‫آنچه گذشت...
‫فرانکی چیز خیلی مهمی رو دزدیده.
‫برادرت رو پیدا کن، ‫آخه اگه پیداش نکنی،
‫با تمام قوای این تأسیسات...
‫به جون جفتتون می‌افتم.
‫- دستگاه ضرب سکه کجاست؟ ‫- فرانکی برداشتش.
‫خیال کردی می‌تونی ‫شورای عالی رو دور بزنی...
‫چه کار احمقانه‌ای.
‫حدس می‌زنم تو کار معامله تفنگی.
‫اونجا باهاش صمیمی بودی؟
‫اگه نیاز باشه مسئولیت نجات جونم رو ‫به کسی بسپارم،
‫همیشه فرانکی رو انتخاب می‌کنم.
‫ما به بابا قول داده بودیم.
‫اینجا آموزشگاه خودش بود، ‫ولی الان صرفا خرج رو دستمون می‌ذاره...
‫و انگار نمی‌تونی بی‌خیالش بشی.
‫خیلی اشتباه کردی ‫اومدی اینجا وینستون.
‫الان دیگه همه‌مون فراری هستیم، ‫ولی من می‌تونم کمکتون کنم...
‫می‌تونم به جفتتون کمک کنم.
‫بهم اعتماد کن.
‫یعنی خیال کردی ‫بدون در نظر گرفتن...
‫این مکالمه، به همین راحتی ‫پرونده‌ای رو ول می‌کنم...
‫و باهات کنار میام؟
‫کار من بدبخت کردن توئه.
‫ببین، دنبال تأمین‌کننده اصلی‌ام.
‫- اسمش فرانسیس اسکاته... ‫- [شرمنده! از طرف می‌هیو]
‫و عین شبح می‌مونه.
‫- ما اینجا اختیاراتی نداریم. ‫- [فرانسیس پاتریک اسکات]
‫وقتشه کار رو به بقیه بسپاریم.
‫شاید برخی از مهمانان هتلمون ‫وقت داشته باشن... دوقلوها خوبن.
‫اون دوقلوها رو برام اجیر کن.
‫جفتتون باید هوای همدیگه رو داشته باشین.
‫اون‌ها دنبال من و اینن!
‫فرانکی!
‫تفنگ لازم دارم، ‫کلی تفنگ لازم دارم.
‫[برانکس] ‫[۱۹۵۵]
« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
‫اون پارچه رو بده من.
‫- بذار من بندازمش. ‫- عمرا.
‫خودت گفته بودی بازوی من قوی‌تره.
‫اصلا کی بود که هفته پیش ‫دو بار ازت برد؟
‫اگه مدام یادم بندازی، ‫نمی‌ذارم هیچ کاری بکنی.
‫فقط قدرت بازو مهم نیست.
‫واسه چی؟ چون سنم کمتره؟
‫امان از دستت بچه.
‫اصلا واسه چی من رو آوردی؟ ‫که فقط پارچه رو بیارم؟
‫خیلی‌خب، قبوله.
‫به نفعته این رو عین...
‫ویتنی فورد بندازی،
‫وگرنه کورماک به خدمتمون می‌رسه، فهمیدی؟
‫دستت رو بپا وینستون.
‫برو.
‫[فروشگاه لباس مجلسی والر]
‫[مهمانسرا]
‫آتش!
‫کمکم کنین!
‫آدم توشه.
‫- فرار کن. ‫- کمکم کنین!
‫فرانکی، آدم توشه.
‫وینستون، فرار کن!
‫سلام.
‫- برادره است؟ ‫- آره.
‫- آره، خودشه. ‫- وسایل شخصیشه.
‫مرسی ازرا.
‫زیاد فرصت نداریم.
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
‫[سایگون] ‫[۱۹۷۳]
‫شرمنده‌ام که نتونستم برات پسر بیارم.
‫سرنوشتت اصلا از این قرار نبود...
‫ین عزیزم.
‫ظاهرا مهم‌ترین ابزار مرگم...
‫کاری جز گرفتن جون ملت بلد نیست.
‫پس واسه چی من باید مجازات بشم؟
‫مجازات؟
‫نه ین.
‫افتخار نصیبت شده.
‫الان دیگه همه‌مون باید فداکاری کنیم.
‫تو بیش از وظایف خودت ‫واسه هدفمون تلاش کردی.
‫حالا بالاخره ازت خواستیم ‫آخرین بهاش رو هم بپردازی.
‫بعدش هم...
‫عشقت ابدی می‌شه.
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی»
‫همون‌جا بذارش.
‫آهای!
‫تو آموزشگاه من چه گهی می‌خورین؟
‫آهای!
‫مال من نیست! ‫آدرس رو اشتباه اومدین!
‫آهای!
‫مال من نیست.
‫آهای! ‫رئیست کیه؟
‫تو نیستی زنیکه.
‫مسئول آموزشگاه برتونی، مگه نه؟
‫پشم‌هام.
‫نگفته بودن این‌قدر چابکی.
‫تازه اومدی اینجا؟ ‫چن خبر داره؟
‫دیگه از چن خبری نیست.
‫خودم قوانین جدیدی وضع کردم.
‫همه تو این محله یه دستگاه سیگار می‌گیرن.
‫پدرم با چن به توافق رسیده بود.
‫چن کاری به کار پدرم نداشت،
‫ما هم کاری به کارش نداشتیم.
‫کمی پیچیده‌تر از این حرف‌هاست.
‫خب، قانون من از این قراره:
‫اگه با آموزشگاهم کاری کنین، ‫خانواده‌ام رو اذیت کردین.
‫من اهل کارم. ‫تو هم اهل کاری.
‫حواست به کارت باشه، ‫به فکر جمع کردن شیشه‌خرده نباش.
‫ویکو!
‫سلام. ‫منم.
‫چیه؟
‫تلفنت رو جواب نمی‌دی.
‫ببین، داری چه غلطی می‌کنی، ها؟
‫امروز سه‌شنبه است.
‫ریدم تو سه‌شنبه.
‫می‌دونی چیه؟ دقیقا همین رو می‌گفتم.
‫خیال کردی می‌تونی ‫بی‌خبر بیای خونه من،
‫چندتا پرونده بهم بدی...
‫و همه‌چی عین سابق می‌شه؟
‫دارم سعی می‌کنم تو تحقیقاتت...
‫کمکت کنم.
‫خیال کردم خوشت میاد.
‫طرف مفقودالاثره، ‫نمی‌خواد دنبال نخود سیاه بگردی.
‫راستش، به کمکت نیازی ندارم، ‫طرف هم مفقودالاثر نیست.
‫- نیست؟ ‫- نیست.
‫از کجا می‌دونی؟ ‫خودت دیدیش؟
‫- نه. ‫- از کجا می‌دونی؟
‫یه حسی بهم می‌گه.
‫کارآگاه خوش‌غریزه... ‫اصلا هم تکراری نیست.
‫می‌دونی چیه؟ ‫گور بابات.
‫بهم بگو واسه چی این‌قدر ‫به طرف کلید کردی دیگه.
‫راستش، خیال می‌کردم توافق کردیم.
‫من از خانواده‌ات چیزی نمی‌پرسم، ‫تو هم ازم نمی‌پرسی...
‫این دفعه فرق می‌کنه، ‫خودت هم خوب می‌دونی.
‫فرقی نمی‌کنه.
‫تو امور شخصی من دخالت نکن.
‫من نیومدم اینجا باهات بحث کنم.
‫نه‌خیر، خودم می‌دونم دقیقا ‫واسه چی اومدی اینجا.
‫- عه، می‌دونی؟ ‫- آره.
‫رابطه‌مون بی‌نقصه.
‫خیلی‌خب.
‫کارهای شخصیمون رو دخیل نمی‌کنیم. ‫دریافت شد.
‫- آره. نه. نه، نه، نه، نه. ‫- هیس، هیس، هیس، بیا ببینم.
‫عذر می‌خوام.
‫الو؟
‫خودم هستم.
‫فرانسیس اسکات؟
‫مطمئنی خودشه؟
‫نه، نه، نه، نه.
‫اِم، فقط یه لحظه صبر کن.
‫خودم رو می‌رسونم، خب؟
‫ممنون. ‫ممنون.
‫[مهمانسرای اوریجینال دراگون]
‫ببین، شاید با شنیدن این حرف ‫دردت تسکین نیابه،
‫ولی بچه‌ها می‌گن ‫فرانکی موفق شد.
‫صندوقه خالی بود.
‫یعنی چی که خالی بود؟
‫یعنی نمی‌دونم سر چی کشتنش،
‫ولی اصلا پیداش نکردن.
‫فرانکی همیشه همه‌چی رو ‫باب میلش پیش می‌بره.
‫حس می‌کنم بهتره یکی...
‫چیزی بگه.
‫من می‌تونم کمی...
‫قراره کورماک رو بکشم ‫و همه‌تون باید کمکم کنین.
‫منظورم این بود یکی دعا بخونه.
‫کورماک الان خیلی قوی‌تر شده وینستون.
‫کافیه رو پله جلوی هتلش تف کنی...
‫تا کل عجیب‌الخلقه‌های ‫داخل و اطرافش دنبالت بیفتن.
‫منظورم دقیقا همین بود.
‫دستگاه ضرب سکه هنوز پیدا نشده.
‫قراره به خدمت کل آشنایان فرانکی برسن.
‫به ما هیچ ربطی نداشته.
‫الان عاجزه. ‫باید اول حمله کنیم.
‫بیاین خواسته‌اش رو برآورده کنیم.
‫بذاریم این خصومت با مرگ فرانکی تموم بشه.
‫دست من نیست،
‫روحم هم خبر نداره ‫فرانکی کجا مخفیش کرده.
‫اون‌ها هم اول همه‌مون رو می‌کشن، ‫بعدش می‌فهمن.
‫صرفا کشتنش کافی نیست.
‫همچنان باید مشکل کانتیننتال رو هم حل کنیم.
‫می‌خوای کل هتل رو...
‫تصاحب کنیم؟
‫ببینین...
‫اگه کورماک رو بکشیم، ‫صرفا جونش رو نگرفتیم.
‫هتل کوفتیش و کل...
‫مشتقاتش رو از جمله نفوذش...
‫بر خرید و فروش تفنگ رو ‫تصاحب می‌کنیم.
‫درسته. ‫خودت همه‌چی رو تأیید می‌کنی.
‫دیگه دلالی نیستی...
‫که از اصل داستان خارجه... ‫خودت اصل داستان می‌شی.
‫چطوری باور کنیم آدمی...
‫دستمال گردن پوش ‫از پس این کار برمیاد؟
‫ساده است... آخه کورماک رو می‌شناسم.
‫طرز کارش ‫و طرز فکرش رو بلدم...
‫و می‌دونم چطوری ملت رو به بازی می‌گیره،
‫آخه وقتی بچه بودم، ‫خودم و فرانکی رو به بازی گرفت.
‫نوچه‌هاش بودیم. ‫خیال می‌کردیم خداست.
‫این‌جوری کافی نیست.
‫خب، کلی پول هم دارم،
‫مشکلات با پول حل می‌شه ‫و می‌تونیم باهاش ارتش تشکیل بدیم.
‫قصد داشتم با پولم ‫زندگی جدیدی رقم بزنم.
‫فرانکی کجاست؟
‫چی گفت؟
‫می‌خواد بدونه فرانکی کجاست.
‫فرانکی.
‫ای وای.
‫وایستا.
‫لمی...
‫ای خدا.
‫ببین...
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫وایستا. یه لحظه وایستا.
‫بذار توضیح بدم، خب؟
‫اصلا فرصت نداشتیم. ‫مجبور شدم بجنبم، خب؟
‫بس کن!
‫بس کن، بس کن، بس کن!
‫وایستین، جلو نیاین.
‫اصلا حق نداشتی.
‫خودم می‌دونم.
‫شرمنده‌ام.
‫وایستین، وایستین، وایستین. ‫جلو نرین.
‫ین، شرمنده‌ام.
‫ین، وایستا.
‫اِم، چی...
‫ببخشید.
‫اگه بخوایم با کانتیننتال در بیفتیم،
‫یهش نیاز داریم.
‫فرانسیس پاتریک اسکات. ‫آره.
‫خیلی‌خب، باشه، الان کدوم گوریه؟
‫ازرا، بیا اینجا.
‫جونم؟
‫فرانسیس اسکاتِ کشوی ۱۰۱ کجاست؟
‫نمی‌دونم. ‫من که کارهای اداریش رو نکردم.
‫این دست‌خط خودت نیست؟
‫نچ.
‫شرمنده‌ام که گیج شدی.
‫اینجا اخیرا خیلی وحشتناک شده.
‫زمستون هر سال کلی جسد رو دستمونه. ‫وحشتناکه؛
‫ولی وقتی پیداش شد، ‫باهات تماس می‌گیرم.
‫حتما بگیر.
‫مرسی.
‫سلام ازرا.
‫تو کارهای اداری فرانسیس اسکات رو نکردی؟
‫نه.
‫جالبه.
‫دستیار پزشک قانونی هستی، ها؟
‫فقط کمی از نگه‌داری ‫هاپوهای گوزو...
‫تو پناهگاه جانوران بهتره، مگه نه؟
‫اتفاقات ترسناکی که اینجا رخ می‌ده...
‫کلا از تصورم خارجه.
‫احتمالا نمی‌خوای اینجا سر و گوشی ‫به آب بدم، مگه نه؟
‫من ازت نمی‌ترسم خانم.
‫الان چی؟
‫ای خدا.
‫ببین چی می‌گم... ‫می‌ذارم اینجا...
‫به کارت ادامه بدی،
‫ولی باید بهم بگی ‫کی اومد جسد فرانسیس اسکات رو تحویل گرفت.
‫اسمش رو بلد نیستم.
‫هر از گاهی از اون‌ور آب...
‫اینجا جنس میاره.
‫من سوالی نمی‌پرسم.
‫آخ!
‫این یکی از اون‌ور آب نبود.
‫ببین، اومدم کلی پول نقد دادن...
‫و می‌خواستن جسدش رو بسوزونن.
‫چه ساعت قشنگی.
‫- «اومدن»؟ ‫- آره، آره.
‫آره، اِم، دو نفر بودن.
‫یکیشون رو اصلا ندیده بودم...
‫گمون کنم برادر طرف بود، ‫ساکن اینجا نبود و پولدار بود.
‫- اسم برادرش چیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫چی می‌دونی؟
‫با فولکس‌واگن تیپ ۲ اومده بودن.
‫آخ! گمون کنم ساکن چایناتاون باشن.
‫اگه چیز دیگه‌ای یادت اومد،
‫می‌دونی کجا پیدام کنی.
‫واقعا استعداد محشریه.
‫درود بر شما که کشفش کردین قربان.
‫خب، هر کسی به طریقی ‫تحت بحران خیلی شکم‌پرست.
‫تو خودت رو با نوازندگان ‫ویولن سل سیر می‌کنی، ولی من...
‫خب، غذاهای واقعی رو ترجیح می‌دم.
‫اگه می‌دونستم داری میای، ‫می‌گفتم فرش قرمز پهن کـ...
‫عه، انتظار نداشتی پس از وقایع دیشب...
‫من رو ببینی؟
‫ضمنا، با توجه...
‫به شکست‌های اخیرت، ‫نسبتا پیروزمندانه غذا می‌خوری.
‫- می‌خورم که آروم بشم، همین و بس. ‫- آروم بشی؟
‫خیال کردی در روایات بقای مشهور تاریخی،
‫اشخاص افسانه‌ای که با لکی زحمت ‫شکست رو به پیروزی کردن،
‫خودشون رو آروم کرده بودن؟
‫خب، صرفا می‌گم...
‫یا شاید خطر مرگ از گرسنگی،
‫تجاوز و غارت اجتناب‌ناپذیر...
‫و نابودی کل خاندانشون بود...
‫که منشأ انگیزه اون اشخاص...
‫واسه نجات خودشون ‫از آتش شده بود؟
‫راستش، قابل درکه.
‫امثال تو که از بدو تولد ثروتمندن...
‫معمولا وقتی به مشکل می‌خورن، ‫به فکر آروم کردن خودشونن.
‫شاید وقتش باشه ‫کمی آشفته بشی.
‫قبول نداری؟
‫منظورم اینه که آشفتگی ‫تعدیل‌کننده خیلی خوبیه.
‫آخه گندی که افرادت ‫دیشب زدن...
‫باعث شده شورای عالی بفهمن...
‫دستگاه ضرب سکه گم شده.
‫پیداش می‌کنم. ‫افرادم مشغولن...
‫نفوذت خیلی کاهش یافته.
‫افراد خودت دارن ازت دزدی می‌کنن.
‫می‌خوام منابع شورای عالی رو ‫در اختیارم بذارین.
‫سه روز فرصت داری.
‫سه روز فرصت داری ‫دستگاه ضرب سکه رو پیدا کنی...
‫و سارقانش رو جلوی پامون بندازی.
‫اگه شکست بخوری، ‫شورای عالی فترت اعلام کرده...
‫و تا بتونیم جایگزینی پیدا کنیم، ‫مقامت رو سلب می‌کنه.
‫قفس زرینت رو سر خودت خراب می‌شه.
‫نوش جان.
‫خاک بر سرم شد.
‫حالا چیکار می‌کنین قربان؟
‫حالا؟
‫هنوز دار چهره‌اش رو هضم می‌کنم.
‫[کاراته برتون]
‫زدم تو خال.
‫بیاین فکر کنیم. ‫چه برتری‌هایی داریم؟
‫خیلی‌خب، پیش از هر چیز، ‫آدمکشان ساکن اون هتل...
‫آدم عادی‌ان، درسته؟
‫اون‌ها هم عین ما زخمی می‌شن.
‫ضمنا، انتظار حمله‌مون رو هم ندارن، درسته؟
‫آخه کسی تا حالا ‫به کانتیننتال حمله نکرده.
‫آره، آخه جنون خالصه.
‫افراد بیشتری واسه شلیک ‫این همه تفنگ لازم داریم.
‫خیلی‌خب، دوست نظامی دیگه‌ای نداری؟
‫حاضر نیستم تو این کار دخیلشون کنم.
‫اکثرشون دارن سعی می‌کنن ‫عین سابق بشن.
‫اون‌هایی هم که حاضرن آدم بکشن...
‫قبلا به کورماک ملحق شدن.
‫خیلی سخته کسی رو پیدا کنیم...
‫که جیره‌خورش نباشه.
‫خب، حتما یکی هست.
‫- خب، جین هست. ‫- جنکینز رو می‌گی؟
‫- دوست قدیمی بابا رو می‌گی؟ ‫- آره.
‫مدتی گوشه‌ای از کانتیننتال اتاق داشت.
‫خیلی‌خب. ‫شروع خوبیه.
‫لو، نظرت چیه؟
‫کمکتون می‌کنم. ‫واقعا به کمکم نیاز دارین؛
‫ولی اصلا شلیک نمی‌کنم...
‫و به دژش حمله نمی‌کنم.
‫چیه؟
‫میزی هم هست. ‫طرفدار کورماکه.
‫آره، پارسال ازمون خرید کرده بود،
‫یا حداقل گمون کنم ‫خرید کرده بود.
‫تا حالا از نزدیک ندیدمش.
‫تو بوری کسب و کار راه انداخته.
‫کسی نمی‌دونه دقیقا چیکار می‌کنه ‫و رئیسش کیه.
‫می‌گن انگار ارتشی نامرئی داره...
‫و سرکرده خلافکارهاست.
‫البته... خودم چنین لقبی بهش دادم،
‫ولی قطعا از رقبای کورماکه.
‫متوجه نمی‌شم. ‫چرا کارش رو تموم نکرده؟
‫خب، وقتی آدم نمی‌دونه ‫با چی طرفه،
‫تموم کردن کارش دشواره.
‫گروه میزی با باقی محله‌ها متحد نمی‌شه.
‫فقط با ساکنان بوری کار می‌کنن.
‫خب، شانسم رو امتحان می‌کنم. ‫کجای بوریه؟
‫می‌تونیم آدرس تحویلمون رو بهت بگیم،
‫ولی انتظار زیادی نداشته باش.
‫قانون حالیشون نیست.
‫[تحت تعقیب] ‫[فرانک ویلسون]
‫بابا، واسه چی داریم ‫وسایل چارلی رو برمی‌داریم؟
‫لیو، آخه چیزی نمونده بود ‫دیروز من رو به کشتن بده،
‫ضمنا، کلی پول بهم بدهکاره.
‫یادت باشه عزیزم... هرچی سنگین بهتر، ‫هرچی پر زرق و برق‌تر...
‫زود باش برو تو تریلر!
‫بدو! بدو!
‫خب، ببین کی اومده...
‫مایلز اومده و مایلز اومده.
‫فرض کن خونه خودته.
‫رفته بودم پیک‌نیک.
‫شراب میل داری؟
‫دوربینی رو که می‌خواستی عوض کنی آوردم.
‫عجب. ‫یه راست رفتی سر کار.
‫چه بامزه.
‫چیه؟
‫هیچ مشکلی نداره.
‫بی‌نقصه.
‫نه، اون دوربین...
‫قطعا مشکلی داره.
‫قطعا مشکل داره،
‫البته کاملا مطمئن نیستم ‫چه مشکلی داره.
‫شماره سریالش چنده؟
‫واقعا داری ازم امتحان یهویی می‌گیری مایلز؟
‫صبر می‌کنم امتحان نهایی رو بدم.
‫خب، حال لو این روزها چطوره؟
‫- بدک نیست. ‫- عه، واقعا؟
‫اِم، دیگه سوگوار پدرتون نیست؟
‫گمون نکنم باهاش کنار اومده باشه.
‫خب، شاید با شنیدن ‫بخشی از حقیقت...
‫راحت‌تر کنار بیاد.
‫من نیومدم از این حرف‌ها بزنم جین.
‫یعنی یهو اومدی بازنشسته‌ای رو ‫قانع کنی بازنشست بشه؟
‫- تو که بازنشسته نیستی. ‫- اذیتم نکن دیگه.
‫نظرت چیه واسه خودت خانمی پیدا کنی؟
‫از دوران اوج زندگیت لذت ببری.
‫بعدش چیکار کنم؟
‫با تعریف خاطراتم جوانیم ‫که می‌تونستم مغز ملت رو...
‫از ۳۲۰ متری ذوب کنم ‫سرگرمش کنم؟
‫چه‌جور خانمی از این حرف‌ها خوشش میاد؟
‫نه، نه، گمون کنم ‫همین زندگی انفرادی رو ادامه بدم.
‫هرجور راحتی.
‫از دیدنت خوشحال شدم جین.
‫چت شده؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- بی‌خیال.
‫من از وقتی بلد نبودی بری مستراح می‌شناسمت.
‫خبری شده.
‫نمی‌تونم راجع بهش صحبت کنم جین.
‫پای کانتیننتال وسطه؟
‫می‌گن چند جوان تو دردسر افتادن.
‫داریم سعی می‌کنیم گروهی تشکیل بدیم.
‫ممکنه مأموریت انتحاری باشه.
‫قطعا خیلی احمقانه است.
‫واقعا احمقانه است؟
‫چه انتحاری باشه، چه نباشه...
‫هدفتون مصلحانه است.
‫هیچ‌کس بیش از کورماک اوکانر...
‫لایق مرگ نیست.
‫هدفمون همینه.
‫عینک می‌زنم.
‫- چی؟ ‫- می‌رم نسخه می‌گیرم.
‫- خیلی‌خب. ‫- بهم نیاز دارین.
‫کسی بهتر از من اون مهمانسرای مسخره...
‫و طرز کارشون رو بلد نیست.
‫ضمنا، تضمین می‌کنم ‫اون حرومزاده رو هم...
‫کسی بهتر از من نمی‌شناسه...
‫حداقل آدم زنده‌ای بهتر از من نمی‌شناسدش.
‫نظرت چیه؟
‫خیلی‌خب، تو هم باش.
‫- به همین راحتی؟ ‫- دلایل محکمی آوردی.
‫وای، خدا جون.
‫واقعا من رو به بازی گرفتی؟
‫حتما عینک بگیری‌ها.
‫خاک بر سرم.
‫امری داشتین جناب؟
‫متأسفانه بیش از حد رسمی پوشیدم.
‫- آها، با میزی کار دارم. ‫- جانم جناب؟
‫میزی، رئیس این بند و بساطتون رو می‌گم.
‫اِم، متأسفانه ایشون رو نمی‌شناسم.
‫اِم... ‫رئیس این تشکیلات...
‫نه، اشکالی نداره. ‫خودم می‌رم می‌شینم.
‫- ممنون. ‫- جناب.
‫جناب؟
‫می‌خواستی من رو ببینی؟
‫بفرمایین.
‫ما اینجا به امثال تو ‫خدمات ارائه نمی‌دیم.
‫خوبه،
‫آخه من عین امثال خودم ‫غذا نمی‌خورم.
‫چاقوت رو بذار کنار خوشگل پسر.
‫عذر می‌خوام.
‫حتما زنی که دنبالشم شمایین.
‫حتما تو هم همون حرومزاده‌ای...
‫که همه دنبالشن.
‫بقیه‌اش اینجا نیست.
‫[آبجوی صادراتی ۳۳]
‫اونجا رو ببین.
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫[گور باباتون!]
‫نه‌خیر، گور بابای خودتون.
‫پخش بشین.
‫خوراکی کوچولو.
‫پف‌فیل رقیب نداره.
‫افرادی که میان سراغم، ‫معمولا به طریقی...
‫کمک می‌خوان.
‫بعد از این که برادرت ‫دستگاه ضرب سکه رو دزدید...
‫و خودت وارد شهر شدی،
‫گمون می‌کردم به احتمال زیاد...
‫سراغ من بیای.
‫راستی، تسلیت می‌گم.
‫من رو چقدر می‌شناسی وینستون؟
‫خب، ملت می‌گن ارتش داری.
‫ضمنا، برعکس باقی فعالان این شهر،
‫تحت فرمان کورماک نیستی.
‫حالا فقط کافیه بدونم... ‫چقدر دستمزد می‌گیری...
‫و چقدر سریع می‌تونی ‫شروع به کار کنی؟
‫خیال می‌کردم این‌قدر زرنگ باشی...
‫که بدونی دستمزدم به دلار نیست.
‫استقلالم از امثال کورماک رو...
‫از همین طریق حفظ می‌کنم.
‫خیلی‌خب، من خیلی کاردانم.
‫بهم بگو چی لازم داری.
‫عشق.
‫عشق؟
‫هر روز از کنار افرادی...
‫که پیروان خودم محسوب می‌کنم ‫رد می‌شی، ولی اصلا متوجه حضورشون نمی‌شی،
‫نامرئی‌ان...
‫به تنهایی ارزشی ندارن؛
‫ولی می‌دونی اگه آدم ‫همون افراد رو اجیر کنه...
‫و دوباره بهشون انسانیت عطا کنه،
‫در ازاش واسه آدم چیکار می‌کنن؟
‫چیکار می‌کنن؟
‫همه کار می‌کنن.
‫الان دیگه از همون نامرئی بودنشون...
‫خیلی راضی‌ان...
‫آخه دیگه نیازی ندارن ‫ببننشون، چون...
‫خودشون خودشون رو می‌بینن.
‫عشق.
‫از پسش برمیای؟
‫والدین من ثروتمند بودن.
‫نه پول اون‌ها رو می‌خواستم. ‫نه پول تو رو می‌خوام.
‫وقتی آدم به کمک نیاز داره،
‫یه چیز بیشتر نمی‌خوام.
‫باید داستان زندگیشون رو ‫برام تعریف کنن.
‫من آدمی‌ام که قراره کورماک اوکانر رو بکشه.
‫نه.
‫این‌جوری خیلی راحته.
‫واسه چی آدمی هستی...
‫که قراره کورماک اوکانر رو بکشه؟
‫ظاهرا فقط خودم ‫پیش‌بینی نکرده بودم بیای اینجا.
‫داریم رسیدگی می‌کنیم.
‫وقتشه بری.
‫خب، تو... تو که هنوز نگفتی ‫چقدر دستمزد می‌گیری.
‫حتما یه چیزی می‌خوای.
‫هدیه خریدن برام کار سختیه، مگه نه؟
‫از طریق دیگه‌ای می‌ری.
‫الان میاد پایین.
‫خداوند قادر دنیا رو در ۶ روز خلق کرد...
‫و روز هفتم استراحت کرد.
‫شورای عالی به ما ۳ روز فرصت داده...
‫و حتی نباید یه دقیقه استراحت کنیم.
‫بدونین اگه من سرنگون بشم...
‫همه‌تون رو سرنگون می‌کنم.
‫فهمیدین؟
‫شکست شما مایه تحقیرمه...
‫و همه می‌دونن چه بلایی ‫سر افرادی که تحقیرم می‌کنن میارم.
‫حالا دیگه برین بیرون ‫که بتونم عبادت کنم.
‫حتی حضورتون...
‫تو این مکان حرمت‌شکنی محسوب می‌شه.
‫جای تعجبه که تک‌تکتون آتش نگرفتین.
‫کمکم کن.
‫کاش راه‌حلی بلد بودم قربان.
‫با تو نبودم.
‫ای خدا!
‫وای. ‫خدایا.
‫وای وینستون، ببخشید.
‫لطفا دفعه بعد عین آدم سلام کن.
‫چه بلایی سر اینجا اومده؟
‫نمی‌دونم فرانکی چی دزدیده بود، ‫ولی پسش نداد.
‫اون عوضی‌ها اینجا رو ‫دنبالش زیر و رو کردن.
‫امروز کلا قایم شده بودم.
‫مرگ برادرت رو تسلیت می‌گم.
‫زندگی راحتی نیست.
‫- از چارلی خبری نشده؟ ‫- نه بابا.
‫همین که اوضاع خراب شد ‫زد به چاک، چارلی همیشه همینه.
‫اون بی‌شعور هنوز پول ‫هلیکوپتره رو بهم نداده.
‫معلومه که نداده.
‫من هم ماستنگش...
‫و چند وسیله دیگه رو برداشتم.
‫باید شکم بچه‌ام رو سیر کنم.
‫- خوبی؟ ‫- اوهوم.
‫سلام، حالت خوبه پسر؟
‫خوبم.
‫خیال می‌کردم خیلی وقت پیش رفته باشی.
‫با چارلی چیکار داری؟
‫دارم گروهی تشکیل می‌دم،
‫اون هم همیشه بهم می‌گفت ‫واسه هر کاری آشنا داره.
‫آره، آشناش منم.
‫ای خدا.
‫خب، بذار ببینم درست فهمیدم یا نه.
‫اصلا حاضر نیستی تفنگ دستت بگیری،
‫ولی کل این کارهای مرگبار اشکالی نداره؟
‫از اصول پدرم بود لمی... ‫تفنگ بی تفنگ.
‫من تو ساخت اینجا کمک کردم.
‫روش زندگی دیگه‌ای ‫برام منطقی نیست.
‫آدم تو مبارزه تن به تن ‫یا مبارزه با سلاح‌های دیگه...
‫حق انتخاب داره... ‫انتخاب مرگ و زندگی رو می‌گم.
‫ولی با تفنگ حق انتخاب نداره...
‫همیشه به مرگ ختم می‌شه.
‫می‌خوای من... ‫خیلی‌خب.
‫بیا دیگه، جامون رو عوض کنیم.
‫واسه چی چنین کاری می‌کنی لمی؟
‫آخه خیلی ازت می‌ترسم.
‫نه، این مأموریت انتحاری رو می‌گم.
‫تو که فرانکی رو دوست نداشتی.
‫نه، ولی مایلز رو خیلی دوست دارم.
‫خودم می‌دونم.
‫آخه ببین چقدر در حقم لطف کرده، متوجهی؟
‫اونجا کار می‌کنم، ‫اونجا غذا می‌خورم...
‫و همون‌جا می‌خوابم.
‫الان دیگه اینجا سنگرمه.
‫بعد از جنگ،
‫اگه مایلز نبود...
‫اصلا...
‫خودم می‌دونم.
‫سرکرده خلافکاران واقعا براش کمه.
‫کاملا از مشاهداتم مطمئن نیستم،
‫ولی می‌دونم به خودش ‫و تشکیلاتش نیاز داریم.
‫چقدر خرج برمی‌داره؟
‫خب، ظاهرا دنبال پول نیست، ‫فقط دنبال عشقه.
‫پس هیپی مرگباریه... ‫چه ترکیب نقیضی.
‫ای وای.
‫این چیه؟
‫وای، اینجا رو باش.
‫فرانکی این رو رسم کرده؟
‫ممنون ین.
‫به نظرتون یعنی پایه است؟
‫امیدوارم باشه.
‫- جین. ‫- هوم؟
‫با خاطراتت همخونی داره؟
‫فرانکی خوب رسم کرده،
‫ولی طراحی محسوب می‌شه، ‫نقشه اصلی نیست.
‫اون ساختمون همه‌چی داره،
‫از در سری گرفته ‫تا شیشه صدگلوله کورماک...
‫و خدا می‌دونه الان دیگه ‫چه چیزهایی داره.
‫- همین‌جاست. ‫- در انبار سلاح.
‫- انبار سلاح. ‫- اینجا جام مقدستون محسوب می‌شه.
‫جام مقدس کیه؟
‫هر کی اول بهش برسه.
‫اصلا واسه چی هتل آدمکشان ‫انبار سلاح داره؟
‫خلافکاران همیشه نگرانن ‫کسی سراغشون بیاد،
‫حالا چه پلیس باشه، ‫چه خلافکار دیگه‌ای باشه.
‫در نتیجه، با وجود انبار اسلحه ‫می‌تونن شب‌ها راحت‌تر بخوابن.
‫- یه نفوذی لازم داریم. ‫- هوم.
‫شاید قدیم‌ها می‌شد، ولی...
‫الان دو نوع آدم بیشتر اونجا نیست...
‫یا این‌قدر خبیثن ‫که قابل اعتماد نیستن،
‫یا این‌قدر مغزشون رو شست‌وشو دادن ‫که به کورماک خیانت نمی‌کنن.
‫دیگه کانون محسوب نمی‌شه... ‫فرقه محسوب می‌شه.
‫حتما یه جاییش...
‫نقطه ضعفی داره.
‫خب، شما فعلا بررسی کنین،
‫من نباید دیر سر قرار تحویل برسم.
‫ین؟ می‌شه کمکم کنی؟
‫دست چپ رو دایره قرمز.
‫خیلی کش اومدی.
‫کارت حرف نداره.
‫دوباره دستت راست رو دایره قرمز.
‫دست راست رو دایره قرمز.
‫کی کسی رو دعوت کرده اینجا، ها؟
‫ای خدا.
‫اخیرا خیلی غافلگیرم می‌کنی، مگه نه؟
‫باید لطفی در حقم بکنی.
‫عزیزم، کی‌دی اومده؟ ‫چرا نمیاد تو بازی کنیم؟
‫آها، می‌دونی چیه؟ ‫خیلی خوشحال می‌شم.
‫امشب نمی‌تونه بیاد عزیز دلم... ‫مشغول کاره.
‫بعدا میاد. ‫فقط یه دقیقه وایستا.
‫باید لطفی در حقت بکنم؟
‫به اون تماس تلفنی ربطی نداره؟
‫چرا، داره.
‫- ای وای، چقدر خوش‌بویی. ‫- خیلی‌خب.
‫فاصله‌مون با همسرت ۹ متره.
‫آره، خودم می‌دونم کجاست. ‫فقط بلند صحبت نکن.
‫باشه، خب، کمکم می‌کنی یا نه؟
‫بستگی داره چی بخوای.
‫باید یه فولکس‌واگن تیپ ۲ سبز رنگ رو ‫تو چایناتاون پیدا کنم.
‫- بدون حکم؟ ‫- آره، بدون حکم.
‫خب، شرمنده، ‫ولی حالا که یهویی...
‫می‌خوای قانون‌شکنی کنی، ‫کمی تحریک‌آمیزه.
‫می‌دونی چیه؟
‫من تا حالا بازی خانوادگی رو ‫تجربه نکردم.
‫ظاهرا بازی گره خیلی حال می‌ده.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب، کمکت می‌کنم.
‫از دیدنت خوشحال شدم جنیس.
‫- شاید دفعه بعد تونستم بیام، خب؟ ‫- خیلی‌خب، همچنین.
‫وای خدا جون.
‫خاک بر سرم شد.
‫باید بهم بگی قراره طبق نقشه پیش بری.
‫داریم چیکار می‌کنیم؟
‫یکی از رفقای قدیمی دسته‌مون ‫بهم مدیونه.
‫یکی از ماشین‌ها رو ‫پر از تجهیزات مورد نیازمون برام گذاشته.
‫از بی‌سیم گرفته تا دستگاه شنود و این چیزها.
‫داری گوش می‌دی؟
‫من که با چشمم گوش نمی‌دم.
‫من از حصار می‌پرم ‫و کامیونه رو برمی‌دارم.
‫من چیکار کنم؟
‫بشین پشت فرمون ون و برگرد.
‫نقشه‌ات افتضاحه.
‫من رو این همه راه تا اینجا کشوندی ‫که پشت ون بشینم؟
‫همکاری کن دیگه.
‫خب؟
‫[بهترین مبارز] ‫[محمدعلی]
‫مبارزه قرنه؟
‫نه.
‫مبارزه قرن اصلیش ‫مخالفت با جنگ ویتنام بود.
‫دولت سعی کرد نابودش کنه،
‫نذاشتن مسابقه بوکس بده،
‫براش پنج سال حبس بریدن،
‫ولی در اوج دوران فعالیتش مخالفت کرد...
‫حتی تا دیوان عالی هم پیش رفت ‫و پیروز شد.
‫نه حبس کشید، نه رفت ویتنام.
‫بانگیانگ.
‫رود بانگیانگ؟
‫آره.
‫ولی من و فرانکی...
‫می‌گفتیم پرسروصداترین ‫روز جنگ بود.
‫یعنی رگبار ۲۰ میلی‌متری بود،
‫هلیکوپترهای نظامی بودن، ‫بوئینگ‌های بی۵۲ باری هم بودن.
‫آدم صدای بغل دستیش رو نمی‌شنید.
‫بازماندگان یگانمون هم ‫دقیقا وسط جنگ گیر افتاده بودن،
‫نه راه فرار داشتیم، نه بی‌سیم داشتیم، ‫دشمن هم داشت پیشروی می‌کرد.
‫کاری جز دعا از دستمون برنمی‌اومد.
‫ما هم چندین و چند ساعت دعا کردیم؛
‫ولی بالاخره متوجه شدم ‫صدای صحبت فرانکی...
‫با فرانکی رو می‌شنوم،
‫نه صدای بمبی می‌اومد،
‫نه صدای هلیکوپتری،
‫سکوت همه‌جا رو فرا گرفته بود.
‫عجیب‌ترین حس دنیا بود...
‫انگار جنگ یهو تموم شده بود،
‫ولی یادشون رفته بود به ما بگن.
‫خلاصه، وقتی برگشتیم پایگاه،
‫متوجه شدیم واقعا دست از جنگ کشیدن،
‫مبارزه محمدعلی و جو فریزیز...
‫تو استادیوم مدیسن اسکوئر گاردن رو...
‫هم داشتن سراسر دنیا پخش می‌کردن.
‫هر دو جناح دست از کشتن همدیگه کشیده بودن...
‫تا گزارش مبارزه‌شون رو گوش کنن.
‫من و فرانکی...
‫کنار رادیوئه نشستیم...
‫و تجربه مشترکی داشتیم ‫که گمون نکنم هیچ‌کدوممون...
‫به عمرمون تجربه‌اش کرده بوده باشیم...
‫واقعا لحظه‌ای آرامش تجربه کردیم،
‫آخه در هر دو جناح ‫دشمنی وجود نداشت.
‫کل حرف‌هام رو فهمیدی؟
‫هیچ‌وقت ازت تشکر نکردم.
‫بابت چی؟
‫بابت کمکی به فرانکی ‫واسه آوردن من کردی.
‫علامت داد.
‫اگه اتفاقی افتاد، ‫بدون من برو.
‫پشم‌هام.
‫سلام.
‫چی شده؟ ‫برق قطع شده؟
‫اِم، آره.
‫کسی با بی‌سیم خبر نداد.
‫عجب.
‫چه عجیب. ‫مطمئنی؟
‫می‌شه پیاده بشی؟
‫آهای! آهای، آهای، آهای!
‫نقشه افتضاحی بود!
‫آهای!
‫آهای، عه! ‫عه، عه، عه، عه!
‫آهای! آهای!
‫نه، وایستا!
‫[کانتیننتال]
‫همیشه بهترین بخش روزم همینه.
‫زیادی تعریف می‌کنی شارون.
‫- باز هم واسه پدرت نامه می‌نویسی؟ ‫- آره.
‫همین الان داشتم ‫از نبوغ سرشارت می‌نوشتم.
‫مطمئنم استعدادم به اندازه ایشون نیست.
‫همون ساختمون رو می‌گم...
‫می‌تونم بیشترین خسارت رو ‫از اونجا وارد کنم.
‫انگار مسکونیه.
‫چقدر احتمال داره واحد خالی پیدا کنیم؟
‫اونش رو به من بسپار. ‫مسئولیت امور خارجی با منه.
‫تو نگران افرادت داخل هتل باش.
‫تا حالا شده بخوای کنار بکشی؟
‫- از هتل؟ ‫- آره.
‫آدم می‌تونه کلی تجربیات دیگه ‫توی دنیا کسب کنه.
‫بیراه نمی‌گی.
‫ولی گمون نکنم آقای اوکانر ‫بدون من دوام بیاره.
‫یا تو بدون اون دوام بیاری.
‫پدرت در مورد اینجا می‌دونه؟
‫معلومه که می‌دونه. ‫خودم بهش گفتم.
‫کل قضایا رو براش گفتی؟
‫می‌دونی جریان اینجا از چه قراره؟
‫شایعاتی شنیدم.
‫وقتی از کشورم خارج شدم،
‫پدرم تمام پس‌اندازی که داشت رو بهم داد،
‫تا بتونم به آمریکا بیام؛ ‫زندگی جدیدی شروع کنم.
‫دقیقا اینجا ایستادم و در حالی که ‫نمای شهر پشتم مشخص بود،
‫براش عکسی فرستادم.
‫می‌دونی واکنشش چی بود؟
‫گریه کرد...
‫از فرط خوشحالی برای موفقیتم اشک ریخت.
‫این مسئله رو درک کن،
‫جایی که من ازش اومدم ‫خشونت بی‌حد و حصری رواج داره.
‫حداقل اینجا هرج و مرج کنترل‌شده است.
‫توی این کشور بیشتر از وطن خودم ‫احساس امنیت می‌کنم.
‫حتی از خیالاتم خارجه.
‫- چراغ قرمزه رو یادته؟ ‫- آره.
‫وقتی کورماک دکمه رو فشار می‌ده،
‫چراغ قرمز کل اتاق‌ها روشن می‌شه،
‫حتی شامل مستراح هم می‌شه. ‫بعدش هم آب خوردنه.
‫قتل توی هر نقطه از هتل آزاد می‌شه.
‫بعد قبل اینکه نقشه مسخره‌مون شروع بشه، ‫خاتمه پیدا می‌کنه.
‫اگه کارمون رو درست انجام بدیم،
‫کورماک حتی اونقدر زنده نمی‌مونه ‫تا دکمه قرمز رو فشار بده.
‫تا وقتی هم که باقی...
‫ساکنان اون خراب‌شده از مرگش مطلع بشن، ‫کار از کار گذشته.
‫در اون صورت برتری تاکتیکی ‫مسلمی به دست میاریم.
‫بسیارخب.
‫اون‌وقت برای اینکه به این ‫برتری تاکتیکی مسلم برسیم،
‫چطور قراره دستمون به کورماک برسه؟
‫یادته گفته بودی توی کانتیننتال،
‫دو نوع آدم داریم؟
‫افراد شرور و فریب‌خورده.
‫چطور؟
‫کدوم به کدومه؟
‫خوب عقلت کار می‌کنه.
‫می‌خواستم بهت بگم ‫کنسرواتوار موسیقی‌ای توی ایرلند،
‫با درخواست پذیرشم موافقت کرده.
‫قراره به زودی از شهر برم.
‫پس خوش به حالت می‌شه.
‫شاید تو هم بتونی باهام بیای.
‫برای من امکانش نیست.
‫چرا نباشه؟
‫وقتی به اینجا رسیدم،
‫آقای اوکانر قول داد ‫در صورتی که خودم رو اثبات کنم،
‫پدرم رو به اینجا میاره.
‫چیزی تا اون روز نمونده.
‫امیدوارم پای قولش بمونه.
‫اون نوازنده ویولن‌سل که صرفا مزدوره،
‫ولی اون بچه...
‫نمی‌دونم وینستون.
‫کورماک خیلی وقته ‫این بچه رو زیر بال و پرش گرفته.
‫- ممکنه خطرش بالا باشه. ‫- یا مزیتش بالا باشه.
‫[فروشگاه موسیقی جمال]
‫سلام رفیق خودم.
‫- داداش گلم. ‫- حالت چطوره پسر؟
‫- درخواستی داری؟ ‫- خودت غافلگیرم کن.
‫ردیفه داداشم. ردیفه.
‫شارون؟ اوضاع رواله؟
‫آره. دستت درد نکنه جمال.
‫نمی‌دونم چی باید در جواب نامه بنویسم.
‫کلمات مناسبی پیدا نمی‌کنم.
‫والدینت به مشکل خوردن؟
‫متأسفانه اگه مغازه‌ات توی شهر ما بود،
‫تا الان چیزی ازش نمونده بود.
‫انگار داره سر همه میاد...
‫جور در نمیاد.
‫یه دقیقه باهام بیا. ‫می‌خوام چیزی نشونت بدم.
‫حواست رو از مسئله پرت می‌کنه.
‫آهای! بیا اینجا ببینم!
‫کثافت! وایستا!
‫بیا اینجا ببینم پدرسوخته!
‫چرا مدام پنجره من رو می‌شکنی؟
‫دستت بهش نمی‌خوره.
‫برو داخل.
‫یکی باید شیشه‌ها رو جمع کنه.
‫یا خودش باید جمع کنه، ‫یا خودت جورش رو بکش.
‫به اندازه کافی بی‌آبروشون کردی.
‫همه‌تون حالم رو به هم می‌زنین.
‫برین خونه‌هاتون.
‫بفرمایید.
‫پای مرغ بیارین.
‫اینجا مال شماست؟
‫این مکان که نه، ‫این افراد مال منن.
‫پای مرغ داره آماده می‌شه.
‫مادربزرگم که اهل هائیتی بود ‫پای مرغ به خونه خودش پست می‌کرد.
‫واسه ترسوندن لولوخورخوره بود.
‫بس کن پسر!
‫وگرنه اون‌یکی دستت هم قطع می‌کنم.
‫گداهای تک‌دست درآمدشون دوبرابره.
‫جالبه، قبول داری؟
‫مشکل این بچه عین مشکل شماست.
‫خیال می‌کنه استثنائیه.
‫از قوانین تبعیت نمی‌کنه.
‫- منم که بهش هدف می‌دم. ‫- تا سمت دوجوی من سگ بندازه.
‫«دوجو» کلمه ژاپنیه. اینجا چایناتاونه.
‫خبر داری بابات از کلی مشکلات قسر در رفته؟
‫اون‌وقت شما می‌خوای ازش جلوگیری کنی؟
‫«کون».
‫فقط لازم بود کلمات درستی انتخاب کنه.
‫«کون».
‫می‌بینی چقدر ساده است؟
‫پس صرفا چون از ویژگی‌های ‫فرهنگی شما غفلت کردیم،
‫مدام دلتون می‌خواد چوب لای چرخ ما بکنین؟
‫جماعت شما خیلی وقته ‫که سزای اشتباهاتش رو ندیده.
‫ذره‌ای هم برام مهم نیست ‫بابات چیکاره بوده.
‫«جماعت شما»؟ ‫چرا رک و پوست‌کنده نمی‌گی؟
‫چون کمربندها رو برد ازش متنفری.
‫چون دل همه رو برد ازش متنفری.
‫صرفا چون سیاه‌پوست بود ‫چشم دیدن موفقیتش رو نداشتی.
‫تنفر شما فقط سر تفاوت‌هامونه،
‫واسه همین بهانه می‌تراشی،
‫تا بگی با حیله‌گری به اینجا رسیدیم،
‫و این دستاوردها حقمون نبوده.
‫ولی پدر من بود که اونجا رو ساخت،
‫چون بهترینِ بهترین‌ها بود ‫و شرافت توی زندگیش مهم بود.
‫این قصه سر خیلی درازی داره.
‫دزد این محله خودتی؛ انگل اینجا تویی.
‫یادت باشه پای مرغ به در بزنی.
‫چون قراره لولوخورخوره سراغت بیاد.
‫[کاراته برتون]
‫گمونم باید سیگار رو ترک کنیم.
‫درگیر مرافعه همیشگی کسب‌وکارهای کوچیک شدی،
‫آره لوی عزیزم؟
‫راستش رو بخوای خبر نداشتم...
‫توی کانتیننتال اتاق داری جین.
‫خب، ملت اغلب دوست ندارن...
‫ریز و درست زندگیشون رو بگن.
‫احیانا مورد دیگه‌ای نیست ‫که برادرم مطلع باشه و من نباشم؟
‫نمی‌دونم چطور بگم.
‫باید... باید از خودش بپرسی.
‫ببخشید.
‫چی دستته پستچی خان؟
‫برتری تاکتیکیمونه.
‫این اتوبوس دیگه خدمات ارائه نمی‌ده.
‫- متوجه شدی؟ ‫- فهمیدم.
‫همه پیاده بشن. ‫اتوبوس دیگه خدمات ارائه نمی‌ده.
‫الان جدی می‌گین؟
‫- خیر سرم باید جایی باشم. ‫- بفرما!
‫شنیدین که خانم چی گفت.
‫شما بمون.
‫بفرما بشین.
‫با من کار داشتین قربان؟
‫بهتون گفتن فرصت شغلی ‫دیگه‌ای رو قبول کردم؟
‫کنسرواتوار.
‫در موردش شنیدم.
‫مبارکت باشه.
‫لطف دارین.
‫معمولا اطرافمون پیش نمیاد،
‫که ببینیم کسی به تحصیلات عالی علاقه داره.
‫می‌خواستم بهتون بگم،
‫هر چقدر حضورم کنارتون کوتاه بود،
‫چقدر بابتش ازتون ممنونم.
‫بهم گفتن این رو با خودم بیارم.
‫می‌خواین براتون قطعه‌ای اجرا کنم؟
‫از مدرسه جدیدت برام بگو.
‫همونه که توی کانتربری...
‫توی دامنه تپه مشرف به کورکه؟
‫درسته. شما از کجـ...
‫با چند نفر تماس گرفتم.
‫دروغ نگم با یک نفر بود.
‫ضمانت توانایی‌هات رو کردم.
‫باز هم... ممنون شما شدم قربان.
‫از میزان نفوذم جا خوردی؟
‫گمونم شارون از ظرفیت نیکوکاری من،
‫برات تعریف کرده باشه.
‫به‌خصوص برای کسانی ‫که خودشون رو اثبات کردن.
‫آره، تعریف کرده بود.
‫حداقل بنده می‌دونم بابت لطف‌هایی ‫که در حقش کردین و می‌کنین،
‫چه دِینی به گردنش حس می‌کنه.
‫اگه این‌طوریه واقعا خوشحالم.
‫درسته کمی خامه، ‫ولی بعضی وقت‌ها...
‫با نگرانی به خودم می‌گم ‫که شاید قدر همه‌چیز رو ندونه.
‫ولی می‌دونه.
‫کاش خودتون وقتی بهش پیشنهاد کردم ‫افق دیدش رو گسترش بده،
‫جوابش رو می‌شنیدین.
‫بدون تردید جوابم رو داد،
‫و اصرار کرد که آینده‌اش اینجاست...
‫کنار شما...
‫نه جای دیگه.
‫گمونم بتونی قطعه‌ای اجرا کنی،
‫که حاکی از همین وفاداری،
‫و تعهدی که می‌گی باشه.
‫چیزی مد نظر داری؟
‫این قطعه از دون ژوانه.
‫با عنوان «وفاداری به استاد» شناخته شده.
‫بسیار هم عالی.
‫همین‌جا خوبه.
‫شارون...
‫خوشحالم دوباره می‌بینمت.
‫- پس برای انتقام اومدی؟ ‫- نه. نه، نه، نه، نه، نه.
‫نه، هدف فقط اجرای عدالته،
‫الان هم صرفا داریم گپ می‌زنیم.
‫نترس.
‫فقط کنجکاو بودم...
‫که نظر کورماک در مورد برادرم چی بود.
‫یه «دزد بی‌سروپا» خطابش کرد.
‫خب، حتی قبل اینکه کورماک رو بشناسیم،
‫فرانکی داشت از کورماک دزدی می‌کرد.
‫از قضا...
‫علت آشناییمون سر همین بود.
‫مچتون رو موقع دزدی گرفت؟
‫بچه که بودیم فرانکی تو کار جمع‌آوری بود،
‫هر شنبه فهرستی تهیه می‌کرد،
‫و کل محله رو می‌گشت.
‫همه بی‌چون و چرا ‫پولشون رو می‌دادن.
‫فرانکی کمی از روی پول‌ها ‫برای خودش برمی‌داشت،
‫اونقدر نبود که کسی بو ببره،
‫و کلا چند هفته به این منوال پیش رفت...
‫تا اینکه یک شب، ‫شیشه جلوی ماشینمون ترکید.
‫چون توی ماشین زندگی می‌کردیم.
‫بعد از شیشه شکسته پرت شدیم،
‫و روی پیاده‌رو که افتادیم،
‫جلو پای همونی که می‌دونی بودیم.
‫بعد چیکار کرد؟
‫یادمه با خودم می‌گفتم:
‫«تا به حال آدمی به این ترسناکی ندیدم.»
‫اولین حرفی که زد،
‫این بود که کفشم داره پاره می‌شه،
‫انگار خودم عزت نفسی نداشتم.
‫بعد پرسید فکر کی بود ‫که از روی پول‌ها برداریم؟
‫فرانکی سعی کرد دروغ سر هم کنه،
‫من هم سعی کردم واقعیت رو بهش بگم.
‫گفتم فکر خودم بود.
‫اون لحظه بود که حس کرد ‫ما دو نفر توانایی‌هایی داریم.
‫شروع این پایان از اونجا بود.
‫می‌خواین با من چیکار کنین؟
‫کمکت می‌کنیم.
‫متوجه نیستی که کمک لازم داری؟
‫در مورد خودم بخوام بگم، ‫به ناچار سر از یتیم‌خانه درآوردم،
‫بعدش هم بیرونم کردن.
‫برای همین شخصیت جدیدی خلق کردم،
‫که مثل لباس مبدلی تنم کنم،
‫ولی دروغی بیش نبود.
‫دروغی بود تا باهاش ‫از احساس خجالتم قایم بشم.
‫چون راستش رو بخوای، ‫من هیچ‌وقت از دست کورماک قسر در نرفتم.
‫همچنان زمام امور زندگیم دست اون بود،
‫الان هم داره با تو چنین کاری می‌کنه.
‫ادامه بده.
‫شک ندارم همه دلتنگ نوازندگیت می‌شن.
‫گمونم الان می‌تونم ضربه آزاد بزنم.
‫تعارف نکن، مرتیکه‌ی...
‫حروم...
‫زاده!
‫استعدادت نفسم رو بند آورده.
‫همین الان بهم خبر دادن ‫کورماک توی هتل یکی رو کشته.
‫اقدامی نکنین.
‫نذارین خبرش درز کنه.
‫بذار به جون هم بیفتن، ‫بعد دستگاه ضرب سکه پیداش می‌شه.
‫شاید برات طوری جلوه می‌کنه ‫که انگار نقطه اشتراکی نداریم.
‫ولی بهت قول می‌دم.
‫نقاط اشتراک ما از تفاوت‌هامون بیشتره.
‫متاسفانه فکر بکری دارم...
‫که چه کارتی رو کنیم.
‫درخواستی که ازت دارم آسون نیست.
‫ممکنه مجبور بشی هرآنچه ‫بهش معتقدی رو زیر پا بذاری،
‫از جمله وفاداری و صداقتت،
‫و قطعا یعنی باید رازداری کنی،
‫دروغ بگی و زیر قول‌هایی که دادی بزنی،
‫و تمام وعده‌هاش رو فدا کنی...
‫مثلا اینکه قول داده ‫پدرت رو به کانتیننتال میاره.
‫تا حالا مجازاتتون کرده؟
‫منظورم اولین باریه که آشنا شدین ‫و مچتون رو گرفته.
‫روز بعد که مدرسه بودم، ‫داشتم تکلیف خلاصه کتابم رو ارائه می‌دادم،
‫یهو آقای ترسناکی وارد شد،
‫که به عمرم ندیده بودمش.
‫جعبه‌ای رو روی میز معلمم کوبید،
‫و بهم گفت «جعبه رو باز کن پدرسگ».
‫می‌دونی توش چی بود؟
‫یه جفت کفش نو بود.
‫[کانتیننتال]
‫شخصی که مثل پدر آدم باشه،
‫مسئولیت داره مسائلی مثل وفاداری، ‫اهمیت خانواده،
‫روابط و تجارت رو به آدم یاد بده.
‫درسته کورماک چنین ادعایی داره،
‫ولی در نهایت فقط یه چیز براش مهمه؛ ‫اون هم خودشه.
‫دیر یا زود متوجه می‌شی،
‫که باید بین خودت و اون انتخاب کنی.
‫دارم پیشنهادی بهت می‌دم که تا دیر نشده،
‫هویت خودت رو انتخاب کنی.
‫ظاهرا دوست نوازنده‌مون...
‫که استعدادی بس نویدبخش داشت...
‫کاشف به عمل اومد ‫که چندان بویی از وفاداری نبرده.
‫می‌خواست ازم دزدی کنه،
‫من هم دیگه خسته شدم ‫انقدر این و اون ازم کندن.
‫خودش اعتراف کردها.
‫احتمالا درک می‌کنی ‫که چقدر آزرده‌خاطر شدم.
‫وقتی از فردی مطمئن ‫چنین خیانتی می‌بینم،
‫باعث می‌شه قدر افراد وفاداری...
‫که برام مونده رو بیشتر بدونم.
‫از همین جهت...
‫عه...
‫می‌خوام نوازنده بعدی‌ای ‫که ساکن هتل ما می‌شه،
‫از آشناهای معتمدمون باشه.
‫هنرمند بین‌المللی برجسته‌ای باشه...
‫ولی در عین حال...
‫بشه بیشتر روش مثل عضوی ‫از خانواده حساب باز کرد.
‫درست حدس زدی، منظورم پدرته.
‫هوم.
‫گفتی پدرت چه سازی می‌زد؟
‫- ویولن. ‫- آها.
‫قربان، راستش...
‫وینستون اسکات گروهی جمع کرده.
‫قصدشون کشتن شماست.
‫اون‌وقت تو از کجا فهمیدی؟
‫ازم دعوت کرد بهشون ملحق بشم.
‫از این بابت چه حسی داشتی؟
‫- احساس کردم فرصتی جلومه. ‫- چه فرصتی؟
‫فرصتی که بهم امکان پیشرفت بده.
‫- پیشرفت کنار من؟ ‫- بله قربان.
‫آفرین.
‫می‌شه سوالی ازتون بپرسم قربان؟
‫بپرس.
‫دقیقا توماس قصد داشت چی رو ازتون بدزده؟
‫خودت.
‫وفاداری.
:آوامووی در شبکه‌های اجتماعی t.me/BcMoviez
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.