..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. ‏.:: BcMoviez.com ::.
‫در همین حین بریتانیایی‌هایی که به کاستا ‫نقل مکان کردند مشغول کار هستند.
‫اداره میخانه زیر آفتاب سوزان ‫از رویای مردم بریتانیاست.
‫و به سادگی هم می‌تونه تبدیل به کابوسی بشه.
‫ولی گری و چری از مک‌کلسفیلد موفق شدن. ‫میخانه بامبو خیلی موفقه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ دیدم که داشتی از توی ‫خیابون من رو نگاه می‌کردی.
‫چند باری هم دیدم که با ‫سر پایین از کنارم رد شدی.
‫یه روزی دیگه این هشدار واقعیه.
‫رسما ما تنها آدم‌های اینجا هستیم.
‫باورت می‌شه؟ یعنی حتی هنوز نگهبان هم نیست.
‫اسم من هریه.
‫آدام هستم.
‫سلام. ‫چطوری باهاش کنار میای؟
‫- با... چی؟ ‫- گفتم.
‫خیلی ساکته. یعنی لندن همون بیرونه، ‫ولی اصلا نمی‌تونیم کاری بکنیم.
‫من موسیقی پخش می‌کنم ولی تموم که می‌شه از ‫این بدتره. حتی یکی از اون‌چیزها هم دارم...
‫دستگاه‌های سوت ممتد. ولی اینطوریه که...
‫انگار یه نفر گوشه اتاقه...
‫و داره پچ پچ می‌کنه. ‫پنجره‌ها رو هم که...
‫نمی‌شه باز کرد. ولی گمونم... ‫نمی‌خوان بپریم دیگه.
‫واسه کسب و کار ضرر داره دیگه. ‫جنازه‌های کف پیاده رو.
‫اینطوری کسی نمیاد اینجا.
‫نوشیدنی؟ ‫ژاپنیه.
‫نوشته بهترین نوشیدنی دنیاست. ‫ولی دلیلش رو نمی‌دونم پس...
‫نه ممنون. ‫خیلی‌خب...
‫حالا چطوره که بذاری بیام داخل؟
‫حالا اگه واسه نوشیدنی هم نشد...
‫واسه هر چی که دوست داری.
‫گمون نکنم فکر خوبی باشه. ‫ترسیدی؟
‫نه.
‫خب اگه ازم خوشت نمیاد ‫مجبور نیستیم کاری بکنیم.
‫جلوی در خونه من خون آشامه.
‫سلام. ‫گفتم یه چیز قوی بگیرم. ‫واسه چنین لحظه‌ای.
‫نه ممنون.
‫بریم؟ ‫کجا بریم؟
‫خونه دیگه.
‫خیلی خوشحال می‌شه که ببینت.
‫حدس بزن کی رو توی پارک پیدا کردم؟ ‫خودشه؟
‫آره بابا. مطمئنا خودشه. ‫چشم‌هاش رو ببین.
‫آره واقعا خودتی.
‫سلام.
‫چرا ایستادی؟ ‫بیا داخل.
‫اونجا زندگی می‌کنی؟ ‫مطمئنا این اطراف نیستی.
‫توی لندن زندگی می‌کنم. ‫چه باکلاس. ‫تنهایی زندگی می‌کنی؟
‫خونه خودته؟ ‫آره. یه آپارتمانه دیگه. ‫چی گفته بودم؟ ‫چی گفتم؟
‫گفتم واسه خودش کسی می‌شه دیگه. ‫ارزون که نیست...
‫مخصوصا زندگی اونجا. ‫و شغلت چیه؟ ‫نویسنده‌ام. ‫دیدی گفتم؟
‫نه، نه، نه، پولدار یا چیزی نیستم. ‫نه واقعا.
‫می‌دونستم خلاقیت داری.
‫چه‌جور نویسنده‌ای هستی؟ ‫می‌دونی که من عاشق استیون کینگ...
‫کری، کوجو و فصول متفاوت هستم.
‫نه، نه، نه، از اون نویسنده‌ها نیستم.
‫واسه فیلم فیلمنامه می‌نویسم... ‫و اگه مجبور باشم واسه تلویزیون.
‫نویسنده. ‫وای خیلی هیجان‌انگیزه.
‫اگه همسایه‌ها رو می‌شناختم ‫می‌رفتم که بهشون خبر بدم.
‫من همیشه گفتم که نویسنده‌‌ها از مردم عادی ‫بیشتر نسبت به جهان بی‌خبرن.
‫تو از کجا می‌دونی؟ ‫اصلا نوشتن بلدی؟ ‫درسته دیگه.
‫نویسنده.
‫پسرمون.
‫خیلی خوشحالیم که می‌بینیم موفق شدی. ‫بیا. ‫لباسش رو ببین.
‫پسرمون برگشته خونه.
‫چی می‌ذاری؟
‫خودت می‌بینی.
‫اوه. ‫اون ماشین قرمز کوچولو که داشتی رو یادته؟
‫انقدر دوستش داشتی که می‌خواستی ببریش...
‫توی خیابون پیش ماشین‌های واقعی. ‫درواقع اولین خاطره من همینه.
‫یه فورد گرانادا زد بهش نه؟ ‫نه، ماشین سبز مسابقه‌ای بود.
‫یادته؟ ‫هم... ‫قرمز بود. ‫انقدر پرت شدی که یادم نمی‌ره.
‫آره ولی چیزیت نشد. ‫چیزیت نشد. چند جات کبود شد.
‫من دیگه خیلی داشتم مبالغه می‌کردم.
‫اون شب کنار آتیش که روانی شدی چی؟ ‫شب کنار آتیش رو یادته؟
‫- چند سالت بود؟ شیش؟ ‫- نه بابا. ‫بزرگ‌تر بود.
‫آتیش‌بازی شروع شد. ‫پسر بیچاره جیغ می‌زد و ترسیده بود.
‫باید تا خونه کولش می‌کردم. ‫- جدی؟ ‫- آره.
‫روی شونه‌ام خوابش بود. ‫یادم نیست. ‫خیلی توی خودت بودی.
‫بهت سخت گذشته بود.
‫ما هم داشتیم سعی می‌کردیم کاری کنیم ‫که از آتیش‌بازی لذت ببری.
‫همیشه پسر حساسی بودی. ‫آره. ‫هنوز هم از آتیش‌بازی می‌ترسی؟ ‫نه.
‫می‌دونی در مورد اون چی گفتی؟ ‫که دقیقا مثل مادرمه. ‫واقعا هست.
‫ولی یه چیزی گفت. ‫آره. وقتی که باهام حرف می‌زنه ‫نمی‌دونم.
‫خیلی از دیدنت خوشحال شدیم. ‫مطمئن نبودید که می‌بینید؟ ‫نه.
‫ولی اینجایی. ‫اینجام.
‫زود برگرد باشه؟ ‫یکیمون خونه هست.
‫لطفا.
‫باشه. برمی‌گردم. ‫خوبه.
‫چی شده؟ ‫شب بخیر عزیزم. ‫شب بخیر پسرم. خداحافظ.
‫بابت اون شب واقعا متاسفم. ‫چیزی نیست.
‫نگرانش نباش.
‫می‌بینمت. ‫من هم همین‌طور. ‫راستش ویسکی دوست دارم.
‫می‌خوای بخوریم یا نه؟
‫سلام.
‫می‌خوای بیای داخل؟ ‫حتما.
‫نوشیدنی می‌خوای؟ ‫آره. ‫چی داری؟ ‫ودکا، یکم آبجو.
‫و یکم ماریجوانا اگه بخوای. ‫آره. ‫ماریجوانا بهتره.
‫الکل مصرف نمی‌کنم.
‫از زندگی اینجا خوشت میاد؟ ‫گمونم وقتی همسایه‌ها بیان بهتر باشه.
‫البته اگه بیان. ‫دوستی این نزدیکی داری؟
‫نه. ‫نه جدا. ‫- تو چی؟ ‫- نه، من هم ندارم.
‫اکثر دوست‌هام از لندن رفتن. ‫می‌خوان بچه‌هاشون باغچه داشته باشن.
‫می‌خوان نزدیک پدربزرگ و مادربزرگ‌ها ‫باشن که مراقب بچه‌ها باشن.
‫حدس می‌زنم تو هم نمی‌خواستی نقل مکان کنی.
‫خب نه.
‫بیام دورکینگ چیکار؟ ‫بدرد امثال من نمی‌خوره.
‫تو کوییر هستی دیگه؟ ‫می‌خوام مطمئن بشم.
‫آره. ‫خوبه.
‫یا می‌شه گفت همجنس‌گرا. ‫کوییر رو نمی‌دونم.
‫به کلمه کوییر عادت ندارم. ‫همیشه توهین بوده.
‫احتمالا واسه همین همجنس‌گراها زیاد شدن. ‫یعنی اینطوری بود که...
‫مدل موهات همجنس‌گرایانه هستن. ‫مدل مبلت همجنس‌گرایانه‌ست.
‫کفش‌هات همجنس‌گرایانه‌ان. ‫کیف مدرسه‌ات همجنس‌گرایانه‌ست. ‫آره.
‫ولی کوییر خیلی مودبانه به نظر میاد دیگه. ‫یعنی اینطوریه که...
‫نمی‌دونم.
‫انگار که به اون بخشش که کیر ‫ملت رو می‌خوری اشاره نمی‌شه.
‫آره. ‫فرضم اینه که با کسی نیستی. ‫با کسی ندیدمت. ‫نه. ‫نه.
‫معمولا مجردی؟ ‫معمولا مجردم؟ ‫اوهوم.
‫گمونم آره. ‫هم...
‫تو چی؟ ‫آره. ‫آره. ‫ولی سعیم رو می‌کنم.
‫چطوره ببوسمت؟
‫مشکلی نداره. ‫هم...
‫ببخشید. ‫- خوبی؟ ‫- آره آره. ‫فقط خیلی وقته...
‫خیلی وقته این کار رو نکردم. ‫باید نفس بکشی. ‫باشه.
‫باشه. ‫خوبی؟ ‫آره.
‫تویی؟ ‫متاسفانه بله. ‫بامزه بودی.
‫من از عکس‌هام متنفرم. ‫چاق بودم. ‫خب؟
‫ولی وقتی چاق باشی ازت نمی‌پرسن ‫که چرا دوست‌دختر نداری.
‫ولی مطمئنم که ما دوست می‌شدیم.
‫فوتبال رو ول می‌کردیم ‫که پسرها رو دید بزنیم.
‫باباته؟ ‫آره. ‫خوشتیپه. ‫آره.
‫من... ‫دارم سعی می‌کنم در مورد اون بنویسم. ‫شغلت اینه؟ ‫آره.
‫چطور پیش می‌ره؟ ‫خب... ‫عجیبه.
‫خیلی پدرم رو نمی‌بینم. ‫تو... ‫پدرت رو زیاد می‌بینی؟
‫نه، مُردن. ‫قبل این‌که دوازده سالم بشه.
‫- هردوشون؟ ‫- آره. ‫آره. تصادف کردن.
‫مرگ طبیعی‌ای نیست دیگه.
‫واقعا متاسفم. ‫نه ممنون. ‫مال خیلی وقت پیشه. ‫به نظرم مهم نیست.
‫دوست دارم باز هم ببینمت.
‫آره باشه.
‫اگه بخوای می‌تونم شب رو پیشت...
‫اصلا یه فکر بهتر دارم. ‫امشب نه. ‫خب؟
‫نه، واقعا دوست دارم ببینمت. ‫لزومی نداره توضیح بدی. ‫باشه.
‫باشه. ‫ممنون.
‫برگشتی عزیزم. ‫معلومه که برگشتم. ‫وای چقدر خیس شدی.
‫بیا درشون بیار. ‫نه، لباس‌هام رو در نمیارم. ‫لوس نشو.
‫منم دیگه. ‫بیا. دست‌هات رو بده بالا. ‫می‌اندازمشون توی خشک‌کن.
‫امروز فقط من هستم. ‫عیبی نداره؟ ‫آره، عیبی نداره. ‫خوبه.
‫خیلی چیزها رو باید بدونم. ‫باید همه‌چیز رو تعریف بکنی.
‫زود برو طبقه بالا. ‫لباس عوض کن. ‫وای. خیلی هیجان دارم.
‫- گمونم دیگه چیزی اندازه‌ات نمی‌شه. نه؟ ‫- نه.
‫خب واست یه سری از لباس‌های بابات رو آوردم. ‫باشه.
‫خب بیا این‌ها رو هم در بیار ‫که بریزم توی خشک‌کن.
‫در بیار دیگه آدام. ‫واقعا می‌گم.
‫وای. نگاهش کن. ‫چیه؟
‫یه پسر کوچولو بودی.
‫ولی دیگه نیستی.
‫خیلی فرق کردی. ولی هنوز خودتی.
‫خیال می‌کردم پر مو تر باشی. ‫مثل بابات. ‫باشه. ببخشید دیگه.
‫من سینه پر مو خوشم میاد. ‫باشه.
‫وای. می‌دونی من رو یاد کی می‌اندازی؟ ‫کی؟
‫دقیقا شبیه پدرمی. ‫جدی؟ ‫اوهوم. ‫از وقتی بچه بودم اون رو یادمه.
‫وای. عجیب نیست؟
‫انگار دارم هر دوتون رو همزمان می‌بینم.
‫اوه. ‫غذای موردعلاقه‌ات رو درست کردم.
‫یعنی امیدوارم هنوز موردعلاقه‌ات باشه.
‫می‌رم کتری رو روشن کنم. ‫بعدش همه‌چیز رو تعریف کن.
‫نترس. ‫باشه. ‫ببین، پدرت گفت که ازت نپرسم...
‫ولی من حلقه ازدواجی نمی‌بینم. ‫پس فرضم اینه که...
‫ازدواج نکردی. ولی دوست دختر داری؟ ‫هان؟
‫فرض می‌کنم که موهای قهوه‌ای داره. ‫خیلی لاغر نیست. مشخصا هم باهوشه.
‫خب؟
‫خب چی؟ ‫داری؟
‫نه، دوست دختر ندارم. ‫اوه. ‫حیف شد.
‫دوست دختر ندارم چون از دخترها خوشم نمیاد. ‫به زن‌ها علاقه ندارم.
‫منظورت چیه؟ ‫یعنی...
‫گی هستم.
‫یعنی همجنس‌گرا؟ ‫آره. یعنی همون. درسته. ‫واقعا؟ ‫آره. ‫از کی؟
‫- خیلی وقته. ‫- چند وقت؟ ‫از اولش؟ ‫به نظر همجنس‌گرا نمیای.
‫خب متوجه منظورت نشدم. ‫منظورم رو فهمیدی دیگه.
‫می‌دونی منظورم چیه.
‫خب گمونم الان خوشحالی که ‫ همسایه‌ها رو نمی‌شناسی. ‫هم...
‫باید اعتراف کنم که یکم جا خوردم.
‫نمی‌دونم چه احساسی داشته باشم. ‫چیه؟
‫این احتمال رو در نظر نگرفته بودی؟ ‫نه. معلومه که نه.
‫چه والدینی چنین چیزی رو ‫در مورد بچه‌شون تصور می‌کنن؟
‫خب من که باهاش مشکلی ندارم. پس... ‫مردم باهات بدرفتاری نمی‌کنن؟
‫نه. نه. ‫الان اوضاع تغییر کرده. ‫پس بدرفتاری نمی‌کنن؟
‫یعنی اجازه ندارن. ‫ولی همه خبر دارن؟ ‫یعنی جار می‌زنین؟
‫نمی‌دونم. مثلا توی خیابون؟ ‫خب به خیابونش بستگی داره. ‫آره.
‫همه خبر دارن. مشکل ندارن.
‫خب نمی‌خوای ازدواج کنی و بچه‌دار بشی؟ ‫می‌تونم بچه‌دار بشم.
‫مردها می‌تونن ازدواج کنن. ‫زن‌ها هم همین‌طور.
‫یعنی با هم؟ ‫آره. ‫چرا؟ ‫یعنی چی که چرا؟
‫خب این مثل ازدواج با خودت نیست؟
‫پس یعنی می‌خوای ازدواج کنی و بچه‌دار بشی؟ ‫نمی‌دونم.
‫خیلی وقت بود که امکانش نبود.
‫به نظرم ارزش نداشت که تلاش کنی ‫و ازدواج کنی و بچه‌دار بشی.
‫خوبی؟ ‫آره خوبم.
‫مطمئنی؟
‫گمونم هیچ‌وقت نفهمیدم توی ‫ اون سر عجیبت چی می‌گذره.
‫همیشه درحال فرار بودی. ‫یادته؟ ‫آره.
‫یه بار تا ایستگاه قطار دویدی و رفتی...
‫ولی پولت رو گم کردی و نتونستی بلیت بخری. ‫یادت میاد؟ ‫آره.
‫اسکناس پنج پوندی مامان‌بزرگ بود. ‫آره، بود.
‫می‌خواستی کجا بری؟
‫نمی‌دونم.
‫لندن. ‫گمونم؟ ‫لندن؟
‫وای.
‫یا یه بار هم تا ته باغ رفتی...
‫بعد دستت رو با بطری شیر قدیمی بریدی... ‫و دویدی و برگشتی و...
‫کل لباست خونی شده بود ‫و به پنجره می‌کوبیدی...
‫که در رو باز کنیم. ‫آره. ‫اینجاست. ‫همین‌جا. ‫هم...
‫می‌گن زندگی اون مدلی خیلی تنهایی داره.
‫دیگه چنین چیزی نمی‌گن. ‫پس تنها نیستی؟
‫اگه باشم هم بخاطر گی بودنم نیست.
‫واقعا نیست.
‫واقعا؟
‫وای. این بیماری وحشتناک چی پس؟ ‫هشدارهاش رو توی...
‫اخبار دیدم. همراه سنگ قبر. ‫نگرانش باشم؟ ‫نه بابا.
‫الان دیگه اوضاع عوض شده.
‫همه چیز فرق کرده.
‫خب من از کجا بدونم؟
‫گمونم لباس‌هات دیگه خشک شدن.
‫خواستی این بیسکوئیت‌ها رو با خودت ببر. ‫من نمی‌خورشمون.
‫چی شده؟
‫چیزیم نیست.
‫فقط یکم سردمه. ‫جدا؟ ‫تب داری. ‫آره. ‫فقط... فقط...
‫زیر بارون گیر کردم. ‫باشه. ‫واست یه وان آب‌داغ پر کنم؟
‫مامان‌بزرگم می‌گه وان آب‌داغ ‫ همه مشکلات رو حل می‌کنه.
‫من اهل وان نیستم. ‫گم‌شو بابا. ‫کیه که وان دوست نداشته باشه؟
‫لزومی نداره جلوی من خجالت بکشی. ‫آره.
‫گفتنش از انجامش راحت‌تره.
‫- می‌خوای چشم‌هام رو ببندم؟ ‫- آره لطفا.
‫بهتر شد.
‫امروز کل روز رو به تو فکر می‌کردم. ‫هم...
‫فکر می‌کردم که یه روز جمعه با هم ‫برنامه‌های مسخره تلویزیون رو با هم ببینیم.
‫اوهوم... ‫روی مبل با هم غذای بیرون‌بر بخوریم.
‫با هم قسمت‌های قدیمی ‫«بهترین‌های پاپ» رو ببینیم.
‫البته به یه چیز دیگه هم فکر کردم.
‫به کردنت فکر کردم. ‫جدا؟ ‫آره.
‫یا این‌که تو من رو بکنی. ‫خیلی هم فرقی نداره. ‫بدم نمیاد.
‫آره. ‫اگه تو هم خیلی...
‫علاقه‌ای به کردن نداشته باشی مشکلی نداره.
‫خیلی وقت بود که علاقه‌ای نداشتم. ‫به دلایل مشخص. ‫دلایل مشخص؟
‫حس می‌کردم که اگر کسی رو بکنم... ‫بعدش می‌میرم.
‫احتمالا تصورش برای تو سخته. ‫آره. ‫خب اصلا نه.
‫اون روز گفتی که پدرت رو زیاد نمی‌بینی. ‫آره.
‫مادرت چی؟ ‫آره. نمی‌بینم.
‫چرا؟
‫نمی‌دونن که کوییری؟ ‫چرا می‌دونن.
‫مشکلی ندارن؟ ‫آره. ‫چیزی نیست. ‫یعنی سنتی که هستن.
‫احتمالا از آدم‌های معمولی بیشتر مشکل دارن. ‫آره.
‫ولی یه جورهایی بهش عادت کردن. ‫زیاد بهش اشاره نمی‌کنن.
‫می‌شه گفت که من...
‫به سمت لبه رفتم.
‫یا هم به لبه‌ی دیوار. ‫از روش رد شدم.
‫یعنی چی؟ ‫یعنی من لبه پرتگاه خانواده‌ام.
‫خواهرم بچه داره. ‫برادر بزرگم تازه ازدواج کرده.
‫اون‌ها توی این نقطه وسط هستن.
‫عیبی نداره.
‫چرا عیبی نداشته باشه؟
‫چون که...
‫این ناراحتت نمی‌کنه؟
‫هم... ‫نه، به نظرم اجتناب‌ناپذیره دیگه.
‫چرا؟
‫هم...
‫من همیشه توی خانواده خودم ‫ احساس غریبی می‌کردم...
‫بعدش هم که...
‫اعتراف کردن هم اون تفاوت رو آشکار می‌کنه.
‫تفاوتی که همیشه وجود داشته.
‫پایانی نداره دیگه.
‫تقصیر کسی هم نیست.
‫چی شده؟
‫جالبه.
‫الان اوضاع بهتر شده. ‫مشخصا شده.
‫ولی خیلی تلاش لازم نیست که همچنان ‫ همون حس سابق رو بگیری.
‫که دوباره برگردی به اون دوران.
‫هنوز جذابم؟
‫یکم چیزه.
‫شب رو می‌مونی؟
‫مطمئنم زیاد طول نمی‌‌کشه که بیاد. ‫عیبی نداره.
‫صرفا می‌خواستم باهاش حرف بزنم. ‫آره. می‌دونم.
‫بابابزرگت این رو دوست داشت.
‫من اون زمان خیلی دوستش نداشتم ولی... ‫بهش عادت کردم.
‫اگه می‌خوای ببینی که مامانت عصبانی می‌شه...
‫بکشنش تا عصبانیتش رو ببینی.
‫بیا دیگه... ‫بیا بشین.
‫چی بهت گفت؟
‫که می‌ترسه برنگردی.
‫ولی مامانت رو که می‌شناسی. ‫خیلی ازش ناامید نشو. ‫نه نشدم.
‫صرفا باید یه سری قوانین رو... ‫که توی سرش درست کرده نابود بکنه.
‫به زودی می‌فهمه که موضوع خودش نیست.
‫تو چی؟
‫من چی؟ ‫نظر تو چیه؟
‫خب... ‫یعنی صرفا شوکه شدم.
‫همیشه مطمئن بودم که یکم... ‫این مدلی هستی.
‫اصلا یاد نگرفتی توپ پرت کنی. ‫فرقی نمی‌کرد چند بار بگم.
‫- ای بابا. ‫- نمی‌تونستی دیگه.
‫یه جوری می‌گی که حس می‌کنم ‫خیلی کلیشه‌ای بودم.
‫خب بلدی توپ پرت کنی؟ ‫اصلا. ‫خب بفرما دیگه.
‫دوست داشتی که بلد بودم؟ ‫نمی‌دونم. ‫می‌شنیدم که بعد مدرسه...
‫توی اتاقت گریه می‌کردی.
‫پسرها اذیتت می‌کردن؟
‫نه فقط پسرها. ‫چیکار می‌کردن؟
‫دختر صدام می‌کردن. ‫من رو نادیده می‌گرفتن.
‫باهام بازی نمی‌کردن. ‫سرم رو می‌کردن توی توالت.
‫خودکارها رو پرت می‌کردن توی صورتم. ‫معلومه دیگه. ‫آره. ‫آره.
‫خیلی مزخرفه دیگه. نه؟
‫اگه صدای گریه‌ام رو می‌شنیدی ‫ چرا نمی‌اومدی داخل اتاق؟
‫خودت چرا نگفتی که توی مدرسه اذیتت می‌کنن؟
‫خب تو اول جواب بده. ‫صادقانه بگو.
‫نمی‌خواستم تصور کنم که از بچه‌هایی هستی...
‫که بقیه اذیتشون می‌کنن.
‫و می‌دونم که اگه خودم هم همکلاسیت بودم ‫اذیتت می‌کردم.
‫آره گمونم... ‫این به فکر خودم هم رسیده بود.
‫احتمالا واسه همین چیزی در موردش بهت نگفتم.
‫می‌دونی، وقتی که واسم تعریف کرد...
‫یاد شوخی‌هایی که کردیم افتادم.
‫یاد وقتی افتادم که... ‫ادای معلم انگلیسی چلاقت رو در می‌آوردیم.
‫می‌گفتی پاهام رو روی هم نندازم.
‫دائما می‌گفتی این رفتار زنانه‌ست.
‫جدا؟
‫آره هروقت... ‫پاهام رو روی هم می‌اندازم... ‫یادش می‌افتم.
‫خاطرات خوب هم دارم. ‫امیدوارم داشته باشی.
‫واقعا امیدوارم که داشته باشی.
‫یادته که عاشق تزئین کردن درخت کریسمس بودی؟
‫روانیش بودی. ‫هر سال همین وضع بود. ‫و همیشه می‌ذاشتی که...
‫پری رو بذارم بالای درخت. ‫آره.
‫ببخشید که وقتی گریه می‌کردی ‫ نیومدم توی اتاقت.
‫نه واقعا اشکالی نداره. ‫واقعا کار قشنگی نبود. ‫مگه نه؟
‫متوجه‌ام بابا. مال خیلی وقت پیشه. ‫مال خیلی وقت پیشه. ‫بس کن.
‫می‌شه بغلت کنم؟ ‫آره. خوشحال می‌شم.
‫چیزی نیست پسرم. ‫همه چیز خوبه.
‫بعد این...
‫می‌خوام برم بیرون.
‫من و تو. ‫یعنی... ‫با هم.
‫بریم بیرون توی دنیا.
‫از کجا آوردیش؟ ‫توی کیف‌پولم. ‫نمی‌دونم از کی اونجاست.
‫گمونم کتامین باشه. ‫جدا؟ ‫قبلا مصرف کردی؟ ‫نه. ‫حواست بهم هست؟
‫سعیم رو می‌کنم. ‫باشه. ‫باشه.
‫آدام؟ ‫چی شده؟
‫وای خیلی تب داری. ‫خیلی تب داره. ‫هان؟
‫بیا.
‫کنار. کنار. کنار.
‫خب برید پیش هم. ‫حاضرید؟ ‫خب بزن بریم.
‫- کریسمس مبارک. ‫- کریسمس مبارک.
‫واقعیه؟
‫حس واقعی بودن داره؟
‫آره. ‫خب دیگه.
‫چه مدت دوام میاره؟ ‫نمی‌تونم جواب بدم.
‫گمونم تصمیم پایانش با ما نیست.
‫قرار نیست که بری؟ ‫کجا بریم؟ ‫خونه والش‌ها. ‫والش‌ها؟
‫والش‌ها. ‫نه، نه. ‫وایستا. ‫قول بده که نمی‌رید بیرون.
‫قول می‌دم. ‫قراره بریم اتاق بغلی بخوابیم دیگه.
‫باشه؟
‫بخواب دیگه.
‫خوابم نمی‌بره.
‫می‌خوای بیای اینجا؟
‫اجازه دارم؟ ‫معلومه داری.
‫هنوز هم همون بوی قدیم رو می‌ده.
‫هر شب می‌اومدی اینجا و می‌گفتی ‫ که خوابت نمی‌بره.
‫همیشه یه چیزی بود که ازش بترسی.
‫قاتل‌های فراری. هاری. جنگ هسته‌ای.
‫هنوز ملت هاری می‌گیرن؟ ‫نه.
‫خیلی دوست داشتم که بزرگ بشی ‫ که بالاخره بتونم شب بخوابم.
‫ببخشید.
‫چی رو ببخشم؟
‫تو باید من رو ببخشی.
‫باید از خدام هم باشه که اذیتم کنی.
‫کجا رفتی؟
‫منظورم بعد اون اتفاقه.
‫با مامان‌بزرگ زندگی کردم. ‫من رو برد دابلین.
‫آره، گمون می‌کردم.
‫چرا نرفتی پیش فامیل‌های بابات؟ ‫چرا نرفتی پیش مامان‌بزرگ می؟
‫گفتن خیلی ناراحت شده. ‫از چی؟ ‫از مرگ پسرش.
‫آهان. یعنی مامان من از مرگ تنها ‫ دخترش ناراحت نشد؟ ‫نه، نه.
‫اون هم خوب نبود.
‫باورم نمی‌شه که اون ازت ‫ مراقبت کرد و من نکردم.
‫هنوز کسی ازشون مونده؟
‫معلومه نمونده. مگه نه؟
‫و زندگی با مامانی چطور بود؟
‫مدرسه رفتن راحت‌تر بود؟
‫سعی کردم که کنار بیام.
‫ببخشید که وقتی لازممون داشتی ‫ پیشت نبودیم عزیزم.
‫و خیلی بیشتر شرمنده‌ام که... ‫حتی قبلش هم نبودیم.
‫نه بابا. اینطوری که می‌گی نیست. ‫بی‌خیال.
‫بهترین مادر دنیا که نبودم دیگه؟
‫ولی دوست داشتم که باور کنم... ‫به مرور زمان بهتر می‌شدم.
‫ولی زمانی در کار نبود.
‫می‌دونی، وقتی نوجوان بودم... ‫یا حتی یکم بعدتر...
‫بعد بیست سالگیم... ‫توی ذهم برنامه‌ریزی می‌کردم. ‫منظورت چیه؟
‫که اگه بودی با هم چیکار می‌کردیم.
‫با جزئیات پیچیده. ‫با هم می‌رفتیم مرکز ویت گیفت. ‫جشن تولدهام.
‫سفر به لندن. ‫می‌رفتیم افلاک‌نما. ‫دخمه لندن.
‫همیشه دوست داشتم برم اونجا. ‫می‌دونم.
‫یا تعطیلاتی که ممکن بود با هم بریم. ‫دیزنی‌لند هم رفتیم؟
‫رفتیم. ‫چهارده سالم بود. ‫بی‌وقفه بارون می‌اومد.
‫و کوهستان فضایی رو تعطیل کردن. ‫و هر روزش دعوا می‌کردیم.
‫چرا دعوا کنیم؟ ‫چون همه با والدینشون دعوا می‌کنن دیگه.
‫دعوا و پرخاش می‌کنن و تظاهر ‫ می‌کنن که زندگی هم رو سخت کردن.
‫آشتی هم کردیم؟
‫نه، لازم نبود آشتی کنیم.
‫پیش هم بودیم دیگه... ‫پس...
‫مهم نبود.
‫خوبی؟
‫نه. ‫خوبی پسرم.
‫هیچیت نیست.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫نباید بیای اینجا.
‫- امروز چندشنبه‌ست؟ ‫- یک‌شنبه. ‫چرا... چرا هنوز یک‌شنبه‌ست؟
‫توی کلاب دائما جیغ می‌زدی... ‫و مامان و بابات رو صدا می‌زدی.
‫و من هم... نمی‌دونستم چیکار کنم... ‫واسه همین...
‫آوردمت اینجا ‫و پیشت دراز کشیدم تا خوابت برد.
‫به نظر خیلی ترسیده بودی.
‫بیا. بیا اینجا. ‫وای.
‫هیس. ‫چیزی نیست. ‫هیس.
‫من اینجام. چیزی نیست.
‫هیچیت نیست. ‫هیس.
‫شبی که رفتن بیرون... ‫توی تختشون خوابیده بودم.
‫قرار بود باهاشون برم.
‫می‌خواستن شب کریسمس خونه ‫ خانواده والش مشروب بخورن.
‫طرف‌های نیمه شب بود.
‫دو افسر پلیس اومدن جلوی در... ‫یه مرد و یه زن...
‫چشم‌های مرده خیلی قشنگ و مهربون بود... ‫با یه ریش پرپشت و تیره.
‫انگار که روی صورتش نقاشی بود.
‫ماشینشون روی یخ سر خورده بود. ‫جفتشون مشروب خورده بودن.
‫بابام درجا کشته شد، ‫ولی مامانم رو...
‫بردن بیمارستان سنت ماری کرویدون... ‫اون هم چند روز بعدش مُرد.
‫تونستی ببینیش؟
‫یعنی چی؟ ‫که خداحافظی کنم؟ ‫اوهوم. آره. ‫نه.
‫مامان‌بزرگم گفت خیلی خوشایند نیست.
‫مامانم از شیشه‌ جلو پرت شده بود بیرون. ‫یه چشمش تخلیه شده بود...
‫خیلی وضعیتش بد بود. ‫خدایا. ‫آره دیگه.
‫رفتم دنبال چشمش گشتم.
‫دلیلش رو نمی‌دونم. ‫نمی‌خواستم یکی دیگه پیداش کنه.
‫خیال می‌کردم کنار جاده باشه.
‫بهم خیره شده باشه. ‫بگه «سلام!»
‫اون موقع یه تیکه کوچولو ‫ از شیشه ماشین رو پیدا کردم.
‫توی خیالاتم خونی بود... ‫حالا شاید هم واقعیت نداشته باشه.
‫پرستار گفت که مادرم قبل فوتش... ‫به هوش اومده بود.
‫حتما خیلی گیج‌کنندست دیگه. ‫اصلا نمی‌تونی ببینی.
‫بابام پیشش نبود. ‫من نبودم.
‫حتی نمی‌تونم تصور کنم که چه احساسی داشتی.
‫که چقدر احساس تنهایی می‌کردی. ‫آره ولی...
‫همیشه احساس تنهایی داشتم. ‫حتی قبلیش.
‫این احساس جدید بود.
‫مثل...
‫وحشت بود.
‫وحشت از این‌که... ‫از این به بعد همیشه تنهام.
‫و بعد که بزرگ‌تر شدم... ‫اون احساس... ‫محکم‌تر شد.
‫مثل یک گره شد... ‫که دائما اینجا حسش می‌کردم.
‫و با از دست دادنشون با باقی چیزها قاطی شد.
‫مثل همجنس‌گرا بودن و...
‫صرفا احساس می‌کردم که...
‫آینده اهمیتی نداره.
‫منطقیه؟
‫آره...
‫می‌دونم که آدم خیلی راحت ‫از اهمیت دادن به خودش دست می‌کشه.
‫آره.
‫آدام...
‫باهام میای؟
‫کجا؟
‫فقط بذار بهت نشون بدم.
‫اینجا خونه‌ی کیه؟
‫والدینم. ‫جدا؟ ‫الان کی اینجا زندگی می‌کنه؟
‫چیزی نیست. ‫نگران نباش.
‫آهای؟ ‫آدام.
‫آهای؟ ‫- یعنی کجا رفت؟ ‫- کی‌ها؟
‫آهای؟ ‫کی رو می‌گی؟ ‫والدینم دیگه. ‫اینجا خونه‌ ماست.
‫آشپزخونه ماست. ‫کاغذدیواری ماست.
‫اون هم میزمونه که هر شب ‫جمعه ماهی و سیب‌زمینی سرخ‌کرده می‌خوردیم...
‫تا مامانم تظاهر کنه هنوز کاتولیک هستیم. ‫می‌خوام برم خونه آدام.
‫بیا بریم خونه. ‫اینجا خونه منه دیگه. ‫نه، قبلا بود. ‫مامان!
‫- آدام! ‫- بابا؟ ‫گوش کن. بیا بریم خونه. ‫ خودت برو خونه!
‫خودت برو خونه! ‫من نمیام!
‫می‌بینیشون؟
‫بذارید بیام داخل. ‫تو رو خدا. ‫تو رو خدا بذارید بیام داخل.
‫چرا نذاشتید بیاییم داخل؟
‫کجاست؟ ‫اومد؟ اومد اینجا؟ ‫نه.
‫ولی دیدیمش.
‫می‌خواستم باهاش آشنا شید.
‫می‌دونم. ولی گمون نکنم اونطوری جواب بده. ‫ولی خوش‌قیاقه بود.
‫دوست خاصیه؟
‫یعنی دوست پسرم؟ ‫این که دوست پسرمه یا نه؟ ‫می‌تونی بپرسی.
‫خیلی‌خب. دوست پسرته؟ ‫هم... ‫نمی‌دونم.
‫عاشقش شدی؟
‫چیش عجیبه؟
‫نمی‌دونم. تا حالا عاشق نشدم. ‫پس... ‫نه واقعا.
‫واسه همین این قضیه...
‫مطمئن نیستم خودشه یا نه.
‫عزیزم. ‫خب اون که مشخصا خیلی بهت اهمیت می‌داد.
‫و این نظر غیرمتواضعانه‌ی منه.
‫دوست داری که عاشقش باشی؟
‫خب... ‫- به نظرم بهتره که... ‫- نه. ‫نگو. ‫لطفا نگو.
‫مجبوریم. مجبوریم. ‫هم... ‫من و مامانت...
‫معتقدیم که بهتره دیگه به ما سر نزنی.
‫خیلی‌خب. ‫می‌دونم دائما قراره که... ‫همین‌طوری پیدات بشه.
‫و متوجه هستیم که این چه بلایی سرت میاره. ‫بلایی سرم نمیاره.
‫چرا میاره. ‫نمی‌ذاره که بی‌خیال بشی. ‫خب باشه. کمتر میام.
‫سالی یک بار میام. ‫کریسمس میام. ‫بی‌خیال رفیق.
‫می‌دونی که قرار نبود دائمی باشه دیگه.
‫نمی‌خوام هم که دائمی باشه. ‫فقط... ‫هنوز مدت زیادی نشده.
‫حتی یه ذره هم کافی نبوده.
‫می‌دونم. ولی هیچ‌وقت کافی نیست. هست؟
‫هی گوش کن. ‫یه فکری دارم... ‫چطوره که...
‫بریم جای موردعلاقه‌ات توی دنیا؟ ‫هان؟
‫مطمئنم هنوز هست.
‫بعد از دیزنی‌لند بهترین جای ممکنه. ‫خیلی هم ارزون‌تره.
‫سفارش خانوادگی مخصوص لطفا. ‫- زیاده‌ها. ‫- اشکالی نداره.
‫- من خیلی گرسنه نیستم. ‫- من هم نیستم.
‫می‌خوام یه چیزی ازت بپرسم. ‫- نه شروع نکن. ‫- می‌خوام بپرسم!
‫- سریع بود؟ ‫- وای. گفتم که نپرسی. ‫می‌خوای بدونی دیگه.
‫اگه آروم و دردناک بوده باشه چی؟ ‫چه فرقی می‌کنه حالا؟
‫خیلی فرق می‌کنه. ‫سریع بود. ‫- جدا؟ ‫- آره.
‫- واسه هردومون؟ ‫- اوهوم. ‫نه، مصمم نیستی. ‫الکی نگو.
‫سریع بود. ‫واقعا سریع بود.
‫خب باشه. ‫آره. ‫خب یه جورهایی خیالمون راحت شد دیگه؟
‫فکرم رو درگیر کرده بود.
‫به نظرتون باید چی بگیم؟
‫گمون نکنم خرد زیادی واسه به اشتراک ‫گذاشتن داشته باشم.
‫نمی‌دونم...
‫حالا که آدام بزرگ‌تره ‫ شاید بهتره اون نصیحتمون کنه.
‫شاید بهتر باشه حرفی نزنیم. ‫شاید.
‫البته باید بگم که افتخار می‌کنم ‫ که باهات آشنا شدم پسرم.
‫من کاری نکردم که بهش افتخار کنی. ‫صرفا دوام آوردم.
‫نه، ولی از پسش براومدی. ‫مطمئنم دوران سختی رو پشت سر گذاشتی.
‫ولی همچنان روی پای خودت ایستادی. ‫اوهوم.
‫به همینت افتخار می‌کنیم.
‫آره.
‫بابا.
‫بمونید. ‫بمونید. ‫یکم دیگه بمونید. ‫گمون نکنم پسرم.
‫دوستت دارم عزیزم.
‫جدا؟
‫گاهی‌اوقات ازش مطمئن نیستم.
‫هر مشکلاتی که داشتیم، ‫خوشحالم که آخرش با هم بودیم.
‫من هم همین‌طور.
‫خیلی‌خب...
‫می‌دونم هیچ‌وقت خوب بیانش نکردم. ‫نمی‌تونستم کلمات رو بچینم.
‫ولی واقعا خیلی دوستت دارم.
‫حالا که بیشتر می‌شناسمت ‫ حتی بیشتر دوستت دارم.
‫مهمه که حرفم رو باور کنی. ‫می‌کنم.
‫من هم خیلی دوستت دارم.
‫بابا؟
‫بابا؟ شنیدی چی گفتم؟ ‫هستی آدام؟
‫نمی‌بینمت. چرا نمی‌تونم ببینمت.
‫هستم مامان. ‫آهان. اینجایی.
‫می‌تونم حست کنم.
‫پوستت نرم و گرمه.
‫حالا گوش کن...
‫قول بده که شانست ‫ رو با این پسره هری امتحان کنی. ‫باشه.
‫اگه بودم ازش خوشم می‌اومد. ‫مطمئنم که می‌اومد.
‫باید کمی حواست بهش باشه، خب؟
‫خیلی چهره غمگینی داره.
‫می‌شنوی چی می‌گم؟ ‫آره. می‌شنوم.
‫خوبه.
‫امیدوارم باعث خوشحالی هم بشید.
‫چه پسر مهربون و آرومی.
‫- بفرمایید. ‫- ممنون.
‫هری؟
‫این پایین چیکار می‌کنی؟
‫اومدم دنبال تو.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫باهاشون خداحافظی کردم ‫ و اومدم که تو رو ببینم.
‫اشکالی نداره. ‫ولی داره. مگه نه؟
‫اون شب خیلی ترسیده بودم. ‫نمی‌خواستم که تنها باشم.
‫متاسفم.
‫من هم خیلی ترسیده بودم.
‫من اون داخلم، مگه نه؟
‫بیا بریم طبقه بالا. ‫نه، نه، نه... ‫فقط می‌خوام که بهم بگی. خب؟
‫چون بوش رو حس می‌کنم. ‫مزه‌اش رو توی گلوم حس می‌کنم.
‫چرا کسی پیدام نکرد؟
‫خب مامان و بابام بودن.
‫من پیدات کردم. ‫نه ولی...
‫نمی‌خوام من رو اون داخل این‌طوری ‫ ببینی آدام...
‫اون داخل نیستی. اون داخل نیستی. ‫تو اون داخل نیستی.
‫تو اینجاییی.
‫اینجایی.
‫پیش من.
‫بیا بریم طبقه بالا.
‫راستی دیدمش‌ها. ‫مامانت رو دیدم.
‫بابات رو هم دیدم. ‫توی خونه.
‫اون‌ها هم تو رو دیدن. ‫جدا؟ ‫اوهوم.
‫بابام گفت خوش‌تیپی.
‫ازت خوششون اومد.
‫هر دوشون خوششون می‌اومد. ‫خوبه.
‫چیزهایی که می‌خواستی رو گفتی؟
‫نمی‌دونم. تونستم پیششون باشم.
‫خوبه که همه پیش هم بودید.
‫آره.
‫من می‌ترسم.
‫می‌دونم.
‫ولی من اینجا پیشت هستم.
‫نذار دوباره گره بخوره.
‫خیلی‌خب بیا. ‫باشه.
‫خیلی ساکته.
‫اصلا حوصله سکوت اینجا رو نداشتم.
‫یه آهنگ می‌ذاری؟
‫چی دوست داری؟ ‫خودت انتخاب کن.
‫من ازت در مقابل چنگک شنل‌پوش مراقبت می‌کنم.
‫نمی‌ذارم خون‌آشام‌ها از در وارد بشن.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بی سی موویز ::.. .:: Telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.
بی سی موویز مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: BcMoviez.com ::.