ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز BcMoviez
‫کسی که چشم به بیرون دارد، در خوابِ رویاهاست؛ ‫کسی که چشم به درون دارد، به حقیقت بیدار می ‌شود. ‫ کارل یونگ ( 1961 )
‫الان تو یه افسانه مدرن غرق شدی،
‫ولی تنهایی.
‫یه حس عجیبه، ‫این دوگانگی آگاهی،
‫این حس که همیشه ‫داری خودت رو نگاه میکنی
‫از توی چشم بقیه.
‫تا حالا این دوگانگیت به چشمت خورده؟
‫یه آمریکایی، یه مرد سیاه پوست؟
‫دو تا روح، دو تا فکر، ‫دو تا تقلا که با هم کنار نمیان،
‫دو تا ایده در حال جنگ ‫توی یه بدن تیره.
‫گم شدی، کِلِی، ‫ولی ما میتونیم پیدات کنیم.
‫نمیبینی؟
‫خب، کِلِی؟
‫حس میکنم من،
‫حس میکنم تو ‫فکر میکنی من واقعا،
‫اونجوری نیستم که ‫احتمالا دربارم فرض میکنی.
‫خیلی ها همینو فکر میکنن.
‫درباره خیلی از سیاه پوستا، ‫مخصوصا مردای سیاه پوست.
‫ولی اصلا اون چیزی نیست ‫که من دارم ازش رد میشم، باشه؟
‫من، من، من مشکلی باهاش ندارم. ‫بعضی از ما واقعا مشکل نداریم.
‫منظورم اینه، من اینجام.
‫فقط،
‫بیخیال، ولش کن.
‫هر چی لازم بود بگم، گفتم.
‫همه اون چیزی که ‫حس میکردم، آماده گفته بودم.
‫کِلی به خاطر کارش خیلی تحت فشاره.
‫و این مراسم جمع آوری کمک ‫که داریم برا دوستش برگزار میکنیم،
‫انتخابات دوباره وارن.
‫میدونی، کِلی، ‫همه حرفایی که الان زدی،
‫همش حرفای درستی بودن،
‫ولی همه شون مربوط میشد ‫به نظر بقیه.
‫به اینکه بقیه چی فکر میکنن ‫باید بگی. دیدی؟
‫لعنتی، ببخشید، ببخشید. ‫فکر کردم خاموشش کردم.
‫میفهمی چی میگم؟
‫همین باعث شد ‫از اول این اتفاق بیفته.
‫همیشه تو گوشیشه ‫به جای اینکه با من حرف بزنه.
‫ببین چی داشتی میگفتی،
‫فقط، من فقط، نه، ‫کلا اون نیست، خب.
‫این چه حسی بهت میده؟
‫خب، خوبه که یکی ‫ازم میپرسه چه حسی دارم.
‫دیدی؟ دیدی همینو؟
‫- نه، این کارو نکن. ‫- واو، باشه.
‫- میشه این کارو نکنی؟ ‫- باشه، بگو، بگو.
‫حس میکنم اگه اون بیشتر حرف میزد، ما...
‫باهاش حرف بزن.
‫اگه بیشتر حرف میزدی
‫و اگه به من میگفت چه حسی داره،
‫چه حسی داشتی، ‫میتونستیم جلو همه اینا رو بگیریم
‫چون دربارش حرف میزدیم ‫و من میفهمیدم...
‫پس تقصیر منه، کایا؟
‫یعنی فقط کافیه بیشتر حرف بزنم
‫که تو با یه مرد دیگه نخوابی؟
‫تو میدونی سر کار ‫چه چیزایی رو دارم میکشم
‫و تو محله مون ‫برای یه عده سیاه پوست کافی نیستم
‫و برای یه عده دیگه ‫بیش از حد سیاه پوستم.
‫همین الانشم دارم زور میزنم ‫تعادل پیدا کنم. حالا اینم روش.
‫کِلی خیلی کنترل گر هست.
‫اگه تو هم این کارو میکردی ‫حست بهتر میشد؟
‫اصلا تو کی هستی؟
‫کایا رفت تجربه کرد، ‫ولی بازم پیش تو موند.
‫برگشت سمت تو،
‫ولی تو عمیقا ‫با این موضوع و انتخاباش درگیری.
‫اگه اونم همین کارو میکرد چی؟
‫امشب قراره همینجوری باشی؟
‫چی؟ خوشحال.
‫باشه. واقعا؟
‫بستگی داره.
‫اونو میاری؟
‫چی؟ نه.
‫چرا فکر میکنی من کسی رو میارم؟
‫نه، کایا، کیو بیارم؟ ‫من کسی رو ندارم.
‫خب، کراواتت اینه.
‫مرسی.
‫میرم لباسمو عوض کنم، ‫بالا میبینمت؟
‫باشه.
‫هی.
‫ببین، اگه قراره اینجوری باشی، ‫اصلا نیا.
‫منتظرمی، دکتر؟
‫کِلی، میخوام یه چیزی بهت بدم.
‫با احترام، دکتر، مجبورم رد کنم.
‫دارو مصرف نمیکنم.
‫اون دارویی نیست که فکرشو میکنی.
‫قبل تر گفتی دنبال تعادل میگردی.
‫دقیقا میفهمم چی میگی.
‫واقعا؟
‫به نظر میاد ‫کل این مدت طرف اونو گرفتی.
‫حس دوپارگی داری، کلی؟
‫آره، فکر کنم.
‫بیشتر با چی درگیری؟
‫همرنگ شدن و انتظار بقیه؟ ‫هویت و حل شدن تو جمع؟
‫خشم یا خویشتنداری؟ ‫آسیب پذیری و خشونت؟
‫همش، فکر کنم. چرا میپرسی؟
‫چون فهمیدن این درگیری ها ‫میتونه به آزادی ختم بشه.
‫تا حالا اسم نمایشنامه هلندی رو شنیدی؟
‫این نمایشنامه تو یکی از تاریک ترین ‫دوره های زندگیم سراغم اومد،
‫ولی بعضی وقتا توی ادبیات
‫تیکه هایی از خودمون رو پیدا میکنیم ‫که کمکمون میکنه خوب بشیم.
‫خودت رو تو اون قطار میبینی، کلی؟
‫گیر افتاده بین ‫اون کسی که واقعا هستی
‫و اون کسی که مجبور شدی باشی؟
‫نمیبینی؟
‫سلام، وارن، چه خبره؟
‫اوه، همه چی خوبه. ‫بچه ها دارن صحنه رو میچینن.
‫بیرونی؟ کجایی؟
‫آره، آره. تازه دارم از مطب دکتر میام بیرون.
‫حالت خوبه؟
‫نمیدونم رفیق، ‫واقعا حس میکنم
‫دارم سر این قضیه کایا ‫به مشکل میخورم.
‫صبر کن، صبر کن یه لحظه. ‫این دکتر باورزه.
‫- سلام، سلام ‫- سلام.
‫- حالت چطوره عزیزم؟ ‫- آه، بد نیست.
‫اون چیزی که گفتی رو دوباره بگو.
‫هیچی نبود رفیق.
‫بیخیال.
‫نه بابا، شنیدم چی گفتی، کایا.
‫[ هلندی ]
‫حس میکنم اون کار خودشو کرد، ‫حالا نوبت توئه کار خودتو بکنی.
‫بازی بازیه دیگه.
‫بازی؟ خودش اینو گفت؟
‫نه، ولی مطمئنم ‫تو دلش همینو فکر میکرد.
‫دکتر چی گفت؟
‫میخواست یه چیزی بده بهم.
‫فکر میکنی واقعا دارم دیوونه میشم؟
‫لعنتی، شاید واقعا دارم میشم.
‫نه، نه، وایسا. نگرفتی که، نه؟
‫شوخی میکنی؟
‫خوبه، چون الان وقت بازیه رفیق.
‫لازم دارم بیای اینجا ‫و کارت رو انجام بدی.
‫- آره. ‫- باشه؟
‫- وارن، الو؟ ‫- هی، کلی؟
‫ببخشید آقا،
‫میشه لطفا بیاید اینجا؟
‫اینجا آقا، ‫کیفتون رو بذارید روی میز.
‫صحنه اول زیر زمین.
‫عجله دارید؟
‫چی انقدر خنده داره؟
‫توی شکم پروازکننده شهر،
‫حرارت مترو ‫و رگ های مدرن شهر اونجاست.
‫تو از پشت پنجره ‫منو نگاه نمیکردی؟
‫ایستگاه آخر؟ ‫از توی پنجره دیدمت.
‫لولا وارد میشود.
‫این قطار به سمت برانکس میره.
‫ایستگاه بعدی ‫فرانکلین استریت هست.
‫لطفا از درهای در حال بسته شدن ‫فاصله بگیرید.
‫سلام؟ میتونم بشینم؟
‫آره.
‫اون بیرون هیچی نیست ‫جز یه دیوار سیاه. تاریکی.
‫هوم.
‫بهتر از وقتی بود ‫که از پنجره نگام میکردی؟
‫چی؟
‫از پنجره نگام نمیکردی؟
‫ایستگاه آخر؟
‫نگاهت میکردم؟
‫میدونی خیره شدن یعنی چی، درسته؟
‫من تو رو از توی پنجره دیدم
‫به نظر میومد این تو بودی ‫که زل زده بودی به من.
‫آره، بودم.
‫باشه.
‫انگار داشتی الکی تیر مینداختی.
‫کار دیگه ای نبوده، ‫ول گشتی روی بدن مردم فکر کنی.
‫آروم باش، باشه؟
‫برا همین اومدم از پنجره نگات کردم.
‫حتی بهت لبخند زدم.
‫آره، دیدم.
‫حتی سوار این قطار شدم ‫که مسیرش مال من نبود
‫راهرو رو پایین رفتم تا پیدات کنم.
‫ها، آره، بعید میدونم.
‫چرا انقدر باورش سخته؟
‫همه چی باورش سخته.
‫ولی اگه راست باشه، ‫خیلی خنده داره.
‫میدونم به چی فکر میکردی.
‫فکر کردی میخوام توروت جمع کنم،
‫ببرمت یه جا و با هم بخوابیم.
‫میدونی، کلی سوال ازم پرسیدی
‫ولی منم یه سوال دارم، ‫من به نظرت احمقم؟
‫هوم؟
‫انگار داری سعی میکنی ریش دربیاری.
‫دقیقا همین شکلی به نظر میای.
‫شبیه کسی هستی که با بابا مامانش ‫تو نیوجرسی زندگی میکنه
‫و داره زور میزنه ریش دربیاره.
‫باشه، باشه، فهمیدم این چیه.
‫- آره؟ ‫- آره، آره،
‫- تو از اونایی هستی که... ‫- از اونایی؟
‫آره، از اون آدمای تو قطار، ‫درگیر و بدبخت.
‫نه، من اینجوری نیستم. ‫من زیاد دروغ میگم.
‫کمکم میکنه دنیا رو کنترل کنم.
‫آره، معلومه.
‫اول بگو، بیشترش راسته، نه؟
‫جرزی، گردن پینه بسته؟
‫اصلا تو کی هستی؟
‫از کجا این همه چیزو درباره من میدونی؟
‫منو میشناسی؟ قبلا دیدمت؟
‫وارن انریت رو میشناسی؟
‫گفتم که زیاد دروغ میگم. ‫وارن انریت رو نمیشناسم.
‫خب، تو که فقط این نیستی
‫ولی اینا که از هوا نیومده.
‫وارن انریت یه مرد سیاه قدبلند و لاغره
‫با لهجه جنوبی که هی میره و میاد؟
‫پس میشناسیش.
‫نه، فقط حدس زدم
‫تو یکی مثل اونو میشناسی.
‫آره، خب، معلومه.
‫من هیجان انگیزم، نه؟ ‫فکر میکنی هیجان انگیزم.
‫نیویورکه دیگه، تو...
‫الان هیجان زدت کردم؟
‫هی، نکن، این کارو نکن.
‫واقعا میخوای وایسم؟
‫- اینو میخوای؟ ‫- نه.
‫میخوای درگیرش بشی؟ ‫درگیرش بشیم.
‫دوست داری با من باشی، آقای مرد؟
‫نمیدونم.
‫با تو؟
‫همونی که گفتم.
‫یه زن مثل تو؟
‫اوه پسر. چه صورتی.
‫میدونی، میتونستی مرد خوشتیپی باشی.
‫مرسی سالها منتظر بودم
‫یکی اینو تایید کنه
‫پس ممنون.
‫نگاه کن، دارم سفید میشم ‫هر سال یه تار سفید
‫برا هر مدلی که رد شدم
‫اول از صورتم حرف میزنی
‫بعد جوری حرف میزنی انگار خیلی پیری.
‫هی، چرا منو نمیبری
‫اون مهمونی ای که میری؟ ها؟
‫باشه، نه، این دیگه زیاده.
‫تو از کجا درباره مهمونی خبر داری؟
‫نمیخوای منو ببری؟ ‫بیخیال، من هیچوقت نمیرم.
‫نمیتونم تو رو ببرم اون مهمونی.
‫حتی اسمت رو هم نمیدونم.
‫من لینا کفتارم.
‫واو، زن معروف، شاعر.
‫شاعره، فرقی نداره.
‫انقدر میدونی، اسم من چیه؟
‫موریس کفتار.
‫شرط میبندم یه چیزی مثل ‫آدامه، یا پورتر، یا لیت؟
‫نه.
‫هی.
‫حالت خوبه؟
‫خدا حفظت کن جوون.
‫آره، آره.
‫نمیدونم چی شد.
‫بیا، گرفتمش.
‫نه، نه، واقعا نمیخوام
‫مزاحمت بشم.
‫نه، اشکالی نداره. بذار کمکت کنم.
‫چقدر مهربونی.
‫تو جوون روشنی هستی ‫ولی دردت معلومه.
‫دنبال یه چیزی هستی، ‫رستگاری.
‫به هشدار کسایی که قبلت بودن ‫گوش بده.
‫سرنوشتت میتونه فرق کنه، ‫و فرق هم میکنه.
‫به من اعتماد کن، میبینی.
‫- قضیه چی بود؟ ‫- نمیدونم.
‫هوم.
‫فقط اسمت رو بگو، یالا.
‫شرط میبندم یه چیزی مثل ‫جرالد یا والتر، لوید، نورمنه؟
‫یه چیزی شبیه وارن.
‫مطمئنا ویلی نیست،
‫از اون اسمای ناامید ‫که از نیوجرسی در میاد.
‫لئونارد، گگ، خواهش میکنم.
‫کلی. اسمم کلی، باشه؟
‫کلی؟ کلی چی؟
‫خودت انتخاب کن، ‫جکسون، جانسون، ویلیامز.
‫اصلا مهمه؟
‫نه، ولی حتما ویلیامزه.
‫خیلی از خودراضی هستی ‫که جکسون یا جانسون باشی
‫ولی کلی خوبه.
‫آره، مرسی.
‫لینا خوبه.
‫لولائه.
‫گفتی لیناست.
‫لولا کفتار.
‫اصلا چیزی هست که راست بگی؟
‫یه فکری دارم، چرا نمیگی،
‫لولا، لولا، ‫امشب با من میای مهمونی؟
‫هی، هی.
‫من این بازیا رو میشناسم. ‫خیلی وقته توش بودم.
‫چیزا دیدم. ‫این بازیا رو میشناسم.
‫اونایی که زیاد دیدن،
‫لازم نیست بگن دیدن.
‫نمیخوای بازم منو هی بکشونی تو؟
‫نه.
‫یه نخ کوچولو؟
‫این در خونه منه.
‫از اون طرف، چهار طبقه پایین.
‫در رو با همین دست باز میکنم
‫همون دستی که باهاش ‫لباسمو درمیارم.
‫همون دست عاشق.
‫در رو هل میدم ‫و تو رو میبرم داخل
‫طعمه چشم درشت من،
‫توی لونه ام.
‫کجا رفتی؟ ‫چرا هی غیب میشی؟
‫هی، چی تو سرت میگذره؟
‫داری چه بازی ای میکنی، ‫آقای کلی؟ کلی ویلیامز؟
‫من دارم چیکار میکنم؟
‫ببخشید؟
‫اوم،
‫هیچی، فقط یه مدته گذشته.
‫هوم، فکر میکردم باحال باشی، کلی.
‫کلی خونسرد.
‫میترسی با یه زن قرار بذاری؟
‫اِم،
‫قضیه اینه که، اینه که من باید،
‫واسه مهمونی دیرم میشه.
‫هوم، بشین، حرف بزنیم.
‫کل شب داریم حرف میزنیم.
‫بی وقفه.
‫اون وقت بازم میخوای ادامه بدی؟
‫ببین، قضیه اینه که من فقط ‫نمیخوام برم مهمونی،
‫واقعا باید یه سخنرانی هم بکنم.
‫هنوز ازم نخواستی باهات بیام.
‫ازم بخواه.
‫لولا، دوست داری ‫با من بیای مهمونی؟
‫میخوای چیکار کنی، هان؟
‫مردونگیت. ‫بیا درباره اون حرف بزنیم.
‫نه.
‫فکر میکنی کل این مدت ‫داشتیم درباره چی حرف میزدیم؟
‫ساعت چنده؟ ‫این لعنتی خراب شده.
‫اینجا که هستی، وقتی وجود نداره.
‫وقتی با منی.
‫خب، انجامش بده.
‫داشتیم درباره ‫مردونگی من حرف میزدیم.
‫هنوزم داری. همیشه داری.
‫حسش کردم، ‫اونقدر که بتونم نقششو بکشم.
‫میخوای بازم حرف بزنیم ‫یا میخوای؟
‫بالاخره.
‫نه، نه، صبر کن، نه، نه.
‫میخوام، میخوام محکم پرتَم کنی.
‫میخوام با شدت بندازیم ‫روی تخت سرنوشتم. باشه؟
‫الان. انجامش بده.
‫آره.
‫آره، بیا اینجا، بیا.
‫همینه چیزی که میخوای؟
‫مردونگیت.
‫آه آره.
‫از چیزی که میبینی خوشت اومده، کلی؟
‫میخوام بهم بگی، ‫خیلی خیلی بار، بگو،
‫حتی میتونی در گوشم زمزمه کنی، ‫بگو دوستم داری.
‫اگه منظورت نباشه هم اشکالی نداره.
‫فقط میخوام بشنوم میگی.
‫آره، من، من، ‫من سر عشق دروغ نمیگم.
‫گفتم لازم نیست منظورت باشه.
‫فقط میخوام بشنوم میگی.
‫سر همچین چیزی دروغ نمیگم.
‫تنها چیزی که بابتش دروغ میگی ‫همیناست.
‫مخصوصا اگه فکر کنی ‫جونت رو نجات میده.
‫منظورت چیه؟
‫میدونی چیه؟ بیخیال، میرم.
‫خودت گفتی با تو میام مهمونی.
‫آره، خب، من دارم، ‫دارم میرم خونه.
‫یعنی فقط میخوای ‫با من بخوابی و بری؟
‫کار همتون همینه، نه؟
‫همتون یعنی چی؟
‫میدونی منظورم چیه، مردا.
‫گونه تون، مخصوصا مردایی مثل تو.
‫مثل من؟
‫هوم هوم، آره، تیپ حرفه ای.
‫میشه با این حرفا ‫یه کم آروم تر باشی؟
‫لولا، تو هی چیزایی میگی ‫که درست نیست.
‫درست نیست؟ چی درست نیست؟
‫آه، واقعی بود. ‫میبینمت بعدا.
‫عجیب نیست؟ ‫من جیغ میزنم، دنیا وایمیسه.
‫اوه، اوه نه، ببین،
‫کبودی دارم ‫از وقتی پرتَم کردی پایین.
‫پرتت کردم؟ من پرتت نکردم، ‫خودت گفتی میخوای...
‫من میتونم به هرکی زنگ بزنم ‫هر چی دلم خواست بگم
‫و میشه حرف من در برابر حرف تو.
‫اوه، صبر کن.
‫یه مدرک هم دارم. ‫تو چی داری؟ حرفت؟
‫یه قطره از این هر جا روی بدنم باشه،
‫میندازتت تو دردسر تجاوز.
‫این، این خنده دار نیست.
‫نه، خنده دار نیست.
‫اصلا خنده دار نمیشد ‫اگه زنگ میزدم پلیس.
‫چه مرگته؟ مشکلت چیه؟
‫قراره بریم اون مهمونی ‫همونطور که قول دادی.
‫همونطور که قبلش قول دادی ‫بعد باهام خوابیدی و خواستی بری.
‫اونو بده به من.
‫میدونم کجا داری میری.
‫نمیخوای بی ادب به نظر بیای، نه؟
‫فکر میکردم آدم باحالی هستی.
‫تو چی از باحال بودن میدونی؟ ‫اصلا باحال نیستی.
‫من که نگفتم هستم. ‫نمیخوام هم باشم.
‫کیه که نخواد باحال باشه؟
‫خودت گفتی فقط ‫میخوای خوش بگذرونی.
‫دارم خوش میگذرونم.
‫این خوش گذروندنه؟
‫عصبانی به نظر میای. ‫نمیدونم چرا عصبانی هستی.
‫من باید عصبانی باشم. ‫هیچ کار اشتباهی نکردم.
‫همه حرفات اشتباهه.
‫همین باعث میشه اینقدر جذاب باشی. ‫اون جلد کتاب مسخره.
‫این کت و کراوات رو ‫برای چی پوشیدی تو این گرما؟
‫این شب خفن نیویورک.
‫آدمای شما هیچ وقت جادوگر نسوزوندن؟
‫یا انقلاب راه ننداختن سر قیمت چای؟
‫نمیدونی این لباسای تنگ شونه دار
‫مال دوره ایه که باید بابتش ‫حس سرکوب داشته باشی؟
‫کت شیک، کراوات راه راه.
‫چه حقی داری
‫با کت شیک و کراوات راه راه بپوشی؟
‫میدونی چیه؟ ‫الان فهمیدم، فهمیدم.
‫دیگه نمیذاری دوباره گیرم بندازی.
‫میریم این مهمونی
‫سریع میریم و سریع برمیگردیم.
‫ولی از زندگی من هیچ گهی نمیدونی.
‫اوه، واقعا؟
‫میدونی پدربزرگ پدربزرگت ‫برده بوده یا نه؟
‫چون قطعا هاروارد نرفته بوده.
‫جرات داری یه بار دیگه درباره...
‫همه چیز اینجا خوبه؟
‫همه چیز خوبه، کلی؟
‫آره، همه چی خوبه.
‫شرط میبندم رفتی ‫یه دانشگاه تماما سیاه پوست
‫که همه فکر میکردن ال شارپتن هستن.
‫همه غیر از من.
‫آره؟ فکر میکردی چی هستی؟
‫- ولش کن. ‫- نه، کنجکاوم.
‫دوست دارم بدونم.
‫تو دانشگاه فکر میکردم ژاک پره ورم،
‫ولی از اون موقع آروم تر شدم.
‫هیچ وقت فکر نکردی
‫که فقط یکی دیگه از سیاه پوستایی؟
‫اوه، اینقدر تعجب نکن. ‫الان سیاه بودن خیلی رو بورسه.
‫کاش منم سیاه بودم.
‫بیانسه چی میگه؟ ‫میگه سیاه پادشاهه.
‫آره، کل دنیا از فرهنگ ما سود میبره.
‫ما چی گیرمون میاد؟ هیچی.
‫کاش سیاه بودی؟
‫لطفا، از بین همه دروغ هات ‫این بدترینشه.
‫اوه، بریم.
‫میتونم الان بکشمت. ‫چه گلوی کوچیک و زشتی.
‫میتونم فشارش بدم ‫و ببینم کبود میشی
‫برای یه حال گیری مسخره
‫و این همه سفید ضعیف ‫که این دور و برا چمباتمه زدن...
‫هی!
‫بیا.
‫حرف قبلمو پس میگیرم.
‫همه کارات اشتباه نیست. ‫کاملن بی نقصه.
‫هوم.
‫باید تلویزیون باشی.
‫تو که به اندازه هر دوتامون نمایش داری.
‫خب چون بازیگرم.
‫معلومه که هستی.
‫اشتباه میکنی. من بازیگر نیستم.
‫بهت گفتم همیشه دروغ میگم. ‫هیچی نیستم، یادت نره.
‫از خانوادت بگو.
‫مامانت چه جوریه؟
‫شرط میبندم تو راهپیمایی ها ‫پشت سر-
‫مامانم جمهوری خواهه.
‫اوه، آره، معلومه. ‫عالیه.
‫و شرط میبندم بابات،
‫به آدم رای میده نه به حزب.
‫- آره. ‫- آفرین بهش.
‫- بیخیال. ‫- اه، چرند.
‫وای، چه رویی داری ‫به حرفای من بگی چرند
‫بعد این همه مزخرف ‫که کل شب از دهنت دراومده.
‫کل شب.
‫باشه مردم تو رو ‫به عنوان شبح آینده بپذیرن
‫و دوستت داشته باشن ‫تا نکشیشون وقتی میتونی.
‫چی؟
‫تو قاتلی، کلی. خودتم میدونی.
‫هر کاری لازمه بکن، باشه؟ ‫جدی میگم.
‫آقا، میشه لطفا
‫یه لحظه نگه دارین؟
‫- باید برم. ‫- نه.
‫ببین، نمیتونم ‫تو رو ببرم اونجا، نمیتونم.
‫میدونی چیه؟ ‫هر کاری میخوای بکن.
‫لعنتی!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- رسیدی. ‫- بالاخره.
‫کی ازت سر زده 40 دقیقه دیر بیای؟
‫خب، این، لولاست.
‫چه خبره؟
‫سلام.
‫- هی، میدونی... ‫- آره، میدونم.
‫باشه، اوکی، اوکی.
‫عزیزم، ما، آره، اوکی.
‫میدونی چی، هوم؟
‫نه، بس کن، نه، مرسی.
‫کلی، کلی، سلام عزیزم.
‫- سلام. ‫- خوبی؟
‫- خوبم، مرسی. ‫- خوبه.
‫- هی، کلی. ‫- هی.
‫- مرد من. ‫- هی.
‫چه خبر؟ خوبی؟
‫آره، آره، فقط یه سفر با قطار.
‫مردم فکر میکنن این ‫اولین تصویر واقعی
‫از یه خانواده سیاه پوسته، ‫با رنگ و تصویر و همه چی.
‫تنر میتونه تغییر بده...
‫- منو نادیده بگیر. ‫- آره، باش، وایسا.
‫اوه، اشکالی نداره؟
‫خودش گفت اوکیه. ‫ما مشکلی نداریم.
‫ذهن یه عضله پیچیده هست، درسته؟
‫من همیشه دارم با ذهنم ور میرم.
‫فکر کنم همه مون همینیم. ‫تو موافق نیستی؟
‫راستش ذهن من ‫همیشه با من ور میره.
‫اگه میدیدی توش چه خبره، فقط...
‫اه، عضله نیست.
‫دیدی؟ میدونستم یکی میفهمه.
‫ذهن با آگاهی و فکر سر و کار داره.
‫اون عضله نیست. منظورت مغزه.
‫اونم عضله نیست، ‫ولی همه چی رو کنترل میکنه.
‫تو دکتری یا چی؟
‫آره، جراح مغزه.
‫- تو؟ ‫- اون.
‫هوم.
‫اینقدر باورش سخته؟
‫نه، فقط وقتی به دکتر فکر میکنم،
‫خب، منظورم اینه، ‫چی تو ذهنت میاد؟
‫وقتی میگی دکتر به چی فکر میکنی؟
‫این چه سوال مزخرفیه؟
‫اوه، نه، قصد توهین ندارم.
‫فقط چیزیه که میبینم، میدونی؟
‫چیزی که همه مون میبینیم.
‫چیزی که من میبینم نیست.
‫حرف بدی زدم؟
‫ببخشید، اسمتون چی بود؟
‫اوه، نگفتم.
‫خب اسمت چیه؟
‫لولام. اسم تو چیه؟
‫کایا.
‫کایا، خیلی خوشگلی. ‫وای دستات چقدر نرمن.
‫مثل ابریشم.
‫ولی ظاهر میتونه گول زننده باشه.
‫مهم اینه که در درونه.
‫اون چیزی که توی درونه ارزش داره.
‫تو چه مشکلی داری.
‫ببخشید، من، اِم.
‫ببخشید لطفا.
‫- کایا، بذار ببینم. ‫- خوبم.
‫اگه خوب نیستی هم اشکالی نداره.
‫میخوای بگی بهت چی گفت؟
‫ببین، من کاری که کردم رو کردم،
‫ولی هیچ وقت نذاشتم ‫تو صورتت بکوبه.
‫باشه، ببین، ‫من دارم اینجا کلنجار میرم
‫با کاری که تو با من کردی.
‫فقط میخوام برای همیشه از سرم بره.
‫من برگشتم پیشت، کلی.
‫ولی این توی سرت ‫هنوز با اونه. میفهمی؟
‫آره، این توی سرته.
‫ازم میخوای چیکار بکنم؟
‫بشین مدیتیشن کن ‫تا بره؟ همونو میخوای؟
‫آره، میتونی امتحان کنی.
‫- باشه. ‫- این یه راهه.
‫میدونی جینا چی گفت؟
‫جینا گفت چی؟ ‫جینا چی گفت؟
‫جینا گفت، آره، باشه.
‫جالبه که همه دوستات
‫که هیچ وقت تراپی نرفتن
‫این همه ایده خفن دارن ‫که من باید چیکار کنم.
‫- بس کن. ‫- خودت بس کن.
‫یعنی قراره یه شب رو
‫تا آخر عمر بکوبی تو سرم؟
‫واقعا؟
‫یه سوء تفاهم بود.
‫نه، خیانت بود، کایا.
‫نه، نبود. واضحه که نبود.
‫فکر میکردم تو هم همون کارو میکنی.
‫- فکر میکردی من؟ ‫- آره.
‫چطور؟ کِی؟ ‫کِی این کارو میکردم؟
‫- نمیدونم. ‫- نه، بگو.
‫کِی؟ وقتی سر کار داشتم جون میکندم؟
‫یا وقتی داشتم ‫این همه مراسم برگزار میکردم؟
‫یا وقتی داشتم ‫صندوق درست میکردم
‫که بچه هامون ‫یه مدرسه درست حسابی داشته باشن؟
‫اوه صبر کن، ببخشید، یادم رفت.
‫ما که هنوز بچه نداریم
‫چون تو میخواستی ‫روی کارت تمرکز کنی.
‫ببخشید، اون،
‫میدونی چیه؟
‫اشکالی نداره.
‫ببخشید که نتونستم کمکت کنم.
‫ولی تو هیچ وقت نگفتی ‫چی داره میگذره.
‫- نه؟ ‫- من اصلا نمیدونم
‫تو سرت چی میگذره.
‫تقصیر من بود.
‫نه، نگفتم تقصیر تو بوده.
‫خودت گفتی.
‫نگفتم تقصیر تو بوده، ‫ولی تو آوردیش اینجا.
‫کلی، این داره دلمو میشکنه.
‫فکر میکنی فردا قراره چی بشه؟
‫باشه، چی داره میشه؟
‫نمیتونم توضیح بدم.
‫برای آسیب زدن به من؟ ‫تو از این باهوش تری.
‫- میدونم. ‫- برای به هم ریختن همه چی.
‫میدونم، میدونم.
‫بگو.
‫بعد از تراپی یه اتفاقی افتاد.
‫دکتر امیر سعی کرد یه چیزی بهم بده.
‫- تو هم توش دست داشتی؟ ‫- چی؟
‫تو، چی؟
‫شاید بهت کمک میکرد.
‫یه چیزی، یه چیزی تو من درست نیست.
‫- چی شده؟ ‫- نمیدونم
‫- اصلا چیزی هست یا نه. ‫- کایا؟
‫آه، اینجایی.
‫- وارن کارت داره پایین. ‫- باشه.
‫سلام، بزن بریم.
‫حرومزاده، صبر کن.
‫اوه، منو حرومزاده صدا کردی؟ ‫عاشقشم.
‫اومدی واسه آتیش بازی؟
‫دیدمت، همین دور و ورا راه میرفتی
‫وقتی مال من بشن، مال منن، خودت که میدونی
‫نمیذارم این دوباره اتفاق بیفته
‫این یکی فرق داره
‫باشه
‫ببخشید
‫هی هی هی هی هی
‫هی هی هی هی هی هی
‫فکر کنم، فکر کنم وقت رفتنه
‫اوه بابا
‫یه نطق گنده نداشتی؟
‫من دارم میرم باشه
‫باید جمعش کنی بفرستیش بیرون ‫داره حال و هوا رو میکشه
‫کل ویبو نابود کرده
‫ساعت چنده؟
‫انگار زمان وایساده
‫کِی باید بریم رو صحنه؟
‫هی کلی؟
‫- چیه؟ ‫- دور و برتو نگاه کن
‫میدونی امشب کیا تو سالنن
‫و کیا دارن تو و کایا رو نگاه میکنن
‫ما داریم امپراتوری میسازیم
‫من هیچ وقت گند نزدم
‫حتی یه بار
‫الان رفتی تو فاز یین یانگ؟
‫الان وقتش نیست نه
‫انگار من یه ماشینم ‫انگار همه مون ماشینیم
‫بچسب به نقشه
‫مدرسه درست، شهر درست، شغل درست
‫همه چی از قبل نوشته شده ‫ثانیه به ثانیه
‫ولی آخرش چی شد وارن؟ ‫چی گیرمون اومد؟
‫چی؟
‫جواب نمیده وارن یه کم فکر کن
‫سخنرانی ها، کمک جمع کردن ها
‫جلسه ها، برنامه ها ‫آخرش چه فرقی میکنه؟
‫واقعا صاحب این شهر کیه؟
‫نیو هارلم دست کی میفته
‫بعد از این که خوشگل سازیش کردیم؟
‫لولاها مال اوناست
‫میدونم آمادگیشو نداری بشنوی
‫داداش خودتو جمع کن
‫هوم
‫اون میتونه هر چی دلش بخواد بگه وارن
‫هر چی
‫من گند زدم
‫هیچ مدرکی هست که تهدید کرده؟
‫کلی، چرا؟ ‫چرا باید این کارو بکنه؟
‫نمیدونم واقعا نمیدونم
‫انگار همه چی رو در مورد من میدونه ‫حتی در مورد تو
‫این یه کابوس خالصه نمیبینی؟
‫آره میبینم
‫اون میتونه هر چی بگه ‫ولی امشب
‫هیچی نمیگه
‫و تو حواست هست که اینطوری بمونه
‫هی.
‫کمکم کن بفهمم ‫دقیقا چی میخوای؟
‫عشق تنها چیزیه که میخوام.
‫فقط باید همینو میگفتی.
‫- فقط کیفو بده به من. ‫- نه.
‫وارن، لطفا بهم بگو
‫تو باهاش جلوتر از من رفتی.
‫یه چیزی همراهشه ‫ولی نگرانش نباش.
‫داری نقش بازی میکنی؟ ‫همه اش همینه؟
‫بهت گفتم بازیگر نیستم،
‫ولی گفتم که همیشه دروغ میگم.
‫خودت نتیجه گیری کن.
‫مرد حسابی این دیوونگیه.
‫به من نگو لعنتی دیوونه.
‫- باشه. ‫- شما مردا
‫همیشه سعی میکنین ‫زنو دیوونه جلوه بدین.
‫باشه هیس، بس کن. ‫خیلی خب، دیوونه نیستی.
‫یا خدا، جلو این همه آدم.
‫میترسوننت؟
‫چرا باید بترسوننم؟
‫چون با اینکه همه شون اینجان،
‫تو هنوز یه سیاه فراری حساب میشی.
‫امشب حال همه چطوره
‫تو پارتی لایوت تو هارلم؟
‫کلی کجاست؟ ‫هی کلی، کلی، بیا بالا مرد.
‫عصر بخیر همه. ‫گفتم عصر بخیر همه.
‫عصر بخیر.
‫خب خب، چه شبیه ها؟
‫چه شبی.
‫آدمای زیادی هستن ‫که باید ازشون تشکر کنم، اول از همه،
‫از دکتر باورز ‫برای میزبانی امشب ممنونم،
‫یه جشن فوق العاده بود، ‫ممنون.
‫ممنون از همسرم کایا ‫و کل کمیته برگزارکننده.
‫امشب عالی کار کردین، ممنونم.
‫اوم.
‫خب. اوم.
‫شب قشنگیه. ‫چهره های مردم منم قشنگن.
‫ستاره ها قشنگن. ‫چشمای مردم منم قشنگن.
‫خورشیدم قشنگه.
‫روح مردم منم قشنگه.
‫چرا آدما میان هارلم؟ ‫چرا خودمون میایم؟
‫برای راه رفتن ‫جای پای قهرمانامون؟
‫برای نوشتن مثل لنگستون، ‫برای نواختن مثل دوک؟
‫برای ساختن مثل فیلیپ پیتون، ‫برای مجسمه سازی مثل آگوستا ساویج؟
‫چی ما رو به اینجا میکشونه؟
‫بعضی آدما هستن که حرف از
‫ساختن یه هارلم جدید میزنن ‫و میخوان بازسازیش کنن، ریبرندش کنن
‫و تبدیلش کنن به یه چیز تازه.
‫چیزی که این آدما ‫نمیفهمن اینه که
‫این جا تاریخ ما رو تو خودش داره،
‫این جا خونه ماست.
‫مارکوس گاروی میگه ‫مردمی که ریشه شونو نشناسن
‫مثل درختی میمونن که ریشه نداره.
‫ولی امشب بین ما
‫یه مرد هست ‫که ریشه هاش تو این جامعه عمیقه.
‫مردی که برای هارلم یه رویا داره
‫که فقط به نخبه ها یا پولدارا بها نمیده،
‫بلکه حواسش به ‫له شده ها و نادیده گرفته شده ها هم هست.
‫مردی که از ته وجودش
‫بهترین هاشو بیرون کشیده ‫و همون جا هم وای نایستاده.
‫اون بهترین هارو ‫از من و همه ما هم بیرون کشیده.
‫حالا ازتون میخوام با تشویقتون
‫به روی صحنه دعوتش کنین
‫دوستم، نه، برادرم
‫آقای وارن انرایت.
‫بیارینش رو صحنه.
‫انرایت، انرایت، ‫انرایت، انرایت.
‫انرایت، انرایت، ‫انرایت، انرایت، انرایت،
‫انرایت، انرایت، ‫انرایت، انرایت.
‫باشه، خب، باشه.
‫اینم خوب نیست؟
‫فکر کنم دست کم گرفته بودمت.
‫اینکه فقط اومدی اینجا منو ببینی.
‫نه، ولی جدی بخوام بگم،
‫وقتی برای شورای شهر کاندید شدم...
‫- اوم هوم. ‫- وایسا، داری چی کار میکنی؟
‫یه چیزی دارم بگم.
‫- نه. ‫- ولم کن.
‫انقدر هیجانیشون کردین
‫که همین الان افتادن ‫دنبال صندوق رای، نه؟
‫هی!
‫- کمکم کن! ‫- بس کن، بس کن.
‫هر دقیقه ای که انکار میکنی
‫چیزی که جلوت هست، ‫یه دقیقه از دست رفته هست،
‫بعدش ساعت ها، بعدش روزا و سال ها.
‫ببخشید، با من حرف میزنی؟
‫هر دقیقه ای که انکار میکنی
‫چیزی که جلوت هست، ‫یه دقیقه از دست رفته هست،
‫بعدش ساعت ها، بعدش روزا، بعدش سال ها.
‫دکتر امیر. پس خودتی.
‫من هر کسی هستم ‫که لازم داری باشم. من همه ام.
‫من هیچکسم. ‫ولی وقت زیادی نداریم.
‫چه بلایی داره سرم میاد؟
‫زمان چیز لجبازیه.
‫تا دم صبح وقت داری ‫نفرینتو از هم باز کنی.
‫نفرین؟ مرد حسابی من نفرین ندارم.
‫اوه چرا، داری. ببخشید.
‫دردت اونو کشوند سمتت.
‫و سرنوشت یه چرخه کثیفه، ‫ولی با هم میتونیم تمومش کنیم.
‫- بریم. ‫- صبر کن، چی گفتی
‫درباره سرنوشتم، درباره صبح؟
‫تا صبح وقت دارم؟ ‫باید چی کار کنم؟
‫- برگرد دفترم. ‫- هی، وایسا.
‫صفحه هارو بخون، ‫همه چی نوشته شده.
‫- هر مکث، هر قدم. ‫- وایسا.
‫بعضی وقتا میتونیم توی ادبیات
‫تیکه هایی از خودمونو پیدا کنیم ‫که کمک میکنه درمان شیم.
‫رستگاری از درونه، ‫برادر من کلی.
‫یا خدای من.
‫- تو منو آزاد کردی؟ ‫- خدایا.
‫باورت نمیشه اگه بگم ‫کیو همین الان دیدم.
‫نه، ببخشید، من هنوز
‫- دارم با چیزی که دیدم کنار میام. ‫- دکتر امیر،
‫اون چیزایی درباره من گفتووو
‫- چی؟ ‫- درباره اینکه من
‫نفرین شدم یا یه همچین چیزی؟
‫نه، نه، نه.
‫تو جلو همه دوستامون ‫تحقیرمون کردی.
‫- نه کایا، من اونجا بودم. ‫- برای چی؟
‫برای من اتفاق افتاد، من دیدمشووو
‫فقط برای تو؟ برای ما اتفاق افتاد.
‫حق با توئه. ‫فکر کنم فقط میخوام برم خونه.
‫- نه. ‫- خواهش میکنم.
‫فقط میخوام برم خونه.
‫نه، باشه، هیچ جا نمیری
‫تا وقتی بگی چی شده، ‫این تو نیستی.
‫- کی. ‫- خب الان دقیقا کجاییم؟
‫هر چی که هست، کایا، مهمه.
‫من مهمم.
‫میدونم، من،
‫کایا، خیلی بیشتر از ایناست.
‫ببخش کلی، ‫ببخش که اذیتت کردم.
‫میدونم باورم نمیکنی، ولی
‫واقعا، واقعا خراب کردم.
‫دارم نهایت تلاشم رو میکنم. ‫داری چی کار میکنی؟
‫باید اینو خودت حلش کنی.
‫من میرم خونه.
‫- عزیزم نرو. ‫- نه، نرو.
‫کایا، کایا.
‫گم شدی کلی، ‫ولی میتونیم پیدات کنیم.
‫نمیبینی؟
‫بعضی وقتا تو ادبیات ‫تیکه هایی از خودمونو پیدا میکنیم
‫که کمکمون میکنه خوب شیم.
‫نمیبینی؟
‫صحنه اول اینه که یه مرد ‫رو صندلی مترو نشسته.
‫سلام. میخوام بشینم، باشه؟
‫منو میشناسی؟ قبلا همو دیدیم؟
‫تو از آدما سفید میترسی ‫باباتم همینطور.
‫احمق.
‫دختره یه چاقوی کوچیک درمیاره
‫و فرو میکنه تو سینه کلی.
‫با من چیکار کردی؟
‫اگه کل دنیا یه صحنه تئاتره، ‫ما فقط بازیگریم روش.
‫اصلا یعنی چی؟ ‫چرا اینو نوشتی؟
‫منو انداختی تو این نمایش؟
‫وسواس های لولا ‫همیشه به مرگ و نابودی ختم میشن.
‫کاری رو کردم که مجبور بودم ‫تا یه شانس مبارزه داشته باشی.
‫ولی اینجا، تو گهواره میراثم، ‫رو صحنه من،
‫کلمه ها و حقیقت آزاد میشن.
‫پس حقیقتو دربارش بگو، لولا کیه؟
‫اون تاریک ترین فکرامه که جون گرفتن.
‫کسی که میخواست ‫همه چی منو نابود کنه.
‫هدف هام، رویاهام، هویتم.
‫اون یه شیطانه که ‫از شکاف های بین مردایی مثل ما تغذیه میکنه.
‫من تو یه شب تو سال 64 ساختمش،
‫هم اونو احضار کردم هم اولین نمایشو
‫تو یه جور رویای تب دار.
‫و هیچ وقت نتونستم جلوشو بگیرم
‫تو گذر زمان، بین نسل ها.
‫صبر کن.
‫پس اون چیزی که خوندم راست بوده؟
‫اون میکشدش.
‫آره.
‫یه لحظه صبر کن ‫یعنی سرنوشت من اینه که امشب بمیرم؟
‫سال ها فکر میکردم ‫اون انگشتی که مینویسه
‫بعد از نوشتن، میره جلو.
‫ولی این درست نیست. ‫داستان انعطاف پذیره.
‫- میتونه عوض بشه ‫- توسط من؟
‫نه، من نمیتونم...
‫تو هر چی لازم داری رو داری
‫که از این داستان دروغی آزاد بشی.
‫تو اون هلندی ای که من نوشتم نیستی. ‫تو عشق داری.
‫تو کایا رو داری، ‫ولی یه آتیشم تو وجودته.
‫یه همچین خشمی قبلا مارو میکشت
‫ولی الان فقط از کوره خشم
‫میتونیم واقعا زنده باشیم.
‫بعضی وقتا میشه توی ادبیات
‫تیکه هایی از خودمونو پیدا کرد ‫که به روند خوب شدن کمک میکنه.
‫آره، و بعضی وقتا یه مرد
‫باید یه مسیر خیلی دوری بره
‫تا بتونه یه مسیر کوتاهو درست برگرده.
‫نمایشو تموم کن کلی.
‫آروم باش. ‫برگردیم تو اون خواب قشنگ.
‫بغلم کن، بغلم کن کلی.
‫این دیوونه بازیارو بس کن.
‫تو کی هستی که بگی کی دیوونه هست؟
‫چرا من؟ لولا.
‫چون از سیم خاردار رد شدی.
‫منم مسیرمو کشیدم سمت خودم.
‫سیم؟ داری چی میگی؟
‫مگه دور مزرعه ها سیم نداشتن؟
‫مزرعه ها سیم نداشتن.
‫آه درسته، حق با توئه.
‫بزرگ و باز بودن، ‫سفیدکاری شده، مثل بهشت
‫و همشون جوری تنظیم شده بودن ‫که همونجا باشن.
‫- بس کن ‫- درست مثل
‫- همش ساز زدن و زمزمه کردن. ‫- گفتم بس کن.
‫چته؟ چرا قاطی کردی؟
‫اگه اون نبود انجیلو نداشتی.
‫بلوزم نداشتی.
‫بلوز همینطوری به دنیا اومد.
‫آره، بلوز همینطوری به دنیا اومد.
‫آره آره، بلوز همینطوری به دنیا اومد.
‫بلوز همینطوری به دنیا اومد. ‫از جلو پام گمشو.
‫نمیبینی دارم ‫لعنتی بلوز میخونم؟
‫بلوز همینطوری به دنیا اومد.
‫هی کلی، کلی، ‫بیا یه کار کثیف بکنیم.
‫بیا دوباره بزنیم بهش. بیا کلی.
‫خواهش میکنم دوباره انجامش بده.
‫تو اون سیبا چی ریخته بودی؟
‫بیا دیگه.
‫آینه آینه روی دیوار ‫کی از همه خوشگلتره ؟
‫سفید برفیه یادت نره عزیزم.
‫هی بیا کلی. ‫بیا دوباره انجامش بدیم.
‫بیا مثل مامان قدیمیت ‫خشن و کثیف برقصیم.
‫یه بار دیگه راجع به مامانم حرف بزن.
‫اوه یالا کلی،
‫بجنب، بجنب، بجنبونش.
‫بیا رول بدن، بیا کثافت.
‫بجنب تو حرومزاده سیاه پولدار.
‫مامان مددکار اجتماعیتو ‫یه دقیقه فراموش کن
‫و بیا حال کنیم، ‫بجنب مرد سفید لب چرکی.
‫تو سیاه نیستی. ‫تو فقط یه سفید کثیفی.
‫بلند شو، با من برقص کلی.
‫لولا بشین سر جات. ‫من باهات بازی ندارم.
‫من باهات بازی ندارم.
‫یقه کتت تا زیر چونه ات بسته.
‫پر از حرفای مرد سفید. یا مسیح، خدا.
‫بلند شو، بلند شو ‫و جلوشون مزخرف داد بزن.
‫تو صورت احمقشون.
‫یالا بلند شو.
‫بلند شو کلی.
‫اونجوری که اونا میخوان نمون و نمیر.
‫- بشین لولا. ‫- برو به جهنم عمو تام.
‫عمو تام، کله پشمالو.
‫آره، بگو.
‫عمو تامس کله پشمالو.
‫ها.
‫- میخوای برقصی؟ ‫- آره.
‫بشین. ‫بلوز همینطوری به دنیا اومد، آره آره.
‫بلوز همینطوریووو
‫لولا!
‫بلوز همینطوری به دنیا اومد، آره آره.
‫بلوز همینطوری به دنیا اومد.
‫ولم کن.
‫الان بشین سر جات و خفه شو، باشه؟
‫خفه شو. ‫تو هیچی حالیت نیست.
‫پس اون دهن احمقتو ببند.
‫تو از آدما سفید میترسی ‫باباتم همینطور،
‫عمو تام.
‫حالا تو خفه شو. نوبت منه.
‫تو هیچ شعوری نداری لولا، ‫هیچ احساسی هم نداری.
‫الان میتونم بکشمت، ‫این گلوی کوچیک و زشت
‫میتونم لهش کنم و ببینم کبود میشی
‫فقط واسه تفریح.
‫و این همه آدم سفید بی عرضه ‫که اینجا ولو شدن.
‫اونا رو هم میتونم بکشم، ‫حتی اگه انتظارشو داشته باشن.
‫اون مرده اونجا،
‫میتونم تایمز لعنتیشو ‫از دستش بکشم بیرون.
‫با اینکه لاغرم ‫و از بالا به پایین نگاه میکنن،
‫میتونم اون کاغذو بکشم بیرون
‫و همون قدر راحت ‫گلوی خودشو هم بدرم.
‫هیچ زحمتی نداره. ولی برای چی؟
‫واسه کشتن شما احمقای نازپرورده؟
‫شما هیچی جز تجمل حالیتون نیست.
‫احمق.
‫تجمل تو صورتتون تو انگشتاتون
‫که دارین بهم میگین باید چیکار کنم.
‫هیچی بهم نگین.
‫اگه من یه سفید قلابی از خود راضی ام،
‫پس بذار همون باشم ‫اونجوری که خودم میخوام.
‫بذار همونی باشم که دلم میخواد،
‫عمو تام، توماس، هر چی.
‫به تو هیچ ربطی نداره.
‫تو هیچی نمیدونی،
‫جز اون چیزی که جلوت گذاشتن ببینی.
‫یه نقش، دروغ، حقه،
‫نه قلب خالص، نه قلب سیاه تپنده.
‫هیچ وقت اونو نمیشناسی.
‫و من اینجا نشستم ‫با این کت یقه بسته
‫و دارم خودمو نگه میدارم ‫که گلوتونو نبرم.
‫و منظورم یه بریدن وحشیانه هست، ‫آزاد، گنده، هرزه.
‫تو با یه مرد سیاه میخوابی و همون لحظه
‫فکر میکنی کارشناس همه سیاه ها شدی.
‫چه مزخرفی.
‫همه چیزی که بلدی اینه ‫که اگه محکم بکنه،
‫تو میای. همین و بس.
‫اوه میگی میخوای یه چیزی رو تکون بدی،
‫میخوای بلرزونی،
‫ولی اصلا بلد نیستی چطوری.
‫این حرکاتت، ‫این تکون دادن کونت مثل فیل.
‫عزیزم این رقص من نیست، ‫رقص من تو جاهای تاریکه،
‫پارتی زیرزمین، عرق سیاه.
‫اوه این پسرای سفید عینکی ‫که انگشت تق تق میکنن
‫و حتی بلد نیستن
‫این رقص ازت متنفره.
‫میگن عاشق نینا سیمونن.
‫ولی نمیدونن نینا سیمون چی میگه،
‫میگه کون سیاه منو ببوس، ‫کون سرکش سیاه منو ببوس.
‫قبل عشق، قبل درد، قبل هوس
‫خیلی صاف و ساده میگه ‫عزیزم کونمو ببوس.
‫و اگه اینو نمیدونی،
‫اون کسی که داره میبوسه، خودتی.
‫و من اون شاعر گنده ای هستم ‫که میخواست شاعر باشه،
‫یه جور ادبیات حرامزاده.
‫و فقط یه ضربه چاقو کافیه،
‫یه ضربه ساده چاقو.
‫به من گوش کن.
‫واسه این آدما سیاه ‫منطق و قانون نطق نکن.
‫بذارشون فحشت بدن با کد و کنایه
‫و کثافتتو بی سلیقگی بدونن.
‫این اشتباهو نکن
‫با یه جوش بی مسئولیت ‫از نوع محبت مسیحی.
‫دارم خیلی حرف میزنم ‫از منطق غربی
‫و میراث فکری گنده مرد سفید.
‫وگرنه ممکنه گوش بدن
‫و تبدیل بشن به مردای غربی درست حسابی
‫با وسواس پاکی، ‫زندگی جوان پسند، تعصب هوشیار، دیوونگی.
‫و یه روز میکشنت.
‫با توضیح های کاملا منطقی میکشنت،
‫خیلی شبیه مال خودت.
‫گلوتو میبرن
‫و میکشنت بیرون شهر
‫تا گوشت از استخوون جدا شه.
‫شنیدم به اندازه کافی.
‫مطمئنم همینطوره.
‫انگار دیگه قراره
‫اون نمایش کوچولوتو بازی نکنیم.
‫هر کاری میخوای بکن.
‫من دارم از این قطار لعنتی پیاده میشم.
‫ببخش عزیزم، فکر نکنم بتونیم برسیم.
‫فکر میکردم دوستم داری.
‫همه دوستم دارن.
‫فقط میخواستم ‫از زبون خودت بشنومش.
‫چرا همون اول نگفتی؟
‫دستاتو ببر بالا تا لعنتی سقف.
‫زانو بزن.
‫بخواب زمین رو شکمت، الان.
‫میخوای بازداشت بشی، فهمیدی؟ ‫لعنتی رو شکمت، پایین.
‫دیدی چی شد؟
‫نه، من ندیدم، ولی اون دید.
‫من دیدم.
‫هی، چرا دارین اونو میگیرین؟ ‫اون بهش حمله کرد.
‫اظهاراتتو تو کلانتری میگیریم.
‫- ولی اون... ‫- بشین.
‫اینجا صحنه فعاله جرم
‫این یارو رو میبریم کلانتری.
‫- نه، قربانی اونه. ‫- بشین.
‫بلند شو، الان، بجنب بلند شو.
‫ببخشید عزیزم، ‫فکر نکنم بهش برسیم.
‫سرنوشتت میتونه فرق کنه، ‫باور کن، خودت میبینی.
‫- این دیگه چی بود؟ ‫- نمیدونم.
‫هی.
‫میشه حرف بزنیم؟
‫درباره چی میخوای حرف بزنیم؟
‫درباره همه چی.
‫باشه.
‫تا حالا اسم نمایشنامه هلندی ‫به گوشت خورده؟
‫درباره اون برادره تو قطاره، نه؟
‫- دختره سفیدپوست. ‫- سفید.
‫تو گم شدی کلی، ‫ولی میتونیم پیدات کنیم.
‫نمیبینی؟
‫گذشته مقدمه هست، کلی،
‫ولی مجبور نیست همون باشه.
‫[ هلندی ]
ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز BcMoviez