« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
‫شنیدم اگه یه دسته گرگ بهت حمله کردن، ‫کافیه سردسته‌شونو بزنی تا شرِشونو کم کنن.
‫ای وای! سرم زیادی سبک شده!
‫داغه!
‫لعنتی!
چیکار کردی اون مرتیکه؟
نکنه به جای عجیب و غریبی دست زده؟
‫اوه! دختره داره در می‌ره!
‫بگیرینش!
‫مراقب باشین! در و دیوار داره می‌ریزه! ‫باید زود از اینجا بریم!
‫الانه که له بشیم!
‫من که نفهمیدم چی شد ‫ولی الان وقت فراره!
‫اوه!
‫عجب ویوویی!
‫خدا رو شکر که این آب گرم خرابه از کار در اومد.
‫عجب شانسی! واقعاً خوش‌شانسم.
‫ننه‌توربو! تو چرا اینجایی؟!
‫منو دست کم نگیر.
‫اون موقع که سیکو در مورد آدرس پسره حرف می‌زد، دوزاریم افتاد.
‫اینجا بهشت چشمه‌های آبِ گرمه.
‫واسه همین دزدکی خزیدم تو کوله‌ت که بیام.
هی... نمی‌شد عین آدم بیای؟
بعدشم... حالا این خرابه رو چیکار کنم؟
‫غمت نباشه... همین‌جوریشم خرابه بود. ‫منم که کارِ شاقّی نکردم.
لعنتی! چه خبر شد یهو؟
‫وای وای وای.
‫کدوم خری اینجا رو خراب کرده؟!
‫شماها بودین که خرابش کردین؟!
‫آه! اینا که خاندان کیتو‌ اَن!
‫عوضیا! شماها هنوزم آدم نشدین؟!
‫ای وای! آدمای صنفَن!
‫نذارین فرار کنن!
‫تخم حروما! ایشالا تا آخر عمر برین زندان!
‫هی... عجب حمومی بود.
‫نجاتم دادی... دستت طلا.
این افسانه‌ی مار عظیم‌الجثه‌ست
قسمت 13
کی خواست تو رو نجات بده؟
‫قدرتی که تو این بدنِ میزبانم هست، ‫سرِ خود زد بیرون.
‫هر چی شما بگی.
راستی می‌گم... خونه‌ی جیجی رو دیدی؟
ننه‌توربو... نظرت در مورد اونجا چیه؟
‫من که چیز خاصی توش ندیدم.
‫اصلاً جای جالبی نیست.
‫انگار اون خونه... با خون آدمیزاد خیس خورده.
ای وای... این چیه دیگه؟
‫چیکار کنیم، اوکارون؟!
‫چه می‌دونم آخه؟!
‫در هر صورت... باید صبر کنیم تا آیاسه-سان برگرده.
‫خطرناکه اگه بی‌گدار به آب بزنیم!
‫آیاسه-سانه... برگشت انگار!
‫چه خوش‌موقع!
‫مومو! بیا ببین چه چیزِ مرگی پیدا کــــ...
‫اون خانواده‌ی داغونِ کناری رو که می‌شناسی...
‫این‌قدر احمقن که یه سلام نمی‌کنن به ما!
‫واقعاً حال آدمو بهم می‌زنن، مگه نه؟!
‫آخه اینجا منطقه‌ی ماهاست.
‫آدمایی که ادب حالیشون نیست باید ادب شن واقعاً.
‫جین... تو هم اونجا وای‌ نسا. ‫بیا بشین یه چیزی بخور.
‫رو چشم!
‫فهمیدی؟ تو هم بهتره دوست باشی با ما.
‫هر چی نباشه، به‌خاطر دلسوزیِ منه که مجبور نیستی اجاره بدی.
‫لطف کردین!
‫پدر و مادر که بالای سر نباشن، ‫ به بچه‌ها خیلی سخت می‌گذره.
‫اگه به‌خاطر ماها نبود، ‫الان آواره‌ی کوچه و خیابون بودی.
‫راست می‌گه... بهتره قدردان باشی.
جیجی-سان... الان داستان از چه قراره؟
‫این خونه اجاره‌ایه.
‫حالا که پدر و مادرم تو بیمارستانن، ‫مجبورم نکردن که بهشون کرایه بدم.
‫اینا خاندان کیتو هستن، صاحب این خونه.
‫به لطف اینا، می‌تونم اینجا بمونم.
‫پس... اگه سوراخه رو ببینن که کارمون زاره!
‫اگه چیزی فهمیدن، شتر دیدی ندیدی.
‫هی، جین...
‫متوجه شدم که بی‌خبر ناپدید شده بودی.
‫این رفیقم دوست داشت بیاد پیشم بمونه، ‫واسه همین رفتم که بیارمش!
این که اشکالی نداره، مگه نه؟
‫فکر نمی‌کنم این کارو کرده باشی، ولی...
‫تو که دوباره نرفتی که یه واسطه‌ی ‫ارواحِ دیگه برداری و بیاری، ها؟
‫ها؟! سر به سر ما نذاریا!
‫اینجا که اصلاً روح نداره، الاغ!
‫نکنه دلت می‌خواد خونه‌ی ما رو بدنام کنی؟!
‫این‌قدر در مورد ارواح و اینا جار نزن اینجا!
نه نه...! اصلاً به قیافه‌ی رفقیم می‌خوره که اینکاره باشه؟
‫اون قبلیا هم فقط سرم کلاه گذاشتن!
در جریان هستی که من مجوز شکار دارم؟
خبرم داری که حوادثِ غیرمترقبه تو کوهستان پیش میاد؟
‫مثلاً فکر کن که رفتم جنگل یه گراز بزنم...
‫ولی یهویی یه آدم از همه‌جا بی‌خبر صاف میاد جلوی تفنگ.
‫آروم باشین لطفاً!
‫حتی اگه مجوز شکارم داشته باشین...
‫وقتی لوله‌ی تفنگو سمت آدم بگیرین، ‫با پلیسا به مشکل می‌خورین!
‫سلام، عصر شما بخیر!
‫ای بابا... عجب مکافاتی داشتیم!
‫آدمای صنف ما رو گیر انداختن!
‫اگه سورو-چان نبود که بدجوری تو دردسر میفتادیم.
‫اونجا از قبلشم داشت خراب می‌شد.
‫مجبوریم یه جای دیگه پیدا کنیم.
‫اگه بازم بخواین زیاده‌روی کنین، ‫تو دردسر میفتم واقعاً.
‫نمی‌دونین با اون ویرونه چه مکافاتی داشتم.
‫شماها دوباره چه دسته‌گلی به آب دادین؟
‫اینو تو نباید بدونی، مامان.
‫اگه یکی از ما کیتوها دستگیر شه، ‫تقصیر خودته، سورو-چان!
یو، جین...! کجاها بودی، پسر؟
‫خب... پیش دوستام بودم.
دروغ و اینا که نمی‌گی، ها؟
‫می‌دونی که از چی بیشتر از همه بدم میاد؟ از دروغگوـا.
‫چشم.
این دیگه کیه؟
‫این بهترین دوست منه... ‫می‌خواست بیاد بهم سر بزنه.
تیم فوتبال محبوب جین چیه؟
اگه بهترین دوستشی، باید اینو بدونی، درسته؟
‫آه، چیزه خب...
‫جین، تو ساکت باش.
‫نگو که تازه همدیگه رو شناختین؟!
‫اگه تو واقعاً بهترین دوست جین نباشی...
‫مجبور می‌شم که بپرسم واسه چی تو رو آورده تو این خونه.
ســــ
‫سن‌ژرمن...
‫ای بابا!
‫بلد بودی!
‫پسره رفیق‌فابِ جینه.
‫اوکارون! دمت گرم!
‫اوی، جین!
‫یکی دیگه هم هست... دختره رو می‌گم.
کی قراره برگرده؟
اممم... دختره؟ کدوم دختره رو می‌گین؟
اوی اوی، جین... واقعاً با ما روراستی؟
‫عه؟ آره... راست می‌گم!
‫الان خودتو لو دادی که...
به ماها دروغ می‌گی، ها؟
پس اینجا همون معبد سوچینوکوـه... آره؟
ولی خودمونیم... اون دیوونه کیه؟
کمکی از من برمیاد؟
‫آه، چیزه...
معبد سوچینوکو همین‌جاست؟
‫آه، بله بله...
‫به‌خاطر این صحنه‌ی ناجور، عذر می‌خوام.
‫سعی دارم که بوتیوبر شم.
یوتیوبر
‫بفرمایین... از این طرف لطفاً.
‫اشکالی نداره که همین‌جوری بهم نشونش بدین؟ ‫مگه اون خیلی باارزش نیست؟
‫اصلاً... آخه نتونستم یه قرونم از همچین چیزی پول دربیارم.
‫ای کاش بوتیوبر بشم واقعاً.
‫وای، واقعاً دوست دارم ببینمش!
‫بعداً باید اوکارونو هم بیارم!
‫سوچینوکو اینه؟!
‫بهش نمی‌خوره.
‫واقعاً باهاتون هم‌نظرم.
m 0 0 l 100 0 100 100 0 100
معبد شاه‌مار بزرگ
‫طبق اسناد موجود تو این معبد...
‫«اژدها که به سمت به سمت آسمونا می‌ره، یه رنگین‌کمون ایجاد می‌کنه،
‫و خشم این کوهستان تمام روستا رو دربر می‌گیره»
‫اهالی این ناحیه یه مار عظیم‌الجثه رو می‌پرستیدن.
‫باورشون بر این بوده که وقتی مار بزرگِ ساکنِ این آتشفشان ‫گرسنه میشه، آتشفشان هم فوران می‌کنه.
‫اون زمانا، مردم اینجا یکی از بچه‌های روستا ‫رو به عنوان قربانی پیشکش می‌کردن
‫تا گرسنگیِ اون مار عظیم‌الجثه رو برطرف کنن.
‫با انجام این‌کار توی 200 سال گذشته، جلوی فوران آتش‌فشان گرفته شده؛
‫و حتی بهمون این نعمتِ آب گرم‌ها رو عطا کرده.
‫چیزی که انگاری شبیه بندنافه، گویا از ‫جایی منشأ گرفته که مار عظیم‌الجثه پوست انداخته.
‫این‌روزا با عبادت پوست مار عظیم، جلوی فوران آتش‌فشان رو می‌گیرن.
‫پس سوچینوکو چی؟
‫بابام گفت اگه اسمشو بذاریم سوچینوکو، توریست‌های بیشتری جذب می‌شن.
‫مادر به خـ...
‫ولی به‌لطف همون، آدمایی مثل تو میان دیدن اینجا.
‫این افسانه‌ی مار عظیم‌الجثه،‌ تقصیر انسانه.
‫آدمایی که به‌خاطر ترس قدرت فکر کردن ندارن،
‫می‌تونن اینا رو باور کنن و حتی قربانی انسانی رو پیشکش کنن.
‫واسه اینکه ما دیگه همچین گناهایی رو تکرار نکنیم، ‫خودم یه وقتی می‌ذارم و این داستانو واسه مسافرا تعریف می‌کنم.
‫ولی خب واقعاً دلم می‌خوام توی بــوتوب، کله‌پا بشم.
‫پس چرا همین داستانو توی بــوتیوب نمی‌گی؟
‫خبری از سوچینوکو نبودا.
‫اوکارون خیلی می‌خوره تو برجکش.
‫ولی شاید از اون قصه‌ی محلی قدیمی خوشش بیاد.
‫خب، خب.
‫موندم اون دوتا بیشتر باهم رفیق شدن یا نه.
‫من اومدم! روح‌ها اومدن...؟
‫بالأخره همه‌ی پیشکش‌هامون اینجان.
‫بریم که جشنواره رو شروع کنیم.
‫آخ.
‫ممه!
‫لعنتی. سرم داره گیج می‌ره.
‫نازی، نازی، نازی.
‫دختر خوب. نترس.
‫تـــــخـــــم‌ســــــگ!
‫تازه داشتم یه چرت مشتی گربه‌ای می‌زدما...
‫کدوم پدرسگی داشت منو له می‌کرد؟
‫ننه‌توربو، قربونت!
‫اگه یه دستی برسونی که دیگه لاتیشو پر کردی!
‫من به تو کمک نمی‌کنم.
‫خب،‌ اینا کی‌ان؟
‫خودمم می‌خوام همینو بفهمم!
‫آروم بگیر، دختر جون.
‫به من نزدیک نشو!
‫همین الان از این خونه برو بیرون!
‫زود باش!
‫دردم گرفت!
‫خدا وکیلی این آدمه؟!
‫جنیفر!
‫لوپز!
‫آناکونـ...دا!
‫الحق که مامان قوی‌ترین پیرزن خاندان کیتوـه!
‫این دختره دقیقاً کیه؟
‫انگاری داشت از یه قدرت عجیب استفاده می‌کرد.
‫اون عجوزه دیگه چه کوفتیه؟
‫فقط یه عجوزه‌ی قویه.
‫مگه وجود دارن؟
‫یکیش توی خونه‌ی خودتونه.
‫گل گفتی.
‫مامان،‌ اونو ببین!
‫چیزا معلقن! یه گربه‌ی سخنگو هم هست!
‫این اتاقه چه مرگشه؟ چقدر چندشه!
‫این یارو کیه؟
‫شبیه واسطه‌ی ارواح نیست.
‫اگه بخوای جلوی جشنواره رو بگیری،
‫پس یعنی اومدی اینجا که روستا رو نابود کنی.
‫خاندان کیتو، نسل‌های زیادیه که از این روستا محافظت کرده.
‫عمراً بذاریم کارتو بکنی.
‫هـــا؟
‫به‌زور رفتی توی خونه‌ی یکی، باهاشون ‫کتک‌کاری کردی، دو قورت و نیمت هم باقیه؟
‫گورتو گم کن!
‫هوی، هوی.
‫فکر کردی کی گذاشته بری با خیال راحت ‫توی اون آب گرم واسه خودت حموم کنی؟
‫واسه اینه که ما 200 ساله داریم...
‫به شاه‌مار-ساما پیشکش می‌دیم!
‫به‌خاطر همینه که آتش‌فشان فوران نکرده،
‫و ما هم به‌لطف شاه‌مار-ساما از نعمت آب گرم‌ها برخوردار شدیم.
‫اگه ما، خاندان کیتو، مراقب این روستا نبودیم؛
‫این روستا تا حالا توی ماگما دفن شده بود.
‫صبر کن ببینم! گفتی پیشکش می‌دادین؟
‫همینو گفتم، ‌مگه کری؟
‫اینجا همون‌جاییه که محراب اصلی بوده.
‫ما اینجا پیشکش انسان‌ها رو انجام می‌دادیم.
‫ظاهرش طی سال‌ها عوض شده ولی این خونه همون محرابیه که بود.
‫و ما خاندان کیتو، قربانی‌ها رو دعوت می‌کنیم به این خونه؛
‫و اونا رو به شاه‌مار-ساما تقدیم می‌کنیم.
‫نکنه...
‫پس واسه همین خانواده‌ی جیجی...
‫شانس آوردیم. دقیقاً‌ 3 نفر رو داریم.
‫داشتیم پیشکشی کم می‌آوردیم.
‫شاه‌مار-ساما الان خیلی گشنه‌ست.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫ای وای، ای وای!
‫زمین یهویی شد شن!
‫بزنم جرت بدم؟
‫باید از اینجا بزنم بیرون!
‫فکر کردین کی هستین؟
‫نمی‌ذارم از این مرز جلوتر بیای.
‫اون باتلاق شنی تو رو می‌بلعه و می‌شی پیشکش شاه‌مار-ساما!
‫اوضاع خیلی خیطه! ننه‌توربو یه کاری کن!
‫افتادیم توی باتلاق!
‫توی قلمروی شاه‌مار-ساما!
‫آیاسه-سان، اینجا!
‫بدو تا دیر نشده!
‫مومو! از قدرت ذهنیت استفاده کن!
‫ماشالا به جفتتون! نجاتم دادین!
‫اوکارون، خوبی؟
‫بگی نگی...
‫خدا وکیلی؟
‫چجوری برگردیم از اینجا؟
‫این خونه‌ها چی‌ان دیگه؟
‫چرا کلی از اینا زیرِ زمینه؟
‫مومو! اوکارون! کمک!
‫جیجی! کجایی؟
‫اینجام!
‫جیجی!
‫الانه که بیفتم!
‫الان بهت کمک می‌کنم!
‫شاه‌مار-ساما!
‫خدا رو شکر که تشریف آوردین!
‫ما خاندان کیتو، نماینده‌های وفادار شماییم.
‫درست ژست بگیر وگرنه می‌خورتت!
‫پس شاه‌مار-ساما اونه!
‫اولین باره می‌بینمش.
‫برای این مناسبت، ما این سه نفر رو تقدیم شما می‌کنیم.
‫لطفاً اونا رو با اعضای خاندان کیتو اشتباه نگیرین!
‫شاه‌مار-ساما؟ همونی که اسمش توی افسانه‌های اینجاست؟
‫لعنتی! یه افسانه‌ی الکی نبود؟
‫اون یه کوراگاریه.
‫کوراگاری دیگه چیه؟
‫تو می‌دونی؟
‫«مُنگُلیَن دِث وُرم»ـه!
‫می‌گن یه کرم یومای زمینیِ بزرگ آدم‌خواره که توی صحرای گوبی زندگی می‌کنه!
‫ولی داستانا درموردش می‌گن که 1.5 تا 2 متر طولشه!
‫تا حالا همچین دِث وُرم گنده‌ای ندیده بودم!
‫پس توی این 200 سال،
‫اینا داشتن به یه کرم یوما پیشکش می‌دادن؟
‫شاه‌مار-ساما، لطفاً از این سه‌تا لذت ببرید!
‫هوی، زر مفت نزن پیری گوزو!
‫اونی که داری می‌پرستیش خدا نیست!
‫یه کرم آدم‌خواره!
‫آرام شو...
‫خوردشون!
‫چیکار کنیم؟
‫عمراً بتونیم همچین چیزی رو شکست بدیم!
‫اوضاع حسابی خیطه!
‫بیاین فعلاً بریم توی یه خونه قایم شیم!
‫آره،‌ نباید بیرون وایسیم!
‫زود باشین!
‫اون چیزه پیداتون می‌کنه!
‫چی شده؟ حالتون خوبه؟
‫کانال تلگرام و اينستاگرام بی سی موویز t.me/BcMoviez
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
‫بچه‌ها، بریم!
‫چشم!
‫افسانه شاه‌مار وحشی!
‫کیتو ناکی! اگه کسی تمرکز کنه، توی کارش برنده‌ست!
‫این جمله از یه رسم شیطانی نشأت گرفته... ‫اسم اون هم...
‫قسمت بعدی: «چشم شیطان»!
قسمت چهاردهم
چشم
شیطان