تونم بذارمش تو فر؟ ‫- آره.
‫باشه.
‫بالاخره اومدی.
‫نگران بودیم.
‫- چه خبره؟ ‫- ویکتور تو هانری-چهارم قبول شده.
‫عالیه.
‫آره، و همه رفیقاش هم یه جایی قبول شدن.
‫- نمی‌خوای بهش تبریک بگی؟ ‫- چرا، چرا، حتماً.
‫اگه من نبودم...
‫هیچی عوض نمی‌شد.
‫- دلم برات تنگ میشه. ‫- تو یه هیولایی، داداش.
‫آروم، شونه‌م درد میکنه.
‫بیا، این حالت رو خوب میکنه.
‫با شامپاین آروم برو جلو. عادت نداری.
‫اشکال نداره، میتونه جشن بگیره.
‫تو پاریس کجا می‌مونی؟
‫یه دوست مادرم تو "ایر.بی.ان.بی" هستش ‫آپارتمانش رو سالانه بهم اجاره میده.
‫- کجاست؟ ‫- تو منطقه یازده.
‫- باحاله. ‫- بار هست، رستوران هست...
‫من اگه مارسی بودم، هر شب برمی‌گشتم خونه.
‫چیکار میکنی تو تاریکی؟
‫می‌خواستم ببینم چطوری.
‫عجیبی. من خوبم.
‫این چجوری اینجوری شده؟
‫چیزی نیست. سر کار خوردم به یه جایی.
‫باید عکس بگیری. بده ببینم.
‫گفتم که چیزی نیست!
‫برمی‌گردی بالا؟
‫منتظرتیم.
‫بس کن.
‫دیوونه شدی اینجوری گرفتیش؟
‫ولش کن!
‫نه!
‫بس کن، بس کن!
‫باشه، عصبی نشو. الکیه.
‫تو یه روانی هستی!
‫همه چیو خراب میکنی،
‫احمق گاو!
‫- دیوونه‌ست! ‫- گمشو!
‫بیا بیرون. برو.
‫بگو چت شده.
‫- چی؟ دارم خوش می‌گذرونم. ‫- نه، بس کن!
‫حالت بده، می‌بینم.
‫دوست داشتی اینطور باشه، ولی نه.
‫ازت یه سوال پرسیدم.
‫مشکلت چیه؟
‫نمیدونم. من این زندگی رو نمی‌خوام.
‫این همه چیز، این همه آدم...
‫جوری جشن می‌گیرن انگار همه چی خوبه.
‫من مثل شما نیستم.
‫یعنی چی مثل ما نیستی؟
‫انگار که نمی‌بینی...
‫من تو این خونه هیچ کاری ندارم.
‫میدونی چیه؟
‫تو یه بچه پولدار کوچولویی که برای خودش قصه میبافه.
‫فکر میکنی قوی هستی. داری مثل بید می‌لرزی.
‫داری از ترس میمیری!
‫ترسیدن طبیعیه. تو نمیترسی؟
‫من برای تو میترسم!
‫چون داری به خودت آسیب می‌زنی.
‫این زخم چیه؟ چجوری اینجوری شدی؟
‫پائولو، چه خبره؟
‫هر کاری دلم بخواد میکنم.
‫نه! اگه خودتو زخمی کنی، ما باید بدونیم.
‫چی شده؟ تصادف کردی؟
‫نه، تصادف نکردم.
‫دعوا کردم.
‫- یعنی چی دعوا کردی؟ ‫- با کی؟
‫- نمی‌شناسیش. ‫- همون پسره
‫که دفعه پیش خونه‌ش خوابیدی؟
‫اسمش ولاده.
‫ولی چرا؟ با هم بحثتون شد؟
‫چیکارت کرده؟
‫بهم بگو، وگرنه از خودش می‌پرسم.
‫اون دوست‌پسر منه.
‫اون دوست‌پسر منه. با من میخوابه و منم دوستش دارم، ‫همینه که هست.
‫- چی داری میگی؟ ‫- باهات میخوابه...
‫باهات می‌خوابه؟
‫ولی...
‫تو زیر سن قانونی هستی.
‫- هر کاری دلم بخواد میکنم. ‫- تو شاید، ولی اون نه.
‫- گفتی اسمش ولاده؟ ‫- پائولو...
‫- حالت خوب نیست، نه؟ ‫- آروم باش.
‫- کافیه! ‫- این تجاوزه.
‫چرا باید آروم باشم؟
‫نه، اینجوری نیست.
‫اون پسره حق نداره
‫این کارو باهات بکنه، می‌فهمی؟
‫هان؟
‫آروم باش.
‫باید دقیقاً بهم بگی چی شده.
‫با هم خوابیدین؟
‫منو نگاه کن، منو نگاه کن.
‫با هم خوابیدین؟
‫چرا انقدر چرت و پرت میگی؟
‫یه کم تنهامون بذار.
‫برو به مهمونا برس.
‫نمیدونم چرا اینو گفتم.
‫پس چیزی بینتون اتفاق نیفتاده؟
‫نه.
‫و این ناراحتت میکنه؟
‫دلم نمیخواد در موردش حرف بزنم.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫یه کم الکل خورده. باید بره بخوابه.
‫این یکی رو می‌تونی برداری.
‫اینجا رو نگاه کن. میروسلاو این کارو میکنه، بقیه اونجان.
‫بیاین بچه‌ها، لطفاً. همه!
‫لطفاً!
‫فراز و حمزه، شما به مدت پونزده روز ‫کارای نهایی رو اینجا انجام میدین.
‫سباستین و آمادا، بعد از گچ‌کاری، ‫شما محل کارتون عوض میشه.
‫ سه تا دیوار برای تخریب، تیرآهن و غیره.
‫و بقیه، شما شروع میکنین به تمیز کردن محوطه بیرونی.
‫راستش،
‫یه مشکلی هست.
‫من و ولاد تا آخر نمی‌مونیم.
‫جداً؟ میرین تعطیلات؟ ممنون که خبرم میکنین.
‫می‌خوایم بریم اوکراین.
‫جدی؟
‫و کی میرید؟
‫دو هفته دیگه.
‫باشه. خب، پس....
‫منو تو دردسر میندازین، ولی یه راهی پیدا میکنم.
‫برگردیم سر کار؟
‫- یالا! ‫- هان؟
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫فقط مونده رول‌ها رو بیاریم پایین و کارمون تمومه.
‫چی شده؟
‫افتاده؟ نباید تکونش بدی.
‫چی شده؟
‫درست ندیدم.
‫- چه حسی داری؟ ‫- سرم درد میکنه.
‫یه کاری بکنید. ‫نمی‌تونیم ولش کنیم.
‫ببرینش بیمارستان.
‫آروم باش. به آتش‌نشانی زنگ میزنم.
‫تو، تکون نخور. تکون نخور.
‫آروم باش، ها؟
‫حالت چطوره؟
‫ما رو ترسوندی، میدونی؟
‫- تو اسکن هیچی پیدا نکردن. ‫- میدونم.
‫همه چیو بهمون گفتن.
‫فقط مچ دستت شکسته.
‫و فقط باید برای کمرت یه کم بی‌حرکت بمونی.
‫بدجوری افتادی.
‫می‌تونست بدتر از این باشه.
‫مجبور میشی استراحت کنی. بد هم نیست.
‫خوب ازت مراقبت میکنیم. نگران نباش.
‫- به هوش اومده؟ ‫- آره.
‫می‌تونستی خبر بدی.
‫تازه به هوش اومده.
‫تو تارکی نشستید. بیرون هوا خوبه.
‫خیلی خب؟
‫زیاد درد نداری؟
‫یه کم همه جام درد میکنه، ولی خوبم.
‫باید یه مدتی پیش فیزیوتراپ یا استئوپاتی بره.
‫باید یه کم تحت نظر باشه.
‫بعداً بهش فکر میکنیم.
‫باشه عزیزم؟
‫الو؟
‫سلام، انزو.
‫صدامو می‌شنوی؟
‫آره، می‌شنوم.
‫کجایی الان؟
‫ایتالیام.
‫ایتالیا قشنگه؟
‫آره، خیلی قشنگه.
‫مزاحمت نیستم؟
‫نه، اصلاً.
‫منتظر تماست نبودم.
‫با پدر و مادرمم. داریم از خرابه‌ها دیدن میکنیم.
‫اینجا هم کلی خرابه داریم.
‫- تو کجایی؟ ‫- نزدیک خرسون.
‫حتی نمیدونم کجاست.
‫شرق اوکراینه.
‫اوکی.
‫خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫یه فرانسوی با ماست، برای همین از فرانسه حرف می‌زنیم.
‫اهل آوینیونه.
‫حیف که یه کم احمقه.
‫آره، حیف.
‫تو خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫دوباره کارای ساختمونی رو شروع میکنی؟
‫نه، فکر نکنم.
‫پس می‌خوای چیکار کنی؟
‫- می‌خوام یه سال برم نیویورک. ‫- نه بابا! چه خوب و راحت.
‫آره. باید انگلیسی یاد بگیرم.
‫معلومه که با کار ساختمونی خیلی فرق میکنه..
‫پدر و مادرم اینو ترتیب دادن.
‫لازم نیست عذرخواهی کنی.
‫الو؟
‫- شنیدی؟ نزدیک افتادا؟
‫نه، نشنیدم.
‫آره، شنیدم.
‫دیگه نمی‌تونم. کل روز همینه.
‫لعنتی.
‫می‌ترسی؟
‫چی فکر کردی؟ معلومه که می‌ترسم.
‫ببخشید، من احمقم.
‫نگران نباش، ازت دلخور نیستم.
‫خب؟ عاشقم بودی؟
‫آره، فکر کنم.
‫فکر میکنی؟
‫آره...
‫ناراحتت میکنه؟
‫نه، خوشحالم میکنه.
‫برمی‌گردی؟
‫امیدوارم.
‫خیلی امیدوارم.
‫انزو؟
‫هستی؟
‫فیلمی از: ‫لورنت کانته و روبین کامپیلو
[ جورج فردریک هندل ] [ پیروزی زمان و رهایی از توهم ]
« بی سی موویز - مرجع دانلود فیلم و سریال » .:: BcMoviez.Com ::.