..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. ‏.:: BcMoviez.com ::.
‫شما سه پیام صوتی جدید دارید. ‫اولین پیام:
‫ایدی، کدوم گوری‌ای؟
‫ساعت یک بعداز نصف‌شبـه و مادرت ‫داره داستان درست می‌کنه. زود باش...
‫- کجا داری می‌ری؟ بهت گفتم... ‫- پنج دقیقه صبر کن.
‫- بیا بریم، کَت. ای خدا. ‫- ای بابا. پنج دقیقه.
‫ایدی تن لشت رو بیار اینجا.
‫پیام بعدی:
‫چی‌کار می‌کنی؟ ‫نمی‌خواد دوباره براش بریزی.
‫چه خبره، مَرد حسابی؟ ‫همین‌طوری اوضاعش خرابـه.
‫- ببند دهنت رو. ‫- یعنی چی؟
‫ایدی، شوخی ندارم. ‫سریع بیا.
‫پیام بعدی:
‫به خدا اگه با هدفون ‫توی گوشِت خوابت برده باشه
‫دیگه حسابی ازت عصبانی می‌شم.
‫جواب بده! ‫داری چی‌کار...
‫به چی نگاه می‌کنی؟ ‫کی با تو بود؟
‫- باریکلا، پسر جون. برو. ‫- کسی به زیدت کاری نداره.
‫چه پیراهن نازی داری، خوشگل‌پسر.
‫- فکر کردی خبریـه؟ ‫- تو با کی این‌جوری حرف می‌زنی؟
‫همین‌جا وایستادم ‫ببینم چه گُهی می‌خوری.
‫[ شهر کلیولند - سال ۲۰۰۷ ]
‫ولش کن، مارک. ‫ای خدا...
‫هفته‌ی پیش کار کردم. این پول حقمـه.
‫باریکلا. کلاً یه‌هفته اینجا کار کردی. ‫اصلاً صبر کن بینم...
‫چرا هرچی درمی‌آری، ‫خرج کُسشعرهای خودت می‌کنی
‫ولی من هرچی درمی‌آرم
‫باید خرج تو و ایدی کنم؟
‫دیگه نمی‌ذارم ‫توی این گُه‌دونی کار کنی.
‫- اون کُسخله دیگه کی بود؟ ‫- چیکو بود.
‫- چیکو دیگه کیـه؟ ‫- نه، ریچ بود...
‫- ریچ پاچیکو رو می‌گی؟ ‫- اصلاً هر خری بود.
‫همون جقی‌ای که با چاقوی ‫کره‌خوری از سِوها دزدی کرد؟
‫- بی‌آزاره. ‫- می‌خواست مسئول مغازه رو بُکشه.
‫ولی نکُشت.
‫چون مثل کُسخل‌ها ‫با چاقوی کره‌خوری رفته بود.
‫- این‌قدر با معتادها رفیق نشو. ‫- باشه بابا.
‫- باورم نمی‌شه. ‫- «معتادها».
‫اصلاً مگه زندان نبود؟
‫من ازت نخواستم همه‌ش بالاسرم باشی.
‫- آفرین که نخواستی. ‫- خسته‌م کردی.
‫می‌خوای جای بابای مرحومم رو بگیری؟
‫دلم تنگ شده بود واسه این‌که ‫یکی بیست‌چهاری دنبال کونم باشه.
‫مشخصـه بابات موفق نشده آدمت کنه.
‫اون‌وقت فکر کردی تو می‌تونی؟
‫تو اصلاً... ‫آخ، چقدر زر می‌زنی.
‫- دوستان... ‫- چیـه؟
‫مادرشو!
‫- چی‌کار کنم؟ چی‌کار کنم؟ ‫- چیزی نیست، عزیزم.
‫- آروم باش. ‫- الان به گا می‌ریم!
‫نه‌خیر... بهش می‌گیم ‫یه‌کم مست بودیم.
‫- ایدی ۱۴ سالشـه. ‫- طرف می‌فهمه چاره‌ای نداشتیم.
‫خفه شو، کَت. ‫ایدی، نگه نداری.
‫می‌زنم کنار.
‫ایدی! نزن کنار، لامصب! ‫ای خدا.
‫اصلاً قایمش می‌کنم. ‫این‌جوری بهتره.
‫- خفه شو. ایدی، من رو ببین. ‫- بذار قایمش...
‫من رو ببین.
‫مامانت یه‌عالمه کوکایین داره.
‫از ریچ پاچیکوی کُسکش خریده.
‫اگه همین‌الان ما رو از اینجا نبری...
‫این‌قدر پیازداغش رو زیاد نـ...
‫وقتی ببینه این ۱۴ سالشـه
‫فکر کردی یارو ما رو پیاده نمی‌کنه؟
‫ایدی، اگه الان راه نیُفتی، ‫مامانت می‌ره زندان.
‫- مارک. ‫- می‌شه بار سومت، عزیزم.
‫ایدی، من رو ببین.
‫نگران نباش.
‫برو.
‫همون‌جور که بهت یاد دادم
‫تختِ‌گاز برو.
‫[ اینی مینی ]
‫(عنوان این اثر یه‌جور بازی با اسم شخصیت اصلی و اصطلاح کودکانه‌ی معروف ‫توی زبان انگلیسیـه که معادلش توی فرهنگ ما «دَه بیست سه پونزده...» هست. ‫هدف القای حسی کودکانه ولی خطرناک برای شخصیت اصلی به ذهن مخاطبـه.)
‫[ ۱۴ سال بعد - همچنان در کلیولند ]
‫آره!
‫باید برم!
‫- چی؟ نه! یه‌ربع! ‫- بیخیال.
‫- یه‌ربع دیگه. ‫- هفت ساعت دیگه باید برم سر کار.
‫که چی؟ امروز تولدمـه‌ها.
‫قبلاً بیشتر اهل حال بودی.
‫برو بابا. باید درس بخونم. ‫توری هست دیگه. اهل حالـه.
‫نه، ممنون. ‫توری زیادی اهل حالـه.
‫یه‌بار تا ۲ بعداز نصف‌شب ‫علاف این زنیکه‌ی روانی شدم.
‫ممنون بابت پیشنهادت.
‫راست می‌گی. ازش دوری کن.
‫- آره بابا، ولش کن. ‫- ممنون.
‫نه، نمی‌خواد پولش رو بدی... ‫می‌دونم چقدر اوضاعت خرابـه.
‫عمراً نمی‌ذارم توی تولدت خرج کنی.
‫- موجودی نداره. ‫- ای وای.
‫اِشکال نداره.
‫فکر کنم شهریه‌ی دانشگاه رو برداشتن.
‫- مهمونِ من. ‫- اِوا.
‫نه، ممنون. نیازی نیست.
‫می‌خوای رفیقت روز تولدش خرج کنه؟
‫- عع... ‫- شماره‌ت رو بدی، جبران می‌شه.
‫گفت نیازی نیست.
‫چرا نمی‌ذاری به رفیقت یه حالی بدم؟
‫وای، نفست. ‫سینوس‌های بینی‌م نابود شد.
‫باشه، بامزه بود.
‫هنوز وایستاده. ‫حداقل اعتمادبه‌نفس داره.
‫ولی خوش‌بوکننده‌ی دهن نداره.
‫شرمنده‌ام. ‫دوستم خیلی بَدجنسـه.
‫قیافه‌ت به شرمنده‌ها نمی‌خوره.
‫- ولی سعی می‌کنم باشم. ‫- یه خوش‌بوکننده بخر!
‫خدافظ، داگ.
‫- به خودت سخت می‌گیری. ‫- می‌دونم.
‫دانشگاه و کار... ‫تا نصف‌شب درس‌خوندن...
‫- می‌دونم زیادیـه. ‫- آره.
‫ولی بهت افتخار می‌کنم.
‫هنوز هم با اون مفت‌خور ‫گداگُشنه حرف نزدی؟
‫- قول دادی دیگه این‌جوری نگی. ‫- تولدمـه. هر کار بخوام، می‌کنم.
‫می‌خوام روز تولدم ‫درباره‌ی اون لاشی حرف بزنم.
‫هفت‌ونیم ماه گذشته دیگه...
‫خیلی خوبـه که.
‫آدم توی این مدت ‫یه رابطه رو شروع و تموم می‌کنه.
‫می‌دونم برات سختـه.
‫این دیگه چه کَنه‌ایـه!
‫بهم زنگ بزن.
‫وای.
‫- عجب... ‫- تو کاروزندگی نداری؟
‫مثل ساقی‌ها این دوروبَر ول می‌چرخی؟
‫بابت رفیقم شرمنده‌ام.
‫هنوز هم بهت نمی‌خوره.
‫آخه امون نمی‌دی.
‫شبیه جَک اسکلینگتون‌ـه.
‫(شخصیت معروف از انیمیشن «کابوس قبل‌از کریسمس»)
‫پشمام!
‫به‌خاطر ماشینش می‌خوای بهش بدی، نه؟
‫چی؟
‫خب...
‫نه. نه.
‫ریدم... ‫ریدم...
‫نه. نه...
‫ریدم...
‫ریدم... ریدم... ‫زود باش...
‫خب.
‫نه...
‫لاشی!
‫مادرتو!
‫شرمنده، لیسا.
‫- صبح به‌خیر، ریک. ‫- دِیل گفت اگه اومدی، بهت شلیک کنم.
‫- خودم هم همین رو می‌خوام... ‫- چرا نمی‌شه روت حساب کرد؟
‫می‌دونم. شرمنده‌ام. ‫ماشینم دوباره خراب شد.
‫خب یه ماشین بخر که ازش مطمئن باشی.
‫اگه اون ماشین هم خراب شد، ‫پیشنهاد می‌کنم بری سراغ اتوبوس.
‫حق با توئـه، دِیل.
‫حتماً فکر می‌کنی کلاسم پایینـه ‫که با اتوبوس می‌آم.
‫- ولی می‌دونی چه فوایدی داره؟ ‫- نه.
‫کربن‌دی‌اکسید کمتری تولید می‌شه ‫و هر ماه قسط بیمه نمی‌دی.
‫و به‌موقع می‌آی سر کار.
‫ببخشید، اون فیلتر کِی نصب می‌شه؟
‫فکر کنم ماهی‌ت مریضـه، دِیل.
‫نفر بعدی.
‫ولی دفعه‌ی قبل هزینه رو برگشت زدین.
‫درستـه، ولی فقط همون یه‌بار بود.
‫- اصلاً می‌دونین بودجه‌ی ثابت چیـه؟ ‫- بله. خودم هم دارم.
‫دست‌ها بالا، کُسکش‌ها.
‫بخوابین زمین! ‫گوشی‌ها رو بدین!
‫دست‌ها بالا! ‫عقب وایستا!
‫- گوشی‌ها رو بدین. ‫- گوشی‌ت رو بده! گوشی‌ت رو بده!
‫بازش کن!
‫- باشه. باشه... ‫- زود باش!
‫بازش کن!
‫بیا اینجا!
‫بتمرگ.
‫- بخوابین روی زمین. ‫- تو یکی نه.
‫- بلند شو کشو رو باز کن. ‫- بخواب.
‫بخواب زمین.
‫نه‌خیر. بشین.
‫می‌گم بشین!
‫- همه رو بریز. ‫- باشه. باشه.
‫- احمق! بردارش! ‫- ببخشید.
‫همه رو بریز! ‫باهات شوخی ندارم! بریز!
‫مادرجنده‌ها!
‫- ببین چه گُهی خوردی! ‫- نباید این‌طوری می‌شد!
‫- عمداً این کار رو کردی! ‫- خدایا.
‫- صورتم رو ببین، جنده! ‫- به خدا خودش خراب بود!
‫ببین چه گُهی خوردی!
‫مثل سگ دروغ می‌گی، جنده!
‫- مادرتو! ‫- نباید این‌طوری می‌شد!
‫عمداً این کار رو کردی!
‫نه شکستگی داری و نه ضربه‌مغزی.
‫بچه‌های بانک خوبـن؟
‫فقط کاسه‌ی چشم نگهبان شکسته...
‫راستی دزدها رو هم گرفتن.
‫مشخص بود. حتی قبل‌از این‌که ‫برن سراغ کشوها پنج‌بار اشتباه کردن.
‫حتماً توی بانک‌تون زیاد دزدی می‌شه
‫که این‌قدر تخصص داری.
‫به کارمندها همیشه آموزش می‌دن.
‫خیل خوب. چندتا آزمایش دیگه می‌گیریم
‫و بعدش می‌ریم سراغ ماجرای حاملگی‌ت.
‫حاملگی؟ کدوم حاملگی؟
‫حاملگی خودت.
‫محض اطمینان ازت آزمایش ‫خون گرفتیم که ببینیم بارداری یا نه.
‫و دیدیم هستی.
‫پس بهم دروغ گفتی.
‫یه‌کم پیش با تفنگ کوبوندن ‫به کله‌م و بعدش فهمیدم حامله‌ام.
‫جون عزیزت شروع نکن.
‫آخه سه‌ونیم ماه از حاملگی‌ت گذشته!
‫قبلاً هم پریودهام دیربه‌دیر می‌شد ‫چون خیلی استرس می‌گیرم.
‫- آخه... ‫- توی مستندها دیده بودم
‫کسایی که خیلی اضافه‌وزن دارن، ‫نمی‌فهمن حامله‌ان.
‫حالا یه مورد مشابه دیدم.
‫نگران نباش. ‫از این بَدتر می‌تونست بشه.
‫بهش بگم؟
‫به جان؟
‫- آره خب... ‫- شوخی می‌کنی دیگه؟
‫حتی حرفش هم قشنگ نیست.
‫آخه اگه قضیه برعکس بود...
‫اگه برعکس می‌بود، ‫باید بچه رو از اون لاشی نجات می‌دادی
‫چون اون مرتیکه یه مجرم و آشغالـه.
‫من هم ازش کم نداشتم، عشقم.
‫- تو بچه بودی، ایدی. ‫- اون هم بچه بود.
‫خیلی از کارهایی که کردیم، ‫به انتخاب خودم هم بود.
‫توی زندگی‌م از این خونواده ‫به اون خونواده رفتم
‫و هر دفعه یه بابای تخمی داشتم.
‫- جان تنها کسی بود... ‫- صبر کن.
‫اون آشغال‌ها کثافت‌بازی‌های ‫جان رو توجیه نمی‌کنن.
‫تو نمی‌دونی چه کارهایی کردم.
‫لازم نیست بدونم.
‫می‌دونم الان کی هستی. ‫پس یه سالـه داریم چه غلطی می‌کنیم؟
‫کون‌مون واسه‌چی پاره شده؟
‫چی بگم.
‫هر تصمیمی برای بچه گرفتی، ‫ما هوات رو داریم.
‫نیازی به اون مرتیکه‌ی آشغال نداریم.
‫اصلاً کمک مالی جمع‌آوری می‌کنیم.
‫آره، برای سقط جنین پول جمع می‌کنیم.
‫آره بابا. توی فیسبوک درباره‌ش بنویس. ‫جواب می‌ده.
‫- مطمئنـم عمه‌هام هوات رو دارن. ‫- دختر جون.
‫چیـه، دول‌موشی؟ ‫چه مرگتـه؟
‫به‌خاطر من اخراج نشی.
‫خیالت تخت.
‫یه‌بار اشتباهی عکس ‫دودولش رو برام فرستاد.
‫خوب می‌دونه اگه دورم بزنه، ‫عکس رو می‌فرستم برای بالاسری‌ش.
‫اینجا موندنی‌ام.
‫راستی امشب هستی؟
‫فردا یه امتحان تخمی دارم. ‫باید تمومش کنم.
‫باشه. ‫فقط به اون لاشی زنگ نزنی.
‫- باشه. ‫- دختر جون؟
‫اومدم.
‫- فعلاً، عشقم. ‫- فعلاً.
‫چتـه؟ اومدم دیگه.
‫ای ریدم...
‫[ تحت هر شرایطی، درب را ببندید. ]
‫جان؟
‫- لِئو کجاست، جان؟ ‫- حرف بزن.
‫- گفتم که نمی‌دونم. ‫- داری خسته‌م می‌کنی، جان.
‫یه‌کم دیگه بگذره، ‫کله‌ت رو می‌ترکونم‌ها.
‫- می‌فهمی چی می‌گم؟
‫- می‌گم نمی‌دونم کجاست! ‫- صورتش رو نقاشی کن.
‫کثافت آشغال!
‫عوضی.
‫اوه اوه.
‫ریده شد به قیافه‌ت.
‫با لِئو چی‌کار کردی، جان؟
‫نمی‌خوام امروز بُکشمت. ‫تولد پسرمـه.
‫هوی!
‫چه گُهی می‌خوری، جان؟
‫بیا دیگه!
‫باز چه غلطی کردی؟
‫بگو چی‌کار کردی!
‫- از این‌طرف! از این‌طرف! ‫- از دست تو!
‫هوی سفیدک، ۲۰ دلار بهم بدهکاری‌ها.
‫پولت رو می‌دم!
‫می‌گم باز چی‌کار کردی!
‫کجا می‌ری، جان؟
‫آخ.
‫دَر که باز بود.
‫اینجا مال کیـه، جان؟
‫می‌گم اینجا مال کیـه؟
‫- مال سوییتی‌ـه. ‫- سوییتی کدوم خریـه؟
‫- جان! ‫- همین خوبـه.
‫کی دنبالمون افتاده، جان؟
‫یا خدا!
‫به جا نیاوردم.
‫ما رفیق سوییتی هستیم. ‫گفت می‌تونیم تفنگش رو قرض بگیریم.
‫- و گفت... ‫- این تفنگ رو می‌گی؟
‫این دیگه مال منـه. ‫سوییتی هم دیگه اینجا نیست.
‫ولی این‌ها وسایل سوییتی‌ـه.
‫نه، این‌ها مال بایرون‌ـه. ‫تفنگ بایرون و خونه‌ی بایرون.
‫چرا شورت من رو پوشیدی؟
‫اون رو بعداز حموم می‌پوشم، حاجی.
‫بایرون جان، با سوییتی تماس بگیر. ‫من رو می‌شناسه.
‫- فکر کنم سوییتی مُرده، جان. ‫- چی؟
‫- این اُسگل‌ها کی‌ان؟ ‫- رفقای سوییتی.
‫سوییتی دیگه اینجا نیست.
‫باز کیـه؟
‫بایرون، من رو گوش کن.
‫اون‌ها دنبال منـن. ‫تفنگ دارن و خیلی خطرناکـن.
‫اینجا قایم شدن!
‫- ای ریدم! ‫- با هم کنار می‌آیم، داداش.
‫- پول داری؟ ‫- داریم، ولی بعداً برات می‌آریم.
‫بعداً رو بگا بره.
‫- ای بابا... این رو بگیر، عزیزم. ‫- بایرون، نرو...
‫این مادرجنده‌ها پول ندارن؟
‫اون‌وقت می‌خوان...
‫صبر کنین دیگه.
‫دَرِ طویله که نیست، کُسکش‌ها!
‫چه مرگـ
‫ای وای... ‫چی شد؟
‫جان! جان!
‫جان، گوش کن! ‫با تمام قوا بدو برو توی اتاق بغلی.
‫- نه. نه... ‫- برو. برو. ای وای!
‫برو. برو...
‫گاییدمش.
‫مگه چه گُهی خوردی؟ ‫لِئو کیـه؟
‫بیا بریم!
‫برو! برو!
‫ماشینت کو؟
‫با اتوبوس اومدم.
‫- ریدیم. ‫- آره.
‫صبر کن بینم.
‫سوییچ رو بده.
‫سوار شو.
‫پشمام!
‫چه خبره؟
‫عشق منـی!
‫آره!
‫ایدی! نه. نه...
‫ای لاشی.
‫بن‌بستـه.
‫فهمیدم.
‫برو! برو!
‫ایدی! ماشین رو بپا!
‫پشمــام!
‫خفه شین!
‫برو!
‫دارن از چپ می‌آن!
‫- چی‌کار می‌کنن؟ ‫- برو.
‫مادرتو.
‫هنوز داره می‌آد. ‫گاز بده. گاز بده.
‫- باز می‌خوای چی‌کار کنی؟ ‫- الان می‌بینی.
‫با کلیولندی‌ها نگیر، اُسگل!
‫دلت واسه این کار تنگ نشده بود؟
‫چه غلطی کردی؟
‫چی؟ ‫باشه. باشه.
‫آروم باش. ‫کل قضیه سوءتفاهمـه.
‫اصلاً چرا اومدم دیدنِ تو؟
‫پنج ثانیه برگشتم توی زندگی‌ت... ‫فقط پنج ثانیه!
‫- اصلاً می‌دونی چیـه؟ ‫- چیـه؟
‫- این مشکل من نیست. ‫- منظورت چیـه؟
‫- یعنی چی؟ ‫- به من ربطی نداره.
‫- این چه کاریـه... ‫- خدافظ.
‫ایدی، صبر کن. ‫می‌شه...
‫می‌شه یه‌لحظه حرف بزنیم؟
‫ایدی. ایدی.
‫بیخیال، ایدی.
‫می‌خوای من رو لخت اینجا ول کنی؟
‫بگو چی‌کار کردی!
‫صبر کن.
‫- بگو چی‌کار کردی! ‫- دیوونه‌بازی درنیار.
‫باشه. بهت نشون می‌دم. ‫خوبـه؟
‫- ای خدا. ‫- بس کن دیگه.
‫وقتی چیزی نمی‌دونی، قضاوت نکن.
‫اومدیم جای یه انبار وسط بیابون.
‫مثلاً قراره کادوی ‫کریسمس بهم هدیه بدی؟
‫یه سبد پُر از عروسک؟
‫بنازمت، سوییتی.
‫این جعبه اندازه‌ی یه آدمـه.
‫بگو که توش آدم نیست.
‫- لِئو. ‫- بعله. توش آدمـه. ای خدا.
‫- لِئو. ‫- مُرده، مگه نه؟
‫نمُرده... ‫ای وای. فهمیدم چی شد.
‫- خدایا! ‫- عع...
‫فکر کنم با جعبه غلت زده...
‫- نه، چیزیش نیست! ‫- نمی‌تونه نفس بِکشه!
‫چندتا سوراخ براش زدم.
‫فکر کنم وقتی چرخیده، ‫سوراخ‌ها رو پوشونده.
‫ای وای.
‫لِئو، بیدار شو.
‫من رفتم. ‫با جسدت موفق باشی، احمق.
‫جعبه رو سوراخ کرده. ‫انگار طرف لاک‌پشتـه.
‫مسخره‌بازی درنیار، لاشی! ‫بلند شو!
‫زنده‌ست! ‫ایدی! زنده‌ست!
‫- چه مرگتـه؟ ‫- خیلی کُسکشـی، جان!
‫زنده‌ست.
‫حلـه.
‫این کارت‌شماره.
‫کارت‌باز*
‫- والا نیکو بهت می‌گه «کارت‌شمار»... ‫- این از آدم‌های نیکوئـه؟
‫تو چه مرگتـه، جان؟ ‫شوخیت گرفته؟
‫بهش گفتم نمی‌تونم ‫برای کس دیگه‌ای بازی کنم.
‫کلاً یه بازی توی منطقه‌ی سرخ‌پوست‌ها بود. ‫هیشکی خبردار نمی‌شد.
‫چرا نمی‌فهمی چی می‌گم؟
‫- فقط کافی بود یه‌بار بازی کنی. ‫- نیکو زنده‌م نمی‌ذاشت!
‫خفه شین!
‫قشنگ توضیح بده قضیه چیـه.
‫باشه.
‫با هم نوشیدنی زدیم.
‫هر دو چند پیک خوردیم.
‫بعدش بهش یه بازی رو پیشنهاد دادم.
‫و بهت گفتم نمی‌تونم ‫چون برای نیکو کار می‌کنم.
‫با کوکایین چیزخورم کرد.
‫اگه زنم بفهمه کوکایین زدم، ‫ازم طلاق می‌گیره و من رو می‌کُشه.
‫ولی مقاومت هم نکردی.
‫چرا مقاومت کنم؟ ‫کی از کوکایین بَدش می‌آد؟
‫بعدش من رو زد، ‫چون پیشنهادش رو قبول نکردم.
‫عذرخواهی کردم و خواستم برسونمت خونه.
‫ولی به‌جاش من رو توی ‫این جعبه‌ی کیری خوابوندی.
‫داشتم می‌مُردم.
‫می‌خواست زنگ بزنه به نیکو، ایدز.
‫درضمن جعبه‌ت رو ‫سوراخ کردم که نفس بِکشی.
‫مگه من همسترم؟
‫شاید واقعاً هستی.
‫چرا کُسشعر می‌گی؟
‫صبر کن، ایدز. ‫عجله‌ت برای چیـه؟
‫ببرش پیش نیکو.
‫می‌دونی که ما نمی‌تونیم ‫این کار رو بکنیم.
‫مایی در کار نیست.
‫ای خدا.
‫می‌خوای تصمیم بگیرین ‫که من رو بُکشین یا نه
‫و آخرش هم می‌کُشین. ‫یا عیسی مسیح.
‫- خفه شو! ‫- خفه شو!
‫می‌شه اول بهش فکر کنیم؟
‫نه که تا حالا با فکر جلو رفتی!
‫این اُسگل رو زنده تحویل بده ‫و ازش عذرخواهی کن.
‫از نیکو هم عذرخواهی کن. ‫راه دیگه‌ای نداری.
‫نیازی نیست من رو بُکشین.
‫من رو کجا می‌برین؟
‫پیش نیکو.
‫چرا باید باور کنم؟ ‫این من رو گذاشت توی جعبه.
‫عذرخواهی کردم دیگه.
‫هر دوتون به نیکو می‌گین ‫که اشتباه کردین.
‫حال‌تون سر جاش نبود و یه غلطی کردین.
‫یه شیطونی پسرونه بوده ‫و از این حرف‌ها.
‫چرا باید همچین کاری بکنم؟
‫چون زنت قرار نیست بفهمه کوکایین زدی.
‫حلـه؟
‫باز هم کوکایین داری؟
‫نه.
‫گشنه‌م شد.
‫کاملاً درک می‌کنم. ‫هرجا بگی، نگه می‌داریم.
‫همین پایینِ خیابون یه برگرفروشی هست.
‫من گیاه‌خوارم.
‫- مشخصـه. ‫- جان، دهنت رو ببند.
‫هرچی دوست داری، بگو. ‫مهمون مایـی.
‫فلافل می‌خوام.
‫کیرم توی فلافل.
‫توی خیابون کورت یه جا هست.
‫- چندتا کوچه بالاتره. ‫- کون لقت.
‫می‌ریم برگرفروشی.
‫اگه دوست داشتی، فقط سیب‌زمینی بخور. ‫گوشت گاو و گوسفند نخور.
‫حلـه، گاندی؟
‫من پول دارم.
‫صبر کن!
‫فقط برو.
‫[ برگرفروشی ]
‫چطوری پهلوون؟
‫هوی.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫مثل اون گیاه‌خوار ‫عوضی باهام رفتار نکن.
‫می‌شه وایستی با هم یه فکری بکنیم؟
‫دیگه هیچ فکری نمی‌خوام بکنم.
‫دیگه نمی‌خوام گُه‌کاری تو رو جمع کنم. ‫تو مظهر بدبختی و فلاکتـی، جان.
‫اگه بمب هیروشیما یا ماجرای ‫۱۱ سپتامبر آدم بودن، می‌شدن تو.
‫حرفی نزن که بعداً پشیمون بشی.
‫کل زندگی‌م پشیمونیـه.
‫از هر ثانیه‌ای که برگشتم ‫توی زندگی‌ت پشیمونـم.
‫از ته دل نگفتی. ‫حرفت رو پس بگیر.
‫از فیهاخالدون دلم گفتم!
‫کاش یه ماشین زمان داشتم ‫و روش دکمه‌ای داشت که نوشته بود
‫«بازگشت به روز قبل‌از ‫آشنایی با جان کُسخل».
‫همچین دکمه‌ای نداریم.
‫چیـه؟
‫اینی‌شیطونه.
‫یادتـه کی برات این اسم رو گذاشت؟
‫گوشی دستتـه؟
‫کیـه؟
‫تو برام گذاشتی، نیکو.
‫خیلی به این اسم افتخار می‌کردم.
‫اصلاً برای تو ساخته شده بود. ‫«ایدِت مینی» یا همون «اینی‌شیطونه».
‫(«مینی» هم فامیل هست و هم به‌معنای «شیطون» و «بَدجنس».)
‫پشت فرمون خیلی ریزه‌میزه بودی، ‫ولی همیشه...
‫بَدجنس بودم.
‫مثل سگی که تخم‌هاش رو بُریدن.
‫سگی که تخم داره، بَدجنس‌تره.
‫همیشه هم زبون‌باز بودی.
‫ولی اون‌قدرها باهوش نبودی ‫که از جان دور بمونی.
‫خوب می‌دونم الان کنارتـه.
‫یه ساعت دیگه بیاین فروشگاه.
‫چی گفت؟
‫آخ! چه مرگتـه؟
‫آخ! بس کن! ‫چتـه؟
‫چیـه؟
‫جان، اونجا دهنت رو می‌بندی، باشه؟
‫فقط من حرف می‌زنم. ‫فهمیدی؟
‫- آره؟ ‫- آره بابا. فهمیدم.
‫یه چیپس بردارم.
‫بذار سر جاش.
‫بذار سر جاش وگرنه می‌رم پشت دخل ‫و شاتگان رو برمی‌دارم.
‫دیگه بازش کردم.
‫پول داری؟
‫می‌دونم، ولی وقتی دکتر زنگ بزنه... ‫چه خبر خوب بده و چه بَد...
‫یعنی چی؟ ‫فکر می‌کنی قراره خبر بَد بده؟
‫باشه، من بَد گفتم، ‫ولی باید مراقب خودت باشی دیگه.
‫سلام. بشینین.
‫- زیادی از خودت کار می‌کِشی، نیک... ‫- چی؟
‫اگه تو مریض بشی، من چی می‌شم؟
‫بدبخت می‌شی.
‫- منظورم... ‫- چی؟
‫منظورم این نیست. ‫دارم می‌گم...
‫اگه دکتر زنگ زد، ‫خودم جوابش رو می‌دم.
‫- باشه. ‫- بی‌صدا که نیست؟
‫پسره‌ی پشت دخل ‫برات صدا و لرزش رو فعال کرد.
‫پسره‌ی... چرا خودت... ‫اصلاً ولش کن.
‫- چطوری، دخترم؟ ‫- سلام، نیکو.
‫دل‌تنگت بودم.
‫ناراحت نشی، ‫ولی کاش دوباره نمی‌دیدمت.
‫چند وقت شده؟
‫از زمان اون موزه‌ی عتیقه‌ها، آره؟
‫- پنج‌شیش سال؟ ‫- هفت سال.
‫ریده شد توی اون کار، نه؟
‫کار رو سپردم به اون پسره‌ی اُسگل. ‫اسمش چی بود؟
‫- میتس. ‫- آره، میتس.
‫دست‌های بزرگی داشت. ‫بسکتبالیست بود.
‫- بیسبال بازی می‌کرد. ‫- آها، بیسبال.
‫می‌گفتن پتانسیل ‫یه بازیکن حرفه‌ای رو داره.
‫ولی عمرش کفاف نداد ‫که بازیکن بشه، مگه نه ایدِت؟
‫اینی‌شیطونه.
‫همیشه گندکاری بقیه رو تمیز می‌کنی.
‫می‌شه از این‌ها بردارم؟
‫هوی! چه گُهی می‌خوری؟
‫مگه آبنبات تعارف کردم که برمی‌داری؟
‫- مراقب خودت باش، نیک. ‫- باشه.
‫اگه یه‌وقت سکته بزنی، من چی می‌شم؟
‫- گفتم که بدبخت می‌شی. ‫- نامردی نکن دیگه.
‫جورجی همه‌ش نگرانمـه. ‫می‌گه ورزش کنم.
‫می‌گه مراقب چیزم باشم... چی بود؟
‫سلامت روده با مواد پروبیوتیک.
‫پروبیوتیک.
‫درباره‌ش یه جا خونده بودم.
‫به‌به. یه کتاب‌خون داریم.
‫تنها چیزی که توی ‫زندگی فلاکت‌بارت خوندی
‫نسخه‌ی داروی یه بدبختی بوده ‫که از ماشینش دزدیدی
‫مرتیکه‌ی مافنگی تنه‌لش.
‫می‌شه بری سر اصل مطلب؟
‫آها، عذر می‌خوام.
‫این بی‌همه‌چیزِ دول‌موشی...
‫بهت گفته تازگی چه شاهکاری رقم زده؟
‫- تقصیر من نبود. ‫- باز داری گُه می‌خوری!
‫- تقصیر تو نبود؟ ‫- شرمنده. ببخشین.
‫بهت یه دستور ساده دادم. ‫چی گفتم؟
‫صدات درنیاد.
‫- آخه تقصیر من نبود. ‫- تقصیر تو نبود، کُسکش؟
‫برات عجیب نبود ‫که توی خونه‌ش تاریکـه؟
‫- دَر رو باز کن. سریع. ‫- باشه بابا.
‫زرنگ‌بازی درنیاری، سفیدک!
‫سفیدک؟ خودت هم سفیدپوستـی که.
‫دهنت رو ببند. ‫می‌خوام گیجش کنم.
‫خب داره دست‌هات رو می‌بینه.
‫- بهت چی گفتم؟ ‫- اول آمار خونه رو بگیرین.
‫آمار خونه‌ی کیری رو بگیرین!
‫سورپرایز!
‫پشمام.
‫مادرجنده‌ی بی‌عرضه!
‫سال پیش لِئو چقدر برامون درآورد؟
‫- تقریباً ۷۰۰هزارتا. ‫- ۷۰۰هزارتا.
‫می‌دونی چرا از اون پول راضی‌ام؟ ‫چون هیچ ریسکی نداره.
‫ولی قاچاق جنسی و مواد پُر از ریسکـه.
‫لِئو کارت‌شماری بود ‫که عین آدم پول درمی‌آورد.
‫ریسک کارش چی بود؟
‫این‌که یه بنده‌خدایی مجبوره بقایای ‫مغزش رو از کف خیابون جمع کنه.
‫این بالاترین ریسکش بود.
‫ولی کارت‌شمارهایی مثل لِئو ‫کم‌کم از کار خسته می‌شن.
‫- بله. ‫- خب؟
‫لِئو شاید سه‌چهار سال ‫دیگه با ما می‌بود.
‫تقریباً.
‫به نظرت توی این مدت ‫می‌تونستیم چقدر دیگه دربیاریم
‫اگه این بی‌پدرِ گند نمی‌زد؟
‫دوروبر سه‌میلیون.
‫- تقریباً؟ ‫- تقریباً.
‫سه‌میلیون.
‫حالا برات یه خبر ‫خوب دارم، جانِ جانان.
‫قراره چند روز دیگه توی یه قمارخونه
‫توی تولیدو مسابقه‌ی ‫کارت‌بازی برگزار بشه.
‫و حدس بزن جایزه‌ی
‫برنده‌ی مسابقه چقدره؟
‫- سه‌میلیون دلار؟ ‫- زدی تو خال.
‫ما کارت‌بازی بلد نیستیم، نیکو.
‫من بلدم.
‫ببند دهنت رو.
‫کارت‌باز نمی‌خوام.
‫یه راننده می‌خوام.
‫می‌خوای بدزدیش؟
‫از اون هم باحال‌تر.
‫سه‌میلیونی که به برنده می‌دن
‫قراره توی صندوق‌عقب یه ماشین...
‫عع، هنوز معلوم نیست.
‫یعنی چی؟
‫هنوز مدلش معلوم نیست.
‫توی صندوق‌عقبِ ‫هنوزمدلش‌معلوم‌نیست بذارن.
‫تو که این‌کاره‌ای. ‫کافیـه سوار ماشینه بشی... و بری.
‫به پِرم والترز بگو بدزدش. ‫الان اون راننده‌تـه دیگه؟
‫ولی اون بهم سه‌میلیون بدهکار نیست.
‫توی اون سال‌ها ‫بیشتر از همه برای تو کار کردم
‫و خوب می‌دونی ‫که این کار رو کنار گذاشتم.
‫متأسفانه مجبورم پیشنهادت رو رد کنم.
‫رد کرد. ‫کاملاً قابل‌درکـه.
‫- نه زیاد. ‫- آره.
‫ولی توی گذشته خیلی برامون
‫- زحمت کشیده. ‫- درستـه.
‫- هیچ‌وقت ناامیدمون نکرد. ‫- هیچ‌وقت.
‫اتفاقاً من بودم که ناامیدش کردم.
‫- نه بابا. ‫- چرا.
‫ولی چجوری جبران کردم؟
‫گذاشتم بی‌دردسر بری.
‫چرا؟
‫چون آدم باشرفی هستی، نیکو.
‫نیکوی باشرف.
‫گذاشتی یه دختر ۱۵ساله ‫برای یه‌مُشت آشغال رانندگی کنه.
‫فکر کنم بهتره از شرف صحبت نکنیم.
‫باشه، ایدِت. ‫راست می‌گی.
‫به‌هرحال... ممنون که ‫به حرف‌هام گوش دادی.
‫جانِ جانان.
‫اگه تا جمعه‌ی بعدی ‫برام سه‌میلیون جور نکنی
‫می‌دمت به یه قصاب که پوستت رو بِکنه.
‫یه یارو اهل هاییتی هست که منصفـه.
‫- اسمش چی بود؟ ‫- تیم.
‫تیم، اهل هاییتی.
‫عع، هنوز اینجایـی که.
‫ایدی، صبر کن.
‫آروم! آروم! ‫الان سکته می‌کنی!
‫صبر کن.
‫- حالا برنامه چیـه؟ ‫- منظورت چیـه؟
‫شنیدی که نیکو چی گفت.
‫دونفر توی قمارخونه داره. ‫قشنگ نقشه کشیده.
‫برای ما عین آب‌خوردنـه.
‫از این سخت‌تر هم داشتیم.
‫آره، ولی چی به من می‌رسه؟
‫به‌جز احتمال دستگیرشدن یا آبکِش‌شدن؟
‫داری شوخی می‌کنی دیگه؟
‫آخرش من زنده می‌مونم. ‫من برات می‌مونم، ایدی.
‫دارم جدی می‌گم، جان.
‫- یعنی می‌خوای بذاری بمیرم؟ ‫- خودت این بلا رو سر خودت آوردی.
‫تا حالا چند بار نجاتت دادم؟
‫قراره هر دفعه بهم یادآوری کنی؟
‫مسخره کردی من رو؟
‫می‌دونی از وقتی جدا شدیم، ‫چی‌کار می‌کنم؟
‫- جدا نشدیم. فقط چند وقت دور شدیم. ‫- هشت ماه «چند وقت» نیست.
‫توی این هشت ماه کار پیدا کردم ‫و می‌رم دانشگاه
‫تا بتونم از این زندگی گُه خلاص بشم.
‫نه بابا؟ پس کی بود ‫که سه ماه پیش و امروز
‫برگشت خونه‌ی من؟
‫- آره. ‫- بله.
‫شاید به‌خاطر اینـه که ‫می‌خوام خودم رو تنبیه کنم.
‫آها. پس من مایه‌ی عذابتـم.
‫والا همیشه تهش همین می‌شه.
‫شاید به این فکر می‌کنم ‫که هر اتفاق خوبی برام افتاده...
‫هر معجزه‌ای که توی زندگی‌م شده...
‫برای تو هم پیش بیاد
‫تا بزرگ بشی ‫و از این زندگی بیای بیرون.
‫ولی فایده نداره.
‫حالا می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫- می‌خوای چی‌کار کنی؟ ‫- نمی‌دونم. فرار کنم؟
‫به‌محض این‌که فرار کنی
‫فرداش از کون دارت می‌زنن.
‫چون حتی برای دزدیدن یه پاکت ‫سیگار برمی‌گردی و پیدات می‌کنن.
‫سرگرمی نیکو همینـه که
‫دشمن‌هاش رو شکار کنه.
‫باید برم، جان. ‫باید...
‫باید برم.
‫سرنوشت من‌وتو توی ‫آسمون‌ها نوشته شده، ایدز.
‫من‌وتو عین ماه و خورشید می‌مونیم.
‫هرچقدر زمین مانع‌مون بشه، ‫ما باز همدیگه رو می‌بینیم.
‫همیشه پیش هم برمی‌گردیم.
‫ای ریدم.
‫داداش، یه نخ لطف می‌کنی؟
‫یه نخ، لطفاً.
‫ای ریدم.
‫چیـه؟
‫یه ماشین لازم دارم.
‫یکی رو سراغ دارم.
‫ببین چه مدلی داره... صبر کن.
‫چقدر می‌تونم خرج کنم؟
‫بیا یه‌کم خوش بگذرونیم ‫تا بعدش معامله جوش بخوره.
‫بیخیال، استیلتس. می‌دونی که ‫دارم پیشنهاد بالاتر می‌دم.
‫ببین، درستـه که کارم معامله‌ی ماشینـه ‫ولی شماره‌م رو واسه این ندادم.
‫ای وای. ‫بهتره بری.
‫امروز بچه دست تو باشه.
‫نوبت من نیست، دینا.
‫مشتری شینیون دارم.
‫چهار ماهـه که خرجی بچه رو ندادی، ‫پس این وروجک پیشِت می‌مونه.
‫یه کاری نکن برم به قاضی بگم. ‫ایشون کیـه؟
‫مشتریـه.
‫ارواح عمه‌ت. ‫چی می‌خواد؟
‫- به تو ربطی... ‫- ماشینش رو می‌خوام.
‫چقدر می‌دی؟
‫- می‌گم... ‫- چهل‌هزارتا.
‫برو سند رو بیار.
‫دارم ازطرف خودم و قاضی ‫بهت می‌گم برو سند رو بیار.
‫با یارو خوابیدی؟
‫چی؟ نه‌خیر.
‫بعداز من، کلاً با کسی خوابیدی؟
‫باز یه‌هو چه مرگت شده؟
‫نگفتی «نه». ‫حالم بَد شد.
‫الان داری به سکسِ من ‫با بقیه فکر می‌کنی؟
‫- این‌طوری نگو. ‫- والا خودت گفتی.
‫می‌دونم، ولی این‌طوری که گفتی، ‫دیگه دارم تصورش می‌کنم.
‫واقعاً ذهنت مریضـه.
‫- آها، یعنی تو بهش فکر نمی‌کنی؟ ‫- به سکسِ تو با دخترهای دیگه؟ نه.
‫دروغ نگو.
‫تو به مشاوره نیاز داری. ‫رفتارت طبیعی نیست.
‫اتفاقاً خیلی هم طبیعیـه.
‫توی این قضیه ‫رفتار من از تو طبیعی‌تره.
‫اصلاً دهنت رو ببند، اِبلیس.
‫می‌دونی اگه بفهمم با کسی بودی، ‫یارو رو چی‌کار می‌کنم؟
‫آره، کیرش رو از جا می‌کَنی ‫و می‌کنی توی دهنش...
‫یا خایه‌هاش رو می‌چینی... آره...
‫- خودت به چشم دیدی. ‫- آره، دیدم.
‫و یادمـه توی اورژانس بودی
‫چون جیمی پترینلی مثل سگ زدت.
‫خب طرف کُشتی‌گیر بود.
‫از اون حرکات تخمی زد ‫و کله‌م خورد لبه‌ی جوب.
‫آره، یادم اومد... آره...
‫ای خدا، حالا دارم تو رو ‫با جیمی پترینلی تصور می‌کنم...
‫چرا اسمش رو آوردی؟
‫هوی!
‫نمی‌خوام توی این یه هفته ‫پرونده‌مون رو دوباره باز کنم.
‫پرونده‌مون رو باز کنی؟
‫این‌قدر رفتی دادگاه ‫و این اصطلاح هنوز برات عجیبـه؟
‫باشه بابا، فهمیدیم دانشجو شدی
‫ولی با ما فقیرفقرا زیردیپلم حرف بزن.
‫اتاق هتل رو مشترک می‌گیریم دیگه؟
‫چیـه؟ مگه بَده؟
‫خدایا.
‫هوی. ‫آهای.
‫ساعت چنده؟
‫زودتر رسیدیم.
‫فعلاً بریم آبجو بزنیم. ‫بیلیارد هم دارن.
‫آشنای نیکو کمتر از ‫یه‌ساعت دیگه می‌رسه.
‫نمی‌شه این یه‌بار رو آروم بگیری؟
‫بیا بریم چند دلار برنده شیم.
‫نمی‌آی چون می‌دونی ‫بیلیارد من از تو بهتره.
‫نمی‌آی؟
‫بیا دیگه.
‫بعدی منـم.
‫نکن.
‫بعدی منـم.
‫جان.
‫می‌شه برام یه نوشیدنی دیگه بگیری؟
‫ای بابا.
‫- بیا ببینم، مادرجـ ‫- بسـه!
‫کدوم یکی با توئـه؟
‫ولم کن، کُسکش!
‫اون یکی.
‫شما دوتا دلقک‌ها برین به سلامت.
‫اوه اوه، طرف‌دار تیم یانکی‌هایـی؟
‫بیا اینجا، داداش. بیا.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫بذار ببینمش... ‫بذار ببینمش که بسوزونمش...
‫حالا گم شو بیرون.
‫جان، از گری عذرخواهی کن.
‫شرمنده، گری.
‫خب.
‫حالا بیاین حرفه‌ای رفتار کنیم ‫و بریم سراغ کارمون.
‫شرمنده، زنم سفارش کرده ‫از این‌ها بخورم.
‫فکر می‌کنه اگه آشپز خوشتیپ باشه
‫حتماً غذای خوبی هم درست می‌کنه.
‫ولی اشتباه می‌کنه.
‫کسی پن‌کیک من رو می‌خوره؟ ‫مزه‌ی خاک می‌ده.
‫خب، کول. خودت رو معرفی کن. ‫فرض کن هنوز توی کمپ ترک اعتیادی.
‫کول هستم، مسئول حفاظت قمارخونه
‫و چند وقتـه توی ترکـم. ‫اگه کسی این آبجو رو می‌خوره...
‫آره، من می‌خورم. ‫لیوانم بوی شاش سگ می‌ده.
‫- شرمنده، گری. ‫- کیرم دهنت.
‫خب روز مسابقه چه خبره؟
‫پلیس‌های زیادی به‌عنوان محافظ می‌آن
‫البته جدا از ۲۰ محافظی ‫که خود قمارخونه داره.
‫آخرهای مسابقه که برسه، ‫پول می‌ره توی صندوق‌عقب ماشین.
‫وقتی احساس کردن بازی داره تموم می‌شه
‫محافظ‌ها پول رو از انبار درمی‌آرن ‫و می‌برن توی صندوق‌عقب.
‫سه‌نفر پول رو می‌آرن... ‫سه‌تا پلیس اطراف ماشین می‌چرخن...
‫شیش‌نفر بیرون منتظرن... ‫چهارتاشون کروز دارن...
‫مدل ماشین چیـه؟
‫- ماشین جایزه؟ ‫- آره.
‫کِنی هستم، مسئول تدارکات قمارخونه.
‫دوج چارجر اِسکَت پَک. ‫صفر تا صد توی ۴/۲ ثانیه. دنده دستی.
‫دنده دستیـه؟ ‫پس خودشون دوست دارن دزدیده بشه.
‫فکر کردی چرا انتخابش کردم؟
‫اولین مانع بعداز ‫پلیس‌ها و محافظ‌ها اینـه که
‫باک ماشین حین مسابقه خالیـه.
‫پس پیچیده شد. ‫می‌دونین که ماشین بنزین می‌خوره.
‫آره، اینجاش رو ریدم.
‫پس ماشین رو دست‌کاری می‌کنیم
‫تا بفرستنش تعمیرگاه و اونجا ‫بهش ور می‌ریم و برش‌می‌گردونیم.
‫یا با یه ماشینی که امشب ‫آماده می‌شه، عوضش می‌کنیم.
‫می‌شه یه ماشین مشابه جور کرد؟
‫آره، فروشنده رو می‌شناسم. ‫البته خیلی آدم گُهیـه.
‫خب جزئیات ماشین باشه واسه بعد.
‫باید با ماشین دقیقاً چی‌کار کنیم؟
‫از جای نمایش تا خروجی چقدر راهـه؟
‫من بیشتر از پلیس‌ها نگران جمعیتـم.
‫یعنی نمی‌خوای توی راه ‫به مردم آسیب بزنی؟
‫با این وضع، می‌زنم.
‫اگه از ورودی اصلی بری
‫شک نکن که به ماشین ‫و مردم آسیب می‌زنی.
‫پس یه راه دیگه دارین؟
‫از همون مسیری که ‫ماشین رو آوردن... از پشت.
‫خوشش نیومد.
‫رانندگی از این مسیر خیلی پیچیده‌تره.
‫خبر خوب اینـه که ‫محافظ‌های اینجا کمترن
‫و فکر نمی‌کنن کسی از اونجا بره.
‫پس تفنگ چی؟
‫یعنی چی؟
‫بهمون تفنگ می‌دین یا نه؟
‫خوشم نیومد که این ‫یکی از اولین سؤال‌هاتـه، جان.
‫خیلی از محافظ‌ها رفیق‌هامـن.
‫اون روز رفیق نیستن. ‫مطمئنـم نیکو هم همین رو می‌گه.
‫ببین، اگه اوضاع خوب پیش بره ‫که مشکلی نیست.
‫من هم آرامش رو ترجیح می‌دم.
‫- ولی این خانومی که می‌بینین... ‫- جان.
‫دنیای منـه.
‫و اگه کسی هوس کنه ازم بگیرش
‫و اوضاع خوب تبدیل به بَد بشه
‫اون‌وقت... خون به پا می‌کنم.
‫خب دیگه چی داریم؟
‫یه نقشه از همه‌ی ورودی‌ها ‫و خروجی‌های جاده‌ی نیویورک دارم.
‫به‌خاطر مراسم، ‫ترافیک اون روز بیشتر می‌شه
‫ولی توی اون ساعت اون‌قدر سنگین نیست.
‫نیکو با رفقای پیمانکارش هماهنگ کرده.
‫اون روز کسی جاده رو به هم نمی‌ریزه ‫که برامون داستان بشه.
‫مگه این‌که ترجیح بدیم داستان بشه.
‫کافیـه لب تر کنی. ‫هرچی لازم داری، بگو.
‫- جاده می‌خوام. ‫- برات جور می‌کنم.
‫- بهت زنگ می‌زنم. ‫- حلـه. دمت گرم.
‫آره.
‫یه‌کم استراحت کن.
‫- حاجی‌تون می‌خواد بشاشه. ‫- دو دیقه وقت داری؟
‫گری، می‌شه از دفترت استفاده کنیم؟
‫به شرط این‌که معذب نشین.
‫فکر کنم گری زن سیاه‌پوست ‫سینه‌گنده دوست داره.
‫سینه‌کوچیک هم بعضاً هست.
‫عع، تا حالا چندتا بانک زدی، ایدی؟
‫رفتی سر اصل مطلب.
‫خب الان توی یه اتاقم ‫که تا خرخره محتوای پورن داره
‫همراه با یه زن که نمی‌شناسم. ‫پس ترجیح می‌دم سریع حرفم رو بزنم.
‫چندتا بانک زدی؟
‫فقط کمک کردم. ‫تعدادشون زیاده.
‫آها. ۱۲تا بانک، سه‌تا جواهرفروشی، ‫دفتر مرکزی صاحب یه کلوپ شبانه...
‫خونه‌ی تابستونی یه بازیکن فوتبال...
‫این یکی انصافاً پشم‌ریزون بود.
‫پخش زنده‌ی تعقیب‌وگریز ‫پلیس با هلیکوپتر داشتی
‫ولی قسر در رفتی ‫و الان جلوم وایستادی.
‫اگه آمار زندگی‌م رو داری
‫دیگه چرا می‌پرسی؟
‫کارم اینـه که بفهمم ‫دارم با کی کار می‌کنم.
‫الان همه‌کاره منـم یا تو؟ ‫گیج شدم.
‫نه، این کار صددرصد مال توئـه.
‫آخه اگه تویـی، برای من هم بهتره.
‫همه‌ی کارها رو خودت می‌کنی ‫و اگه موفق نشدی...
‫زیدت می‌میره.
‫- زید سابق. ‫- مطمئنـی؟
‫- صددرصد. ‫- آخه الان باز من گیج شدم.
‫گیج نشو.
‫آخه قضیه پیچیده شده.
‫تو تا قبل‌از ۲۵سالگی، توی همه‌ی ‫مأموریت‌ها موفق بودی، ایدی.
‫- همه‌ش نه. ‫- آها، راست می‌گی.
‫کارهای دیگه‌ت چطور بوده؟ ‫کارهای غیررسمی‌ت.
‫- خوب بوده. ‫- صحیح.
‫چون اگه نبود، حتماً می‌فهمیدم.
‫کسی که ازش به‌عنوان ‫یه اسطوره یاد می‌کنن
‫قطعاً توی کارش حساسیت‌های ‫زیادی داره و با هرکسی کار نمی‌کنه.
‫حرفت رو بزن.
‫ایدی، سینه‌گنده‌های سیاه من اینـه.
‫من کلاً آدم ساده‌ای هستم.
‫وقتی توی خونه‌م چیزی می‌خورم، ‫کنارم جاروبرقی می‌ذارم
‫و پُف‌فیل‌هایی که ‫روی زمین ریخته رو جمع می‌کنم.
‫سرگرمی موردعلاقه‌م اینـه که برم خونه
‫و برای پسرم ساندویچ سالاد تخم‌مرغ درست کنم ‫و تا اتوبوس مدرسه بدرقه‌ش کنم.
‫ساندویچ سالاد تخم‌مرغ دوست داره؟
‫معلم‌هاش می‌گن پسر خاصیـه ‫و زنم نگران شده.
‫الان یه‌چیزی تصویر ‫بی‌نقصِ تو رو برام خراب کرده
‫و اصلاً خوشم نمی‌آد.
‫- زیدت دردسرسازه. ‫- حالا شد.
‫من و نیکو می‌دونیم. ‫همه‌ی لاشخورهای بالا و پایین
‫و همه‌ی لاشی‌های ‫منطقه هم ازش خبر دارن.
‫تو هم می‌دونی.
‫باید درباره‌ی جان تصمیم بگیریم.
‫چرا با خودش حرف نمی‌زنی؟
‫مگه تو همه‌کاره نبودی؟
‫۱۵ سالم که بود، با جان آشنا شدم.
‫قبل‌از این بود که سر یه پرونده جنجالی
‫آزادم کنن.
‫پرونده درباره‌ی این بود که پدر ناتنی‌م ‫می‌خواست مواد بیشتری بخره
‫ولی پول نداشت. ‫واسه همین من رو توی پارکینگ
‫یه فروشگاه به یه عوضی فروخت.
‫نگران نباش. اتفاقی نیُفتاد.
‫چیزی نشد چون یه‌نفر ‫صدای گریه‌ی من رو شنید
‫که توی یه ماشین ‫داشتم ازش دور می‌شدم.
‫- و اون آدم جان بود. ‫- جان بود؟
‫و جای این‌که پدر ناتنی‌م به مواد برسه، ‫یه بچه هر دوشون رو جوری کتک زد
‫که مرگ رو به چشم‌هاشون دیدن.
‫همون بچه‌ای که تا ۱۵ سال ‫بعدش پابه‌پای من اومد.
‫- این یعنی وفاداری. ‫- آره.
‫قابل‌احترامـه.
‫فقط فکر می‌کنم وفاداری‌ت به زیدت
‫باعث می‌شه درصد موفقیتت کم بشه.
‫بذار این رو بهت بگم.
‫اون مأموریتی که گفتی پشم‌ریزون بوده
‫و دوتا هلیکوپتر پلیس ‫و پنج‌تا هلیکوپتر خبری
‫و هشت‌ها ماشین پلیس ‫ایالتی دنبالمون افتاده بودن...
‫باید اطلاعاتم رو به‌روزرسانی کنم.
‫این رو بهش اضافه کن ‫که راننده‌ جان بود.
‫من نبودم، چون دوتا گلوله ‫توی گردنم بود و بی‌هوش بودم.
‫به‌لطف اونـه که الان جلوت نشستم.
‫سینه‌گنده‌های سیاه جان هم اینـه.
‫هفته‌ی خوبی داشته باشین.
‫- پس ردیفـه؟ ‫- اگه گزارشم به اتحادیه حلـه، آره.
‫راستی گفت دوست داره ‫براش یه استخر زیرزمینی بسازی.
‫مگه اون خیکی شنا بلده؟
‫عع.
‫ای وای.
‫- چی‌کار می‌کنین؟ ‫- چی شد؟
‫این چه وضعشـه؟
‫باورم نمی‌شه.
‫همون‌طور که گفتم، از سر تا پاش ‫همون ماشینـه. هیشکی نمی‌فهمه.
‫بالاخره مدرک سیکلت به یه دردی خورد.
‫خیلی آشغالـی. ‫گاییدمت، مایکی.
‫دوبار گاییدمت، بس بود.
‫استخدامش کردم چون خیلی «باهوش»ـه.
‫- برو ننه‌ت رو بگا. ‫- ببند گاله رو.
‫- آره، گاییدمت. ‫- زنیکه جنده.
‫دارم تلفن حرف می‌زنم‌ها.
‫آره، هم اون ماشین زیاد می‌فروشه
‫و هم من خرج ماهانه‌ی ‫بچه‌م رو می‌دم... که نمی‌دم.
‫دیدین گفتم؟ ‫کُپی همونـه.
‫چیزه... حالا یه‌کم ‫بهتون تخفیف می‌دم.
‫دوربین‌های نظارتی دیددرشب دارن، نه؟
‫منظورت چیـه؟ ‫می‌خوای توی تاریکی رانندگی کنی؟
‫می‌گه اگه توی روشنایی، ‫دیددرشب دوربین‌ها رو فعال کنیم
‫دوربین‌ها عملاً می‌رن توی تاریکی.
‫باک بنزین رو چی‌کار کنیم؟
‫- نمی‌دونم. ‫- چی؟
‫بفرما. خالی شد.
‫خب دیگه چِخـه. ‫برین سر کارِتون.
‫این چیـه؟ ضدگلوله‌ست؟
‫کارِت تمومـه، داداش. ‫تموم.
‫بنازم! ‫گاز بده، عشقم! گاز بده!
‫می‌رم بخوابم.
‫نمی‌دونم دیدی یا نه، ‫ولی توی این پاکت‌ها
‫پول زیادیـه.
‫آره، ولی می‌خوام بخوابم. ‫تو هم برو بخواب.
‫- باشه. کدوم اتاق بریم؟ ‫- بامزه بود.
‫این همونیـه که فکر می‌کنم؟
‫پشمام.
‫پِرم والترز.
‫ایدِت مینی. کوچولو.
‫- از این‌ورها؟ ‫- آره.
‫معرفی می‌کنم: گلوریا. ‫دوست‌دخترم.
‫باعث افتخاره. ‫خوش‌حالـم می‌بینمت.
‫بیاین بشینین.
‫آره.
‫لطفاً.
‫- چه رقابتی داشتیم. ‫- دیگه نداریم. فکر کردم ازم تشکر می‌کنی.
‫تشکر بابت چی؟
‫بابت این‌که توی اوج کار رو ول کردم ‫و تو رو با مأموریت‌های نیکو تنها گذاشتم.
‫اگه واقعاً توقع تشکر داری، ‫خب ازت ممنونـم.
‫و حالا که صبح کاری نداری، ‫بذار برات نوشیدنی بگیرم.
‫یه پیک بزنیم.
‫- نه، ممنون. ‫- چرا نه؟
‫دلیل دیگه‌ای داره ‫که نمی‌خوای الکل بخوری؟
‫من که نه. تو چی؟
‫نه بابا.
‫فقط اومدم شیرینیِ ‫ماشین جدید زیدم رو بدم.
‫مگه نه، عزیزم؟
‫آره. عشقم هوام رو داره. ‫وررروم.
‫به‌به. رسید.
‫دیشب توی تلویزیون هتل ‫دیدم از این‌ها درست می‌کنن.
‫- اسم این حرکت چیـه؟ ‫- آتیش‌بازی.
‫- آتیش‌بازی.
‫این رو داشته باش.
‫- به‌به. چقدر زیباست. ‫- وای.
‫خب، گلوریا. ‫بیا خاموششون کنیم، عزیزم.
‫- باشه. ‫- آفرین.
‫- سلامتی. ‫- بده بالا، خوشگله.
‫- هــوف! ‫- این.. عالیـه.
‫عجیبـه.
‫فکر می‌کردم با اون اوضاع صورتت، ‫از آتیش دوری می‌کنی.
‫کسی بهت یاد نداده ‫نقطه‌ضعف بقیه رو توی روشون نگی؟
‫- بی‌ادب. ‫- حالا داستانش چی بود؟
‫- تصادف ماشین داشتی؟ ‫- من هیچ‌وقت تصادف ماشین ندارم.
‫پس چی بود؟
‫اسمش رو بذاریم «عوارض تجارت».
‫راستی یه دونه هم ‫به تو بدهکارم، مگه نه جان؟
‫بیا همین‌الان بریم بیرون ‫تسویه کنیم، فرِدی کروگر.
‫(فرِدی کروگر یکی از شخصیت‌های معروف ‫فیلم‌های ترسناکـه که صورتش کاملاً سوخته.)
‫همه حس خوش‌گذرونی‌شون رو از دست دادن.
‫دوست‌های قدیمی توی یه هتل زیبا ‫دارن همدیگه رو تهدید می‌کنن.
‫حالا مناسبت چیـه، پِرم؟
‫تنها زمانی که بابام کت‌شلوار تنش بود، ‫روز خاکسپاری‌ش بود.
‫یکی‌دو ساعت توی ‫خوشتیپ‌ترین حالت زندگی‌ش بود.
‫بعدش تابوت رو بستن و خاکش کردن.
‫تنها مناسبت زندگی‌ش مرگش بود.
‫پس وقتی می‌پرسی مناسبت چیـه، ‫می‌گم مناسبت زندگیـه.
‫می‌خوابیم و بیدار می‌شیم.
‫مناسبت همینـه که زنده‌ایـم.
‫اگه توی تابوتم پیژامه ‫تنم باشه هم مهم نیست.
‫شاید دلیل خرید اون پیژامه من باشم.
‫یا شاید هم من برات کت‌شلوار بخرم.
‫- چرا پِرم والترز اینجاست؟ ‫- اینجا توی هتل؟
‫- نیکو بهش گفته بیاد؟ ‫- مطمئنـم اون گفته.
‫نیکو این کار رو نکرده.
‫یعنی اتفاقیـه که ‫راننده‌ی دیگه‌ی نیکو
‫اومده جایی که ما توش مأموریت داریم؟
‫شاید اومده قمار کنه ‫یا جشن بگیره... نمی‌دونم.
‫ولی مطمئنـم نیکو من رو ‫از همچین چیزی بی‌خبر نمی‌ذاره.
‫بهم اعتماد کنین.
‫یا نکنین.
‫پِرم والترز توی هتل چی‌کار می‌کنه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- بهش بگو دارن دورمون می‌زنن.
‫به جان بگو دهنش رو ببنده.
‫می‌دونی که یارو آخرین بار
‫می‌خواست کارم رو ازم بدزده ‫و دوبار بهم شلیک کرد.
‫می‌دونم.
‫یعنی به نظرت به کار ما مربوط نمی‌شه؟
‫مربوط نمی‌شه چون فقط من ازش خبر دارم
‫و کسایی که با شما همکاری می‌کنن.
‫اوضاع عجیبـه، نیک.
‫آمارش رو درمی‌آرم.
‫نیکو، می‌دونم تازگی ‫استرس زیادی داشتی.
‫بهترین راه تخلیه‌ش چیـه؟ ‫ورزش!
‫برات از این دستگاه‌های ‫حرکتی نشسته گرفتم.
‫عمه جودی‌م قسم خورد خیلی خوبـه.
‫هرروز ازش استفاده می‌کرد ‫تا این‌که قلبش وایستاد و مُرد.
‫می‌دونستم این‌ها قابل‌اعتماد نیستن. ‫اون یارو مراقبه و گری...
‫ولی چرا نیکو باید ‫پِرم رو هم بیاره توی کار؟
‫تو از اون بهتری، ‫پس فکر نکنم این کار رو بکنه.
‫یعنی تصادفیـه؟
‫نه، عمراً.
‫خودشـه.
‫- مطمئنـی؟ ‫- آره، این مال پِرم‌ـه.
‫لاشی با ماشین کار اومده.
‫اگه مأموریت نداره، ‫چرا خودش رو به ما نشون داد؟
‫می‌خواسته گنده بیاد؟
‫طرف وسط روز ‫یه پالتوی پوست خز پوشیده.
‫نظر خودت چیـه؟
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫یه راننده‌ی دیگه لازم داریم.
‫من هستم. ‫رانده‌ی دیگه می‌خوایم چی‌کار؟
‫تو کار خودت رو داری. ‫نباید ریسک کنیم.
‫چه خونه‌ی قشنگی.
‫بعله.
‫مطمئنـی آدرس همینـه؟
‫همین‌جا نوشته بود.
‫سلام، من رِبکائـم. ‫تو ایدی هستی، درستـه؟
‫بله، سلام. ‫ایشون... ایشون جان‌ـه.
‫چه خونه‌ی باحالی دارین.
‫خیلی ممنون. ‫خدا رو شکر راضی‌ایـم.
‫اینجا چند متره؟
‫عع... نمی‌دونم...
‫سلام. ببخشین. ‫این ویلچر اون‌قدرها سریع نیست.
‫سلام، بابا.
‫ایدز.
‫سلام، آقای مینی. ‫من جان هستم.
‫آها.
‫درباره‌ت شنیدم.
‫بله، من هم همین‌طور.
‫آره، مطمئنـم شنیدی.
‫با تماست غافل‌گیرمون کردی.
‫اون پشت دارم غذا گریل می‌کنم.
‫امیدوارم با هات‌داگ ‫و برگر مشکلی نداشته باشین.
‫خیلی یه‌هویی شد. ‫باید بهشون سر بزنم.
‫هوی، مراقب باش. ‫داشتم می‌زدم بهت.
‫- دوباره. ‫- آره، یه‌بار بهش خوردم.
‫توی این خونه به آدم‌های ‫معلول رحم نمی‌کنن.
‫به ایدی و جان سلام کن، سِیدی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫کم‌کم یخش باز می‌شه.
‫بگذریم. گرسنه‌تون نیست؟
‫چجورم.
‫آفرین.
‫راننده‌ی تفریحی شدی؟
‫کاش همون بودم.
‫بعضی‌وقت‌ها رفقای کله‌خرم می‌آن
‫و با ماشین‌های عتیقه می‌ریم ‫برگرفروشی بیرون‌شهر.
‫چندتا پیرپاتالـیم که می‌خوایم ‫حس کنیم هنوز جَوونـیم.
‫به کنترل‌های دستی‌ش عادت کردی؟
‫برای مسابقات و این‌ها.
‫می‌تونی مثل اون زمان که ‫بهم یاد دادی، دریفت بزنی؟
‫چندباری ناامید شدم.
‫و چند هفته بعدش برگشتم ‫و رفتم توی حس
‫و فراموش کردم پاهام تکون نمی‌خورن.
‫هزاردلار برنده شدم.
‫فکر کردم عوض شدی.
‫ببین، ایدی.
‫یه مأموریت جدید ‫توی یه قمارخونه دارم.
‫آها.
‫جان توی دردسر افتاده و...
‫بحث مرگ و زندگیـه، آره؟
‫یه راننده‌ی دیگه هم لازم دارم.
‫اینجا اوضاعم خوبـه، ایدز.
‫- پس نمی‌آی؟ ‫- من یه مَرد ۵۰ساله‌ی معلولـم.
‫- خودم این بلا رو سرت آوردم. می‌دونم. ‫- منظورم این نبود.
‫ولی ۱۸ سال زمان زیادیـه ‫و هیچ‌وقت سراغ دخترت رو نگرفتی.
‫من معتاد الکل و مواد بودم.
‫و امکان نداشت بعداز ‫فوت مامانت و وضعیت پاهام
‫اوضاع تخمی‌م بهتر بشه.
‫اون زمان فکر کردم ‫برات بهتره که نباشم.
‫تازه فقط بهت زحمت می‌دادم. ‫همه‌ش به خودم می‌شاشیدم و می‌ریدم.
‫همه‌ش یکی باید من رو ‫از روی ویلچر بلند می‌کرد.
‫نمی‌خواستم همچین ‫زندگی‌ای داشته باشی.
‫باید می‌ذاشتی خودم تصمیم بگیرم.
‫حق با توئـه.
‫معذرت می‌خوام.
‫هر دفعه که توی مدرسه دردسر ‫درست می‌کردم، بهم چی می‌گفتی؟
‫«عذرخواهی لازم نیست. ‫به‌جاش سعی کن عوض بشی.»
‫می‌شه بری عقب که بیام بیرون؟
‫ایدز.
‫ایدی.
‫ولی من عوض شدم.
‫برای من نشدی.
‫چرا هیشکی به‌خاطر من عوض نشد؟
‫چی؟
‫مامانم... بابام... تو.
‫قضیه این نیست، ایدز.
‫تا حالا چند بار به‌خاطر ‫قاضی رفتی کمپ؟
‫- نمی‌دونم. مهم نیست. ‫- شیش بار.
‫باشه. شیش بار.
‫چند بار به‌خاطر من رفتی؟
‫آخرین باری که رفتم، ‫فکر کنم روز پنجمش بود...
‫خیلی حالم خراب بود ‫و بردنمون توی یه قایق
‫و گفتن توضیح بدیم چی ‫باعث شد اولین بار مصرف کنیم.
‫قرص، الکل یا هرچی.
‫داشت نوبت من می‌شد.
‫یادم نمی‌آد می‌خواستم چی بگم
‫ولی خیلی یه‌هویی ‫یه‌چیزی به ذهنم رسید.
‫انگار بهم الهام شد.
‫یه‌هو پا شدم گفتم ‫«باید برم پیش ایدی
‫و بهش بگم قراره پاک بشم ‫و زندگی‌مون روبه‌راه می‌شه.»
‫و از قایق پریدم.
‫همه‌شون ترسیدن.
‫اون‌قدر سرحال نبودم ‫که بتونم دو کیلومتر
‫توی آب سرد زمستون شنا کنم.
‫وقتی زیر اب بودم...
‫و داشتم غرق می‌شدم... ‫می‌مُردم یا هرچی...
‫شنیدی می‌گن زندگی آدم موقع ‫مرگش از جلوی چشم‌هاش می‌گذره؟
‫اون لحظه فقط تو رو دیدم.
‫چون زندگی‌م تویـی.
‫هر کاری ازم خواستی، انجام دادم.
‫ترک کردم. از تو هم دوری کردم بااین‌که ‫باعث شد هر روز برام مثل جهنم باشه.
‫دنبال کار گشتم...
‫ازم خواستی یه‌چیز کاملاً جدید باشم.
‫یه آدم جدید که تا حالا نبودم.
‫نه من بودم و نه تو.
‫فکر کردی تنهایی از پسش برمی‌آم؟
‫بدون تو از پسش برمی‌آم؟
‫چرا پیشم نموندی که با هم تلاش کنیم؟
‫آره؟
‫چرا با هم نموندیم؟
‫گریه نکن دیگه.
‫می‌شه بریم؟
‫نمی‌خوام بابات گریه‌کردنم رو ببینه.
‫چی شده؟
‫من حامله‌ام.
‫گم شو.
‫- باباش کیـه؟ ‫- گم شو.
‫اصلاً نمی‌دونم چرا دارم بهت می‌گم... ‫باید چی‌کار کنم...
‫- یعنی چی نمی‌دونی؟ ‫- جدی می‌گم...
‫یعنی این چیزی رو عوض نمی‌کنه.
‫- این همه‌چی رو عوض می‌کنه، ایدی. ‫- جان.
‫همه‌چی رو.
‫- ما یه خونواده‌ایـم. ‫- نه، جان...
‫ما نمی‌تونیم خونواده باشیم.
‫همین‌الانش هم هستیم. ‫فقط قراره بزرگ‌تر بشه.
‫یه خونواده نمی‌ره دزدی قمارخونه.
‫- و هیچ بچه‌ای نباید... ‫- پس چرا بهم گفتی؟
‫نمی‌دونم. ‫چون رازی بین‌مون نیست.
‫ببین... ما همدیگه رو دوست داریم.
‫می‌دونی که دوستت دارم.
‫- آره. ‫- آره.
‫می‌دونم.
‫فقط کاش این کار رو بذاری کنار.
‫«فقط کاش این کار رو بذاری کنار»
‫- چی‌کار می‌کنی؟ ‫- دارم بهش گوش می‌دم.
‫این‌جوری که نمی‌شه، دیوونه.
‫- تو از کجا می‌دونی؟ ‫- می‌دونم دیگه.
‫نه، نمی‌دونی.
‫نمی‌دونی.
‫جان؟
‫اینجا جای شما نیست، خانوم.
‫کدوم گوری بودی؟ ‫وسایلت رو جمع کردی.
‫توی دریچه‌ی کولر قایم کردم. ‫به خدمتکارهای هتل هم اعتماد ندارم.
‫عع...
‫باید بریم پیش یارو مراقبه...
‫شرمنده، توی جیبم یه‌کم له شد.
‫وقتی فروشنده‌هه کادوپیچش کرد، ‫قشنگ‌تر شد.
‫حرف پولش هم نزن.
‫از پولی که توی مسابقه ‫درآوردیم، خرج کردم.
‫یه نوزاده. ‫یه نوزاد طلایی.
‫- آها. ‫- گفت همه‌ش از طلاست.
‫یه‌وقت تشکر نکنی‌ها.
‫نه‌خیر، نمی‌کنم.
‫عاشقش شدی.
‫می‌خواستم این‌طوری تشکر کنم...
‫جونت رو نجات دادم ‫و برام یه بچه‌ی طلایی گرفتی؟
‫جفت‌مون قراره بچه‌دار بشیم.
‫خب دیگه... ‫باید بریم. آماده‌ای؟
‫واسه همه‌چی آماده‌ام.
‫و باز برگشتیم
‫به مجموعه مشابقات جدید بهاره‌ی پوکر.
‫دو بازیکن در مقابل یکدیگر برای کسب ‫جایزه‌ی سه‌میلیون‌دلاری تلاش می‌کنند
‫و البته یک دستگاه دوج چارجر اِسکَت پَک.
‫آره، عزیزم.
‫شنیدم چی گفتی. ‫قمار تعطیل.
‫- دوستت دارم. ‫- من هم دوستت دارم.
‫آس‌وپاسم کردی، جاش. ‫مگه رفیق نبودیم؟
‫- عاشقتـم، عزیزم! ‫- می‌خوام تا فردا صبح بهت بدم!
‫آره! آره! ‫هـــو!
‫دیگه بسـه.
‫هوی، لاشی.
‫ریدم توی این شانس.
‫باز می‌خوای گنده بیای؟
‫بریم بیرون حلش کنیم، دوستان.
‫می‌گه بریم بیرون.
‫توی سالن شمالی یه مورد داریم.
‫آهای! آهای!
‫جدا شین!
‫به من شیشه پرت می‌کنی، لاشی؟
‫نیروی پشتیبانی رو خبر کن.
‫پشتیبانی بفرستین.
‫فوراً از ماشین پیاده شو!
‫از ماشین بیا بیرون!
‫ماشین رو خاموش کن.
‫- بیا بیرون! ‫- خاموشش کن!
‫پاره‌شون کن، عشقم.
‫برق رو قطع کن!
‫ای ریدم.
‫بیا بیرون!
‫زود باش!
‫دنده‌عقب رو عشق است.
‫ای خدا.
‫چی‌کار می‌کنی؟ ‫توی قمارخونه نزن.
‫برین کنار!
‫نمی‌شد آروم‌تر بزنی؟
‫اون‌قدر پول ندادن که آروم بزنم.
‫فوراً از ماشین بیا بیرون!
‫ضدگلوله‌ست.
‫داره از محل بارگیری خارج می‌شه. ‫ببندش.
‫فهمیدم.
‫داره می‌آد سمتت.
‫بالاخره اومدی، پِرم.
‫روانی.
‫- بزن کنار. ‫- ای لاشی.
‫- دارم کمکت می‌کنم، احمق. ‫- بزن کنار!
‫گم شین کنار. ‫من پِرم والترزـم.
‫کجایـی، جان؟
‫اومدی.
‫ای وای.
‫جان!
‫جان، بیا.
‫جان. نه، تو رو خدا.
‫جان! جان! بلند شو!
‫جان، بلند شو! ‫زود باش!
‫جان!
‫بلند شو.
‫پولم کجاست، پِرم؟
‫اصلاً چرا هیچ‌وقت ‫مأموریت جدا برنمی‌داری؟
‫بهترین مأموریت اونیـه که ‫یکی دیگه کارهای سختش رو انجام بده.
‫چجوری پیدام کردی؟
‫کل ماشین رو گشتم، ولی ردیاب نداشت.
‫عمراً پیداش نمی‌کنی، ایدی.
‫ماشین و پول‌ها رو ‫جایی قایم کردم که...
‫عمراً بتونی...
‫مادرتو.
‫خیلی نزدیک قایمش کردی.
‫بیا سریع تمومش کنیم. ‫وقت تسویه‌حسابـه.
‫حقیقتاً توی باختن استاد شدی‌ها.
‫جان، چه بلایی سر صورتت اومده؟
‫کسی بهت یاد نداده ‫نقطه‌ضعف بقیه رو توی روشون نگی؟
‫باریکلا. خوشم اومد.
‫حرف خودم رو به خودم زدی.
‫ولی آدم همیشه ‫می‌دونه کِی اجلش می‌رسه.
‫ایدی!
‫یعنی چی؟
‫ریدم. ریدم...
‫ببخشین.
‫حالا مناسبتش چیـه، اُسگل؟
‫ناموساً؟
‫- چیـه؟ ‫- با این وضع من...
‫- می‌زنی توی صورتم؟ ‫- بچه نشو دیگه.
‫- مثل بچه‌هایـی. ‫- به‌به، خوراکی.
‫چقدر طول می‌کِشه ‫یه بچه‌ی دیگه داشته باشیم؟
‫ازلحاظ پزشکی؟
‫- ازلحاظ پزشکی؟ ‫- آره.
‫منـ... منظورت چیـه؟
‫خودت می‌دونی دیگه.
‫من هنوز نگران اولی‌ام. ‫اون‌وقت تو به فکر دومی‌ای؟
‫ببین، دیگه نگرانی‌هات رو بسپر به من.
‫هواتون رو دارم.
‫- جداً؟ ‫- آره.
‫باشه.
‫خب، بریم پول رو تحویل گری بدیم.
‫اشتباه کردم. ‫یه عذرخواهی بهتون بدهکارم.
‫شرمنده، گری.
‫سوار ماشین شو، عزیزم. ‫عشقم، سوار شو.
‫- چی‌کار کردی؟ ‫- سوار شو، عزیزم.
‫چی‌کار کردی؟
‫باید بریم، ایدی.
‫این بهترین فرصت زندگی‌مونـه.
‫می‌تونیم از نو شروع کنیم.
‫ایدی، من به‌خاطر تو ‫و خونواده‌مون عوض می‌شم.
‫- آخه چرا؟ چـ... چرا؟ ‫- چرا؟
‫به‌خاطر خودمون این کار رو کردم. ‫خونواده‌مون.
‫با سه‌میلیون دلار ‫می‌تونیم ناپدید بشیم.
‫نگران نباش، ایدی.
‫فقط خودم و خودت.
‫ما...
‫ای وای.
‫باشه. باشه.
‫می‌ریم پول رو پس می‌دیم.
‫نیکو پول‌ها رو ببینه، خوش‌حال می‌شه.
‫همیشه از تو خوشش می‌اومد.
‫اون مادرجنده از تو خوشش می‌آد. ‫باهاش صحبت کن...
‫معذرت می‌خوام.
‫منِ کُسکش چه مرگمـه!
‫خیلی خوب.
‫آروم باش.
‫چیزی نیست.
‫خیلی خوب.
‫سرنوشت من‌وتو ‫توی آسمون‌ها نوشته شده.
‫من‌وتو عین ماه و خورشید می‌مونیم.
‫همیشه پیش هم برمی‌گردیم.
‫اینجا یه‌کم تاریکـه. مراقب باش.
‫مراقب باشم؟ ‫۳۰ سالـه که مراقبـم، جورجی.
‫خب، گشنه‌تـه؟
‫توی یخچال مرغ آماده هست.
‫مگه هر شب چند وعده غذا می‌خوری؟
‫بیرون منتظر باش، جورجی.
‫چایی می‌خوری؟
‫کار درستی کردی.
‫کار درست؟
‫بهترین کار همین بود. ‫به‌خاطر خودت.
‫به‌خاطر جان.
‫خودت می‌دونی ‫می‌خواستم باهاش چی‌کار کنم.
‫تظاهر می‌کنم خبر نداشتی ‫که جورجی کار رو به پِرم سپرده.
‫تا الان نمی‌دونستم.
‫فهمیدی فایده نداره ‫من رو برای این کار استخدام کنی
‫و یه سهمش رو به من بدی.
‫شاید همین‌طور فکر کردم.
‫سال‌هاست جورجی ازم دزدی می‌کنه.
‫از یه جا به بعد دیگه ‫حسابش از دستم در رفت...
‫ولی دوستم داره.
‫بیشتر از هر زنی که باهاش بودم، ‫من رو دوست داره.
‫از بچگی‌مون همین‌طور بود.
‫نمی‌تونه جلوی خودش رو بگیره.
‫نمی‌فهمه که این دوتا چقدر متناقضـن.
‫محبت به من و دزدی از من.
‫جورجی این‌طوریـه.
‫ولی نگهش داشتم چون می‌خواستم
‫یکی باشه که این‌طوری ‫دوستم داشته باشه.
‫حالا چی؟ ‫حالا کی می‌خواد این کار رو بکنه؟
‫اینجا چندتا دست‌شویی داری؟
‫چندتا دست‌شویی دارم؟ ‫دوتا.
‫ولی اونی که بالاست، توالتش خرابـه.
‫درستش کن.
‫درستش کنم؟
‫یه‌هو نگران توالتم شدی؟
‫توی دوران بچگی‌م...
‫حتی قبل‌از مامانم...
‫هر خونه‌ای که توش زندگی کردم...
‫بعضی از اون گُه‌دونی‌ها ‫توش شیش‌نفر زندگی می‌کردن...
‫هر خونه فقط یه دست‌شویی داشت.
‫وقتی می‌رفتی حموم
‫همیشه یکی می‌اومد پشت‌سرهم دَر می‌زد.
‫یه‌روز با مامانم بودم و داشتیم ‫از همچین محله‌ای رد می‌شدیم...
‫عع... یه‌هو دست‌شویی‌م گرفت.
‫مامانم زنگ خونه‌ی یه همسایه رو زد. ‫یه زن بود.
‫خیلی ترسیده بودم.
‫زنه گذاشت بیایم داخل.
‫گفت از حموم طبقه‌ی بالا ‫استفاده کنیم، چون پایینی کثیفـه.
‫یعنی دوتا دست‌شویی داشت.
‫رفتم توی دست‌شویی و همین‌طور نشستم.
‫دیگه هیشکی دَر نمی‌زد.
‫بعدش مامانم گفت ‫زنه تنها زندگی می‌کرد.
‫از اون روز به بعد آرزوم این شد ‫که وقتی بزرگ شدم
‫یه خونه با دوتا دست‌شویی بگیرم.
‫توی رؤیاهام می‌گفتم ‫دومی‌ش باشه واسه‌ی جـ...
‫باشه واسه‌ی جان.
‫اون خیلی پلشت بود.
‫دست‌شویی خودم هم تمیز بمونه.
‫هنوز هم می‌خوام اون خونه رو بخرم.
‫توالتت رو درست کن.
‫۱۰ درصد به‌خاطر زحماتت بردار.
‫برداشتم. ‫تقریباً ۲۰ درصد شد.
‫اینی‌شیطونه.
‫همیشه گندکاری بقیه رو تمیز می‌کنی.
‫دیگه نمی‌کنم.
‫جورجی! بیا داخل.
‫درخت رو آب دادی؟
‫فکر کنم این درخت مسخره‌ت مُرده، دختر.
‫من عاشق این درخت مسخره‌ام.
‫حالا که این‌قدر دوستش داری، ‫بهش آب بده.
‫من باید به غذام برسم.
‫سلام! ‫امیدوارم اون شکلات باشه.
‫پنجاه درصد مواقع چیز دیگه‌ست...
‫این شکلاتـه روی صورتت؟
‫بفرمایید.
‫عع، این‌ها کی‌ان؟
‫خیلی خوش اومدین.
‫سلام.
‫بله، حتماً.
‫سلام.
‫جان کوچولو!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بی سی موویز ::.. .:: Telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.
‫[ اینی مینی ]
بی سی موویز مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: BcMoviez.com ::.